NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY
|
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren.
In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren.
|
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost.
In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday.
|
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015
26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
D
Ý
|
Easter (Pascha, Pasen)
Pascha, Christos Anesthi
Pasen, Opstanding van Christus
Easter, Resurrection of Christ
|
Eerste Paasdag.
Opstanding van Jezus Christus.
1e Zondag na de eerste volle maan na de eerste
dag van de lente, ná het Joodse Pesach.
Met Pasen groeten de Grieken elkaar met: Christos
Anesti, “Christos is opgestaan”. Als antwoord geef je dan: Alithos
Anesti: “Hij is waarlijk opgestaan”.
|
First day of
Easter.
Resurrection of
Jesus Christ.
1st Sunday after
the first Full moon after the first day of spring, áfter Jewish Pesach.
With Easter the Greek people greet eachother with: Christos Anesti,
“Christ has risen”. As answer you say: Alithos Anesti, : He has truly
risen”.
|
27 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008
19 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009
04 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010
24 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011
15 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
05 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013
20 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014
12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
01 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
16 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
Ý
|
Ecdicius,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer bevroor
rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een bad aan de
rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te loochenen. Eén
van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen er een
buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Eftalias
|
|
|
02 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
AF
Ý
|
Eftichianos (Eutychianus),
Theodota, Evodius en Chrysogonus en 120 andere
Martelaren
|
Deze Martelaren, die stierven in het jaar 304, worden gevierd
op dezelfde dag als Sint Anastasia Pharmacolytria (>>>zie Anastasia,
22 December).
Sint Chrysogonus was de leraar van Sint Anastasia.
Diocletianus liet Chrysogonus naar hem toe sturen in Aquileia. De keizer
ondervroeg Chrysogonus persoonlijk. Maar Chrysogonus weigerde om afstand te doen van zijn
Christelijke geloof. Daarom werd hij onthoofd en in zee gegooid. Later werden
zijn relieken gevonden door een presbyter genaamd Zoilus.
Sint Theodota was een jonge weduwe met drie kinderen. Sint
Anastasia woonde bij haar in Macedonië, en de twee vrouwen bezochten
Chrisenen in de gevangenis en zorgden voor hen. Toen Theodota wed
gearresteerd, werd ze naar Nicetas, de gouverneur van Bithynië, gestuurd voor
ondervraging. Theodota weigerde haar Christelijke geloof te ontkennen. Hierom
werden zij en haar drie kinderen ter dood veroordeeld, geslagen en door vuur
verbrand. Haar oudste zoon heette Evodius (of Evodus). Theodota en Evodius
worden ook herdacht op 29 Juli (>>>zie ook Theodota, Evodius, 29
Juli 29).
Sint Eutychianus werd gevangen gezet, omdat hij Christen
was. Hij was gemarteld en zijn rijkdom was in beslag genomen. Hij en de
andere gevangenen werden veroordeeld tot verdrinking samen met Sint
Anastasia. De soldaten hadden gaten in een boot geboord, zodat het zou
zinken. De gevangenen werden in deze boot gezet, en ze werden de open zee op
gestuurd. Sint Theodota verscheen en stuurde het schip naar wal. Toen 120 men
getuige waren van dit wonder, bekeerden ze zich tot het Christelijke geloof.
Ze werden gedoopt door Sint Eutychianus en Sint Anastasia. Daarna werden Sint
Eutychianus en de 120 mannen gevangen en onthoofd met het zwaard.
|
These Martyrs,
who died in the year 304, are celebrated on the same day as Saint Anastasia
Pharmacolytria (>>>see Anastasia, December 22).
Saint Chrysogonus
was the teacher of Saint Anastasia. Diocletian had Chrysogonus sent to him at
Aquileia. The emperor interrogated Chrysogonus personally. But
Chrysogonus refused to renounce his
Christian faith. Therefore, he was beheaded and thrown into the sea. Later,
his relics were found by a presbyter named Zoilus.
Saint Theodota
was a young widow with three children. Saint Anastasia lived with her in
Macedonia, and the two women visited Christians in prison and took care of
them. When Theodota was arrested, she was sent to Nicetas, the governor of
Bithynia, for interrogation. Theodota refused to deny her Christian faith.
For this, she and her three children were sentenced to death, beaten, and
burned by fire. Her oldest son was named Evodius (or Evodus). Theodota and
Evodius are also commemorated on July 29 (>>>also see Theodota,
Evodius, July 29).
Saint Eutychianus
was imprisoned for being a Christian. He had been tortured, and his wealth
had been confiscated. He and the other prisoners were sentenced to be drowned
together with Saint Anastasia. The soldiers had bored holes in a boat, so
that it would sink. The prisoners were put into this boat, and they were sent
out into the open sea. Saint Theodota appeared, and steered the ship to shore.
When 120 men witnessed this miracle, they turned to the Christian faith. They
were baptized by Saint Eutychianus and Saint Anastasia. After that, Saint
Eutychianus and the 120 men were captured and beheaded by the sword.
|
22 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Eftichios (Eutychius)
Bisschop van Melitene
Hiero-Martelaar
|
Sint Eutyches gaf zichzelf aan bij de tirannen. Daar
bespotte hij de afgoden, waarvoor hij onnoemelijke martelingen moest
ondergaan. Uiteindelijk werd hij in zee verdronken. Alle andere informatie
over hem is verloren gegaan.
|
Saint Eutyches
presented himself before the tyrants. There he mocked the idols, for which he
suffered unspeakable torments. Finally he was drowned in the sea. All other
information about him has been lost.
|
28 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Eftichios (Eutychius),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te loochenen.
Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen er een
buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
ADJK
M
Ý
|
Eftichios (Eutychius)
Discipel van Johannes de Theoloog
Hiero-Martelaar
|
Sint Eutychius was een discipel van Sint Johannes de
TheoTheoloog. Hij was een medewerker van Paulus de Apostel. Hij preekte de
Gospel in veel plaatsen en haalde de tempels van de afgoden neer. Hij
onderging gevangenschappen en vele martelingen. Uiteindelijk overleed hij in
vrede op zeer hoge leeftijd in Sebastia (nabij Tarsus), zijn thuisplaats.
|
Saint Eutyches
was a disciple of Saint John the Theologian. He was a fellow laborer of Paul
the Apostle. He preached the Gospel in many places and pulled down the idols'
temples. He suffered imprisonments and many torments. He finally reposed in
peace in deep old age in Sebastia (near Tarsus), his native city.
|
24 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DHJK
M
Ý
|
Eftichios (Eutychius)
Patriarch van Constantinopel
|
Sint Eutychius werd geboren in Theia Kome in Phrygië. Hij
werd vroom opgevoed door zijn ouders. Hij studeerde in Constantinopel. Daarna
werd hij monnik in een klooster in Amasia. In 552 werd hij Patriarch van
Nieuw-Rome. Als resutaat van de inspanningen van de Origenisten werd hij
verbannen van 565 tot 577, toen hij opnieuw werd geïnstalleerd. Hij overleed
op 6 april 582.
|
Saint Eutyches
was born in Theia Kome of Phrygia. He received a pious upbringing from his
parents. He studied in Constantinople. After that he became a monk in a
monastery in Amasia. In 552 he became Patriarch of New Rome. As a result of
the machinations of the Origenists he was exiled in 565 until 577, when he
was restored to his throne. He reposed on April 6, 582.
|
06 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
ADFH
IJKM
Ý
|
Eftichios (Eutychius)
en Thessalonica en met hen 200 mannen en 70 vrouwen,
Martelaren
|
Behalve het feit dat ze de marteldood stierven samen met
200 mannen en 70 vrouwen, heb ik geen nadere informatie gevonden over deze
martelaren. In veel gevallen worden ze samen met Bonifacius,
Aglaia, Probus, Areus, Elias, Timotheus en Polyectus genoemd. Echter, los van
het feit dat ze allen op dezelfde dag worden herdacht, heb ik geen bewijs
gevonden dat ze metgezellen waren.
|
Apart from the
fact that they suffered martyrdom togethyer with 200 men and 70 women, I
found no further information about these martyrs. In many cases they are mentioned together
with Bonifacius, Aglaia,
Probus, Areus, Elias, Timotheus and Polyectus. However, apart from the fact
that they are all commemorated on the same day, I found no proof that they
were companions.
|
19 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Eftichios (Eutychius),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Egersis Lazarou
Lazarus Saturday
Lazarus Zaterdag
|
Zaterdag vóór Palmzondag.
De 30-jarige Lazarus en zijn zusters Martha en Maria waren
vrienden van Christus en kwamen van Bethanie, een dorp in Judeah. Lazarus
werd ziek terwijl Jezus in Galilee was, maar deze kwam pas toen Lazarus al 4
dagen dood was. Jezus ging naar zijn tombe
en riep: “Lazarus, sta op!” en Lazurus ontwaakte uit de dood en stond
op. Dit wonder wordt vandaag gevierd. Lazarus lachte de rest van zijn leven
niet. Hij werd de 1e Bisschop van Kition op Cyprys, waar hij op
60-jarige leeftijd overleed en werd begraven. In 890 werden zijn heilige
relieken overgebracht naar Constantinopel.
|
Saturday before
Palmsunday.
The 30 years old
Lazarus and his sisters Martha and Mary were friends of Christ, and were from
Bethany, a village of Judea. Lazarus became ill while Jesus was in Galilee,
but he came just when Lazarus was already dead for 4 days. Jesus went to his
tomb and cried out: "Lazarus, come forth" and Lazarus awoken from
death and stood up. This wonder is celebrated on this day. Lazarus never
laughed till end of his life. He became the first Bishop of Kition on Cyprus,
where he died when he was 60 years old, and was buried. In 890 his sacred
relics were transferred to Constantinople.
|
19 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008
11 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009
27 MRT - ΜΑΡΤΙΟΣ 2010
16 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011
07 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
27 APRIL -
ΑΠΡΙΛΗΣ 2013
12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014
04 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
23 APRIL -
ΑΠΡΙΛΗΣ 2016
08 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
DH
Ý
|
Eleazar
en zijn leerlingen Abim, Anthonius, Guria, Eleazar,
Eusebona, Achim en Marcellus (de Heilige Maccabees) en hun moeder Salome
(Solomone)
|
De Heilige Maccabees, Abim, Anthonius, Guria, Eleazar,
Eusebona, Achim, en Marcellus, waren Joden en navolgers van de Wetten van de
Vaderen, tijdens het regime van Antiochus Epiphanes
("Illustrious"), de Koning van Syria, die een vijand was van de
Joden. Deze jeugdigen werden verschrikkelijk gemarteld, maar ze doostonden
alles. Ze eindigden hun leven in kwellingen, hun leven overgevend aan de
Goddelijke Wet. De eerste die stierf was hun leraar Eleazar, daarna alle
broeders in volgorde van hun leeftijd. Hun moeder Solomone was aanwezig bij
de triomf van haar kinderen over de tiran, hen sterkend in hun geloof, en hun
lijden verdragend. Nadat haar laatste
en jongste zoon als een martelaar gestorven was, en zij op het punt stond te
worden gegrepen om ter dood gebracht te worden, gooide ze zichzelf in het
vuur, in het jaar 168 voor Christus.
|
The Holy
Maccabees, Abim, Anthony, Guria, Eleazar, Eusebona, Achim, and Marcellus,
were Jews and keepers of the Laws of the Fathers, living during the reign of
Antiochus Epiphanes ("Illustrious"), the King of Syria, who was an
enemy of the Jews. These youths were unspeakably tortured, but they endured
everything. They ended their lives in torments, surrendering their life for
the sake of the observance of the divine Law. The first to die was their
teacher Eleazar, then all the brethren in the order of their age. Their
mother Solomone, was present at her children's triumph over the tyrant,
strengthening them in their struggle for the sake of their Faith, and
enduring their sufferings. After her
last and youngest son died as a martyr, and she was about to be seized to be
put to death, she cast herself into the fire, in the year 168 before Christ.
|
01 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Eleftherios (Eleutherius)
Bisschop van Illyricum,
Hiero-Martelaar
en zijn Moeder Anthia
|
Sint Eleutherios was van Rome. Toen zijn vader
stierf toen hij nog een kind was, bracht zijn moeder Anthia hem naar
Anicetus, de Bisschop van Rome (sommigen noemen hem Anencletus of Anacletus),
door wie hij onderwezen werd in de heilige Schriften. Hoewel hij nog erg jong
was, werd hij Bisschop van Illyricum. Tijdens een Christenvervolging onder
Hadrianus (regeerde 117-138), werd Sint Eleutherios
gearresteerd. Na vele martelingen werd hij uiteindelijk gedood door twee
soldaten rond het jaar 126. Terwijl zijn moeder Anthia het dode lichaam van
haar zoon omarmde, werd ook zij onthoofd.
|
Saint Eleutherios was from Rome. When his father died in his
childhood, his mother Anthia took him to Anicetus, the Bishop of Rome (some
call him Anencletus or Anacletus), by whom he was instructed in the divine
Scriptures. Though still very young in years he was made Bishop of Illyricum.
During a persecution against the Christians under Hadrian (reigned 117-138),
Saint Eleutherios was arrested. Enduring many torments he
was finally put to death by two soldiers about the year 126. While his mother
Anthia embraced the dead body of her son, she was also beheaded.
|
15 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
ABCD
FHIJ
KM
Ý
|
Elena (Helena)
en Constantinus, Keizer en Keizerin
Gelijken van de Apostelen
|
Sint Constantinus was de zoon van Constantius
Chlorus (heerser van het Westen van het Romeinse keizerrijk) en Sint Helena.
Hij werd volgens sommigen geboren in 272 in Naissus in Dardanië, een stad op
de Hellespont. Na zijn vijanden overwonnen te hebben werd hij op 28 october
312 door de Senaat van Rome tot Keizer van het Westen uitgeroepen, terwijl
zijn schoonbroer Licinius over het Oosten heerste. Licinius vervolgde later
de christenen. Sint Constantinus bevocht hem tot hij hem uiteindelijk overwon
in 324 en werd Monarch van het Westen en het Oosten. Onder zijn regime kwam
er een eind aan alle christenvervolgingen. In 325 riep hij het 1e
Oecumenische Concilie in Nicaea bijeen. Hij overleed op 21 of 22 mei 337 op
65-jarige leeftijd. Zijn overblijfselen werden overgebracht naar
Constantinopel (het oude Byzantium, wat naar Sint Constantinus was genoemd).
Zijn moeder Sint Helena ondernam een reis naar Jeruzalem.
Ze vond het Heilige Kruis waaraan Jezus Christus was gekruisigd. Hierna richtte
Sint Helena kerken op in Jeruzalem op de plaatsen van de Kruisiging en
Opstanding, in Bethlehem bij de grot waar Jezus Christus was geboren, op de
Olijfberg, in Cyprus en vele andere plaatsen. Ze werd tot Augusta
uitgeroepen, haar afbeelding werd op gouden munten geslagen en twee steden in
Bithynië en Palestina werden Helenopolis naar haar genoemd. Volgens sommigen
stierf ze in het jaar 330, volgens anderen in 336, op de leeftijd van
ongeveer 80 jaar.
Twee belangrijke Orthodoxe heiligen, Gelijken van de
Apostelen, en naamdagvieringen voor diegenen die naar hen genoemd zijn. Ook
de tijd voor vuurlopen in Lagkadás bij Thessaloniki. In de laatste jaren zijn
er pogingen gedaan deze oude rites te onderdrukken, maar ze blijken nog
steeds springlevend.
De officiële naamdag wordt gevierd op 21 mei. Wanneer
deze dag samenvalt met Zaterdag van de Doden, wordt dit feest verzet naar de
volgende vrijdag en gevierd met de laatste dag van de Ascension.
|
Saint
Constantiine was the son of Constantius
Chlorus (ruler of the West of the Roman empire) and Saint Helena. According
to some he was born in 272 in Naissus in Dardania, a city on the Hellespont.
After he defeated his enemies he was proclaimed Emperor of the West on 28
october 312 by the Senate of Rome, while his brother-in-law Licinius ruled in
the East. Later Licinius prosecuted the christians. Saint Constantine fought
against him untill he finally defeated him in 324 and became Monarch of the
West and the East. Under his reign the prosecution of christians came to an
end. In 325 he gathered the 1st Oecumenical Council in Nicaea. He died on 21
or 22 may 337 in the age of 65. His relics were transferred to Constantinople
(the old Byzantium, which was named after Saint Constantine).
His mother Saint
Helen undertook a journey to Jerusalem. She found the Holy Cross on which
Jesus Christ was crucified. Hereafter Saint Helen erected churches in
Jerusalem at the sites of the Crucifixion and Resurrection, in Bethlehem at
the cave where Jesus Christ was born, on the Mount of Olives, in Cyprus and
and many other places. She was proclaimed Augusta, her image was stamped upon
golden coins and two cities in Bithynia and Palestine were named Helenopolis
after her. According to some she died in the year 330, accordig to others in
336, in the age of about 80 years.
Two important
Orthodox saints, Equals of the Apostles, and nameday-celebrations for those
named after them. Also the time for fire-walking ceremonies at Lagkadás near
Thessaloníki. There have been attempts to suppress these ancient rites in
recent years, but they appear to be surviving.
The official
nameday is celebrated on 21st of may. In occurrence with the Saturday of the
Dead, this feast is transferred to the preceeding Friday and celebrated with
the Closing Day of the Ascension.
|
21 MEI
ΜΑΙΟΣ
(2005)
|
ABCD
FGHI
JK
Ý
|
Elesbaan (Caleb)
Koning van Ethiopië en kluizenaar
|
De vrome Koning Elesbaan bracht een leger op de been tegen
de bestuurder Dunaan, die Christenen vervolgde in het land van Omir. Elesbaan
had echter weinig succes en een groot deel van zijn leger kwam om in de dorre
woestijn. Hij huilde bitter en zwoer een monnik te worden als God hem hielp
Dunaan te verslaan. Nadat Elesbaan Dunaan verslagen had, keerde hij terug
naar Ethiopië, verliet onmiddellijk het keizerlijk hof en ging in het
klooster. Daar leefde hij een strikt leven van asceticisme als een monnik
gedurende vijftien volle jaren. Vóór en na zijn dood was hij een
wonderdoener. Hij overleed in het jaar 555. (>>>zie ook Arethas 24 october).
|
The pious King
Elesbaan raised an army against the governor Dunaan, who persecuted
Christians in the land of Omir. However Elesbaan had little success and much
of his army perished in the arid desert. He wept bitterly and vowed to become
a monk if God would help him conquer Dunaan. After Elesbaan defeated Dunaan,
he returned to Ethiopia, immediately left the imperial court and entered a
monastery. There he lived a strict life of asceticism as a monk for fifteen
full years. Before and after his death he was a miracle-worker. He died in
the year 555. (>>>also see Arethas 24th of october).
|
24 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Eleutherius (Eleftherios)
Bisschop van Illyricum
Hiero-Martelaar
en zijn Moeder Anthia
|
Sint Eleutherios was van Rome. Toen zijn vader
stierf toen hij nog een kind was, bracht zijn moeder Anthia hem naar
Anicetus, de Bisschop van Rome (sommigen noemen hem Anencletus of Anacletus),
door wie hij onderwezen werd in de heilige Schriften. Hoewel hij nog erg jong
was, werd hij Bisschop van Illyricum. Tijdens een Christenvervolging onder
Hadrianus (regeerde 117-138), werd Sint Eleutherios
gearresteerd. Na vele martelingen werd hij uiteindelijk gedood door twee
soldaten rond het jaar 126. Terwijl zijn moeder Anthia het dode lichaam van
haar zoon omarmde, werd ook zij onthoofd.
|
Saint Eleutherios was from Rome. When his father died in his
childhood, his mother Anthia took him to Anicetus, the Bishop of Rome (some
call him Anencletus or Anacletus), by whom he was instructed in the divine
Scriptures. Though still very young in years he was made Bishop of Illyricum.
During a persecution against the Christians under Hadrian (reigned 117-138),
Saint Eleutherios was arrested. Enduring many torments he
was finally put to death by two soldiers about the year 126. While his mother
Anthia embraced the dead body of her son, she was also beheaded.
|
15 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
ABCD
FHIJ
KM
Ý
|
Elias (Ilias)
|
|
|
18 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
A
Ý
|
Elias (Ilias) van Thisbe (Thesbe)
de Profeet, de Zeloot
(Profiti
Elia)
|
Elias de Zeloot kwam uit Thisbe (Thesbe), een stad in
Galaad (Gilead) voorbij de Jordaan. He
lived a solitary and ascetical life. Hij keurde de ongelovigheid en
wetteloosheid van Ahab en zijn vrouw Jezebel sterk af. Door zijn gebed
regende het drie jaar en zes maanden lang niet. Gesterkt door het voedsel dat
hij ontving van een Engel, liep hij gedurende veertig dagen en veertig
nachten. Hij splitste de Jordaan in tweeën, en hij en zijn discipel Elisseus
passeerden het alsof ze op droog land waren. Elias werd ten hemel opgenomen
in het jaar 895 v.Chr. Veel kloosters op heuveltoppen zijn naar deze
profeet genoemd, en hier worden pelgrimages naartoe volbracht en diensten
gehouden. De grootste viering vindt plaats in de kapel op de top van de
hoogste piek van het Távgetos gebergte (18-20 juli).
|
Elijah the
Zelaot was from Thisbe (Thesbe), a town of Galaad (Gilead) beyond the Jordan.
He lived a solitary and ascetical life. He sternly reproved the impiety and
lawlessness of Ahab and his wife Jezebel. By his prayer it did not rain for
three years and six months. Strengthened by the food he received from an
Angel, he walked for forty days and forty nights. He divided the flow of the
Jordan, and he and his disciple Elisseus passed through as it were on dry
land. Elijah was taken up to heaven in the year 895 BC. Many hilltop monasteries are named after
the prophet, and this is where pilgrimages will be made and services held.
The biggest celebration takes place at the chapel at the top of the highest
peak of the Távgetos mountain range (18-20 july).
|
20 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
BDFG
HIJKM
Ý
|
Elias (Ilias) de Profeet
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
Elias (Ilias) van Egypte
Jeremias, Esaias, Samuel, Daniel, Valens, Paulus,
Seleucus, Porphyrius, Julianus en Theodulus, Metgezellen van Pamphilus
de Priester
|
Sint Pamphilus streed tijdens het regime van Maximianus in
het jaar 290 in Caesarea in Palestina. Firmilian, de Gouverneur van
Palestina, bracht hem ter dood. De namen van zijn mede-martelaren zijn:
Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, en 5 anderen uit
Egypte: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel. Hun martelaarschap is
geregistreerd in Boek VIII, H. 11 van Eusebius' Ecclesiastische Geschiedenis,
genaamd “De Martelaren van Palestina”.
|
Saint Pamphilus
contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of
Palestine. Firmilian, the Governor of Palestine, put him to death. The names
of his fellow martyrs are: Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian,
Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and
Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius'
Ecclesiastical History, called “The Martyrs of Palestine”.
|
16 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Elias,
Probus en Areus van Cilicia, Martelaren
|
De Martelaren Elias, Probus en Ares waren geboren in
Egypte. Ze stierven de martelaarsdood tijdens de vervolging door
Maximianius (305-313). Ze waren gestuurd om Christelijke gevangen in
Cilicia hulp te verlenen. Ze werden gevangengenomen toen ze Ascalon
binnenkwamen. Ares werd veroordeeld tot verbranding en Probus (of
Primus) en Elias werden met het zwaard onthoofd in 308. In veel gevallen
worden ze samen met Bonifacius, Aglaia, Timotheus, Polyectus, Eutychius
en Thessalonica genoemd. Echter, los van het feit dat ze allen op dezelfde
dag worden herdacht, heb ik geen bewijs gevonden dat ze metgezellen waren.
|
The Martyrs
Elias, Probus and Ares were born in Egypt. They suffered martyrdom during the persecution of Maximian (305-313). They were sent to give aid to Christian
prisoners in Cilicia. They were seized as they were entering Ascalon. Ares was condemned to be burnt and Probus (or
Primus) and Elias were beheaded by the sword in 308. In many cases they are mentioned together with Bonifacius, Aglaia, Timotheus, Polyectus,
Eutychius and Thessalonica. However, apart from the fact that they are all
commemorated on the same day, I found no proof that they were companions.
|
19 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Elias,
Adam, Benjamin, Domnus, Eusebius,
Hypatius, Isaac, Isaiah, Jeremiah, Macarius, Mark, Moses, Paul, Proclus, Sabbas
en Sergius, Martelaren van Sinai en Raithu
|
De Martelaren die gedood werden in Sinai en Raithu worden
samen vereerd op 14 januari. Het waren twee verschillende groepen heiligen en
ze werden gedood in verschillende periodes en op verschillende locaties. Eén
groep van deze martelaren werd gedood in Sinai rond het jaar 296, tijdens het
regime van Diocletianus. De andere groep martelaren werd gedood in Raithu
rond het midden van de vijfde eeuw. Beide groepen martelaren werden gedood
door de Blemmyes (Blemmyae), een nomadische Nubische stam uit delen
van Arabië en Egypte.
|
The Martyrs slain
at Sinai and Raithu are venerated together on January 14th. They
were two different groups of saints and were killed at different times and at
different locations. One group of these martyrs were killed at Sinai about
the year 296, during the reign of Diocletian. The other group of martyrs were
killed in Raithu about the middle of the fifth century. Both groups of
martyrs were killed by the Blemmyes (Blemmyae), a nomadic Nubian tribe
from parts of Arabia and Egypt.
|
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Elias,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill.
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”, publication
of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no further
information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly they were
companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius, who are
also commemorated on the same day (>>>see Terentius april 10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Elisabeth
Moeder van Johannes de Doper
|
|
|
24 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
D
Ý
|
Elisabeth
en Zacharias, de Profeet en Vader van Johannes de Doper
|
|
|
05 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Elisabeth de Wonderdoenster
|
Sint Elisabeth werd geboren in Heraclea (Thracië). Als
maagd leidde ze een ascetisch leven. Ze ontving de gave om wonderen te
verrichten van God. In het midden van de vijfde eeuw overleed ze in vrede in
Constantinopel.
|
Saint Elisabeth
was born in Heraclea (Thrace). As a virgin she lived an ascetical life. She
received the grace of wonderworking from God. In the middle of the fifth
century she reposed in peace in Constantinople.
|
24 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
ADFG
HJM
Ý
|
Elisha (Elisseus) de Profeet
|
Profeet Elisseus kwam uit de stad Abel-me-oul en was de
zoon van Saphat. In het jaar 908 v.Chr. zei hij zijn ouders vaarwel en volgde
de Profeet Elias. Hij diende hem tot Elias ten hemel opgenomen werd. Elisseus
ontvind zijn leraar’s mantel en diens profetische gaven. Hij verrichtte vele
wonderen. Rond het jaar 839 v.Chr. stierf hij en werd begraven in Samaria.
Ook na zijn dood vonden wonderen plaats.
|
Prophet Elisseus
was from the town of Abel-me-oul and the son of Saphat. In the year 908 BC he
bidded farewell to his parents and followed the Prophet Elias. He served him
until Elias was taken up into heaven. Elisseus received his teacher's mantle
and the grace of prophecy. He wrought many miracles. About the year 839 BC he
died and was buried in Samaria. Also after his death miracles happened.
|
14 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Elisha (Elisseus) de Profeet
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
Elisseus (Elisha) de Profeet
|
Profeet Elisseus kwam uit de stad Abel-me-oul en was de
zoon van Saphat. In het jaar 908 v.Chr. zei hij zijn ouders vaarwel en volgde
de Profeet Elias. Hij diende hem tot Elias ten hemel opgenomen werd. Elisseus
ontvind zijn leraar’s mantel en diens profetische gaven. Hij verrichtte vele
wonderen. Rond het jaar 839 v.Chr. stierf hij en werd begraven in Samaria.
Ook na zijn dood vonden wonderen plaats.
|
Prophet Elisseus
was from the town of Abel-me-oul and the son of Saphat. In the year 908 BC he
bidded farewell to his parents and followed the Prophet Elias. He served him
until Elias was taken up into heaven. Elisseus received his teacher's mantle
and the grace of prophecy. He wrought many miracles. About the year 839 BC he
died and was buried in Samaria. Also after his death miracles happened.
|
14 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Elisseus (Elisha) de Profeet
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
Elpidius,
Capito, Aetherius, Basilius, Eugenius, Agathodorus en
Ephraim, Patriarch van Antiochië, de Zeven Heilige Hiero-Martelaren van
Cherson
|
De Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson waren allen
bisschoppen in Cherson in verschillende periodes. Ze stierven allen de
marteldood gedurende de vroege jaren van de vierde eeuw, behalve Aetherius,
die in vrede stief. Allemaal waren ze door de Patriarch van Jeruzalem
uitgezonden als missionarissen. Basilius wekte de zoon van de prins op uit de
dood. Hierom werd hij aan zijn voeten vastgebonden en door de straten
gesleurd tot hij stierf. Ephrem werd onthoofd. Eugenius, Elpidus en
Agathadorus werden met staven geslagen en dood gestenigd. Aetherius leefde
gedurende het regime van Constantinus de Grote. Hij regeerde de Kerk in
vrijheid en vrede, stichtte een grote kerk in Cherson, en stierf in vrede.
Capito (een enkele website noemt hem Caption) was de laatste van de
bisschoppen. Hij werd gevangen genomen door heidense Scythianen en werd verdronken.
|
The Seven Holy
Hiero-Martyrs of Cherson were all bishops in Cherson at different times. They
were all martyred during the early years of the fourth century, except
Aetherius, who died peacefully. All of them were sent by the Patriarch of
Jerusalem as missionaries. Basil raised the son of a prince from the dead.
For this he was tied and bound by the feet and dragged through the streets
until he died. Ephrem was beheaded. Eugenius, Elpidus and Agathadorus were
beaten with rods and stoned to death. Aetherius lived during the reign of
Emperor Constantine the Great. He governed the Church in freedom and peace,
erected a large church in Cherson, and died peacefully. Capito (on one
website he is called Caption) was the last of the bishops. He was captured by
pagan Scythians and was drowned.
|
07 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Elpidophorus,
Aphthonius, Pegasus, Anebodistus en Akindynus en 7.000
andere Martelaren
|
De Martelaren Akindynus, Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus
en Anebodistus streden in Perzie rond het jaar 330, tijdens het regime
van Sapor (Shapur) II, Koning van Perzie (325-379). Acindynus, Pegasius, en
Anempodistus, Perzische Christenen, bekenden tegen de koning Christen te
zijn. Ze werden op vele manieren gemarteld en uiteindelijk verbrand.
Aphthonius en Elpidephorus bekeerden zich tot het Christendom door de
Martelaren en werden onthoofd samen met 7.000 anderen. Twee kerken werden aan
hen gewijd in Constantinopel.
|
The Martyrs
Akindynus, Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus and Anebodistus contested in Persia about the year 330,
in the reign of Sapor (Shapur) II, King of Persia (325-379). Acindynus,
Pegasius, and Anempodistus, Persian Christians, confessed Christ before the
King. They were put to many torments and at last burned to death. Aphthonius
and Elpidephorus were drawn to Christianity through the Martyrs and were
beheaded with another 7.000. Two
churches were dedicated in their honour in Constantinople.
|
02 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Elpiniki (Helpiniki),
Adamantini, Akrivi, Antigoni, Aphroditi, Areboia, Aspasia,
Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Erasmia, Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia,
Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki, Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita,
Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike,
Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada,
martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken
en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Elpis (Hoop/Hope),
Agape (Liefde/Love/Charity) en Pistis (Vertrouwen/Faith)
en hun moeder Sophia (Wijsheid/Wisdom)
|
|
|
17 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
ADFH
Ý
|
Emilia van Caesarea
|
Sint Emilia was de dochter van
een martelaar. Ze was getrouwd met Basilius de Oudere, een advocaat en
beroemd retoricus. Ze woonden in Caesarea. Emilia en Basilius kregen tien
kinderen, vijf zonen en vijf dochters. Vijf van hen werden later bekend als
heiligen: Basilius de Grote, Macrina de Jongere, Gregorius, Bisschop van
Nyssa, Petrus, Bisschop van Sebaste, en Naucratius. Volgens sommigen was ook
Theosebia, de diakonesse, één van deze kinderen. Haar identificatie is echter
dubbelzinnig (>>>zie Theosebia, 10 january).
|
Saint Emilia was the daughter of a martyr. She was
married to Basil the Elder, a lawyer and renowned rhetorician. They lived at
Caesarea. Emilia and Basil received ten children, five sons and five
daughters. Five of them were later known as saints: Basil the Great, Macrina
the Younger, Gregory, Bishop of Nyssa, Peter, Bishop of Sebaste, and
Naucratius. According to some, also Theosebia, the deaconess was one of these
children. However her identification is ambiguous (>>>see Theosebia,
January 10).
|
01 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Emilia van
Caesarea
|
Haar sterfdag. Sint Emilia wordt ook herdacht op 1 january
en 30 mei (>>>zie Emilia, 1 januari).
|
The day of her death. Saint Emilia is also
commemorated on the 1st of January and 30th of May
(>>>see Emilia, January 1).
|
08 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Emilia van
Caesarea,
Basilius de Oudere en Macrina de Oudere
|
Sint Emilia wordt ook herdacht op 1 january en 8 mei
(>>>zie Emilia, 1 januari).
|
Saint Emilia is also commemorated on the 1st
of January and 8th of May (>>>see Emilia, January 1).
|
30 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
Ý
|
Emilianus (Aimilianos)
Martelaar
|
Sint Aimilianos was een inwoner van Dorostolla in Mysia in
Thracië. Hij was de slaaf van een heidense meester, tijdens het regime van
Keizer Julianus de Apostaat (360-363) en Prefect Capitolinus. Op een dag ging
Sint Aimilianos een heidense tempel binnen en sloeg alle beelden met een
hamer kapot. Onverschillig voor wat er was gebeurd vervingen de heidenen de
beelden. De heilige sloef ze opnieuw kapot. Wreed geslagen en in het vuur
gegooid, stierf hij als een martelaar.
|
Saint
Aimilianos was a native of Dorostolla in Mysia of Thrace. He was the slave of
a pagan master, during the reign of Emperor Julian the Apostate (360-363) and
Prefect Capitolinus. One day Saint Aimilianos entered a pagan temple and
smashed all the statues with a hammer. Ignorant of what had happened, the
pagans again replaced them. The Saint again smashed them. Cruelly beaten with
ox sinews and thrown into a fire, he died as a martyr.
|
18 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DFHJ
KM
Ý
|
Emilianus (Aimilianos)
de Confessor
Bisschop van Cyzicus
|
Ter verdediging van de Heilige Pictogrammen kreeg Sint
Aimilianos veelvoudige vervolgingen en ballingschappen te verduren door de
ongelovige Keizer Leo de Isauriër. Sint Aimilianos ontving de palm van de
confessor en stierf rond 730-740.
|
Saint Aimilianos
suffered multiple tribulations and exiles from the ungodly Emperor Leo the
Isaurian in defense of the Holy Icons. Saint Aimilianos obtained the confessor's
palm and died in the Lord around 730-740.
|
08 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJHK
**)
Ý
|
Emmanuel
|
|
|
26 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
AFHI
M
Ý
|
Emmanuel
|
|
|
25 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
BM
Ý
|
Emmanuel
Nieuw-Martelaar en zijn Metgezellen
|
|
|
25 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
D
Ý
|
Enoch
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
Epaenetus,
Andronicus, Silas, Silvanus en
Crescens,
Apostelen van de 70
|
Silas, Silvanos, Crescens,
Epenetos en Andronicos waren allen van de Zeventig Discipelen (Eerste eeuw).
Algemeen wordt aangenomen dat de Silas uit Handelingen dezelfde
persoon is als de Silvanos uit Paulus’ brieven. Hij werd met Paulus en
Barnabas naar Antiochië gestuurd. Daarom was hij één van de eminente personen
van de Kerk van Jeruzalem. Later volgde hij Paulus naar vele landen en werd
benoemd tot bisschop van Korinthië, waar hij in vrede stierf.
Sint Silvanus werd Bisschop van Thessalonika, waar hij
veel werkte en veel leed. Ook hij overleed in vrede.
Sint Crescens volgde ook Apostel Paulus en bereikte
Galatië. Hij werd bisschop in Galatië en missionaris in Gaul. Daar stierf hij
als martelaar tijdens het regime van Trajanus.
In de brief aan de Romeinen (Romeinen 16:5) wordt Sint
Epenetos het "eerste fruit van Azië" genoemd (d.w.z.: van Ephesus
en niet van Achaia zoals soms wordt gezegd). Hij werd Bisschop van
Carthage. Na veel kwelllingen door de afgodaanbidders te hebben ondergaan, en
velen van hen te hebben bekeerd, overleed hij.
Sint Andronicos is dezelfde persoon als de Andronicos die
wordt herdacht op 17 mei met Sint Junias. Sint Andronicus was bisschop van
Pannonia.
Zij worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
Silas, Silvanos, Crescens, Epenetos and Andronicos
were all of the Seventy Disciples (First century).
It is commonly
believed that the Silas of the Acts is the same person as the Silvanos of
Saint Paul's epistles. He was sent with Paul and Barnabas to Antioch. Because
of that he was one of the eminent persons of the Church of Jerusalem.
Afterwards he followed Paul into many countries and was appointed as the bishop
in Corinth, where he peacefully died.
Saint Silvan
became Bishop of Thessalonica, where he labored much and suffered much. He also reposed in peace.
Saint Crescens
also followed the Apostle Saint Paul and reached Galatia. He became bishop in
Galatia and a missionary in Gaul. There he died as a martyr during the reign
of Trajan.
In the epistle
to the Romans (Romans 16:5) Saint Epenetos is called the "first-fruits
of Asia" (that is: of Ephesus and not of Achaia as it is sometimes
said). He became Bishop
of Carthage. After enduring many afflictions from the idolators and bringing
many of them to Christ, he reposed.
Saint Andronicos
is the same person as the Andronicos who is commemorated on May 17 with Saint
Junias. Saint Andronicus was bishop of Pannonia. They are also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Epaenetus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Epaenetus (Epenetus) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Epaenetus (Epenetus) was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Epameinondas,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas,
Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion,
Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles,
Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie Terentius
10 aprill.
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
M
Ý
|
Epaphras
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Epaphras (Epaphros) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter
dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”.
|
Epaphras
(Epaphros) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Epaphroditus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Epaphroditus (Epaphrodites) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Epaphroditus
(Epaphrodites) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Ephemia
|
|
|
11 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
D
Ý
|
Ephraim
Patriarch van Antiochië
en Basilius, Eugenius, Agathodorus, Elpidius, Capito en
Aetherius, de Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson
|
De Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson waren allen
bisschoppen in Cherson in verschillende periodes. Ze stierven allen de
marteldood gedurende de vroege jaren van de vierde eeuw, behalve Aetherius,
die in vrede stief. Allemaal waren ze door de Patriarch van Jeruzalem
uitgezonden als missionarissen. Basilius wekte de zoon van de prins op uit de
dood. Hierom werd hij aan zijn voeten vastgebonden en door de straten
gesleurd tot hij stierf. Ephrem werd onthoofd. Eugenius, Elpidus en
Agathadorus werden met staven geslagen en dood gestenigd. Aetherius leefde
gedurende het regime van Constantinus de Grote. Hij regeerde de Kerk in
vrijheid en vrede, stichtte een grote kerk in Cherson, en stierf in vrede.
Capito (een enkele website noemt hem Caption) was de laatste van de
bisschoppen. Hij werd gevangen genomen door heidense Scythianen en werd
verdronken.
|
The Seven Holy
Hiero-Martyrs of Cherson were all bishops in Cherson at different times. They
were all martyred during the early years of the fourth century, except
Aetherius, who died peacefully. All of them were sent by the Patriarch of
Jerusalem as missionaries. Basil raised the son of a prince from the dead.
For this he was tied and bound by the feet and dragged through the streets
until he died. Ephrem was beheaded. Eugenius, Elpidus and Agathadorus were
beaten with rods and stoned to death. Aetherius lived during the reign of
Emperor Constantine the Great. He governed the Church in freedom and peace,
erected a large church in Cherson, and died peacefully. Capito (on one
website he is called Caption) was the last of the bishops. He was captured by
pagan Scythians and was drowned.
|
07 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Ephraim de Syriër
“De
Harp van de Heilige Geest”
“the Harp of the Holy Spirit”
|
Sint Ephraim werd geboren in Nisibis in Mesopotamië rond
het jaar 306. In zijn jeugd was hij een discipel van Sint Jacob, Bisschop van
Nisibis (één van de 318 Vaders op het Eerste Eucumenisch Concilie). In
Nisibis leiddde hij een ascetisch leven tot 363, toen Jovianus, de opvolger
van Julianus de Apostaat, Nisibis veroverde. Toen vertrok Ephraim naar
Edessa. Daar schreef hij vele hymnen en prees de strijd van de Martelaren.
Vele van deze hymnen werden nog tijdens zijn leven vanuit het Syrisch naar
het Grieks vertaald. Sint Ephraim werd tot diaken benoemd. Hij was de eerste
en grootste hymneschrijver van de Kerk en wordt de "Harp van de Heilige
Geest." Genoemd. Toen er een epidemie uitbrak in Edessa, verdeelde hij
de aalmoezen van de rijken en met zijn eigen handen zorgde hij voor vele
slachtoffers van de epidemie. Sint Ephraim overleed in vrede in het jaar 373
of 379.
|
Saint Ephraim
was born in Nisibis of Mesopotamia about the year 306. In his youth he was a
disciple of Saint James, Bishop of Nisibis (one of the 318 Fathers at the
First Ecumenical Council). In Nisibis he lived an ascetical life until 363,
when Jovian, the successor of Julian the Apostate, surrendered Nisibis.
Ephraim then moved to Edessa. There he wrote many hymns and praised the
contests of the Martyrs. Many of these hymns were translated from Syrian into
Greek in his own lifetime. Saint Ephraim was ordained deacon. He was the
first and greatest hymnographer of the Church and is called the "Harp of
the Holy Spirit." When a famine broke out in Edessa, he distributed the
alms of the rich and with his own hands he cared for many of the sick from
the famine. Saint Ephraim reposed in peace in the year 373 or 379.
|
28 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Epimachus
en Nicholas van Chios, Nieuw-Martelaren
|
|
|
31 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Epiphania (Theophania)
|
Doop van Christus. Op deze dag worden fonteinen en
openluchtwateren gezegend. In sommige plaatsen aan de kust zal de priester
een kruis in de haven werpen, zodat jonge mannen kunnen proberen deze op te
duiken.
In Nederland is het traditie dat jonge kinderen in hun
woonwijk van deur tot deur gaan met lampions en een liedje zingen over de 3
Koningen. In ruil hiervoor wordt hen wat snoep of munten aangeboden. Deze dag
wordt in Nederland “Driekoningen” genoemd.
|
The Baptism of
Christ, when fonts and outdoor bodies of water are blessed. In some seaside
towns the priest will throw a cross into the harbour for the young men to try
to retrieve.
In the Netherlands
it is a tradition that young children go from door to door in their
neighbourhood with lampions and sing a little song about the 3 Hierarchs. In
exchange they are offered some candy or coins. In the Netherlands this day is
called “Threehierarchs” (Driekoningen).
|
06 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
ABCD
FHIJ
KM
Ý
|
Epiphanius
Bisschop van Cyprus
|
Sint Epiphanius werd geboren rond het jaar 310 in
Besanduc, een dorp in Palestina. Hij was de zoon van Joodse ouders, die arme
landbewerkers waren. Op jeugdige leeftijd werden hij en zijn zuster
christenen en werden gedoopt. Hij verdeelde alles wat hij had onder de armen
en werd monnik. Toen hij de monniken van Egypte bezocht, wilden velen in
Egypte hem tot bisschop maken, maar hij vluchtte terug naar Palestina. Toen
ook daar velen hem tot bisschop wilden maken, vluchtte hij naar Paphos in
Cyprus. Daar zei Sint Hilarion hem naar Constantia, een stad in Cyprus, ook
genaamd Salamis, te gaan. Maar in plaats daarvan nam Epiphanius de boot naar
Gaza. De wind bracht het schip echter naar Constantia. Daar werd Epiphanius
eindelijk tot bisschop gekozen, rond het jaar 367. Hij werd “Vijf-getongd”
genoemd, omdat hij vloeiend Hebreeuws, Egyptisch, Syrisch, Grieks en Latijn
sprak. Hij verrichtte vele wonderen. Rond het jaar 371, toen de Keizer Valens
de Orthodoxen vervolgde, was Epiphanius de enige bisschop, die de Arianen
niet in ballingschap durfden sturen. Hij overleed rond het jaar 403 op de
leeftijd van 93 jaar.
|
Saint Epiphanius
was born about the year 310 in Besanduc, a village of Palestine. He was the
son of Jewish parents, who were poor tillers of the soil. When he was a youth
he and his sister became christians and were baptized. He distributed all he
had to the poor and became a monk. When he visited the monks of Egypt, many in
Egypt wanted to make him a bishop, but he fled back to Palestine. When many
also there wanted to make him a bishop, he fled to Paphos in Cyprus. There
Saint Hilarion told him to go to Constantia, a city of Cyprus, also called
Salamis. But instead Epiphanius took a ship for Gaza. However the wind
brought the ship to Constantia. There Epiphanius was at last elected as a
bishop, about the year 367. He was called “Five-tongued”, because he spoke
fluently Hebrew, Egyptian, Syriac,
Greek, and Latin. He worked many miracles. About the year 371, when the
Emperor Valens persecuted the Orthodox, Epiphanius was the only bishop, that
the Arians did not dare to drive into exile. He reposed about the year 403 at
the age of ninety-three years.
|
12 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Epiphanius,
Johannes II de Cappadociër (Johannes Kappadokes) en
Gennadius II Scholarius, Patriarchen van Constantinopel
|
Sint Johannes de
Cappadociër was Patriarch van Constantinopel van 518-520. Hij werd geboren in
Cappadocië en stierf in vrede in 520 in Constantinopel. Hij was priester en
adviseur van Patriarch Timotheos I. Hij volgde hem op in 518. Tijdens de
Synode in Constantinopel was het de eerste keer in de kerkgeschiedenis, dat
de titel “Oecumenische Patriarch” werd gegeven. Later was het echter Johannes
IV de Vaster, die de titel actief in gebruik nam en zodoende bekend raakte
als de eerste Oecumenische Patriarch.
Sint Epiphanius was Patriarch van Constantinopel van 520
tot 535. Hij stierf in vrede in het jaar 535.
Gennadius II Scholarius was Patriarch van Constantinopel
van 1453/1454-1456 en van 1462-1464 (of 1458-1463). Hij was geboren rond het
jaar 1405 in Constantinopel en stierf na het jaar 1472 in Serres, Macedonië.
Hij was een adviseur van de byzantijnse Keizer Johannes VIII Palaeologus.
Toen hij in ongenade viel, nadat hij de leider werd van de antiuniostische
Partij in Constantinopel, ging hij in het Klooster van de Pantokrator. Toen
de Turken Constantinopel veroverden, werd Gennadius (voorheen Georgios
Scholarios geheten) tegen zijn wil unaniem gekozen als Patriarch. In 1453 of
1454 werd hij geïnstalleerd als Patriarch en werd Gennadius II genoemd. In
1456 moest hij zijn zetel opgeven en hij ging naar Athos, en later in het
Prodromos Klooster bij Serres in Macedonië. Van 1462-1464 (of 1458-1463) werd
hij opnieuw geïnstalleerd. Soms wordt ook 31 Augustus genoemd als feestdag
van Gennadius II, maar waarschijnlijk wordt hij hier verward met Gennadius I,
die wordt herdacht op 31 Augustus.
|
Saint John the Cappadocian was Patriarch of
Constantinople from 518-520. He was born in Cappadocia and died peacefully in
520 in Constantinople. He was a priest and advisor of Patriarch Timotheos I.
He succeeded him in 518. At the Synode in Constantinople it was the first
time in church history, that the title “Ecumenical Patriarch” was given.
However later it was John the Faster who took the title actively and
therefore became known as the first Ecumenical Patriarch.
Saint Epiphanius
was Patriarch of Constantinople from 520 to 535. He died peacefully in the
year 535.
Gennadius II
Scholarios was Patriarch of Constantinople from 1453/1454-1456 and from
1462-1464 (or 1458-1463). He was born about the year 1405 in Constantinople
and died after the year 1472 in Serres, Macedonia. He was an advisor of the
byzantine Emperor John VIII Palaeologus. When he fell into disgrace, after he
became the leader of the antiuniostic Party in Constantinople, he went into
the Monastery of the Pantokrator. When the Turks conquered Constantinople,
Gennadius (formerly called Georgios Scholarios) was chosen unanimous as
Patriarch against his will. In 1453 or 1454 he was installed as Patriarch and
was named Gennadius II. In 1456 he had to give up his throne and he went to
Athos, and later into the Prodromos Monastery near Serres in Macedonia. From
1462-1464 (or 1458-1463) he was restored to his throne again. Sometimes also
August 31 is mentioned as a feastday of Gennadius II, but probably he is
being confused here with Gennadius I, who is commemorated on August 31.
|
25 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Epiphanius,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Ducitius, Dorotheus, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus, Theogenes,
Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Epistima
en haar man Galaction, Martelaren
|
Sint Galaction kwam uit Emesa. Zijn ouders, Cleitophon en
Leucippe, waren heidenen, die bekeerd waren tot het christendom en gedoopt.
De ouders van Sint Epistima waren ongelovig. Vóór zij met Galacton
trouwde,werd ook Sint Epistima gedoopt. Na hun huwelijk bleven ze in
maagdelijkheid leven en verbleven in afzonderlijke kloosterhuizen. Nadat ze
werden verraden, werden ze gemarteld en gedood omdat ze christenen waren
tijdens het regime van Decius, rond het jaar 250.
|
Saint Galaction
was from Emesa. His parents, Cleitophon and Leucippe, were pagans who were
converted to Christianity and baptized. The parents of Saint Episteme were
unbelieving. Before she was wedded to Galaction, Saint Episteme was baptized
too. After their marriage, they remained in virginity and lived in separate
monastic houses. After they were betrayed, they were tortured and killed for
being christians during the reign of Decius, about the year 250.
|
05 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Epolonius,
en zijn broers Urbanus en Prilidianus (óf Ammonios,
Donatos en Faustos), en hun moeder Christodoula, martelaren en metgezellen
van Babylas, bisschop van Antiochië, Hiero-Martelaar
|
Babylas was bisschop van Antiochië onder Decius (249-251).
Decius (dit is niet zeker: ook namen van andere keizers worden genoemd)
vierde (rond 251) in Antiochië een groot heidens offerfeest en wilde na het
feest de christelijke kerk binnengaan. Babylas, die juist een mis hield in de
kerk, en de gelovigen hielden de keizer tegen. De volgende dag liet Decius
Babylas arresteren en verhoren. Babylas was samen met zijn leerlingen
Urbanus, Prilidianus en Eppolonias (volgens sommige websites waren hun namen
Ammonios, Donatos en Faustos) en hun moeder Christodoula. De kinderen waren
12, 10 en 7 jaar oud. Alle vijf weigerden afstand te doen van hun geloof.
Daarom werden ze gemarteld en gedood.
|
Babylas was
bishop of Antiochia under Decius (249-251). Decius (this is not certain: also
the names of other emperors are mentioned) celebrated (about 251) in
Antiochia a big pagan feast and wanted to enter the christian church
afterwards. Babylas, who was just leading a mass in the church, and the
christians stopped the emperor. The next day Decius had Babylas arrested and
interrogated. Babylas was together with his students Urban, Prilidian and
Eppolonias (according to some websites their names were Ammonios, Donatos and
Faustos) and their mother Christodoula. The children were 12, 10 and 7 jaar
old. All five refused to renounce their faith. Because of this they were tortured an
killed.
|
04 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Erasmia,
Adamantini, Akrivi, Antigoni, Aphroditi, Areboia, Aspasia,
Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia,
Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki, Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita,
Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike,
Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada,
martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun),
Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid
worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan
heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is
dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Erastus (Herastos),
Sosipatrus, Quartus, Orestes, Olympus en Herodion, Apostelen van de 70
|
De Heiligen Olympas en Rodionos werden discipelen van
Petrus, de hoofd-Apostel. Ze kwamen naar Rome, en daar werden ze onthoofd
door Nero. De anderen werden bisschoppen en overleden in vrede: Sosipatrus
werd bisschop van Iconium, Quartus van Beirut, en Erastus van Paneas (of
Paneias, wat ook Caesarea in Philippi werd genoemd). Sint Erastus was
kamerheer van de stad Korinthië. Zij worden ook herdacht op 4 januari
(Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Saints Olympas
and Rodion became disciples of Peter, the chief Apostle. They came to Rome,
and there they were beheaded by Nero. The others became bishops and reposed
in peace: Sosipater became bishop of Iconium, Quartus of Beirut, and Erastus
of Paneas (or Paneias, which was also called Caesarea of Philippi). Saint
Erastus had been chamberlain of the city of Corinth. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
10 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Erastus (Herastos)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Erastus (Herastos) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Erastus
(Herastos) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Erato,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige
Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid
worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan
heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is
dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Erkoulianos
(Erkoulinos, Erkoulios, Herculianus, Herculinus, Herculius)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Erkoulinos
(Erkoulianos, Erkoulios, Herculinus, Herculianus, Herculius)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Erkoulios
(Erkoulianos, Erkoulinos, Herculius, Herculianus, Herculinus)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische familie
kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd gemarteld. Eerst
openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden met brandende kaarsen. Na vele
verschrikkelijke kwellingen bonden ze een grote steen om haar nek en
verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse stierven de martelaren Ares,
Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes,
Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore
de tribuun, Maximus de presbyter, Archelaus de diaken en Cyriacus de
bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The enraged
governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied his
hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the church
of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon, and
Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Ermaios (Hermeus)
de Priester
en Nicander, Bisschop van Myra, Hieromartelaren
|
Volgens
sommigen streed Sint Hermias tijdens het regime van Marcus Aurelius, ook
genoemd Antoninus (161-180). Volgens anderen was dit tijdens het regime van
Antoninus Pius (138-161). Toen Sint Hermias al een oude man was, werd hij
voor Sebastianus, de Proconsul in Comana in Cappadocië, gebracht. Omdat hij
zijn Christelijke geloof niet wilde verloochenen, werd hij gemarteld. Zijn
kaak werd gebroken, het vlees werd van zijn gezicht gescheurd, zijn ogen
werden doorstoken met een scherp instrument, en gedurende drie dagen werd hij
aan vele andere martelingen onderworpen. Uiteindelijk werd hij onthoofd.
Een ander verhaal over Sint Hermias gaat als volgt: De
Hieromartelaren Hermas de Presbyter en Nicander, Bisschop van Myra, waren
discipelen van de Apostel Titus van de Zeventig. Hij verordende hen tot het
priesterschap. Omdat de Heiligen Hermas en Nicander vele heidenen tot het
Christendom bekeerden, werden ze gearresteerd en voor de stadsprefect,
Libanius, gebracht. Toen ze weigerden hun Christelijke geloof te
verloochenen, gaf Libanius opdracht hen te martelen. De heiligen werden aan
paarden gebonden en over stenen gesleept. Hun lichamen werden geharkt met
ijzeren haken. Zewerden in een hete oven gegooid. Ijzeren nagels werden in
hun hoofden en harten geslagen. Uiteindelijk werden ze in een kuil gegooid,
en toen met aarde bedekt terwijl ze nog leefden.
|
According to some, Saint Hermias contested during the reign
of Marcus Aurelius, also called Antoninus (161-180). According to others, it
was in the reign of Antoninus Pius (138-161). When Saint Hermias was already
an old man, he was brought before Sebastian, the Proconsul in Comana of
Cappadocia. Because he would not deny his Christian faith, he was tortured.
His jaw was broken, the flesh was torn from his face, his eyes were pierced
with a sharp instrument, and during three days he was subjected to many other
torments. Finally he was beheaded.
Another story
about Saint Hermias is as follows: The Hieromartyrs Hermas the Presbyter and
Nicander, Bishop of Myra, were disciples of the Apostle Titus of the Seventy.
He ordained them to the priesthood. Because the Saints Hermas and Nicander
converted many pagans to Christianity, they were arrested and brought before
the city prefect, Libanius. When they refused to deny their Christian faith,
Libanius ordered them to be tortured. The saints were tied to horses and
dragged over stones. Their bodies were raked with iron hooks. They were cast
into a hot oven. Iron nails were hammered into their heads and hearts.
Finally they were thrown into a pit, and then covered over with earth when
they were still alive.
|
04 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Ermias (Hermias)
Martelaar
|
|
|
31 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Ermilos (Hermylus)
en Stratonicus, Martelaren
|
Hermylus en Stratonicus streden in het jaar 314, tijdens
het regime van Licinius. Sint Hermylus was een diaken. Sint Stratonicus was
zijn vriend. Toen Hermylus bekende een christen te zijn, werd hij zó hevig
geslagen, dat zijn hele lichaam met wonden bedekt was en hij half dood
achtergelaten werd. Toen Stratonicus hem dit zag ondergaan, huilde hij van
verdriet om zijn vriend. Zo werd ontdekt dat ook Stratonicus een christen
was. Toen hij openlijk bekende, werd hij geslagen. Daarna werden Stratonicus
en Hermylus in de Danube Rivier gegooid, waar ze stierven.
|
Hermylus and
Stratonicus contested in the year 314, during the reign of Licinius. Saint
Hermylus was a deacon. Saint Stratonicus was his friend. When Hermylus
confessed to be a christian, he was beaten so fiercely that his whole body
was covered with wounds and he was left half dead. When Stratonicus saw him
endure this, he wept with grief for his friend. That is how they discovered
that also Stratonicus was a christian. When he openly confessed, he was
beaten. Then Stratonicus and Hermylus were cast into the Danube River, where
they died.
|
13 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Ermineia,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki, Kleopatra,
Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Ermis (Hermes)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks schreef.
Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren, verscheen
hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid. De woedende
gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen bonden ze
zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden naar de
kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Ermolaos
(Hermolaus)
De Zilverloze, Hiero-Martelaar,
en zijn Metgezellen Hermippus en Hermocrates
|
Sint Hermolaus en zijn metgezellen waren priesters van de
Kerk in Nicomedia. Ze leefden in het verborgene nadat Keizer Maximianus de 20,000
Martelaren van Nicomedia had laten verbranden. Sint Hermolaus bekeerde Sint
Panteleimon tot het Christendom. Toen Sint Panteleimon gearresteerd werd door
Maximianus, openbaarde hij hem, dat het Hermolaus de priester was, die hem van de afgoden af had gebracht.
Toen werden de Heiligen Hermolaus, Hermippus en Hermocrates gearresteerd.
Nadat ze bekenden christenen te zijn, werden ze onthoofd in ht jaar 305. Sint
Hermolaus is één van de Heilige Zilverlozen.
|
Saint Hermolaus
and his companions were priests of the Church in Nicomedia. They lived in
hiding after Emperor Maximian had burnt to death the 20,000 Martyrs of
Nicomedia. Saint Hermolaus converted Saint Panteleimon to Christianity. When
Saint Panteleimon was arrested by Maximian, he revealed to him that it was
Hermolaus the priest who had turned him from the idols. Then the Saints
Hermolaus, Hermippus and Hermocrates were arrested. After they confessed to
be christians, they were beheaded in the year 305. Saint Hermolaus is one of
the Holy Unmercenaries.
|
26 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJM
Ý
|
Ermos,
Florus, Laurus en Leontinus,
Martelaren
|
Volgens sommigen waren Florus en Laurus tweelingbroers en
waren Proclus en Maximus hun leraren, die vóór hen de marteldood stierven.
Volgens anderen waren Florus en Laurus compagnons in Byzantium en waren
Proclus en Maximus hun werknemers. Het is duidelijk dat ze steenhouwers
waren, die gemarteld werden, omdat ze assisteerden in de constructie van een
Christelijke kerk, wat een afgodstempel had moeten worden. Volgens sommigen
was dit in Ulpiana in Illyricum, ten zuiden van Prishtina in
Kosova. De paupers die hen hielpen, werden levend in een
oven verbrand. Florus en Laurus werden gemarteld en in een diepe bron
gegooid. Dit gebeurde in de 2e eeuw. Jaren later werden hun heilige
overblijfselen weer verkregen. Ze liepen over van mirre en veroorzaakten vele
wonderen. Ze werden overgebracht naar Constantinopel.
|
According to
some, Florus and Laurus were twin brothers and Proclus and Maximus were their
teachers, who were martyred before them. According to others Florus and
Laurus were companions in Byzantium
and Proclus and Maximus
were their exployees. It is evident that they were stonemasons, who were
tortured because they assisted in constructing a Christian church, which should
have become a temple for the idols. Some say this was in Ulpiana in Illyricum, south of Prishtina in Kosova. The paupers who helped them, were burned
alive in a furnace. Florus and Laurus were tormented and cast into a deep
well. This happened in the 2nd century. Years later their holy relics were recovered. They
poured forth myrrh and worked many miracles. They were enshrined in
Constantinople.
|
18 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Erotidus
Martelaar
|
|
|
06 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Esaias (Hesaias, Isaiah)
van Egypte,
Samuel, Daniel, Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius,
Julianus, Theodulus, Elias en Jeremias, Metgezellen van Pamphilus
de Priester
|
Sint Pamphilus streed tijdens het regime van Maximianus in
het jaar 290 in Caesarea in Palestina. Firmilian, de Gouverneur van
Palestina, bracht hem ter dood. De namen van zijn mede-martelaren zijn:
Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, en 5 anderen uit
Egypte: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel. Hun martelaarschap is
geregistreerd in Boek VIII, H. 11 van Eusebius' Ecclesiastische Geschiedenis,
genaamd “De Martelaren van Palestina”.
|
Saint Pamphilus
contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of
Palestine. Firmilian, the Governor of Palestine, put him to death. The names
of his fellow martyrs are: Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian,
Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and
Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius'
Ecclesiastical History, called “The Martyrs of Palestine”.
|
16 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Esaias (Hesaias, Isaiah),
de Profeet
|
|
|
09 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
ADHJ
M
Ý
|
Esaias (Hesaias, Isaiah),
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
Esaias (Hesaias, Isaiah),
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april.
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Esaias (Hesaias, Isaiah),
Adam, Benjamin, Domnus, Elias,
Eusebius, Hypatius, Isaac, Isaiah, Jeremiah, Macarius, Mark, Moses, Paul,
Proclus, Sabbas en Sergius, Martelaren van Sinai en Raithu
|
De Martelaren die gedood werden in Sinai en Raithu worden
samen vereerd op 14 januari. Het waren twee verschillende groepen heiligen en
ze werden gedood in verschillende periodes en op verschillende locaties. Eén
groep van deze martelaren werd gedood in Sinai rond het jaar 296, tijdens het
regime van Diocletianus. De andere groep martelaren werd gedood in Raithu
rond het midden van de vijfde eeuw. Beide groepen martelaren werden gedood
door de Blemmyes (Blemmyae), een nomadische Nubische stam uit delen
van Arabië en Egypte.
|
The Martyrs slain
at Sinai and Raithu are venerated together on January 14th. They
were two different groups of saints and were killed at different times and at
different locations. One group of these martyrs were killed at Sinai about
the year 296, during the reign of Diocletian. The other group of martyrs were
killed in Raithu about the middle of the fifth century. Both groups of
martyrs were killed by the Blemmyes (Blemmyae), a nomadic Nubian tribe
from parts of Arabia and Egypt.
|
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Eteokles,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april.
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
M
Ý
|
Etherius (Aetherius),
Basilius, Eugenius, Agathodorus, Elpidius, Capito en
Ephraim, Patriarch van Antiochië, de Zeven Heilige Hiero-Martelaren van
Cherson
|
De Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson waren allen
bisschoppen in Cherson in verschillende periodes. Ze stierven allen de
marteldood gedurende de vroege jaren van de vierde eeuw, behalve Aetherius,
die in vrede stief. Allemaal waren ze door de Patriarch van Jeruzalem
uitgezonden als missionarissen. Basilius wekte de zoon van de prins op uit de
dood. Hierom werd hij aan zijn voeten vastgebonden en door de straten
gesleurd tot hij stierf. Ephrem werd onthoofd. Eugenius, Elpidus en
Agathadorus werden met staven geslagen en dood gestenigd. Aetherius leefde
gedurende het regime van Constantinus de Grote. Hij regeerde de Kerk in
vrijheid en vrede, stichtte een grote kerk in Cherson, en stierf in vrede.
Capito (een enkele website noemt hem Caption) was de laatste van de
bisschoppen. Hij werd gevangen genomen door heidense Scythianen en werd
verdronken.
|
The Seven Holy
Hiero-Martyrs of Cherson were all bishops in Cherson at different times. They
were all martyred during the early years of the fourth century, except
Aetherius, who died peacefully. All of them were sent by the Patriarch of
Jerusalem as missionaries. Basil raised the son of a prince from the dead.
For this he was tied and bound by the feet and dragged through the streets
until he died. Ephrem was beheaded. Eugenius, Elpidus and Agathadorus were
beaten with rods and stoned to death. Aetherius lived during the reign of
Emperor Constantine the Great. He governed the Church in freedom and peace,
erected a large church in Cherson, and died peacefully. Capito (on one
website he is called Caption) was the last of the bishops. He was captured by
pagan Scythians and was drowned.
|
07 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Etolia (Aitolia)
|
Er is geen enkele aanwijzing gevonden, dat er ooit een
Sint Aitolia bestaan heeft. Waarschijnlijk verwijst deze naam naar Sint
Kosmas Aitolos (van Aetolia), die wordt herdacht op 24 Augustus
(>>>zie Kosmas Aitolos 24 augustus).
|
There’s no
indication at all that ever a Saint Aitolia existed. Probably this name
refers to Saint Kosmas Aitolos (of Aetolia), who is commemorated on
August 24 (>>>see Kosmas Aitolos August 24).
|
24 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
M
Ý
|
Etymasius (Hetoimassios)
de Monnik of leek,
en/of Eusebius (monnik) en Basilius (diaken), Chariton
(monnik), Comasius (Komassios) (monnik), Daniel (monnik), Hierotheus
(monnik), Johannes (priester), Nicephorus (Nikephoros) (priester), Petrus
(priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop),
Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van Tiberiopolis
(Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor) (bisshop),
Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop) were clergy
from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3) wanted to compel all
Christians to turn back to idolatrous worship, they sought refuge in
Thessalonica. They did not find peace there and they made their way to
Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short while they
led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up with them
and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny Christ, they
were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several websites mention
16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius and Eusebius are
being confused with eachother, or that one of these two names is wrong.
However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Euagelismos tis Theotokou
Evangelos
Annunciatie van de Maagd
(Maria-Boodschap)
Annunciation of the
Theotokos
|
Een dubbel religious en seculair feest, een van de
grootste van het jaar. Op Onafhankelijkheidsdag wordt de
Onafhankelijkheidsoorlog van 1821 (tegen de eeuwenlange Turkse overheersing)
herdacht. De grootste viering is natuurlijk in Athene.
Maria-Boodschap is de herdenking van het nieuws dat aan de
Maagd Maria werd gebracht, dat zij de Moeder van Christus zou worden.
Ook parochies genoemd naar Maria-Boodschap vieren hun
naamdag vandaag.
|
A joint religious
and secular feast, one of the biggest in the year. Independence Day parades
celebrate the 1821 War of Independence against the centuries of Turkish rule,
the biggest being, naturally, in Athens, while the Feast of the Annunciation
sees a celebration of the news given to the Virgin Mary that she was to
become the Mother of Christ.
Also parishes
named after the Annunciation of the Theotokos celebrate their nameday today.
|
25 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
ABDF
HIJKM
Ý
|
Eudocia
Martelares
|
|
|
04 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
J
Ý
|
Eudocia de Samaritaanse
Hosio-Martelares
|
Sint Eudokia de Samaritaanse kwam uit Helioupolis, in
Libanesië in Phoenicië. Ze leefde tijdens het regime van koning Trajanus in
160. In het begin was ze een heiden, die een promiscue leven leidde waarmee
ze veel geld verdiende. De monnik Germanus bekeerde haar tot het Christelijke
geloof en ze werd gedoopt door bisschop Theodotos. Ze verdeelde haar rijkdom
onder de armen en werd non in een klooster. Daar leidde ze een ascetisch
leven. In 270 werd ze door haar voormalige minnaars beschuldigd omdat ze
Christen was en werd voor koning Aurelianus gebracht. Maar ze verrichtte een
wonder waardoor de koning tot het Christelijke geloof werd bekeerd. Daarna
werd ze voor Diogenes, de gouverneur van Helioupolis gebracht. Maar opnieuw
verrichtte ze een wonder en ze werd vrijgelaten. Later, toen Vicentius
gouverneur werd, werd Eudokia onthoofd.
|
Saint Eudokia
the Samaritan came from Helioupolis, in Libanesia in Phoenicia. She lived
during the reign of king Trajan in 160. In the beginning she was a pagan, who
led a promiscue life by which she earned a lot of money. The monk Germanus
converted her to the Christian faith and she was baptized by bishop
Theodotos. She distributed her wealth to the poor and became a nun in a
monastery. There she led an ascetical life. In 270 she was accused by her
former lovers for being a Christian and she was brought to king Aurelianus.
But she performed a miracle by which the king was converted to the Christian
faith. After that she was brought to Diogenes, the governor of Helioupolis.
But again she worked a miracle and she was set free. Later, when Vicentius
became governor, Eudokia was beheaded.
|
01 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
ABDF
HIJKM
Ý
|
Eudocimus
|
|
|
31 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
JKM
Ý
|
Eudoxia,
Theodora, Theoctiste en hun moeder Athanasia, en Cyrus en
Johannes de Wonderdoeners
|
Sint Cyrus leefde tijdens het regime van Diocletanus in
Alexandrië. Vanwege de vervolgingen vluchtte hij naar een kleine
monnikengemeenschap in de Golf van Arabië. Sint Johannes was soldaat. Toen hij
hoorde over Sint Cyrus sloot hij zich bij hem aan. Ze leidden een leven van
deugdzaamheid, genazen iedere ziekte en kregen de titel “Zilverlozen”.
Athanasia en haar dochters werden gevangen genomen en voor het gerecht
gesleept vanwege hun christelijke geloof. Toen Johannes en Cyrus hen wilden
bijstaan, werden zij ook gevangengenomen. Na vele folteringen werden allen
onthoofd in 292. Hun tombe werd een befaamd pelgrimsoord in Egypte. Het werd
gevonden in het gebied van een modern vakantieoord nabij Alexandrië genaamd
Abu Kyr. Cyrus en Johannes worden ook herdacht op 28 juni (>>>zie
Anargiros 28 juni)
|
Saint Cyrus
lived during the reign of Diocletan in Alexandria. Because of the
persecutions he fled to a small community of monks in the Gulf of Arabia.
Saint John was a soldier. When he heard about Saint Cyrus he joined him. They
led a life of virtue, healed every disease and received the title of
“Unmercenaries”. Athanasia and her daughters were arrested and taken to the
tribunal because they were christians. When John and Cyrus wanted to support
them, they were arrested too. After many torments all were beheaded in 292.
Their tombe became a famous place of pilgrimage in Egypt. It was found in the
area of a modern day resort near Alexandria called Abu Kyr. Cyrus and John
are also commemmorated on 28 june (>>>see Anargiros 28 june)
|
31 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DM
Ý
|
Eugenia
Hosio-Martelares
en haar Metgezellen Protas en Hyacinthus
|
Sint Eugenia was de dochter van Philippus, een Prefect van
Rome, en Claudia. Toen Philippus met zijn familie naar Alexandrië verhuisde,
leerde Eugenia het Christelijke geloof kennen. In het geheim vertrok zij 's
nachts uit Alexandrië met Protas en Hyacinthus, twee van haar bedienden.
Vermomd als man deed ze zichzelf voor als eunuch te zijn en noemde zichzelf
Eugenius. Met haar bedienden nam zij het kloosterleven op in een klooster
voor mannen. Haar ouders konden niet haar vinden en rouwden om haar. Na enige
tijd vatte een vrouw, genaamd Melanthia, die dacht dat Eugenia een man was,
lust voor haar op. Maar Eugenia weigerde om op het verlangen van Melanthia in
te gaan. Toen Melanthia haar beschuldigde van belediging van haar eer, werd
Eugenia voor de Prefect gebracht, haar eigen vader Philippus. Eugenia
openbaarde aan Philippus dat zij onschuldig was. Toen zij ook aan hem openbaarde,
dat zij zijn eigen dochter was, werd Philippus een Christen. Daarna werd hij
onthoofd in Alexandrië. Eugenia, Protas en Hyacinthus werden teruggebracht
naar Rome, waar zij als martelaren stierven in de jaren van Commodus
(180-192).
|
Saint Eugenia was
the daughter of Philip, a Prefect of Rome, and Claudia. When Philip moved to
Alexandria with his family, Eugenia learned the Christian faith. Secretly she
departed from Alexandria by night with Protas and Hyacinth, two of her
servants. Disguised as a man she pretended to be a eunuch and called herself
Eugene. With her servants she took up the monastic life in a monastery of
men. Her parents could not find her and mourned for her. After some time a
woman, named Melanthia, who thought that Eugenia was a man, conceived lust
for her. But Eugenia refused to comply with Melanthia’s desire. When
Melanthia accused her of having done insult to her honour, Eugenia was
brought before the Prefect, her own father Philip. Eugenia revealed to Philip
that she was innocent of the accusations. When she also revealed to him that
she was his own daughter, Philip became a Christian. Afterwards he was
beheaded at Alexandria. Eugenia, Protas and Hyacinth were taken back to Rome,
where they died as martyrs in the years of Commodus (180-192).
|
24 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
ADFH
IJKM
Ý
|
Eugenius,
Agathodorus, Elpidius, Capito, Aetherius, Basilius en
Ephraim, Patriarch van Antiochië, de Zeven Heilige Hiero-Martelaren van
Cherson
|
De Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson waren allen
bisschoppen in Cherson in verschillende periodes. Ze stierven allen de
marteldood gedurende de vroege jaren van de vierde eeuw, behalve Aetherius,
die in vrede stief. Allemaal waren ze door de Patriarch van Jeruzalem uitgezonden
als missionarissen. Basilius wekte de zoon van de prins op uit de dood.
Hierom werd hij aan zijn voeten vastgebonden en door de straten gesleurd tot
hij stierf. Ephrem werd onthoofd. Eugenius, Elpidus en Agathadorus werden met
staven geslagen en dood gestenigd. Aetherius leefde gedurende het regime van
Constantinus de Grote. Hij regeerde de Kerk in vrijheid en vrede, stichtte
een grote kerk in Cherson, en stierf in vrede. Capito (een enkele website
noemt hem Caption) was de laatste van de bisschoppen. Hij werd gevangen
genomen door heidense Scythianen en werd verdronken.
|
The Seven Holy
Hiero-Martyrs of Cherson were all bishops in Cherson at different times. They
were all martyred during the early years of the fourth century, except
Aetherius, who died peacefully. All of them were sent by the Patriarch of
Jerusalem as missionaries. Basil raised the son of a prince from the dead.
For this he was tied and bound by the feet and dragged through the streets
until he died. Ephrem was beheaded. Eugenius, Elpidus and Agathadorus were
beaten with rods and stoned to death. Aetherius lived during the reign of
Emperor Constantine the Great. He governed the Church in freedom and peace,
erected a large church in Cherson, and died peacefully. Capito (on one
website he is called Caption) was the last of the bishops. He was captured by
pagan Scythians and was drowned.
|
07 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Eugenius,
Mardarius, Orestes, Eustratius
en Auxentius, Martelaren
|
De heilige martelaren
Eustratios, Auxentios, Eugenius, Mardarios en Orestes stierven als martelaren
onder Diocletianus, rond het begin van de vierde eeuw. Eustratius was een
Romeinse generaal in de stad Satalios. Eugenius was was één van zijn
kameraden in het leger. Orestes was een gerespecteerd soldaat. Auxentius was
een priester. Mardarius was een burger van de stad Aravraca. Eustratius kwam
uit dezelfde stad. Ze bekenden allemaal openlijk Christen te zijn en ze
werden allen hierom gemarteld. Eugenius en Mardarius stierven tijdens de folteringen,
Orestes werd blootgesteld aan een roodgloeiend rooster, Eustratius stierf in
een brandende oven en Auxentius werd onthoofd.
|
The holy martyrs Eustratios, Auxentios, Eugene, Mardarios and Orestes
died as martyrs under Diocletian, around the beginning of the Fourth century.
Eustratius was a Roman general in the city of Satalios. Eugene was one of his
comrades in arms. Orestes was a respected soldier. Auxentius was a priest.
Mardarius was a citizen from the town of Aravraca. Eustratius was from the same
town. They all openly confessed being Christians and they were all tortured
for this. Eugene and Mardarius died while being tortured, Orestes was exposed
on a red-hot iron grid, Eustratius died in a flaming furnace and Auxentius
was beheaded.
|
13 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Eugenius,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus,
Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius,
Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon, Ostrychius,
Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus, Theogenes,
Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Eugraphus,
Menas (Minas) Kallikelados en Hermogenes, de
Martelaren van Alexandrië
|
Volgens de Synaxaristen kwam Sint Menas uit Athene. Hij
was een militair officier, een geleerde man en bekwaam in toespraken. Daarom
kreeg hij de achternaam Kallikelados ("de Welsprekende"). Eugraphus
was zijn schrijver. Beiden hadden Christelijke ouders. Keizer Maximinus
stuurde Sint Menas naar Alexandrië om een geschil onder de burgers te
beëindigen. Sint Menas echter wendde zijn welsprekendheid ook aan om de
Christenen te sterken in hun geloof. Toen Maximinus hiervan, stuurde hij
Hermogenes, die een eparch was, zoon van ongelovige ouders, om Menas af te
laten keren van het Christelijke geloof. Maar vanwege de wonderen, die Sint
Menas verrichtte, werd Hermogenes ook een Christen. De Heiligen Menas,
Eugraphus en Hermogenes werden onthoofd, volgens sommigen in het jaar 235,
volgens anderen in het jaar 313. De relieken van de martelaren werden in zee
gegooid. In de 9e eeuw werden ze gevonden en naar Constantinopel gebracht
(>>>zie Menas, 17 Februari).
Er waren verscheidene heiligen met de naam Menas, die
werden vereerd in de oude Kerk. Er is echter veel verschil van mening
ontstaan over hun identiteit of diversiteit. Het is mogelijk dat Menas van
Mareotis, Menas van Cotyaes en Menas ovanf Constantinopel, genaamd Kallikelados,
één en dezelfde persoon zijn (>>>zie ook Menas, 11 November).
|
According to the
Synaxaristes, Saint Menas had Athens as his homeland. He was a military
officer, an educated man and skilled in speech. Because of that he was
surnamed Kallikelados ("most eloquent"). Eugraphus was his scribe.
Both had Christian parents. The Emperor Maximinus sent Saint Menas to
Alexandria to end a strife among the citizens. Saint Menas however also
employed his eloquence to strengthen the Christians in their faith. When
Maximinus heard of this, he sent Hermogenes, who was an eparch, son of
unbelieving parents, to turn Menas away from his Christian faith. But because
of the miracles wrought by Saint Menas, Hermogenes became a Christian too.
Saints Menas, Eugraphus and Hermogenes were beheaded, according to some in
the year 235, according to others in the year 313. The relics of the martyrs
were cast into the sea. In the ninth century they were found and transferred
to Constantinople (>>>see Menas, February 17).
There were
several saints with the name Menas, who were honoured in the ancient Church.
However much dispute is raised about their identity or diversity. It is
possible that Menas of Mareotis, Menas of Cotyaes, and Menas of
Constantinople, surnamed Kallikelados, are one and the same person
(>>>also see Menas, November 11).
|
10 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Eulampia
en haar broer Eulampius, Martelaren
|
Eulampius en Eulampia kwamen uit Nicomedia. Ze stierven
als martelaren tijdens het regime van Maximianus in het jaar 296.
|
Eulampius and
Eulampia were from Nicomedia. They died as martyrs during the reign of
Maximian, in the year 296.
|
10 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Eulampius
en zijn zus Eulampia, Martelaren
|
Eulampius en Eulampia kwamen uit Nicomedia. Ze stierven
als martelaren tijdens het regime van Maximianus in het jaar 296.
|
Eulampius and
Eulampia were from Nicomedia. They died as martyrs during the reign of
Maximian, in the year 296.
|
10 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DFHI
JKM
Ý
|
Eumenius de
Wonderdoener
Bisschop van Gortyna in Kreta
|
|
|
18 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFIJ
KM
Ý
|
Eunice
en Terentius, Martelaren
|
It is unknown from what
country these Martyrs originated, nor in what time they lived. They endured
many bitter torments, after which they were beheaded.
|
It is unknown
from what country these Martyrs originated, nor in what time they lived. They
endured many bitter torments, after which they were beheaded.
|
28 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DKM
Ý
|
Eunician,
Zoticus, Agathopus, Basilides, Evarestus, Pompius,
Theodulus, Saturninus, Euporus en Gelasius, de Tien Heilige Martelaren van
Kreta
|
De heilige martelaren Theodulos, Saturninus, Euporos,
Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos, Basilidos, Evarestos, en Pompios kwamen
van verschillende plaatsen en steden op het eiland Kreta. Ze stierven als
martelaar onder Decius in 250.
|
The holy martyrs
Theodulos, Saturninus, Euporos, Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos,
Basilidos, Evarestos, and Pompios belonged to different localities and cities
on the island of Crete. They suffered martyrdom under Decius in 250.
|
23 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Eunoicus,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus, Theodulus,
Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de 40
Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on the
shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Euodias (Evodus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Euodias (Evodus) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Euodias (Evodus) was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Euphemia
de Alombekende Groot-Martelares
Proclamatie van de Tomos in Chalcedon (4e
Oecumenische Concilie)
|
Tijdens het regime van Marcianus en Pulcheria, werd het
Vierde Oecumenische Concilie in 451 bijeengeroepen in Chalcedon tegen
Eutyches en diegenen met een gelijkaardige mening. De 630 Vaders die de
Orthodoxie verdedigden, en zij die van tegengestelde mening waren, kwamen na
veel debat overeen om hun respectieve definities van het geloof in
afzonderlijke boeken te schrijven en God de waarheid in deze kwestie te laten
bevestigen. Toen beide teksten waren voorbereid, werden de twee boekdelen in
de kist met de relikwieën van Sint Euphemia geplaatst. Nadat zij de kist
verzegeld hadden, vertrokken zij. Na drie dagen van nachtenlange smeekbeden,
werd het relikwieënschrijn geopend in aanwezigheid van de Keizer. Het
boekdeel van de ketters werd gevonden onder de voeten van de Heilige
Euphemia. Het boekdeel van de Orthodoxen werd gevonden in haar rechterhand.
|
During the reign
of Marcian and Pulcheria, the Fourth Ecumenical Council was convoked in 451
in Chalcedon against Eutyches and those of like mind with him. The 630
Fathers who defended Orthodoxy, and those who were of contrary mind, agreed
after much debate to write their respective definitions of faith in separate
books and to let God confirm the truth in this matter. When both texts were
prepared, the two tomes were placed in the case that held Saint Euphemia's
relics. After they sealed the case, they departed. After three days of
night-long supplications, the reliquary was opened in the presence of the
Emperor. The tome of the heretics was found under the feet of Saint Euphemia.
The tome of the Orthodox was found in her right hand.
|
11 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
ADFH
IJKM
Ý
|
Euphemia
de Alombekende Groot-Martelares
Naamdag
|
|
|
16 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFHI
JKM
Ý
|
Euphrasia,
Alexandria (Alexandra), Claudia, Julia, Matrona, Phaeina (Thaina, Phaine, Falina) en Tecusa
(Thecusa), de 7 Heilige Maagden, en Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Euphrasius,
Cercyra, Faustianus, Jakishol (Jakischolus of Inischolus),
Januarius, Mamminus (Mammius, Mammonius), Marsalus (Massalus, Marsalius) en
Sagornius (of Saturninus), Martelaren van Corfu en Metgezellen van Jason
(Iason) en Sosipatrus, Apostelen van de 70
|
Jason en Sosipater, Discipelen van Paulus, waren van de 70
Apostelen. Cercyra was de dochter van de koning van het eiland Corfu. Jason
was geboren in Tarsus in Cilicië en werd daar Bisschop. Sosipater,
die Bisschop van Iconium werd, was geboren in Patras in Achaea.
Tijdens hun reizen, de Gospel prekend, kwamen Jason en Sosipater aan op het
eiland Corfu. Daar bouwden ze een kerk en bekeerden heidenen. Hierom liet de
koning van het eiland hen in de gevangenis werpen. Daar bekeerden ze zeven
dieven, die ook gevangen zaten, tot het Christelijke geloof. De namen van de
dieven waren: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
en Mamminus. Hierom beval de koning, dat de zeven bekeerde dieven in kokende
pek moesten worden gedood. De maagd Cercyra, de dochter van de koning, bekeek
uit haar raam hoe haar vader de apostelen martelde. Dit ziend, verklaarde ze
zichzelf een Christen en verdeelde al haar juwelen onder de armen. De koning,
woedend, zette zijn dochter in een speciale gevangenis. Toen ze weigerde
afstand te doen van haar Christelijke geloof, liet de koning de gevangenis
platbranden, maar Cercyra bleef in leven. Veel mensen die dit wonder zagen,
werden gedoopt. Toen liet de koning zijn dochter aan een boom binden en met pijlen doodschieten. Veel Christenen
vluchtten naar het dichtsbijzijnde eiland om zich te verstoppen voor de
vreselijke koning. Toen de koning hen per boot achtervolgde, zond de boot en
de koning stierf. Jason en Sosipater preekten vrijelijk de Gospel in Corfu
tot ze op hoge leeftijd stierven. Jason en Sosipater worden ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Jason and
Sosipater, Disciples of Paul, were of the Seventy Apostles. Cercyra was the
daughter of the king from the island of Corfu. Jason was born in Tarsus in Cilicia and became Bishop there. Sosipater, who became Bishop of Iconium, was born in Patras in Achaea. During
their travels, preaching the Gospel, Jason and Sosipater arrived on the island
of Corfu. There they built a church and converted heathens. Because of this,
the king of the island threw them into prison. There they converted seven
thieves, who were als imprisoned, to the Christian faith. The names of the
thieves were: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
and Mamminus. For this the king ordered the seven converted thieves to be put
to death in boiling pitch. The virgin Cercyra, the daughter of the king,
watched from the window how her father was torturing the apostles. Seeing
this, she declared herself a Christian and distributed all of her jewels to
the poor. The king, enraged, put his daughter in a special prison. When she
refused to renounce her Christian faith, the king had the prison burned, but
Cercyra remained alive. Many people who saw this miracle, were baptized. Then
the king had his daughter tied to a tree and slain by arrows. Many Christians
fled to the nearest island to hide themselves from the terrible king. When
the king pursued them by boat, the boat sank and the king died. Jason and
Sosipater freely preached the Gospel in Corfu until they died at old age. Jason and Sosipater are also commemorated
on the 4th of january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Euphrosyna
en haar Vader Paphnoutius
|
|
|
25 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
ADFI
K
Ý
|
Euphrosynus de Kok
|
|
|
11 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Euplus de Diaken
Martelaar
|
Sint Euplus kwam uit Catanië in Sicilië. Calvisianus de
Gouverneur onderwierp hem aan bijzonder ruwe kwellingen. Toen hij weigerde om
Mars, Apollo en Aesculapius te aanbidden, werd hij onthoofd in het jaar 304,
tijdens het regime van Diocletianus.
|
Saint Euplus was
from Catania in Sicily. Calvisianus the Governor put him to exceedingly harsh
torments. When he refused to worship Mars, Apollo and Aesculapius, he was
beheaded in the year 304, during the reign of Diocletian.
|
11 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Euporus,
Gelasius, Eunician, Zoticus, Agathopus, Basilides,
Evarestus, Pompius, Theodulus en Saturninus, de 10 Heilige Martelaren van
Kreta
|
De heilige martelaren Theodulos, Saturninus, Euporos,
Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos, Basilidos, Evarestos, en Pompios
kwamen van verschillende plaatsen en steden op het eiland Kreta. Ze stierven
als martelaar onder Decius in 250.
|
The holy martyrs
Theodulos, Saturninus, Euporos, Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos,
Basilidos, Evarestos, and Pompios belonged to different localities and cities
on the island of Crete. They suffered martyrdom under Decius in 250.
|
23 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Eupraxia
en Olympias, de Rechtschapenen
|
|
|
25 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DM
Ý
|
Eupsychius van Caesarea
Martelaar
|
Sint Eupsychius kwam uit Cappadocië. Hij leefde een
onschuldig leven met zijn vrouw tijdens het regime van Julianus de Apostaat.
Nadat hij en andere Christenen de heidense tempel gewijd aan Fortuna
vernietigden, werd hij onthoofd in het jaar 362.
|
Saint Eupsychius
was from Cappadocia. He lived a blameless life with his wife during the reign
of Julian the Apostate. After he and other Christians destroyed the pagan
temple dedicated to Fortune, he was beheaded in the year 362.
|
09 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Eurychius van Puteoli,
Acutius, Proculus, Sosius, Faustus en Desiderius, Synode
van Januarius-Bisschop van Benevento
|
Deze Martelaren stierven de marteldood in Campania in
Italy tijdens het regime van Diocletianus (284-305), toen Timotheus Proconsul
was. Sint Januarius was de Bisschop van Benevento in Campania. Toen hij werd
gearresteerd, werd hij naar Nola gebracht. Daar werd hij in een brandende
overn gegooid, maar hij bleef ongedeerd. In Puteoli werd hij voor de wilde
dieren gegooid, samen met Proculus, Sosius en Faustus, de diakenen,
Desiderius, lezer van de Kerk van Benevento, en Eurychius en Acutius, edelen
uit Puteoli. Toen de wilde dieren de Heiligens naderden, vielen ze hartelijk
aan hun voeten neer. Uiteindelijk werden ze allen onthoofd, rond het jaar
305.
|
These Martyrs
suffered martyrdom in Campania of Italy during the reign of Diocletian
(284-305), when Timothy was Proconsul. Saint Januarius was the Bishop of
Benevento in Campania. When he was arrested, he was taken to Nola. There he
was cast into a burning furnace, but he stayed unharmed. At Puteoli he was
cast to wild beasts, together with Proculus, Sosius and Faustus, the deacons,
Desiderius, reader of the Church of Benevento, and Eurychius and Acutius,
nobles from Puteoli. When the wild beasts came near the Saints, they fell
affectionately at their feet. Finally they were all beheaded, about the year
305.
|
21 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Euschimonus de
Confessor
|
|
|
14 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Eusebius
|
|
|
15 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
AFHI
M
Ý
|
Eusebius
Bisschop van Samosata
Hiero-Martelaar
|
In 361 ondertekenden de Arianen van Antiochië, die
geloofden dat Meletius van Armenië hun doctrines zou bevestigen, een document
samen met de Orthodoxen van Antiochië, eenstemmig akkoord gaand met Meletius'
benoeming als Bisschop van Antiochië. Zij vertrouwden dit document toe aan
Eusebius, Bisschop van Samosata. Het werd echter duidelijk dat Meletius
Orthodox was, en hij werd verbannen. De Arianen overreedden Constantius om
het document van Eusebius terug te eisen. Eusebius weigerde om dit document
aan de keizerlijke ambtenaren te overhandigen zonder de toestemming van
diegenen die het hadden ondertekend. Toen de ambtenaren terugkeerden en
dreigden om zijn rechterhand af te snijden, stak Eusebius zijn beide handen
uit. Constantius was verstomd van verbazing en bewondering. Constantius werd
opgevolgd door Julianus de Apostaat, die door Jovianus in 363 werd opgevolgd,
die door Valentinianus in 364 werd opgevolgd, die zijn broer Valens Keizer
van het Oosten maakte. Deze Valens steunde de Arianen en Eusebius werd naar
Thracië verbannen in 374. Toen Valens in 378 werd gedood, werd hij opgevolgd
door Gratianus. Sint Eusebius keerde terug uit zijn ballingschap. Rond het
jaar 380 wierp een Arische vrouw een kleitegel van het dak, dat zijn hoofd
verpletterde en zijn dood veroorzaakte.
|
In 361 the
Arians of Antioch, who believed that Meletius of Armenia would uphold their
doctrines, signed a document jointly with the Orthodox of Antioch,
unanimously agreeing to Meletius' appointment as Bishop of Antioch. They
entrusted this document to Eusebius, Bishop of Samosata. However it became
apparent that Meletius was Orthodox, and he was banished. The Arians
persuaded Constantius to demand the document back from Eusebius. Eusebius
refused to surrender this document to the imperial officers without the
consent of all who had signed it. When the officers returned and threatened
to cut off his right hand, Eusebius held out both hands. Constantius was
struck with astonishment and admiration.
Constantius was
succeeded by Julian the Apostate, who was succeeded by Jovian in 363, who was
succeedde by Valentinian in 364, who made his brother Valens Emperor of the
East. This Valens supported the Arians and Eusebius was exlied to Thrace in
374. When Valens was slain in 378, he was succeeded by Gratian. Saint
Eusebius returned from exile. About the year 380 an Arian woman threw a clay
tile from the roof, which crushed his head and caused his death.
|
22 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADHJ
KM
Ý
|
Eusebius,
Adam, Benjamin, Domnus, Elias,
Eusebius, Hypatius, Isaac, Isaiah, Jeremiah, Macarius, Mark, Moses, Paul,
Proclus, Sabbas en Sergius, Martelaren van Sinai en Raithu
|
De Martelaren die gedood werden in Sinai en Raithu worden
samen vereerd op 14 januari. Het waren twee verschillende groepen heiligen en
ze werden gedood in verschillende periodes en op verschillende locaties. Eén
groep van deze martelaren werd gedood in Sinai rond het jaar 296, tijdens het
regime van Diocletianus. De andere groep martelaren werd gedood in Raithu
rond het midden van de vijfde eeuw. Beide groepen martelaren werden gedood
door de Blemmyes (Blemmyae), een nomadische Nubische stam uit delen
van Arabië en Egypte.
|
The Martyrs slain
at Sinai and Raithu are venerated together on January 14th. They
were two different groups of saints and were killed at different times and at
different locations. One group of these martyrs were killed at Sinai about
the year 296, during the reign of Diocletian. The other group of martyrs were
killed in Raithu about the middle of the fifth century. Both groups of
martyrs were killed by the Blemmyes (Blemmyae), a nomadic Nubian tribe
from parts of Arabia and Egypt.
|
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Eusebius
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Eusebius de Monnik
en/of Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en
Eusebius (monnik) en Basilius (diaken), Chariton (monnik), Comasius
(Komassios) (monnik), Daniel (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes
(priester), Nicephorus (Nikephoros) (priester), Petrus (priester), Sergius
(priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester),
Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or
16) Hieromartelaren van Tiberiopolis (Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven, tot
de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter (priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two
names is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Eusebona,
Achim, Marcellus, Abim, Anthonius, Guria en Eleazar (de
Heilige Maccabees) en hun moeder Salome (Solomone) en hun leraar Eleazar
|
De Heilige Maccabees, Abim, Anthonius, Guria, Eleazar,
Eusebona, Achim, en Marcellus, waren Joden en navolgers van de Wetten van de
Vaderen, tijdens het regime van Antiochus Epiphanes
("Illustrious"), de Koning van Syria, die een vijand was van de
Joden. Deze jeugdigen werden verschrikkelijk gemarteld, maar ze doostonden
alles. Ze eindigden hun leven in kwellingen, hun leven overgevend aan de
Goddelijke Wet. De eerste die stierf was hun leraar Eleazar, daarna alle
broeders in volgorde van hun leeftijd. Hun moeder Solomone was aanwezig bij
de triomf van haar kinderen over de tiran, hen sterkend in hun geloof, en hun
lijden verdragend. Nadat haar laatste
en jongste zoon als een martelaar gestorven was, en zij op het punt stond te
worden gegrepen om ter dood gebracht te worden, gooide ze zichzelf in het
vuur, in het jaar 168 voor Christus.
|
The Holy
Maccabees, Abim, Anthony, Guria, Eleazar, Eusebona, Achim, and Marcellus,
were Jews and keepers of the Laws of the Fathers, living during the reign of
Antiochus Epiphanes ("Illustrious"), the King of Syria, who was an
enemy of the Jews. These youths were unspeakably tortured, but they endured
everything. They ended their lives in torments, surrendering their life for
the sake of the observance of the divine Law. The first to die was their
teacher Eleazar, then all the brethren in the order of their age. Their
mother Solomone, was present at her children's triumph over the tyrant,
strengthening them in their struggle for the sake of their Faith, and
enduring their sufferings. After her
last and youngest son died as a martyr, and she was about to be seized to be
put to death, she cast herself into the fire, in the year 168 before Christ.
|
01 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Eusigenius
Martelaar
|
Sint Eusigenius kwam uit Antiochië. Hij was militair meer
dan zestig jaar militair van de tijd van van Constantius Chlorus tot het
regime van Julianus de Apostaat. Toen hij Julianus om zijn goddeloosheid
bekritiseerde, werd hij onthoofd in het jaar 361, op de leeftijd van 110
jaar.
|
Saint Eusigenius
was from Antioch. He had been a soldier for more than sixty years from the time of the reign of
Constantius Chlorus to that of Julian the Apostate. When he criticised Julian
for his impiety, he was beheaded in the year 361, at the age of 110 years.
|
05 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Eustathius van Antiochië
Aartsbisschop
|
|
|
21 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
JK
Ý
|
Eustathius van Thessoloniki
Groot-Martelaar,
zijn vrouw Theopista, en hun 2 zonen Agapius en Theopistus
|
Eustathius, of Eustace, was een Romeinse generaal tijdens
het regime van Keizer Hadrianus (117-138). Vóór zijn doop heette hij
Placidus. Zijn vrouw Theopista heette Tatiana vóór haar doop. Ze hadden twee
zonen, Agapius en Theopistus. De Keizer was zó geërgerd door zijn bekering
tot het Christendom, dat hij beval om Eustathius, zijn vrouw en hun kinderen
in een messing stier te plaatsen en er een vuur onder aan te steken. Toen het
messing heet werd, stierven ze door verbranding. St. Eustathius is de
patroonheilige van jagers. Dit gebeurde in het jaar 118.
|
Eustathius, or
Eustace, was a Roman general, during the reign of Emperor Hadrian (117-138).
Before his baptism he was called Placidus. His wife Theopista was called
Tatiana before her baptism. They had two sons, Agapius and Theopistus.The
Emperor was so exasperated at his conversion to Christianity, that he ordered
to place Eustathius, his wife and their children inside a brazen bull and to
lighten a fire under it. When the brass became hot, they burned to death. St.
Eustace is the patron of huntsmen. This happened in the year 118.
|
20 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
ADFG
HIJKM
Ý
|
Eustratius,
Auxentius, Eugenius, Mardarius en Orestes, Martelaren
|
De heilige martelaren
Eustratios, Auxentios, Eugenius, Mardarios en Orestes stierven als martelaren
onder Diocletianus, rond het begin van de vierde eeuw. Eustratius was een
Romeinse generaal in de stad Satalios. Eugenius was was één van zijn
kameraden in het leger. Orestes was een gerespecteerd soldaat. Auxentius was
een priester. Mardarius was een burger van de stad Aravraca. Eustratius kwam
uit dezelfde stad. Ze bekenden allemaal openlijk Christen te zijn en ze
werden allen hierom gemarteld. Eugenius en Mardarius stierven tijdens de
folteringen, Orestes werd blootgesteld aan een roodgloeiend rooster,
Eustratius stierf in een brandende oven en Auxentius werd onthoofd.
|
The holy martyrs Eustratios, Auxentios, Eugene, Mardarios and Orestes
died as martyrs under Diocletian, around the beginning of the Fourth century.
Eustratius was a Roman general in the city of Satalios. Eugene was one of his
comrades in arms. Orestes was a respected soldier. Auxentius was a priest.
Mardarius was a citizen from the town of Aravraca. Eustratius was from the
same town. They all openly confessed being Christians and they were all
tortured for this. Eugene and Mardarius died while being tortured, Orestes
was exposed on a red-hot iron grid, Eustratius died in a flaming furnace and
Auxentius was beheaded.
|
13 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFHI
JKM
Ý
|
Euterpe,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki, Kleopatra,
Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid
worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan
heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is
dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Euthalia
|
Deze maagd stierf in het jaar 252.
|
This virgin died
in the year 252.
|
02 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
HIM
Ý
|
Euthymius de Grote
|
Sint Euthymios leefde tijdens het regime van koning
Gratianus in 377. Hij kwam uit Melitine in Armenië, en was de zoon van Paulus
en Dionysia, twee vrome en gelovige mensen. Paulus en Dionysia, die steriel
was, baden tot God om hen een kind te gunnen. Een engel vertelde hen, dat
allen blij en vrolijk moesten zijn, omdat de geboorte van het kind elke
ketterij zou afschaffen en universele vrede aan de Kerk zou brengen. Dus werd
het kind Euthymios genoemd, wat “brenger van blijdschap“ betekent. Na de dood
van zijn vader, bracht zijn moeder hem aan Eutrojos, bischop van Melitine. Op
de leeftijd van 29 ging hij naar Jeruzalem naar llive met St. Theoktistos in
een hol op de berg. Daar heelde hij heel wat mensen. Men zegt dat één keer
voedde hij 400 mensen met zeer weinig broden van brood. Hij werkte vele
mirakelen. Door gebed bewees hij onvruchtbare en kinderloze vrouwen
vruchtbaar en kunnen geboorte aan vele kinderen geven. Ook toen de aarde slechts
slecht gewas gaf, bracht hij regen. Hij stierf op de leeftijd van 90
|
Saint Euthymios
lived during the reign of king Gratian in 377. He was from Melitine in
Armenia, and was the son of Paul and Dionysia, two pious and faithful people.
Paul and Dionysia, who was sterile, prayed to God to grant them a child. An
angel told them they all should be jolly and cheerful, because the child’s
birth would abolish every heresy and would bring universal peace to the
Church. So the child was called Euthymios, which means “bringer of jollity”.
After his father’s death, his mother brought him to Eutrojos, bishop of
Melitine. At the age of 29 he went to Jerusalem to llive with St. Theoktistos
in a cave on the mountain. There he healed a lot of people. It is said that one
time he fed 400 men with very few loaves of bread. He worked many miracles.
Through prayer he proved barren and childless women to be fruitful and able
to give birth to many children. Also when the earth gave only poor crop, he
brought rain. He died at the age of 90.
|
20 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
ABDF
HIJKM
Ý
|
Euthymius de Grote
en zijn Mede-Strijder en Metgezel in Ascetisme,
Theoctistus
|
|
|
03 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Euthymius van Sardes
Metropolitan van Sardes
Hiero-Martelaar
|
|
|
26 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Eutropius,
Cleonicus en Basiliscus,
de Martelaren van Amasea
|
Deze martelaren waren inwoners van Cappadocië. Ze waren
strijdmakkers en verwanten van de martelaar Theodorus de Tyron (17 februari). Ze
werden voor President Asclepiodotus gebracht en wreed geslagen. Sint
Eutropios werd op zijn mond geslagen voor het beledigen van de President. Ze
werden van hun wonden genezen door een verschijning van de Heer en Sint
Theodorus. Een groot aantal heidenen, die hier getuige van waren, waren zo
verbaasd door dit wonder, dat ze zich bekeerden tot het christendom. Hierom
werden zij onthoofd. Toen veranderde de President zijn methode. Hij probeerde
Sint Cleonicosdoor vleierij en beloftes te verleiden afstand te doen van zijn
geloof. Maar Sint Cleonicos lachte om de domheid van de President en de
machteloosheid van de afgoden. Door hun gebeden wierpen de martelaren het
standbeeld van Artemis om. Toen zij in kokende was werden gegooid, bleven ze
ongedeerd. Uiteindelijk werden Eutropios en Cleonicos gekruisigd en
Basiliskos werd in de gevangenis gegooid. Hij werd een jaar later onthoofd,
op 22 mei (>>>zie ook Basiliscus 22 mei).
|
These martyrs
were natives of Cappadocië. They were comrades in arms and relatives of the
martyr Theodore the Tyro (February
17). They were brought
before President Asclepiodotus and beaten cruelly. Saint Eutropios was
slapped on the mouth for offending the President. They were cured of their
wounds by an apparition of the Lord and Saint Theodore. A large number of
pagans who whitnessed this, were so amazed by this miracle, that they
converted to christianity. For this they were beheaded. Then the President
changed his method. He tried to lead Saint Cleonicos to renounce his faith by
flattery and promises. But Saint Cleonicos laughed at the President's
stupidity and the idols' powerlessness. By their prayers the martyrs turned
over Artemis' statue. When they were plunged into boiling wax, they remained
unharmed. Finally Eutropios and Cleonicos were crucified and Basiliskos was
thrown into prison. He was beheaded a year later, on May 22 (>>>also
see Basiliscus May 22).
|
03 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Eutychianus (Eftichianos),
Theodota, Evodius en Chrysogonus en 120 andere
Martelaren
|
Deze Martelaren, die stierven in het jaar 304, worden
gevierd op dezelfde dag als Sint Anastasia Pharmacolytria (>>>zie Anastasia,
22 December).
Sint Chrysogonus was de leraar van Sint Anastasia.
Diocletianus liet Chrysogonus naar hem toe sturen in Aquileia. De keizer
ondervroeg Chrysogonus persoonlijk. Maar Chrysogonus weigerde om afstand te doen van zijn Christelijke
geloof. Daarom werd hij onthoofd en in zee gegooid. Later werden zijn
relieken gevonden door een presbyter genaamd Zoilus.
Sint Theodota was een jonge weduwe met drie kinderen. Sint
Anastasia woonde bij haar in Macedonië, en de twee vrouwen bezochten
Chrisenen in de gevangenis en zorgden voor hen. Toen Theodota wed
gearresteerd, werd ze naar Nicetas, de gouverneur van Bithynië, gestuurd voor
ondervraging. Theodota weigerde haar Christelijke geloof te ontkennen. Hierom
werden zij en haar drie kinderen ter dood veroordeeld, geslagen en door vuur
verbrand. Haar oudste zoon heette Evodius (of Evodus). Theodota en Evodius
worden ook herdacht op 29 Juli (>>>zie ook Theodota, Evodius, 29
Juli 29).
Sint Eutychianus werd gevangen gezet, omdat hij Christen
was. Hij was gemarteld en zijn rijkdom was in beslag genomen. Hij en de
andere gevangenen werden veroordeeld tot verdrinking samen met Sint
Anastasia. De soldaten hadden gaten in een boot geboord, zodat het zou
zinken. De gevangenen werden in deze boot gezet, en ze werden de open zee op
gestuurd. Sint Theodota verscheen en stuurde het schip naar wal. Toen 120 men
getuige waren van dit wonder, bekeerden ze zich tot het Christelijke geloof.
Ze werden gedoopt door Sint Eutychianus en Sint Anastasia. Daarna werden Sint
Eutychianus en de 120 mannen gevangen en onthoofd met het zwaard.
|
These Martyrs,
who died in the year 304, are celebrated on the same day as Saint Anastasia
Pharmacolytria (>>>see Anastasia, December 22).
Saint Chrysogonus
was the teacher of Saint Anastasia. Diocletian had Chrysogonus sent to him at
Aquileia. The emperor interrogated Chrysogonus personally. But
Chrysogonus refused to renounce his
Christian faith. Therefore, he was beheaded and thrown into the sea. Later, his
relics were found by a presbyter named Zoilus.
Saint Theodota
was a young widow with three children. Saint Anastasia lived with her in
Macedonia, and the two women visited Christians in prison and took care of
them. When Theodota was arrested, she was sent to Nicetas, the governor of
Bithynia, for interrogation. Theodota refused to deny her Christian faith.
For this, she and her three children were sentenced to death, beaten, and
burned by fire. Her oldest son was named Evodius (or Evodus). Theodota and
Evodius are also commemorated on July 29 (>>>also see Theodota,
Evodius, July 29).
Saint Eutychianus
was imprisoned for being a Christian. He had been tortured, and his wealth
had been confiscated. He and the other prisoners were sentenced to be drowned
together with Saint Anastasia. The soldiers had bored holes in a boat, so
that it would sink. The prisoners were put into this boat, and they were sent
out into the open sea. Saint Theodota appeared, and steered the ship to
shore. When 120 men witnessed this miracle, they turned to the Christian faith.
They were baptized by Saint Eutychianus and Saint Anastasia. After that,
Saint Eutychianus and the 120 men were captured and beheaded by the sword.
|
22 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Eutychius (Eftichios)
Bisschop van Melitene
Hiero-Martelaar
|
Sint Eutyches gaf zichzelf aan bij de tirannen. Daar
bespotte hij de afgoden, waarvoor hij onnoemelijke martelingen moest
ondergaan. Uiteindelijk werd hij in zee verdronken. Alle andere informatie
over hem is verloren gegaan.
|
Saint Eutyches
presented himself before the tyrants. There he mocked the idols, for which he
suffered unspeakable torments. Finally he was drowned in the sea. All other
information about him has been lost.
|
28 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Eutychius (Eftichios),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared from
heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs and
thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on the
shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
ADJK
M
Ý
|
Eutychius (Eftichios)
Discipel van Johannes de Theoloog
Hiero-Martelaar
|
Sint Eutychius was een discipel van Sint Johannes de
TheoTheoloog. Hij was een medewerker van Paulus de Apostel. Hij preekte de
Gospel in veel plaatsen en haalde de tempels van de afgoden neer. Hij
onderging gevangenschappen en vele martelingen. Uiteindelijk overleed hij in
vrede op zeer hoge leeftijd in Sebastia (nabij Tarsus), zijn thuisplaats.
|
Saint Eutyches
was a disciple of Saint John the Theologian. He was a fellow laborer of Paul
the Apostle. He preached the Gospel in many places and pulled down the idols'
temples. He suffered imprisonments and many torments. He finally reposed in
peace in deep old age in Sebastia (near Tarsus), his native city.
|
24 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DHJK
M
Ý
|
Eutychius (Eftichios)
Patriarch van Constantinopel
|
Sint Eutychius werd geboren in Theia Kome in Phrygië. Hij
werd vroom opgevoed door zijn ouders. Hij studeerde in Constantinopel. Daarna
werd hij monnik in een klooster in Amasia. In 552 werd hij Patriarch van
Nieuw-Rome. Als resutaat van de inspanningen van de Origenisten werd hij
verbannen van 565 tot 577, toen hij opnieuw werd geïnstalleerd. Hij overleed
op 6 april 582.
|
Saint Eutyches
was born in Theia Kome of Phrygia. He received a pious upbringing from his
parents. He studied in Constantinople. After that he became a monk in a
monastery in Amasia. In 552 he became Patriarch of New Rome. As a result of
the machinations of the Origenists he was exiled in 565 until 577, when he
was restored to his throne. He reposed on April 6, 582.
|
06 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
ADFH
IJKM
Ý
|
Eutychius (Eftichios)
en Thessalonica en met hen 200 mannen en 70 vrouwen,
Martelaren
|
Behalve het feit dat ze de marteldood stierven samen met
200 mannen en 70 vrouwen, heb ik geen nadere informatie gevonden over deze
martelaren. In veel gevallen worden ze samen met Bonifacius,
Aglaia, Probus, Areus, Elias, Timotheus en Polyectus genoemd. Echter, los van
het feit dat ze allen op dezelfde dag worden herdacht, heb ik geen bewijs
gevonden dat ze metgezellen waren.
|
Apart from the
fact that they suffered martyrdom togethyer with 200 men and 70 women, I
found no further information about these martyrs. In many cases they are mentioned together
with Bonifacius, Aglaia,
Probus, Areus, Elias, Timotheus and Polyectus. However, apart from the fact
that they are all commemorated on the same day, I found no proof that they
were companions.
|
19 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Eutychius (Eftichios),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Eutychus (Aglaius),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus, Heraclius,
Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito, Nicallus,
Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus, Theodulus,
Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de 40
Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Evangelos
Euagelismos tis Theotokou
Annunciatie van de Maagd
(Maria-Boodschap)
Annunciation of the
Theotokos
|
Een dubbel religious en seculair feest, een van de
grootste van het jaar. Op Onafhankelijkheidsdag wordt de
Onafhankelijkheidsoorlog van 1821 (tegen de eeuwenlange Turkse overheersing)
herdacht. De grootste viering is natuurlijk in Athene.
Maria-Boodschap is de herdenking van het nieuws dat aan de
Maagd Maria werd gebracht, dat zij de Moeder van Christus zou worden.
Ook parochies genoemd naar Maria-Boodschap vieren hun
naamdag vandaag.
|
A joint religious
and secular feast, one of the biggest in the year. Independence Day parades
celebrate the 1821 War of Independence against the centuries of Turkish rule,
the biggest being, naturally, in Athens, while the Feast of the Annunciation
sees a celebration of the news given to the Virgin Mary that she was to
become the Mother of Christ.
Also parishes
named after the Annunciation of the Theotokos celebrate their nameday today.
|
25 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
ABDF
HIJKM
Ý
|
Evanthia
|
|
|
11 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
AFHM
Ý
|
Evarestus,
Pompius, Theodulus, Saturninus, Euporus, Gelasius,
Eunician, Zoticus, Agathopus en Basilides, de 10 Heilige Martelaren van
Kreta
|
De heilige martelaren Theodulos, Saturninus, Euporos,
Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos, Basilidos, Evarestos, en Pompios
kwamen van verschillende plaatsen en steden op het eiland Kreta. Ze stierven
als martelaar onder Decius in 250.
|
The holy martyrs
Theodulos, Saturninus, Euporos, Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos,
Basilidos, Evarestos, and Pompios belonged to different localities and cities
on the island of Crete. They suffered martyrdom under Decius in 250.
|
23 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Evelpistos,
Chariton, de maagd Charito
(Charita), Hierarcos (Ierakos, Hierax), Justinus, Justus, Peon (Peonus,
Paionos) en Liberian (Liberianus, of Valerianus), Metgezellen van Justinus
de Filosoof, Martelaar
|
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180).
De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd.
|
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180).
The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded.
|
01 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Evodius,
Hermogenes en Callistus,
de Broeder-Martelaren
|
>>>zie ook Evodius, 29 juli.
|
>>>also
see Evodius, July 29.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
J
Ý
|
Evodius,
oudste zoon van Theodota van Bithynië en haar twee andere
kinderen
|
De informatie, die ik gevonden heb over Sint Theodota is
erg verwarrend. Volgens sommigen was ze een Maagd-Martelares, over wie weinig
bekend is, behalve dat ze een maagd was, die vreselijk werd gemarteld en
gedood om haar bekentenis een Christin te zijn. Maar vele andere bronnen
beweren, dat zij de Theodota, een jonge weduwe, was, die Sint Anastasia
hielp, en dat ze drie kinderen had. Volgens velen waren deze kinderen zonen,
en alleen de naam Evodius (haar oudste zoon) schijnt bekend te zijn. Deze
Theodota en haar kinderen werden verbrand in Nicaea in Bithynië in het
jaar 304, en worden ook herdacht op 22 December. Volgens sommigen
echter is het mogelijk, dat haar zonen Evodius, Hermogenes en Callistaes (of
Callistus) kunnen zijn, die worden herdacht op 1 September. Andere bronnen
verklaren dat dit Callista, Evodius en Hermogenes betreft, wat kan
betekenen, dat Theodota niet drie zonen, maar twee zonen en een dochter had.
Één bron noemt een vierde naam: Agathokleia (zuster van Callista, Evodius en
Hermogenes). Slechts één bron noemt de herdenking van Sint Theodota en haar kinderen
Benjamin en Berius, wat ik nergens anders gevonden heb (en deze bewering moet
werkelijk een fout zijn). Na al deze tegenstellingen, ben ik geneigd te
denken, dat al deze biografieën zijn gebaseerd op veronderstellingen. In de
Kontakion Vierde Toon wordt genoemd, dat Theodota zich verheugt als een
moeder over haar kinderen. Het zou mogelijk kunnen zijn, dat dit de
aanleiding was voor onderzoekers om bewijs te vinden, dat de veronderstelling
ondersteunt, dat zij kinderen had. Dus naar mijn mening is de enige
betrouwbare informatie, dat zij vreselijk werd gemarteld en gedood om haar
bekentenis een Christin te zijn. Voor mij is de vraag of ze kinderen had of
niet, niet beantwoord (>>>zie ook Theodota, Evodius,
Chrysogonus en Eutychianus en 120 andere Martelaren, 22 December).
|
The information
I found about Saint Theodota is very confusing. According to some, she was a
Virgin-Martyr, about whom little is known, except that she was a virgin, who
was horribly tormented and slain for her confession of Christ. But many other
sources state, that she was the Theodota, a young widow, who helped Saint
Anastasia, and that she had three children. Many state, that those children
were sons, and only the name Evodius (her eldest son) seems to be known. This
Theodota and her children were put to death by fire at Nicaea in Bithynia in the year 304, and are also commemorated on December
22. However, according to some it is possible, that her sons could be
Evodius, Hermogenes and Callistaes (or Callistus), who are commemorated on
September 1. Other sources state that this concerns Callista,
Evodius and Hermogenes, which could mean, that Theodota did not have three
sons, but two sons and a daughter. One source mentions a fourth name:
Agathokleia (sister of Callista, Evodius and Hermogenes). Only one source
mentioned the commemoration of Saint Theodota and her children Benjamin and
Berius, which I found nowhere else (and this statement really must be a
mistake). After all these antagonisms, I tend to think, that all those
biographies are based on assumptions. In the Kontakion Fourth Tone, it is
mentioned that Theodota rejoices as a mother over her children. It
could be possible, that this was the reason for researchers to try to find
evidence, which supports the assumption that she had children. So in my
opinion the only information that is reliable is, that she was horribly
tormented and slain for her confession of Christ. For me, the question if she
had children or not, is not answered. (>>>also see Theodota, Evodius, Chrysogonus and Eutychianus and
120 other Martyrs, December 22).
|
29 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
Ý
|
Evodius,
Theodota, Chrysogonus en Eutychianus en 120 andere
Martelaren
|
Deze Martelaren, die stierven in het jaar 304, worden
gevierd op dezelfde dag als Sint Anastasia Pharmacolytria (>>>zie
Anastasia, 22 December).
Sint Chrysogonus was de leraar van Sint Anastasia.
Diocletianus liet Chrysogonus naar hem toe sturen in Aquileia. De keizer
ondervroeg Chrysogonus persoonlijk. Maar Chrysogonus weigerde om afstand te doen van zijn
Christelijke geloof. Daarom werd hij onthoofd en in zee gegooid. Later werden
zijn relieken gevonden door een presbyter genaamd Zoilus.
Sint Theodota was een jonge weduwe met drie kinderen. Sint
Anastasia woonde bij haar in Macedonië, en de twee vrouwen bezochten
Chrisenen in de gevangenis en zorgden voor hen. Toen Theodota wed
gearresteerd, werd ze naar Nicetas, de gouverneur van Bithynië, gestuurd voor
ondervraging. Theodota weigerde haar Christelijke geloof te ontkennen. Hierom
werden zij en haar drie kinderen ter dood veroordeeld, geslagen en door vuur
verbrand. Haar oudste zoon heette Evodius (of Evodus). Theodota en Evodius
worden ook herdacht op 29 Juli (>>>zie ook Theodota, Evodius, 29
Juli 29).
Sint Eutychianus werd gevangen gezet, omdat hij Christen
was. Hij was gemarteld en zijn rijkdom was in beslag genomen. Hij en de
andere gevangenen werden veroordeeld tot verdrinking samen met Sint
Anastasia. De soldaten hadden gaten in een boot geboord, zodat het zou
zinken. De gevangenen werden in deze boot gezet, en ze werden de open zee op
gestuurd. Sint Theodota verscheen en stuurde het schip naar wal. Toen 120 men
getuige waren van dit wonder, bekeerden ze zich tot het Christelijke geloof.
Ze werden gedoopt door Sint Eutychianus en Sint Anastasia. Daarna werden Sint
Eutychianus en de 120 mannen gevangen en onthoofd met het zwaard.
|
These Martyrs,
who died in the year 304, are celebrated on the same day as Saint Anastasia
Pharmacolytria (>>>see Anastasia, December 22).
Saint Chrysogonus
was the teacher of Saint Anastasia. Diocletian had Chrysogonus sent to him at
Aquileia. The emperor interrogated Chrysogonus personally. But
Chrysogonus refused to renounce his
Christian faith. Therefore, he was beheaded and thrown into the sea. Later,
his relics were found by a presbyter named Zoilus.
Saint Theodota
was a young widow with three children. Saint Anastasia lived with her in
Macedonia, and the two women visited Christians in prison and took care of
them. When Theodota was arrested, she was sent to Nicetas, the governor of
Bithynia, for interrogation. Theodota refused to deny her Christian faith.
For this, she and her three children were sentenced to death, beaten, and
burned by fire. Her oldest son was named Evodius (or Evodus). Theodota and
Evodius are also commemorated on July 29 (>>>also see Theodota,
Evodius, July 29).
Saint Eutychianus
was imprisoned for being a Christian. He had been tortured, and his wealth
had been confiscated. He and the other prisoners were sentenced to be drowned
together with Saint Anastasia. The soldiers had bored holes in a boat, so
that it would sink. The prisoners were put into this boat, and they were sent
out into the open sea. Saint Theodota appeared, and steered the ship to
shore. When 120 men witnessed this miracle, they turned to the Christian
faith. They were baptized by Saint Eutychianus and Saint Anastasia. After
that, Saint Eutychianus and the 120 men were captured and beheaded by the
sword.
|
22 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Evodus (Euodias)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Euodias (Evodus) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Euodias (Evodus) was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles,
who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of
time others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Exaltation of the
Life-Giving Cross (Stavros)
Feest van Kruisverheffing
Ypsosi tou Timiou Staurou
|
In het jaar 324 ging Sint Helena op pelgrimstocht naar
Jeruzalem. Daar vond zij het spoorloos verdwenen Kruis waaraan Christus was
gestorven. Dit vond plaats op 14 september.
|
In the year 324
Saint Helena went to Jerusalem on pilgrimage. There she found the Cross, on
which Christ had died, and that had been disappeared without a trace. This
happened on september 14.
|
14 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
ABDF
GHIJ
K
Ý
|
Ezechiel de Profeet
|
De profeet Ezekiel was de zoon van Buzi en priester. Hij
werd gevangengenomen en naar Babylon gebracht tijdens het regime van
Jechonias. In het 5e jaar van zijn gevangenschap, rond 594 of 593
v.Chr., begon hij 28 jaar lang te profeteren. Gezegd wordt, dat hij vermoord
werd door de stam van Gad, omdat hij hen benaderde vanwege hun
afgods-aanbidderij.
|
The prophet
Ezekiel was the son of Buzi and priest. He was arrested and taken to Babylon
during the reign of Jechonias. In the 5th year of his captivity, around 594
or 593 BC, he started to prophesy during 28 years. It is stated, that he was
killed by the tribe of Gad, after he approached them because of their idol
worship.
|
23 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Ezechiel de Profeet
|
|
|
21 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
K
Ý
|
Ezechiel de Profeet
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
bravenet.com
