|
|
|
|
Kalender
|
Betekenis
|
|||||||||
|
GRIEKSENAAMDAGEN |
||||||||||
Tell-a-Friend
|
Linken
|
|||||||||
|
GRIEKSE
NAAMDAGEN – H |
||||||||||
|
A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |
||||||||||
|
Explanation
of the codes: see Footer |
Heilige Geest (Dag van de Heilige Geest, Day of the Holy Ghost, Tou
Agiou Pneumatos, Pneumatos) |
Herculianus (Herculinus, Herculius,
Erkoulianos, Erkoulinos, Erkoulios) Herculinus (Herculianus, Herculius,
Erkoulinos, Erkoulianos, Erkoulios) Herculius (Herculianus, Herculinus,
Erkoulios, Erkoulianos, Erkoulinos) |
Hesychius 2x |
Holy Ghost (Dag van de Heilige Geest, Day of
the Holy Ghost, Tou Agiou Pneumatos, Pneumatos) |
||||||
|
GREEK NAMEDAYS – H |
||||||||||
|
CHRONIAPOLLA |
Calendar
|
Meaning
|
||||||||
|
GREEKNAMEDAYS |
||||||||||
Tell-a-Friend
|
Links
|
|||||||||
NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY |
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren. In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren. |
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost. In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday. |
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009 30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012 30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014 07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015 26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017 |
D |
Habakkuk (Abbacum)
de Profeet |
Habakkuk was één van de 12 kleine profeten, die het achtste boek van de Bijbel schreef. Er is weinig over hem bekend. Mogelijk leefde hij in de 6th of 7th eeuw v.Chr. Misschien was hij een Tempel musicus en een Tempel profeet. |
Habakkuk was one
of the 12 minor prophets, who wrote the eighth book of the Bible. Little is
known about him. Possibly he lived in the 6th or 7th
century BC. Perhaps he was a Temple musician and a Temple prophet. |
02 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJ |
Habdelai
(Abdaiklas, Abdechalas)
en Ananias, Khusdazades (Usphazanes, Usthazanes) de
Eunuch, Phusikos (Pusei), diens dochter Askritea,
Azates, Pherbutha (Tarbula), de zus van Simeon, en ca
1.250 anderen, waaronder 100 bisschoppen, priesters en diakenen,
Martelaars en metgezellen van Simeon, Aartsbisschop van Seleucia |
Sint Simeon was Aartsbisschop van Seleucia-Ctesiphon in
Perzië, tijdens het regime van Koning Sapor. Hij stierf als martelaar op
Goede Vrijdag in het jaar 341 of 344, vergezeld door zijn twee presbyters
Abdaiklas en Ananius, de keizer’s eunuch Ustazan, de keizerlijke hofbediende
Phusikos en diens dochter Askritea en nog 1.000 andere martelaren. In de
dagen darana werden nog eens 100 of 150 martelaren afgeslacht, waaronder
Azates de Eunuch, een naaste medewerker van de keizer, en Pherbutha (Tarbula), de zus
van Simeon. De meeste martelaren werden onthoofd, sommigen doormidden
gezaagd. |
Saint Simeon was
Archbishop of Seleucia-Ctesiphon in Persia, in the time of King Sapor. He
suffered martyrdom on Great Friday in the year 341 or 344, accompanied by his
two presbyters Abdaiklas and Ananius, the emperor’s eunuch Ustazan, the
emperor's court clerk Phusikos and his daughter Askritea and another 1.000 martyrs.
In the days after another 100 or 150 more martyrs were slained, amongst
others Azates the Eunuch, a close official to the emperor, and Pherbutha (Tarbula), the sister of Simeon. Most of the
martyrs were beheaded, some sawn in half. |
17 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
J |
Habib (Abibos),
Gouria en Shamuna, Confessors en Martelaren |
Guria en Shamuna kwamen uit de stad Edessa in Syrië. Zij
streden tijdens het regime van Diocletianus, in 288. Nadat zij vele
martelingen hadden verdragen, werden zij in de gevangenis gegooid en werden
later onthoofd. Sint Habib (Abibos), een diaken, werd gemarteld in de tijd
van Keizer Licinius, in het jaar 316, omdat hij de dorpen afreisde om de
Heilige Geschriften voor te lezen aan de gelovigen. Hierom werd Abibos in een
rood-gloeiende oven geworpen en hij stierf als een martelaar. Hij werd
begraven met de Heiligen Guria en Shamuna. De drie heiligen hebben één
gemeenschappelijk feest. Zij worden altijd samen afgebeeld in iconen en door
gelovigen aangeroepen. Vanwege een beroemd wonder dat zij hebben veroorzaakt,
worden zij aangeroepen voor hulp in echtelijke moeilijkheden. |
Guria and Shamuna
were from the city of Edessa in Syria. They contested during the reign of
Diocletian, in 288. After they had endured many tortures, they were cast into
prison and later beheaded. Saint Habib (Abibos), a deacon, was martyred in the time of Emperor
Licinius, in the year 316, because he was traveling through the villages
reading the Holy Scriptures to the faithful to confirm them in the faith. For
this Abibos was thrown into a red-hot furnace and died as a martyr. He was buried with the Saints Guria and
Shamuna. The three saints have one common feast. They are always portrayed
together in icons and invoked by the faithful. On account of a renowned
miracle they worked, they are invoked for help in marital difficulties. |
15 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Haggai (Aggaeus)
de Profeet |
De Profeet Haggai werd geboren in Babylon tijdens de
gevangenschap van de Joden. Na hun terugkeer naar Jeruzalem, begon hij daar
te profeteren. Hij waarschuwde het volk om de Tempel te herbouwen. Dit
gebeurde in de dagen van Zorobabel, het tweede jaar van regime van Darius
Hystaspes, Koning van Perzië, rond het jaar 520 v.Chr. Zijn voorspelling,
verdeeld in twee hoofdstukken, is als tiende gerangschikt onder de kleine
Profeten. |
The Prophet
Haggai was born in Babylon at the time of the captivity of the Jews. After
their return to Jerusalem, he began to prophesy there. He admonished the
people to rebuild the Temple. This happened in the days of Zorobabel, the
second year of the reign of Darius Hystaspes, King of Persia, about the year
520 BC. His prophecy, divided into two chapters, is ranked tenth among the
minor Prophets. |
16 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Haralambos
(Charalampus)
de
Wonderdoener Hiero-Martelaar |
Sint Charalambus was een christelijke priester in
Magnesia, de eerste stad van Thessaly, in de diocese met dezelfde naam. Hij
stierf als martelaar tijdens het regime van Alexander Severus (222-235), toen
Lucianus Proconsul was van Magnesia. Sint Charalambus was 103 jaar oud. |
Saint Charalambus
was a christian priest in Magnesia, the foremost city of Thessaly, in the
diocese with the same name. He died as a martyr during the reign of Alexander
Severus (222-235), when Lucian was Proconsul of Magnesia. Saint Charalambus
was 103 years of age. |
10 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
ABCD FHIJ K |
Harikleia,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki, Kleopatra,
Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Harith (Arethas)
Groot-Martelaar en zijn Metgezellen |
De Martelaren Arethas (in het Arabisch Harith) en zijn metgezellen streden in he jaar 524 in Najran, een stad in Arabia Felix (tegenwoordig Yemen), waar Arethas een belangrijk man was. De heerser Dhu Nuwas wilde het Christendom uitroeien, vooral in Najran, een christelijke stad. Toen de stad zich tegen het advies van Arethas overgaf, brak Dhu Nuwas onmiddellijk zijn gegeven woord en wilde de stad dwingen om afstand te nemen van Christus. Sint Arethas en honderden martelaren, inclusief vrouwen, kinderen en babies, werden onthoofd en verbrand. Snel daarna bevrijdde de Ethiopische Koning Elesbaan (ook Caleb genoemd) in alliantie met Byzantium Najran van Dhu Nuwas en richtte kerken op ter ere van de martelaren. Najran werd een pelgrimsplaats tot de opkomst van de Islam een eeuw later. Elesbaan wordt ook op deze dag als een heilige herdacht (>>>zie ook Elesbaan 24 oktober). |
The Martyrs
Arethas (in Arabic Harith) and his companions contested in the year 524 in
Najran, a city of Arabia Felix (nowadays Yemen), where Arethas was chief man.
The ruler Dhu Nuwas sought to blot out Christianity, especially at Najran, a
Christian city. When the city, against the advice of Arethas,
surrendered, Dhu Nuwas immediately
broke hos given word and sought to compel the city to renounce Christ. Saint
Arethas and hundreds of martyrs, including women, children and babies, were
beheaded and burned. In alliance with Byzantium, the Ethiopian King Elesbaan
(also called Caleb) liberated Najran from Dhu Nuwas soon after and raised up
churches in honour of the Martyrs. Najran became a place of pilgrimage until
the rise of Islam a century later. Elesbaan also is commemorated on this day
as a saint (>>>also see Elesbaan 24th of october). |
24 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJK |
Harmodius (Armodios)
Martelaar |
Sint Armodios is onbekend in de Synaxarion en de Menaio.
Zijn herdenking wordt genoemd in de Kodikas Kryptopheris (11e eeuw). Nog geen
verdere informatie beschikbaar. |
Saint Armodios
is unknown in the Synaxarion and the Menaio. His memory is mentioned in the
Kodikas Kryptopheris (11th century). No further information available yet. |
11 MEI
ΜΑΙΟΣ |
M |
Heilige Geest
Dag van de Heilige Geest
Day of
the Holy Ghost
Tou Agiou Pneumatos (Pneumatos)
|
Eén dag na Pinksteren. |
One day after
Pentecost. |
16 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 08 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009 24 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 13 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 04 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012 24 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 09 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014 01 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015 20 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 05 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2017 |
M |
Helena (Elena)
en Constantinus, Keizerin en Keizer Gelijken van de Apostelen |
Sint Constantinus was de zoon van Constantius
Chlorus (heerser van het Westen van het Romeinse keizerrijk) en Sint Helena.
Hij werd volgens sommigen geboren in 272 in Naissus in Dardanië, een stad op
de Hellespont. Na zijn vijanden overwonnen te hebben werd hij op 28 october
312 door de Senaat van Rome tot Keizer van het Westen uitgeroepen, terwijl
zijn schoonbroer Licinius over het Oosten heerste. Licinius vervolgde later
de christenen. Sint Constantinus bevocht hem tot hij hem uiteindelijk overwon
in 324 en werd Monarch van het Westen en het Oosten. Onder zijn regime kwam
er een eind aan alle christenvervolgingen. In 325 riep hij het 1e
Oecumenische Concilie in Nicaea bijeen. Hij overleed op 21 of 22 mei 337 op
65-jarige leeftijd. Zijn overblijfselen werden overgebracht naar
Constantinopel (het oude Byzantium, wat naar Sint Constantinus was genoemd). Zijn moeder Sint Helena ondernam een reis naar Jeruzalem.
Ze vond het Heilige Kruis waaraan Jezus Christus was gekruisigd. Hierna
richtte Sint Helena kerken op in Jeruzalem op de plaatsen van de Kruisiging
en Opstanding, in Bethlehem bij de grot waar Jezus Christus was geboren, op
de Olijfberg, in Cyprus en vele andere plaatsen. Ze werd tot Augusta
uitgeroepen, haar afbeelding werd op gouden munten geslagen en twee steden in
Bithynië en Palestina werden Helenopolis naar haar genoemd. Volgens sommigen
stierf ze in het jaar 330, volgens anderen in 336, op de leeftijd van
ongeveer 80 jaar. Twee belangrijke Orthodoxe heiligen, Gelijken van de
Apostelen, en naamdagvieringen voor diegenen die naar hen genoemd zijn. Ook
de tijd voor vuurlopen in Lagkadás bij Thessaloniki. In de laatste jaren zijn
er pogingen gedaan deze oude rites te onderdrukken, maar ze blijken nog
steeds springlevend. De officiële naamdag wordt gevierd op 21 mei. Wanneer
deze dag samenvalt met Zaterdag van de Doden, wordt dit feest verzet naar de
volgende vrijdag en gevierd met de laatste dag van de Ascension. |
Saint
Constantiine was the son of Constantius
Chlorus (ruler of the West of the Roman empire) and Saint Helena. According
to some he was born in 272 in Naissus in Dardania, a city on the Hellespont.
After he defeated his enemies he was proclaimed Emperor of the West on 28
october 312 by the Senate of Rome, while his brother-in-law Licinius ruled in
the East. Later Licinius prosecuted the christians. Saint Constantine fought
against him untill he finally defeated him in 324 and became Monarch of the
West and the East. Under his reign the prosecution of christians came to an
end. In 325 he gathered the 1st Oecumenical Council in Nicaea. He died on 21
or 22 may 337 in the age of 65. His relics were transferred to Constantinople
(the old Byzantium, which was named after Saint Constantine). His mother Saint
Helen undertook a journey to Jerusalem. She found the Holy Cross on which
Jesus Christ was crucified. Hereafter Saint Helen erected churches in
Jerusalem at the sites of the Crucifixion and Resurrection, in Bethlehem at
the cave where Jesus Christ was born, on the Mount of Olives, in Cyprus and
and many other places. She was proclaimed Augusta, her image was stamped upon
golden coins and two cities in Bithynia and Palestine were named Helenopolis
after her. According to some she died in the year 330, accordig to others in
336, in the age of about 80 years. Two important
Orthodox saints, Equals of the Apostles, and nameday-celebrations for those
named after them. Also the time for fire-walking ceremonies at Lagkadás near
Thessaloníki. There have been attempts to suppress these ancient rites in
recent years, but they appear to be surviving. The official
nameday is celebrated on 21st of may. In occurrence with the Saturday of the
Dead, this feast is transferred to the preceeding Friday and celebrated with
the Closing Day of the Ascension. |
21 MEI ΜΑΙΟΣ (2005) |
ABCD FGHI JK |
Helianus,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Heliodorus
Martelaar |
|
|
19 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Helladius (Alladius)
Hiero-Martelaar |
Sint Helladius was een bisschop die weigerde de afgoden te vereren. Tijdens zijn martelaarschap verscheen Jezus Christus aan hem en genas al zijn wonden. Daarna werd hij in vuur geworpen en bleef ongedeerd. Hij onderging nieuwe kwellingen en werd uiteindelijk met vuistslagen doodgeslagen. |
Saint Helladius
was a bishop who refused to sacrifice to idols. During his martyrdom Jesus
Christ appeared to him and healed him of his wounds. After that he was cast
into fire and was preserved unharmed. He suffered further torments and
finally was beaten to death with the blows of fists. |
27 MEI ΜΑΙΟΣ |
DJ |
Helpiniki (Elpiniki),
Adamantini, Akrivi, Antigoni, Aphroditi, Areboia, Aspasia,
Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Erasmia, Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia,
Kalliroe, Kallisti, Kleio , Kleoniki, Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita,
Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike,
Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada,
martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun),
Diaken en hun Leraar |
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323. Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St. Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft. |
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries. |
01 SEPTEMBER ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
JM |
Hemelvaart (Analipseos)
Tis Analipseos Tou Kyriou Imon Iesou Christou (Christos)
Hemelvaart van Christus Ascension of Christ |
Hemelvaart van Christus. Zesde donderdag na Pasen. Jezus bleef na zijn Opstanding 40 dagen op aarde en
verscheen voortdurend op verschillende plaatsen aan Zijn discipelen, met wie
Hij sprak, at en dronk en zo zijn Opstanding demonstreerde. Op de 40e dag na
Pasen (de 6e donderdag) leidde Hij hen naar de Olijfberg en gaf hen de
opdracht in alle landen Zijn Naam te verkondigen. Na hen te hebben gezegend
werd Hij opgenomen in een wolk van licht en naar de Hemel gevoerd. |
Ascension of
Christ. Sixth thursday
after Easter. After His
Resurrection Jesus passed 40 days on earth and appeared continually in
various places to His disciples, with whom He spoke, ate and drank and
thereby demonstrated His Resurrection. On the 40th day after Pascha (the 6th
thursday) He led them to the Mount of Olives and commanded them to go forth
and proclaim His Name to all nations. After blessing them, He was taken up in
a cloud of light which took Him into Heaven. |
05 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 28 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2009 13 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 02 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 24 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2012 13 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 29 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2014 21 MEI - ΜΑΙΟΣ
2015 09 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 25 MEI - ΜΑΙΟΣ
2017 |
FIM |
Hephaistion,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Heracles van Athene,
Paulinus, Benedimus, Petrus, Dionysius, Andreas, Paulus en
Christina, Martelaren |
Petrus, een knappe jongeman, Dionysius, een gedistingeerde
heer, Andreas en Paulus, soldaten, en Christina, een zestien jaar oude maagd,
ondergingen kwellingen en de marteldood omdat ze Christenen waren.
Nicomachus, die samen met hen gemarteld werd, loochende Christus tijdens de
martelingen. Hij verloor ogenblikkelijk zijn verstand, beet als een dolle
zijn lichaam en gaf schuim uit zijn mond op tot hij stierf. De heiligen
Petrus, Andreas, Paulus en Dionysius leden in Lampsacus in Mysia. Sint Christina leed in Tyre, Phoenicië. De
heiligen Heraclius, Paulinos en Bonedimos of Monedimos leden waarschijnlijk
in Nobiodunum in Skythië, tegenwoordig Isaksoa genaamd. Dit gebeurde in het
jaar 250 A.D. Volgens sommigen is de datum onzeker. Eén website noemt
Dionysia, wat een vergissing moet zijn (Dionysius is hier duidelijk bedoeld). |
Peter, a
handsome young man, Dionysius, a distinguished man, Andrew and Paul,
soldiers, and Christina, a sixteen year old virgin, endured sufferings and
death as a martyr for being Christians. Nicomachus, who along with them was
tortured, denied Christ in the middle of his tortures. He instantly lost his
mind and, as a mad man, bit his body and threw up foam from his mouth until
he died. Saints Peter, Andrew, Paul and Dionysius suffered in Lampsacus in
Mysia. Saint Christina suffered in Tyre, Phoenicia. Saints Heraclius,
Paulinos and Bonedimos or Monedimos probably suffered in Nobiodunum in
Scythia, now called Isaksoa. This occurred in the year 250 A.D. According to
some the date is uncertain. One website mentions Dionysia, which must be a
mistake (obviously Dionysius is ment here). |
18 MEI
ΜΑΙΟΣ |
DJK |
Heracles,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Homeros, Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Heraclius,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius,
Helianus, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol. |
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them. |
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJKM |
Herasimus (Gerasimus)
van Kephalonia (Gerasimou
Kefallhnias) |
|
|
20 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
ADFH I |
Herasimus (Gerasimus)
van Jordanie |
Sint Gerasimus van Jordanië leefde tijdens het regime van
Koning Constantinus Pogonatus in 670. Nadat hij monnik werd, ging hij naar de
verste gebieden van de woestijn Thebais, waar hij zelfs gezag over wilde
dieren had. |
Saint Gerasimos
of Jordan lived during the reign of king Constantine Pogonatos in 670. After
he became a monk, he went to the deepest parts of the desert of Thebais,
where he even had authority over wild beasts. |
04 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
D |
Herastos (Erastus),
Sosipatrus, Quartus, Orestes, Olympus en Herodion, Apostelen van de 70 |
De Heiligen Olympas en Rodionos werden discipelen van Petrus, de hoofd-Apostel. Ze kwamen naar Rome, en daar werden ze onthoofd door Nero. De anderen werden bisschoppen en overleden in vrede: Sosipatrus werd bisschop van Iconium, Quartus van Beirut, en Erastus van Paneas (of Paneias, wat ook Caesarea in Philippi werd genoemd). Sint Erastus was kamerheer van de stad Korinthië. Zij worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
Saints Olympas
and Rodion became disciples of Peter, the chief Apostle. They came to Rome,
and there they were beheaded by Nero. The others became bishops and reposed
in peace: Sosipater became bishop of Iconium, Quartus of Beirut, and Erastus
of Paneas (or Paneias, which was also called Caesarea of Philippi). Saint
Erastus had been chamberlain of the city of Corinth. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
10 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Herastos (Erastus)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Erastus (Herastos) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”. |
Erastus
(Herastos) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy". |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Herculianus
(Herculinus, Herculius, Erkoulianos, Erkoulinos,
Erkoulios)
Metgezel van Chrysa (Aura, Avra) de Hiero-Martelaar Hippolytus
(Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos),
en 20 soldaten en gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos),
Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus
de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus)
(Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of
Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros),
Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of
Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun
en Venerius (Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Herculinus
(Herculianus, Herculius, Erkoulinos, Erkoulianos,
Erkoulios)
Metgezel van Chrysa (Aura, Avra) de Hiero-Martelaar Hippolytus
(Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, de martelaren Censorinus
(Kensourinos), en 20 soldaten en gevangenisbewaarders met hem, Sabinos
(of Sabaïnos), Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20 metgezellen:
Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros),
Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix
(Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes
(Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas),
Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius
(Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Herculius
(Herculianus, Herculinus, Erkoulios, Erkoulianos, Erkoulinos)
Metgezel van Chrysa (Aura, Avra) de Hiero-Martelaar Hippolytus
(Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos),
en 20 soldaten en gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos),
Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus
de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus)
(Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of
Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros),
Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of
Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun
en Venerius (Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Hermanus (Germanus) Aartsbisschop van
Constantinopel
|
Sint Germanus kwam uit Constantinopel. Hij was de zoon van
Justinianus de Patriciër. Nadat hij Metropoliet van Cyzicus werd, werd hij
verheven tot de troon van Constantinopel in 715. Omdat hij zich verzette
tegen het decreet van Leo de Isauriër, wat de oorlog tegen de heilige ikonen
inhuldigde, werd hij verbannen van zijn troon. Hij leefde de rest van zijn
leven in rust en overleed rond het jaar 740 |
Saint Germanus
was from Constantinople. He was the son of Justinian the Patrician. After he
became Metropolitan of Cyzicus, he was elevated to the throne of
Constantinople in 715. Because he resisted Leo the Isaurian's decree, which
inaugurated the war upon the holy icons, he was exiled from his throne. He
lived the rest of his life in privacy and reposed about the year 740. |
12 MEI
ΜΑΙΟΣ |
DJK |
Hermanus (Germanus)
van Dacia Pontica (Dobrogea) en Johannes Cassianus |
Sint Johannes Cassianus werd geboren rond het jaar 350.
Volgens sommigen kwam hij uit Rome, volgens anderen kwam hij uit Dacia
Pontica (Dobrogea in het hedendaagse Roemenië). Sint Johannes Cassianus was
een geleerd man die dienst had gedaan in het leger. Later werd hij monnik in
Bethlehem met zijn vriend en mede-asceet Germanus van Dacia Pontica (Dobrogea). Ze
gingen naar Egypte rond het jaar 390 om de beroemde monniken van Scete te
ontmoeten. In het jaar 403 gingen ze naar Constantinopel. Daar werd Johannes
Cassianus tot diaken benoemd. In Rome werd Sint Cassianus tot priester
gewijd. Hij ging naar Marseille en stichtte daar het beroemde klooster van
Sint Victor. Hij overleed in vrede rond het jaar 433 of 435. Zijn hoofd
en rechterhand verblijven in de belangrijkste kerk. Het is onbekend waar Sint
Germanus overleed. Hij werd verheerlijkt door de Orthodoxe Kerk van Roemenië
in 1992. Het is niet zeker of Sint Germanus ook wordt herdacht in de Grieks
Orthodoxe Kerk. Ik vond op geen enkele Grieks Orthodoxe kalender een
aantekening, maar één Griekse website merkt in de biographie van Johannes
Cassianus op, dat Sint Germanus ook vandaag wordt herdacht. |
Saint John
Cassian was born about the year 350. According to some he was from Rome,
according to others he was from Dacia Pontica (Dobrogea in present-day
Romania). Saint John Cassian was a learned man who had served in the
military. Later he became a monk in Bethlehem with his friend and
fellow-ascetic Germanus of Dacia Pontica (Dobrogea). They went to Egypt about the year 390 to meet the famous monks of
Scete. In the year 403 they went to Constantinople. There John Cassian was
ordained deacon. In Rome Saint Cassian was ordained priest. He went to
Marseilles and established the famous monastery of Saint Victor. He reposed
in peace about the year 433 or 435. His head and right hand are in the main church. It is not known where
Saint Germanus reposed. He was glorified by the Orthodox Church of Romania in
1992. It is not certain if Saint Germanus is also commemorated in the Greek
Orthodox Church. I found no notation on any Greek Orthodox calendar, but one
Greek website mentions in the biography of John Cassian that Saint Germanus
is also commemorated today. |
29 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ In schrikkeljaren: If it is not a
leap year: 28 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
D |
Hermas (Hermes)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Hermas (Hermes) was één van de 70
Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op
de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden
de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van
Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal
toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter
dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”. Dit is niet dezelfde als de Apostel Hermes (Hermias). |
Hermas (Hermes) was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy". This is not the
same as the apostle Hermes (Hermias). |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Hermes de Apostel
en Metgezellen |
Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
05 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Hermes,
Herodion, Agabus, Rufus, Asyncritus en Phlegon, Apostelen
van de 70 |
Sint Herodion was een famililid van de Apostel Paulus.
Agabos, een inwoner van Jeruzalem, was een profeet. Toen Paulus en Barnabus
in Antiochië waren, voorspelde Agabos dat er een grote hongersnood over het
gehele land van Judea zou komen. Deze grote hongersnood vond plaats onder
Claudius rond 45-48. Rufus was de zoon van Simon de Cyreniër. Aan het eind
van zijn brief aan de Romeinen (Romeinen 16:13-14), groet Paulus Rufus,
Asyncritos, Phlegon en Hermes. Zij worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen). |
Saint Herodion
was a relative of the Apostle Paul. Agabos, a native of Jerusalem, was a
prophet. When Paul and Barnabus were in Antioch, Agabos predicted that a
great famine would come upon the whole land of Judea. This great famine took
place under Claudius about 45-48. Rufus was the son of Simon the Cyrenian.
Toward the end of his epistle to the Romans (Romans 16:13-14), Paul greets
Rufus, Asyncritos, Phlegon and Hermes. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
08 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJK |
Hermes (Hermas)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Hermas (Hermes) was één van de 70
Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op
de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden
de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van
Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal
toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter
dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”. Dit is niet dezelfde als de Apostel Hermes (Hermias). |
Hermas (Hermes) was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy". This is not the
same as the apostle Hermes (Hermias). |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Hermes (Hermias)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Hermes (Hermias) (bisschop
van Dalmatia) was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”. Dit is niet dezelfde als de Apostel Hermes (Hermas). |
Hermes (Hermias) (bishop of Dalmatia) was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy". This is not the
same as the apostle Hermes (Hermas). |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Hermes,
Philecus (Felix), Peregrinus, Basilius en Innocent, Metgezellen
van Isaurus de Martelaar |
Sint Isaurus en zijn metgezellen Basilius, Innocent,
Hermes, Philecus (Felix) en Peregrinus waren martelaren in Apollonia,
Macedonië tijdens het regime van Keizer Numerianus (283-284). De zes vrienden
kwamen uit Athene en zochten hun toevlucht in een grot in Apollonia. Toen ze
werden opgepakt en voor de sub-prefect Tripontio werden gebracht, probeerde
hij hen op alle mogelijke manieren te laten offeren aan de afgoden, maar dat
weigerden ze te doen. Toen moesten ze vele wrede martelingen ondergaan. Maar
in plaats van afstand te doen van hun geloof, lukte het hen velen tot het
christelijke geloof te brengen. Uiteindelijk werden ze onthoofd. |
Saint Isaurus
and his companions Basil, Innocent,
Hermes, Philecus (Felix) and Peregrinus were martyrs in Apollonia, Macedonia
during the reign of Emperor Numerianus (283-284). The six friends were from
Athens and took refuge in a cave in Apollonia. When they were captured and
brought before the sub-prefect Tripontio, he tried in every way to make them
sacrifice to the idols, but they refused to do so. Then they had to endure a
lot of cruel tortures. But instead of renouncing their faith, they achieved
to bring many in the christian faith. Finally they were decapitated. |
17 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
D |
Hermes (Ermis)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra) de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius,
Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus,
Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter, Archelaus de
diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
|
Hermeus (Ermaios)
de Priester
en Nicander, Bisschop van Myra, Hieromartelaren |
Volgens
sommigen streed Sint Hermias tijdens het regime van Marcus Aurelius, ook
genoemd Antoninus (161-180). Volgens anderen was dit tijdens het regime van
Antoninus Pius (138-161). Toen Sint Hermias al een oude man was, werd hij
voor Sebastianus, de Proconsul in Comana in Cappadocië, gebracht. Omdat hij
zijn Christelijke geloof niet wilde verloochenen, werd hij gemarteld. Zijn
kaak werd gebroken, het vlees werd van zijn gezicht gescheurd, zijn ogen
werden doorstoken met een scherp instrument, en gedurende drie dagen werd hij
aan vele andere martelingen onderworpen. Uiteindelijk werd hij onthoofd. Een ander verhaal over Sint Hermias gaat als volgt: De
Hieromartelaren Hermas de Presbyter en Nicander, Bisschop van Myra, waren
discipelen van de Apostel Titus van de Zeventig. Hij verordende hen tot het
priesterschap. Omdat de Heiligen Hermas en Nicander vele heidenen tot het
Christendom bekeerden, werden ze gearresteerd en voor de stadsprefect,
Libanius, gebracht. Toen ze weigerden hun Christelijke geloof te
verloochenen, gaf Libanius opdracht hen te martelen. De heiligen werden aan
paarden gebonden en over stenen gesleept. Hun lichamen werden geharkt met
ijzeren haken. Zewerden in een hete oven gegooid. Ijzeren nagels werden in
hun hoofden en harten geslagen. Uiteindelijk werden ze in een kuil gegooid,
en toen met aarde bedekt terwijl ze nog leefden. |
According to some, Saint Hermias contested during the reign
of Marcus Aurelius, also called Antoninus (161-180). According to others, it
was in the reign of Antoninus Pius (138-161). When Saint Hermias was already
an old man, he was brought before Sebastian, the Proconsul in Comana of
Cappadocia. Because he would not deny his Christian faith, he was tortured.
His jaw was broken, the flesh was torn from his face, his eyes were pierced
with a sharp instrument, and during three days he was subjected to many other
torments. Finally he was beheaded. Another story
about Saint Hermias is as follows: The Hieromartyrs Hermas the Presbyter and
Nicander, Bishop of Myra, were disciples of the Apostle Titus of the Seventy.
He ordained them to the priesthood. Because the Saints Hermas and Nicander
converted many pagans to Christianity, they were arrested and brought before
the city prefect, Libanius. When they refused to deny their Christian faith,
Libanius ordered them to be tortured. The saints were tied to horses and
dragged over stones. Their bodies were raked with iron hooks. They were cast
into a hot oven. Iron nails were hammered into their heads and hearts.
Finally they were thrown into a pit, and then covered over with earth when
they were still alive. |
04 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJKM |
Hermias (Ermias)
Martelaar |
|
|
31 MEI
ΜΑΙΟΣ |
DJKM |
Hermias (Hermes)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Hermes (Hermias) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”. Dit is niet dezelfde als de apostel Hermes (Hermas). |
Hermes (Hermias) was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy". This is not the
same as the apostle Hermes (Hermas). |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Hermione |
|
|
04 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
FI |
Hermippus
en Hermocrates, Metgezellen van Hermolaus de Hiero-Martelaar |
Sint Hermolaus en zijn metgezellen waren priesters van de Kerk in Nicomedia. Ze leefden in het verborgene nadat Keizer Maximianus de 20,000 Martelaren van Nicomedia had laten verbranden. Sint Hermolaus bekeerde Sint Panteleimon tot het Christendom. Toen Sint Panteleimon gearresteerd werd door Maximianus, openbaarde hij hem, dat het Hermolaus de priester was, die hem van de afgoden af had gebracht. Toen werden de Heiligen Hermolaus, Hermippus en Hermocrates gearresteerd. Nadat ze bekenden christenen te zijn, werden ze onthoofd in ht jaar 305. Sint Hermolaus is één van de Heilige Zilverlozen. |
Saint Hermolaus
and his companions were priests of the Church in Nicomedia. They lived in
hiding after Emperor Maximian had burnt to death the 20,000 Martyrs of
Nicomedia. Saint Hermolaus converted Saint Panteleimon to Christianity. When
Saint Panteleimon was arrested by Maximian, he revealed to him that it was
Hermolaus the priest who had turned him from the idols. Then the Saints
Hermolaus, Hermippus and Hermocrates were arrested. After they confessed to
be christians, they were beheaded in the year 305. Saint Hermolaus is one of
the Holy Unmercenaries. |
26 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJ |
Hermocrates
en Hermippus, Metgezellen van Hermolaus de Hiero-Martelaar |
Sint Hermolaus en zijn metgezellen waren priesters van de Kerk in Nicomedia. Ze leefden in het verborgene nadat Keizer Maximianus de 20,000 Martelaren van Nicomedia had laten verbranden. Sint Hermolaus bekeerde Sint Panteleimon tot het Christendom. Toen Sint Panteleimon gearresteerd werd door Maximianus, openbaarde hij hem, dat het Hermolaus de priester was, die hem van de afgoden af had gebracht. Toen werden de Heiligen Hermolaus, Hermippus en Hermocrates gearresteerd. Nadat ze bekenden christenen te zijn, werden ze onthoofd in ht jaar 305. Sint Hermolaus is één van de Heilige Zilverlozen. |
Saint Hermolaus
and his companions were priests of the Church in Nicomedia. They lived in
hiding after Emperor Maximian had burnt to death the 20,000 Martyrs of
Nicomedia. Saint Hermolaus converted Saint Panteleimon to Christianity. When
Saint Panteleimon was arrested by Maximian, he revealed to him that it was
Hermolaus the priest who had turned him from the idols. Then the Saints
Hermolaus, Hermippus and Hermocrates were arrested. After they confessed to
be christians, they were beheaded in the year 305. Saint Hermolaus is one of
the Holy Unmercenaries. |
26 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJ |
Hermogenes,
Callistus en Evodius, de Broeder-Martelaren |
|
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ |
J |
Hermogenes,
Eugraphus en Menas (Minas) Kallikelados, de Martelaren van Alexandrie |
Volgens de Synaxaristen kwam Sint Menas uit Athene. Hij
was een militair officier, een geleerde man en bekwaam in toespraken. Daarom
kreeg hij de achternaam Kallikelados ("de Welsprekende"). Eugraphus
was zijn schrijver. Beiden hadden Christelijke ouders. Keizer Maximinus stuurde
Sint Menas naar Alexandrië om een geschil onder de burgers te beëindigen.
Sint Menas echter wendde zijn welsprekendheid ook aan om de Christenen te
sterken in hun geloof. Toen Maximinus hiervan, stuurde hij Hermogenes, die
een eparch was, zoon van ongelovige ouders, om Menas af te laten keren van
het Christelijke geloof. Maar vanwege de wonderen, die Sint Menas verrichtte,
werd Hermogenes ook een Christen. De Heiligen Menas, Eugraphus en Hermogenes
werden onthoofd, volgens sommigen in het jaar 235, volgens anderen in het
jaar 313. De relieken van de martelaren werden in zee gegooid. In de 9e eeuw
werden ze gevonden en naar Constantinopel gebracht (>>>zie Menas, 17
Februari). Er waren verscheidene heiligen met de naam Menas, die werden vereerd in de oude Kerk. Er is echter veel verschil van mening ontstaan over hun identiteit of diversiteit. Het is mogelijk dat Menas van Mareotis, Menas van Cotyaes en Menas ovanf Constantinopel, genaamd Kallikelados, één en dezelfde persoon zijn (>>>zie ook Menas, 11 November). |
According to the
Synaxaristes, Saint Menas had Athens as his homeland. He was a military
officer, an educated man and skilled in speech. Because of that he was
surnamed Kallikelados ("most eloquent"). Eugraphus was his scribe.
Both had Christian parents. The Emperor Maximinus sent Saint Menas to
Alexandria to end a strife among the citizens. Saint Menas however also
employed his eloquence to strengthen the Christians in their faith. When
Maximinus heard of this, he sent Hermogenes, who was an eparch, son of unbelieving
parents, to turn Menas away from his Christian faith. But because of the
miracles wrought by Saint Menas, Hermogenes became a Christian too. Saints
Menas, Eugraphus and Hermogenes were beheaded, according to some in the year
235, according to others in the year 313. The relics of the martyrs were cast
into the sea. In the ninth century they were found and transferred to
Constantinople (>>>see Menas, February 17). There were
several saints with the name Menas, who were honoured in the ancient Church.
However much dispute is raised about their identity or diversity. It is
possible that Menas of Mareotis, Menas of Cotyaes, and Menas of
Constantinople, surnamed Kallikelados, are one and the same person
(>>>also see Menas, November 11). |
10 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Hermolaus
(Ermolaos)
De Zilverloze, Hiero-Martelaar, en zijn Metgezellen Hermippus en Hermocrates |
Sint Hermolaus en zijn metgezellen waren priesters van de Kerk in Nicomedia. Ze leefden in het verborgene nadat Keizer Maximianus de 20,000 Martelaren van Nicomedia had laten verbranden. Sint Hermolaus bekeerde Sint Panteleimon tot het Christendom. Toen Sint Panteleimon gearresteerd werd door Maximianus, openbaarde hij hem, dat het Hermolaus de priester was, die hem van de afgoden af had gebracht. Toen werden de Heiligen Hermolaus, Hermippus en Hermocrates gearresteerd. Nadat ze bekenden christenen te zijn, werden ze onthoofd in ht jaar 305. Sint Hermolaus is één van de Heilige Zilverlozen. |
Saint Hermolaus
and his companions were priests of the Church in Nicomedia. They lived in
hiding after Emperor Maximian had burnt to death the 20,000 Martyrs of
Nicomedia. Saint Hermolaus converted Saint Panteleimon to Christianity. When
Saint Panteleimon was arrested by Maximian, he revealed to him that it was
Hermolaus the priest who had turned him from the idols. Then the Saints
Hermolaus, Hermippus and Hermocrates were arrested. After they confessed to
be christians, they were beheaded in the year 305. Saint Hermolaus is one of
the Holy Unmercenaries. |
26 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJM |
Hermylus (Ermilos)
en Stratonicus, Martelaren |
Hermylus en Stratonicus streden in het jaar 314, tijdens
het regime van Licinius. Sint Hermylus was een diaken. Sint Stratonicus was
zijn vriend. Toen Hermylus bekende een christen te zijn, werd hij zó hevig
geslagen, dat zijn hele lichaam met wonden bedekt was en hij half dood
achtergelaten werd. Toen Stratonicus hem dit zag ondergaan, huilde hij van
verdriet om zijn vriend. Zo werd ontdekt dat ook Stratonicus een christen
was. Toen hij openlijk bekende, werd hij geslagen. Daarna werden Stratonicus
en Hermylus in de Danube Rivier gegooid, waar ze stierven. |
Hermylus and
Stratonicus contested in the year 314, during the reign of Licinius. Saint
Hermylus was a deacon. Saint Stratonicus was his friend. When Hermylus
confessed to be a christian, he was beaten so fiercely that his whole body
was covered with wounds and he was left half dead. When Stratonicus saw him
endure this, he wept with grief for his friend. That is how they discovered
that also Stratonicus was a christian. When he openly confessed, he was
beaten. Then Stratonicus and Hermylus were cast into the Danube River, where
they died. |
13 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJKM |
Herodion (Rodionos)
Erastus, Sosipatrus, Quartus, Orestes en Olympus, Apostelen van de 70 |
De Heiligen Olympas en Rodionos werden discipelen van Petrus, de hoofd-Apostel. Ze kwamen naar Rome, en daar werden ze onthoofd door Nero. De anderen werden bisschoppen en overleden in vrede: Sosipatrus werd bisschop van Iconium, Quartus van Beirut, en Erastus van Paneas (of Paneias, wat ook Caesarea in Philippi werd genoemd). Sint Erastus was kamerheer van de stad Korinthië. Zij worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
Saints Olympas
and Rodion became disciples of Peter, the chief Apostle. They came to Rome,
and there they were beheaded by Nero. The others became bishops and reposed
in peace: Sosipater became bishop of Iconium, Quartus of Beirut, and Erastus
of Paneas (or Paneias, which was also called Caesarea of Philippi). Saint
Erastus had been chamberlain of the city of Corinth. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
10 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
DJK |
Herodion (Rodionos),
Agabus, Rufus, Asyncritus, Phlegon en Hermes, Apostelen
van de 70 |
Sint Herodion was een famililid van de Apostel Paulus.
Agabos, een inwoner van Jeruzalem, was een profeet. Toen Paulus en Barnabus
in Antiochië waren, voorspelde Agabos dat er een grote hongersnood over het
gehele land van Judea zou komen. Deze grote hongersnood vond plaats onder
Claudius rond 45-48. Rufus was de zoon van Simon de Cyreniër. Aan het eind
van zijn brief aan de Romeinen (Romeinen 16:13-14), groet Paulus Rufus,
Asyncritos, Phlegon en Hermes. Zij worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen). |
Saint Herodion
was a relative of the Apostle Paul. Agabos, a native of Jerusalem, was a
prophet. When Paul and Barnabus were in Antioch, Agabos predicted that a
great famine would come upon the whole land of Judea. This great famine took
place under Claudius about 45-48. Rufus was the son of Simon the Cyrenian.
Toward the end of his epistle to the Romans (Romans 16:13-14), Paul greets
Rufus, Asyncritos, Phlegon and Hermes. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples). |
08 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
DJK |
Herodion (Rodionos)
Synaxis van de 70 apostelen Sunaksi ton 70 Apostolon |
Herodion (Rodion, Rodionos) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”. |
Herodion (Rodion,
Rodionos) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy". |
04 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJK |
Hesaias (Esaias, Isaiah)
van Egypte,
Samuel, Daniel, Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius,
Julianus, Theodulus, Elias en Jeremias, Metgezellen van Pamphilus
de Priester |
Sint Pamphilus streed tijdens het regime van Maximianus in
het jaar 290 in Caesarea in Palestina. Firmilian, de Gouverneur van
Palestina, bracht hem ter dood. De namen van zijn mede-martelaren zijn:
Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, en 5 anderen uit
Egypte: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel. Hun martelaarschap is
geregistreerd in Boek VIII, H. 11 van Eusebius' Ecclesiastische Geschiedenis,
genaamd “De Martelaren van Palestina”. |
Saint Pamphilus
contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of
Palestine. Firmilian, the Governor of Palestine, put him to death. The names
of his fellow martyrs are: Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian,
Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and
Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius'
Ecclesiastical History, called “The Martyrs of Palestine”. |
16 FEBRUARI ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ |
D |
Hesaias (Esaias, Isaiah),
de Profeet
|
|
|
09 MEI
ΜΑΙΟΣ |
ADHJ M |
Hesaias (Esaias, Isaiah),
de Profeet
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus Sunday of the Holy
Ancestors of Christ Kyriaki Ton Agion Propatoron (Ton Agion Popatoron,
Propatoron) Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria. |
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht:: Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen. Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden: Moses, Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria. |
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ. On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered: Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs. Then those who lived under the Law: Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary. |
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008 13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009 12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010 11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011 16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013 14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014 13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015 11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016 17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017 |
J |
Hesaias (Esaias, Isaiah),
Alexander, Anaxandros
(Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos,
Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Eteokles, Hephaistion,
Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion,
Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes,
Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos,
Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van
Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Hesaias (Esaias, Isaiah),
Adam, Benjamin, Domnus, Elias, Eusebius, Hypatius,
Isaac, Isaiah, Jeremiah, Macarius, Mark, Moses, Paul, Proclus, Sabbas en
Sergius, Martelaren van Sinai en Raithu |
De Martelaren die gedood werden in Sinai en Raithu worden
samen vereerd op 14 januari. Het waren twee verschillende groepen heiligen en
ze werden gedood in verschillende periodes en op verschillende locaties. Eén
groep van deze martelaren werd gedood in Sinai rond het jaar 296, tijdens het
regime van Diocletianus. De andere groep martelaren werd gedood in Raithu
rond het midden van de vijfde eeuw. Beide groepen martelaren werden gedood
door de Blemmyes (Blemmyae), een nomadische Nubische stam uit delen
van Arabië en Egypte. |
The Martyrs slain
at Sinai and Raithu are venerated together on January 14th. They
were two different groups of saints and were killed at different times and at
different locations. One group of these martyrs were killed at Sinai about
the year 296, during the reign of Diocletian. The other group of martyrs were
killed in Raithu about the middle of the fifth century. Both groups of
martyrs were killed by the Blemmyes (Blemmyae), a nomadic Nubian tribe
from parts of Arabia and Egypt. |
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJ |
Hesychius van Syncleticus
de Senator
Martelaar
|
Sint Hesychios leefde tijdens het regime van koning
Maximianus in 302. Hij was een magistrianus in het koninklijk paleis en een
Senator. Maximianus gaf opdracht om alle Christelijke koninklijke soldaten te
ontdoen van hun riemen. De riemen waren een teken van hun koninklijke
verdienste. Ze moesten als burgers leven en zonder eer. Velen van hen, ook
Hesychios, gaven de voorkeur aan het volgen van deze onwetige opdracht boven
het verliezen van hun ziel. Toen gaf de koning opdracht om Sint Hesychios te
ontdoen van zijn dure kleren, en te worden gekleed in een voddige mantel
zonder mouwen, geweven van haar. Op deze manier zou hij te schande gemaakt worden en onwaardig om
met vrouwen om te gaan. Toen de koning hem vroeg of hij zich niet schaamde,
antwoordde Sint Hesychios, dat Christus hem eer gaf. De koning werd kwaad en
liet zijn mannen een grote molensteen rond Hesychios’ nek binden. Daarna werd
hij in de rivier Orontus gegooid, wat in Coele in Syrië ligt, en wat algemeen
Oronge wordt genoemd. Daar stierf Sint Hesychios. |
Saint Hesychios
lived during the reign of king Maximian in 302. He was a magistrianus in the
royal palace and a Senator. Maximian ordered that all Christian royal
soldiers ought to be deprived of their belts. The belts were a sign of their
royal merit. They had to live as civilians and without honour. Many of them,
also Hesychios, preferred to follow
this illegal order than to lose their soul. Then the king ordered Saint
Hesychios to be stripped of his expensive clothes, and be dressed with a
shabby mantle without sleeves, woven from hair. This way he would be
disgraced and disdained as to consort with women. When the king asked him if
he did not feel ashamed, Saint Hesychios answered that Christ gave him
honour. The king got angry and let his men tie a great millstone around the
Hesychios’ neck. Then he was thrown in the river Orontus, which lies in Coele
of Syria, and which is commonly called Oronge. There Saint Hesychios died. |
02 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
D |
Hesychius,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander,
Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen van Hieron,
samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië |
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius. |
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius. |
07 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Hetoimassios (Etymasius)
de Monnik of leek,
en/of Eusebius (monnik) en Basilius (diaken), Chariton
(monnik), Comasius (Komassios) (monnik), Daniel (monnik), Hierotheus
(monnik), Johannes (priester), Nicephorus (Nikephoros) (priester), Petrus
(priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop),
Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van Tiberiopolis
(Tiberioupolis) |
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden ze
geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia wordt
genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven, tot de
soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar Thessalonica.
Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het zwaard onthoofd
in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16 martelaren. Het zou
mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en Eusebius met elkaar
verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd is. Dit is echter
niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius een leek, Volgens
alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter (priester). |
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor) (bisshop),
Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop) were clergy
from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3) wanted to compel all
Christians to turn back to idolatrous worship, they sought refuge in
Thessalonica. They did not find peace there and they made their way to
Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short while they
led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up with them
and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny Christ, they
were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several websites mention
16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius and Eusebius are
being confused with eachother, or that one of these two names is wrong.
However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter. |
28 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Hierarcos (Hierax, Ierakos)
Chariton, de maagd Charito (Charita), Evelpistos, Justinus, Justus, Peon (Peonus, Paionos) en Liberian (Liberianus, of Valerianus), Metgezellen van Justinus de Filosoof, Martelaar |
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180). De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd. |
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180). The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded. |
01 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Hierax (Hierarcos, Ierakos)
Chariton, de maagd Charito (Charita), Evelpistos, Justinus, Justus, Peon (Peonus, Paionos) en Liberian (Liberianus, of Valerianus), Metgezellen van Justinus de Filosoof, Martelaar |
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180). De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd. |
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180). The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded. |
01 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Hieron
en zijn 32 Metgezellen, Amonitus, Anicletus, Athanasius,
Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus,
Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius,
Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon, Ostrychius,
Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus, Theogenes,
Theophilus, Valerius en Xanthius, de 33 Martelaren van Melitene in Armenië |
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius. |
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius. |
07 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Hieronymus
|
|
|
15 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
D |
Hierotheus
Bisschop van Athene |
Volgens sommigen was Sint Hierotheus net als Sint
Dionysius lid van het hof van Mars Heuvel. Hij werd onderwezen in de Leer van
Christus door Paulus en werd Bisschop van Athene. Op zijn beurt wijdde hij
Sint Dionysius in. Ook Hierotheus werd op miraculeuze wijze door de Heilige
Geest gebracht om aanwezig te zijn bij de Hemelvaart van de Theotokos en werd
samen met de Apostelen een leider van de goddelijke hymnodie. Hij overleed na
een leven gewijd aan God. |
According to
some, Hierotheus, like Saint Dionysius, was a member of the court of Mars
Hill. He was instructed in the Faith of Christ by Paul and became Bishop of Athens.
He, in turn, initiated Dionysius. Also Hierotheus was brought miraculously by
the Holy Spirit to be present at the Dormition of the Theotokos and, together
with the sacred Apostles, he became a leader of the divine hymnody. He
reposed after a life full of dedication to God |
04 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
DFIJ |
Hierotheus de Monnik,
Basilius (diaken), Chariton (monnik), Comasius (Komassios)
(monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of
Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus
(Nikephoros) (priester), Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates
(monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas (diaken) en
Timotheus (bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren
van Tiberiopolis (Tiberioupolis) |
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester). |
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two
names is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter. |
28 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Hilaria (Ilaria),
haar man Claudius de Tribuun, hun zonen Jason (Iason) en
Maurus (Mavros), Chrysanthus en zijn vrouw Daria, Diodorus de presbyter en
Marianus de diaken, martelaren |
Deze heiligen leefden tijdens het regime van keizer
Numerianus in 283 of 284. Sint Chrysanthos was de zoon van Pelemon, Senator
van Alexandria. Toen hij zich liet dopen en het christendom preekte, liet
zijn vader hem in de gevangenis werpen. Hij dwong hem met Sint Daria, een
filosofe (of een priesteres van Minerva) uit Athene, te trouwen, in de hoop
hem van zijn christelijke geloof af te brengen. In plaats hiervan liet Sint
Daria zich ook dopen. Beiden wilden tot hun dood zuiver blijven en preekten
preutsheid en puurheid. Hierom werden ze gefolterd door de tribuun Claudius.
Toen deze zag dat de heiligen ongedeerd bleven, bekeerden hij en zijn vrouw
Hilaria en hun zonen Jason en Maurus zich ook tot het christendom. Ook zij
werden vanwege hun geloof gemarteld en uiteindelijk gedood. Chrysanthos en
Daria werden in een modderige kuil gegooid en doodgetrapt (of levend
begraven). In een grot vlakbij kwamen christenen samen om deze martelaren te
herdenken. Toen dit uitkwam, werd de ingang van de grot afgesloten en de
stierven de aanwezigen zelf ook als martelaren. Twee van hen waren de
priester Diodorus en de diaken Marianus. |
These saints
lived during the reign of emperor Numerianus in 283 or 284. Saint Chrysanthos
was the son of Pelemon, Senator of Alexandria. When he was baptised and
preached christianity, his father put him in prison. He forced him to marry
Saint Daria, a philosopher (or a priestess of Minerva) from Athens, with the
hope that this would move him away from his christian faith. Instead of this,
also Saint Daria was baptised. Both of them wanted to stay pure till their
death en preached prudence and purity. For this they were tortured bu the
tribune Claudius. When Claudius saw that the saints remained unharmed, he and
his wife Hilaria and their sons Jason and Maurus were concerted to the
christian faith. They also were tortured for this and finally killed.
Chrysanthos and Daria were thrown in a muddy pit and trampled to death (or
buried alive). In a cave nearby christians gathered to commemorate these
martyrs. When this was discovered, the entrance of the cave was sealed and
the people present died as martyrs themselves. Two of them weer the presbyter
Diodorus and the deacon Marianus. |
19 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
|
Hilarion
en Proclus van Ancyra |
De Martelaren Proclus en Hilarion streden in Ancyra in het
jaar 106, tijdens het regime van Keizer Trajanus. Sint Proclus werd opgepakt,
omdat hij een Christen was. Hij werd aan zijn zijden en buik verbrand, en
werd aan een boom opgehangen met zware stenen aan zijn voeten gebonden. Toen
hij uiteindelijk werd meegenomen om met pijlen neergeschoten te worden,
ontmoetten ze zijn neef Hilarion, en deze werd ook opgepakt. Nadat zijn oom
Proclus met pijlen was gedood, werd Hilarion gemarteld en uiteindelijk
onthoofd. |
The Martyrs
Proclus and Hilarion contested in Ancyra in the year 106, during the reign of
the Emperor Trajan. Saint Proclus was seized, because he was a Christian. He
was burned on his sides and belly, and was hung upon a tree with heavy stones
tied to his feet. When finally he was taken away to be shot with arrows, they
encountered his nephew Hilary, and he was seized too. After his uncle Proclus
had been killed with arrows, Hilary was tormented, and finally beheaded. |
12 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ |
DJK |
Hilarion de Grote
|
Sint Hilarion de Grote werd geboren in Tabatha, nabij Gaza
in Palestina. Zijn ouders waren heidenen. Toen hij een jonge man was, werd
hij voor onderwijs naar Alexandrië gestuurd. Daar werd hij bekeerd tot het
Christelijke geloof en werd gedoopt. Toen hij in Egypte was, hoorde hij van
Sint Anthonius de Grote en hij besloot ook een ascetisch leven te leiden. Na
zijn terugkeer naar Gaza begon hij extreem te vasten en onophoudelijk te
bidden. Al snel begon hij wonderen te verrichten. Veel mensen kwamen hem om
gebeden vragen en hij verliet Gaza om hen te ontvluchten. Na Egypte en Libië
te hebben bezocht, zeilde hij naar Sicilië, en kwam uiteindelijk naar Cyprus.
Dar bleef hij tot hij stierf op 80-jarige leeftijd, in het jaar 372. |
Saint Hilarion
the Great was born at Tabatha, near Gaza in Palestine. His parents were
pagans. When he was a young man, he was sent to Alexandria to be educated.
There he was converted to the Christian faith and was baptized. When he was
in Egypt, he heard about Saint Anthony the Great and he decided also to live
an ascetical life. After returning to Gaza, he started withy extreme fasting
and unceasing prayer. Soon he began to work miracles. Many people came to ask
his prayers and he left Gaza to escape them. After visiting Egypt and Libya,
he sailed to Sicily, and finally came to Cyprus. There he stayed until he
died at the age of eighty, in the year 372. |
21 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJK |
Hilarion de Nieuwe
Abt van het Klooster van Dalmatië (Dalmaton, Dalmatus) |
Sint Hilarion werd geboren in 775 en leefde in Cappadocië.
Rond 806-811 werd hij Abt van het Klooster van Dalmatus. Hij werd verbannen
door de Keizer Leo de Armeniër. Later werd hij opnieuw verbannen door
Theophilus. De vrome Keizerin Theodora gaf hem de vrijheid, waarna hij
opnieuw Abt van het Klooster van Dalmatus werd van 843 tot 845, tot zijn
dood. |
Saint Hilarion
was born in 775 and lived in Cappadocia. About 806-811 he became Abbot of the
Monastery of Dalmatus. He was exiled by the Emperor Leo the Armenian. Later
again he was exiled by Theophilus. The pious Empress Theodora set him free,
after which he again became Abbot of the Monastery of Dalmatus from 843 to
845, until the time of his death. |
06 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Hilarion de Nieuwe (de Jongere)
Abt van Pelecete-Klooster |
Is waarschijnlijk Ilarionos >>>Ilarionos |
Is probably
Ilarionos >>>Ilarionos |
28 MAART ΜΑΡΤΙΟΣ |
DJK |
Hilarion de Wonderdoener
|
|
|
04 MEI ΜΑΙΟΣ |
D |
Hilarion,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië |
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius. |
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32 martyrs
were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus,
Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugene,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius. |
07 NOVEMBER ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ |
|
Hippolytus
(Ippolytos)
Priester van de Kerk van Rome Hiero-Martelaar en de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20
soldaten en gevangenisbewaarders met hem, Sabinos
(of Sabaïnos), Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20 metgezellen:
Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros),
Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix
(Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes
(Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas),
Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius
(Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios), martelaren. |
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht.. Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd. Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop. Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf. Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd. |
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome. St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus. Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop. With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died. All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported. |
30 JANUARI ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
J |
Holy Ghost
Dag van de Heilige Geest
Day of
the Holy Ghost
Tou Agiou Pneumatos (Pneumatos)
|
Eén dag na Pinksteren. |
One day after
Pentecost. |
16 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008 08 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009 24 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010 13 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011 04 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012 24 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013 09 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014 01 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015 20 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016 05 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2017 |
M |
Homeros,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika |
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill. |
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10). |
10 APRIL ΑΠΡΙΛΗΣ |
|
Hosea de Profeet
|
Volgens sommigen was de Profeet Hosea van de stam van
Issachar. Het is waarschijnlijker dat hij van de stam van Reuben was. Hij was
de zoon van Beeri. Hosea is de eerste in lijn en de oudste van de twaalf
kleine Profeten. Hosea profeteerde zestig jaar. Hij leefde van 810 tot 720
v.Chr. en stierf op 90-jarige leeftijd.. |
According to
some, the Prophet Hosea was from the tribe of Issachar. It is more likely
that he was from the tribe of Reuben. He was the son of Beeri. Hosea is the
first in order and the most ancient of the twelve minor Prophets. Hosea
prophesied for sixty years. He livedfrom
810 to 720 BC and died at the age of ninety years. |
17 OKTOBER OKTΩΒΡΙΟΣ |
DJK |
Hyacinthus (Yakinthos)
en Protas, Metgezellen van Eugenia de Martelares |
Sint Eugenia was de dochter van Philippus, een Prefect van
Rome, en Claudia. Toen Philippus met zijn familie naar Alexandrië verhuisde,
leerde Eugenia het Christelijke geloof kennen. In het geheim vertrok zij 's
nachts uit Alexandrië met Protas en Hyacinthus, twee van haar bedienden.
Vermomd als man deed ze zichzelf voor als eunuch te zijn en noemde zichzelf
Eugenius. Met haar bedienden nam zij het kloosterleven op in een klooster
voor mannen. Haar ouders konden niet haar vinden en rouwden om haar. Na enige
tijd vatte een vrouw, genaamd Melanthia, die dacht dat Eugenia een man was,
lust voor haar op. Maar Eugenia weigerde om op het verlangen van Melanthia in
te gaan. Toen Melanthia haar beschuldigde van belediging van haar eer, werd
Eugenia voor de Prefect gebracht, haar eigen vader Philippus. Eugenia
openbaarde aan Philippus dat zij onschuldig was. Toen zij ook aan hem
openbaarde, dat zij zijn eigen dochter was, werd Philippus een Christen.
Daarna werd hij onthoofd in Alexandrië. Eugenia, Protas en Hyacinthus werden
teruggebracht naar Rome, waar zij als martelaren stierven in de jaren van
Commodus (180-192). |
Saint Eugenia
was the daughter of Philip, a Prefect of Rome, and Claudia. When Philip moved
to Alexandria with his family, Eugenia learned the Christian faith. Secretly
she departed from Alexandria by night with Protas and Hyacinth, two of her
servants. Disguised as a man she pretended to be a eunuch and called herself
Eugene. With her servants she took up the monastic life in a monastery of
men. Her parents could not find her and mourned for her. After some time a
woman, named Melanthia, who thought that Eugenia was a man, conceived lust for
her. But Eugenia refused to comply with Melanthia’s desire. When Melanthia
accused her of having done insult to her honour, Eugenia was brought before
the Prefect, her own father Philip. Eugenia revealed to Philip that she was
innocent of the accusations. When she also revealed to him that she was his
own daughter, Philip became a Christian. Afterwards he was beheaded at
Alexandria. Eugenia, Protas and Hyacinth were taken back to Rome, where they
died as martyrs in the years of Commodus (180-192). |
24 DECEMBER ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ |
D |
Hyacinthus (Yakinthos)
van Caesaria in
Cappadocië
Hiero-Martelaar
en zijn Associees
|
Sint Hyacinthus kwam uit Caesarea in Cappadocië. Hij was
de kamerheer van de Keizer Trajanus. Toen Sint Hyacinthus weigerde de
opdracht van de Keizer uit te voeren om te offeren aan de afgoden, werd hij
zonder voedsel in de gevangenis gegooid. Daar stierf hij in het jaar 108. Hij
wordt ook de “Kretenzische Sint-Valentijn” genoemd. |
Saint Hyacinth
was from Caesarea of Cappadocia. He was the chamberlain of the Emperor
Trajan. When Saint Hyacinth refused to follow the order of the Emperor to
sacrifice to the idols, he was cast in prison without food. There he died in
the year 108. He is also called ”Saint Valentine of Crete”. |
03 JULI ΙΟΥΛΙΟΣ |
BDFI JK |
Hypatius (Ypatiou)
en Theodulus, Metgezellen van Leontinus de Martelaar |
Sint Leontinus kwam uit Griekenland. Hij was groot van
gestalte en sterk, een illustere soldaat in de Romeinse legioenen, die vele
overwinningen had behaald. Hij was bekend om zijn voorzichtigheid en sobere
geest. Omdat hij graan uit de keizerlijke opslagplaatsen aan de armen gaf, en
een Christen was, stuurde Hadrianus (de Governeur van Phoenicië) een tribuun,
Hypatius, en Theodulus, een soldaat, om hem te arresteren. Sint Leontius
bekeerde hen onderweg naar Tripolis in Phoenicië. Daar werden Hypatius en
Theodulus gemarteld en onthoofd door Hadrianus omdat ze Christenen waren.
Leontius werd aan zulke martelingen blootgesteld, dat hij halverwege stierf,
tijdens Vespasianus in het jaar 73. |
Saint Leontinus
was from Greece. He was of great bodily stature and strength, an illustrious
soldier in the Roman legions who had won many victories. He was known for his
prudence and sobriety of mind. Because he gave grain to the poor from the
imperial stores, and was a Christian, Hadrian (the Governor of Phoenicia)
sent Hypatius, a tribune, and Theodulus, a soldier, to arrest him. Saint
Leontius converted them on the way to Tripolis in Phoenicia. There Hypatius
and Theodulus were tormented and beheaded by Hadrian for being Christians.
Leontius was put to such tortures that he died in the midst of them, under
Vespasian in the year 73. |
18 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Hypatius (Ypatiou)
de Wonderdoener Bisschop van Gangra Hiero-Martelaar |
|
|
31 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ |
DFIJK |
Hypatius (Ypatiou),
Paulus, Dionysus en Claudius, de Kinderen, Metgezellen van
Lucillianus en Paula, Martelaren |
Sint Lucillianus was een priester van de afgoden nabij
Nicomedia. Toen hij op hoge leeftijd Christen werd, tijdens het regime van
Aurelianus (270-275), werd hij voor Silvanus de Graaf gebracht. Toen hij
weigerde zijn Christelijke geloof op te geven, werd zijn kaak gebroken, werd
hij met staven geslagen, werd hij ondersteboven gehangen, en toen gevangen
gezet met vier Christelijke kinderen, Claudius, Hypatius, Paulus en
Dionysius. Ze werden allemaal weer voor Silvanus gebracht. Toen ze
standvastig bleven in hun geloof werden ze in een felbrandende oven gegooid,
maar ze bleven ongedeerd. Toen werden ze naar Byzantium gestuurd. De kinderen
werden onthoofd en Lucillianus werd gekruisigd. De maagd Paula, ook een
Christin, begroef hun heilige relieken. Hierom werd ze naakt uitgekleed en
genadeloos gegeseld. Na vele kwellingen werd ze onthoofd in het jaar 270. |
Saint Lucillian
was a priest of the idols near Nicomedia. When he became a Christian in his
old age, during the reign of Aurelian (270-275), he was brought before Silvan
the Count. When he refused to give up his Christian faith, his jaw was
broken, he was beaten with rods, he was hanged upside down, and then
imprisoned with four Christian children, Claudius, Hypatius, Paul, and
Dionysius. All of them were brought before Silvan again. When they remained
constant in their faith, they were cast into a raging furnace, but they
remained unharmed. Then they were sent to Byzantium. The children were
beheaded, and Lucillian was crucified. The virgin Paula, also a Christian,
buried their holy relics. For this, she was stripped naked and mercilessly
thrashed. After other torments, she was beheaded, in the year 270. |
03 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ |
DJK |
Hypatius (Ypatiou),
Adam, Benjamin, Domnus, Elias,
Eusebius, Isaac, Isaiah, Jeremiah, Macarius, Mark, Moses, Paul, Proclus,
Sabbas en Sergius, Martelaren van Sinai en Raithu |
De Martelaren die gedood werden in Sinai en Raithu worden
samen vereerd op 14 januari. Het waren twee verschillende groepen heiligen en
ze werden gedood in verschillende periodes en op verschillende locaties. Eén
groep van deze martelaren werd gedood in Sinai rond het jaar 296, tijdens het
regime van Diocletianus. De andere groep martelaren werd gedood in Raithu
rond het midden van de vijfde eeuw. Beide groepen martelaren werden gedood
door de Blemmyes (Blemmyae), een nomadische Nubische stam uit delen
van Arabië en Egypte. |
The Martyrs slain
at Sinai and Raithu are venerated together on January 14th. They
were two different groups of saints and were killed at different times and at
different locations. One group of these martyrs were killed at Sinai about
the year 296, during the reign of Diocletian. The other group of martyrs were
killed in Raithu about the middle of the fifth century. Both groups of
martyrs were killed by the Blemmyes (Blemmyae), a nomadic Nubian tribe
from parts of Arabia and Egypt. |
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ |
DJ |
Hyperechias
(Hyperechius)
Apollo, Arias, Gorgias, Ireneios, Leonides, Marcianus,
Nicandrus, Pambonos en Selenias, de 10 Martelaren van Egypte |
De 10 Martelaren van Egypte:
Apollonius (Apollonus, Apollo), Arias (Arius), Gorgias
(Gorgus), Hyperechias (Hyperechius), Ireneios (Irenius), Leonides, Marcianus
(Marcian), Nicandrus (Nicander, Nikander, Nikanor),
Pambonos (Pambo) en Selenias (Selinias), werden in Egypte onder Keizer
Maximianus (305-311) gearresteerd en bijna dood gemarteld. Daarna werden ze
in de gevangenis gegooid, waar ze verhongerden. |
The 10 Martyrs of Egypt: Apollonius (Apollonus,
Apollo), Arias (Arius), Gorgias (Gorgus), Hyperechias
(Hyperechius), Ireneios (Irenius), Leonides, Marcianus (Marcian), Nicandrus
(Nicander, Nikander, Nikanor), Pambonos (Pambo) and Selenias (Selinias), were arrested in
Egypt under Emperor Maximian (305-311) and almost tortured to death. After that they were thrown in prison,
were they starved to death. |
05 JUΝI ΙΟΥΝΙΟΣ |
D |
A
|
naamdagen van de Griekse Gids |
|
B
|
Explore Crete, the real
guide about Crete |
|
C
|
Festival dates of the Greek
Orthodox church |
http://www.theodorou.freeserve.co.uk/greekcyp/links/saints.htm |
D
|
Greek Orthodox Archdiocese
of America |
|
E
|
Nostos |
|
F
|
Greek Namedays (Eortologie) |
|
G
|
Cyprus-Namedays |
|
H
|
Namedays-in2greece |
http://www.in2greece.com/english/factstrivia/facts/namedays.htm |
I
|
goGreece.com: Event
Calendar – Namedays |
|
J
|
Rongolini Synaxarion Calendar |
|
K
|
Serbian Unity Congres –
Servisch-Orthodoxe kalender |
|
L
|
Behind the Name – Names –
Meaning of names – Namedays etc. |
|
M
|
Reference on the Greek
namedays |
ã Marina Moundrea 2003-2008. Alle rechten voorbehouden
/ All rights reserved.
Laatste update / Last update: 1 December 2008
bravenet.com
