|
|
|
|
Kalender
|
Betekenis
|
|||||||||
|
GRIEKSENAAMDAGEN |
||||||||||
Tell-a-Friend
|
Linken
|
|||||||||
|
GRIEKSE
NAAMDAGEN – C |
||||||||||
|
A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |
||||||||||
|
Explanation of the codes: see Footer |
Cassianus (Kassianos, Johannes Cassianus,
Johannes van Massilia) |
Christodulus
(Xristodoulos) 4x Chrysorroas
(Johannes Chrysorroas, Johannes van Damascus) |
Codratus
(Kodratos, Quadratus) 3x |
|||||||
|
GREEK NAMEDAYS – C |
||||||||||
|
CHRONIAPOLLA |
Calendar
|
Meaning
|
||||||||
|
GREEKNAMEDAYS |
||||||||||
Tell-a-Friend
|
Links
|
|||||||||
NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY |
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren. In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren. |
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost. In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday. |
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009 30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012 30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014 07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015 26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017 |
D |
Caesar
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Caesar was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig” (>>>zie ook Apostolus 4 januari). |
Caesar was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy" (>>>also see Apostolus 4th of
january). |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Caesarius (Kaisarios)
broer van Gregorius de Theoloog |
|
|
09 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
D |
Caius (Gaius)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Gaius (Caius) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”. |
Gaius (Caius) was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy". |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Caleb (Elesbaan)
Koning van Ethiopië en kluizenaar |
De vrome Koning Elesbaan bracht een leger op de been tegen
de bestuurder Dunaan, die Christenen vervolgde in het land van Omir. Elesbaan
had echter weinig succes en een groot deel van zijn leger kwam om in de dorre
woestijn. Hij huilde bitter en zwoer een monnik te worden als God hem hielp
Dunaan te verslaan. Nadat Elesbaan Dunaan verslagen had, keerde hij terug
naar Ethiopië, verliet onmiddellijk het keizerlijk hof en ging in het
klooster. Daar leefde hij een strikt leven van asceticisme als een monnik
gedurende vijftien volle jaren. Vóór en na zijn dood was hij een
wonderdoener. Hij overleed in het jaar 555. (>>>zie ook Arethas 24
october). |
The pious King
Elesbaan raised an army against the governor Dunaan, who persecuted
Christians in the land of Omir. However Elesbaan had little success and much
of his army perished in the arid desert. He wept bitterly and vowed to become
a monk if God would help him conquer Dunaan. After Elesbaan defeated Dunaan,
he returned to Ethiopia, immediately left the imperial court and entered a
monastery. There he lived a strict life of asceticism as a monk for fifteen
full years. Before and after his death he was a miracle-worker. He died in
the year 555. (>>>also see Arethas 24th of october). |
24 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
D |
Callimachus (Kallimachos),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callinicus,
Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië |
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een Christen,
weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn houten
gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius. |
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius. |
07 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Callinicus (Kallinikos)
Martelaar |
Sint Callinicus kwam uit Cilicia. Omdat hij een
christelijke predikant was, die vele heidenen zich deed afkeren van de
afgoden, liet Sacerdon de Governeur hem arresteren. Hij onderwierp hem aan
vele martelingen. Hij liet Sint Callinicus schoenen dragen met spijkers die
er ondersteboven in waren vastgezet. Daarmee moest hij naar de stad Gangra
rennen, waar hij levend in een oven werd verbrand. |
Saint Callinicus
was from Cilicia. Because he was a christian preacher, who turned many pagans
away from the idols, Sacerdon the Governor had him arrested. He subjected him
to many tortures. He made Saint Callinicus wear shoes in which nails had been
fixed upright. With these shoes he had to run to the city of Gangra, where he
was burned alive in a furnace. |
29 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DFIK M |
Callinicus (Kallinikos),
Thyrsus en Leucius, Martelaren van Apollonia |
De heilige Thyrsus en Leucius waren burgers van Caesarea
in Bithynië, en beiden Christenen, maar Thyrsus was nog niet gedoopt.
Callinicus was een heidense priester. Toen Cumbricius genadeloos Christenen
begon te martelen en te doden, verscheen de onbevreesde Leucius voor hem en
bekritiseerde hem. Hierom werd Leucius gemarteld en uiteindelijk onthoofdd.
Toen verscheen ook Thyrsus voor de rechter en bekritiseerde hem eveneens. Hij
werd ook geslagen en in de gevangenis geworpen. Hij genas wonderbaarlijk van
zijn wonden, de gevangenisdeur ging open en hij werd op wonderlijke wijze
naar buiten geleid. Thyrsus ging direct naar Phileas, de Bisschop van
Caesarea, en werd door hem gedoopt. Daarna werd hij opnieuw opgepakt en
gemarteld, maar hij verdroeg de folteringen. Tijdens zijn gebeden vielen vele
afgodsbeelden om. De heidense priester Callinicus zag dit en bekeerde zich
tot het Christelijke geloof. Toen werden hij en Thyrsus ter dood veroordeeld.
Callinicus werd onthoofd. Thyrsus werd in een houten kist geplaatst om
doormidden te worden gezaagd. Maar op wonderbaarlijke wijze kon de zaag niet
door het hout heen komen. Toen verrees Thyrsus uit de kist, bad tot God, en
stierf vredig. |
Saints Thyrsus
and Leucius were citizens of Caesarea of Bithynia, and both Christians, but
Thyrsus was not baptized yet. Callinicus was a pagan priest. When Cumbricius
began to mercilessly torture and murder Christians, the fearless Leucius
appeared before him and criticised him. For this Leucius was tortured and
finally beheaded. Then Thyrsus also appeared before the judge and criticised
him too. He also was flogged and cast into prison. He was miraculously healed
of his wounds, the prison door opened and he was led out miraculously.
Thyrsus immediately went to Phileas, the Bishop of Caesarea, and was baptized
by him. After that again he was seized and tortured, but he endured the
tortures. When he prayed, many idols fell down. The pagan priest Callinicus
saw this and converted to the Christian Faith. Then he and Thyrsus were
condemned to death. Callinicus was beheaded. Thyrsus was placed in a wooden
coffin to be sawn in half. However the saw was miraculously unable to cut
into the wood. Then Thyrsus arose from the coffin, prayed to God, and
peacefully died. |
14 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Callinicus (Kallinikos),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië |
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius. |
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius. |
07 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Calliopia (Kalliopi)Martelares |
|
|
08 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
ABDF IM |
Calliopius (Kalliopios)
en zijn moeder Theoclea, Martelaren |
Sint Calliopius kwam uit Perga in Pamphylia. Hij was in vroomheid
opgevoed door zijn moeder Theocleia. Toen Maximianus een vervolging tegen
christenen startte, presenteerde Sint Calliopius zichzelf aan Governeur
Maximus in Pompeiopolis in Galatië. Hj onderging vele martelingen. Toen zocht
zijn moeder hem in de gevangenis op en sprak hem moed in. Toen de
driemaal-gezegende Theocleia hoorde dat haar zoon zou worden gekruisigd op
Heilige en Grote Donderdag, kocht zij de tyrannen om, om het één dag uit te
stellen. Op die manier zou Calliopius de Kruisiging van Christus imiteren op
dezelfde dag. Op Heilige en Grote Vrijdag in het jaar 304 werd Sint
Calliopius ondersteboven gekruisigd. |
Saint Calliopius
was from Perga in Pamphylia. He was brought up in piety by his mother
Theocleia. When Maximian started a persecution against christians, Saint
Calliopius presented himself before the Governor Maximus in Pompeiopolis of
Galatia. He suffered many torments. Then his mother visited him in prison and
encouraged him. When the thrice-blessed Theocleia learned that her son was to
be crucified on Holy and Great Thursday, she bribed the tyrants to defer it
one day. That way Calliopius would imitate the Crucifixion of Christ on the
same day. On Holy and Great Friday in the year 304 Saint Calliopius was
crucified upside down. |
07 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJ |
Callista (Kallisti),
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kleio, Kleoniki, Kleopatra,
Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Callistratus (Kallistratos)
Martelaar en zijn 49 Metgezellen |
|
|
27 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
DFIJK M |
Callistus (Kallistos)
|
|
|
20 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
D |
Callistus (Kallistos)
“de
Onoverwonnene”, Aetius, Bassoi (Basoes) “de Sterkste”, Constantinus (“de
Moedige”), Melissenus, Theodorus (“de Al-Gezegende”), Theophilos (“de
Wonderbaarlijke”) en hun metgezellen, de 42 Martelaren van Amorea
(Ammoria, Ammorium) in Phrygia |
Tijdens een oorlog tussen de Byzantijnse Keizer Theophilus
(829-842) en de Saracenen, belegerden de Saracenen de stad Ammoria. Toen
Ammoria viel, werden 42 van haar generaals gevangengenomen en naar Syrië
gestuurd, waar ze zeven jaar lang opgesloten werden. Tijdens hun
gevangenschap probeerden ze de gevangenen over te halen om afstand te doen
van hun christelijke geloof en de islam aan te nemen. De gevangenen
weerstonden alle verleidelijke aanbiedingen en hielden stand tegen
verschrikkelijke bedreigingen. Na vele martelingen werden ze ter dood
veroordeeld. De martelaren bleven standvastig. Eén voor één namen de beulen
hen mee om te worden onthoofd. Naderhand gooiden ze de lichamen in de rivier
Euphrates. Dit gebeurde rond 845. In de dienst voor hen, worden ze geprezen
als: de "Al-Gezegende" Theodorus, de "Onoverwonnene"
Callistus, de "Moedige" Constantinus, de "Wonderbaarlijke"
Theophilus en "de Sterkste" Basoes. |
During a war
between the Byzantine Emperor Theophilus (829-842) and the Saracens, the
Saracens besieged the city of Ammoria. When Ammoria fell, 42 of its generals
were taken captive and sent off to Syria, where they were imprisoned for
seven years. During their imprisonment they tried to persuade the captives to
renounce Christianity and accept Islam. The captives resisted all their
seductive offers and held out against terrible threats. After many torments they
were condemned to death. The martyrs remained steadfast. One by one the
executioners took them and led them off to be beheaded. Afterwards they threw
the bodies into the river Euphrates. This happened around 845. In the service
to them, they are glorified as: the "All-Blessed" Theodore, the
"Unconquered" Callistus, the "Valiant" Constantine, the
"Wondrous" Theophilus and "the Most Strong" Basoes. |
06 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Callistus (Kallistos),
Evodius en Hermogenes, de Broeder-Martelaren |
|
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
J |
Calodotus (Kalodotes)
Martelaar |
|
|
06 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Candidus (Kandidos),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated from
their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Capito (Kapitonos),
Aetherius, Basilius, Eugenius, Agathodorus, Elpidius en
Ephraim, Patriarch van Antiochië, de Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson |
De Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson waren allen bisschoppen in Cherson in verschillende periodes. Ze stierven allen de marteldood gedurende de vroege jaren van de vierde eeuw, behalve Aetherius, die in vrede stief. Allemaal waren ze door de Patriarch van Jeruzalem uitgezonden als missionarissen. Basilius wekte de zoon van de prins op uit de dood. Hierom werd hij aan zijn voeten vastgebonden en door de straten gesleurd tot hij stierf. Ephrem werd onthoofd. Eugenius, Elpidus en Agathadorus werden met staven geslagen en dood gestenigd. Aetherius leefde gedurende het regime van Constantinus de Grote. Hij regeerde de Kerk in vrijheid en vrede, stichtte een grote kerk in Cherson, en stierf in vrede. Capito (een enkele website noemt hem Caption) was de laatste van de bisschoppen. Hij werd gevangen genomen door heidense Scythianen en werd verdronken. |
The Seven Holy
Hiero-Martyrs of Cherson were all bishops in Cherson at different times. They
were all martyred during the early years of the fourth century, except
Aetherius, who died peacefully. All of them were sent by the Patriarch of
Jerusalem as missionaries. Basil raised the son of a prince from the dead.
For this he was tied and bound by the feet and dragged through the streets
until he died. Ephrem was beheaded. Eugenius, Elpidus and Agathadorus were beaten
with rods and stoned to death. Aetherius lived during the reign of Emperor
Constantine the Great. He governed the Church in freedom and peace, erected a
large church in Cherson, and died peacefully. Capito (on one website he is
called Caption) was the last of the bishops. He was captured by pagan
Scythians and was drowned. |
07 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Carpus (Karpos),
bisschop van Beroea (Varna)
en Alphaeus, Apostelen van de 70 |
Carpus was één van de Zeventig Apostelen en een volgeling
en metgezel van de Apostel Paulus. Paulus benoemde hem tot bisschop van Beroea (Varna) in
Thracië. Hij preekte ook de Gospel op Kreta. Na vele aanvallen verdragen te
hebben werd hij uiteindelijk gemarteld door de Joden en gedood. Carpus wordt tegelijk
met Alphaeus herdacht, ook Apostel van de 70 (>>>zie Alphaeus 26
mei). Carpus wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen). |
Carpus was one
of the Seventy Apostles and a follower and companion of the Apostle Paul.
Paul appointed him as bishop of Beroea (Varna) in
Thrace. He also preached the Gospel on Crete. Enduring many assaults he
finally suffered martyrdom at the hands of the Jews and was killed. Carpus is
commemorated together with Alphaeus, also Apostle of the 70 (>>>see
Alphaeus 26th of may). Carpus
is also commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
26 MEI
ΜΑΙΟΣ |
DJKM |
Carpus (Karpos)
Bisschop van Phiatirea en Paphylus, Martelaren, vrijwillig gevolgd door
Agathodorus en Agathanica |
De Heilige Martelaren Karpos, Bisschop van Phiatirea,
Diaken Papila (Paphylus), Agathodoros en Agathonika (de zuster van Papila),
leden in de tijd van de Christenvervolging onder de keizer Decius in de 3e
Eeuw. Toen Karpos en Papila de heidense feesten niet vierden, gaf de
gouverneur orders hen te arresteren. Ze werden vastgebonden en in ijzeren ketenen
door de stad geleid. Toen werden ze aan paarden vastgebonden en naar de
nabijgelegen stad Sardis gesleept. Agathodoros en Agathonika volgden
vrijwillig na Karpos en Papila. In Sardis werd Agathonika gewurgd. Karpos,
Papila en Agathodoros werden onthoofd. Tijdens zijn leven was Saint Papila
bekend om zijn gave zieken te behandelen. Ook na zijn martelaarsdood geeft
hij genezing aan iedereen die zijn toevlucht tot hem zoekt. |
The Holy Martyrs
Karpos, Bishop of Phiatirea, Deacon Papila (Paphylus), Agathodoros and
Agathonika (the sister of Papila), suffered during a time of persecution
against Christians under the emperor Decius in the 3rd Century. When Karpos
and Papila did not celebrate the pagan feasts, the governor gave orders to
arrest them. They were bound and led through the city in iron chains. Then
they were tied to horses and dragged to the nearby city of Sardis.
Agathodoros and Agathonika voluntarily followed after Karpos and Papila. In
Sardis Agathonika was choked to death with ox sinews. Karpos, Papila and
Agathodoros were beheaded. During life Saint Papila was known for his gift of
treating the sick. Also after his martyr's death he gives healing to all who
have recourse to him. |
13 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Carpus (Karpos)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Carpus was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Carpus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Casiana (Kasiani)
|
Sint Casiana was een Byzantijnse non, een ascete en
hymneschrijfster. Ze leefde tijdens het regime van Koning Theophilos
(829-842). Haar biographie is in geen enkele synaxarion terug te vinden. Haar
herdenking werd op 7 september gevierd op het eiland Kasos, waarvan zij de
beschermster was. Er is echter geen enkele nadere informatie hierover terug
te vinden. Op de een of andere manier is haar heiligverklaring officiëel
gemaakt door de Kerk van Alexandrië. |
Saint Casiana was
a Byzantine nun, an ascetic and hymnewriter. She lived during the reign of
King Theophilos (829-842). Her biography is not found in any synaxarion. Her memory was established on the 7th of
september on the island Kasos, of which she was the protector. However no
further information about this can be found. Someway her sanctification was
made official by the Church of Alexandria. |
07 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
M |
Caspar (Gaspar) van de
Magi,
Balthasar en Melchior I Proskynese Ton Magon
Adoration of the Magi Aanbidding van de Magi |
Een wonderbaarlijke ster openbaarde de Geboorte van
Christus aan de Wijzen Balthasar, Melchior en Gaspar. Dit was geen gewone
ster, maar een "manifestatie van goddelijke energie" (Verhaal van
de Aanbidding van de Magi). Toen de Wijzen het huis binnen gingen waar de
Zuigeling Christus lag, vielen de Wijzen neer "en aanbaden Hem: en toen
zij hun schatten hadden geopend, gaven zij Hem giften: goud, wierook en mirre"
(Mt. 2:11). Het Evangelie vermeldt niet de namen van de drie Wijzen (Magi).
De overlevering dat er drie bezoekers van het oosten waren is zeer oud. Hun
namen worden echter pas in de Middeleeuwen vermeld. De beenderen waarvan
beweerd wordt dat ze de overblijfselen van de Magi zijn, verblijven sinds
1164 in de kathedraal van Keulen, Duitsland. Volgens één website
zijn de namen Balthasar, Melchior en Gaspar Verlatijnste Perzische namen. Hun
Griekse namen zouden zijn: Apellius, Amerius en Damascus; en hun Hebreeuwse
namen: Galgalat, Malgalat en Sarathin (>>>zie ook deze namen) |
A wondrous star
revealed the Nativity of Christ to the Magi Balthasar, Melchior and Gaspar.
This was no ordinary star, but a "manifestation of divine energy"
(Narrative of the Adoration of the Magi). When the Magi entered the house
where the Infant Christ lay, the Magi "fell down, and worshipped Him:
and when they had opened their treasures, they presented Him gifts: gold,
frankincense and myrrh" (Mt. 2:11). The Gospel doesn’t mention the names of the three Wise Men (Magi). The
tradition that there were three visitors from the east is very ancient.
However their names are only mentioned in the Middle Ages. Bones that are
said to be the relics of the three Magi have been in the cathedral at
Cologne, Germany, since 1164. According to one website the names
Balthasar, Melchior and Gaspar are Latinized Persian names. The site states
that their Greek names are: Apellius, Amerius and Damascus; and their Hebrew
names: Galgalat, Malgalat and Sarathin (>>>also see these names). |
25 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Cassianus
(Kassianos, Johannes Cassianus, Johannes van Massilia)
en Germanus (Hermanus) van Dacia Pontica (Dobrogea) |
Sint Johannes Cassianus werd geboren rond het jaar 350.
Volgens sommigen kwam hij uit Rome, volgens anderen kwam hij uit Dacia
Pontica (Dobrogea in het hedendaagse Roemenië). Sint Johannes Cassianus was
een geleerd man die dienst had gedaan in het leger. Later werd hij monnik in
Bethlehem met zijn vriend en mede-asceet Germanus van Dacia Pontica (Dobrogea). Ze
gingen naar Egypte rond het jaar 390 om de beroemde monniken van Scete te
ontmoeten. In het jaar 403 gingen ze naar Constantinopel. Daar werd Johannes
Cassianus tot diaken benoemd. In Rome werd Sint Cassianus tot priester
gewijd. Hij ging naar Marseille en stichtte daar het beroemde klooster van
Sint Victor. Hij overleed in vrede rond het jaar 433 of 435. Zijn hoofd
en rechterhand verblijven in de belangrijkste kerk. Het is onbekend waar Sint
Germanus overleed. Hij werd verheerlijkt door de Orthodoxe Kerk van Roemenië
in 1992. Het is niet zeker of Sint Germanus ook wordt herdacht in de Grieks
Orthodoxe Kerk. Ik vond op geen enkele Grieks Orthodoxe kalender een
aantekening, maar één Griekse website merkt in de biographie van Johannes
Cassianus op, dat Sint Germanus ook vandaag wordt herdacht. |
Saint John
Cassian was born about the year 350. According to some he was from Rome,
according to others he was from Dacia Pontica (Dobrogea in present-day
Romania). Saint John Cassian was a learned man who had served in the
military. Later he became a monk in Bethlehem with his friend and
fellow-ascetic Germanus of Dacia Pontica (Dobrogea). They went to Egypt about the year 390 to meet the famous monks of
Scete. In the year 403 they went to Constantinople. There John Cassian was
ordained deacon. In Rome Saint Cassian was ordained priest. He went to
Marseilles and established the famous monastery of Saint Victor. He reposed
in peace about the year 433 or 435. His head and right hand are in the main church. It is not known where
Saint Germanus reposed. He was glorified by the Orthodox Church of Romania in
1992. It is not certain if Saint Germanus is also commemorated in the Greek
Orthodox Church. I found no notation on any Greek Orthodox calendar, but one
Greek website mentions in the biography of John Cassian that Saint Germanus
is also commemorated today. |
29 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ In schrikkeljaren: If it is not a
leap year: 28 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
DM |
Castor (Kastor),
Tiburtius, Claudius en Castulus, Tranquillinus en
zijn zonen Markus en Marcellinus, Nicostratus en zijn vrouw Zoe, Metgezellen van Sebastianus, de Martelaar |
Sint Sebastianus kwam uit de stad Milaan. Hij was
een lid van de Senaat, en had velen tot het Christelijke geloof bekeerd. Toen
Diocletianus en Maximianus een Vervolging begonnen tegen de Christenen, werd
Sint Sebastianus gearresteerd. Hij werd doorboord met scherpe pijlen, en de
beenderen van zijn lichaam werden verbrijzeld met stokken. Nadat hij in
stukken was gesneden, stierf hij in het jaar 288. Zijn metgezellen, die samen
met hem stierven, waren: Marcellinus en Markus de broers, Tranquillinus hun
vader, Nicostratus en zijn vrouw Zoë, Tiburtius, Claudius, Castulus en
Castor. |
Saint Sebastian was from the city of Milan. He was a member of the
Senate, and had converted many to the Christian faith. When Diocletian and
Maximian began a Persecution against the Christians, Saint Sebastian was
arrested. He was pierced with sharp arrows, and the bones of his body were
shattered with clubs. When he was being cut into pieces, he died in the year
288. His companions, who died together with him, were: Marcellinus and Mark
the brethren, Tranquillinus their father, Nicostratus and his spouse Zoe,
Tiburtius, Claudius, Castulus, and Castor. |
18 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Castrichius (Kastrichios),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië |
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius. |
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius. |
07 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Castulus (Kastoulos),
Castor, Tiburtius en Claudius, Tranquillinus en
zijn zonen Markus en Marcellinus, Nicostratus en zijn vrouw Zoe, Metgezellen van Sebastianus, de Martelaar |
Sint Sebastianus kwam uit de stad Milaan. Hij was
een lid van de Senaat, en had velen tot het Christelijke geloof bekeerd. Toen
Diocletianus en Maximianus een Vervolging begonnen tegen de Christenen, werd
Sint Sebastianus gearresteerd. Hij werd doorboord met scherpe pijlen, en de
beenderen van zijn lichaam werden verbrijzeld met stokken. Nadat hij in
stukken was gesneden, stierf hij in het jaar 288. Zijn metgezellen, die samen
met hem stierven, waren: Marcellinus en Markus de broers, Tranquillinus hun
vader, Nicostratus en zijn vrouw Zoë, Tiburtius, Claudius, Castulus en
Castor. |
Saint Sebastian was from the city of Milan. He was a member of the
Senate, and had converted many to the Christian faith. When Diocletian and
Maximian began a Persecution against the Christians, Saint Sebastian was arrested.
He was pierced with sharp arrows, and the bones of his body were shattered
with clubs. When he was being cut into pieces, he died in the year 288. His
companions, who died together with him, were: Marcellinus and Mark the
brethren, Tranquillinus their father, Nicostratus and his spouse Zoe,
Tiburtius, Claudius, Castulus, and Castor. |
18 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Catharina
(Katherine)
de Al-Wijze, Groot-Martelares |
Sint Catharina was van Alexandrie, dochter van Constas (of
Cestus). Ze was een buitengewoon mooie maagd, zeer bevallig en befaamd om
haar rijkdom, gedrag en intelligentie. Door haar standvastige schranderheid
overwon ze de hartstochtelijke ziel van Maximinus (de tiran van Alexandrie),
en met haar welsprekendheid deed ze de filosofen verstommen. In 305 stierf ze
de marteldood. Haar heilige relieken werden vele jaren later op de Heilige
Berg Sinai gevonden. Oorspronkelijk werden de heiligen Catharina en Mercurius
herdacht op 24 november, en de Hiero-Martelaren Clementinus van Rome en
Petrus van Alexandrie op 25 november. Op verzoek van de Kerk en het Klooster
van de Berg Sinai werden deze data omgewisseld, zodat het festival van St.
Catharina, hun patrones, meer feestelijk gevierd kon worden samen met de
Apodosis van de Entree van de Theotokos. De Slavische kerken herdenken deze
heiligen echter op de oorsponkelijke data. |
Saint Catharina
was from Alexandria, daughter of Constas (or Cestus). She was a very beautiful virgin, very
chaste and illustrious in wealth, lineage, and learning. By her steadfast
understanding she vanquished the passionate soul of Maximinus (the tyrant of
Alexandria), and by her eloquence she stopped the mouths of the philosophers.
In 305 she died as a martyr. Many years later her holy relics were found on
the Holy Mountain of Sinai. According to the
ancient usage, Saints Catherine and Mercurius were celebrated on the 24th of
november, whereas the holy Hieromartyrs Clement of Rome and Peter of
Alexandria were celebrated on the 25th. The dates were interchanged at the
request of the Church and Monastery of Mount Sinai, so that the festival of
Saint Catherine, their patron, might be celebrated more festively together
with the Apodosis of the Feast of the Entry of the Theotokos. The Slavic
Churches, however, commemorate these Saints on their original dates. |
Griekse kalender: Greek calendar: 25 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ Slavische kalender: Slavic calendar: 24 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
ABCD FHIJ M |
Cecilia (Kikilia),
Valerian en Tiburtius, Martelaren |
Sint Cecilia kwam uit een vermaarde Romeinse familie. Toen
ze getrouwd was met Valerianus, bekeerde ze hem tot het christendom.
Valerianus op zijn beurt bekeerde zijn broer Tiburtius. Ze stierven als
martelaren tijdens het regime van Diocletianus in het jaar 288. |
Saint Cecilia was
of an illustrious Roman family. When she was betrothed to Valerian, she
converted him to christianity. Valerian in turn converted his brother
Tiburtius. They died as martyrs during the reign of Diocletian in the year
288. |
22 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJM |
Celsius (Kelsios),
Nazarius, Gervasius en Protasius, Martelaren van Milaan |
De Martelaren Nazarius, Gervasius, Protasius en Celsius
van Milaan leden tijdens het regime van keizer Nero (54-68). Sint Nazarius
was de zoon van de Christin Perpetua en de Jood Afrikanus. Hij werd in Rome
geboren en werd gedoopt door Bisschop Linus. Hij verliet Rome en kwam aan in
Mediolanum (Milaan). Daar ontmoette hij de tweeling Protasius en Gervasius
toen hij Christenen bezocht in de Mediolanum gevangenis. Toen de heerser
hoorde, dat hij de gevangenen bezocht, werd Sint Nazarius met staven geslagen
en uit de stad verdreven. Hij ging naar Gaul (modern Frankrijk), waar hij het
Christendom preekte en vele heidenen bekeerde. In de stad Kimel doopte en
adopteerd hij Celsius, die hij in vroomheid opvoedde. Celsius werd zijn
medewerker in zijn missionariswerk. Nazarius en Celsius gingen naar Milaan en
bezochten Gervasius en Protasius in de gevangenis. Hierom werden ze voor Nero
gebracht, die opdracht gaf om Nazarius en Celsius te onthoofden. Kort daarna
werden de broers Gervasius en Protasius ook geëxecuteerd. De relieken van de
4 martelaren werden gestolen. Ze werden vele jaren later teruggevonden en
overgebracht naar de kathedraal van Milaan. |
The Martyrs
Nazarius, Gervasius, Protasius and Celsius of Milan suffered during the reign
of the emperor Nero (54-68). Saint Nazarius was the son of the Christian
Perpetua and the Jew Africanus. He was born at Rome and was baptized by
Bishop Linus. He left Rome and arrived in Mediolanum (Milan). There he met
the twins Protasius and Gervasius, when he was visiting Christians in the
Mediolanum prison. When the ruler heard that he was visiting the prisoners,
Saint Nazarius was beaten with rods, and driven from the city. He went to
Gaul (modern France), where he preached Christianity and converted many
pagans. In the city of Kimel he baptized and adopted Celsius, whom he raised
in piety. Celsius became his coworker in his missionary labors. Nazarius and Celsius
went to Milan and visited Gervasius and Protasius in prison. For this, they
were brought before Nero, who ordered that Nazarius and Celsius to be
beheaded. Soon after, the brothers Gervasius and Protasius were also
executed. The relics of all four martyrs were stolen. They were found back
many years later, and transferred to the Milan cathedral. |
14 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJ |
Censorinus
(Kensourinos),
20 soldaten en gevangenisbewaarders met hem,
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, Sabinos
(of Sabaïnos), Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20 metgezellen:
Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros),
Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix
(Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes
(Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas),
Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius
(Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en gevangenisbewaarders
zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Cephas (Petrus) de Apostel
Veneratie van zijn ketenen
|
Herodes Agrippa, de kleinzoon van Herodes de Grote en
koning van de Joden, nam Petrus in bewaring, sloot hem op in de gevangenis en
bond hem met ketenen. Maar de Apostel werd op miraculeuze wijze bevrijd. Door
zijn ketenen werden vele wonderen en genezingen verricht. Hiervan leerde de
Orthodoxe Kerk om niet alleen verering en vroomheid aan de relieken van de
lichamen van de Heiligen te wijdenmaar ook aan hun kleding. |
Herod Agrippa,
the grandson of Herod the Great and king of the Jews, took Peter into
custody, locked him up in prison, and bound him with chains. But the Apostle
was miraculously set free. Through his chains many miracles and healings were
worked. From this the Orthodoxe Church has learned to show reverence and
piety not only to the relics of the bodies of the Saints, but also in their
clothing. |
16 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJ |
Cephas (Petrus) de Apostel
en Paulus, Chiefs van de Apostelen |
Een grote dag, daar de avond hiervoor, wanneer de kransen,
gemaakt tijdens de picknicks van 1 mei, groots worden verbrand – het gevaar
van het kwaad is succesvol geweken. Het is ook een wijdverbreid gevierde
naamdag voor diegenen, die Peter en Paul heten. Sint Petrus kwam uit Bethsaida in Galilee. Hij was de zoon
van Jonas en de broer van Andreas de Eerstgeroepene. Hij was een ongeletterde
en arme visser, en heette Simon. Later hernoemde Jezus Christus hem Cephas,
wat geïnterpreteerd wordt als “Petrus”. Petrus volgde Him als zijn Apostel
vanaf het begin van Zijn prediking van Verlossing tot de eigenlijke Passie,
toen hij hem 3 maal verloochende vanwege zijn angst voor de Joden. Na vele
bittere tranen hierom, ontving hij volledige vergeving. Na de Opstanding van
Christus preekte hij in Judea, Antiochië, en bepaalde delen van Azië.
Uiteindelijk kwam hij naar Rome. Daar werd hij ondersteboven gekruisigd door
Nero, rond het jaar 66 of 68. Paulus was een Jood van ras, van de stam van Benjamin, met
Tarsus als zijn thuisland. Hij was een Romeins burger, e sprak de Griekse
taal vloeiend. Hij was een expert in kennis van de Wet, en een Farizeëer,
geboren uit een Farizeëer, en een discipel van Gamaliel, een Farizeëer en
notabele leraar van de Wet in Jeruzalem. Hierdoor was Paulus, die toen Saul
heette, een groot vervolger van de Kerk van Christus. Hij ging naar Damascus
met de bedoeling om de discipelen van Christus in ketenen terug naar
Jeruzalem te brengen. Toen hij Damascus naderde, scheen er plotseling een
hemels licht op hem. Hij hoorde de Heer tegen hem spreken en werd tijdelijk
verblind. Hij werd in de stad geleid, en naar de Apostel Ananias, die hem doopte.
En meteen begon hij de Gospel te preken. Hij reisde onophoudelijk door alle
delen van Azië en Europa, het Westen en het Oosten. Hij eindigde zijn leven
in martelaarschap, toen hij werd onthoofd in Rome tijdens het regime van
Nero. Volgens sommigen was dit in dezelfde tijd toen Petrus werd gekruisigd. |
A big day, as is
the evening before, when the wreaths made at the picnics on 1 May will be
burnt in bonfires – the danger from evil successfully passed. It is also a
widely celebrated name day for those called Pétros and Pávlos. Saint Peter was
from Bethsaida of Galilee. He was the son of Jonas and the brother of Andrew
the First-called. He was an unlearned and poor fisherman, and was called
Simon. Later Jesus Christ renamed him Cephas, which is by interpretation
“Peter”. Peter followed Him as his Apostle from the beginning of His
preaching of salvation up until the very Passion, when he denied Him thrice
because of his fear of the Jews. After many bitter tears for this, he
received complete forgiveness. After the Resurrection of Christ, he preached
in Judea, Antioch, and certain parts of Asia. Finally he came to Rome. There
he was crucified upside down by Nero, about the year 66 or 68. Paul was a Jew by
race, of the tribe of Benjamin, having Tarsus as his homeland. He was a Roman
citizen, and spoke the Greek language fluently. He was an expert in knowledge
of the Law, and a Pharisee, born of a Pharisee, and a disciple of Gamaliel, a
Pharisee and notable teacher of the Law in Jerusalem. Because of this, Paul, who
was named Saul at that time, was a great persecutor of the Church of Christ.
He went to Damascus with the intention was to bring the disciples of Christ
back to Jerusalem in bonds. As he was approaching Damascus, suddenly a
heavenly light shone upon him. He heard the Lord speak to him and was blinded
for a time. He was led into the city, and to the Apostle Ananias, who
baptized him. And straightway he started preaching the Gospel. He
continuously travelled throughout all parts from Asia and Europe, the West
and East. He ended his life in martyrdom, when he was beheaded in Rome during
the reign of Nero. According to some, this was at the same time, when Peter
was crucified. |
29 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
ABCD FGHI JK |
Cephas
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Cephas was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig” (>>>zie ook Apostolus 4 januari). |
Cephas was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy" (>>>also see Apostolus 4th of
january). |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Cercyra (Kerkyra)
Euphrasius, Faustianus, Jakishol (Jakischolus of
Inischolus), Januarius, Mamminus (Mammius, Mammonius), Marsalus (Massalus,
Marsalius) en Sagornius (of Saturninus), Martelaren van Corfu en Metgezellen
van Jason (Iason) en Sosipatrus, Apostelen van de 70 |
Jason en Sosipater, Discipelen van Paulus, waren van de 70
Apostelen. Cercyra was de dochter van de koning van het eiland Corfu. Jason
was geboren in Tarsus in Cilicië en werd daar Bisschop. Sosipater,
die Bisschop van Iconium werd, was geboren in Patras in Achaea.
Tijdens hun reizen, de Gospel prekend, kwamen Jason en Sosipater aan op het
eiland Corfu. Daar bouwden ze een kerk en bekeerden heidenen. Hierom liet de
koning van het eiland hen in de gevangenis werpen. Daar bekeerden ze zeven
dieven, die ook gevangen zaten, tot het Christelijke geloof. De namen van de
dieven waren: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
en Mamminus. Hierom beval de koning, dat de zeven bekeerde dieven in kokende
pek moesten worden gedood. De maagd Cercyra, de dochter van de koning, bekeek
uit haar raam hoe haar vader de apostelen martelde. Dit ziend, verklaarde ze
zichzelf een Christen en verdeelde al haar juwelen onder de armen. De koning,
woedend, zette zijn dochter in een speciale gevangenis. Toen ze weigerde
afstand te doen van haar Christelijke geloof, liet de koning de gevangenis
platbranden, maar Cercyra bleef in leven. Veel mensen die dit wonder zagen,
werden gedoopt. Toen liet de koning zijn dochter aan een boom binden en met pijlen doodschieten. Veel Christenen
vluchtten naar het dichtsbijzijnde eiland om zich te verstoppen voor de
vreselijke koning. Toen de koning hen per boot achtervolgde, zond de boot en de
koning stierf. Jason en Sosipater preekten vrijelijk de Gospel in Corfu tot
ze op hoge leeftijd stierven. Jason en Sosipater worden ook herdacht op 4 januari
(Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
Jason and
Sosipater, Disciples of Paul, were of the Seventy Apostles. Cercyra was the
daughter of the king from the island of Corfu. Jason was born in Tarsus in Cilicia and became Bishop there. Sosipater, who became Bishop of Iconium, was born in Patras in Achaea. During
their travels, preaching the Gospel, Jason and Sosipater arrived on the
island of Corfu. There they built a church and converted heathens. Because of
this, the king of the island threw them into prison. There they converted
seven thieves, who were als imprisoned, to the Christian faith. The names of
the thieves were: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus,
Euphrasius and Mamminus. For this the king ordered the seven converted
thieves to be put to death in boiling pitch. The virgin Cercyra, the daughter
of the king, watched from the window how her father was torturing the
apostles. Seeing this, she declared herself a Christian and distributed all
of her jewels to the poor. The king, enraged, put his daughter in a special
prison. When she refused to renounce her Christian faith, the king had the
prison burned, but Cercyra remained alive. Many people who saw this miracle,
were baptized. Then the king had his daughter tied to a tree and slain by
arrows. Many Christians fled to the nearest island to hide themselves from
the terrible king. When the king pursued them by boat, the boat sank and the
king died. Jason and Sosipater freely preached the Gospel in Corfu until they
died at old age. Jason and
Sosipater are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of
the 70 Apostles/Disciples). |
Griekse kalender: Greek calendar: 29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ Slavische kalender: Slavic calendar: 28 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DM |
Chaido,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige
Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Charalampus(Haralambos)
de Wonderdoener Hiero-Martelaar |
Sint Charalambus was een christelijke priester in
Magnesia, de eerste stad van Thessaly, in de diocese met dezelfde naam. Hij
stierf als martelaar tijdens het regime van Alexander Severus (222-235), toen
Lucianus Proconsul was van Magnesia. Sint Charalambus was 103 jaar oud. |
Saint Charalambus
was a christian priest in Magnesia, the foremost city of Thessaly, in the
diocese with the same name. He died as a martyr during the reign of Alexander
Severus (222-235), when Lucian was Proconsul of Magnesia. Saint Charalambus
was 103 years of age. |
10 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
ABCD FHIJ K |
Charesimus,
en Neophytus, Anthuse, hun meesteres, en Bisschop
Athanasius, Martelaren |
Anthusa was de dochter van
rijke, heidense ouders uit Seleucia in Syria. Toen Anthusa over Christus
hoorde, ging ze naar Bisschop Athanasius die haar doopte. Daarna was Anthusa
bang om terug te keren naar haar ouders en trok de wildernis in om een
ascetisch leven te leiden. Anthusa leefde 23 jaar in de wildernis. Wanneer ze
tot God bad, knielde ze op een steen waaronder ze, volgens haar laatste
testament, begraven wilde worden. Bisschop Athanasius en twee van Anthusa's
dienaren, Charismus en Neophytus, werden hierna gedood omdat ze Christenen
waren rond het jaar 257 A.D. (volgens anderen +270-275). |
Anthusa was the daughter of wealthy,
pagan parents from Seleucia in Syria. When Anthusa learned about Christ, she
went to Bishop Athanasius who baptized her. After that Anthusa was afraid to
return to her parents and set out for the wilderness to live a life of
asceticism. Anthusa lived in the wilderness for twenty-three years. While
praying to God, she was kneeling on a stone under which, according to her
last testament, she wished to be buried. Bishop Athanasius and two of
Anthusa's servants, Charismus and Neophytus, were slain after that because
they were Christians about the year 257 A.D. (according to others +270-275). |
22 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
|
Charita (Charito),
de maagd, Chariton,
Evelpistos, Hierarcos (Ierakos, Hierax), Justinus, Justus, Peon (Peonus,
Paionos) en Liberian (Liberianus, of Valerianus), Metgezellen van Justinus de Filosoof, Martelaar |
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180). De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd. |
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180). The martyrs Chariton,the
virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus, Peonus and
Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin the
Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded. |
01 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Charitina
Martelares |
Sint Charitina stierf als martelares tijdens het regime
van Diocletianus in het jaar 290. Ze was de dienstmeid van Claudius. Ze werd
verraden aan Dometianus, de Graaf, tegenover wie zij zonder angst bekende
christen te zijn. Haar tanden en nagels werden met wortel en al uitgerukt en
ze onderging vele andere vreselijke martelingen vóór ze stierf. |
Saint Charitina
died as a martyr during the reign of Diocletian in the year 290. She was the
handmaid of Claudius. She was betrayed to Dometian, the Count, before whom
she fearlessly confessed to be christian. Her teeth and nails were uprooted
and she suffered many other terrible tortures before she died. |
05 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DFHI K |
Charito (Charita),
de maagd, Chariton,
Evelpistos, Hierarcos (Ierakos, Hierax), Justinus, Justus, Peon (Peonus,
Paionos) en Liberian (Liberianus, of Valerianus), Metgezellen van Justinus de Filosoof, Martelaar |
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180). De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd. |
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180). The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded. |
01 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Chariton de
Confessor
|
|
|
28 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Chariton,
de maagd Charito (Charita), Evelpistos, Hierarcos (Ierakos, Hierax), Justinus, Justus, Peon (Peonus, Paionos) en Liberian (Liberianus, of Valerianus), Metgezellen van Justinus de Filosoof, Martelaar |
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180). De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd. |
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180). The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded. |
01 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Chariton de Monnik,
Basilius (diaken), Comasius
(Komassios) (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of
leek) en/of Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester),
Nicephorus (Nikephoros) (priester), Petrus (priester), Sergius (priester),
Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or 16)
Hieromartelaren van Tiberiopolis (Tiberioupolis) |
De Martelaren Basilius
(diaken), Chariton (monnik), Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius
(monnik of leek) en/of Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes
(priester), Nicephorus (priester), Petrus (priester), Sergius (priester),
Socrates (monnik), Theodorus (bisschop),
Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop) waren
geestelijken uit Nicaea en andere plaatsen. Toen Keizer Julianus de
Apostaat (361-3) alle Christenen wilde dwingen de afgoden te aanbidden,
vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden ze geen vrede en ze gingen op weg
naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia wordt genoemd). Gedurende korte tijd
leidden ze daar een apostolisch leven, tot de soldaten van de tiran hen
inhaalden en hen terug brachten naar Thessalonica. Toen ze weigerden Christus
te verloochenen, werden ze met het zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361.
Verschillende websites noemen 16 martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat
de martelaren Etymasius en Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van
deze twee namen verkeerd is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één
website was Etymasius een leek, Volgens alle andere die ik gevonden
heb was hij een presbyter (priester). |
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two names
is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter. |
28 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Chionia,
Irene en Agape, Maagd-Martelaressen |
De heilige zusters Agape, Irene en Chionia waren martelaars in Thessalonica in het jaar 295. Toen Keizer Diocletianus in Aquileia was, hoorde hij dat zij Christenen waren, en liet hen voor zich brengen. Omdat ze Christus niet wilden loochenen, werden ze gevangen gezet. Toen hij naar Macedonie ging, gaf hij hen over aan Dulcitius de Prefect. Dulcitius echter verloor zijn verstand en was niet in staat hen kwaad te doen. Toen gaf Diocletianus Graaf Sisinius het bevel over hen. Sisinius liet Agape en Chionia verbranden en Irene werd met een pijl neergeschoten. |
The holy sisters
Agape, Irene and Chionia suffered martyrdom in Thessalonica in the year 295.
When the Emperor Diocletian was at Aquileia, he learned that they were
Christians, and had them brought before him. Because they would not deny
Christ, he had them imprisoned. When he went into Macedonia, he committed
them to Dulcitius the Prefect. Dulcitius however lost his understanding and
became incapable of doing them any harm. Then Diocletian gave Count Sisinius
charge over them. Sisinius had Agape and Chionia burned and Irene was shot with an arrow. |
16 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJK |
Chitus van Athene
|
|
|
10 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ |
D |
Chloe
|
No proof of the existence
of any saint with this name could be found. It is not clear with which feast
this name can be connected. Most orthodox calendars don’t mention this name.
It is doubtful if this information is correct. |
No proof of the
existence of any saint with this name could be found. It is not clear with
which feast this name can be connected. Most orthodox calendars don’t mention
this name. It is doubtful if this information is correct. |
17 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2008 15 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2009 14 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2010 13 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2011 19 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2012 17 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2013 16 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2014 14 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2015 14 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2016 19 FEBRUARI-ΦΕΒΡ. 2017 |
M |
Choudion
(Cudio),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius,
Helianus, Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus,
Melito, Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius,
Smaragdus, Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus),
Xantius, de 40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Christina
Groot-Martelares
|
St. Christina was afkomstig van Tyre in Syrie en was de
dochter van de heiden Urbanus. Omdat zij christin was, brak ze de gouden en
zilveren afgodsbeelden van haar vader en verdeelde de stukken onder de armen.
Haar vader strafte haar wreed en liet haar daarna in de gevangenis werpen.
Daar werd ze opgesloten, uitgehongerd en gefolterd. Haar borsten en tong
werden afgesneden en uiteindelijk werd ze gespietst. Ze stierf in het jaar 200
tijdens het regime van Keizer Septimius Severus. Mensen met de naam Christina (of een afgeleide daarvan)
vieren hun naamdag op 25 december (>>>zie Christos 25 december). |
Saint Christina
was from Tyre in Syria and was the daughter of the pagan Urban. Because she
was a christian, she broke her father's gold and silver idols and distributed
the pieces to the poor. Her father punished her ruthlessly and then cast her
into prison. There she was subjected to imprisonments, hunger and torments.
Her breasts and tongue were cut off and finally she was impaled. She died in
the year 200 during the reign of the Emperor Septimius Severus. People with the
name Christina (or a derivate of this name) celebrate their nameday on 25
december (>>>see Christos 25 december). |
24 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
ADJK M |
Christina,
Heracles, Paulinus, Benedimus,
Petrus, Dionysius, Andreas en Paulus, Martelaren |
Petrus, een knappe jongeman, Dionysius, een gedistingeerde
heer, Andreas en Paulus, soldaten, en Christina, een zestien jaar oude maagd,
ondergingen kwellingen en de marteldood omdat ze Christenen waren.
Nicomachus, die samen met hen gemarteld werd, loochende Christus tijdens de
martelingen. Hij verloor ogenblikkelijk zijn verstand, beet als een dolle
zijn lichaam en gaf schuim uit zijn mond op tot hij stierf. De heiligen
Petrus, Andreas, Paulus en Dionysius leden in Lampsacus in Mysia. Sint Christina leed in Tyre, Phoenicië. De
heiligen Heraclius, Paulinos en Bonedimos of Monedimos leden waarschijnlijk
in Nobiodunum in Skythië, tegenwoordig Isaksoa genaamd. Dit gebeurde in het
jaar 250 A.D. Volgens sommigen is de datum onzeker. Eén website noemt
Dionysia, wat een vergissing moet zijn (Dionysius is hier duidelijk bedoeld). Mensen met de naam Christina (of een afgeleide daarvan)
vieren hun naamdag op 25 december (>>>zie Christos 25 december). |
Peter, a
handsome young man, Dionysius, a distinguished man, Andrew and Paul,
soldiers, and Christina, a sixteen year old virgin, endured sufferings and
death as a martyr for being Christians. Nicomachus, who along with them was
tortured, denied Christ in the middle of his tortures. He instantly lost his
mind and, as a mad man, bit his body and threw up foam from his mouth until
he died. Saints Peter, Andrew, Paul and Dionysius suffered in Lampsacus in
Mysia. Saint Christina suffered in Tyre, Phoenicia. Saints Heraclius,
Paulinos and Bonedimos or Monedimos probably suffered in Nobiodunum in
Scythia, now called Isaksoa. This occurred in the year 250 A.D. According to
some the date is uncertain. One website mentions Dionysia, which must be a
mistake (obviously Dionysius is ment here). People with the
name Christina (or a derivate of this name) celebrate their nameday on 25
december (>>>see Christos 25 december). |
18 MEI ΜΑΙΟΣ |
DJK |
Christmas (Christos)
Gennesis Iesou Christou
Kerstmis, Geboorte van Christus Christmas, Nativity of Christ |
Eerste Kerstdag. Geboorte van Jezus Christus. De dag dat de geboorte van Jezus Christus in Bethlehem, en
stad in Judea, wordt gevierd. Niet zo belangrijk als Pasen in Griekse ogen,
en evenmin zo commerciëel als in vele landen – eerder een dag voor kerkelijke
bezoeken en vieringen in huiselijke kring. |
First
Christmasday. Nativity of Jesus
Christ. the day that the
birth of Jesus Christ in Bethlehem, a city of Judea, is celebrated. Not as important as Easter in Greek eyes,
nor as commercial as in many countries – more a day for church services and
private celebrations. |
25 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Christodoula
en haar zoons Urbanus, Prilidianus en Epolonius (óf
Ammonios, Donatos en Faustos), martelaren en metgezellen van Babylas,
bisschop van Antiochië, Hiero-Martelaar |
Babylas was bisschop van Antiochië onder Decius (249-251).
Decius (dit is niet zeker: ook namen van andere keizers worden genoemd)
vierde (rond 251) in Antiochië een groot heidens offerfeest en wilde na het
feest de christelijke kerk binnengaan. Babylas, die juist een mis hield in de
kerk, en de gelovigen hielden de keizer tegen. De volgende dag liet Decius
Babylas arresteren en verhoren. Babylas was samen met zijn leerlingen
Urbanus, Prilidianus en Eppolonias (volgens sommige websites waren hun namen
Ammonios, Donatos en Faustos) en hun moeder Christodoula. De kinderen waren 12,
10 en 7 jaar oud. Alle vijf weigerden afstand te doen van hun geloof. Daarom
werden ze gemarteld en gedood. |
Babylas was
bishop of Antiochia under Decius (249-251). Decius (this is not certain: also
the names of other emperors are mentioned) celebrated (about 251) in
Antiochia a big pagan feast and wanted to enter the christian church
afterwards. Babylas, who was just leading a mass in the church, and the
christians stopped the emperor. The next day Decius had Babylas arrested and
interrogated. Babylas was together with his students Urban, Prilidian and
Eppolonias (according to some websites their names were Ammonios, Donatos and
Faustos) and their mother Christodoula. The children were 12, 10 and 7 jaar
old. All five refused to renounce their faith. Because of this they were tortured an
killed. |
04 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Christodulus (Xristodoulos)
Wonderdoener en Bouwer van het Klooster in Patmos, en Johannes de Theoloog/Evangelist |
>>>zie Christodulus 21 october |
>>>see Christodulus oktober 21 |
16 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
BDFI M |
Christodulus (Xristodoulos)
Wonderdoener van Patmos, Bouwer van het Klooster in Patmos |
Sint Christodulus, de Wonderdoener van Patmos, Bouwer van
het Klooster in Patmos, wordt herdacht op 21 october, en samen met Johannes
de Theoloog ook op 16 maart. |
Saint
Christodulus, the Wonderworker of Patmos, Builder of the Monastry in Patmos,
is celebrated on october 21, and together with John the Theologian also on
march 16. |
21 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DM |
Christodulus,
Victor, Sebastianus de Hertog en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de Samaritaanse, en Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd-dienstmeisje Stephanida, metgezellen van Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares |
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar
hoofd-dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die
orders had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam
werd veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.). Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari). Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana. |
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and baptized.
His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all suffered
martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66). Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22). Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana. |
26 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Christodulus,
Victor, Sebastianus de Hertog en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de Samaritaanse, en Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, metgezellen van Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares |
>>>zie
Christodulus 26 februari |
>>>see
Christodulus february 26 |
20 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
|
Christophorus
Martelaar |
De oorspronkelijke naam van Sint Christophorus was
Reprobus. Vanwege de christenvervolging bekritiseerde hij de tirannen om hun
wreedheid. Hij bekeerde de soldaten die hem kwamen halen, en liet zich samen
met hen dopen, waarna hij de naam “Christophorus” kreeg. In de gevangenis
werd hij gemarteld en uiteindelijk onthoofd in de dagen van Decius. Er worden
vele mythische dingen over hem beweerd uit bijgeloof. Soms wordt hij
afgebeeld met het hoofd van een hond, vanwege zijn uitlating dat hij het
gezicht van een hond had. Dit betekende echter alleen dat zijn gelaat
angstwekkend was om te zien. |
The original name
of Saint Christopher was Reprobus. Because of the persecution of the
christians he rebuked the tyrants for their cruelty. He converted the
soldiers who were sent to arrest him, and was baptized with them, receiving
the name “Christopher”. In prison he was tormented and finally beheaded in
the days of Decius. Many mythical things are said about him out of
superstition. Sometimes he is depicted having the head of a dog, because of a
statement in his life that he was dog-faced. However this meant only that his
countenance was exceedingly frightful to look upon. |
09 MEI ΜΑΙΟΣ |
BCDF HIJK M |
Christos (Anesthi)
Pascha, Christos Anesthi Pasen, Opstanding van Christus Easter, Resurrection of Christ |
Eerste Paasdag. Opstanding van Jezus Christus. 1e Zondag na de eerste volle maan na de eerste
dag van de lente, ná het Joodse Pesach. Met Pasen groeten de Grieken elkaar met: Christos
Anesti, “Christos is opgestaan”. Als antwoord geef je dan: Alithos
Anesti: “Hij is waarlijk opgestaan”. |
First day of
Easter. Resurrection of
Jesus Christ. 1st Sunday after
the first Full moon after the first day of spring, áfter Jewish Pesach. With Easter the Greek people greet eachother with: Christos Anesti,
“Christ has risen”. As answer you say: Alithos Anesti, : He has truly
risen”. |
27 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008 19 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009 04 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010 24 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011 15 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012 05 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013 20 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014 12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015 01 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016 16 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017 |
ADGM *) |
Christos (Gennesis)
Gennesis Iesou Christou
Kerstmis, Geboorte van Christus Christmas, Nativity of Christ |
Eerste Kerstdag. Geboorte van Jezus Christus. De dag dat de geboorte van Jezus Christus in Bethlehem, en
stad in Judea, wordt gevierd. Niet zo belangrijk als Pasen in Griekse ogen,
en evenmin zo commerciëel als in vele landen – eerder een dag voor kerkelijke
bezoeken en vieringen in huiselijke kring. |
First
Christmasday. Nativity of Jesus
Christ. the day that the
birth of Jesus Christ in Bethlehem, a city of Judea, is celebrated. Not as important as Easter in Greek eyes,
nor as commercial as in many countries – more a day for church services and
private celebrations. |
25 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
ACDF GHIJ KM |
Christos
(Ypapanti)
Ypapanti tou Sotiros
Ontmoeting Christus in de Tempel Meeting of Christ in the Temple |
Ontmoeting van Christus in de Tempel. 40e Dag na de geboorte van Christus. Toen de Maagd Maria haar 40 dagen van reiniging had
vervuld, bracht ze haar eerstgeboren Zoon naar Jeruzalem om Hem naar de Wet
van Mozes in de Tempel te presenteren. Op dezelfde dag was de hoogbejaarde
Symeon in de tempel aanwezig. Aan hem was geopenbaard, dat hij niet zou
sterven voor hij Christus in zijn armen had gehouden. Toen de oude man Hem
opnam, zei hij: “Laat nu Uw dienaar gaan in vrede, o Heer”. De Kerk heeft
altijd vastgehouden aan de traditie een nieuwgeborene op de 40e
dag naar de kerk te brengen. In Nederland wordt dit “Maria Lichtmis” genoemd. |
Meeting in the
Temple. 40th Day after
the nativity of Christ. When Virgin
Mary's 40 days of purification had been fulfilled, she took her first-born
Son to Jerusalem to present Him in the temple according to the Law of Moses.
On this same day the greatly aged Symeon was also present in the temple. He
had been informed by divine revelation that he would not die until he beheld
Christ. Thus, when he beheld Him at that time he said: "Now lettest Thou
Thy servant depart in peace, O Master". From ancient times the Church
has retained this tradition of the churching of the mother and new-born child
on the 40th day. In the
Netherlands this is called “Maria Lichtmis” (“Mary Lightmass”). |
02 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
FI |
Christos
(Analipseos)
Tis Analipseos Tou Kyriou Imon
Iesou Christou
Hemelvaart van Christus Ascension of Christ
|
Hemelvaart van Christus. Zesde donderdag na Pasen. Jezus bleef na zijn Opstanding 40 dagen op aarde en
verscheen voortdurend op verschillende plaatsen aan Zijn discipelen, met wie
Hij sprak, at en dronk en zo zijn Opstanding demonstreerde. Op de 40e dag na
Pasen (de 6e donderdag) leidde Hij hen naar de Olijfberg en gaf hen de
opdracht in alle landen Zijn Naam te verkondigen. Na hen te hebben gezegend
werd Hij opgenomen in een wolk van licht en naar de Hemel gevoerd. |
Ascension of
Christ. Sixth thursday
after Easter. After His
Resurrection Jesus passed 40 days on earth and appeared continually in
various places to His disciples, with whom He spoke, ate and drank and
thereby demonstrated His Resurrection. On the 40th day after Pascha (the 6th
thursday) He led them to the Mount of Olives and commanded them to go forth
and proclaim His Name to all nations. After blessing them, He was taken up in
a cloud of light which took Him into Heaven. |
05 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 28 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2009 13 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 02 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 24 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2012 13 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 29 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2014 21 MEI - ΜΑΙΟΣ 2015 09 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 25 MEI - ΜΑΙΟΣ
2017 |
FIM |
Christos
(Metamórfosi)
Metamórfosis Tou Sotiros Gedaanteverandering
van de Heiland Transfiguration of the
Saviour |
Gedaanteverandering van de Heiland. 40 Dagen vóór de Kruisverheffing. Jezus nam Zijn drie belangrijkste discipelen mee naar de
Berg Tabor, waar Hij voor hun ogen transformeerde. Zijn gezicht scheen als de
zon en zijn kleren werden wit als het licht. Tegelijkertijd verschenen Mozes
en Elias, waarmee ze de discipelen lieten zien, dat Christus Heer van de
levenden en de doden is. Deze Transfiguratie vond plaats 40 dagen voor Zijn
Kruisiging. Daarom wordt de Gedaanteverandering 40 dagen vóór de Exaltatie
van het Kruis gevierd (>>>Stavros 14 september). Gevierd in
de kerken naar dit feest genoemd. |
Transfiguration
of the Saviour. 40 Days before
the Exaltation of the Cross. Jesus took His
three foremost disciples to Mount Tabor, where He was transfigured before
them. His face shone like the sun and His clothes became white as the light.
At the same time Moses and Elias appeared, showing them that Christ is the
Lord of both the living and the dead. This Transfiguration came to pass forty
days before His Crucifixion. That is why the Transfiguration is celebrated 40
days before the Exaltation of the Cross (>>>Stavros september 14). Celebrated at churches named for this
feast. |
06 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
DJK |
Christos
(Mandelion,
Mandylion)
Anamnesis Tis Eisodou Tis
Acheiroteuktou Morfis Tou Kyriou Iesou Christou Tou Agiou Mandeliou
Translatie van de Afbeelding “Niet-Gemaakt-Door-Handen”
van Jezus Christus Translation of the Image
“Not-Made-By-Hands” of Jesus Christ |
Translatie van de Afbeelding “Niet-Gemaakt-Door-Handen”
van Jezus Christus van Edessa naarConstantinopel. Abgar, heerser van Edessa, stuurde zijn boodschapper
Ananias naar Jezus Christus met de vraag hem te genezen van zijn lepra, en
smeekte Ananias een afbeelding van Christus mee terug te nemen. Jezus vroeg
om water, waste Zijn gezicht en droogde het met een doek, die hij aan Ananias
gaf om naar Abgar te brengen. Op de doek was een afdruk van Zijn gezicht
achtergebleven. Toen Abgar de doek ontving, genas hij van zijn lepra en liet
de Heilige Doek (Mandylion) ophangen aan de stadspoort. Toen zijn kleinzoon echter terugkeerde naar de
afgodsaanbidding, wilde deze de Heilige Doek verwisselen met een afgodsbeeld.
Daarop metselde de Bisschop van Edessa
heimelijk de Doek in een holle ruimte in de stadspoort in. Deze werd
in 615 opnieuw ontdekt, geheel intact, met de lamp nog brandend en ook een
afdruk op de tegel, die de doek had afgedekt. In 944 werd de Heilige Doek
overgebracht naar Constantinopel, naar de Kerk van de Heilige Theotokos,
genaamd de Pharos. Dit laatste wordt vandaag gevierd. |
Translation of
the Image “Not-Made-By-Hands” of Jesus Christ from Edessa to Constantinople. Abgar, ruler of
Edessa, sent his messenger Ananias to Jesus Christ with the request to heal
him of his leprosy, and bidded Ananias to bring back a depiction of Christ.
Jesus asked for water, washed His face, wiped it dry with a cloth, which He
gave to Ananias to bring to Abgar. Upon the cloth the form of His face had
been printed. When Abgar received the cloth, he was healed of his leprosy and
had the Holy Napkin (Mandylion) fixed at the city gate. When his grandson
however returned to the worship of the idols, he wanted to replace the Hole
Napkin with an idol. Then the Bishop of Edessa secretly bricked up the Napkin
in a hollow in the city gate. In 615 the Holy Napkin was found again,
complete and incorrupt, with the lamp still burning en also a copy of the
image printed on the tile that had covered it. In the year 944 the Holy
Napkin was brought to Constantinople, to the Church of the most holy
Theotokos called the Pharos. This is the translation that is celebrated today |
16 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
D |
Chronis (Chronios),
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Chrysa (Aura, Avra)
de maagd,
de Hiero-Martelaar Hippolytus
(Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), en de 20 metgezellen van Chrysa (of Aura, Avra):
Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros),
Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix
(Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes
(Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas),
Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius
(Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
M |
Chrysa (Zlata)
Nieuw-Martelares |
Sint Zlata (Chrysa) werd geboren in het dorp Slatena,
Meglena diocese (op de grens van Bulgarije en Servië). In die tijd zuchtte
Bulgaria onder de Turkse overheersing. Een Turkse man was geobsedeerd door
haar en pakte haar op een dag op. Hij nam haar mee naar zijn huis en
probeerde haar te verleiden en te dwingen de Islam te accepteren. Toen dit
niet werkte, bedreigde hij haar met martelingen. Sint Zlata was niet bang, en
weigerde haar christelijke geloof te verloochenen. Zes maanden lang bleef ze
standvastig. Toen werden Zlata’s ouders en zusters bedreigd en verordonneerd
haar over te halen een Moslim te worden. Maar Sint Zlata bleef onaangedaan
door de smeekbeden van haar familie. Drie maanden lang werd Sint Zlata
gemarteld, met stokken geslagen. Later trokken ze repen huid van haar
lichaam. Toen werd een verhite vleespen door haar oren gestoken. Ze stuurde
hiermonnik Timotheus van het Stavronikita Klooster op de Berg Athos een bericht
om voor haar te bidden. Uiteindelijk werd Sint Zlata aan een boom gebonden en
met messen aan stukken gesneden. Ze stierf in het jaar 1795. Hieromonnik
Timotheus registreerde haar martelaarschap. |
Saint Zlata
(Chryse) was born in the village of Slatena, Meglena diocese (on the border
of Bulgaria and Serbia). At that time Bulgaria was under the Turkish yoke. A
Turkish man was obsessed with her and seized her one day. He took her to his
house and tried to seduce her and force her to accept Islam. When this did
not work, he threatened her with tortures. Saint Zlata was not frightened,
and refused to deny her christian faith. For six months she remained
steadfast. Then Zlata’s parents and sisters were threatened and ordered to
convince her to become a Moslem. But Saint Zlata was unmoved by the pleas of
her family. For three months Saint Zlata was tormented, beated with clubs.
Later they peeled strips of skin from her body. Then a heated skewer was
passed through her ears. She sent hieromonk Timothy of Stavronikita Monastery
on Mount Athos a message to pray for her. Finally Saint Zlata was tied to a
tree and was cut to pieces with knives. She died in the year 1795. Hieromonk
Timothy recorded her martyrdom. |
13 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
M |
Chrysanthi
Martelares |
De herdenking van deze martelares wordt beknopt genoemd in
het "Klein Gebedenboek of Agiasmatarion", publicatie van
"Apostolisch Diakonaat" 1956, zonder verdere informatie. Nergens
anders wordt haar herdenking op deze dag vermeld. Volgens sommigen was ze de
vrouw van Sint Chrysanthus, wiens herdenking op deze dag gemeld wordt (in de
Katholieke Kerk; in de Grieks Orthodoxe Kerk wordt Sint Chrysanthus herdacht
op 19 maart; >>>zie ook Chrysantus 19 maart). |
The memory of
this martyr is reported succinctly in the "Small Prayerbook or
Agiasmatarion", publication of "Apostolic Ministration" 1956,
without further information. Nowhere else is her memory on this day reported.
According to some she was the wife of Saint Chrysanthus, whose memory is
reported today (in the Catholic Church; in the Greek Orthodox Church Saint
Chrysanthus is celebrated on march 19; >>>also see Chrysantus march
19). |
25 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
M |
Chrysanthus
(Xrysanthou)
en zijn vrouw Daria, Claudius de Tribuun, zijn vrouw
Hilaria (Ilaria) en hun zonen Jason (Iason) en
Maurus (Mavros), Diodorus de presbyter en Marianus de diaken, martelaren |
Deze heiligen leefden tijdens het regime van keizer Numerianus
in 283 of 284. Sint Chrysanthos was de zoon van Pelemon, Senator van
Alexandria. Toen hij zich liet dopen en het christendom preekte, liet zijn
vader hem in de gevangenis werpen. Hij dwong hem met Sint Daria, een filosofe
(of een priesteres van Minerva) uit Athene, te trouwen, in de hoop hem van
zijn christelijke geloof af te brengen. In plaats hiervan liet Sint Daria
zich ook dopen. Beiden wilden tot hun dood zuiver blijven en preekten
preutsheid en puurheid. Hierom werden ze gefolterd door de tribuun Claudius.
Toen deze zag dat de heiligen ongedeerd bleven, bekeerden hij en zijn vrouw
Hilaria en hun zonen Jason en Maurus zich ook tot het christendom. Ook zij
werden vanwege hun geloof gemarteld en uiteindelijk gedood. Chrysanthos en
Daria werden in een modderige kuil gegooid en doodgetrapt (of levend
begraven). In een grot vlakbij kwamen christenen samen om deze martelaren te
herdenken. Toen dit uitkwam, werd de ingang van de grot afgesloten en de
stierven de aanwezigen zelf ook als martelaren. Twee van hen waren de
priester Diodorus en de diaken Marianus. |
These saints
lived during the reign of emperor Numerianus in 283 or 284. Saint Chrysanthos
was the son of Pelemon, Senator of Alexandria. When he was baptised and
preached christianity, his father put him in prison. He forced him to marry
Saint Daria, a philosopher (or a priestess of Minerva) from Athens, with the
hope that this would move him away from his christian faith. Instead of this,
also Saint Daria was baptised. Both of them wanted to stay pure till their
death en preached prudence and purity. For this they were tortured bu the
tribune Claudius. When Claudius saw that the saints remained unharmed, he and
his wife Hilaria and their sons Jason and Maurus were concerted to the
christian faith. They also were tortured for this and finally killed.
Chrysanthos and Daria were thrown in a muddy pit and trampled to death (or
buried alive). In a cave nearby christians gathered to commemorate these
martyrs. When this was discovered, the entrance of the cave was sealed and
the people present died as martyrs themselves. Two of them weer the presbyter
Diodorus and the deacon Marianus. |
19 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DFHI JKM |
Chrysogonus
Theodota, Evodius en Eutychianus en 120 andere
Martelaren |
Deze Martelaren, die stierven in het jaar 304, worden
gevierd op dezelfde dag als Sint Anastasia Pharmacolytria (>>>zie
Anastasia, 22 December). Sint Chrysogonus was de leraar van Sint Anastasia.
Diocletianus liet Chrysogonus naar hem toe sturen in Aquileia. De keizer
ondervroeg Chrysogonus persoonlijk. Maar Chrysogonus weigerde om afstand te doen van zijn Christelijke
geloof. Daarom werd hij onthoofd en in zee gegooid. Later werden zijn
relieken gevonden door een presbyter genaamd Zoilus. Sint Theodota was een jonge weduwe met drie kinderen. Sint
Anastasia woonde bij haar in Macedonië, en de twee vrouwen bezochten
Chrisenen in de gevangenis en zorgden voor hen. Toen Theodota wed
gearresteerd, werd ze naar Nicetas, de gouverneur van Bithynië, gestuurd voor
ondervraging. Theodota weigerde haar Christelijke geloof te ontkennen. Hierom
werden zij en haar drie kinderen ter dood veroordeeld, geslagen en door vuur
verbrand. Haar oudste zoon heette Evodius (of Evodus). Theodota en Evodius
worden ook herdacht op 29 Juli (>>>zie ook Theodota, Evodius, 29
Juli 29). Sint Eutychianus werd gevangen gezet, omdat hij Christen was. Hij was gemarteld en zijn rijkdom was in beslag genomen. Hij en de andere gevangenen werden veroordeeld tot verdrinking samen met Sint Anastasia. De soldaten hadden gaten in een boot geboord, zodat het zou zinken. De gevangenen werden in deze boot gezet, en ze werden de open zee op gestuurd. Sint Theodota verscheen en stuurde het schip naar wal. Toen 120 men getuige waren van dit wonder, bekeerden ze zich tot het Christelijke geloof. Ze werden gedoopt door Sint Eutychianus en Sint Anastasia. Daarna werden Sint Eutychianus en de 120 mannen gevangen en onthoofd met het zwaard. |
These Martyrs,
who died in the year 304, are celebrated on the same day as Saint Anastasia
Pharmacolytria (>>>see Anastasia, December 22). Saint Chrysogonus
was the teacher of Saint Anastasia. Diocletian had Chrysogonus sent to him at
Aquileia. The emperor interrogated Chrysogonus personally. But
Chrysogonus refused to renounce his
Christian faith. Therefore, he was beheaded and thrown into the sea. Later,
his relics were found by a presbyter named Zoilus. Saint Theodota
was a young widow with three children. Saint Anastasia lived with her in
Macedonia, and the two women visited Christians in prison and took care of
them. When Theodota was arrested, she was sent to Nicetas, the governor of
Bithynia, for interrogation. Theodota refused to deny her Christian faith.
For this, she and her three children were sentenced to death, beaten, and
burned by fire. Her oldest son was named Evodius (or Evodus). Theodota and
Evodius are also commemorated on July 29 (>>>also see Theodota,
Evodius, July 29). Saint Eutychianus
was imprisoned for being a Christian. He had been tortured, and his wealth
had been confiscated. He and the other prisoners were sentenced to be drowned
together with Saint Anastasia. The soldiers had bored holes in a boat, so
that it would sink. The prisoners were put into this boat, and they were sent
out into the open sea. Saint Theodota appeared, and steered the ship to
shore. When 120 men witnessed this miracle, they turned to the Christian
faith. They were baptized by Saint Eutychianus and Saint Anastasia. After
that, Saint Eutychianus and the 120 men were captured and beheaded by the
sword. |
22 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Chrysorroas
(Johannes Chrysorroas
Johannes
van Damascus)
|
St. Johannes werd ca. 675 in Damascus geboren uit rijke en
vrome ouders van de familie van Mansur. Hij werd tegelijk met St. Cosmas
opgevoed, die geadopteerd was door St. Johannes’ vader, Sergius. St. Johannes
werd een groot filosoof en verlichter en werd door de Kalief tot raadgever
benoemd. Toen hij valselijk werd beschuldigd van verraad, liet de Kalief zijn
hand afhakken, maar door gebed tot Maria werd hij genezen. Toen de Kalief dit
wonder zag, wilde hij Johannes opnieuw als raadgever aanstellen. Maar Sint
Johannes trok zich terug van de wereld om monnik te worden in het Klooster
van Sint Sabbas. Sint Johannes kreeg als stroom") vanwege de
welsprekendheid van zijn retorische stijl en de grote overvloed van zijn
geschriften. Op hoge leeftijd werd hij presbyter, nadat zijn pleegbroer
Cosmas tot Bisschop van Mamma was gemaakt. Hij stierf op de leeftijd van 84
in het jaar 760. |
Saint John was
born in Damascus about the year 675, as a son of wealthy and pious parents of
the family of Mansur. He was reared together with Saint Cosmas, who had been
adopted by John’s father Sergius. Saint John became a great philosopher and
enlightener and was appointed as counsellor by the Caliph of Damascus. When
he was falsely accused of treason, the Caliph had his right hand severed, but
by prayer to Mary he was healed. When the Caliph saw this miracle, he wanted
to restore John to his office as counsellor. However Saint John withdrew from
the world to become a monk in the Monastery of Saint Sabbas. Saint John was
surnamed Chrysorroas ("Golden-stream") because of the eloquence of
his rhetorical style and the great abundance of his writings. In his old age
he became presbyter, after his foster-brother Cosmas had been made Bishop of
Mamma. He died at the age of 84, in the year 760. |
04 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Chrysostomos
(Johannes Chrysostom)
(Ioannou Xrysostomou)
Aartsbisschop van Constantinopel
Translatie van relieken |
|
|
27 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DHJK |
Chrysostomos(Johannes Chrysostom)
(Ioannou
Xrysostomou) Aartsbisschop
van Constantinopel |
St. Johannes Chrysostom werd geboren in Antiochië in 344
of 347. Hij was de zoon van Secundus en Anthusa, die vrome mensen waren. Van
374 tot 381 leidde hij een ascetisch leven in de kluizenaarshutten nabij
Antiochië. Omdat zijn extreme asceticisme zijn gezondheid ondermijnde, moest
hij terugkeren naar Antiochië. Daar werd hij diaken rond het jaar 381. In 386
werd hij priester van de Kerk van Antiochië. Hij begon zijn buitengewone
oratorische gaven te manifesteren in zijn vele preken en commentaren. Vanwege
zijn welsprekendheid werd St. Johannes Chrysostom (“gouden mond”) genoemd.
Door zijn faam werd hij Patriarch van Constantinopel op 28 februari 398. Toen
Sint Johannes de ijdele Eudoxia, vrouw van Keizer Arcadius, bekritiseerde,
werd hij naar Pontus verbannen in 403. Het volk kwam in opstand en een
aardbeving trof de stad de volgende nacht. Keizerin Eudoxia werd zó bang, dat
ze Arcadius smeekte om Chrysostom terug te halen. Maar in Juni 404 werd hij
opnieuw verbannen, naar Cucusus, op de grens tussen Cilicië en Armenië. Toen
hij hierover brieven begon te schrijven naar Paus Innocent van Rome, werd
Johannes naar Pityus nabij de Kaukasus gebracht. Hij overleefde de zware reis
niet en stierf nabij Comana in Pontus, in de kapel van de Martelaar
Basiliscus, op 14 September 407. 31 jaar later brachten Keizer Theodosius de
Jongere en Sint Pulcheria, zijn zuster, de kinderen van Arcadius en Eudoxia,
zijn relieken van Comana naar Constantinopel. De terugkeer van zijn heilige
relieken wordt gevierd op 27 January. Omdat 14 September het Feest van de Kruisverheffing is, is
de herdenking van Sint Johannes verplaatst naar 13 November. Johannes Chrysostom wordt samen met Gregorius de Theoloog
en Basilius de Grote ook herdacht op 30 januari (Trion Ierarchon)
(>>>zie Johannes Chrysostom 30 januari). |
Saint John
Chrysostom was born in Antioch in the year 344 or 347. He was the son of
Secundus and Anthusa, who were pious people. From 374 to 381 he lived the
monastic life in the hermitages near Antioch. Because his extreme asceticism
undermined his health, he had to return to Antioch. There he became deacon
about the year 381. In 386 he became presbyter of the Church of Antioch. Because of his eloquence, Saint John was
surnamed Chrysostom ("Golden-mouth"). Because of his fame, he became Patriarch
of Constantinople on February 28, 398. When Saint John criticized the vain
Eudoxia, wife of the Emperor Arcadius, he was banished to Pontus in 403. The
people were in an uproar, and an earthquake shook the city the following
night. This frightened
the Empress Eudoxia so much, that she begged Arcadius to call Chrysostom
back. But in June of 404 he was again exiled, to Cucusus, on the borders of
Cilicia and Armenia. When he started to write letters to Pope Innocent of
Rome about this, John was taken to Pityus near the Caucasus. He did not
survive the cruel journey and died near Comana in Pontus, at the chapel of
the Martyr Basiliscus, on September 14, 407. Thirty-one years later the
Emperor Theodosius the Younger and Saint Pulcheria, his sister, the children
of Arcadius and Eudoxia, brought his relics from Comana to Constantinople.
This return of his holy relics is celebrated on January 27. Because September
14 is the Exaltation of the Cross, the Saint's memory has been transferred to
November 13. John Chrysostom
is also commemorated together with Gregory the Theologian and Basil the Great
on januari 30 (Trion Ierarchon) (>>>see Johannes Chrysostom 30
januari). |
13 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DFHI JK |
Chrysostomos(Johannes
Chrysostom)
(Ioannou
Xrysostomou) Basilius de Grote en Gregorius de Theoloog: Trion Ierarxon Synaxis van de Drie Hiërarchen Synaxis ofthe Three
Hierarchs |
Naamdag van alle kerken genaamd: “Drie Hiërarchen”. Tijdens de elfde eeuw woedden geschillen in Constantinopel
over de vraag wie van de drie hiërarchen de grootste was. Toen verschenen de
drie hiërarchen aan Sint Johannes de bisschop van Euchaita (14 juni) in het
jaar 1084. Ze vertelden hem dat ze voor God gelijk waren en bevalen dat hun
gezamenlijke herdenking gevierd moest worden op eenzelfde dag om de
geschillen te stoppen. Bisschop Johannes koos 30 januari voor hun gezamenlijk
Feest. Aldus eindigde de controversie en de vrede werd hersteld. >>>zie ook Basilius 1 januari >>>zie ook Gregorius 25 januari >>>zie ook Johannes Chrysostom 13 november |
Nameday of all
churces named “Three
Hierarchs”. During the
eleventh century disputes raged in Constantinople about which of the three hierarchs
was the greatest. Then the three hierarchs appeared to Saint John the bishop
of Euchaita (June 14) in the year 1084. They told him that they were equal
before God and ordered that their common commemoration should be celebrated
on a single day to stop the disputes. Bishop John chose January 30 for their
joint Feast. Thus the controversy ended and peace was restored. >>>also
see Basilius 1 januari >>>also
see Gregorius 25 januari >>>also
see Johannes Chrysostom 13 november |
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DFIJK |
Cirillus
|
>>>zie Cyrillus |
>>>see
Cyrillus |
|
|
Claudia (Klaudia),
Alexandria (Alexandra), Euphrasia, Julia, Matrona,
Phaeina (Thaina, Phaine, Falina) en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden,
en Theodotus van Ancyra |
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of 304.
Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden. Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni (>>>zie Theodotus, 7 Juni). |
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins. Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7). |
18 MEI ΜΑΙΟΣ |
D |
Claudianus (Klaudianos),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië |
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn houten
gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius. |
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius. |
07 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Claudius
(Klaudios),
Diodorus, Victor, Victorinos,
Pappius, Nicephorus en Serapion, Martelaren |
Volgens sommigen stierven deze martelaren in Korinthië
onder Decius in 251. Volgens anderen stierven ze in Diospolis in Egypte onder
Numerianus in 284. De armen en benen van Sint Claudius werden afgerukt. De
heiligen Diodorus en Serapion werden levend verbrand. De heiligen Nicephorus,
Victor en Victorinus werden doodgedrukt door een grote kei en Sint Pappias
werd in zee gegooid. |
According to some
these martyrs died in Corinth under Decius in 251. According to others they
died in Diospolis in Egypt under Numerian in 284. The arms and legs of Saint
Claudius were severed. The Saints Diodore and Serapion were burned alive. The
Saints Nicephorus, Victor and Victorinus were crushed to death by a large
boulder and Saint Pappias was cast into the sea. |
05 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJ |
Claudius (Klaudios),
Hypatius, Paulus en Dionysus, de Kinderen, Metgezellen van
Lucillianus en Paula, Martelaren |
Sint Lucillianus was een priester van de afgoden nabij
Nicomedia. Toen hij op hoge leeftijd Christen werd, tijdens het regime van
Aurelianus (270-275), werd hij voor Silvanus de Graaf gebracht. Toen hij
weigerde zijn Christelijke geloof op te geven, werd zijn kaak gebroken, werd
hij met staven geslagen, werd hij ondersteboven gehangen, en toen gevangen
gezet met vier Christelijke kinderen, Claudius, Hypatius, Paulus en
Dionysius. Ze werden allemaal weer voor Silvanus gebracht. Toen ze
standvastig bleven in hun geloof werden ze in een felbrandende oven gegooid,
maar ze bleven ongedeerd. Toen werden ze naar Byzantium gestuurd. De kinderen
werden onthoofd en Lucillianus werd gekruisigd. De maagd Paula, ook een
Christin, begroef hun heilige relieken. Hierom werd ze naakt uitgekleed en
genadeloos gegeseld. Na vele kwellingen werd ze onthoofd in het jaar 270. |
Saint Lucillian
was a priest of the idols near Nicomedia. When he became a Christian in his
old age, during the reign of Aurelian (270-275), he was brought before Silvan
the Count. When he refused to give up his Christian faith, his jaw was
broken, he was beaten with rods, he was hanged upside down, and then
imprisoned with four Christian children, Claudius, Hypatius, Paul, and
Dionysius. All of them were brought before Silvan again. When they remained
constant in their faith, they were cast into a raging furnace, but they
remained unharmed. Then they were sent to Byzantium. The children were
beheaded, and Lucillian was crucified. The virgin Paula, also a Christian,
buried their holy relics. For this, she was stripped naked and mercilessly
thrashed. After other torments, she was beheaded, in the year 270. |
03 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Claudius (Klaudios),
Castulus, Castor en Tiburtius, Tranquillinus en
zijn zonen Markus en Marcellinus, Nicostratus en zijn vrouw Zoe, Metgezellen van Sebastianus, de Martelaar |
Sint Sebastianus kwam uit de stad Milaan. Hij was
een lid van de Senaat, en had velen tot het Christelijke geloof bekeerd. Toen
Diocletianus en Maximianus een Vervolging begonnen tegen de Christenen, werd
Sint Sebastianus gearresteerd. Hij werd doorboord met scherpe pijlen, en de
beenderen van zijn lichaam werden verbrijzeld met stokken. Nadat hij in
stukken was gesneden, stierf hij in het jaar 288. Zijn metgezellen, die samen
met hem stierven, waren: Marcellinus en Markus de broers, Tranquillinus hun
vader, Nicostratus en zijn vrouw Zoë, Tiburtius, Claudius, Castulus en
Castor. |
Saint Sebastian was from the city of Milan. He was a member of the
Senate, and had converted many to the Christian faith. When Diocletian and
Maximian began a Persecution against the Christians, Saint Sebastian was
arrested. He was pierced with sharp arrows, and the bones of his body were
shattered with clubs. When he was being cut into pieces, he died in the year
288. His companions, who died together with him, were: Marcellinus and Mark
the brethren, Tranquillinus their father, Nicostratus and his spouse Zoe,
Tiburtius, Claudius, Castulus, and Castor. |
18 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Claudius (Klaudios) de Tribuun,
zijn vrouw Hilaria (Ilaria) en hun zonen Jason (Iason) en Maurus (Mavros), Chrysanthus en
zijn vrouw Daria, Diodorus de presbyter en Marianus
de diaken, martelaren |
Deze heiligen leefden tijdens het regime van keizer
Numerianus in 283 of 284. Sint Chrysanthos was de zoon van Pelemon, Senator
van Alexandria. Toen hij zich liet dopen en het christendom preekte, liet
zijn vader hem in de gevangenis werpen. Hij dwong hem met Sint Daria, een
filosofe (of een priesteres van Minerva) uit Athene, te trouwen, in de hoop
hem van zijn christelijke geloof af te brengen. In plaats hiervan liet Sint
Daria zich ook dopen. Beiden wilden tot hun dood zuiver blijven en preekten
preutsheid en puurheid. Hierom werden ze gefolterd door de tribuun Claudius.
Toen deze zag dat de heiligen ongedeerd bleven, bekeerden hij en zijn vrouw
Hilaria en hun zonen Jason en Maurus zich ook tot het christendom. Ook zij
werden vanwege hun geloof gemarteld en uiteindelijk gedood. Chrysanthos en
Daria werden in een modderige kuil gegooid en doodgetrapt (of levend
begraven). In een grot vlakbij kwamen christenen samen om deze martelaren te
herdenken. Toen dit uitkwam, werd de ingang van de grot afgesloten en de
stierven de aanwezigen zelf ook als martelaren. Twee van hen waren de
priester Diodorus en de diaken Marianus. |
These saints
lived during the reign of emperor Numerianus in 283 or 284. Saint Chrysanthos
was the son of Pelemon, Senator of Alexandria. When he was baptised and
preached christianity, his father put him in prison. He forced him to marry
Saint Daria, a philosopher (or a priestess of Minerva) from Athens, with the
hope that this would move him away from his christian faith. Instead of this,
also Saint Daria was baptised. Both of them wanted to stay pure till their
death en preached prudence and purity. For this they were tortured bu the
tribune Claudius. When Claudius saw that the saints remained unharmed, he and
his wife Hilaria and their sons Jason and Maurus were concerted to the
christian faith. They also were tortured for this and finally killed.
Chrysanthos and Daria were thrown in a muddy pit and trampled to death (or
buried alive). In a cave nearby christians gathered to commemorate these
martyrs. When this was discovered, the entrance of the cave was sealed and
the people present died as martyrs themselves. Two of them weer the presbyter
Diodorus and the deacon Marianus. |
19 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
D |
Claudius (Klaudios),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Claudius (Klaudios),
Asterius (Astericus), Neon, Neonilla (of Theonilla) en
Donuina (Domnina), martelaren van Aegae (Cilicia) |
De Martelaren Claudius, Asterius en Neones
waren broers. Volgens sommige websites was Neonilla hun zuster. Volgens
anderen was ze een weduwe op leeftijd. De drie broers werden verraden door
hun stiefmoeder, die de kinderen hun erfenis niet wilde geven na de dood van
hun vader. Ze werden gemarteld omdat ze Christenen waren en uiteindelijk
gekruisigd. Na hen werden Donvina (Domnina) en Neonilla (volgens anderen
Theonilla) gemarteld. Donvina werd doodgeslagen en Neonilla werd onder hete
kolen begraven. De lichamen van de vrouwen werden in zee gegooid. Volgens
anderen werd Neonilla verdronken. Dit gebeurde in het jaar 285 (ook genoemd
289 en 303). |
The Martyrs
Claudius, Asterius and Neones were brothers. According to some websites
Neonilla was their sister. According to others she was an aged widow. The
three brothers were betrayed by their stepmother, who did not want to give
the children the inheritance after the death of their father. They were
tortured for being Christians and eventually crucified. After them Donvina
(Domnina) and Neonilla (according to others Theonilla) were tortured. Donvina
was beaten to death and Neonilla was buried in hot coals. The bodies of the
woman were thrown into the sea. According to others Neonilla was drowned.
This happened in the year 285 (also mentioned 289 and 303). |
Griekse kalender: Greek Calendar: 30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ Slavische kalender: Slavic Calendar: 29 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
|
Clementinus (Klementos)
Hiero-Martelaar, Bisschop van Ancyra en zijn discipel Agathangelos |
St. Clementinus was afkomstig van Ancyra in Galatia, en de
zoon van een ongelovige vader, maar een gelovige moeder, genaamd Sophia.
Aanvankelijk leefde hij als monnik, later werd hij de bisschop van zijn stad.
Gedurende een periode van 28 jaar moest hij lijden vanwege zijn geloof.
Uiteindelijk werden hij en zijn discipel St. Agathangelus (uit Rome) samen
onthoofd in het jaar 296 (of 312), tijdens het regime van Diocletianus en
Maximian. |
Saint Clement was
from Ancyra in Galatia, and the son of an unbelieving father, but a believing
mother named Sophia. At first he lived as a monk, later he became the bishop
of his city. He suffered many things being a Christian, during a period of
twenty-eight years. Finally he and his disciple Saint Agathangelus (from
Rome) were beheaded together in the year 296 (or 312), during the reign of
Diocletian and Maximian. |
23 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Clementinus
(Klementos)
Paus van Rome Hiero-Martelaar |
Sint Clementinus werd tot het christendom bekeerd door de
Apostel Petrus. Hij werd de derde Bischop van Rome na de dood van de
Apostelen in het jaar 91. Hij stierf als een martelaar tijdens het regime van
Trajanus rond het jaar 100. Oorspronkelijk werden de heiligen Catharina en Mercurius
herdacht op 24 november, en de Hiero-Martelaren Clementinus van Rome en
Petrus van Alexandrie op 25 november. Op verzoek van de Kerk en het Klooster
van de Berg Sinai werden deze data omgewisseld, zodat het festival van St.
Catharina, hun patrones, meer feestelijk gevierd kon worden samen met de
Apodosis van de Entree van de Theotokos. De Slavische kerken herdenken deze
heiligen echter op de oorsponkelijke data. |
Saint Clement was
converted to christianity by the Apostle Peter. He became the third Bishop of
Rome after the death of the Apostles in the year 91. He died as a martyr
during the reign of Trajan about the year 100. According to the
ancient usage, Saints Catherine and Mercurius were celebrated on the 24th of
november, whereas the holy Hieromartyrs Clement of Rome and Peter of
Alexandria were celebrated on the 25th. The dates were interchanged at the
request of the Church and Monastery of Mount Sinai, so that the festival of
Saint Catherine, their patron, might be celebrated more festively together
with the Apodosis of the Feast of the Entry of the Theotokos. The Slavic
Churches, however, commemorate these Saints on their original dates. |
Griekse kalender: Greek calendar: 24 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ Slavische kalender: Slavic calendar: 25 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJ |
Clementinus (Klementos)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Clementinus was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Clementinus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and their
number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Cleo (Kleio, Clio),
Adamantini, Akrivi,
Antigoni, Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni,
Elpiniki, Erasmia, Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia,
Kalliroe, Kallisti, Kleoniki, Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita,
Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike,
Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada,
martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun),
Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Cleonicus (Kleonikou)
Basiliscus en Eutropius, de Martelaren van Amasea |
Deze martelaren waren inwoners van Cappadocië. Ze waren
strijdmakkers en verwanten van de martelaar Theodorus de Tyron (17
februari). Ze werden voor President Asclepiodotus gebracht en wreed
geslagen. Sint Eutropios werd op zijn mond geslagen voor het beledigen van de
President. Ze werden van hun wonden genezen door een verschijning van de Heer
en Sint Theodorus. Een groot aantal heidenen, die hier getuige van waren,
waren zo verbaasd door dit wonder, dat ze zich bekeerden tot het christendom.
Hierom werden zij onthoofd. Toen veranderde de President zijn methode. Hij
probeerde Sint Cleonicosdoor vleierij en beloftes te verleiden afstand te
doen van zijn geloof. Maar Sint Cleonicos lachte om de domheid van de
President en de machteloosheid van de afgoden. Door hun gebeden wierpen de
martelaren het standbeeld van Artemis om. Toen zij in kokende was werden
gegooid, bleven ze ongedeerd. Uiteindelijk werden Eutropios en Cleonicos
gekruisigd en Basiliskos werd in de gevangenis gegooid. Hij werd een jaar
later onthoofd, op 22 mei (>>>zie ook Basiliscus 22 mei). |
These martyrs
were natives of Cappadocië. They were comrades in arms and relatives of the
martyr Theodore the Tyro (February
17). They were brought
before President Asclepiodotus and beaten cruelly. Saint Eutropios was
slapped on the mouth for offending the President. They were cured of their
wounds by an apparition of the Lord and Saint Theodore. A large number of
pagans who whitnessed this, were so amazed by this miracle, that they
converted to christianity. For this they were beheaded. Then the President
changed his method. He tried to lead Saint Cleonicos to renounce his faith by
flattery and promises. But Saint Cleonicos laughed at the President's
stupidity and the idols' powerlessness. By their prayers the martyrs turned
over Artemis' statue. When they were plunged into boiling wax, they remained
unharmed. Finally Eutropios and Cleonicos were crucified and Basiliskos was
thrown into prison. He was beheaded a year later, on May 22 (>>>also
see Basiliscus May 22). |
03 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DFIJK |
Cleopas (Kleopas),
Artemas, Justus, Marcus en Tertius van de 70 Apostelen |
St. Artemas was Bisschop van Lystra in Lycaonië, en
overleed in vrede. St. Cleopas is één van de Zeventig Apostelen. Het was door
hem dat Christus verscheen op de weg naar Emmaus. St. Justus (ook bekend als Joses, Joseph of
Barsabas Justus) was een zoon van Joseph de Toegezegde en zijn eerste vrouw
Salome, samen met Jacobus de Rechtschapene, Judas en Simon. Hij was kandidaat
als vervanger voor Judas Iscariot, maar werd niet gekozen. Hij werd Bisschop
van Eleutheropolis en stierf als martelaar. St. Marcus (of Johannes Marcus) is de auteur van de
Gospel van Marcus en de metgezel van de Apostel Paulus. Hij is de stichter
van de Kerk van Alexandrië en wordt beschouwd als de eerste paus daar. Hij
wordt ook herdacht op 25 April en op
27 September met Aristarchus en Zenas. St. Tertius (ook Tertios) schreef de brief van
Apostel Paulus aan de Romeinen neer. Hij was Bisschop van Iconium en stierf
als martelaar. Hij wordt ook herdacht op 10 November. Artemas, Cleopas, Justus, Marcus en Tertius worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
St. Artemas was
Bishop of Lystra in Lycaonia, and reposed peacefully. St. Cleopas is
numbered among the Seventy Apostles. It was to St. Cleopas that Christ
appeared on the road to Emmaus. St. Justus
(also known as Joses, Joseph or Barsabas Justus) was a son of Joseph the
Betrothed and his first wife Salome, along with James the Just, Jude and
Simon. He was a candidate to replace Judas Iscariot, but was not chosen. He
became Bishop of Eleutheropolis and died as a martyr. St. Mark (or
John Mark) is the author of the Gospel of Mark and the companion of the
Apostle Paul. He is the founder of the Church of Alexandria and is regarded
as its first pope. He is also commemorated on April 25 and on September 27
with Aristarchus and Zenas. St. Tertius
(also Tertios) wrote down the Apostle Paul's letter to the Romans. He was Bishop
of Iconium and died as a martyr. He is also commemorated on November 10. Artemas, Cleopas, Justus, Marcus and Tertius are also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples). |
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DM |
Cleopas (Kleopas)
broer van Joseph de Toegezegde Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Cleopas (die Christus begeleidde naar Emmaus), broer van Joseph de Toegezegde, was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Cleopas (who accompanied Christ to Emmaus), brother of Joseph the Betrothed, was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Cleopatra (Kleopatra)
|
|
|
19 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
FIM |
Cleopatra (Kleopatra),
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Clio (Kleio, Cleo),
Adamantini, Akrivi,
Antigoni, Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni,
Elpiniki, Erasmia, Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia,
Kalliroe, Kallisti, Kleoniki, Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi,
Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho,
Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada,
martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun),
Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Codratus
(Kodratos, Quadratus)
van Korinthië
en zijn Metgezellen Anektos, Paulus, Dionysios,
Cyprianus en Crescens |
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason. |
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason. |
10 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Codratus
(Kodratos, Quadratus)
van Magnesia
Apostel |
Sint Quadratus (Codratus) was een Apostel van de Zeventig
en Bisschop van Athene. Hij preekte in Athene en in Magnesia (eiland ten
oosten van Thessalië). Hij bekeerde vele heidenen tot het christendom. Dit
maakte andere heidenen kwaad en een menigte bekogelde hem met stenen. Sint
Quadratus bleef in leven en werd in de gevangenis gegooid. Daar stierf hij
door uithongering. Zijn lichaam werd begraven in Magnesia. Hij wordt ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
Saint Quadratus
(Codratus) was an Apostle of the Seventy and Bishop of Athens. He preached at
Athens and at Magnesia (eastern peninsula of Thessaly). He converted many
pagans to christianity. This made other pagans angry and a mob pelt him with
stones. Saint Quadratus remained alive and he was thrown into prison. There
he died of starvation. His body was buried in Magnesia. He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
21 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Codratus
(Kodratos, Quadratus)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Quadratus (Codratus) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”. |
Quadratus
(Codratus) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy". |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Comasius (Komassios)
de Monnik,
Basilius (diaken), Chariton (monnik), Daniel (monnik),
Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of Eusebius (monnik), Hierotheus
(monnik), Johannes (priester), Nicephorus (Nikephoros) (priester), Petrus
(priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop),
Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van Tiberiopolis
(Tiberioupolis) |
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester). |
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor) (bisshop),
Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop) were clergy
from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3) wanted to compel all
Christians to turn back to idolatrous worship, they sought refuge in
Thessalonica. They did not find peace there and they made their way to
Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short while they
led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up with them
and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny Christ, they
were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several websites mention
16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius and Eusebius are
being confused with eachother, or that one of these two names is wrong.
However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter. |
28 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Commodus (Komodos),
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra) de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek
gebonden werd Sint Sabinus aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden
zijn zijden met toortsen tot hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven
in het jaar 269 AD. Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Conon (Konon)
de tuinman van Isauria
Martelaar |
Saint Conon the gardener
lived during the reign of emperor Decius in 251 and was from Nazareth. He
went to the city of Mandron, in the province of Pamphylia, where he stayed at
a place called Karmela or Karmena. There he cultivated a garden which he
watered and planted with various vegetables. He obtained from this garden
what is necessary for life. Because he was a christian, he was arrested and
brought to governor Publius. Because Conon refused to worship the idols,
Publius made Saint Conon run with nailed feet in front of his coach. But the
saint fainted in the street, fell on his knees, prayed and died. |
Saint Conon the
gardener lived during the reign of emperor Decius in 251 and was from
Nazareth. He went to the city of Mandron, in the province of Pamphylia, where
he stayed at a place called Karmela or Karmena. There he cultivated a garden
which he watered and planted with various vegetables. He obtained from this
garden what is necessary for life. Because he was a christian, he was
arrested and brought to governor Publius. Because Conon refused to worship
the idols, Publius made Saint Conon run with nailed feet in front of his
coach. But the saint fainted in the street, fell on his knees, prayed and
died. |
05 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DFIJK M |
Constantinus (Konstantinos)
en Helena, Keizer en Keizerin Gelijken van de Apostelen |
Sint Constantinus was de zoon van Constantius
Chlorus (heerser van het Westen van het Romeinse keizerrijk) en Sint Helena.
Hij werd volgens sommigen geboren in 272 in Naissus in Dardanië, een stad op
de Hellespont. Na zijn vijanden overwonnen te hebben werd hij op 28 october
312 door de Senaat van Rome tot Keizer van het Westen uitgeroepen, terwijl
zijn schoonbroer Licinius over het Oosten heerste. Licinius vervolgde later
de christenen. Sint Constantinus bevocht hem tot hij hem uiteindelijk overwon
in 324 en werd Monarch van het Westen en het Oosten. Onder zijn regime kwam
er een eind aan alle christenvervolgingen. In 325 riep hij het 1e
Oecumenische Concilie in Nicaea bijeen. Hij overleed op 21 of 22 mei 337 op
65-jarige leeftijd. Zijn overblijfselen werden overgebracht naar
Constantinopel (het oude Byzantium, wat naar Sint Constantinus was genoemd). Zijn moeder Sint Helena ondernam een reis naar Jeruzalem.
Ze vond het Heilige Kruis waaraan Jezus Christus was gekruisigd. Hierna
richtte Sint Helena kerken op in Jeruzalem op de plaatsen van de Kruisiging
en Opstanding, in Bethlehem bij de grot waar Jezus Christus was geboren, op
de Olijfberg, in Cyprus en vele andere plaatsen. Ze werd tot Augusta
uitgeroepen, haar afbeelding werd op gouden munten geslagen en twee steden in
Bithynië en Palestina werden Helenopolis naar haar genoemd. Volgens sommigen
stierf ze in het jaar 330, volgens anderen in 336, op de leeftijd van
ongeveer 80 jaar. Twee belangrijke Orthodoxe heiligen, Gelijken van de
Apostelen, en naamdagvieringen voor diegenen die naar hen genoemd zijn. Ook
de tijd voor vuurlopen in Lagkadás bij Thessaloniki. In de laatste jaren zijn
er pogingen gedaan deze oude rites te onderdrukken, maar ze blijken nog
steeds springlevend. De officiële naamdag wordt gevierd op 21 mei. Wanneer
deze dag samenvalt met Zaterdag van de Doden, wordt dit feest verzet naar de
volgende vrijdag en gevierd met de laatste dag van de Ascension. |
Saint
Constantine was the son of Constantius
Chlorus (ruler of the West of the Roman empire) and Saint Helena. According
to some he was born in 272 in Naissus in Dardania, a city on the Hellespont.
After he defeated his enemies he was proclaimed Emperor of the West on 28
october 312 by the Senate of Rome, while his brother-in-law Licinius ruled in
the East. Later Licinius prosecuted the christians. Saint Constantine fought
against him untill he finally defeated him in 324 and became Monarch of the
West and the East. Under his reign the prosecution of christians came to an
end. In 325 he gathered the 1st Oecumenical Council in Nicaea. He died on 21
or 22 may 337 in the age of 65. His relics were transferred to Constantinople
(the old Byzantium, which was named after Saint Constantine). His mother Saint
Helen undertook a journey to Jerusalem. She found the Holy Cross on which
Jesus Christ was crucified. Hereafter Saint Helen erected churches in
Jerusalem at the sites of the Crucifixion and Resurrection, in Bethlehem at
the cave where Jesus Christ was born, on the Mount of Olives, in Cyprus and
and many other places. She was proclaimed Augusta, her image was stamped upon
golden coins and two cities in Bithynia and Palestine were named Helenopolis
after her. According to some she died in the year 330, accordig to others in
336, in the age of about 80 years. Two important
Orthodox saints, Equals of the Apostles, and nameday-celebrations for those
named after them. Also the time for fire-walking ceremonies at Lagkadás near
Thessaloníki. There have been attempts to suppress these ancient rites in
recent years, but they appear to be surviving. The official
nameday is celebrated on 21st of may. In occurrence with the Saturday of the
Dead, this feast is transferred to the preceeding Friday and celebrated with
the Closing Day of the Ascension. |
21 MEI ΜΑΙΟΣ |
ABCD FGHI JKM |
Constantinus (Konstantinos) van Cyprus
Nieuw-Martelaar |
|
|
01 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
D |
Constantinus (Konstantinos)
“de
Moedige”, Aetius, Bassoi (Basoes) “de Sterkste”, Callistos (“de
Onoverwonnene”), Melissenus, Theodorus (“de Al-Gezegende”), Theophilos (“de
Wonderbaarlijke”) en hun metgezellen, de 42 Martelaren van Amorea
(Ammoria, Ammorium) in Phrygia |
Tijdens een oorlog tussen de Byzantijnse Keizer Theophilus
(829-842) en de Saracenen, belegerden de Saracenen de stad Ammoria. Toen
Ammoria viel, werden 42 van haar generaals gevangengenomen en naar Syrië
gestuurd, waar ze zeven jaar lang opgesloten werden. Tijdens hun
gevangenschap probeerden ze de gevangenen over te halen om afstand te doen
van hun christelijke geloof en de islam aan te nemen. De gevangenen weerstonden
alle verleidelijke aanbiedingen en hielden stand tegen verschrikkelijke
bedreigingen. Na vele martelingen werden ze ter dood veroordeeld. De
martelaren bleven standvastig. Eén voor één namen de beulen hen mee om te
worden onthoofd. Naderhand gooiden ze de lichamen in de rivier Euphrates. Dit
gebeurde rond 845. In de dienst voor hen, worden ze geprezen als: de
"Al-Gezegende" Theodorus, de "Onoverwonnene" Callistus,
de "Moedige" Constantinus, de "Wonderbaarlijke" Theophilus
en "de Sterkste" Basoes. |
During a war
between the Byzantine Emperor Theophilus (829-842) and the Saracens, the
Saracens besieged the city of Ammoria. When Ammoria fell, 42 of its generals
were taken captive and sent off to Syria, where they were imprisoned for
seven years. During their imprisonment they tried to persuade the captives to
renounce Christianity and accept Islam. The captives resisted all their
seductive offers and held out against terrible threats. After many torments
they were condemned to death. The martyrs remained steadfast. One by one the
executioners took them and led them off to be beheaded. Afterwards they threw
the bodies into the river Euphrates. This happened around 845. In the service
to them, they are glorified as: the "All-Blessed" Theodore, the "Unconquered"
Callistus, the "Valiant" Constantine, the "Wondrous"
Theophilus and "the Most Strong" Basoes. |
06 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Coralia (Koralia),
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Cornelius (Kornelios)
de Centurion
Hiero-Martelaar |
|
|
13 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
FIJKM |
Cosmas (Kosmas)
de Hymneschrijver de Hagiopoliet Bisschop van Maiuma |
Sint Cosmas kwam van Jeruzalem en was een tijdgenoot en
gelijke van Sint Johannes van Damascus, met wie hij ook samen opgevoed was,
daar hij als wees was geadopteerd door Sergius, Sint. Johannes’ vader. In 743
werd hij Bisschop van Maiuma, een kustplaats in Palestina (later Constantia
geheten, naar Constantinus, de zoon van de keizer). Sint Cosmas werd een
uitstekend hymneschrijver, waarom hij “de Componist en Melodist” genoemd
werd. |
Saint Cosmas was
from Jerusalem and was a contemporary and peer of Saint John of Damascus,
with whom he also was raised together, because he was adopted as an orphan by
Sergius, Saint John’s father. In 743 he became Bishop of Maiuma, a coastal
city in Palestina (later renamed Constantia, after Constantine, the son of
the emperor). Saint Cosmas became an excellent hymnographer, because of which
he was called “the Composer and Melodist” genoemd werd. |
14 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJ |
Cosmas(Kosmas) van Rome
en Damianus, Wonderdoeners en Zilverlozen, Martelaren |
De heiligen Damianus en Cosmas kwamen uit Rome. Zij waren
niét dezelfde heiligen, die worden herdacht op 1 November! Zij waren artsen,
die gratis dieren en mensen genazen. Het enige wat zij van hen vroegen, was
om in Christus te geloven. Damianus en Cosmas stierven als martelaren in het
jaar 284, tijdens de keizers Carinus en Numerianus. (>>>zie ook Anargiros 1 juli) |
Saints Damian and
Cosmas were from Rome. They were nót the same saints, who are celebrated on
the 1st of November! They were physicians, bestowing healing freely upon
beasts and men. The only thing they asked from the healed was to believe in
Christ. Damian and Cosmas died as martyrs in the year 284, under the emperors
Carinus and Numerian. (>>>also
see Anargiros 1st of july). |
01 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
ABCD FGHI JKM |
Cosmas (Kosmas)
en Damianus, de Wonderdoeners en Zilverlozen, en hun
moeder Theodote |
St. Cosmas en St. Damianus kwamen van Klein-Azie. Na de
dood van hun vader voedde hun moeder St. Theodota hen christelijk op, en liet
hen iedere wetenschap bestuderen, met name medicijnen. Dit werd hun roeping
en ze gingen er op uit om iedere ziekte, van zowel mensen als dieren, gratis
te genezen. Vanwege dit werden ze “Unmercenaries” (Grieks: Argyroi
“zilverlozen”of “geen geld accepterenden”) genoemd. Aan het eind van hun
leven overleden zij in vrede (>>>zie ook Anargiros 1 november en
Anarron op 1 november) |
St. Cosmas and
St. Damian were from Asia Minor. After the death of their father their mother
Theodota reared them in Christianity and had them instructed in every
science, especially that of medicine. This became their vocation and they
went about healing every illness, bestowing healing freely on both men and
beasts alike. Because of this they are called "Unmercenaries"
(Greek: Argyroi “not accepting money”) At the end of their life they
reposed in peace (>>>also see Anargiros 1st of november and Anarron on
the 1st of november). |
01 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
ADFH IJKM |
Cosmas (Kosmas) Aitolos
(Kosma
tou Aitolou) Cosmas
van Aitola |
Sint Cosmas kwam uit de stad Mega Dendron (Grote Boom) in Aitola. Na de kloosterschool van Vatopedi op de Heilige Berg ging hij naar het Athonieten Klooster van Philotheou. In Constantinopel leerde hij de kunst van de retoriek en daarna ging hij preken in Noord-Griekenland, de Ionische Eilanden en in Albanie. Uiteindelijk, na vele wonderen, werd hij vals beschuldigd door Joodse leiders en geëxecuteerd door verwurging door de Turken in Albanië (>>>zie ook Aitolia (Etolia) 24 augustus). |
Saint Cosmas
wasfrom from the town Mega Dendron (Great Tree) in Aitola. After the monastry
school of Vatopedi on the Holy Mountain he went to the Athonite Monastry of
Philotheou. In Constantinople he learned the art of rhetoric and after that
he went to preach in Northern-Greece, the Ionian Islands and in Albania.
Eventually, after manu miracles, he was falsely accused by Jewish leaders and
executed by strangulation by the Turks in Albania (>>>also see Aitolia (Etolia)
August 24). |
24 AUGUSTUS AYΓΟΥΣΤΟΣ |
BDFI |
Cosmas (Kosmas) van Arabië
en Damianus, Martelaren |
|
|
17 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
D |
Crescens (Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
(Kreskes, Kriskentos),
Anektos, Paulus, Dionysios en Cyprianus, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië |
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason. |
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason. |
10 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Crescens (Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
(Kreskes, Kriskentos)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Crescens (Criscentus) of Criscus, was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Crescens (Criscentus) or Criscus, was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Crescens (Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
(Kreskes, Kriskentos),
Epaenetus, Andronicus, Silas en Silvanus, Apostelen van de 70 |
Silas, Silvanos, Crescens,
Epenetos en Andronicos waren allen van de Zeventig Discipelen (Eerste eeuw). Algemeen wordt aangenomen dat de Silas uit Handelingen
dezelfde persoon is als de Silvanos uit Paulus’ brieven. Hij werd met Paulus
en Barnabas naar Antiochië gestuurd. Daarom was hij één van de eminente
personen van de Kerk van Jeruzalem. Later volgde hij Paulus naar vele landen
en werd benoemd tot bisschop van Korinthië, waar hij in vrede stierf. Sint Silvanus werd Bisschop van Thessalonika, waar hij
veel werkte en veel leed. Ook hij overleed in vrede. Sint Crescens volgde ook Apostel Paulus en bereikte
Galatië. Hij werd bisschop in Galatië en missionaris in Gaul. Daar stierf hij
als martelaar tijdens het regime van Trajanus. In de brief aan de Romeinen (Romeinen 16:5) wordt Sint
Epenetos het "eerste fruit van Azië" genoemd (d.w.z.: van Ephesus
en niet van Achaia zoals soms wordt gezegd). Hij werd Bisschop van
Carthage. Na veel kwelllingen door de afgodaanbidders te hebben ondergaan, en
velen van hen te hebben bekeerd, overleed hij. Sint Andronicos is dezelfde persoon als de Andronicos die
wordt herdacht op 17 mei met Sint Junias. Sint Andronicus was bisschop van
Pannonia. Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen). |
Silas, Silvanos, Crescens, Epenetos and Andronicos
were all of the Seventy Disciples (First century). It is commonly
believed that the Silas of the Acts is the same person as the Silvanos of
Saint Paul's epistles. He was sent with Paul and Barnabas to Antioch. Because
of that he was one of the eminent persons of the Church of Jerusalem.
Afterwards he followed Paul into many countries and was appointed as the
bishop in Corinth, where he peacefully died. Saint Silvan
became Bishop of Thessalonica, where he labored much and suffered much. He also reposed in peace. Saint Crescens
also followed the Apostle Saint Paul and reached Galatia. He became bishop in
Galatia and a missionary in Gaul. There he died as a martyr during the reign
of Trajan. In the epistle
to the Romans (Romans 16:5) Saint Epenetos is called the "first-fruits
of Asia" (that is: of Ephesus and not of Achaia as it is sometimes
said). He became Bishop
of Carthage. After enduring many afflictions from the idolators and bringing
many of them to Christ, he reposed. Saint Andronicos
is the same person as the Andronicos who is commemorated on May 17 with Saint
Junias. Saint Andronicus was bishop of Pannonia. He is also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples). |
30 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJ |
Crescens (Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
(Kreskes, Kriskentos)
Martelaar |
Sint Crescenus kwam uit Myra in Lycië. Hij kwam uit een
befaamde familie. Omdat hij christen was, werd hij gearresteerd. Omdat hij
weigerde aan de afgoden te offeren, werd hij opgehangen, geslagen, geschaafd
en daarna in het vuur gegooid. Hij stierf in de vlammen, maar zijn hoofdhaar
bleef ongedeerd. |
Saint Crescens
was from Myra of Lycia. He was born of an illustrious family. For being a christian
he was arrested. Because he refused to offer sacrifice to the idols he was
hung up and beaten, scraped and then cast into fire. He died in the flames,
but the hair of his head was unharmed. |
15 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJ |
Crescenus (Crescens)
(Criscus, Criscentus)
(Kreskes, Kriskentos),
Anektos, Paulus, Dionysios en Cyprianus, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië |
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason. |
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason. |
10 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Crescenus (Crescens)
(Criscus, Criscentus)
(Kreskes, Kriskentos)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Crescens (Criscentus) of Criscus, was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Crescens (Criscentus) or Criscus, was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Crescenus (Crescens)
(Criscus, Criscentus)
(Kreskes, Kriskentos),
Epaenetus, Andronicus, Silas en Silvanus, Apostelen van de 70 |
Silas, Silvanos, Crescens,
Epenetos en Andronicos waren allen van de Zeventig Discipelen (Eerste eeuw). Algemeen wordt aangenomen dat de Silas uit Handelingen
dezelfde persoon is als de Silvanos uit Paulus’ brieven. Hij werd met Paulus
en Barnabas naar Antiochië gestuurd. Daarom was hij één van de eminente
personen van de Kerk van Jeruzalem. Later volgde hij Paulus naar vele landen
en werd benoemd tot bisschop van Korinthië, waar hij in vrede stierf. Sint Silvanus werd Bisschop van Thessalonika, waar hij
veel werkte en veel leed. Ook hij overleed in vrede. Sint Crescens volgde ook Apostel Paulus en bereikte
Galatië. Hij werd bisschop in Galatië en missionaris in Gaul. Daar stierf hij
als martelaar tijdens het regime van Trajanus. In de brief aan de Romeinen (Romeinen 16:5) wordt Sint
Epenetos het "eerste fruit van Azië" genoemd (d.w.z.: van Ephesus
en niet van Achaia zoals soms wordt gezegd). Hij werd Bisschop van
Carthage. Na veel kwelllingen door de afgodaanbidders te hebben ondergaan, en
velen van hen te hebben bekeerd, overleed hij. Sint Andronicos is dezelfde persoon als de Andronicos die
wordt herdacht op 17 mei met Sint Junias. Sint Andronicus was bisschop van
Pannonia. Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen). |
Silas, Silvanos, Crescens, Epenetos and Andronicos
were all of the Seventy Disciples (First century). It is commonly
believed that the Silas of the Acts is the same person as the Silvanos of
Saint Paul's epistles. He was sent with Paul and Barnabas to Antioch. Because
of that he was one of the eminent persons of the Church of Jerusalem.
Afterwards he followed Paul into many countries and was appointed as the
bishop in Corinth, where he peacefully died. Saint Silvan
became Bishop of Thessalonica, where he labored much and suffered much. He also reposed in peace. Saint Crescens
also followed the Apostle Saint Paul and reached Galatia. He became bishop in
Galatia and a missionary in Gaul. There he died as a martyr during the reign
of Trajan. In the epistle
to the Romans (Romans 16:5) Saint Epenetos is called the "first-fruits
of Asia" (that is: of Ephesus and not of Achaia as it is sometimes
said). He became Bishop
of Carthage. After enduring many afflictions from the idolators and bringing
many of them to Christ, he reposed. Saint Andronicos
is the same person as the Andronicos who is commemorated on May 17 with Saint
Junias. Saint Andronicus was bishop of Pannonia. He is also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples). |
30 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJ |
Crescenus (Crescens)
(Criscus, Criscentus)
(Kreskes, Kriskentos)
Martelaar |
Sint Crescenus kwam uit Myra in Lycië. Hij kwam uit een
befaamde familie. Omdat hij christen was, werd hij gearresteerd. Omdat hij
weigerde aan de afgoden te offeren, werd hij opgehangen, geslagen, geschaafd
en daarna in het vuur gegooid. Hij stierf in de vlammen, maar zijn hoofdhaar
bleef ongedeerd. |
Saint Crescens
was from Myra of Lycia. He was born of an illustrious family. For being a christian
he was arrested. Because he refused to offer sacrifice to the idols he was
hung up and beaten, scraped and then cast into fire. He died in the flames,
but the hair of his head was unharmed. |
15 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJ |
Criscentus (Criscus)
(Crescens, Crescenus)
(Kreskes, Kriskentos),
Anektos, Paulus, Dionysios en Cyprianus, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië |
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason. |
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason. |
10 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Criscentus (Criscus)
(Crescens, Crescenus)
(Kreskes, Kriskentos)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Crescens (Criscentus) of Criscus, was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Crescens (Criscentus) or Criscus, was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Criscentus (Criscus)
(Crescens, Crescenus)
(Kreskes, Kriskentos),
Epaenetus, Andronicus, Silas en Silvanus, Apostelen van de 70 |
Silas, Silvanos, Crescens,
Epenetos en Andronicos waren allen van de Zeventig Discipelen (Eerste eeuw). Algemeen wordt aangenomen dat de Silas uit Handelingen
dezelfde persoon is als de Silvanos uit Paulus’ brieven. Hij werd met Paulus
en Barnabas naar Antiochië gestuurd. Daarom was hij één van de eminente
personen van de Kerk van Jeruzalem. Later volgde hij Paulus naar vele landen
en werd benoemd tot bisschop van Korinthië, waar hij in vrede stierf. Sint Silvanus werd Bisschop van Thessalonika, waar hij
veel werkte en veel leed. Ook hij overleed in vrede. Sint Crescens volgde ook Apostel Paulus en bereikte
Galatië. Hij werd bisschop in Galatië en missionaris in Gaul. Daar stierf hij
als martelaar tijdens het regime van Trajanus. In de brief aan de Romeinen (Romeinen 16:5) wordt Sint
Epenetos het "eerste fruit van Azië" genoemd (d.w.z.: van Ephesus
en niet van Achaia zoals soms wordt gezegd). Hij werd Bisschop van
Carthage. Na veel kwelllingen door de afgodaanbidders te hebben ondergaan, en
velen van hen te hebben bekeerd, overleed hij. Sint Andronicos is dezelfde persoon als de Andronicos die
wordt herdacht op 17 mei met Sint Junias. Sint Andronicus was bisschop van
Pannonia. Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen). |
Silas, Silvanos, Crescens, Epenetos and Andronicos
were all of the Seventy Disciples (First century). It is commonly
believed that the Silas of the Acts is the same person as the Silvanos of
Saint Paul's epistles. He was sent with Paul and Barnabas to Antioch. Because
of that he was one of the eminent persons of the Church of Jerusalem. Afterwards
he followed Paul into many countries and was appointed as the bishop in
Corinth, where he peacefully died. Saint Silvan
became Bishop of Thessalonica, where he labored much and suffered much. He also reposed in peace. Saint Crescens
also followed the Apostle Saint Paul and reached Galatia. He became bishop in
Galatia and a missionary in Gaul. There he died as a martyr during the reign
of Trajan. In the epistle
to the Romans (Romans 16:5) Saint Epenetos is called the "first-fruits
of Asia" (that is: of Ephesus and not of Achaia as it is sometimes
said). He became Bishop
of Carthage. After enduring many afflictions from the idolators and bringing
many of them to Christ, he reposed. Saint Andronicos
is the same person as the Andronicos who is commemorated on May 17 with Saint
Junias. Saint Andronicus was bishop of Pannonia. He is also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples). |
30 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJ |
Criscentus (Criscus)
(Crescens, Crescenus)
(Kreskes, Kriskentos),
Martelaar |
Sint Crescenus kwam uit Myra in Lycië. Hij kwam uit een
befaamde familie. Omdat hij christen was, werd hij gearresteerd. Omdat hij
weigerde aan de afgoden te offeren, werd hij opgehangen, geslagen, geschaafd
en daarna in het vuur gegooid. Hij stierf in de vlammen, maar zijn hoofdhaar
bleef ongedeerd. |
Saint Crescens
was from Myra of Lycia. He was born of an illustrious family. For being a christian
he was arrested. Because he refused to offer sacrifice to the idols he was
hung up and beaten, scraped and then cast into fire. He died in the flames,
but the hair of his head was unharmed. |
15 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJ |
Criscus (Criscentus)
(Crescens, Crescenus)
(Kreskes, Kriskentos),
Anektos, Paulus, Dionysios en Cyprianus, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië |
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason. |
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason. |
10 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Criscus (Criscentus)
(Crescens, Crescenus)
(Kreskes, Kriskentos)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Crescens (Criscentus) of Criscus, was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Crescens (Criscentus) or Criscus, was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Criscus (Criscentus)
(Crescens, Crescenus)
(Kreskes, Kriskentos),
Epaenetus, Andronicus, Silas en Silvanus, Apostelen van de 70 |
Silas, Silvanos, Crescens,
Epenetos en Andronicos waren allen van de Zeventig Discipelen (Eerste eeuw). Algemeen wordt aangenomen dat de Silas uit Handelingen
dezelfde persoon is als de Silvanos uit Paulus’ brieven. Hij werd met Paulus
en Barnabas naar Antiochië gestuurd. Daarom was hij één van de eminente
personen van de Kerk van Jeruzalem. Later volgde hij Paulus naar vele landen
en werd benoemd tot bisschop van Korinthië, waar hij in vrede stierf. Sint Silvanus werd Bisschop van Thessalonika, waar hij
veel werkte en veel leed. Ook hij overleed in vrede. Sint Crescens volgde ook Apostel Paulus en bereikte
Galatië. Hij werd bisschop in Galatië en missionaris in Gaul. Daar stierf hij
als martelaar tijdens het regime van Trajanus. In de brief aan de Romeinen (Romeinen 16:5) wordt Sint
Epenetos het "eerste fruit van Azië" genoemd (d.w.z.: van Ephesus
en niet van Achaia zoals soms wordt gezegd). Hij werd Bisschop van
Carthage. Na veel kwelllingen door de afgodaanbidders te hebben ondergaan, en
velen van hen te hebben bekeerd, overleed hij. Sint Andronicos is dezelfde persoon als de Andronicos die
wordt herdacht op 17 mei met Sint Junias. Sint Andronicus was bisschop van
Pannonia. Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen). |
Silas, Silvanos, Crescens, Epenetos and Andronicos
were all of the Seventy Disciples (First century). It is commonly
believed that the Silas of the Acts is the same person as the Silvanos of
Saint Paul's epistles. He was sent with Paul and Barnabas to Antioch. Because
of that he was one of the eminent persons of the Church of Jerusalem. Afterwards
he followed Paul into many countries and was appointed as the bishop in
Corinth, where he peacefully died. Saint Silvan
became Bishop of Thessalonica, where he labored much and suffered much. He also reposed in peace. Saint Crescens
also followed the Apostle Saint Paul and reached Galatia. He became bishop in
Galatia and a missionary in Gaul. There he died as a martyr during the reign
of Trajan. In the epistle
to the Romans (Romans 16:5) Saint Epenetos is called the "first-fruits
of Asia" (that is: of Ephesus and not of Achaia as it is sometimes
said). He became Bishop
of Carthage. After enduring many afflictions from the idolators and bringing
many of them to Christ, he reposed. Saint Andronicos
is the same person as the Andronicos who is commemorated on May 17 with Saint
Junias. Saint Andronicus was bishop of Pannonia. He is also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples). |
30 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJ |
Criscus (Criscentus)
(Crescens, Crescenus)
(Kreskes, Kriskentos),
Martelaar |
Sint Crescenus kwam uit Myra in Lycië. Hij kwam uit een
befaamde familie. Omdat hij christen was, werd hij gearresteerd. Omdat hij
weigerde aan de afgoden te offeren, werd hij opgehangen, geslagen, geschaafd
en daarna in het vuur gegooid. Hij stierf in de vlammen, maar zijn hoofdhaar
bleef ongedeerd. |
Saint Crescens
was from Myra of Lycia. He was born of an illustrious family. For being a christian
he was arrested. Because he refused to offer sacrifice to the idols he was
hung up and beaten, scraped and then cast into fire. He died in the flames,
but the hair of his head was unharmed. |
15 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJ |
Crispus (Krispos)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Crispus was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”: |
Crispus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy": |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Cudio (Choudion),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander, Athanasius,
Candidus, Cirillus, Claudius, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius, Eunoicus,
Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste |
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te gooien,
zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht dreef
elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en gloeide
als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Cyprianus (Kiprianos)
Hiero-Martelaar en Justina de Maagd-Martelares |
Sint Justina kwam uit Damascus en was christen. Sint
Cyprianus uit Antiochië was magie-ingewijde en demonen-aanbidder. Een
jongeman huurde Sint Cyprianus in om met magie Sint Justina’s liefde te
winnen. Toen Cyprianus op alle fronten faalde, raakte hij overtuigd van het
christelijke geloof. Hij liet zich dopen en besteeg later de episcopale troon
in zijn land. Nadat hij en Sint Justina gearresteerd werden door de Graaf van
Damascus, werden ze na vele folteringen aan de handen uiteindelijk naar Diocletianus
in Nicomedia gestuurd. Daar werden ze onthoofd in het jaar 304. |
Saint Justina
was from Damascus and was a christian. Saint Cyprian from Antioch was an
initiate of magic and a worshipper of demons. A young man hired Saint Cyprian
to win the love of Saint Justina by magic. When Cyprian failed completely, he
got convinced of the christian faith. He was baptized and later ascended the
episcopal throne in his country. After he and Saint Justina were arrested by
the Count of Damascus, after many torments at the hands finally they were
sent to Diocletian in Nicomedia. There they were beheaded in the year 304. |
02 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DFHI JKM |
Cyprianus (Kiprianos),
Crescens, Anektos, Paulus en Dionysios, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië |
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason. |
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the sick.
When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and cast
into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason. |
10 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Cyprus (Kypros),
Metgezel van Chrysa (Aura, Avra) de Hiero-Martelaar Hippolytus
(Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, de martelaren Censorinus
(Kensourinos), en 20 soldaten en gevangenisbewaarders met hem, Sabinos
(of Sabaïnos), Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20 metgezellen:
Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros),
Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix
(Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes
(Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas),
Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius
(Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius,
Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus,
Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter, Archelaus de
diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Cyriaca (Kiriaki)
Groot-Martelares |
Sint Kyriake was de dochter van christelijke ouders,
Dorotheus en Eusebia. Ze kreeg deze naam, omdat ze geboren was op Zondag, de
dag van de Heer (in het Grieks “Kyriake”). Ze streed in Nicomedia tijdens het
regime van Diocletianus in het jaar 300. Na vele bittere folteringen werd ze
veroordeeld tot onthoofding, maar ze kreeg toestemming om van tevoren te
bidden. Na haar gebed stierf ze in vrede. |
Saint Kyriake was
the daughter of Christian parents, Dorotheus and Eusebia. She was given her
name because she was born on Sunday, the day of the Lord (in Greek
“Kyriake”). She contested in Nicomedia during the reign of Diocletian, in the
year 300. After many bitter torments she was condemned to suffer beheading,
but she was granted to pray first. After het prayer she died in peace. |
07 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
ABDF HIJK |
Cyriaca (Kiriaki),
Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares |
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.). Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari). Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana. |
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66). Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22). Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana. |
26 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
D |
Cyriaca (Kiriaki),
Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares |
>>>zie Cyriaca (Kiriaki) 26 februari |
>>>see
Cyriaca (Kiriaki) february 26 |
20 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
K |
Cyriacus (Kiriakos)
Aartsbisschop van Constantinopel |
|
|
27 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
D |
Cyriacus (Kiriakos)
de Anchoriet
|
|
|
29 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
ADFH IJK |
Cyriacus
(Quirinus, Kyriakos, Kyrinos)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra) de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden naar
de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Cyricus (Kirykos, Quiricus)
van Tarsus, Martelaar
en zijn moeder Julitta |
Sint Julitta kwam uit de stad Iconium. Ze was bang van Diocletianus, die de christenen vervolgde, nam haar drie jaar oude zoon Cyricus en vertrok naar Seleucië. Daar vond ze hetzelfde kwaad, dus trok zij verder naar Tarsus in Cilicië. In Cilicië werd ze gearresteerd. De heerser nam haar zoon van haar weg, maar het kind schopte hem in de buik. De tiran werd woedend en gooide hem van de trappen van de rechtbank. Het hoofd van het kind werd verbrijzeld en het kind stierf. Zijn moeder onderging vele martelingen. Uiteindelijk werd ze onthoofd in het jaar 296. |
Saint Julitta was
from the city of Iconium. She was afraid of Diocletian, who persecuted the
christians, took her three year old son Cyricus and departed for Seleucia.
There she found the same evil, so she went over to Tarsus in Cilicia. In
Cilicia she was arrested. The ruler took her son from her, but the child
kicked him in the belly. The tyrant became enraged and cast him down the
steps of the tribunal. The child's head was crushed and he died. His mother
endured many torments. Finally she was beheaded in the year 296. |
15 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJK |
Cyrillus (Kurillos)
Aartsbisschop van Alexandria |
Sint Cyrillus werd rond 376 in Alexandrië geboren, neef
van Theophilus, Patriarch van Alexandrie, die hem ook christelijk opvoedde.
Sint Cyrillus volgde zijn oom op in 412. Hij presideerde over het 3e
Eucumenische Concilie van de 200 Vaders in 431 in Ephesus, en veroordeelde de
goddeloze leer van Nestorius, die weigerde voor hem te verschijnen. Hij was
32 jaar Patriarch van de Kerk en overleed in 444. Vandaag wordt zijn sterfdag
herdacht. Sint Cyrillus wordt ook herdacht op 18 januari (>>>zie
Cyrillus 18 januari). |
Saint Cyril was
born about the year 376 in Alexandria, nephew of Theophilus, Patriarch of
Alexandria, who also raised him in christianity. Saint Cyril succeeded his
uncle in 412. He presided over the 3rd Ecumenical Council of the 200 Fathers
in 431 in Ephesus, and condemned the heretic teaching of Nestorius, who
refused to appear before him. He was Patriarch of the Church for 32 years and
died in 444. Today his death is commemorated. Saint Cyril is also
commemorated on the 18th of january (>>>see Cyrillus 18 january). |
09 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Cyrillus (Kurillos)
patriarch van Alexandria |
Vanwege problemen met de Nestorianen werd Sint Cyrillus
korte tijd verbannen. Vandaag wordt herdacht dat Sint Cyrillus opnieuw zijn
zetel in Alexandrië besteeg. De dag van zijn dood wordt herdacht op 9 juni
(>>>zie Cyrillus 19 juni). |
Because of
problems with the Nestorians Saint Cyril suffered a brief exile. Today is the
commemoration of the restoration of Saint Cyril to his see in Alexandria. The
day of his death is commemorated on the 9th of june (>>>see Cyrillus
19 june). |
18 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DFGIJ M |
Cyrillus (Kurillos)
Aartsbisschop van Jeruzalem |
Sint Cyrillus leefde gedurende het regime van Constantius,
de zoon van Constantinus de Grote, in 340. Hij was de zoon van vrome en
orthodoxe pareoudersnts, die hem christelijk opvoedden. Hij werd Patriarch
van Jeruzalem, maar werd afgezet van zijn troon door Arius (met de
toestemming van keizer Constantius) en verbanen van Jeruzalem. Toen
Constantius stierf in 361, werd hij opgevolgd door Julianus de apostaat. Julianus
beval dat allen die waren verbannen door Constantius terug konden keren naar
hun bisdommen. Sint Cyrillus ontving de troon van Jerusalem. Na een paar jaar
overleed hij. |
Saint Cyril lived
during the reign of Constantius, the son of Constantine the Great, in 340. He
was the son of pious and orthodox parents, who educated him in christianity.
He became the Patriarch of Jerusalem, but was deposed from his throne by
Arius (with the approval of the emperor Constantius) and banished from
Jerusalem. When Constantius died in 361, he was succeeded by Julian the
apostate. Julian ordered that all who had been exiled by Constantius could
return to their dioceses. Saint Cyril received the throne of Jerusalem. After
a few years he reposed. |
18 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DFIJK |
Cyrillus (Kurillos)
Apostel voor de Slaviërs |
|
|
14 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
D |
Cyrillus (Kurillos)
en Methodius, Gelijken van de
Apostelen, Apostels voor de Slaviërs |
|
|
11 MEI ΜΑΙΟΣ |
CFIJK |
Cyrillus (Kurillos) de Diaken,
Marcus van Arethusa, en hun Metgezellen |
|
|
29 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Cyrillus (Kurillos) van Phileus
|
|
|
02 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Cyrillus (Kurillos),
Photios en 152 (of 142) andere martelaren,
metgezellen van Archelous, Martelaar |
Sint Archelous stierf de martelaarsdood door het zwaard
samen met 152 anderen (volgens sommigen waren het 142 martelaren). Onder deze
martelaren waren Kyrillos en Photios. |
Saint Archelous
was martyred by the sword together with 152 others (according to some it were
142 martyrs). Amongst these martyrs were Kyrillos and Photios. |
05 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
|
Cyrillus (Kurillos),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te gooien,
zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht dreef
elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en gloeide
als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Cyrillus (Kurillos)
Aartsbisschop van Jeruzalem |
|
|
07 MEI
ΜΑΙΟΣ |
D |
Cyrius (Kyrionos),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander, Athanasius,
Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Domitian, Domninus, Ecdicius, Eunoicus,
Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste |
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te gooien,
zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht dreef
elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en gloeide
als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Cyrus (Kyros)
en Johannes de Wonderdoeners en Zilverlozen, Athanasia,
haar dochters Theodora, Theoctiste en Eudoxia |
Sint Cyrus leefde tijdens het regime van Diocletanus in
Alexandrië. Vanwege de vervolgingen vluchtte hij naar een kleine
monnikengemeenschap in de Golf van Arabië. Sint Johannes was soldaat. Toen hij hoorde
over Sint Cyrus sloot hij zich bij hem aan. Ze leidden een leven van
deugdzaamheid, genazen iedere ziekte en kregen de titel “Zilverlozen”.
Athanasia en haar dochters werden gevangen genomen en voor het gerecht
gesleept vanwege hun christelijke geloof. Toen Johannes en Cyrus hen wilden
bijstaan, werden zij ook gevangengenomen. Na vele folteringen werden allen
onthoofd in 292. Hun tombe werd een befaamd pelgrimsoord in Egypte. Het werd
gevonden in het gebied van een modern vakantieoord nabij Alexandrë genaamd
Abu Kyr. Cyrus en Johannes worden ook herdacht op 28 juni (>>>zie
Anargiros 28 juni) |
Saint Cyrus
lived during the reign of Diocletan in Alexandria. Because of the
persecutions he fled to a small community of monks in the Gulf of Arabia.
Saint John was a soldier. When he heard about Saint Cyrus he joined him. They
led a life of virtue, healed every disease and received the title of
“Unmercenaries”. Athanasia and her daughters were arrested and taken to the
tribunal because they were christians. When John and Cyrus wanted to support
them, they were arrested too. After many torments all were beheaded in 292.
Their tombe became a famous place of pilgrimage in Egypt. It was found in the
area of a modern day resort near Alexandria called Abu Kyr. Cyrus and John
are also commemmorated on 28 june (>>>see Anargiros 28 june) |
31 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DFIJK |
Cyrus (Kyros)
en Johannes de Wonderdoeners en Zilverlozen, Translatie
van Relieken |
Vandaag wordt Anargiros gevierd. Het Griekse woord anargyros betekent "geen geld accepterend" (zilverloos). Het was een epithet wat gegeven werd aan arts-heiligen die betaling voor hun vaardigheden weigerden. Cyrus en Johannes ontvingen deze titel (>>>zie Anargiros 28 juni). Zij worden ook herdacht op 31 januari (>>>zie Cyrus en Johannes 31 januari). |
Today Anargiros
is celebrated. The Greek word anargyros
means "without accepting
money" (unmercenary). It was an epithet given to physician saints who
refused payment for their skills. Cyrus and John received this title (see Anargiros June 28). They are also commemorated on 31 january
(>>>see Cyrus and Johannes january 31). |
28 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
A
|
naamdagen van de Griekse Gids |
|
B
|
Explore Crete, the real
guide about Crete |
|
C
|
Festival dates of the Greek
Orthodox church |
http://www.theodorou.freeserve.co.uk/greekcyp/links/saints.htm |
D
|
Greek Orthodox Archdiocese
of America |
|
E
|
Nostos |
|
F
|
Greek Namedays (Eortologie) |
|
G
|
Cyprus-Namedays |
|
H
|
Namedays-in2greece |
http://www.in2greece.com/english/factstrivia/facts/namedays.htm |
I
|
goGreece.com: Event
Calendar – Namedays |
|
J
|
Rongolini Synaxarion Calendar |
|
K
|
Serbian Unity Congres –
Servisch-Orthodoxe kalender |
|
L
|
Behind the Name – Names –
Meaning of names – Namedays etc. |
|
M
|
Reference on the Greek
namedays |
ã Marina Moundrea 2003-2008. Alle rechten voorbehouden
/ All rights reserved.
Laatste update / Last update: 1 December 2008
bravenet.com
