|
|
|
|
Kalender
|
Betekenis
|
|||||||||
|
GRIEKSENAAMDAGEN |
||||||||||
Tell-a-Friend
|
Linken
|
|||||||||
|
GRIEKSE
NAAMDAGEN – A-Ane ( >>>Ang-Az
) |
||||||||||
|
A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |
||||||||||
|
Explanation of the codes: see Footer |
Agion Panton
Alexandra 2x |
Anesthi (Pascha,
Christos Anesthi, Pasen, Opstanding van Christus, Easter, Resurrection of Christ) |
||||||||
|
GREEK NAMEDAYS – A-Ane ( >>>Ang-Az
) |
||||||||||
|
CHRONIAPOLLA |
Calendar
|
Meaning
|
||||||||
|
GREEKNAMEDAYS |
||||||||||
Tell-a-Friend
|
Links
|
|||||||||
NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY |
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren. In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren. |
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost. In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday. |
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009 30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012 30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014 07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015 26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017 |
DM |
Aanbidding van de Magi
I Proskynese Ton Magon Adoration of the Magi Balthasar, Melchior en Gaspar |
Een wonderbaarlijke ster openbaarde de Geboorte van
Christus aan de Wijzen Balthasar, Melchior en Gaspar. Dit was geen gewone
ster, maar een "manifestatie van goddelijke energie" (Verhaal van
de Aanbidding van de Magi). Toen de Wijzen het huis binnen gingen waar de
Zuigeling Christus lag, vielen de Wijzen neer "en aanbaden Hem: en toen
zij hun schatten hadden geopend, gaven zij Hem giften: goud, wierook en
mirre" (Mt. 2:11). Het Evangelie vermeldt niet de namen van de drie
Wijzen (Magi). De overlevering dat er drie bezoekers van het oosten waren is
zeer oud. Hun namen worden echter pas in de Middeleeuwen vermeld. De
beenderen waarvan beweerd wordt dat ze de overblijfselen van de Magi zijn,
verblijven sinds 1164 in de kathedraal van Keulen, Duitsland. Volgens één website
zijn de namen Balthasar, Melchior en Gaspar Verlatijnste Perzische namen. Hun
Griekse namen zouden zijn: Apellius, Amerius en Damascus; en hun Hebreeuwse
namen: Galgalat, Malgalat en Sarathin (>>>zie ook deze namen) |
A wondrous star
revealed the Nativity of Christ to the Magi Balthasar, Melchior and Gaspar.
This was no ordinary star, but a "manifestation of divine energy"
(Narrative of the Adoration of the Magi). When the Magi entered the house
where the Infant Christ lay, the Magi "fell down, and worshipped Him:
and when they had opened their treasures, they presented Him gifts: gold,
frankincense and myrrh" (Mt. 2:11). The Gospel doesn’t mention the names of the three Wise Men (Magi). The
tradition that there were three visitors from the east is very ancient.
However their names are only mentioned in the Middle Ages. Bones that are
said to be the relics of the three Magi have been in the cathedral at
Cologne, Germany, since 1164. According to one website the names
Balthasar, Melchior and Gaspar are Latinized Persian names. The site states
that their Greek names are: Apellius, Amerius and Damascus; and their Hebrew
names: Galgalat, Malgalat and Sarathin (>>>also see these names). |
25 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Aaron
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus Sunday of the Holy
Ancestors of Christ Kyriaki Ton Agion Propatoron (Ton Agion Popatoron,
Propatoron) Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria. |
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht:: Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen. Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden: Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria. |
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ. On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered: Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs. Then those who lived under the Law: Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary. |
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008 13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009 12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010 11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011 16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013 14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014 13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015 11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016 17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017 |
JM |
Abbacum (Habakkuk)
de Profeet |
Habakkuk was één van de 12 kleine profeten, die het achtste boek van de Bijbel schreef. Er is weinig over hem bekend. Mogelijk leefde hij in de 6th of 7th eeuw v.Chr. Misschien was hij een Tempel musicus en een Tempel profeet. |
Habakkuk was one
of the 12 minor prophets, who wrote the eighth book of the Bible. Little is
known about him. Possibly he lived in the 6th or 7th
century BC. Perhaps he was a Temple musician and a Temple prophet. |
02 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJ |
Abdaiklas(Abdechalas,
Habdelai)
en Ananias, Khusdazades (Usphazanes, Usthazanes) de
Eunuch, Phusikos (Pusei), diens dochter Askritea,
Azates, Pherbutha (Tarbula), de zus van Simeon, en ca
1.250 anderen, waaronder 100 bisschoppen, priesters en diakenen,
Martelaren en metgezellen van Simeon, Aartsbisschop van Seleucia |
Sint Simeon was Aartsbisschop van Seleucia-Ctesiphon in
Perzië, tijdens het regime van Koning Sapor. Hij stierf als martelaar op
Goede Vrijdag in het jaar 341 of 344, vergezeld door zijn twee presbyters
Abdaiklas en Ananius, de keizer’s eunuch Ustazan, de keizerlijke hofbediende
Phusikos en diens dochter Askritea en nog 1.000 andere martelaren. In de
dagen darana werden nog eens 100 of 150 martelaren afgeslacht, waaronder
Azates de Eunuch, een naaste medewerker van de keizer, en Pherbutha (Tarbula), de zus
van Simeon. De meeste martelaren werden onthoofd, sommigen doormidden
gezaagd. |
Saint Simeon was
Archbishop of Seleucia-Ctesiphon in Persia, in the time of King Sapor. He
suffered martyrdom on Great Friday in the year 341 or 344, accompanied by his
two presbyters Abdaiklas and Ananius, the emperor’s eunuch Ustazan, the
emperor's court clerk Phusikos and his daughter Askritea and another 1.000
martyrs. In the days after another 100 or 150 more martyrs were slained,
amongst others Azates the Eunuch, a close official to the emperor, and
Pherbutha (Tarbula), the sister of Simeon. Most of the
martyrs were beheaded, some sawn in half. |
17 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
J |
Abdia (Obadiah)
de Profeet |
Abdias was de vierde van de 12 kleine Profeten. Hij
schreef het kortste boek van het Oude Testamen, slechts één hoofdstuk. Het is
niet zeker wanneer de Profeet Abdias leefde of waar hij vandaan kwam. Volgens
sommigen is hij de Abdias, die Ahab’s beheerder was, en honderd profeten in
een grot verborg en hen brood en water gaf. Deze Abdias werd later een
discipel van Elias de Profeet rond 903 v.Chr. Maar volgens anderen is hij
enigszins recenter dan Joel. Hij wordt ook Obdiu genoemd, of Abdiu, of
Obadiah. Zijn naam betekent "dienaar van God". |
Abdias was
ranked fourth among 12 minor Prophets. He wrote the shortest book of the Old
Testament, only one chapter. It is not certain when the Prophet Abdias lived nor where he came
from. According to some, he is the Abdias, who was Ahab’s steward, and hid
one hundred prophets in a cave, and fed them with bread and water. This
Abdias later became a disciple of Elias the Prophet about 903 BC. But
according to others, he is somewhat later than Joel. He is also called Obdiu,
or Abdiu, or Obadiah. His name means "servant of God". |
19 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Abercius van Hieropolis
de Wonderdoener Gelijke van de Apostelen Bisschop van Hieropolis |
St. Avercius was Bisschop van Hierapolis in Phrygia ten tijde van Marcus Aurelius. Tijdens een Apollo-festival kreeg de bisschop in een visioen de opdracht de afgodsbeelden te vernielen. ’s Nachts ging hij naar de tempel en gooide de beelden om. Daarna riep St. Avercius, dat de afgoden zo dronken waren van de geofferde wijn, dat ze tegen elkaar aan gevallen waren. Een woedende menigte heidenen wilde wraak nemen. Toen St. Avercius bij 3 van hen demonen uitdreef, werden zij zo bang, dat de hele stad christen werd. Hij overleed in 167 of 186. |
Saint Abercius
was a Bishop of Hierapolis in Phrygia in the times of Marcus Aurelius. During
a festival in honour of Apollo, the bishop was instructed in a revelation to
destroy the idols. By night he went to the temple and overturned the statues.
Then the Saint boldly cried out that the gods, becoming drunk from the wine
of the libations offered them, had struck one against another. A multitude of
furious pagans came to avenge the insult. When the Saint cast the demons out
of three of them, fear fell upon them and the whole city became Christian. He
reposed in peace about the year 167 or 186. |
22 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Abibos (Habib),
Gouria en Shamuna, Confessors en Martelaren |
Guria en Shamuna (Samonas) kwamen uit de stad Edessa in
Syrië. Zij streden tijdens het regime van Diocletianus, in 288. Nadat zij
vele martelingen hadden verdragen, werden zij in de gevangenis gegooid en
werden later onthoofd. Sint Habib (Abibos), een diaken, werd gemarteld in
de tijd van Keizer Licinius, in het jaar 316, omdat hij de dorpen afreisde om
de Heilige Geschriften voor te lezen aan de gelovigen. Hierom werd Abibos in
een rood-gloeiende oven geworpen en hij stierf als een martelaar. Hij werd
begraven met de Heiligen Guria en Shamuna. De drie heiligen hebben één
gemeenschappelijk feest. Zij worden altijd samen afgebeeld in iconen en door
gelovigen aangeroepen. Vanwege een beroemd wonder dat zij hebben veroorzaakt,
worden zij aangeroepen voor hulp in echtelijke moeilijkheden. |
Guria and Shamuna
(Samonas) were from the city of Edessa in Syria. They contested during the
reign of Diocletian, in 288. After they had endured many tortures, they were
cast into prison and later beheaded. Saint Habib (Abibos), a deacon, was
martyred in the time of Emperor Licinius, in the year 316, because he was
traveling through the villages reading the Holy Scriptures to the faithful to
confirm them in the faith. For this Abibos was thrown into a red-hot furnace
and died as a martyr. He
was buried with the Saints Guria and Shamuna. The three saints have one
common feast. They are always portrayed together in icons and invoked by the
faithful. On account of a renowned miracle they worked, they are invoked for
help in marital difficulties. |
15 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Abim,
Anthonius, Guria, Eleazar, Eusebona, Achim en Marcellus
(de Heilige Maccabees), hun moeder Salome (Solomone) en hun leraar Eleazar |
De Heilige Maccabees, Abim, Anthonius, Guria, Eleazar, Eusebona, Achim, en Marcellus, waren Joden en navolgers van de Wetten van de Vaderen, tijdens het regime van Antiochus Epiphanes ("Illustrious"), de Koning van Syria, die een vijand was van de Joden. Deze jeugdigen werden verschrikkelijk gemarteld, maar ze doostonden alles. Ze eindigden hun leven in kwellingen, hun leven overgevend aan de Goddelijke Wet. De eerste die stierf was hun leraar Eleazar, daarna alle broeders in volgorde van hun leeftijd. Hun moeder Solomone was aanwezig bij de triomf van haar kinderen over de tiran, hen sterkend in hun geloof, en hun lijden verdragend. Nadat haar laatste en jongste zoon als een martelaar gestorven was, en zij op het punt stond te worden gegrepen om ter dood gebracht te worden, gooide ze zichzelf in het vuur, in het jaar 168 voor Christus. |
The Holy
Maccabees, Abim, Anthony, Guria, Eleazar, Eusebona, Achim, and Marcellus,
were Jews and keepers of the Laws of the Fathers, living during the reign of
Antiochus Epiphanes ("Illustrious"), the King of Syria, who was an
enemy of the Jews. These youths were unspeakably tortured, but they endured
everything. They ended their lives in torments, surrendering their life for
the sake of the observance of the divine Law. The first to die was their
teacher Eleazar, then all the brethren in the order of their age. Their
mother Solomone, was present at her children's triumph over the tyrant,
strengthening them in their struggle for the sake of their Faith, and
enduring their sufferings. After her
last and youngest son died as a martyr, and she was about to be seized to be
put to death, she cast herself into the fire, in the year 168 before Christ. |
01 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
DJK |
Ablia (Amblia, Amplias),
Urbanus, Narcissus,
Aristobulus, Stachus en Apelles, van de 70 Apostelen |
Zij behoorden allen tot de Zeventig Discipelen. Stachys
was een assistant van St. Andreas de Eerstgeroepene, die hem Bisschop van
Byzantium maakte. Hij vestigde de kerk in Argyropolis en overleed na zestien
jaar als bisschop. Amplias en Urban waren ook assistenten van St. Andreas,
die hen tot bisschoppen benoemde, Amplias in Lydda in Odyssopolis in Judea en
Urban in Macedonië. Beiden stierven als martelaren voor het Christendom.
Narcissus was door de Apostel Philippus benoemd als Bisschop van Athene. St.
Apelles was Bisschop van Heraclea in Trachis. Aristobulus was de broer van de
Apostel Barnabas en preekte het Christelijke geloof in Brittannië, waar hij
in vrede overleed. Ze worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
They were all of
the Seventy Disciples. Stachys was an assistant to St. Andrew the
First-called, who appointed him Bishop of Byzantium. He established the
church in Argyropolis and reposed after sixteen years as bishop. Amplias and
Urban were also assistants to St. Andrew, who ordained them bishops, Amplias
in Lydda of Odyssopolis in Judea and Urban in Macedonia. Both died as martyrs
for Christ. Narcissus was appointed Bishop of Athens by the Apostle Philip.
St. Apelles was Bishop of Heraclea in Trachis. Aristobulus was the brother of
the Apostle Barnabas and preached the Christian Faith in Britain, where he
reposed peacefully. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
31 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Ablia (Amblia, Amplias)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Amplias was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Amplias was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy": |
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Abraham de Vriend van God
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus Sunday of the Holy
Ancestors of Christ Kyriaki Ton Agion Propatoron (Ton Agion Popatoron,
Propatoron) Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria. |
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht:: Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen. Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden: Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria. |
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ. On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered: Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs. Then those who lived under the Law: Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary. |
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008 13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009 12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010 11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011 16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013 14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014 13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015 11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016 17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017 |
JM |
Abramius de Kluizenaar
en zijn nicht Maria |
Vader Abramius, geboren in Edessa in Mesopotamia in 296, leefde als een monnik en bekeerde velen tot het Christendom. Maria, zijn nicht, voegde zich na de dood van haar ouders bij Abramius in zijn kluizenaarschap. Desondanks verviel ze in zonde, en uit wanhoop verliet ze haar oom en werd een prostituee. Toen hij ontdekte waar zijn nicht was, trok Abramius de kleren aan van een man van de wereld en bezocht haar in vermomming. Door zijn inspanningen keerde Maria weer terug naar haar geloof, werd gered van het leven van prostituee, en eindigde haar leven in grote heiligheid. Abramius zelf overleed in het jaar 366. De heiligen Abramius en Maria waren vrienden van Sint Ephraim de Syrier. |
Father Abramius,
born in Edessa in Mesopotamia in 296, took up the monastic life and brought
many pagans to Christ. Mary, his niece, upon the death of her parents, joined
Abramius at his hermitage. However she fell into sin, and falling from them
into despair, she left her uncle and became a harlot. When he learned where
his niece was, Abramius put on the clothes of a man of the world and went to
visit her in disguise. Through his exhortations, Mary returned to her faith,
was rescued from the life of harlotry, and ended her life in great holiness.
Abramius himself reposed in the year 366. Saints Abramius and Mary were
friends of Saint Ephraim the Syrian. |
29 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Acacius,
Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander, Athanasius,
Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared from
heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs and
thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on the
shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Acacius |
Acacius was een Centurion in
Byzantium (303), Martelaar. |
Acacius was a
Centurian at Byzantium (303), Martyr. |
07 MEI ΜΑΙΟΣ |
FI |
Acacius
(genoemd in “De Ladder van Deugden”) (mentioned in “The Ladder
of Virtues”) |
Sint Akakios leefde op de heilige berg van Sinai in de eerste helft van de zesde eeuw. Hij wordt genoemd in “De Ladder van Deugden”. |
Saint Akakios
lived on the holy mountain of Sinai in the first half of the sixth century.
He is mentioned in “The Ladder of Virtues”. |
07 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
J |
Acacius van
Melitene
Bisschop van Melitene |
Sint Akakios was een prediker van het Christelijke geloof
in de tijd van Keizer Decius. Toen hij werd opgepakt en ondervraagd door
Consul Marcianus over de leer die hij predikte, weerlegde hij de heidense
mythen. Daarna werd hij gemarteld en in de gevangenis gezet. De consul
schreef over hem naar Keizer Decius, en zond de stukken van de ondervraging
mee. De Keizer gaf opdracht Akakios vrij te laten. Hij stierf in vrede in het
jaar 435 A.D. na een groot aantal mensen te hebben bekeerd tot het
Christelijke geloof. Hij was vermaard om zijn leer en zijn wonderen. |
Saint Akakios
was a preacher of the Christian faith in the time of Emperor Decius. When he
was seized and interrogated by Consul Marcian on the doctrine he was
preaching, he then refuted the pagan myths. After that he suffered tortures
and was detained in prison. The consul wrote concerning him to Emperor
Decius, sending him the proceedings of his interrogation. The Emperor ordered
to release Akakios. He died in peace in the year 435 A.D. after having
instructed a great number of people in the Christian faith. He was renowned
for his doctrine and his miracles. |
17 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
JK |
Acacius,
Menandrus en Polyaenus, Metgezellen van Patrick de
Hieromartelaar, Bisschop van Prusa |
Sint Patricius was Bisschop van Prusa, een stad in Bithynia (tegenwoordig Brusa of Bursa). Vanwege zijn Christelijke geloof werd hij in een hete bron gegooid, maar het waren de soldaten die hem er in wierpen, en niet hij, die gewond raakten door het hete water. Hierna werd Sint Patricius onthoofd samen met de presbyterianen Acacius, Menander en Polyaenus. Het is niet zeker wanneer dit precies gebeurde, maar het was hoogstwaarschlijnlijk rond het begin van de vierde eeuw. Sommigen zeggen dat Acacius waarschijnlijk een beroemde centurion was, maar dit is onzeker. |
Saint Patrick
was Bishop of Prusa, a city in Bithynia (nowadays Brusa or Bursa). Because of
his Christian faith he was cast into a hot spring, but it was the soldiers
who cast him in, and not he, who were harmed by the hot water. After this
Saint Patrick was beheaded together with the presbyters Acacius, Menander and
Polyaenus. It is not certain at what date this happened, but it was most
likely around the beginning of
the Fourth century. Some say that Acacius was probably a renowned centurion, but this is
uncertain. |
19 MEI ΜΑΙΟΣ |
DJK |
Acacius van
Apamea (van Miletus)
Martelaar |
De Martelaar Acacius werd voor het gerecht gebracht
vanwege zijn Christelijke geloof en werd onderworpen aan woeste martelingen.
Eerst werd zijn lichaam uiteen gereten met martelwerktuigen. Toen werd
hij in een ketel geworpen die met kokende teer en talk was gevuld. Sint
Acacius bleef echter ongedeerd. In één van de steden Apamea of Apollonia werd
Sint Acacius in een heidense tempel geleid, maar toen hij bad, avielen alle
afgodsbeelden om. Sint Acacius werd wreed geslagen en overgegeven om door
wilde dieren te worden opgegeten. Opnieuw bleef hij ongedeerd en hij werd in
een roodgloeiende oven gegooid. Dat berokkende hem ook geen kwaad. Toen
ketenden zij hem met zware kettingen en brachten hem naar de stad Miletus.
Uiteindelijk werd Sint Acacius onthoofd in het jaar 321. Een priester genaamd
Leontius begroef zijn lichaam in de stad Synados (Klein-Azië). |
The Martyr
Acacius was brought to trial for his belief in Christ and was subjected to
fierce tortures. First his body was rended with instruments of torture. Then
he was thrown into a cauldron filled with boiling tar and tallow. However
Saint Acacius remained unharmed. In one of the cities of Apamea or Apollonia
St Acacius was led into a pagan temple, but when he prayed, all the idols
there fell down. Saint Acacius was beaten viciously and given over to be
eaten by wild beasts. Again he remained unharmed and he was thrown into a
red-hot furnace. That didn’t harm him either. Then they put heavy fetters on
him and took him to the city of Miletus. Finally Saint Acacius was beheaded
in the year 321. A priest named Leontius buried his body in the city of
Synados (Asia Minor). |
28 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
M |
Achaicus (Achaecus)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Achaicus (Achaecus) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Achaicus (Achaecus) was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy": |
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Achilles (Achilleas)
|
Deze naamdag wordt slechts op een paar websites genoemd.
De meeste orthodoxe online kalenders noemen deze viering niet. We hebben geen
aanvullende informatie kunnen vinden over deze heilige. Misschien is dit de
viering van de translatie van de relieken van Achillios van Larissa (zie 15
mei). |
This nameday is
only mentioned on a few websites. Most orthodox online calendars don’t show
this celebration. We were unable to find any additional information about
this saint. Perhaps this is the celebration of the translation of the relics of Achillios of Larissa (see
15th of may). |
24 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ |
M |
Achilles (Achillios) van Larissa
Aartsbisschop van Larissa Wonderdoener |
Sint Achillius was één van de 318 Goddragende Vaders die aanwezig waren bij het Eerste Eucumenische Concilie. Na zijn terugkeer naar Larissa haalde hij vele heidense tempels neer. Hij bekeerden velen en richttte kerken op ter ere van God. Hij overleed rond het midden van de 4e eeuw. Toen de Macedonische Koning Samuel Thessalië veroverde, bracht hij de relieken van Achilleus over naar Prespa naar een eiland in een meer wat Achilleus of Ailus genoemd werd en zelfs nu nog genoemd is. |
Saint Achillius
was one of the 318 God-bearing Fathers who were present at the First
Eucumenical Council. After returning to Larissa he cast down many pagan
temples. He delivered many from the demons and raised up churches to the
glory of God. He reposed about the middle of the fourth century. When the Macedonian King Samuel conquered
Thessaly he translated the relics of Achilleus to Prespa to an island in a
lake which was called and even today is still called Achilleus or Ailus. |
15 MEI ΜΑΙΟΣ |
ADJKM |
Achim,
Marcellus, Abim, Anthonius, Guria, Eleazar en Eusebona (de Heilige Maccabees), hun moeder Salome (Solomone) en hun leraar Eleazar |
De Heilige Maccabees, Abim, Anthonius, Guria, Eleazar, Eusebona, Achim, en Marcellus, waren Joden en navolgers van de Wetten van de Vaderen, tijdens het regime van Antiochus Epiphanes ("Illustrious"), de Koning van Syria, die een vijand was van de Joden. Deze jeugdigen werden verschrikkelijk gemarteld, maar ze doostonden alles. Ze eindigden hun leven in kwellingen, hun leven overgevend aan de Goddelijke Wet. De eerste die stierf was hun leraar Eleazar, daarna alle broeders in volgorde van hun leeftijd. Hun moeder Solomone was aanwezig bij de triomf van haar kinderen over de tiran, hen sterkend in hun geloof, en hun lijden verdragend. Nadat haar laatste en jongste zoon als een martelaar gestorven was, en zij op het punt stond te worden gegrepen om ter dood gebracht te worden, gooide ze zichzelf in het vuur, in het jaar 168 voor Christus. |
The Holy
Maccabees, Abim, Anthony, Guria, Eleazar, Eusebona, Achim, and Marcellus,
were Jews and keepers of the Laws of the Fathers, living during the reign of
Antiochus Epiphanes ("Illustrious"), the King of Syria, who was an
enemy of the Jews. These youths were unspeakably tortured, but they endured
everything. They ended their lives in torments, surrendering their life for
the sake of the observance of the divine Law. The first to die was their
teacher Eleazar, then all the brethren in the order of their age. Their
mother Solomone, was present at her children's triumph over the tyrant,
strengthening them in their struggle for the sake of their Faith, and
enduring their sufferings. After her
last and youngest son died as a martyr, and she was about to be seized to be
put to death, she cast herself into the fire, in the year 168 before Christ. |
01 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ |
DJK |
Achmed (Ahmet) Kalfa
de Calligraaf (en/of Architect) van Constantinopel, Nieuw-Martelaar |
Sint Achmed Kalfa
werd geboren als Moslim in Turkije. Hij was een rijke ambtenaar van de
Turkse regering van middelbare leeftijd en woonde in Constantinopel. Hij had
twee Russische slavinnen in dienst, van wie er één, volgens sommige websites,
zijn concubine was. Eén website noemt hem als Monnik-Martelaar. Gezien zijn
biographie lijkt dit absoluut niet het geval te zijn. De twee vrome vrouwen
waren Christen en Achmed stond hen toe één van de Grieks Orthodoxe kerken in
Constantinopel te bezoeken. Na enige tijd werd hij nieuwsgierig en vroeg
toestemming om een liturgie in de kerk bij te wonen. Tijdens deze liturgie
kreeg hij een aantal visioenen. Hierdoor verbaasd vroeg en ontving hij de
doop. Voor een tijdje leefde Sint Achmed heimelijk als Christen, daarom is
zijn doopnaam onbekend. Op een dag was hij in een bijeenkomst met andere
ambtenaren (of edelmannen) en zij vroegen zijn mening over een bepaald
onderwerp. Totaal onverwacht voor iedereen verklaarde hij luid dat hij een
Christen was. Aanvankelijk waren de Moslims ontzet Toen, vervuld van een
onuitsprekelijke woede, vielen zij op Sint Achmed aan en sleepten hem naar
een rechter. Hij werd ter dood veroordeeld en werd onthoofd. Volgens de
meeste websites stierf Sint Achmed op 3 Mei 1682. Slechts enkele websites noemen
het jaar 1582, wat waarschijnlijk een vergissing is, aangezien hij circa 150
jaar vóór Constantin leefde (een andere Turkse Moslim, die zich bekeerde tot
de Christelijke Orthodoxie). (>>>zie ook Achmed (Ahmet) 3 Mei). |
Saint Achmed
Kalfa was born as a Muslim in Turkey.
He was a well-off, middle-aged official of the Turkish Government and lived
in Constantinople. He had two Russian slave women in his service, of which
one was, according to some websites, his concubine. One website mentions him
as a Monk-Martyr. Reading his biography this seems to be absolutely not the
case. The two pious women were Christian and Achmed allowed them to go one of
the Greek Orthodox churches in Constantinople. After some time he became
curious and asked permission to attend a liturgy in the church. During this
liturgy he witnessed a number of visions. Amazed by this he requested and
received baptism. For a while Saint Achmed lived as a secret Christian,
that’s why his baptismal name is not known. One day he was in a meeting with
other officials (or noblemen) and they asked his opinion on some subject.
Totally unexpectedly for all he declared aloud that he was a Christian. At
first the Muslims were aghast. Then, filled with unspeakable rage, they fell
on Saint Achmed and dragged him to a judge. He was sentenced to death and was
beheaded. According to most websites Saint Achmed died 3 May 1682. Only a few
websites mention the year 1582, which is probably a mistake, since he lived
circa 150 years before Constantin (another Turkish Muslim who converted to
Christian Orthodoxy). (>>>also see Achmed (Ahmet) 3 May). |
03 MEI ΜΑΙΟΣ |
D |
Achmed (Ahmet) Kalfa
de Calligraaf (en/of Architect) van Constantinopel, Nieuw-Martelaar
|
Sint Achmed wordt herdacht op twee verschillende dagen: 3
Mei en 24 December. Zowel Griekse (Orthodoxe) websites als andere (orthodoxe)
websites noemen ofwel 3 Mei ofwel 24 December ofwel beide dagen. Hoewel ik
veel research heb gedaan, heb ik geen enkele informatie kunnen vinden over de
reden waarom hij herdacht wordt op 24 December. Misschien is dit de datum van
zijn doop (>>>zie ook Achmed (Ahmet) 3 Mei). |
Saint Achmed is
commemorated on two different days: 3 May and 24 December. Both Greek
(Orthodox) websites and other (orthodox) websites mention either 3 May or 24
December or both days. Though I did a lot of research, I did not find any
information about the reason why he is commemmorated on 24 December. Perhaps
this is the date of his baptism (>>>also see Achmed (Ahmet) 3 May). |
24 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
M |
Acutius van Puteoli,
Proculus, Sosius, Faustus, Desiderius en Eurychius, Synode
van Januarius, Bisschop van Benevento |
Deze Martelaren stierven de marteldood in Campania in Italy tijdens het regime van Diocletianus (284-305), toen Timotheus Proconsul was. Sint Januarius was de Bisschop van Benevento in Campania. Toen hij werd gearresteerd, werd hij naar Nola gebracht. Daar werd hij in een brandende overn gegooid, maar hij bleef ongedeerd. In Puteoli werd hij voor de wilde dieren gegooid, samen met Proculus, Sosius en Faustus, de diakenen, Desiderius, lezer van de Kerk van Benevento, en Eurychius en Acutius, edelen uit Puteoli. Toen de wilde dieren de Heiligens naderden, vielen ze hartelijk aan hun voeten neer. Uiteindelijk werden ze allen onthoofd, rond het jaar 305. |
These Martyrs
suffered martyrdom in Campania of Italy during the reign of Diocletian
(284-305), when Timothy was Proconsul. Saint Januarius was the Bishop of
Benevento in Campania. When he was arrested, he was taken to Nola. There he
was cast into a burning furnace, but he stayed unharmed. At Puteoli he was
cast to wild beasts, together with Proculus, Sosius and Faustus, the deacons,
Desiderius, reader of the Church of Benevento, and Eurychius and Acutius,
nobles from Puteoli. When the wild beasts came near the Saints, they fell
affectionately at their feet. Finally they were all beheaded, about the year
305. |
21 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJK |
Adam de Eerste Vader
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus Sunday of the Holy
Ancestors of Christ Kyriaki Ton Agion Propatoron (Ton Agion Popatoron,
Propatoron) Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria. |
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht:: Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen. Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden: Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria. |
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ. On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered: Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs. Then those who lived under the Law: Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary. |
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008 13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009 12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010 11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011 16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013 14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014 13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015 11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016 17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017 |
JM |
Adam,
Benjamin, Domnus, Elias, Eusebius,
Hypatius, Isaac, Isaiah, Jeremiah, Macarius, Mark, Moses, Paul, Proclus,
Sabbas en Sergius, Martelaren van Sinai en Raithu |
De Martelaren die gedood werden in Sinai en Raithu worden
samen vereerd op 14 januari. Het waren twee verschillende groepen heiligen en
ze werden gedood in verschillende periodes en op verschillende locaties. Eén
groep van deze martelaren werd gedood in Sinai rond het jaar 296, tijdens het
regime van Diocletianus. De andere groep martelaren werd gedood in Raithu
rond het midden van de vijfde eeuw. Beide groepen martelaren werden gedood
door de Blemmyes (Blemmyae), een nomadische Nubische stam uit delen
van Arabië en Egypte. |
The Martyrs slain
at Sinai and Raithu are venerated together on January 14th. They
were two different groups of saints and were killed at different times and at
different locations. One group of these martyrs were killed at Sinai about
the year 296, during the reign of Diocletian. The other group of martyrs were
killed in Raithu about the middle of the fifth century. Both groups of
martyrs were killed by the Blemmyes (Blemmyae), a nomadic Nubian tribe
from parts of Arabia and Egypt. |
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJ |
Adamantini,
Akrivi, Antigoni, Aphroditi,
Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige
Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Adoration of the MagiI Proskynese Ton Magon Aanbidding van de Magi Balthasar, Melchior en Gaspar |
Een wonderbaarlijke ster openbaarde de Geboorte van
Christus aan de Wijzen Balthasar, Melchior en Gaspar. Dit was geen gewone
ster, maar een "manifestatie van goddelijke energie" (Verhaal van
de Aanbidding van de Magi). Toen de Wijzen het huis binnen gingen waar de
Zuigeling Christus lag, vielen de Wijzen neer "en aanbaden Hem: en toen
zij hun schatten hadden geopend, gaven zij Hem giften: goud, wierook en
mirre" (Mt. 2:11). Het Evangelie vermeldt niet de namen van de drie
Wijzen (Magi). De overlevering dat er drie bezoekers van het oosten waren is
zeer oud. Hun namen worden echter pas in de Middeleeuwen vermeld. De beenderen
waarvan beweerd wordt dat ze de overblijfselen van de Magi zijn, verblijven
sinds 1164 in de kathedraal van Keulen, Duitsland. Volgens één website
zijn de namen Balthasar, Melchior en Gaspar Verlatijnste Perzische namen. Hun
Griekse namen zouden zijn: Apellius, Amerius en Damascus; en hun Hebreeuwse
namen: Galgalat, Malgalat en Sarathin (>>>zie ook deze namen) |
A wondrous star
revealed the Nativity of Christ to the Magi Balthasar, Melchior and Gaspar.
This was no ordinary star, but a "manifestation of divine energy"
(Narrative of the Adoration of the Magi). When the Magi entered the house
where the Infant Christ lay, the Magi "fell down, and worshipped Him: and
when they had opened their treasures, they presented Him gifts: gold,
frankincense and myrrh" (Mt. 2:11). The Gospel doesn’t mention the names of the three Wise Men (Magi). The
tradition that there were three visitors from the east is very ancient. However
their names are only mentioned in the Middle Ages. Bones that are said to be
the relics of the three Magi have been in the cathedral at Cologne, Germany,
since 1164. According to one website the names
Balthasar, Melchior and Gaspar are Latinized Persian names. The site states
that their Greek names are: Apellius, Amerius and Damascus; and their Hebrew
names: Galgalat, Malgalat and Sarathin (>>>also see these names). |
25 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Adrianus
en zijn vrouw Natalia, Martelaren |
De Martelaren Adrianus en Natalia werden Christenen tijdens het regime van Maximianus, in Nicomedia, in het jaar 298. Adrianus, een heiden, was getuige van het fervente geloof waarmee Christelijke martelaren hun kwellingen ondergingen. Hij verklaarde zichzelf ook Christen en werd gevangen genomen. Zijn vrouw Natalia was heimelijk een aanhangster van het Christelijke geloof. Toen zij hiervan hoorde, bezocht zij hem in de gevangenis en moedigde hem aan tijdens zijn lijden. Sint Adrianus' handen en voeten werden op een aambeeld geplaatst en afgebroken met een hamer. Hij stierf tijdens de martelingen. Zijn vrouw nam een deel van zijn heilige relieken mee naar Argyropolis bij Byzantium. Zij overleed in vrede kort daarna. |
The Martyrs
Adrian and Natalia became Christians during the reign of Maximian, in
Nicomedia, in the year 298. Adrian, a pagan, witnessed the fervent faith with
which the Christian martyrs suffered their torments. He also declared himself
a Christian and was imprisoned. His wife Natalia was secretly an Christian
believer. When she heard about this, she visited him in prison and encouraged
him in his sufferings. Saint Adrian's hands and feet were placed on an anvil
and broken off with a hammer. He died in his torments. His wife took part of
his holy relics to Argyropolis near Byzantium. She reposed in peace soon
after. |
26 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
DFHI JKM |
Aesychius,
Acacius, Aetius, Aggia, Alexander, Athanasius, Candidus, Cirillus,
Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius, Eunoicus, Eutychius,
Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus, Heraclius, Ile,
Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito, Nicallus, Philotemon,
Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus, Theodulus, Theophilus,
Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de 40 Martelaren van
Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Aethala de Diaken,
Ascepsima en Joseph, Martelaren |
Sint Ascepsimas, een bisschop, Sint Joseph, een presbyteriaan, en Sint Aethalas, een deken, leden buitensporig onder wrede kwellingen en Martelaarschap tijdens het regime van Sapor 11, Koning van Perzië (325-379). |
Saint Ascepsimas,
a bishop, Saint Joseph, a presbyter, and Saint Aethalas, a deacon, suffered
exceedingly cruel torments and martyrdom during the reign of Sapor 11, King
of Persia (325-379). |
03 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJ |
Aethalus
Martelaar |
Sint Aeithalas stierf als martelaar in Perzie, onder Koning Sapor II in 355. |
Saint Aeithalas
suffered martyrdom in Persia, under King Sapor II in 355. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
J |
Aetherius (Etherius),
Basilius, Eugenius, Agathodorus, Elpidius, Capito en
Ephraim, Patriarch van Antiochië, de Zeven Heilige Hiero-Martelaren van
Cherson |
De Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson waren allen bisschoppen in Cherson in verschillende periodes. Ze stierven allen de marteldood gedurende de vroege jaren van de vierde eeuw, behalve Aetherius, die in vrede stief. Allemaal waren ze door de Patriarch van Jeruzalem uitgezonden als missionarissen. Basilius wekte de zoon van de prins op uit de dood. Hierom werd hij aan zijn voeten vastgebonden en door de straten gesleurd tot hij stierf. Ephrem werd onthoofd. Eugenius, Elpidus en Agathadorus werden met staven geslagen en dood gestenigd. Aetherius leefde gedurende het regime van Constantinus de Grote. Hij regeerde de Kerk in vrijheid en vrede, stichtte een grote kerk in Cherson, en stierf in vrede. Capito (een enkele website noemt hem Caption) was de laatste van de bisschoppen. Hij werd gevangen genomen door heidense Scythianen en werd verdronken. |
The Seven Holy
Hiero-Martyrs of Cherson were all bishops in Cherson at different times. They
were all martyred during the early years of the fourth century, except
Aetherius, who died peacefully. All of them were sent by the Patriarch of
Jerusalem as missionaries. Basil raised the son of a prince from the dead.
For this he was tied and bound by the feet and dragged through the streets
until he died. Ephrem was beheaded. Eugenius, Elpidus and Agathadorus were
beaten with rods and stoned to death. Aetherius lived during the reign of
Emperor Constantine the Great. He governed the Church in freedom and peace,
erected a large church in Cherson, and died peacefully. Capito (on one
website he is called Caption) was the last of the bishops. He was captured by
pagan Scythians and was drowned. |
07 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Aetius,
Acacius, Aesychius, Aggia, Alexander, Athanasius, Candidus,
Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius, Eunoicus,
Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared from
heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs and
thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on the
shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Aetius,
Bassoi (Basoes) “de Sterkste”, Callistos (“de Onoverwonnene”),
Constantinus (“de Moedige”), Melissenus, Theodorus (“de Al-Gezegende”),
Theophilos (“de Wonderbaarlijke”) en hun metgezellen, de 42 Martelaren van
Amorea (Ammoria, Ammorium) in Phrygia |
Tijdens een oorlog tussen de Byzantijnse Keizer Theophilus
(829-842) en de Saracenen, belegerden de Saracenen de stad Ammoria. Toen
Ammoria viel, werden 42 van haar generaals gevangengenomen en naar Syrië
gestuurd, waar ze zeven jaar lang opgesloten werden. Tijdens hun
gevangenschap probeerden ze de gevangenen over te halen om afstand te doen
van hun christelijke geloof en de islam aan te nemen. De gevangenen
weerstonden alle verleidelijke aanbiedingen en hielden stand tegen
verschrikkelijke bedreigingen. Na vele martelingen werden ze ter dood
veroordeeld. De martelaren bleven standvastig. Eén voor één namen de beulen
hen mee om te worden onthoofd. Naderhand gooiden ze de lichamen in de rivier
Euphrates. Dit gebeurde rond 845. In de dienst voor hen, worden ze geprezen
als: de "Al-Gezegende" Theodorus, de "Onoverwonnene" Callistus,
de "Moedige" Constantinus, de "Wonderbaarlijke"
Theophilus en "de Sterkste" Basoes. |
During a war
between the Byzantine Emperor Theophilus (829-842) and the Saracens, the
Saracens besieged the city of Ammoria. When Ammoria fell, 42 of its generals were
taken captive and sent off to Syria, where they were imprisoned for seven
years. During their imprisonment they tried to persuade the captives to
renounce Christianity and accept Islam. The captives resisted all their
seductive offers and held out against terrible threats. After many torments
they were condemned to death. The martyrs remained steadfast. One by one the
executioners took them and led them off to be beheaded. Afterwards they threw
the bodies into the river Euphrates. This happened around 845. In the service
to them, they are glorified as: the "All-Blessed" Theodore, the
"Unconquered" Callistus, the "Valiant" Constantine, the
"Wondrous" Theophilus and "the Most Strong" Basoes. |
06 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
|
Afrikanus,
Terentius, Pompius (Pompilius), Maximus, Macarius,
Alexander, Theodorus, Zenon en hun Metgezellen, de 40 Martelaren van
Carthage, Afrika |
Afrikanos, Terentios, Pompeius, Maximos, Makarios,
Alexander, Theodorus en hun metgezellen waren allen afkomstig uit Afrika.
Deze heilige martelaren leden voor het geloof onder Keizer Decius (249-251)
en werden onthoofd in Carthago in 251. Keizer Theodosius (379-395) gaf
opdracht hun heilige relieken te plaatsen in het martyrium van Sint Euphemia
in Petra bij Constantinopel. De precieze namen van de andere martelaren zijn
niet met zekerheid bekend. Mogelijk zijn hun namen te vinden onder:
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis
(Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas,
Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas,
Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion,
Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles,
Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika, die ook op 10 april worden
herdacht (>>>zie één van deze namen voor meer informatie). |
Afrikanos,
Terentios, Pompeius, Maximos, Makarios, Alexander, Theodorus and their
companions were all natives of Africa. These holy martyrs suffered for the
faith under Emperor Decius (249-251) and were beheaded in Carthage in 251.
Emperor Theodosius (379-395) ordered that their holy relics had to be placed
in the martyrium of Saint Euphemia in Petra near Constantinople. The exact
names of the other martyrs are not known for sure. Possibly their names can
be found here: Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides,
Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias,
Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon and Zenon, the 40 Martyrs of Africa, who are also
commemorated on april 10 (>>>see one of these names for more
information). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
JK |
Agabus (Ahab)
Rufus, Asyncritus, Phlegon, Hermes en Herodion, Apostelen
van de 70 |
Asyncritus (Asinkritos) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Asyncritus (Asinkritos) was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy": |
08 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJK |
Agabus (Ahab)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Agabus (Ahab) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Agabus (Ahab)
was one of the 70 Disciples
and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent
forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy
Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands.
With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Agape
(Liefde/Love/Charity),
Elpis (Hoop/Hope) en Pistis (Vertrouwen/Faith) en hun
moeder Sophia (Wijsheid/Wisdom) |
Sophia (Wijsheid) gaf samen met haar drie dochters Pistis (Vertrouwen), Elpis (Hoop) en Agape (Liefde) haar geld aan de armen. Verlangend naar het Martelaarschap gingen ze naar Rome, waar de keizer hen ter dood veroordeelde. Sophia stierf van verdriet nadat haar dochters de Martelaarsdood stierven. |
Sophia (Wisdom) gave, together with her three daughters
Pistis (Faith), Elips (Hope) and Agape (Love), her money to the poor.
Desiring martyrdom they went to Rome, where the emperor convicted them to
death. Sophia died of sorrow after her daughters died as martyrs. |
17 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
ADFH IJKM |
Agape,
Irene en Chionia, Maagd-Martelaressen |
De heilige zusters Agape, Irene en Chionia waren Martelaren in Thessalonica in het jaar 295. Toen Keizer Diocletianus in Aquileia was, hoorde hij dat zij Christenen waren, en liet hen voor zich brengen. Omdat ze Christus niet wilden loochenen, werden ze gevangen gezet. Toen hij naar Macedonie ging, gaf hij hen over aan Dulcitius de Prefect. Dulcitius echter verloor zijn verstand en was niet in staat hen kwaad te doen. Toen gaf Diocletianus Graaf Sisinius het bevel over hen. Sisinius liet Agape en Chionia verbranden en Irene werd met een pijl neergeschoten. |
The holy sisters
Agape, Irene and Chionia suffered martyrdom in Thessalonica in the year 295.
When the Emperor Diocletian was at Aquileia, he learned that they were
Christians, and had them brought before him. Because they would not deny
Christ, he had them imprisoned. When he went into Macedonia, he committed
them to Dulcitius the Prefect. Dulcitius however lost his understanding and
became incapable of doing them any harm. Then Diocletian gave Count Sisinius
charge over them. Sisinius had Agape and Chionia burned and Irene was shot with an arrow. |
16 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJK |
Agapetus de
Confessor
|
Dit is waarschijnlijk Sint Agapitus, bisschop
van Synnada in Phrygia, die leed tijdens Licinius (4e eeuw). |
This is probably
Saint Agapitus, bishop of
Synnada in Phrygia, who suffered under Licinius (4th cen.). |
18 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
DM |
Agapius van Gaza
en zijn 7 Metgezellen: Timolaos van de Zwarte Zee, Dionysios en Dionysios van Tripolis (Phoenicië), Romylus de
sub-decaan van Diospolis (Palestina), Plesius (Paesis) van Egypte, Alexander
van Gaza en Alexander van Egypte. |
De heilige martelaren Agapios en zijn 7 Metgezellen Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander, Alexander, Dionysios en Dionysios leefden tijdens het regime van keizer Diocletianus in 297. Agapios kwam van Gaza (volgens anderen onbekend), een stad in Palestina, Timolaos kwam van de Zwarte Zee (Pontus), de twee (volgens sommigen één) Dionysiosses kwamen van Tripolis in Phoenicia, Romylus was een sub-deken in Diospolis in Palestina (voorheen Lydda genoemd en nu gewoonlijk St. George genoemd) en Plesios (volgens sommigen Paesis) en de twee Alexanders kwamen uit Egypte (volgens sommigen kwam één Alexander van Gaza). Toen zij Christenen werden, bonden zij hun handen met ijzeren kettingen en gingen naar Urbanus, de gouverneur van Ceasaria. Daar bekenden zij dat ze Christenen waren. De gouverneur kon hen niet van gedachten laten veranderen, noch met dreigementen noch met vleierijen, dus gaf hij het bevel hen te onthoofden. Volgens somigen was dit in het jaar 304. |
The holy martyrs
Agapios and his 7 Companions Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander,
Alexander, Dionysios and Dionysios lived during the reign of emperor
Diocletian in 297. Agapios came from Gaza (others say it’s unknown), a city
of Palestine, Timolaos was from the Black Sea (Pontus), the two (some say
one) Dionysios came from Tripolis in Phoenicia, Romylus was a sub-deacon at
Diospolis in Palestine (formerly called Lydda and now commonly called St.
George) and Plesios (some say Paesis) and the two Alexanders came from Egypt
(according to some one Alexander came from Gaza). When they became Christians
they had bound their hands with iron chains and went to Urbanus, the governor
of Ceasaria. There they confessed that they were Christians. The governor
could not change their mind, neither with threats nor with flatteries, so he
ordered their heads to be cut off. According to some this was in the 304. |
15 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Agapius,
Thecla en Timotheus
|
De Martelaren Timotheus, Agapios en Thekla stierven de
Martelaarsdood in 304 (volgens sommigen 306). Sint Timotheus was een inwoner
van de stad Caesarea in Palestina en diende de Kerk als leraar in Gaza. In de
tijd van de Christenvervolging onder de co-keizers Diocletianus (284-305) en
Maximianus (284-305), werd Sint Timotheus voor het gerecht gebracht door
gouverneur Urbanus. Omdat Sint Timotheus bekende een Christen te zijn, werd hij
wreed gemarteld en uiteindelijk gedood. In dezelfde stad (amphiteater van
Caesarea, Palestina) en hetzelfde jaar leden de Martelaren Agapios van
Palestina en Thekla van Palestina. Thekla was geboren in Bizya. Together with Agapius she was thrown to the wild
beasts and torn to pieces, under Emperor Maximianus (265-310). |
The Martyrs
Timothy, Agapios and Thekla suffered martyrdom in the year 304 (according to
some 306). Saint Timothy was a native of the city of Caesarea Palestine and
served the Church as a teacher in Gaza. During the time of persecution
against Christians under the co-emperors Diocletian (284-305) and Maximian
(284-305), Saint Timothy was brought to trial by the governor Urban. Because
Saint Timothy confessed being a Christian he was subjected to cruel torture
and was killed eventually. In the same town (amphiteater of Caesarea,
Palestine) and year suffered the Martyrs Agapios of Palestine and Thekla of
Palestine. Thekla was born in Bizya. Together with Agapius she was thrown to
the wild beasts and torn to pieces, under Emperor Maximianus (265-310). |
19 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
D |
Agapius,
Theopistus en hun ouders Theopista en Eustathius van
Thessoloniki, Groot-Martelaar |
Eustathius, of Eustace, was een Romeinse generaal tijdens het regime van Keizer Hadrianus (117-138). Vóór zijn doop heette hij Placidus. Zijn vrouw Theopista heette Tatiana vóór haar doop. Ze hadden twee zonen, Agapius en Theopistus. De Keizer was zó geërgerd door zijn bekering tot het Christendom, dat hij beval om Eustathius, zijn vrouw en hun kinderen in een messing stier te plaatsen en er een vuur onder aan te steken. Toen het messing heet werd, stierven ze door verbranding. St. Eustathius is de patroonheilige van jagers. Dit gebeurde in het jaar 118. |
Eustathius, or
Eustace, was a Roman general, during the reign of Emperor Hadrian (117-138).
Before his baptism he was called Placidus. His wife Theopista was called
Tatiana before her baptism. They had two sons, Agapius and Theopistus.The
Emperor was so exasperated at his conversion to Christianity, that he ordered
to place Eustathius, his wife and their children inside a brazen bull and to
lighten a fire under it. When the brass became hot, they burned to death. St.
Eustace is the patron of huntsmen. This happened in the year 118. |
20 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Agatha
Martelares
|
De maagd St. Agatha was afkomstig van Panormus (Palermo), of misschien van Catania in Sicilie. Na vele wrede martelingen stierf zij in de gevangenis van Catania in 251, omdat zij niet toegaf aan de verleidingen van Quintianus, de Gouverneur van Sicilie. Een engel plaatste een steen op haar graf met de tekst: “een rechtschapene geest, zelfbewust, eer van God, redding van haar vaderland”. Het jaar daarna bleef Catania gespaard van een vulkaan- uitbarsting na gebeden tot St. Agatha. Zij is beschermheilige en hoofd-patrones van Sicilie, en m.u.v. van St.Agnes van Rome, de meest vereerde Maagd-Martelares van het Westen. |
The virgin Saint
Agatha was from Panormus (Palermo) or perhaps Catania of Sicily. After many
exceedingly harsh torments, she died in prison at Catania in 251, because she
did not consent to the seductions of Quintian, the Governor of Sicily. An
Angel placed a stone tablet on her grave inscribed with the words, "A
righteous mind, self-determining, honour from God, the deliverance of her
father-land." The following year Catania was manifestly saved by Saint
Agatha's prayers. She is the protectress and chief patroness of Sicily, and
with the exception of Saint Agnes of Rome, she is the most highly venerated
Virgin Martyr of the West. |
05 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
ADFH IJKM |
Agathangelus
Martelaar en Clementinus, Hiero-Martelaar, Bisschop van Ancyra |
St. Clementinus was afkomstig van Ancyra in Galatia, en de
zoon van een ongelovige vader, maar een gelovige moeder, genaamd Sophia.
Aanvankelijk leefde hij als monnik, later werd hij de bisschop van zijn stad.
Gedurende een periode van 28 jaar moest hij lijden vanwege zijn geloof.
Uiteindelijk werden hij en zijn discipel St. Agathangelus (uit Rome) samen
onthoofd in het jaar 296 (of 312), tijdens het regime van Diocletianus en
Maximian. |
Saint Clement was
from Ancyra in Galatia, and the son of an unbelieving father, but a believing
mother named Sophia. At first he lived as a monk, later he became the bishop
of his city. He suffered many things being a Christian, during a period of
twenty-eight years. Finally he and his disciple Saint Agathangelus (from
Rome) were beheaded together in the year 296 (or 312), during the reign of
Diocletian and Maximian. |
23 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DFIJM |
Agathanica
en Agathodorus, Martelaren, die Carpus en Paphylus vrijwillig volgden |
De Heilige Martelaren Karpos, Bisschop van Phiatirea,
Diaken Papila (Paphylus), Agathodoros en Agathonika (de zuster van Papila),
leden in de tijd van de Christenvervolging onder de keizer Decius in de 3e
Eeuw. Toen Karpos en Papila de heidense feesten niet vierden, gaf de
gouverneur orders hen te arresteren. Ze werden vastgebonden en in ijzeren
ketenen door de stad geleid. Toen werden ze aan paarden vastgebonden en naar
de nabijgelegen stad Sardis gesleept. Agathodoros en Agathonika volgden
vrijwillig na Karpos en Papila. In Sardis werd Agathonika gewurgd. Karpos,
Papila en Agathodoros werden onthoofd. Tijdens zijn leven was Saint Papila
bekend om zijn gave zieken te behandelen. Ook na zijn Martelaarsdood geeft
hij genezing aan iedereen die zijn toevlucht tot hem zoekt. |
The Holy Martyrs
Karpos, Bishop of Phiatirea, Deacon Papila (Paphylus), Agathodoros and
Agathonika (the sister of Papila), suffered during a time of persecution
against Christians under the emperor Decius in the 3rd Century. When Karpos
and Papila did not celebrate the pagan feasts, the governor gave orders to
arrest them. They were bound and led through the city in iron chains. Then
they were tied to horses and dragged to the nearby city of Sardis.
Agathodoros and Agathonika voluntarily followed after Karpos and Papila. In
Sardis Agathonika was choked to death with ox sinews. Karpos, Papila and
Agathodoros were beheaded. During life Saint Papila was known for his gift of
treating the sick. Also after his martyr's death he gives healing to all who
have recourse to him. |
13 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJM |
Agathocleia
Martelares |
Agathocleia was een dienstmeid van ene Nicholas en diens
vrouw Paulina. Ze waren Christenen geweest, maar waren weer teruggekeerd tot
de aanbidding van afgoden. Sint Agathocleia echter weigerde hen hierin te
volgen. Hierom werd zij door haar meesters en de heidense rechters wreed
gemarteld. Haar meesteres doodde haar door hete kolen op haar nek te gieten.
Sint Agathocleia stierf als martelares in het jaar 230. |
Agathocleia was a
handmaiden of a certain Nicholas and his wife Paulina. They had been
Christians, but turned back again to worship idols. Saint Agathocleia however
refused to follow them in this. Because of this her masters and the pagan
judges tortured her cruelly. Her mistress killed her by pouring hot coals on
her neck. Saint Agathocleia died as a martyr in the year 230. |
17 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
MK |
Agathodorus
en Agathanica, Martelaren, die Carpus, en Paphylus
vrijwillig volgden |
De Heilige Martelaren Karpos, Bisschop van Phiatirea,
Diaken Papila (Paphylus), Agathodoros en Agathonika (de zuster van Papila),
leden in de tijd van de Christenvervolging onder de keizer Decius in de 3e
Eeuw. Toen Karpos en Papila de heidense feesten niet vierden, gaf de
gouverneur orders hen te arresteren. Ze werden vastgebonden en in ijzeren
ketenen door de stad geleid. Toen werden ze aan paarden vastgebonden en naar
de nabijgelegen stad Sardis gesleept. Agathodoros en Agathonika volgden
vrijwillig na Karpos en Papila. In Sardis werd Agathonika gewurgd. Karpos,
Papila en Agathodoros werden onthoofd. Tijdens zijn leven was Saint Papila
bekend om zijn gave zieken te behandelen. Ook na zijn Martelaarsdood geeft
hij genezing aan iedereen die zijn toevlucht tot hem zoekt. |
The Holy Martyrs
Karpos, Bishop of Phiatirea, Deacon Papila (Paphylus), Agathodoros and
Agathonika (the sister of Papila), suffered during a time of persecution
against Christians under the emperor Decius in the 3rd Century. When Karpos
and Papila did not celebrate the pagan feasts, the governor gave orders to
arrest them. They were bound and led through the city in iron chains. Then
they were tied to horses and dragged to the nearby city of Sardis.
Agathodoros and Agathonika voluntarily followed after Karpos and Papila. In
Sardis Agathonika was choked to death with ox sinews. Karpos, Papila and
Agathodoros were beheaded. During life Saint Papila was known for his gift of
treating the sick. Also after his martyr's death he gives healing to all who
have recourse to him. |
13 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
D |
Agathodorus,
Elpidius, Capito, Aetherius, Basilius, Eugenius en
Ephraim, Patriarch van Antiochië, de Zeven Heilige Hiero-Martelaren van
Cherson |
De Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson waren allen bisschoppen in Cherson in verschillende periodes. Ze stierven allen de marteldood gedurende de vroege jaren van de vierde eeuw, behalve Aetherius, die in vrede stief. Allemaal waren ze door de Patriarch van Jeruzalem uitgezonden als missionarissen. Basilius wekte de zoon van de prins op uit de dood. Hierom werd hij aan zijn voeten vastgebonden en door de straten gesleurd tot hij stierf. Ephrem werd onthoofd. Eugenius, Elpidus en Agathadorus werden met staven geslagen en dood gestenigd. Aetherius leefde gedurende het regime van Constantinus de Grote. Hij regeerde de Kerk in vrijheid en vrede, stichtte een grote kerk in Cherson, en stierf in vrede. Capito (een enkele website noemt hem Caption) was de laatste van de bisschoppen. Hij werd gevangen genomen door heidense Scythianen en werd verdronken. |
The Seven Holy
Hiero-Martyrs of Cherson were all bishops in Cherson at different times. They
were all martyred during the early years of the fourth century, except
Aetherius, who died peacefully. All of them were sent by the Patriarch of
Jerusalem as missionaries. Basil raised the son of a prince from the dead.
For this he was tied and bound by the feet and dragged through the streets
until he died. Ephrem was beheaded. Eugenius, Elpidus and Agathadorus were
beaten with rods and stoned to death. Aetherius lived during the reign of
Emperor Constantine the Great. He governed the Church in freedom and peace,
erected a large church in Cherson, and died peacefully. Capito (on one
website he is called Caption) was the last of the bishops. He was captured by
pagan Scythians and was drowned. |
07 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Agathon van Egypte
Monnik |
Sint Agatho was een groot Egyptisch asceet, die extreem
asceticisme uitoefende in de 5e (volgens sommige websites de 4e) eeuw. He was
een tijdgenoot van Sint Macarius en een discipel van de Egyptische asceet
Lot. Hij overleed in vrede. |
Saint Agatho was
a great Egyptian ascetic who practiced extreme asceticism in the 5th
(according to some websites the 4th) century. He was a contemporary of Saint
Macarius and a disciple of the Egyptian ascetic Lot. He died in peace. |
Griekse kalender: Greek calendar: 08 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Slavische kalender: Slavic calendar: 02 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
MK |
Agathonicus
Martelaar
en zijn Metgezellen Zoticus,
Zeno, Theoprepes (Bogoljepa), Akindynus en Severianus |
Tijdens de vervolging van de Christenen werd St. Zoticus
gevangen genomen in een plaats met de naam Carpe. Zijn discipelen werden
gekruisigd en Zoticus werd naar Nicomedia gebracht, waar ook St. Agathonicus
en de princeps* (leider van de senaat) die door hem bekeerd was, Theoprepius
(Bogoljepa), Acindynus, Severianus, Zeno en vele anderen gevangen en gebonden
waren. Toen ze allen naar Byzantium werden gebracht, stierven de heiligen
Zoticus, Theoprepius en Acindynus onderweg aan hun vele wonden en aan
uitputting. Ze doodden Severianus vlakbij Chalcedon. Agathonicus en de
anderen werden naar Thracië naar Selyvria (Selybria) op de
noordbank van de Bosphorus gebracht, waar ze werden gemarteld en
onthoofd, volgens sommigen tijdens het regime van Maximianius, in
het jaar 298. * Sommige websites noemen een martelaar met de naam “Princeps” of een “prins”, wat naar mijn mening beiden foutief is. Zie ook “Princeps” voor verdere uitleg. |
During the
persecution of Christians St. Zoticus was captured in a place called Carpe.
His disciples were crucified and Zoticus was brought to Nicomedia where also
were captured and bound St. Agathonicus and the princeps* (leader of the
senate) who was converted by him, Theoprepius (Bogoljepa), Acindynus,
Severianus, Zeno and many others. When they were all taken to Byzantium Saints
Zoticus, Theoprepius and Acindynus died along the way of their many wounds
and exhaustion. They killed Severianus near Chalcedon. Agathonicus and the
others were taken to Thrace to Selyvria
(Selybria) on the northern bank of the Bosphorus where they were tortured and beheaded, according to some during the reign of
Maximian, in the year 298. * Some websites
mention a martyr with the given name “Princeps” or a “prince”, which is both
wrong in my opinion. Also see “Princeps” for further explanation. |
22 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
DJKM |
Agathonos (Agathus)van Rome |
Sint Agathos was een Paus van Rome. |
Saint Agathos
was a Pope of Rome. |
20 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
DFI |
Agathopodus
en Theodulus, Martelaren |
Op sommige lijsten wordt 4 april als feestdag genoemd,
maar de meeste websites noemen 5 April als feestdag (>>>zie
Agathopodus 5 april). |
On some lists
the feastday of 4th of april is mentioned, but most websites
mention April 5 as feastday (>>>see Agathopodus 5th of april). |
04 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
J |
Agathopodus
en Theodulus, Martelaren |
Agathopous was een erg oude diaken en Theodoulos een erg jonge lector (lezer) in de kerk in Thessalonica. Tijdens Diocletianus' vervolging werden de twee voor het gerecht gebracht omdat ze Christenen waren en ze werden veroordeeld tot de dood door verdrinking. Ze werden vastgebonden en met een grote steen om hun nek verdronken, in het jaar 303. Kort daarna verscheen Theodoulos aan zijn medebroeders in `de gedaante van een stralende engel en vertelde hen om al zijn bezittingen aan de armen te geven. Op sommige lijsten wordt 4 april als feestdag genoemd, maar de meeste websites noemen 5 April als feestdag. |
Agathopous was a
very old deacon and Theodoulos a very young lector (reader) in the church in
Thessalonica. During Diocletian's persecution the two were summoned to trial
for being Christians and they were condemned to death by drowning. They were
bound and with a large stone tied to their necks they were drowned, in the
year 303. Shortly afterwards Theodoulos appeared to his brethren in the form
of a shining angel and told them to give all his goods to the poor. On some lists the feastday of 4th
of april is mentioned, but most websites mention April 5 as feastday. |
05 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DK |
Agathopus,
Basilides, Evarestus, Pompius, Theodulus, Saturninus,
Euporus, Gelasius, Eunician en Zoticus, de 10 Martelaren van Kreta |
De heilige martelaren Theodulos, Saturninus, Euporos, Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos, Basilidos, Evarestos, en Pompios kwamen van verschillende plaatsen en steden op het eiland Kreta. Ze stierven als martelaar onder Decius in 250. |
The holy martyrs
Theodulos, Saturninus, Euporos, Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos,
Basilidos, Evarestos, and Pompios belonged to different localities and cities
on the island of Crete. They suffered martyrdom under Decius in 250. |
23 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Agathus (Agathonos)van Rome |
Sint Agathos was een Paus van Rome. |
Saint Agathos
was a Pope of Rome. |
20 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
DFI |
Aggaeus (Haggai) de Profeet
|
De Profeet Haggai werd geboren in Babylon tijdens de
gevangenschap van de Joden. Na hun terugkeer naar Jeruzalem, begon hij daar
te profeteren. Hij waarschuwde het volk om de Tempel te herbouwen. Dit
gebeurde in de dagen van Zorobabel, het tweede jaar van regime van Darius Hystaspes,
Koning van Perzië, rond het jaar 520 v.Chr. Zijn voorspelling, verdeeld in
twee hoofdstukken, is als tiende gerangschikt onder de kleine Profeten. |
The Prophet
Haggai was born in Babylon at the time of the captivity of the Jews. After
their return to Jerusalem, he began to prophesy there. He admonished the
people to rebuild the Temple. This happened in the days of Zorobabel, the
second year of the reign of Darius Hystaspes, King of Persia, about the year
520 BC. His prophecy, divided into two chapters, is ranked tenth among the
minor Prophets. |
16 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Aggia,
Acacius, Aesychius, Aetius, Alexander, Athanasius, Candidus,
Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius, Eunoicus,
Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren. In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen “eigen”
naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren. |
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost. In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday. |
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009 30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012 30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014 07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015 26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017 |
DM |
Aglaias (Aglaida)
en Bonifacius van Tarsus, Martelaar |
De Martelaar Bonifacius leefde tijdens het regime van Diocletianus. Hij was een dienaar van een Romeinse vrouw van senatoriale rang Aglais genaamd. Ze leefden samen in een onwettige verbintenis. Toen Aglais hoorde van de verhalen over martelaren was ze ontroerd. Ze stuurde Bonifacius naar Tarsus om relieken van heilige martelaren te halen. Vóór hij vertrok, vroeg hij haar: "en wat als ze mijn lichaam terug brengen als heilige relieken?" Toen vertrok hij met sommige van zijn medeslaven naar Cilicia, waar de martelaren leden. Hij werd gearresteerd toen hij de martelaren bemoedigde in hun pijnen en bekende dat hij een Christen was. Hij stierf als een martelaar in het jaar 290. Aldus werd hijzelf als heilige relieken naar zijn meesteres terug gebracht door zijn mededienaren. Sint Aglais bouwde een kapel op zijn tombe. Vanaf dat moment leidde Aglae een afgezonderd, penitentiair leven en stierf vijftien jaar later. Ze werd begraven naast de relieken van Bonifacius. Sint Bonifacius wordt speciaal aangeroepen om hulp tegen drankzucht. In veel gevallen worden ze samen met Probus, Areus, Elias, Timotheus, Polyectus, Eutychius en Thessalonica genoemd. Echter, los van het feit dat ze allen op dezelfde dag worden herdacht, heb ik geen bewijs gevonden dat ze metgezellen waren. |
The Martyr
Boniface lived during the reign of Diocletian. He was the servant of a Roman
woman of senatorial rank named Aglais. They lived together in an unlawful
union. When Aglais heard the accounts of the Martyrs she was moved. She sent
Boniface to Tarsus to obtain relics of holy Martyrs. Before he departed, he
asked her: "and what if they bring back my body as holy relics?" He
then set out with some of his fellow slaves for Cilicia, where the martyrs
suffered. He was arrested when he encouraged the martyrs in their pains and
confessed Christ. He died as a martryr in the year 290. Thus he himself was
brought back to his mistress as sacred relics by his fellow servants. Saint
Aglais she built a
chapel on the site of his tomb. From that time Aglae led a secluded,
penitential life and died fifteen years later. She was buried near the relics
of Boniface. Saint Boniface is
especially invoked for help against the passion of drinking. In many cases they are mentioned together
with Probus, Areus, Elias,
Timotheus, Polyectus, Eutychius en Thessalonica. However, apart from the fact
that they are all commemorated on the same day, I found no proof that they
were companions. |
19 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
FHIM |
Aglaida (Aglaias)
en Bonifacius van Tarsus, Martelaar |
De Martelaar Bonifacius leefde tijdens het regime van Diocletianus. Hij was een dienaar van een Romeinse vrouw van senatoriale rang Aglais genaamd. Ze leefden samen in een onwettige verbintenis. Toen Aglais hoorde van de verhalen over martelaren was ze ontroerd. Ze stuurde Bonifacius naar Tarsus om relieken van heilige martelaren te halen. Vóór hij vertrok, vroeg hij haar: "en wat als ze mijn lichaam terug brengen als heilige relieken?" Toen vertrok hij met sommige van zijn medeslaven naar Cilicia, waar de martelaren leden. Hij werd gearresteerd toen hij de martelaren bemoedigde in hun pijnen en bekende dat hij een Christen was. Hij stierf als een martelaar in het jaar 290. Aldus werd hijzelf als heilige relieken naar zijn meesteres terug gebracht door zijn mededienaren. Sint Aglais bouwde een kapel op zijn tombe. Vanaf dat moment leidde Aglae een afgezonderd, penitentiair leven en stierf vijftien jaar later. Ze werd begraven naast de relieken van Bonifacius. Sint Bonifacius wordt speciaal aangeroepen om hulp tegen drankzucht. In veel gevallen worden ze samen met Probus, Areus, Elias, Timotheus, Polyectus, Eutychius en Thessalonica genoemd. Echter, los van het feit dat ze allen op dezelfde dag worden herdacht, heb ik geen bewijs gevonden dat ze metgezellen waren. |
The Martyr
Boniface lived during the reign of Diocletian. He was the servant of a Roman
woman of senatorial rank named Aglais. They lived together in an unlawful
union. When Aglais heard the accounts of the Martyrs she was moved. She sent
Boniface to Tarsus to obtain relics of holy Martyrs. Before he departed, he
asked her: "and what if they bring back my body as holy relics?" He
then set out with some of his fellow slaves for Cilicia, where the martyrs
suffered. He was arrested when he encouraged the martyrs in their pains and
confessed Christ. He died as a martryr in the year 290. Thus he himself was
brought back to his mistress as sacred relics by his fellow servants. Saint
Aglais she built a
chapel on the site of his tomb. From that time Aglae led a secluded,
penitential life and died fifteen years later. She was buried near the relics
of Boniface. Saint Boniface is
especially invoked for help against the passion of drinking. In many cases they are mentioned together
with Probus, Areus, Elias,
Timotheus, Polyectus, Eutychius en Thessalonica. However, apart from the fact
that they are all commemorated on the same day, I found no proof that they
were companions. |
19 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
FHIM |
Aglaius (Eutychus),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Agnes
|
Sint Agnes was een Maagd-Martelares. Dat is alle informatie die ik kon vinden over deze viering. |
Saint Agnes was
a Virgin-Martyr. That’s all the information I could find about this
celebration. |
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
AD |
Agnes van Rome
(Ines del Campo, Ynes)
|
Sint Agnes van Rome (ook genoemd Ines, Ines del Campo,
Ynes) was een Maagd-Martelares en een erg populaire heilige van wie weinig
bekend is. Beweerd wordt dat ze een mooi, rijk Romeins meisje was. In haar
kindertijd wijdde zij zich aan God. Volgens sommigen verraadde een afgewezen
aanbidder haar aan de autoriteiten; volgens anderen werd ze op haar 12e of 13e
gevraagd aan de goden te offeren en te trouwen. Ze weigerde beide. Volgens
overleveringen zou ze in een bordeel zijn gegooid, waar haar maagdelijkheid
op wonderbaarlijke wijze werd bewaard. Aan dat lot ontsnapt, werd ze als
martelaar gedood in het jaar 304, tijdens de vervolging door
Diocletianus. |
Saint Agnes of
Rome (also calles Ines, Ines del Campo, Ynes) was a Virgin-Martyr and a very
popular saint about whom little is known. It is said that she was a
beautiful, wealthy Roman maiden. In childhood she dedicated herself to God.
Some say that a rejected suitor betrayed her to authorities; others say that
she was asked at 12 or 13 to sacrifice to the gods and marry. She refused both.
Legends tell of her being thrown into a brothel, where her purity was
miraculously preserved. Having escaped that fate, she was martyred in the
year 304, during the
persecutions of Diocletian. |
21 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
FGHI KM |
Agrippina van Rome
Martelares |
Deze Maagd-Martelares kwam uit Rome. Dapper presenteerde zij zichzelf aan de heidenen als een Christin, en werd doodgemarteld, volgens sommigen, tijdens het regime van Valerianus (253-260). Haar heilige relieken werden naar Sicilie gebracht, waar ze onmiddellijk een bron van grote wonderen werden. |
This Virgin
Martyr was from Rome. She courageously presented herself to the pagans as a
Christian, and was tortured to death, according to some, in the reign of
Valerian (253-260). Her holy relics were then taken to Sicily, where they
immediately became a source of great miracles. |
23 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJKM |
Ahab (Agabus)
Rufus, Asyncritus, Phlegon, Hermes en Herodion, Apostelen
van de 70 |
Asyncritus (Asinkritos) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Asyncritus (Asinkritos) was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy": |
08 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJK |
Ahab (Agabus)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Agabus (Ahab) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Agabus (Ahab)
was one of the 70 Disciples
and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent
forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy
Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands.
With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Ahmet (Achmed) Kalfa
de Calligraaf (en/of Architect) van Constantinopel, Nieuw-Martelaar |
Sint Achmed Kalfa
werd geboren als Moslim in Turkije. Hij was een rijke ambtenaar van de
Turkse regering van middelbare leeftijd en woonde in Constantinopel. Hij had
twee Russische slavinnen in dienst, van wie er één, volgens sommige websites,
zijn concubine was. Eén website noemt hem als Monnik-Martelaar. Gezien zijn
biographie lijkt dit absoluut niet het geval te zijn. De twee vrome vrouwen
waren Christen en Achmed stond hen toe één van de Grieks Orthodoxe kerken in
Constantinopel te bezoeken. Na enige tijd werd hij nieuwsgierig en vroeg
toestemming om een liturgie in de kerk bij te wonen. Tijdens deze liturgie
kreeg hij een aantal visioenen. Hierdoor verbaasd vroeg en ontving hij de
doop. Voor een tijdje leefde Sint Achmed heimelijk als Christen, daarom is
zijn doopnaam onbekend. Op een dag was hij in een bijeenkomst met andere
ambtenaren (of edelmannen) en zij vroegen zijn mening over een bepaald
onderwerp. Totaal onverwacht voor iedereen verklaarde hij luid dat hij een
Christen was. Aanvankelijk waren de Moslims ontzet Toen, vervuld van een
onuitsprekelijke woede, vielen zij op Sint Achmed aan en sleepten hem naar
een rechter. Hij werd ter dood veroordeeld en werd onthoofd. Volgens de
meeste websites stierf Sint Achmed op 3 Mei 1682. Slechts enkele websites
noemen het jaar 1582, wat waarschijnlijk een vergissing is, aangezien hij
circa 150 jaar vóór Constantin leefde (een andere Turkse Moslim, die zich
bekeerde tot de Christelijke Orthodoxie). (>>>zie ook Achmed (Ahmet)
3 Mei). |
Saint Achmed
Kalfa was born as a Muslim in Turkey.
He was a well-off, middle-aged official of the Turkish Government and lived
in Constantinople. He had two Russian slave women in his service, of which
one was, according to some websites, his concubine. One website mentions him
as a Monk-Martyr. Reading his biography this seems to be absolutely not the
case. The two pious women were Christian and Achmed allowed them to go one of
the Greek Orthodox churches in Constantinople. After some time he became
curious and asked permission to attend a liturgy in the church. During this
liturgy he witnessed a number of visions. Amazed by this he requested and received
baptism. For a while Saint Achmed lived as a secret Christian, that’s why his
baptismal name is not known. One day he was in a meeting with other officials
(or noblemen) and they asked his opinion on some subject. Totally
unexpectedly for all he declared aloud that he was a Christian. At first the
Muslims were aghast. Then, filled with unspeakable rage, they fell on Saint
Achmed and dragged him to a judge. He was sentenced to death and was
beheaded. According to most websites Saint Achmed died 3 May 1682. Only a few
websites mention the year 1582, which is probably a mistake, since he lived
circa 150 years before Constantin (another Turkish Muslim who converted to
Christian Orthodoxy). (>>>also see Achmed (Ahmet) 3 May). |
03 MEI ΜΑΙΟΣ |
D |
Ahmet (Achmed) Kalfa
de Calligraaf (en/of Architect) van Constantinopel, Nieuw-Martelaar
|
Sint Achmed wordt herdacht op twee verschillende dagen: 3
Mei en 24 December. Zowel Griekse (Orthodoxe) websites als andere (orthodoxe)
websites noemen ofwel 3 Mei ofwel 24 December ofwel beide dagen. Hoewel ik
veel research heb gedaan, heb ik geen enkele informatie kunnen vinden over de
reden waarom hij herdacht wordt op 24 December. Misschien is dit de datum van
zijn doop (>>>zie ook Achmed (Ahmet) 3 Mei). |
Saint Achmed is
commemorated on two different days: 3 May and 24 December. Both Greek
(Orthodox) websites and other (orthodox) websites mention either 3 May or 24
December or both days. Though I did a lot of research, I did not find any
information about the reason why he is commemmorated on 24 December. Perhaps
this is the date of his baptism (>>>also see Achmed (Ahmet) 3 May). |
24 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
M |
Aimilianos (Emilianus)
Martelaar |
Sint Aimilianos was een inwoner van Dorostolla in Mysia in
Thracië. Hij was de slaaf van een heidense meester, tijdens het regime van
Keizer Julianus de Apostaat (360-363) en Prefect Capitolinus. Op een dag ging
Sint Aimilianos een heidense tempel binnen en sloeg alle beelden met een
hamer kapot. Onverschillig voor wat er was gebeurd vervingen de heidenen de
beelden. De heilige sloef ze opnieuw kapot. Wreed geslagen en in het vuur gegooid,
stierf hij als een martelaar. |
Saint
Aimilianos was a native of Dorostolla in Mysia of Thrace. He was the slave of
a pagan master, during the reign of Emperor Julian the Apostate (360-363) and
Prefect Capitolinus. One day Saint Aimilianos entered a pagan temple and
smashed all the statues with a hammer. Ignorant of what had happened, the
pagans again replaced them. The Saint again smashed them. Cruelly beaten with
ox sinews and thrown into a fire, he died as a martyr. |
18 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
J |
Aimilianos (Emilianus) de Confessor, Bisschop van Cyzicus
|
Ter verdediging van de Heilige Pictogrammen kreeg Sint
Aimilianos veelvoudige vervolgingen en ballingschappen te verduren door de
ongelovige Keizer Leo de Isauriër. Sint Aimilianos ontving de palm van de
confessor en stierf rond 730-740. |
Saint Aimilianos
suffered multiple tribulations and exiles from the ungodly Emperor Leo the
Isaurian in defense of the Holy Icons. Saint Aimilianos obtained the
confessor's palm and died in the Lord around 730-740. |
08 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
J |
Aitolia (Etolia)
|
Er is geen enkele aanwijzing gevonden, dat er ooit een
Sint Aitolia bestaan heeft. Waarschijnlijk verwijst deze naam naar Sint
Kosmas Aitolos (van Aetolia), die wordt herdacht op 24 Augustus
(>>>zie Kosmas Aitolos 24 augustus). |
There’s no
indication at all that ever a Saint Aitolia existed. Probably this name
refers to Saint Kosmas Aitolos (of Aetolia), who is commemorated on
August 24 (>>>see Kosmas Aitolos August 24). |
24 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
M |
Akindynus,
Severianus, Zoticus, Zeno en Theoprepes (Bogoljepa),
Metgezellen van Agathonicus, de Martelaar |
Tijdens de vervolging van de Christenen werd St. Zoticus
gevangen genomen in een plaats met de naam Carpe. Zijn discipelen werden
gekruisigd en Zoticus werd naar Nicomedia gebracht, waar ook St. Agathonicus
en de princeps* (leider van de senaat) die door hem bekeerd was, Theoprepius
(Bogoljepa), Acindynus, Severianus, Zeno en vele anderen gevangen en gebonden
waren. Toen ze allen naar Byzantium werden gebracht, stierven de heiligen
Zoticus, Theoprepius en Acindynus onderweg aan hun vele wonden en aan
uitputting. Ze doodden Severianus vlakbij Chalcedon. Agathonicus en de
anderen werden naar Thracië naar Selyvria (Selybria) op de
noordbank van de Bosphorus gebracht, waar ze werden gemarteld en
onthoofd, volgens sommigen tijdens het regime van Maximianius, in
het jaar 298. * Sommige websites noemen een martelaar met de naam “Princeps” of een “prins”, wat naar mijn mening beiden foutief is. Zie ook “Princeps” voor verdere uitleg. |
During the
persecution of Christians St. Zoticus was captured in a place called Carpe.
His disciples were crucified and Zoticus was brought to Nicomedia where also
were captured and bound St. Agathonicus and the princeps* (leader of the
senate) who was converted by him, Theoprepius (Bogoljepa), Acindynus,
Severianus, Zeno and many others. When they were all taken to Byzantium
Saints Zoticus, Theoprepius and Acindynus died along the way of their many
wounds and exhaustion. They killed Severianus near Chalcedon. Agathonicus and
the others were taken to Thrace to Selyvria (Selybria) on the northern bank of the Bosphorus where they were tortured and beheaded, according to some during the reign of Maximian,
in the year 298. * Some websites
mention a martyr with the given name “Princeps” or a “prince”, which is both
wrong in my opinion. Also see “Princeps” for further explanation. |
22 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
DJK |
Akindynus,
Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus en Anebodistus, en 7.000
andere Martelaren |
De Martelaren Akindynus, Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus en Anebodistus streden in Perzie rond het jaar 330, tijdens het regime van Sapor (Shapur) II, Koning van Perzie (325-379). Acindynus, Pegasius, en Anempodistus, Perzische Christenen, bekenden tegen de koning Christen te zijn. Ze werden op vele manieren gemarteld en uiteindelijk verbrand. Aphthonius en Elpidephorus bekeerden zich tot het Christendom door de Martelaren en werden onthoofd samen met 7.000 anderen. Twee kerken werden aan hen gewijd in Constantinopel. |
The Martyrs
Akindynus, Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus and Anebodistus contested in Persia about the year 330,
in the reign of Sapor (Shapur) II, King of Persia (325-379). Acindynus,
Pegasius, and Anempodistus, Persian Christians, confessed Christ before the
King. They were put to many torments and at last burned to death. Aphthonius
and Elpidephorus were drawn to Christianity through the Martyrs and were beheaded
with another 7.000. Two churches were
dedicated in their honour in Constantinople. |
02 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Akrivi,
Adamantini, Antigoni, Aphroditi,
Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige
Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Alcibiades (Alkiviadis)
Martelaar |
In de tweede eeuw startte de Keizer Marcus Aurelius een
vervolging op tegen de Christenen. Na veel lijden te hebben verdragen, werd
Sint Alcibiades gedood en stierf als een martelaar. |
In the second century
the Emperor Marcus Aurelius raised a persecution against the Christians.
After enduring much suffering, Saint Alcibiades was slain and died as a
martyr. |
16 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ |
M |
Aleisonus van Nicopolis
|
Vader Aleisonus was Metropoliet van Nicopolis; Oud Epirus. |
Father Aleisonus
was Metropolitan of Nicopolis; Old Epirus. |
28 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Alexander de Grote,
Johannes en Paulus, Nieuwe Patriarchen van Constantinopel |
Alexander, Johannes en Paulus, Patriarchen van
Constantinopel, leefden in verschillende tijden, maar elk van hen botste met
de activiteiten van ketters, die de leerstellingen van de Kerk wilden
veranderen. St Alexander (325-337 of 340) was een predikant bisschop in de
tijd van Sint Metrophanes, de eerste Patriarch van Constantinopel. St. Alexander werd naar het 1e Eucumenische Concilie in
Nicaea gestuurd als de afgezant van St. Metrophanes, Bisschop van
Constantinopel, die hij later opvolgde. Toen Arius bedrieglijk zijn trouw
beleed aan het Concilie, weigerde St. Alexander, zijn bedrog kennend, hem de
communie. Arius’ partijgenoten dreigden Arius de volgende dag met geweld ter
communie te laten gaan. St. Alexander bad tot God om de Kerk te sparen. Toen
Arius in een private plek de natuur ontlastte, kwamen zijn ingewanden naar
buiten in een grote vloed bloed, en hij stierf de dood van Judas. Sint
Alexander stierf in het jaar 340 op 98-jarige leeftijd. Sint Paulus was Bisschop van Constantinopel gedurende de
jaren 687 - 693, tijdens het regime van Keizer Justinianus II. Hij zat het
Quinisext Concilie in 692 voor. Over welke Johannes hier bedoeld wordt, verschillen de
meningen nogal. Volgens sommigen lijkt het om Johannes Scholasticus te gaan,
volgens anderen betreft het Johannes de Vaster, en een andere mening is, dat
het de Johannes betreft, die was geboren in 1006, ongeveer 10 jaar in een
klooster in Bythinië leefde en later Bisschop werd. Hij stierf in 1075. Ik
heb niets gevonden wat dit kan ophelderen. Het enige wat mij duidelijk is, is
dat niemand het echt weet, en dat iedereen maar een beetje raadt. |
Alexander, John
and Paul, Patriarchs of Constantinople, lived at different times, but each of
them clashed with the activities of heretics, who wanted to distort the
teachings of the Church. Saint Alexander (325-337 or 340) was a vicar bishop
during the time of Saint Metrophanes, the first Patriarch of Constantinople. Saint Alexander
was sent to the First Ecumenical Council in Nicaea as the delegate of Saint
Metrophanes, Bishop of Constantinople, whom he later succeeded. When Arius
had deceitfully professed allegiance to the Council, Saint Alexander, knowing
his guile, refused to receive him into communion. Arius' partisans threatened
to use force to bring Arius into the communion the following day. Saint
Alexander prayed to God to spare the Church. As Arius was in a privy place
relieving nature, his bowels gushed forth with an effusion of blood, and he
died the death of Judas. Saint
Alexander died in the year 340 at the age of 98. Saint Paul was
Bishop of Constantinople during the years 687 - 693, in the reign of Emperor
Justinian II. He presided over the Quinisext Council in 692. There are very
different opinions about which John is meant here. According to some it seems
to concern John Scholasticus, according to others it concerns John the
Faster, and another opinion is, that it concerns John, who was born in 1006,
lived in a monastery in Bythinia for about 10 years, and later became Bishop.
He died in 1075. I found no information to clearify this. The only thing that
is clear to me is, that nobody really knows, and everybody’s just guessing. |
30 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
ABDF GHIJ KM |
Alexander,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Athanasius, Candidus, Cirillus,
Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius, Eunoicus, Eutychius,
Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus, Heraclius, Ile,
Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito, Nicallus, Philotemon,
Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus, Theodulus, Theophilus,
Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de 40 Martelaren van
Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Alexander van Egypte,
zijn naamgenoot Alexander van Gaza, Timolaos van de
Zwarte Zee, Dionysios en Dionysios van Tripolis (Phoenicië), Romylus de
sub-decaan van Diospolis (Palestina) en Plesius (Paesis) van Egypte, de 7
Metgezellen van de Martelaar Agapius
|
De heilige martelaren Agapios en zijn 7 Metgezellen Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander, Alexander, Dionysios en Dionysios leefden tijdens het regime van keizer Diocletianus in 297. Agapios kwam van Gaza (volgens anderen onbekend), een stad in Palestina, Timolaos kwam van de Zwarte Zee (Pontus), de twee (volgens sommigen één) Dionysiosses kwamen van Tripolis in Phoenicia, Romylus was een sub-deken in Diospolis in Palestina (voorheen Lydda genoemd en nu gewoonlijk St. George genoemd) en Plesios (volgens sommigen Paesis) en de twee Alexanders kwamen uit Egypte (volgens sommigen kwam één Alexander van Gaza). Toen zij Christenen werden, bonden zij hun handen met ijzeren kettingen en gingen naar Urbanus, de gouverneur van Ceasaria. Daar bekenden zij dat ze Christenen waren. De gouverneur kon hen niet van gedachten laten veranderen, noch met dreigementen noch met vleierijen, dus gaf hij het bevel hen te onthoofden. Volgens somigen was dit in het jaar 304. |
The holy martyrs
Agapios and his 7 Companions Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander,
Alexander, Dionysios and Dionysios lived during the reign of emperor
Diocletian in 297. Agapios came from Gaza (others say it’s unknown), a city
of Palestine, Timolaos was from the Black Sea (Pontus), the two (some say
one) Dionysios came from Tripolis in Phoenicia, Romylus was a sub-deacon at
Diospolis in Palestine (formerly called Lydda and now commonly called St.
George) and Plesios (some say Paesis) and the two Alexanders came from Egypt
(according to some one Alexander came from Gaza). When they became Christians
they had bound their hands with iron chains and went to Urbanus, the governor
of Ceasaria. There they confessed that they were Christians. The governor
could not change their mind, neither with threats nor with flatteries, so he
ordered their heads to be cut off. According to some this was in the 304. |
15 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
J |
Alexander van Gaza,
Timolaos van de Zwarte Zee, Dionysios en Dionysios van
Tripolis (Phoenicië), Romylus de sub-decaan van Diospolis (Palestina),
Plesius (Paesis) van Egypte, zijn naamgenoot Alexander van Egypte, de 7
Metgezellen van de Martelaar Agapius
|
De heilige martelaren Agapios en zijn 7 Metgezellen Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander, Alexander, Dionysios en Dionysios leefden tijdens het regime van keizer Diocletianus in 297. Agapios kwam van Gaza (volgens anderen onbekend), een stad in Palestina, Timolaos kwam van de Zwarte Zee (Pontus), de twee (volgens sommigen één) Dionysiosses kwamen van Tripolis in Phoenicia, Romylus was een sub-deken in Diospolis in Palestina (voorheen Lydda genoemd en nu gewoonlijk St. George genoemd) en Plesios (volgens sommigen Paesis) en de twee Alexanders kwamen uit Egypte (volgens sommigen kwam één Alexander van Gaza). Toen zij Christenen werden, bonden zij hun handen met ijzeren kettingen en gingen naar Urbanus, de gouverneur van Ceasaria. Daar bekenden zij dat ze Christenen waren. De gouverneur kon hen niet van gedachten laten veranderen, noch met dreigementen noch met vleierijen, dus gaf hij het bevel hen te onthoofden. Volgens somigen was dit in het jaar 304. |
The holy martyrs Agapios and his 7 Companions
Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander, Alexander, Dionysios and Dionysios
lived during the reign of emperor Diocletian in 297. Agapios came from Gaza
(others say it’s unknown), a city of Palestine, Timolaos was from the Black Sea
(Pontus), the two (some say one) Dionysios came from Tripolis in Phoenicia,
Romylus was a sub-deacon at Diospolis in Palestine (formerly called Lydda and
now commonly called St. George) and Plesios (some say Paesis) and the two
Alexanders came from Egypt (according to some one Alexander came from Gaza).
When they became Christians they had bound their hands with iron chains and
went to Urbanus, the governor of Ceasaria. There they confessed that they
were Christians. The governor could not change their mind, neither with
threats nor with flatteries, so he ordered their heads to be cut off.
According to some this was in the 304. |
15 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
J |
Alexander,
Afrikanus, Terentius, Pompius (Pompilius), Maximus,
Macarius, Theodorus, Zenon en hun Metgezellen, de 40 Martelaren van
Carthage, Afrika |
Afrikanos, Terentios, Pompeius, Maximos, Makarios,
Alexander, Theodorus en hun metgezellen waren allen afkomstig uit Afrika.
Deze heilige martelaren leden voor het geloof onder Keizer Decius (249-251)
en werden onthoofd in Carthago in 251. Keizer Theodosius (379-395) gaf
opdracht hun heilige relieken te plaatsen in het martyrium van Sint Euphemia
in Petra bij Constantinopel. De precieze namen van de andere martelaren zijn
niet met zekerheid bekend. Mogelijk zijn hun namen te vinden onder:
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis
(Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas,
Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas,
Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion,
Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles,
Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika, die ook op 10 april worden
herdacht (>>>zie één van deze namen voor meer informatie). |
Afrikanos,
Terentios, Pompeius, Maximos, Makarios, Alexander, Theodorus and their
companions were all natives of Africa. These holy martyrs suffered for the
faith under Emperor Decius (249-251) and were beheaded in Carthage in 251.
Emperor Theodosius (379-395) ordered that their holy relics had to be placed
in the martyrium of Saint Euphemia in Petra near Constantinople. The exact
names of the other martyrs are not known for sure. Possibly their names can
be found here: Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides,
Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias,
Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon and Zenon, the 40 Martyrs of Africa, who are also
commemorated on april 10 (>>>see one of these names for more
information). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Alexander,
Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Alexandra de Koningin
vrouw van keizer Diocletianus
(en op 23 april Glycerius de gouverneur, Athanasius
de Magiër en de boeren Valerius, Donatus en Therinus,
Metgezellen van Georgius de Trofee-Drager) |
Sint George werd geboren uit een vader van Cappadocia en
een moeder van Palestina. Hij was een militaire tribuun, of chiliarch
(d.w.z.: een commandant van duizend troepen). Omdat hij Christen was, werd
hij aan ongehoorde martelingen onderworpen, die hij met grote moed onderging.
Door de wonderbaarlijke tekenen die plaatsvonden tijdens zijn
Martelarenstrijd, werden velen tot het Christendom bekeerd. Koningin
Alexandra, vrouw van Diocletianus en de heidense hoofdpriester
Athanasius de Magiër, de gouverneur Glycerius en de boeren Valerius, Donatus
en Therinus werden Christenen toen zij getuige waren van de wonderbaarlijke
tekenen tijdens de Martelarenstrijd van Georgius de Trofee-Drager. Keizer
Diocletianus beval zijn vrouw Alexandra en Sint Georgius te onthoofden.
Alexandra stierf op het schavot voor zij onthoofd werd. Dit was in 296 of 303
A.D. in Nicomedia. Alexandra wordt herdacht op 21 april. Op een
aantal lijsten wordt zij tevens genoemd op de herdenkingsdag van Georgius (23
april>>>zie Georgius). St. George is de patroonheilige van herders, dus wordt
deze dag uitgebreid gevierd op het platteland. De meest vermeldenswaardige
viering vindt plaats in Aráchova met races en feesten. De officiële naamdag wordt gevierd op 23 april. Lijst B: Wanneer deze naamdag valt in de vastentijd voor
Pasen, dan wordt deze verplaatst naar de tweede dag na Pasen. Lijst G: valt Pasen na 23 april dan wordt de naamdag gevierd
op 2e Paasdag. |
Saint George was
born of a father from Cappadocia and a mother from Palestine. He was a
military tribune, or chiliarch (that is, a commander of a thousand troops).
For being a Christian he was put to unheard-of tortures, which he endured
with great bravery. By the wondrous signs that took place in his contest,
many were converted to Christianity. Queen Alexandra, wife of Diocletian, and
the chief pagan priest
Athanasius the Magician, the governor Glycerius and the farmers Valerius, Donatus and Therinus became Christians when they whitnessed
the miraculous signs during the struggle of George the Trophee-Bearer.
Emperor Diocletian ordered to have his wife Alexandra and Saint George to be
beheaded. Alexandra died on the scaffold before she was beheaded. This was in
296 or 303 A.D. in Nicomedia. Alexandra is commemorated on 21 april.
On several lists she is also mentioned on the celebration day of Georgius (23
april>>>see Georgius). St George is the
patron saint of shepherds so this is widely celebrated in rural communities,
the most notable being at Aráchova with races and feasts. The official
nameday is celebrated on 23rd of april. List B: When this
nameday occurs in the period of the Great Fast before Easter, it will be
celebrated on the second day after Easter. List G: when
Easter occurs after 23 april, this nameday will be celebrated on de 2nd
day of Easter. |
21 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ (23 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ) |
ABDF GHIJ KM |
Alexandra (Alexandria),
Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona, Phaeina (Thaina,
Phaine, Falina) en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden, en
Theodotus van Ancyra |
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden. Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni (>>>zie Theodotus, 7 Juni). |
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins. Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7). |
18 MEI ΜΑΙΟΣ |
D |
Alexandria (Alexandra),
Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona, Phaeina (Thaina,
Phaine, Falina) en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden, en
Theodotus van Ancyra |
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden. Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni (>>>zie Theodotus, 7 Juni). |
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins. Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7). |
18 MEI ΜΑΙΟΣ |
D |
Alexandrus
en Andonea (Antonina), Martelaren |
De heilige Martelaren Alexander en Antonina kwamen uit de stad Cardamon (of Crodamon). Omdat ze een Christin was werd Antonina gearresteerd door Festus de Gouverneur en in ene bordeel geplaatst. Maar Alexander kwam nar haar toe en gaf haar zijn mantel. Met haar hoofd bedekt ontsnapte ze zonder te zijn onteerd. Toen Alexander werd ontdekt, werd hij voor Festus gebracht. Hij en Antonina werden gemarteld en verbrand. |
The holy Martyrs
Alexander and Antonina were from the town of Cardamon (or Crodamon). Because
she was a Christian Antonina was arrested by Festus the Governor and placed
in a brothel. But Alexander came in unto her and gave her his cloak. With her
head covered she escaped without having been defiled. When Alexander was
discovered, he was taken before Festus. He and Antonina were tortured and
burned to death. |
10 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJ |
Alexandrus van Thessoloniki
Nieuw-Martelaar |
Sint Alexander was geboren in Thessalonica tijdens de
grote Turkse overheersing. Als jonge man werd hij onder invloed van de Turken
Moslim. Later kreeg hij hier erg veel spijt van en verklaarde zich tegenover
de Turken Christen. De Turken gooiden hem in de gevangenis en martelden hem
op verschillende manieren. Maar Alexander riep uit: "Ik ben geboren als
een Christen en ik wil sterven als een Christen." Uiteindelijk
veroordeelden de Turken hem ter dood. Alexander werd onthoofd in Smyrna in
het jaar 1794 A.D. |
Saint Alexander
was born in Thessalonica at the time of the great Turkish tyranny. As a young
man under the influence of the Turks he became a Muslim. Later he began to
repent bitterly and declared himself a Christian before the Turks. The Turks
cast him into prison and tortured him in various ways. But Alexander cried
out: "I was born a Christian and as a Christian I want to die."
Finally the Turks condemned him to death. Alexander was beheaded in Smyrna in
the year 1794 A.D. |
26 MEI ΜΑΙΟΣ |
D |
Alexis de Man van God
|
St. Alexius leefde rond 380, enig kind van rijke ouders. In zijn huwelijksnacht gaf hij zijn bruid een ring, verliet haar en zijn vaders huis en vertrok naar Edessa. Daar verbleef hij 18 jaar lang in de kerk, arm gekleed, afhankelijk van liefdadigheid. Daarna keerde hij, onherkenbaar, terug naar Rome, waar hij de rest van zijn leven op de stoep van zijn vader’s huis zat, door iedereen bespot. Vlak voor zijn dood schreef hij in een briefje wie hij was. Na zijn dood werd dit briefje op wonderlijke wijze openbaar. Zijn relieken bevinden zich in de Kerk van Petrus, geuren altijd naar mirre en genezen allerlei ziektes. |
Venerable Father
Alexios lived around 380., only child of noble and rich parents. In his
weddingnight he gave his bride a ring, departed her and his father’s house en
went to Edessa. There he remained in the church for 18 years, dressed in poor
clothes, receiving his food from the mercy of the Christians. Afther that he
returned to Rome, unrecognisable, where he sat at the door of his father’s
house the rest of his life, laughed at and mocked by everybody. When he was
about to die, he wrote down who he was. After his death this note got
revealed miraculously. His relics are buried in the Church of Peter, always
pouring out sweet-smelling myrrh and curing various diseases. |
17 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
ADFH IJKM |
Alkiviadis (Alcibiades)
Martelaar |
In de tweede eeuw startte de Keizer Marcus Aurelius een
vervolging op tegen de Christenen. Na veel ijden verdragen te hebben, werd
Sint Alcibiades gedood en stierf als een martelaar. |
In the second
century the Emperor Marcus Aurelius raised a persecution against the
Christians. After enduring much suffering, Saint Alcibiades was slain and
died as a martyr. |
16 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ |
M |
Alladius (Helladius)
Hiero-Martelaar |
Sint Helladius was een bisschop die weigerde de afgoden te vereren. Tijdens zijn Martelaarschap verscheen Jezus Christus aan hem en genas al zijn wonden. Daarna werd hij in vuur geworpen en bleef ongedeerd. Hij onderging nieuwe kwellingen en werd uiteindelijk met vuistslagen doodgeslagen. |
Saint Helladius
was a bishop who refused to sacrifice to idols. During his martyrdom Jesus
Christ appeared to him and healed him of his wounds. After that he was cast
into fire and was preserved unharmed. He suffered further torments and
finally was beaten to death with the blows of fists. |
27 MEI ΜΑΙΟΣ |
DJ |
Allerheiligen
All-Saints
Agion
Panton
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren. In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren. |
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost. In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday. |
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009 30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012 30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014 07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015 26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017 |
DM |
All-Saints
Allerheiligen
Agion
Panton
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren. In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren. |
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively commemorating
all the Saints of the church who have remained anonymous. This feast day is
celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost. In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday. |
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009 30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012 30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014 07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015 26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017 |
DM |
Alphaeus
en Carpus, bishop of
Beroea (Varna), Apostelen van de 70 |
Alphaeus was één van
de Zeventig Apostelen (1e eeuw). Hij
was de vader van twee van de Twaalf Apostelen: Jacob en Mattheus, de
Evangelist. Hij eindigde zijn aardse leven in vrede. In de Aramese taal is de
naam Alphaeus synoniem aan Kleopas. Daarom concluderen vele theologen dat hij
één van de twee studenten was die naar Emmaus gingen en daar Jezus ontmoetten
(Loukas 24:13-34). Alphaeus wordt tegelijk met Carpus herdacht, ook Apostel
van de 70 (>>>zie Carpus 26 mei). Zij worden ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
Alphaeus was an Apostle of the Seventy (1st cen.). He was the father of two apostles
of the Twelve: James and Matthew the Evangelist. He ended his earthly life
peacefully. In the Aramaic language the name Alphaeus is synonym of Kleopas.
Therefore a lot of theologians conclude that he was one of the two students
who went to Emmaus and there met Jesus (Loukas 24:13-34). Alphaeus is
commemorated together with Carpus, also Apostle of the 70 (>>>see
Carpus 26th of may). They
are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
26 MEI ΜΑΙΟΣ |
DM |
Alphaeus
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Alphaeus was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig” (>>>zie ook Apostolus 4 januari). |
Alphaeus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy" (>>>also see Apostolus 4th of
january). |
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Alympius (Alypius)
de Styliet (de Kioniet)
|
Sint Alypios was een inwoner van Adrianopolis in Paphlagonia onder het regime van Keizer Heraclius (610-641). Hij was een diaken en econoom van de Kerk. Toen hij dertig jaar oud was liet hij alles achter en trok zich terug in de woestijn. Drommen mensen kwamen hem bezoeken en om aan hen te ontsnappen maakte hij een kolom (in het Grieks: Kion). Daarom werd hij de Kioniet (of Styliet) genoemd. Het wordt beweerd dat hij 53 jaar op een kolom bleef. Zelfs toen zijn kracht afnam bleef hij minstens 13 jaar op dezelfde zijde liggen en op dezelfde kolom zonder zich ooit op zijn andere zijde te draaien tot de dag dat hij stierf rond het jaar 607 op honderdjarige leeftijd. |
Saint Alypios
was a native of Adrianopolis in Paphlagonia during the reign of Emperor
Heraclius (610-641). He was a deacon and econome of the Church. When he was
thirty years old he abandoned everything and withdrew to the desert. Crowds
of people came to see him and to escape them he mounted a column (in Greek:
Kion). Because of this he was called the Kionite (or stylite). It is said
that he remained on a column for fifty-three years. Even when his strength
declined he remained at least thirteen years lying on the same side and on
the same column without ever turning on the other side until the day he died
about the year 607 at the age of one hundred. |
26 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Alympius (Alypius)
Martelaar |
De enige informatie die ik kon vinden over deze heilige
is, dat hij een martelaar was, wiens hoofd met een blok steen verbrijzeld
werd. Deze herdenking wordt door veel websites genoemd, maar zondere verdere
details. Verschillende websites noemen hem samen met Martelaar Eubiotes (of
Eubotius), en één website noemt hem samen met Eubiotes (of Eubotius), Paulus
en Juliana, maar ik ben niet overtuigd dat zij werkelijk metgezellen in het
Martelaarschap waren. Als iemand enige informatie of aanwijzing heeft, e-mail
me dan s.v.p. |
All information
I could find about this saint is, that he was a martyr, who’s head was
shattered with a block of stone. This commemoration is mentioned on many
websites, but withour further details. Several websites mention him together
with Martyr Eubiotes (or Eubotius), and one website mentions him together
with Eubiotes (or Eubotius), Paul and Juliana, but I am not convinced that
they really were companions in martyrdom. If anyone has some kind of
information or clue, please e-mail me. |
27 MEI ΜΑΙΟΣ |
M |
Alypius (Alympius)
de Styliet (de Kioniet)
|
Sint Alypios was een inwoner van Adrianopolis in Paphlagonia onder het regime van Keizer Heraclius (610-641). Hij was een diaken en econoom van de Kerk. Toen hij dertig jaar oud was liet hij alles achter en trok zich terug in de woestijn. Drommen mensen kwamen hem bezoeken en om aan hen te ontsnappen maakte hij een kolom (in het Grieks: Kion). Daarom werd hij de Kioniet (of Styliet) genoemd. Het wordt beweerd dat hij 53 jaar op een kolom bleef. Zelfs toen zijn kracht afnam bleef hij minstens 13 jaar op dezelfde zijde liggen en op dezelfde kolom zonder zich ooit op zijn andere zijde te draaien tot de dag dat hij stierf rond het jaar 607 op honderdjarige leeftijd. |
Saint Alypios was
a native of Adrianopolis in Paphlagonia during the reign of Emperor Heraclius
(610-641). He was a deacon and econome of the Church. When he was thirty
years old he abandoned everything and withdrew to the desert. Crowds of
people came to see him and to escape them he mounted a column (in Greek:
Kion). Because of this he was called the Kionite (or stylite). It is said
that he remained on a column for fifty-three years. Even when his strength
declined he remained at least thirteen years lying on the same side and on
the same column without ever turning on the other side until the day he died
about the year 607 at the age of one hundred. |
26 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Alypius (Alympius)
Martelaar |
De enige informatie die ik kon vinden over deze heilige
is, dat hij een martelaar was, wiens hoofd met een blok steen verbrijzeld
werd. Deze herdenking wordt door veel websites genoemd, maar zondere verdere
details. Verschillende websites noemen hem samen met Martelaar Eubiotes (of Eubotius),
en één website noemt hem samen met Eubiotes (of Eubotius), Paulus en Juliana,
maar ik ben niet overtuigd dat zij werkelijk metgezellen in het
Martelaarschap waren. Als iemand enige informatie of aanwijzing heeft, e-mail
me dan s.v.p. |
All information
I could find about this saint is, that he was a martyr, who’s head was
shattered with a block of stone. This commemoration is mentioned on many
websites, but withour further details. Several websites mention him together
with Martyr Eubiotes (or Eubotius), and one website mentions him together
with Eubiotes (or Eubotius), Paul and Juliana, but I am not convinced that
they really were companions in martyrdom. If anyone has some kind of
information or clue, please e-mail me. |
27 MEI ΜΑΙΟΣ |
M |
Amandinus,
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra) de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios
of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de
presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een grote
steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse stierven
de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter, Archelaus de diaken en
Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het Martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in France)
and a christian theologian who wrote many treatises and commentories on the
Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in Greek.
When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Amblia (Ablia, Amplias),
Urbanus, Narcissus,
Aristobulus, Stachus en Apelles, van de 70 Apostelen |
Zij behoorden allen tot de Zeventig Discipelen. Stachys
was een assistant van St. Andreas de Eerstgeroepene, die hem Bisschop van
Byzantium maakte. Hij vestigde de kerk in Argyropolis en overleed na zestien
jaar als bisschop. Amplias en Urban waren ook assistenten van St. Andreas,
die hen tot bisschoppen benoemde, Amplias in Lydda in Odyssopolis in Judea en
Urban in Macedonië. Beiden stierven als martelaren voor het Christendom.
Narcissus was door de Apostel Philippus benoemd als Bisschop van Athene. St.
Apelles was Bisschop van Heraclea in Trachis. Aristobulus was de broer van de
Apostel Barnabas en preekte het Christelijke geloof in Brittannië, waar hij
in vrede overleed. Ze worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
They were all of
the Seventy Disciples. Stachys was an assistant to St. Andrew the
First-called, who appointed him Bishop of Byzantium. He established the
church in Argyropolis and reposed after sixteen years as bishop. Amplias and
Urban were also assistants to St. Andrew, who ordained them bishops, Amplias
in Lydda of Odyssopolis in Judea and Urban in Macedonia. Both died as martyrs
for Christ. Narcissus was appointed Bishop of Athens by the Apostle Philip.
St. Apelles was Bishop of Heraclea in Trachis. Aristobulus was the brother of
the Apostle Barnabas and preached the Christian Faith in Britain, where he
reposed peacefully. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
31 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Amblia (Ablia, Amplias)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Amplias was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Amplias was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Ambrosius
Bisschop van Milaan |
St. Ambrosius werd geboren in Gaul in 340, en was lid van de Romeinse Senaat. Na de dood van Auxentius, de Bisschop van Milaan, ontstond er een heftig verschil van mening tussen de Orthodoxen en de Arianen over zijn opvolger. Ambrosius sprak de mensen toe in een poging te bemiddelen. Daarop riep een klein kind plotseling: “Ambrosius, Bisschop!”, wat meteen door de menigte overgenomen werd. Onder protest werd Ambrosius geinstalleerd op 7 december 374. Hij werd een grote Vader van de Kerk en stierf op 75-jarige leeftijd op 4 april 397, de avond van Pasen. |
Saint Ambrosius
was born in Gaul in 340, and was a member of the Roman Senate. After the
death of Auxentius, the Bishop of Milan, there was a violent dispute among
the Orthodox and Arians about who would succeed him. Ambrose spoke to the
people in an attempt to mediate. Then a young child suddenly cried out:
"Ambrose, bishop!", what was immediately taken up by the people. Over
his protest, he was raised to the episcopal throne on December 7, 374. He
became a great Father of the Church and reposed on the age of fifty-seven
years on April 4, 397, on the eve of Pascha. |
07 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DFIJ KM |
Amerius,
Apellius en Damascus
|
Griekse namen van de Drie Wijzen Balthasar,
Melchior en Gaspar. Geen erkende Griekse naamdagen voor zover bekend. >>>zie Balthasar, Melchior en Gaspar |
Greek names of
the Three Magi Balthasar,
Melchior and Gaspar. No accepted Greek namedays as far as known. >>>see
Balthasar, Melchior and Gaspar. |
25 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Ammon (Ammoun)
Diaken en Leraar en zijn studenten de 40 Heilige Vrouwen: Adamantini,
Akrivi, Antigoni, Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni,
Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada, Martelaressen |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Ammonios,
en zijn broers Donatos en Faustos (óf Urbanus, Prilidianus
en Epolonius en hun moeder Christodoula), martelaren en metgezellen van
Babylas, bisschop van Antiochië, Hiero-Martelaar |
Babylas was bisschop van Antiochië onder Decius (249-251).
Decius (dit is niet zeker: ook namen van andere keizers worden genoemd)
vierde (rond 251) in Antiochië een groot heidens offerfeest en wilde na het
feest de christelijke kerk binnengaan. Babylas, die juist een mis hield in de
kerk, en de gelovigen hielden de keizer tegen. De volgende dag liet Decius
Babylas arresteren en verhoren. Babylas was samen met zijn leerlingen
Urbanus, Prilidianus en Eppolonias (volgens sommige websites waren hun namen
Ammonios, Donatos en Faustos) en hun moeder Christodoula. De kinderen waren
12, 10 en 7 jaar oud. Alle vijf weigerden afstand te doen van hun geloof.
Daarom werden ze gemarteld en gedood. |
Babylas was
bishop of Antiochia under Decius (249-251). Decius (this is not certain: also
the names of other emperors are mentioned) celebrated (about 251) in
Antiochia a big pagan feast and wanted to enter the christian church
afterwards. Babylas, who was just leading a mass in the church, and the
christians stopped the emperor. The next day Decius had Babylas arrested and
interrogated. Babylas was together with his students Urban, Prilidian and
Eppolonias (according to some websites their names were Ammonios, Donatos and
Faustos) and their mother Christodoula. The children were 12, 10 and 7 jaar
old. All five refused to renounce their faith. Because of this they were tortured an
killed. |
04 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Ammoun (Ammon)
Diaken en Leraar en zijn studenten de 40 Heilige Vrouwen: Adamantini,
Akrivi, Antigoni, Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni,
Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada, Martelaressen |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Amos de Profeet
|
De Profeet Amos kwam uit de stad Thekoue van het land van Zabulon. Hij was een ongeletterde man, een geiten- en schapenherder. Hij voorspelde twee jaar van tevoren de aardbeving, die volgens sommigen plaatsvond in het vijfentwintigste jaar van het regime van Ozias, Koning van Judah, rond het jaar 785 v.Chr. Later bracht Amasias, de valse priester van Bethel, zijn dood teweeg. Zijn boek van voorspellingen, verdeeld in negen hoofdstukken, staat op de derde plaats onder de kleinere profeten. Deze Amos is een andere dan Profeet Esaias' vader, die ook Amos heette. |
The Prophet Amos
was from the city of Thekoue of the land of Zabulon. He was an unlearned man,
a shepherd of goats and sheep. He began to prophesy two years before the
earthquake, which some say took place in the twenty-fifth year of the reign
of Ozias, King of Judah, about the year 785 B.C. Later Amasias, the false
priest of Bethel, brought about his death. His book of prophecy, divided into
nine chapters, is ranked third among the minor Prophets. This Amos is
different from the Prophet Esaias' father, who also was called Amos. |
15 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Amonitus,
Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus,
Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië |
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn houten
gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius. |
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius. |
07 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Amphilochius
Bisschop van Iconium |
St. Amphilochius werd geboren in Cappadocia. Hij
werd Bisschop van Iconium in 341 en streed tegen de blasfemie van de
volgelingen van Arius. In 383 wilde hij Keizer Theodosius overreden een
Ariaanse bijeenkomst in Constantinopel te verbieden en de kerken aan de
Orthodoxen toe te kennen. Toen deze weigerde, beledigde St. Amphilochius de
zoon van de keizer, waarop de Keizer zich zelf ook beledigd voelde. St.
Amphilochius legde uit, dat God daarom ook boos was over de blasfemie. De
Keizer begreep dit en vaardigde een edict uit. St. Amphilochius overleed in 395. |
Saint
Amphilochius was born in Cappadocia. He became Bishop of Iconium in 341 and
he struggled against the blasphemies of the followers of Arius. In 383 he
wanted to persuade the Emperor Theodosius to forbid the Arians from gathering
in Constantinople and to commit the churches to the Orthodox. When the
Emperor refused to do so, Amphilochius slighted Theodosius’ young son Arcadius,
and for Theodosius this was equally an insult to himself. Saint Amphilochius
answered that for the same reason God is wroth with those who blasphem Him.
Theodosius understood this issued an edict. Saint Amphilochius reposed about
the year 395. |
23 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Amplias (Amblia, Ablia),
Urbanus, Narcissus,
Aristobulus, Stachus en Apelles, van de 70 Apostelen |
Zij behoorden allen tot de Zeventig Discipelen. Stachys
was een assistant van St. Andreas de Eerstgeroepene, die hem Bisschop van
Byzantium maakte. Hij vestigde de kerk in Argyropolis en overleed na zestien
jaar als bisschop. Amplias en Urban waren ook assistenten van St. Andreas,
die hen tot bisschoppen benoemde, Amplias in Lydda in Odyssopolis in Judea en
Urban in Macedonië. Beiden stierven als martelaren voor het Christendom.
Narcissus was door de Apostel Philippus benoemd als Bisschop van Athene. St.
Apelles was Bisschop van Heraclea in Trachis. Aristobulus was de broer van de
Apostel Barnabas en preekte het Christelijke geloof in Brittannië, waar hij
in vrede overleed. Ze worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
They were all of
the Seventy Disciples. Stachys was an assistant to St. Andrew the
First-called, who appointed him Bishop of Byzantium. He established the
church in Argyropolis and reposed after sixteen years as bishop. Amplias and
Urban were also assistants to St. Andrew, who ordained them bishops, Amplias
in Lydda of Odyssopolis in Judea and Urban in Macedonia. Both died as martyrs
for Christ. Narcissus was appointed Bishop of Athens by the Apostle Philip.
St. Apelles was Bishop of Heraclea in Trachis. Aristobulus was the brother of
the Apostle Barnabas and preached the Christian Faith in Britain, where he
reposed peacefully. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
31 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Amplias (Amblia, Ablia)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Amplias was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Amplias was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy": |
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Analipseos (Christos)Tis Analipseos Tou Kyriou Imon
Iesou Christou
Hemelvaart van Christus Ascension of Christ |
Hemelvaart van Christus. Zesde donderdag na Pasen. Jezus bleef na zijn Opstanding 40 dagen op aarde en
verscheen voortdurend op verschillende plaatsen aan Zijn discipelen, met wie
Hij sprak, at en dronk en zo zijn Opstanding demonstreerde. Op de 40e dag na
Pasen (de 6e donderdag) leidde Hij hen naar de Olijfberg en gaf hen de
opdracht in alle landen Zijn Naam te verkondigen. Na hen te hebben gezegend
werd Hij opgenomen in een wolk van licht en naar de Hemel gevoerd. |
Ascension of
Christ. Sixth thursday
after Easter. After His
Resurrection Jesus passed 40 days on earth and appeared continually in various
places to His disciples, with whom He spoke, ate and drank and thereby
demonstrated His Resurrection. On the 40th day after Pascha (the 6th
thursday) He led them to the Mount of Olives and commanded them to go forth
and proclaim His Name to all nations. After blessing them, He was taken up in
a cloud of light which took Him into Heaven. |
05 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 28 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2009 13 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 02 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 24 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2012 13 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 29 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2014 21 MEI - ΜΑΙΟΣ
2015 09 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 25 MEI - ΜΑΙΟΣ
2017 |
FIM |
Ananias de Apostel
|
Sint Ananias kwam uit Damascus, waar hij de Apostel Paulus doopte. Hij werd ter dood gestenigd tijdens het proconsulaat van Lucianus en werd een Martelaar. Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
Saint Ananias was
from Damascus, where he baptized the Apostle Paul. He was stoned to death
during the proconsulate of Lucian and became a Martyr. He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
01 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
DFIJ KM |
Ananias,
Azarias en Misael (de Drie Kinderen) en Daniel de Profeet |
Daniel en de 3 Kinderen stamden af van de stam van Judah. In 599 v.Chr. werden zij als slaven naar Babylon gevoerd, waar zij aan het koninklijk hof van Nabuchodonosor terecht kwamen. Deze gaf hen andere namen (Daniel kreeg de naam Baltazar, Ananias kreeg de naam Sedrach, Azarias: Abednago, en Misael: Misach). Zij bleven hier 3 jaar. Toen de kinderen weigerden Nabuchodonosor’ beeltenis te vereren, werden zij in het vuur geworpen. Toen zij hier ongedeerd uit kwamen, was dit een voorteken van de Onbevlekte Ontvangenis. Daniel deed vele profetiëen over de komst van Christus. Omdat hij 3 maal daags tot God bad, werd hij in de leeuwenkuil gegooid, maar hij liet het gebrul van de leeuwen verstommen en hij stond tussen hen in als een herder tussen schapen. Hij werd 88 jaar. |
Daniel and the 3
Children descended from the tribe of Judah. In 599 B.C. they were taken away
as slaves to Babylon, where they ended up in the royal court of Nabuchodonosor. He renamed them (Daniel
was called Baltazar, Ananias was called Sedrach, Azarias: Abednago, and
Misael: Misach). They stayed there 3 years. When the children refused to
worship the image of Nabuchodonosor, they were thrown into the fire. When
they remained unharmed, they prefigured the Virgin’s incorrupt giving of
birth (>>>also see Daniel). Daniel profetised many times about the
coming of Christ. Because he prayed 3 times a day to God, he was thrown to
the lions, but he stopped the mouths of the lions and he stood between them
as a shepherd. He became 88 years old. |
17 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Ananias
en Solochonus, Aartsbisschoppen van Ephesus |
De heiligen Ananias en Solochonus waren Aartsbisschoppen
van Ephesus. Geen verdere informatie gevonden. Volgens sommige lijsten wordt
Sint Onesimus, die ook Aartsbisschop van Ephesus was, op dezelfde dag
herdacht. Het is echter niet zeker of hij de slaaf Onesimus was die door
Paulus teruggestuurd was naar Philemon, zoals sommige martyrologiën
suggereren, maar het is niet onmogelijk dat hij het was. Omdat de Apostel
Onesimus (de voormalige slaaf) op een andere dag herdacht wordt, ben ik niet
zeker van de datim 1 december, hoewel vermeld op verschillende websites
(>>>zie Onesimus 1 december). |
Saints Ananias
and Solochon were Archbishops of Ephesus. No further information could be
found. According to some lists in Greece Saint Onesimus, who also was
Archbishop of Ephesus, is commemorated on the same day. However it is not
sure that he was the slave Onesimus whom Paul had sent back to Philemon, as
some martyrologies suggest, but it is not impossible that he was. Because the
Apostle Onesimus (the former slave) is commemorated on another day, I am not
sure of the date 1st of december, though mentioned on several websites
(>>>see Onesimus 1st of december). |
01 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Ananias
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Ananias was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Ananias was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy": |
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Ananius
Martelaar
|
Waarschijnlijk is dit Ananias de Pers, die werd gemarteld en gedood omdat hij een Christen was in Arbela, Perzië of in Erbel, Assyria. Vlak vóór zijn dood zei hij: "Ik zie een ladder die tot aan de hemel reikt, en gepassioneerde mensen die me naar een wonderbaarlijke stad roepen, vol van licht!". Daarna overleed hij. |
Probably this is
Saint Ananias the Persian, who was being tortured and executed for being a
Christian at Arbela,
Persia or in Erbel, Assyria. Just before he died he said: "I see a ladder reaching up to
heaven, and fiery men summoning me to a wondrous city, full of light!".
Then he expired. |
01 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Ananius
en Abdaiklas (Abdechalas, Habdelai),
Khusdazades (Usphazanes, Usthazanes) de Eunuch, Phusikos (Pusei), diens dochter Askritea,
Azates, Pherbutha (Tarbula), de zus van Simeon, en ca 1.250 anderen, waaronder
100 bisschoppen, priesters en diakenen, Martelaren en metgezellen van Simeon,
Aartsbisschop van Seleucia |
Sint Simeon was Aartsbisschop van Seleucia-Ctesiphon in Perzië, tijdens het regime van Koning Sapor. Hij stierf als martelaar op Goede Vrijdag in het jaar 341 of 344, vergezeld door zijn twee presbyters Abdaiklas en Ananius, de keizer’s eunuch Ustazan, de keizerlijke hofbediende Phusikos en diens dochter Askritea en nog 1.000 andere martelaren. In de dagen darana werden nog eens 100 of 150 martelaren afgeslacht, waaronder Azates de Eunuch, een naaste medewerker van de keizer, en Pherbutha (Tarbula), de zus van Simeon. De meeste martelaren werden onthoofd, sommigen doormidden gezaagd. |
Saint Simeon was Archbishop of
Seleucia-Ctesiphon in Persia, in the time of King Sapor. He suffered
martyrdom on Great Friday in the year 341 or 344, accompanied by his two
presbyters Abdaiklas and Ananius, the emperor’s eunuch Ustazan, the emperor's
court clerk Phusikos and his daughter Askritea and another 1.000 martyrs. In
the days after another 100 or 150 more martyrs were slained, amongst others
Azates the Eunuch, a close official to the emperor, and Pherbutha (Tarbula), the sister of Simeon. Most of the
martyrs were beheaded, some sawn in half. |
17 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
J |
Anargiros
(Cosmas en Damianus de Wonderdoeners en Zilverlozen) |
Ook gevierd op 1 november en 28 juni. Het Griekse woord anargyros
betekent "geen geld accepterend" (zilverloos). Het was
een epithet wat gegeven werd aan arts-heiligen die betaling voor hun
vaardigheden weigerden. In dit geval betreft het de Heilige Zilverlozen
Cosmas en Damianus van Rome, die herdacht worden op 1 juli (>>>zie
Cosmas en Damianus). |
Also celebrated
on the 1st of november and 28 june. The Greek word anargyros means "without accepting money"
(unmercenary). It was an epithet given to physician saints who refused
payment for their skills. In this case it concerns the Holy Unmercenaries
Cosmas and Damian of Rome, who are commemorated on the 1st of july
(>>>see Cosmas and Damian). |
01 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
GHM |
Anargiros
(Cosmas en Damianus de Wonderdoeners en Zilverlozen)
|
Ook gevierd op 1 juli en 28 juni. Het Griekse woord anargyros
betekent "geen geld accepterend" (zilverloos). Het was
een epithet wat gegeven werd aan arts-heiligen die betaling voor hun
vaardigheden weigerden. In dit geval betreft het de Heilige Zilverlozen
Cosmas en Damianus, die herdacht worden op 1 november (>>>zie Cosmas
en Damianus; >>>zie ook Anarron 1 november). |
Also celebrated
on the 1st of july and 28 june. The Greek word anargyros means "without accepting money"
(unmercenary). It was an epithet given to physician saints who refused
payment for their skills. In this case it concerns the Holy Unmercenaries
Cosmas and Damian, who are commemorated on the 1st of november
(>>>see Cosmas and Damian; >>>also see Anarron 1st of
november). |
01 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
CFHM |
Anargiros
(Cyrus en Johannes de Wonderdoeners en Zilverlozen,
Translatie van Relieken) |
Ook gevierd op 1 juli en 1 november. Het Griekse woord anargyros
betekent "geen geld accepterend" (zilverloos). Het was
een epithet wat gegeven werd aan arts-heiligen die betaling voor hun
vaardigheden weigerden. In dit geval betreft het de Heilige Zilverlozen Cyrus
en Johannes, die herdacht worden op 28 juni en op 31 januari (>>>zie
Cyrus en Johannes). |
Also celebrated
on the 1st of july and the 1st of november. The Greek word anargyros
means "without accepting
money" (unmercenary). It was an epithet given to physician saints who
refused payment for their skills. In this case it concerns the Holy
Unmercenaries Cyrus and John, who are commemorated on june 28 and january 31
(>>>see Cyrus and Johannes). |
28 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
M |
Anarron
|
Geen informatie gevonden. Verschillende websites noemen Anarron, maar altijd in verband met Cosmas en Damianus, de Zilverlozen (geen geld accepterenden). Dus waarschijnlijk betreft dit geen heilige, maar een epithet, zoals Anargiros (>>>zie Anargiros 1 november). Anarron betekent waarschijnlijk “genezer”. |
No info found.
Several websites mention Anarron, but always concerning Cosmas and Damian,
the Unmercemaries. So probably this concerns not an saint, but an epithet,
like Anargiros (>>>see Anargiros 1st of november). Anarron
probably means “healer”. |
01 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
F |
Anastasia van Rome
Pharmacolytria (Genezeres) Brengster van Medicijnen Groot-Martelares |
St. Anastasia was een bevallige, rijke en deugdzame maagd uit Rome met een christelijke opvoeding. Ze trouwde met een goddeloze verkwister, maar werd snel weduwe. Nu bezocht ze armeluiswoningen en gevangenissen, waar de martelaren waren, en bracht hen alles wat ze nodig hadden. Ze waste hun wonden, maakte hun ketenen losser en troostte hen. Ze genas velen van betoveringen, kwade medicijnen en vergif en kreeg de naam “Brengster van Medicijnen”, ook genaamd Pharmacolytria-de Genezeres. Daarom werd ze gearresteerd en na vele martelingen door vuur ter dood gebracht in het jaar 290 of 304 (>>>zie ook Theodota, Evodius, Chrysogonus en Eutychianus en 120 andere Martelaren, 22 December). Er bestaan verschillende legenden over deze heilige. Volgens sommige websites is zij dezelfde als Anastasia van Rome, die wordt herdacht op 29 oktober. |
Saint Anastasia
was a most comely, wealthy, and virtuous maiden from Rome, who was brought up
as a Christian. She married an impious prodigal, but she was widowed after a
short time. She went to the dwellings of the poor and the prisons where the
Christian Martyrs were, and brought them what ever they needed. She washed
their wounds, loosed them from their fetters and consoled them. She healed
many from the ill effects of spells, potions, poisons, and other harmful
substances, and received the name "Deliverer from Potions", also surnamed Pharmacolytria-the Healer. For
this she was arrested and after enduring many torments she was put to death
by fire in the year 290 or 304 (>>>also see Theodota, Evodius, Chrysogonus and Eutychianus and
120 other Martyrs, December 22). Several legends about this saint exist. According to some websites she
is the same as Anastasia of Rome, who is commemorated on the 29th of october. |
22 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
ADFH IJKM |
Anastasia van Rome
Hosio-Martelares |
Sint Anastasia, een jong meisje dat in een religieuze orde leefde, werd door de ongelovigen opgepakt. Openlijk het Christendom belijdend onderging ze moedig vele kwellingen. Ze werd onthoofd in het jaar 256. Er bestaan verschillende legenden over deze heilige. Volgens sommige websites is zij dezelfde als Anastasia van Rome, die wordt herdacht op 22 december. |
Saint Anastasia,
a young girl living in a convent, was seized by the impious. Confessing
Christ openly and with boldness she endured manifold torments. She was
beheaded in the year 256. Several legends about this saint exist. According
to some websites she is the same as Anastasia of Rome, who is commemorated on
the 22nd of december. |
29 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJ |
Anastasius De Pers
Hosio-Martelaar |
St. Anastasius kwam uit Perzie en heette oorspronkelijk Magundat. Toen de Koning van Perzie in 614 Jeruzalem veroverde nam hij het Heilige Kruis als krijgsbuit. Magundat was verbaasd over de verhalen over wonderen, en wilde meer leren over het christelijke geloof. Hij liet zich uiteindelijk dopen, werd monnik en kreeg de nieuwe naam Anastasius. Toen hij Perzische Magi in Caesarea ontmoette, berispte hij hen voor hun dwaling. Hij werd gevangen genomen en naar Perzie gebracht. Na vele martelingen, omdat hij weigerde zijn geloof te verloochenen, werd hij aan een hand opgehangen, met een lus gewurgd en onthoofd. De translatie van zijn heilige relieken wordt gevierd op de 24e van deze maand. |
Saint Anastasius
was from Persia and originally his name was Magundat. When the King of Persia
in 614 captured Jerusalem, he took the Holy Cross away. Magundat was
astonished about the stories about miracles, and wanted to learn more about
the Christian faith. Eventually he was baptized, became a monk and received
the new name Anastasius. When he met Persian Magi in Caesarea, he rebuked them for their delusion. He was captured and brought to Persia.
After many torments, because he refused to deny hos faith, he was hanged up
by one hand, strangled with a noose and beheaded. The translation of his holy relics is celebrated on
the 24th of this month. |
22 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DFIJ KM |
Anastasius De Pers
Hosio-Martelaar Translatie van Relieken |
St. Anastasius kwam uit Perzie en heette oorspronkelijk Magundat. Toen de Koning van Perzie in 614 Jeruzalem veroverde nam hij het Heilige Kruis als krijgsbuit. Magundat was verbaasd over de verhalen over wonderen, en wilde meer leren over het christelijke geloof. Hij liet zich uiteindelijk dopen, werd monnik en kreeg de nieuwe naam Anastasius. Toen hij Perzische Magi in Caesarea ontmoette, berispte hij hen voor hun dwaling. Hij werd gevangen genomen en naar Perzie gebracht. Na vele martelingen, omdat hij weigerde zijn geloof te verloochenen, werd hij aan een hand opgehangen, met een lus gewurgd en onthoofd. Zijn naamdag wordt gevierd op de 22e van deze maand. |
Saint Anastasius
was from Persia and originally his name was Magundat. When the King of Persia
in 614 captured Jerusalem, he took the Holy Cross away. Magundat was
astonished about the stories about miracles, and wanted to learn more about
the Christian faith. Eventually he was baptized, became a monk and received
the new name Anastasius. When he met Persian Magi in Caesarea, he rebuked them for their delusion. He was captured and brought to Persia.
After many torments, because he refused to deny hos faith, he was hanged up
by one hand, strangled with a noose and beheaded. His nameday is celebrated on the 22nd of this month. |
24 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
D |
Anatola,
Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares |
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
Martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.). Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de Martelaren, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari). Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana. |
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66). Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22). Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana. |
26 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
DM |
Anatola,
Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares |
>>>zie Anatola 26 februari |
>>>see
Anatola february 26 |
20 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
K |
Anatolius
Aartsbisschop van Constantinopel |
Sint Anatolius was een priester uit Alexandria. Nadat hij tot Patriarch van Constantinopel werd gewijd verenigde Anatolias zich met de Orthodoxen. Op het Concilie van Chalcedon in 451 veroordeelde hij Nestorius, Eutyches en, vanwege zijn onwettige daden, Dioscorus. Sint Anatolius overleed in het jaar 458. |
Saint Anatolius
was a priest from Alexandria. After he had been consecrated Patriarch of
Constantinople Anatolias united with the Orthodox. At the Council of
Chalcedon in 451 he condemned Nestorius, Eutyches and, for his unlawful
actions, Dioscorus. Saint Anatolius reposed in the year 458. |
03 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJ |
Anaxandros (Anaxarchos),
Alexander, Anaximenes, Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Anaxarchos (Anaxandros),
Alexander, Anaximenes, Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Anaximenes
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Aristeides, Chronis
(Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas,
Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas,
Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion,
Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles,
Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
M |
Andonea (Antonina)
en Alexandrus, Martelaren |
De heilige Martelaren Alexander en Antonina kwamen uit de stad Cardamon (of Crodamon). Omdat ze een Christin was werd Antonina gearresteerd door Festus de Gouverneur en in ene bordeel geplaatst. Maar Alexander kwam nar haar toe en gaf haar zijn mantel. Met haar hoofd bedekt ontsnapte ze zonder te zijn onteerd. Toen Alexander werd ontdekt, werd hij voor Festus gebracht. Hij en Antonina werden gemarteld en verbrand. |
The holy Martyrs
Alexander and Antonina were from the town of Cardamon (or Crodamon). Because
she was a Christian Antonina was arrested by Festus the Governor and placed
in a brothel. But Alexander came in unto her and gave her his cloak. With her
head covered she escaped without having been defiled. When Alexander was
discovered, he was taken before Festus. He and Antonina were tortured and
burned to death. |
10 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJ |
Andreas de Apostel
en Eerst-Geroepene
|
Wijdverbreid gevierd, maar speciaal in Pátra, in de
kathedraal gewijd aan deze Heilige. St. Andreas kwam van Bethsaida (Galilee), zoon van
Jonas en broer van Petrus, hoofd van de Apostelen. Eerst was hij volgeling
van Johannes de Doper. Toen Johannes Jezus aanwees en zei: “Aanschouw het Lam
Gods, dat wegneemt de zonden der aarde”, werd hij de 1e discipel van
Christus. Daarom wordt hij de Eerst-Geroepene van de Apostelen genoemd. Na de
ten hemelopneming van Jezus preekte hij in diverse landen, onderging veel
leed uit Zijn Naam en stierf in Patras (Achaia), waar hij werd gekruisigd aan
een X-vormig kruis (1e letter van “Christus” in het Grieks). Dit is ook het
symbool van St. Andreas (Andreaskruis). |
Widely celebrated
but especially in Pátra, in the cathedral dedicated to the saint. Saint Andreas was
from Bethsaida of Galilee, the son of Jonas and the brother of Peter, the
chief of the Apostles. He had first been a disciple of John the Baptist. When
John pointed Jesus out with his finger and said, "Behold the Lamb of
God, which taketh away the sin of the world" Andreas became the first
disciple of Christ. Therefore he is called the First-called of the Apostles.
After the Ascension of the Saviour he preached in various lands, suffered
many things for His Name's sake and died in Patras of Achaia, where he was
crucified on a cross in the shape of an "X" (the first letter of
"Christ" in Greek). This is also the symbol of Saint Andrew (Saint Andrew's cross). |
30 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
ABCD FHIJ KM |
Andreas,
Bartholomeus, Jacob (zoon van Alphaeus), Jacob (zoon van
Zebedee), Johannes de Theoloog en Evangelist, Judas Lebbaeus (Thaddaeus),
Mattheus de Evangelist (Levi), Matthias, Philippus, Simon (Petrus), Simon de
Canaaniet (“de Zeloot”) en Thomas. Synaxis van de 12 Apostelen Sunaksi ton 12 Apostolon |
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus, Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd, Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader. |
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor. |
30 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
ADFG HIJK |
Andreas Stratelates
Groot-Martelaar en zijn 2593 Metgezellen |
Tijdens het regime van Maximianus, rond het jaar 289, werd Andreas samen met vele andere soldaten ten strijde tegen de Perzen gestuurd. Sint Andreas haalde zijn mannen over de Naam van Christus aan te roepen, en toen ze de Perzen hadden verslagen, geloofden ook zijn soldaten in Christus. Antiochus, de Commandant van het Romeinse leger, liet hen voor zich komen. Toen ze hun Christendom beleden, liet hij Andreas op een gloeiendheet ijzeren bed uitspreiden, en de handen van zijn mede-soldaten op houtblokken nagelen. Toen beval Antiochus zo’n duizend soldaten om de heiligen tot buiten de grenzen van het keizerrijk te verjagen. Door Sint Andreas geloofden ook deze soldaten in Christus. Antiochus gaf opdracht hen allen te onthoofden in de bergpassen van het Taurusgebergte van Cilicie. |
During the reign
of Maximian, about the year 289, Andrew was sent with many other soldiers
against the Persians. Saint Andrew persuaded his men to call upon the Name of
Christ, and when they had defeated the Persians, his soldiers believed in
Christ with him. Antiochus, the Commander-in-Chief of the Roman forces, had
them brought before him. When they confessed their Christianity, he had
Andrew spread out upon a bed of iron heated fiery hot, and had the hands of
his fellow soldiers nailed to blocks of wood. Antiochus then commanded some
thousand soldiers to chase the Saints beyond the borders of the empire.
Through the instructions of Saint Andrew these soldiers also believed in
Christ. Antiochus ordered them all to be beheaded in the mountain passes of
the Taurus mountains of Cilicia. |
19 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ |
DJK |
Andreas van
Kreta
de
Hymneschrijver de Jeruzalemiet |
Sint Andreas werd geboren rond 660 als zoon van vrome ouders. Hij wordt de Jeruzalemiet genoemd, omdat hij benoemd werd tot clericus van de Kerk van Jeruzalem door Patriarch Theodorus. Na geleefd te hebben in één van de kloosters in Constantinopel werd hij diaken van de Kerk van Constantinopel en hoofd van het Heilige Wijsheid Weeshuis en Sint Eugenius’ oude mannenhuis. Hij was gekozen Aartsbisschop van Gortyna in Kreta. Hij verdedigde de verering van de Heilige Ikonen en overleed in vrede op het eiland Mytilene in 740. |
Saint Andrew was
born of pious parents in Damascus around 660. He is called the Jerusalemite
because he was ordained a cleric of the Church of Jerusalem by Patriarch
Theodore. After living in one of the monasteries of Constantinople he became
a deacon of the Church of Constantinople and director of the Holy Wisdom
Orphanage and Saint Eugene's old men's home. He was elected Archbishop of
Gortyna in Crete. He defended the veneration of the Holy Icons and died in
peace on the Island of Mytilene in 740. |
04 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJK |
Andreas van
Kreta
Hosio-Martelaar |
Sint Andreas werd geboren in Kreta. Hij leefde als monnik. Tijdens de periode van de Iconoclasten Keizers ging hij naar Constantinopel. Daar stierf hij voor het geloof onder Constantinus V Corpronymus in 767. Zijn heilige lichaam werd in Crisis gegooid, de begraafplaats van kwaaddoeners. |
Saint Andrew was
born in Crete. He lived a monastic life. At the time of the Iconoclast
Emperors he went to Constantinople. There he died for the faith under
Constantine V Corpronymus in 767. His holy body was thrown in Crisis, the
burial-place of evil-doers. |
17 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
JK |
Andreas van
Mesopotamië,
Paulus, Christina, Heracles, Paulinus, Benedimus, Petrus
en Dionysius, Martelaren |
Petrus, een knappe jongeman, Dionysius, een gedistingeerde
heer, Andreas en Paulus, soldaten, en Christina, een zestien jaar oude maagd,
ondergingen kwellingen en de marteldood omdat ze Christenen waren.
Nicomachus, die samen met hen gemarteld werd, loochende Christus tijdens de
martelingen. Hij verloor ogenblikkelijk zijn verstand, beet als een dolle
zijn lichaam en gaf schuim uit zijn mond op tot hij stierf. De heiligen
Petrus, Andreas, Paulus en Dionysius leden in Lampsacus in Mysia. Sint Christina leed in Tyre, Phoenicië. De
heiligen Heraclius, Paulinos en Bonedimos of Monedimos leden waarschijnlijk
in Nobiodunum in Skythië, tegenwoordig Isaksoa genaamd. Dit gebeurde in het
jaar 250 A.D. Volgens sommigen is de datum onzeker. Eén website noemt
Dionysia, wat een vergissing moet zijn (Dionysius is hier duidelijk bedoeld). |
Peter, a
handsome young man, Dionysius, a distinguished man, Andrew and Paul,
soldiers, and Christina, a sixteen year old virgin, endured sufferings and
death as a martyr for being Christians. Nicomachus, who along with them was
tortured, denied Christ in the middle of his tortures. He instantly lost his
mind and, as a mad man, bit his body and threw up foam from his mouth until
he died. Saints Peter, Andrew, Paul and Dionysius suffered in Lampsacus in
Mysia. Saint Christina suffered in Tyre, Phoenicia. Saints Heraclius,
Paulinos and Bonedimos or Monedimos probably suffered in Nobiodunum in
Scythia, now called Isaksoa. This occurred in the year 250 A.D. According to
some the date is uncertain. One website mentions Dionysia, which must be a
mistake (obviously Dionysius is ment here). |
18 MEI ΜΑΙΟΣ |
DJK |
Andreas,
Auxentius, Basilius, Gregorius, nog een Gregorius en
Johannes, Monnik-Martelaren en Confessors, en vele anderen, Monnik-Martelaren
en Confessors, Metgezellen van Stephanus de Nieuwe (de Jongere). |
Sint Stephanus werd geboren in Constantinopel in 715. Hij
werd door de kluizenaren van de Berg Auxentius in Bithynië (>>>zie
Auxentius 14 February) gekozen tot hun leider. Toen Keizer Constantinus
V in 754 een concilie hield, dat de heilige iconen verbood, verwierp Sint
Stephanus dit concilie en de Keizer verbande hem. Maar in ballingschap voerde
Sint Stephanus genezingen uit met heilige iconen en keerde velen af van het
iconoclasme. Toen hij opnieuw voor de Keizer gebracht werd, vertrapte hij een
munt met de beeltenis van de Keizer. Hij werd veroordeeld tot elf maanden
vastgebonden zijn en gevangenschap. Later werd hij over de grond gesleept en
werd gestenigd, zoals Stephanus de Eerste Martelaar. Daarom wordt hij
Stephanus de Nieuwe (soms de Jongere) genoemd. Uiteindelijk werd hij met een
houten club geslagen en zijn hoofd werd verbrijzeld. Sint Stephanus stierf in
het jaar 767. De Monnik-Martelaren en Confessors Andreas, Auxentius, Basilius, Gregorius,
een andere Gregorius, Johannes en vele anderen waren samen met Sint Stephanus
de Nieuwe in de gevangenis. Ze werden geëxecuteerd na zijn Martelaarsdood. Noot: Verschillende websites noemen Monnik-Martelaar
Auxentius samen met de 16 Martelaren van Tiberioupolis, waardoor het kan
lijken alsof ze metgezellen waren. Dit is niet het geval. Zij stierven ook
als martelaren op 28 November, maar honderden jaren eerder en op een andere
locatie. Al deze websites krijgen hun informatie uit dezelfde bron, waardoor
de fout zichzelf vermenigvuldigt en veel verwarring veroorzaakt. |
Saint Stephen
was born in Constantinople in 715. He was chosen by the hermits of Mount
Auxentius in Bithynia (>>>see Auxentius February 14) to be their
leader. When Emperor Constantine
V held a council in 754, that anathematized the holy icons, Saint Stephen rejected
this council and the Emperor exiled him. But while in exile Saint Stephen
performed healings with holy icons and turned many away from Iconoclasm. When
he was brought before the Emperor again, he trampled upon a coin with the
image of the Emperor. He was condemned to eleven months in bonds and
imprisonment. Later he was dragged over the earth and was stoned, like
Stephen the First Martyr. Therefore he is called Stephen the New (sometimes
the Younger). Finally he was struck with a wooden club and his head was
shattered. Saint Stephen died in the year 767. The Monk-Martyrs and
Confessors Andrew, Auxentius, Basil, Gregory, another Gregory, John and many others were
together with Saint Stephen the New in prison. They were executed after his
martyric death. Note: Several websites mention Monk-Martyr
Auxentius together with the 16 Martyrs of Tiberioupolis, by which it may seem
that they were companions. This is not the case. They were also martyred on
November 28, but hundreds of years earlier and on another location. All these
websites get their information from the same source, by which this mistake
duplicates itself and causes a lot of confusion. |
28 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Andromache
|
Nog geen nadere informatie beschikbaar. Tot nu
toe heb ik geen enkel bewijs gevonden van het bestaan van een Sint
Andromache. Misschien verwijst deze naam naar Andromachos, de Martelaar
(>>>zie Andromachos, 12 october). |
No further
information available yet. So far I haven’t found any proof of the existence of a Saint
Andromache. Perhaps this name refers to Andromachos, the Martyr
(>>>see Andromachos, october 12). |
12 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
M |
Andromachos
en Diodoros, Martelaren |
Sint Andromachus was een martelaar in Tarsus of Ephesus. Hij en Sint Diodoros stierven door het vuur. |
Saint Andromachus
was a martyr at Tarsus or Ephesus. He and Saint Diodoros died by fire. |
12 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
M |
Andronicus
en zijn vrouw Athanasia |
De heiligen Andronicus en Athanasia kwamen uit Antiochië. Ze eindigden hun leven in asceticisme rond het jaar 500. |
Saints Andronicus
and Athanasia were from Antioch. They finished their lives in asceticism
about the year 500. |
09 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJ |
Andronicus
en Junia, Apostelen van de 70 |
De Apostelen Andronicus en Junia worden door Paulus genoemd in zijn brief aan de Romeinen: "Groet Andronicus en Junia, mijn verwanten en mijn medegevangenen, vermeldenswaardige Apostelen, die ook in Christus waren voor mij" (Rom. 16:7). Andronicus wordt ook herdacht op 30 juli en op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
The Apostles
Andronicus and Junia are mentioned by Saint Paul in his Epistle to the
Romans: "Greet Andronicus and Junia, my kinsmen and my fellow prisoners,
who are of note among the Apostles, who also were in Christ before me"
(Rom. 16:7). Andronicus is also commemorated on the 30th of july and on the
4th of january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples). |
17 MEI ΜΑΙΟΣ |
DFHI JKM |
Andronicus,
Probus en Tarachus, Martelaren |
Sint Probus was een inwoner van de stad Side in Pamphylië.
Sint Tarachos was een soldaat, een inwoner van Claudiopolis in Isaurië. Sint
Andronicos was de afstammeling van een edele famlie in Ephesus in Azië. Ze
ondergingen allerlei soorten martelingen gedurende verschillende
ondervragingen en hun levens werden door het zwaard beëindigd in Anazarbus in
304. |
Saint Probus was
a citizen of the city of Side in Pamphylia. Saint Tarachos was a soldier, a
native of Claudiopolis of Isauria. Saint Andronicos was the descendent of a
noble family of Ephesus in Asia. They suffered all sorts of tortures during
various questionings and their lives were ended by the sword at Anazarbus in
304. |
12 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJK |
Andronicus,
Silas, Silvanus, Crescens en
Epaenetus, Apostelen van de 70 |
Silas, Silvanos, Crescens,
Epenetos en Andronicos waren allen van de Zeventig Discipelen (Eerste eeuw). Algemeen wordt aangenomen dat de Silas uit Handelingen
dezelfde persoon is als de Silvanos uit Paulus’ brieven. Hij werd met Paulus
en Barnabas naar Antiochië gestuurd. Daarom was hij één van de eminente
personen van de Kerk van Jeruzalem. Later volgde hij Paulus naar vele landen
en werd benoemd tot bisschop van Korinthië, waar hij in vrede stierf. Sint Silvanus werd Bisschop van Thessalonika, waar hij
veel werkte en veel leed. Ook hij overleed in vrede. Sint Crescens volgde ook Apostel Paulus en bereikte
Galatië. Hij werd bisschop in Galatië en missionaris in Gaul. Daar stierf hij
als martelaar tijdens het regime van Trajanus. In de brief aan de Romeinen (Romeinen 16:5) wordt Sint
Epenetos het "eerste fruit van Azië" genoemd (d.w.z.: van Ephesus
en niet van Achaia zoals soms wordt gezegd). Hij werd Bisschop van
Carthage. Na veel kwelllingen door de afgodaanbidders te hebben ondergaan, en
velen van hen te hebben bekeerd, overleed hij. Sint Andronicos is
dezelfde persoon als de Andronicos die wordt herdacht op 17 mei met Sint
Junias. Sint Andronicus was bisschop van Pannonia. Hij wordt
ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
Silas, Silvanos, Crescens, Epenetos and Andronicos
were all of the Seventy Disciples (First century). It is commonly
believed that the Silas of the Acts is the same person as the Silvanos of
Saint Paul's epistles. He was sent with Paul and Barnabas to Antioch. Because
of that he was one of the eminent persons of the Church of Jerusalem.
Afterwards he followed Paul into many countries and was appointed as the
bishop in Corinth, where he peacefully died. Saint Silvan
became Bishop of Thessalonica, where he labored much and suffered much. He also reposed in peace. Saint Crescens
also followed the Apostle Saint Paul and reached Galatia. He became bishop in
Galatia and a missionary in Gaul. There he died as a martyr during the reign
of Trajan. In the epistle
to the Romans (Romans 16:5) Saint Epenetos is called the "first-fruits
of Asia" (that is: of Ephesus and not of Achaia as it is sometimes
said). He became Bishop
of Carthage. After enduring many afflictions from the idolators and bringing
many of them to Christ, he reposed. Saint Andronicos is the same person as the Andronicos who is
commemorated on May 17 with Saint Junias. Saint Andronicus was bishop of
Pannonia. He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
30 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJM |
Andronicus
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Andronicus (Andronikos) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Andronicus
(Andronikos) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy": |
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Anebodistus,
Pegasus, Elpidophorus, Akindynus en Aphthonius en 7.000
andere Martelaren |
De Martelaren Akindynus, Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus en Anebodistus streden in Perzie rond het jaar 330, tijdens het regime van Sapor (Shapur) II, Koning van Perzie (325-379). Acindynus, Pegasius, en Anempodistus, Perzische Christenen, bekenden tegen de koning Christen te zijn. Ze werden op vele manieren gemarteld en uiteindelijk verbrand. Aphthonius en Elpidephorus bekeerden zich tot het Christendom door de Martelaren en werden onthoofd samen met 7.000 anderen. Twee kerken werden aan hen gewijd in Constantinopel. |
The Martyrs
Akindynus, Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus and Anebodistus contested in Persia about the year 330,
in the reign of Sapor (Shapur) II, King of Persia (325-379). Acindynus,
Pegasius, and Anempodistus, Persian Christians, confessed Christ before the
King. They were put to many torments and at last burned to death. Aphthonius
and Elpidephorus were drawn to Christianity through the Martyrs and were
beheaded with another 7.000. Two
churches were dedicated in their honour in Constantinople. |
02 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Anecetus de Zilverloze
en Photius, Martelaren |
Het wordt geloofd dat deze heilige martelaren leden omdat
ze Christenen waren in Nicomedia in Bithynië onder Keizer Diocletianus rond
288 of 305. Sint Photios was de neef van Sint Anicetus. Anicetus
werd zó wreed met staven geslagen, dat zijn beenderen door de wonden in zijn
vlees heen staken. Zijn neef Photius kwam en omarmde hem, en noemde hem zijn
vader en zijn oom. Photius moest ook vele martelingen ondergaan. Daarna
werden ze samen drie jaar gevangengezet. Uiteindelijk werden ze in een oven
gegooid, waar ze stierven, maar hun lichamen bleven ongedeerd. Sint Anicetus
is één van de Heilige Zilverlozen. |
It is believed
that these holy martyrs suffered for being Christians in Nicomedia of
Bithynia under Emperor Diocletian around 288 or 305. Saint Photios was the
nephew of Saint Anicetus. Anicetus
was beaten with rods so ruthlessly, that his bones appeared from the wounds
in his flesh. His nephew Photius came and embraced him, and called him his
father and his uncle. Photius also was put to many tortures. After that, they
were imprisoned together for three years. Finally they were cast into a
furnace, where they died, but their bodies were preserved unharmed. Saint Anicetus
is one of the Holy Unmercenaries. |
12 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ |
DJK |
Anektos,
Paulus, Dionysios, Cyprianus en Crescens, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië |
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason. |
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason. |
10 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Anesthi (Christos)
Pascha, Christos Anesthi Pasen, Opstanding van Christus Easter, Resurrection of Christ |
Eerste Paasdag. Opstanding van Jezus Christus. 1e Zondag na de eerste volle maan na de eerste
dag van de lente, ná het Joodse Pesach. Met Pasen groeten de Grieken elkaar met: Christos
Anesti, “Christos is opgestaan”. Als antwoord geef je dan: Alithos
Anesti: “Hij is waarlijk opgestaan”. |
First day of
Easter. Resurrection of
Jesus Christ. 1st Sunday after
the first Full moon after the first day of spring, áfter Jewish Pesach. With Easter the Greek people greet eachother with: Christos Anesti,
“Christ has risen”. As answer you say: Alithos Anesti, : He has truly
risen”. |
27 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008 19 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009 04 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010 24 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011 15 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012 05 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013 20 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014 12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015 01 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016 16 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017 |
ADGM |
A
|
naamdagen van de Griekse Gids |
|
B
|
Explore Crete, the real
guide about Crete |
|
C
|
Festival dates of the Greek
Orthodox church |
http://www.theodorou.freeserve.co.uk/greekcyp/links/saints.htm |
D
|
Greek Orthodox Archdiocese
of America |
|
E
|
Nostos |
|
F
|
Greek Namedays (Eortologie) |
|
G
|
Cyprus-Namedays |
|
H
|
Namedays-in2greece |
http://www.in2greece.com/english/factstrivia/facts/namedays.htm |
I
|
goGreece.com: Event
Calendar – Namedays |
|
J
|
Rongolini Synaxarion Calendar |
|
K
|
Serbian Unity Congres –
Servisch-Orthodoxe kalender |
|
L
|
Behind the Name – Names –
Meaning of names – Namedays etc. |
|
M
|
Reference on the Greek
namedays |
ã Marina Moundrea 2003-2008. Alle rechten voorbehouden
/ All rights reserved.
Laatste update / Last update: 1 December 2008
bravenet.com
