NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY
|
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren.
In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren.
|
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost.
In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday.
|
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015
26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
D
Ý
|
Falina
(Phaeina, Thaina, Phaine)
Alexandria (Alexandra), Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona
en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden, en Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Fanourius (Phanourius)
de Nieuw Gevondene
|
|
|
27 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
CDFH
IM
Ý
|
Faustianus,
Cercyra, Euphrasius, Jakishol (Jakischolus o Inischolus),
Januarius, Mamminus (Mammius, Mammonius), Marsalus (Massalus, Marsalius) en
Sagornius (of Saturninus), Martelaren van Corfu en Metgezellen van Jason
(Iason) en Sosipatrus, Apostelen van de 70
|
Jason en Sosipater, Discipelen van Paulus, waren van de 70
Apostelen. Cercyra was de dochter van de koning van het eiland Corfu. Jason
was geboren in Tarsus in Cilicië en werd daar Bisschop. Sosipater,
die Bisschop van Iconium werd, was geboren in Patras in Achaea.
Tijdens hun reizen, de Gospel prekend, kwamen Jason en Sosipater aan op het
eiland Corfu. Daar bouwden ze een kerk en bekeerden heidenen. Hierom liet de
koning van het eiland hen in de gevangenis werpen. Daar bekeerden ze zeven
dieven, die ook gevangen zaten, tot het Christelijke geloof. De namen van de
dieven waren: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
en Mamminus. Hierom beval de koning, dat de zeven bekeerde dieven in kokende
pek moesten worden gedood. De maagd Cercyra, de dochter van de koning, bekeek
uit haar raam hoe haar vader de apostelen martelde. Dit ziend, verklaarde ze
zichzelf een Christen en verdeelde al haar juwelen onder de armen. De koning,
woedend, zette zijn dochter in een speciale gevangenis. Toen ze weigerde
afstand te doen van haar Christelijke geloof, liet de koning de gevangenis
platbranden, maar Cercyra bleef in leven. Veel mensen die dit wonder zagen,
werden gedoopt. Toen liet de koning zijn dochter aan een boom binden en met pijlen doodschieten. Veel Christenen
vluchtten naar het dichtsbijzijnde eiland om zich te verstoppen voor de
vreselijke koning. Toen de koning hen per boot achtervolgde, zond de boot en
de koning stierf. Jason en Sosipater preekten vrijelijk de Gospel in Corfu
tot ze op hoge leeftijd stierven. Jason en Sosipater worden ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Jason and
Sosipater, Disciples of Paul, were of the Seventy Apostles. Cercyra was the
daughter of the king from the island of Corfu. Jason was born in Tarsus in Cilicia and became Bishop there. Sosipater, who became Bishop of Iconium, was born in Patras in Achaea. During
their travels, preaching the Gospel, Jason and Sosipater arrived on the
island of Corfu. There they built a church and converted heathens. Because of
this, the king of the island threw them into prison. There they converted seven
thieves, who were als imprisoned, to the Christian faith. The names of the
thieves were: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
and Mamminus. For this the king ordered the seven converted thieves to be put
to death in boiling pitch. The virgin Cercyra, the daughter of the king,
watched from the window how her father was torturing the apostles. Seeing
this, she declared herself a Christian and distributed all of her jewels to
the poor. The king, enraged, put his daughter in a special prison. When she
refused to renounce her Christian faith, the king had the prison burned, but
Cercyra remained alive. Many people who saw this miracle, were baptized. Then
the king had his daughter tied to a tree and slain by arrows. Many Christians
fled to the nearest island to hide themselves from the terrible king. When
the king pursued them by boat, the boat sank and the king died. Jason and
Sosipater freely preached the Gospel in Corfu until they died at old age. Jason and Sosipater are also commemorated
on the 4th of january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Faustus de Diaken,
Desiderius, Eurychius, Acutius, Proculus en Sosius, Synode
van Januarius, Bisschop van Benevento
|
|
|
21 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Faustus,
Isaacius en Dalmatius van het Dalmatonklooster bij
Constantinopel
|
Sint Isaacius werd monnik op jonge leeftijd. Hij was een
ijveraar voor het Orthodoxe Geloof en was begiftigd met een voorspellend
vermogen. Hij leefde in een kleine hut nabij Constantinopel. Toen hij Valens
de Ariaan waarschuwde, dat zijn leger zou worden vernietigd als hij de
Orthodoxe bisschoppen niet zou laten terugkeren, werd de Keizer kwaad. Hij
liet de Heilige in de gevangenis opsluiten en zei dat hij hem zou straffen en
doden nadat hij de barbaren had overwonnen. Maar de Keizer werd verslagen en
levend verbrand. De overlevende soldaten die terugkeerden uit de oorlog,
probeerden Sint Isaacius wijs te maken dat de Keizer zou terugkomen om te
voltrekken wat hij had gezegd. Maar de Heilige antwoordde dat hij al wist dat
de Keizer dood was, omdat hij zijn brandende botten geroken had. Toen
besloten de soldaten hem uit de gevangenis vrij te laten. Na het Tweede
Oecumenische Concilie in 381 werd er voor hem een klooster in Constantinopel
gebouwd. Hij stierf in vrede rond het eind van de 4e eeuw. Sint Dalmatus was
zijn opvolger. Aanvankelijk was hij soldaat in de Scholarii. Later nam hij
zijn zoon Faustus en ging naar het klooster van Sint Isaacius. Het Derde Oecumenische
Concilie in Ephesus in 431 koos hem tot Archimandriet van de kloosters in
Constantinopel. Hij stierf op een leeftijd van meer dan 80 jaar. Isaacius
wordt ook herdacht op 30 mei.
|
Saint Isaacius
became a monk at an early age. He was a zealot for the Orthodox Faith, and
was gifted with prophecy. He lived in a small hut near Constantinople. When
he warned Valens the Arian, that his army would be destroyed if he did not
let the Orthodox bishops return, the Emperor became angry. He had the Saint
locked in prison and said that he would punish him and put him to death after
he conquered the barbarians. But the Emperor was defeated and burned alive.
The surviving soldiers that returned from the war, tried to make Saint
Isaacius believe that the Emperor would come back to fulfil what he had said.
But the Saint answered that he already knew that the Emperor was dead,
because had smelled his burned bones. Then the soldiers decided to release
him from prison. After the Second Ecumenical Council in 381, a monastery was
built in Constantinople for him. He died in peace about the end of the fourth
century. Saint Dalmatus was his successor. At first he was a soldier in the
Scholarii. Later he took his son Faustus, and went to the monastery of Saint
Isaacius. The Third Ecumenical Council in Ephesus in 431 elected him
Archimandrite of the monasteries in Constantinople. He died at the age of
more than eighty years.
Isaacius is also
celebrated on May 30.
|
03 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
**)
Ý
|
Faustus,
en zijn broers Ammonios en Donatos (óf Urbanus,
Prilidianus en Epolonius en hun moeder Christodoula), martelaren en
metgezellen van Babylas, bisschop van Antiochië, Hiero-Martelaar
|
Babylas was bisschop van Antiochië onder Decius (249-251).
Decius (dit is niet zeker: ook namen van andere keizers worden genoemd)
vierde (rond 251) in Antiochië een groot heidens offerfeest en wilde na het
feest de christelijke kerk binnengaan. Babylas, die juist een mis hield in de
kerk, en de gelovigen hielden de keizer tegen. De volgende dag liet Decius
Babylas arresteren en verhoren. Babylas was samen met zijn leerlingen
Urbanus, Prilidianus en Eppolonias (volgens sommige websites waren hun namen
Ammonios, Donatos en Faustos) en hun moeder Christodoula. De kinderen waren
12, 10 en 7 jaar oud. Alle vijf weigerden afstand te doen van hun geloof.
Daarom werden ze gemarteld en gedood.
|
Babylas was
bishop of Antiochia under Decius (249-251). Decius (this is not certain: also
the names of other emperors are mentioned) celebrated (about 251) in
Antiochia a big pagan feast and wanted to enter the christian church
afterwards. Babylas, who was just leading a mass in the church, and the
christians stopped the emperor. The next day Decius had Babylas arrested and
interrogated. Babylas was together with his students Urban, Prilidian and
Eppolonias (according to some websites their names were Ammonios, Donatos and
Faustos) and their mother Christodoula. The children were 12, 10 and 7 jaar
old. All five refused to renounce their faith. Because of this they were tortured an
killed.
|
04 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Febronia
Maagd-Martelares
en Polyathlus
|
Sint Febronia leidde een ascetisch leven in Nisibis in
Mesopotamië. Ze was van zo’n grote schoonheid, dat de vervolger Selenus over
haar hoorde. Alle moeite werd gedaan om haar Christus te laten verloochenen.
Na vele verschrikkelijke martelingen werd ze verscheurd door de beulen.
Daarna werd ze onthoofd in het jaar 310 (of, volgens sommigen, in 302,
tijdens het regime van Diocletianus).
|
Saint Febronia
lived ab ascetic life in Nisibis of Mesopotamia. She was of such great beauty
that the persecutor Selenus heard about her. Every attempt was made to make
her deny Christ. After many horrible tortures, she was dismembered by the
executioners. After that she was beheaded, in the year 310 (or, according to
some, in 302, during the reign of Diocletian)
|
25 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Felikos (Felix, Phelikos)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Felix (Philecus),
Peregrinus, Basilius, Innocent en Hermes, Metgezellen
van Isaurus de Martelaar
|
Sint Isaurus en zijn metgezellen Basilius, Innocent,
Hermes, Philecus (Felix) en Peregrinus waren martelaren in Apollonia, Macedonië
tijdens het regime van Keizer Numerianus (283-284). De zes vrienden kwamen
uit Athene en zochten hun toevlucht in een grot in Apollonia. Toen ze werden
opgepakt en voor de sub-prefect Tripontio werden gebracht, probeerde hij hen
op alle mogelijke manieren te laten offeren aan de afgoden, maar dat
weigerden ze te doen. Toen moesten ze vele wrede martelingen ondergaan. Maar
in plaats van afstand te doen van hun geloof, lukte het hen velen tot het
christelijke geloof te brengen. Uiteindelijk werden ze onthoofd.
|
Saint Isaurus
and his companions Basil, Innocent,
Hermes, Philecus (Felix) and Peregrinus were martyrs in Apollonia, Macedonia
during the reign of Emperor Numerianus (283-284). The six friends were from
Athens and took refuge in a cave in Apollonia. When they were captured and
brought before the sub-prefect Tripontio, he tried in every way to make them
sacrifice to the idols, but they refused to do so. Then they had to endure a
lot of cruel tortures. But instead of renouncing their faith, they achieved
to bring many in the christian faith. Finally they were decapitated.
|
17 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DM
Ý
|
Felix (Felikos, Phelikos)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios),
martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint Censorinus
onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Filippus (Philippus)
van Bethsaida
de Alombekende Apostel
|
Sint Philippus was 1 van de 12 Apostelen en kwam van
Bethsaida in Galilee. Hij was een landgenoot van Andreas en Petrus. Hij werd
onderwezen in de leer van de Wet en bestudeerde de profetische boeken.
Daarom, toen Jezus hem riep als Apostel, ging hij meteen naar Nathanael en
zei hem dat ze Hem gevonden hadden, waover Wie Mozes in de Wet en de Profeten
schreven: Jezus van Nazareth, de zoon van Jozef. Hij preekte het christendom
in vele delen van Klein-Azië, onderging veel leed en werd uiteindelijk
ondersteboven gekruisigd in Hierapolis in Phrygië.
|
Saint Philip was
one of the Twelve, and was from Bethsaida of Galilee. He was a compatriot of
Andrew and Peter. He was instructed in the teachings of the Law, and studied
the prophetic books. Therefore, when Jesus called him to be an apostle, he
immediately went to Nathanael and said to him, that they found Him of Whom
Moses in the Law and the Prophets wrote: Jesus of Nazareth, the son of
Joseph. He preached Christianity throughout many parts of Asia Minor,
suffered many things, and was finally crucified upside down in Hierapolis of
Phrygia.
|
14 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
ABCD
FHIJ
K
Ý
|
Filippus (Philippus),
Andreas, Bartholomeus, Jacob (zoon van Alphaeus), Jacob
(zoon van Zebedee), Johannes de Theoloog en Evangelist, Judas Lebbaeus
(Thaddaeus), Mattheus de Evangelist (Levi), Matthias, Simon (Petrus), Simon
de Canaaniet (“de Zeloot”) en Thomas.
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer van
Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en Matthias,
die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Filippus (Philippus)
van Caesaria
Apostel
1 van de 7 Diakenen
|
Sint Philippus had 4 dochters die profeteerden en kwam van
Caesarea in Palestina. Hij preekte overal in Samaria. Hij ontmoette de eunuch
van Candace, de Koningin van Ethiopie, toen deze eunuch de profeet Esaias aan
het lezen was. Philippus onderwees en doopte hem. Hij overleed in Tralles in
Klein-Azië tijdens het preken van de Gospel.
Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
Saint Philip had
four daughters that prophesied, and was from Caesarea of Palestine. He
preached throughout Samaria. He met the eunuch of Candace, the Queen of the
Ethiopians, as the eunuch was reading the Prophet Esaias. Philip instructed
and baptized him. He reposed in Tralles of Asia Minor while preaching the
Gospel.
He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
11 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Filippus (Philippus)
van de 7 Diakenen
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Philippus van de 7 Diakenen
was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem
gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij
begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende
landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen
aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd
uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als
“van de Zeventig”.
|
Philip van de 7 Diakenen was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Filippus (Philippus),
Mauricius, Photius en Theodorus, Martelaren van Eugenius,
Vondst van de Relieken
|
|
|
22 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Flavian
Patriarch van Constantinopel
|
|
|
16 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Flavian van Constantinopel
|
|
|
18 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
K
Ý
|
Flavius,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Gaius, Gorgonius,
Helianus, Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus,
Melito, Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius,
Smaragdus, Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus),
Xantius, de 40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Florus,
Laurus, Leontinus en Ermos
Martelaren
|
Volgens sommigen waren Florus en Laurus tweelingbroers en
waren Proclus en Maximus hun leraren, die vóór hen de marteldood stierven.
Volgens anderen waren Florus en Laurus compagnons in Byzantium en waren
Proclus en Maximus hun werknemers. Het is duidelijk dat ze steenhouwers
waren, die gemarteld werden, omdat ze assisteerden in de constructie van een
Christelijke kerk, wat een afgodstempel had moeten worden. Volgens sommigen was
dit in Ulpiana in Illyricum, ten zuiden van Prishtina in
Kosova. De paupers die hen hielpen, werden levend in een
oven verbrand. Florus en Laurus werden gemarteld en in een diepe bron
gegooid. Dit gebeurde in de 2e eeuw. Jaren later werden hun heilige overblijfselen
weer verkregen. Ze liepen over van mirre en veroorzaakten vele wonderen.
Ze werden overgebracht naar Constantinopel.
|
According to
some, Florus and Laurus were twin brothers and Proclus and Maximus were their
teachers, who were martyred before them. According to others Florus and
Laurus were companions in Byzantium
and Proclus and Maximus
were their exployees. It is evident that they were stonemasons, who were
tortured because they assisted in constructing a Christian church, which
should have become a temple for the idols. Some say this was in Ulpiana in Illyricum, south of Prishtina in Kosova. The paupers who helped them, were burned
alive in a furnace. Florus and Laurus were tormented and cast into a deep
well. This happened in the 2nd century. Years later their holy relics were recovered. They
poured forth myrrh and worked many miracles. They were enshrined in
Constantinople.
|
18 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Fortunatus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Fortunatus was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”.
|
Fortunatus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Fota (Phota),
Anatola, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca
(Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee
zonen van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina)
en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus
de Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van
Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw
aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Fota (Phota),
Anatola, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca
(Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee
zonen van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina)
en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus
de Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van
Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw
aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
>>>zie Fota 26 februari
|
>>>see
Fota february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
K
Ý
|
Fotida
(Fotis)
(Photida, Photis)
Anatola, Phota, Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki,
Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus
(voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de martelaarsdood.
Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Fotida
(Fotis)
(Photida, Photis)
Anatola, Phota, Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki,
Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus
(voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse,
Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd dienstmeisje
Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog, Christodulus en
Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de Samaritaanse van
Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de bron”,
Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
>>>zie Fotida (Fotis) 26 februari
|
>>>see Fotida (Fotis) february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
K
Ý
|
Fotini
(Photine, Swetlana,
La Samaritana)
de Samaritaanse van Sychar,
“vrouw aan de bron”
Gelijke-van-de-Apostelen
en Evangelist, Groot-Martelares,
en haar twee zonen Photinus (voorheen Victor) en Joses
(Josiah, Joseph), haar vijf zusters (of dochters) Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi),
Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar
hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de
Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios)
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
Photine wordt ook herdacht op de Zondag van de
Samaritaanse Vrouw tijdens de Pasen periode (>>>zie Kyriaki tis
Samareitidos).
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
Photine is also
commemorated on the Sunday of the Samaritan Woman during the Paschal season
(>>>see Kyriaki tis Samareitidos).
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
ADHM
Ý
|
Fotini
(Photine, Swetlana,
La Samaritana)
de Samaritaanse van Sychar,
“vrouw aan de bron”
Gelijke-van-de-Apostelen
en Evangelist, Groot-Martelares,
en haar twee zonen Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah,
Joseph), haar vijf zusters (of dochters)
Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca
(Kiriaki, Kyriaki), Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios)
|
>>>zie Fotini 26 februari
|
>>>see
Fotini february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DK
Ý
|
Fotinis (Photinis)
|
|
|
02 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
C
Ý
|
Fotinus (Photinus)
(voorheen Victor)
en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de
Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi),
Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de martelaarsdood.
Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Fotis
(Fotida)
(Photis, Photida),
Anatola, Phota, Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki,
Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus
(voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Fotis
(Fotida)
(Photis, Photida),
Anatola, Phota, Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki,
Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus
(voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de Samaritaanse
van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de bron”,
Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
>>>zie Fotis (Fotida) 26 februari
|
>>>see
Fotis (Fotida) february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
K
Ý
|
Fotius (Photius)
|
|
|
06 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
H
Ý
|
Fotius (Photius)
en Anecetus de Zilverloze, Martelaren
|
Het wordt geloofd dat deze heilige martelaren leden omdat
ze Christenen waren in Nicomedia in Bithynië onder Keizer Diocletianus rond
288 of 305. Sint Photios was de neef van Sint Anicetus. Anicetus
werd zó wreed met staven geslagen, dat zijn beenderen door de wonden in zijn
vlees heen staken. Zijn neef Photius kwam en omarmde hem, en noemde hem zijn
vader en zijn oom. Photius moest ook vele martelingen ondergaan. Daarna
werden ze samen drie jaar gevangengezet. Uiteindelijk werden ze in een oven
gegooid, waar ze stierven, maar hun lichamen bleven ongedeerd. Sint Anicetus
is één van de Heilige Zilverlozen.
|
It is believed
that these holy martyrs suffered for being Christians in Nicomedia of
Bithynia under Emperor Diocletian around 288 or 305. Saint Photios was the
nephew of Saint Anicetus. Anicetus
was beaten with rods so ruthlessly, that his bones appeared from the wounds
in his flesh. His nephew Photius came and embraced him, and called him his
father and his uncle. Photius also was put to many tortures. After that, they
were imprisoned together for three years. Finally they were cast into a
furnace, where they died, but their bodies were preserved unharmed. Saint
Anicetus is one of the Holy Unmercenaries.
|
12 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Fotius de Grote (Photius)
de Confessor
Gelijke van de Apostelen
Patriarch van Constantinopel
|
De driemaal heilige Photius, grote Vader en leraar van de
Kerk, Confessor van het Geloof en Gelijke van de Apostelen, werd geboren in
Constantinopel. Hij was de zoon van Sergius en Irene, die vrome mensen waren
en leden voor het Geloof onder de iconoclast Keizer Theophilus. Hij was ook
een neef van Sint Tarasius, Patriarch van Constantinopel. Hij werd Patriarch
van Constantinopel in het jaar 857. Hij kreeg veel aanvallen, vervolgingen en
ellende te verduren. Sint Photius overleed in het Klooster van de Armeniers
op 6 februari 891.
|
The
thrice-blessed Photius, the great Father and teacher of the Church, the
Confessor of the Faith, and Equal to the Apostles, was born in
Constantinople. He was the son of Sergius and Irene, who were pious people,
and suffered for the Faith under the Iconoclast Emper- Theophilus. He was
also a nephew of Saint Tarasius, Patriarch of Constantinople. He became
Patriarch of Constantinople in the year 857. He suffered many attacks,
persecutions and distresses. Saint Photius reposed in the Monastery of the
Armenians on February 6, 891.
|
06 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DFHI
K
Ý
|
Fotius (Photius),
Theodorus, Philippus en Mauricius, Martelaren van
Eugenius,
Vondst van de Relieken
|
|
|
22 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Fotius (Photius),
Cyrillus en 152 (of 142) andere martelaren,
metgezellen van Archelous, Martelaar
|
Sint Archelous stierf de martelaarsdood door het zwaard
samen met 152 anderen (volgens sommigen waren het 142 martelaren). Onder deze
martelaren waren Kyrillos en Photios.
|
Saint Archelous
was martyred by the sword together with 152 others (according to some it were
142 martyrs). Amongst these martyrs were Kyrillos and Photios.
|
05 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
Ý
|
bravenet.com
