NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY
|
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren.
In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren.
|
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost.
In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday.
|
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015
26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
D
Ý
|
Jacob en de 12 Patriarchen
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
2017
|
J
Ý
|
Jacobus de Kleine (Obliah)
Broer van Christus
Eerste Bisschop van Jerusalem
Apostel
Hiero-Martelaar
|
Volgens sommigen was Jacobus een zoon van Joseph de
Toegezegde en zijn 1e vrouw, voor hij zich met de Maagd Maria verbond.
Zodoende was hij de broer van Christus. Maar anderen zeggen dat hij de zoon
van Joseph’s broer Cleopas was (ook genaamd Alphaeus) en diens vrouw Maria,
die de 1e nicht was van de Maagd Maria. Hoe dan ook werd hij
Christus’ broer genoemd vanwege hun bloedverwantschap. De Evangelisten noemen
hem Jacobus de Kleine, om hem te onderscheiden van Jacobus, de zoon van
Zebedee (Jacobus de Grote). De Apostelen maakten hem de eerste Bisschop van
Jeruzalem en noemden hem Obliah (de Rechtvaardige) vanwege zijn grote
rechtschapenheid. Hij werd door de Farizeëers gestenigd en zijn hoofd werd
verbrijzeld met een houten knuppel. Hij wordt ook herdacht op 4 januari
(Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen) en op 26 December.
|
According to
some, James was a son of Joseph the Betrothed and his first wife, before he
was betrothed to the Virgin Mary. Hence he was the brother of Christ. But
according to others he was the son of Joseph’s brother Cleopas (also called
Alphaeus) and his wife Mary, who was the first cousin of the Virgin Mary.
Anyhow, he was called Christ’s brother because of their kinship. The
Evangelists call him James the Less, to distinguish him from James, the son
of Zebedee (James the Great). The Apostles made him the first Bishop of
Jerusalem en noemden hem Obliah (the Just), because of his great
righteousness. He was stoned by the Pharisees and his head was crushed by a
wooden club. He is also commemorated on the 4th of january
(Synaxis of the 70 Apostles/Disciples) and on December 26.
|
23 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
ADFH
IJK
Ý
|
Jacobus de
Kleine (Obliah)
Broer van Christus
Eerste Bisschop van Jerusalem
Apostel
Hiero-Martelaar,
Joseph de Toegezegde en David, de Profeet
Kyriaki Meta Tin Christou
Gennisin
Zondag Na De Geboorte Van Christus
Sunday After The Nativity
Of Christ
|
Zondag na eerste Kerstdag (dag na de geboorte van Jezus
Christus).
Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen) en op 23 oktober (>>>zie Jacobus de Kleine, 23
Oktober).
|
Sunday after the
Nativity of Jesus Christ (one day after the Nativity of Jesus Christ).
He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples) and on October 23 (>>>see James the Less,
October 23).
|
26 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Jacobus de
Kleine (Obliah)
Broer van Christus
Eerste Bisschop van Jerusalem
Apostel
Hiero-Martelaar
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Jacobus (ook genoemd "de
Kleine"), broer van Christus, was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”. Jacobus wordt ook herdacht op 26 December en op 23
oktober.
|
James (also called "the Less"), brother of Christ, was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy". James is also commemorated on December 26, and on October 23.
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Jacobus de Grote,
de Apostel,
broer van Johannes de Theoloog
zoon van Zabedee (Zebedee)
|
Jacobus de Grote was één van de 12 Apostelen, net als zijn
broer Johannes de Theoloog. Zij werden door Christus “Zonen van Donder”
genoemd, omdat ze grote prekers werden en vanwege hun diepzinnige theologie.
Jacobus’ stoutmoedigheid in preken kon Herodes Agrippa, zoon van Aristobulus
en kleinzoon van Herodes de Grote, niet verdragen. Hij liet Jacobus oppakken
en met het zwaard doden. En zo dronk Jacobus van de beker, zoals Christus hem
voorspeld had. Hij wordt ook herdacht op 30 juni (Synaxis van de 12
Apostelen).
|
James the Great
was one of the Twelve Apostes, like his brother John the Theologian. Christ
called them "Sons of Thunder", because they became great preachers
and because of their profound theology. Herod Agrippa, the son of Aristobulus
and grandson of Herod the Great, could not endure James’ boldness in
preaching. He took him into custody and slew him with the sword. And thus
James drank the cup, as Christ had predicted him. He is also commemorated on
june 30 (Synaxis of the 12 Apostles).
|
30 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
ADJK
Ý
|
Jacobus de Grote,
de Apostel,
broer van Johannes de Theoloog
zoon van Zabedee (Zebedee)
Andreas, Bartholomeus, Jacob (zoon van Alphaeus), Johannes
de Theoloog en Evangelist, Judas Lebbaeus (Thaddaeus), Mattheus de Evangelist
(Levi), Matthias, Philippus, Simon (Petrus), Simon de Canaaniet (“de Zeloot”)
en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Jacobus de
Apostel
zoon van Alphaeus
|
Jacobus, zoon van Alphaeus, was een van de 12 Apostelen.
Hij preekte het christendom in vele landen. Uiteindelijk stierf hij door
kruisiging. Hij wordt ook herdacht op 30 juni (Synaxis van de 12 Apostelen).
|
James, the son
of Alphaeus, was one of the Twelve Apostles. He preached Christ to
many nations. Finally he died by crucifixion. He is also commemorated on june
30 (Synaxis of the 12 Apostles).
|
09 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Jacobus,
zoon van Alphaeus,
Andreas, Bartholomeus, Jacob (zoon van Zebedee), Johannes
de Theoloog en Evangelist, Judas Lebbaeus (Thaddaeus), Mattheus de Evangelist
(Levi), Matthias, Philippus, Simon (Petrus), Simon de Canaaniet (“de Zeloot”)
en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Jacobus de Confessor
Bisschop van Catana
|
|
|
21 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Jacobus de Pers
|
Sint Jacobus de Pers kwam uit de stad Bythlaba. Hij was
van edele geboorte en de boezemvriend van Isdiger (of Yazdegerd) I, Koning
van Perzië (regeerde 399-420). Vanaf zijn jeugd was Jacobus een Christen.
Maar vanwege zijn vriendschap met de Koning deed hij afstand van zijn
Christelijk geloof. Zijn moeder en zijn vrouw schreven aan Jacobus in een
brief, dat zij niets meer met hem te maken wilden hebben. Toen kwam Jacobus
tot zichzelf en weigerde nog langer de afgoden te aanbidden. Isdiger' s zoon
en opvolger Koning Bahram (of Varahran) V (regeerde 421-438) werd zeer boos
en veroordeelde hem tot een zeer wrede dood. Zijn lichaam werd verscheurd bij
elke verbinding van zijn armen en benen. Uiteindelijk werd Jacobus onthoofd,
in het jaar 421.
|
Saint James the
Persian was from the city of Bythlaba. He was of noble birth and the closest
friend of Isdiger (or Yazdegerd) I, King of Persia (reigned 399-420). From
his youth James was a Christian. But because of his friendship with the King
he renounced his Christian faith. His mother and his wife wrote to James in a
letter, that they would have nothing more to do with him. Then James came to
himself and refused to worship the idols any longer. Isdiger's son and
successor King Bahram (or Varahran) V (reigned 421-438) became very angry and
condemned him to a very cruel death. His body was dismembered at every joint
of his arms and legs. Finally James was beheaded, in the year 421.
|
27 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Jacobus van Episkope
de Confessor
|
Sint Jacobus de Confessor leidde een ascetisch leven sinds
zijn jeugd. Hij zuiverde zich met vasten en heel wat ontberingen en
werd bisschop van Episkope. Hij vereerde de iconen en bekritiseerde en
verachtte de iconoclasten. Hierom onderging hij heel wat vervolgingen en
ballingschappen en vocht tegen honger en dorst tot hij stierf.
|
Saint Jacob the
Confessor led an ascetic life since his youth. He purified himself with
fasting and a lot of hardships and became bishop of Episkope. He venerated
the icons and criticised and despised the iconoclasts. Because of that he
suffered a lot of persecutions and exiles and fought against hunger and
thirst until he died.
|
21 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
BDHF
I
Ý
|
Jacobus van
Syrië
en Asclepius (Sclelepius), de Asceten
|
De heilige Asclepius en Jacobus waren asceten uit Syrië en
leefden tijdens de vijfde eeuw. Sint Asclepius leefde een ascetisch
geïsoleerd leven in zijn dorp. Hij had vele imitators en volgelingen,
waaronder Sint Jacobus, die zich afzonderde in een kleine woning nabij het
dorp Nimuza. Zijn hele leven verliet Sint Jacobus zijn kluizenaarswoning
niet, maar sprak met bezoekers door een kleine opening in de muur, met een
schuine hoek, zodat niemand hem kon zien. Hij stak nooit een vuur of een lamp
aan.
|
Saints Asclepius
and James were ascetics from Syria and lived during the fifth century. Saint
Asclepius led an ascetic isolated life in his native village. He had many
imitators and followers, amongst whom Saint James, who secluded himself in a
small dwelling near the village of Nimuza. His whole life Saint James did not
leave his hermitage, but spoke to visitors through a small aperture in the
wall, cut at a angle so that no one was able to see him. He never kindled a
fire or lit a lamp.
|
27 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
M
Ý
|
Januarius
Bisschop van Benevento
en zijn Synode: Proculus, Sosius, Faustus, Desiderius,
Eurychius en Acutius
|
Deze Martelaren stierven de marteldood in Campania in
Italy tijdens het regime van Diocletianus (284-305), toen Timotheus Proconsul
was. Sint Januarius was de Bisschop van Benevento in Campania. Toen hij werd
gearresteerd, werd hij naar Nola gebracht. Daar werd hij in een brandende
overn gegooid, maar hij bleef ongedeerd. In Puteoli werd hij voor de wilde
dieren gegooid, samen met Proculus, Sosius en Faustus, de diakenen,
Desiderius, lezer van de Kerk van Benevento, en Eurychius en Acutius, edelen
uit Puteoli. Toen de wilde dieren de Heiligens naderden, vielen ze hartelijk
aan hun voeten neer. Uiteindelijk werden ze allen onthoofd, rond het jaar
305.
|
These Martyrs
suffered martyrdom in Campania of Italy during the reign of Diocletian
(284-305), when Timothy was Proconsul. Saint Januarius was the Bishop of
Benevento in Campania. When he was arrested, he was taken to Nola. There he
was cast into a burning furnace, but he stayed unharmed. At Puteoli he was
cast to wild beasts, together with Proculus, Sosius and Faustus, the deacons,
Desiderius, reader of the Church of Benevento, and Eurychius and Acutius,
nobles from Puteoli. When the wild beasts came near the Saints, they fell
affectionately at their feet. Finally they were all beheaded, about the year
305.
|
21 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Januarius,
Cercyra, Euphrasius, Faustianus, Jakishol (Jakischolus of
Inischolus), Mamminus (Mammius, Mammonius), Marsalus (Massalus, Marsalius) en
Sagornius (of Saturninus), Martelaren van Corfu en Metgezellen van Jason
(Iason) en Sosipatrus, Apostelen van de 70
|
Jason en Sosipater, Discipelen van Paulus, waren van de 70
Apostelen. Cercyra was de dochter van de koning van het eiland Corfu. Jason
was geboren in Tarsus in Cilicië en werd daar Bisschop. Sosipater,
die Bisschop van Iconium werd, was geboren in Patras in Achaea.
Tijdens hun reizen, de Gospel prekend, kwamen Jason en Sosipater aan op het
eiland Corfu. Daar bouwden ze een kerk en bekeerden heidenen. Hierom liet de
koning van het eiland hen in de gevangenis werpen. Daar bekeerden ze zeven
dieven, die ook gevangen zaten, tot het Christelijke geloof. De namen van de
dieven waren: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
en Mamminus. Hierom beval de koning, dat de zeven bekeerde dieven in kokende
pek moesten worden gedood. De maagd Cercyra, de dochter van de koning, bekeek
uit haar raam hoe haar vader de apostelen martelde. Dit ziend, verklaarde ze
zichzelf een Christen en verdeelde al haar juwelen onder de armen. De koning,
woedend, zette zijn dochter in een speciale gevangenis. Toen ze weigerde
afstand te doen van haar Christelijke geloof, liet de koning de gevangenis
platbranden, maar Cercyra bleef in leven. Veel mensen die dit wonder zagen,
werden gedoopt. Toen liet de koning zijn dochter aan een boom binden en met pijlen doodschieten. Veel Christenen
vluchtten naar het dichtsbijzijnde eiland om zich te verstoppen voor de
vreselijke koning. Toen de koning hen per boot achtervolgde, zond de boot en
de koning stierf. Jason en Sosipater preekten vrijelijk de Gospel in Corfu
tot ze op hoge leeftijd stierven. Jason en Sosipater worden ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Jason and
Sosipater, Disciples of Paul, were of the Seventy Apostles. Cercyra was the
daughter of the king from the island of Corfu. Jason was born in Tarsus in Cilicia and became Bishop there. Sosipater, who became Bishop of Iconium, was born in Patras in Achaea. During
their travels, preaching the Gospel, Jason and Sosipater arrived on the
island of Corfu. There they built a church and converted heathens. Because of
this, the king of the island threw them into prison. There they converted
seven thieves, who were als imprisoned, to the Christian faith. The names of
the thieves were: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus,
Euphrasius and Mamminus. For this the king ordered the seven converted
thieves to be put to death in boiling pitch. The virgin Cercyra, the daughter
of the king, watched from the window how her father was torturing the
apostles. Seeing this, she declared herself a Christian and distributed all
of her jewels to the poor. The king, enraged, put his daughter in a special
prison. When she refused to renounce her Christian faith, the king had the
prison burned, but Cercyra remained alive. Many people who saw this miracle,
were baptized. Then the king had his daughter tied to a tree and slain by
arrows. Many Christians fled to the nearest island to hide themselves from
the terrible king. When the king pursued them by boat, the boat sank and the
king died. Jason and Sosipater freely preached the Gospel in Corfu until they
died at old age. Jason and
Sosipater are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of
the 70 Apostles/Disciples).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Jakischolus
(Jakishol of Inischolus),
Cercyra, Euphrasius,
Faustianus, Januarius, Mamminus (Mammius, Mammonius), Marsalus (Massalus,
Marsalius) en Sagornius (of Saturninus), Martelaren van Corfu en Metgezellen
van Jason (Iason) en Sosipatrus, Apostelen van de 70
|
Jason en Sosipater, Discipelen van Paulus, waren van de 70
Apostelen. Cercyra was de dochter van de koning van het eiland Corfu. Jason
was geboren in Tarsus in Cilicië en werd daar Bisschop. Sosipater,
die Bisschop van Iconium werd, was geboren in Patras in Achaea.
Tijdens hun reizen, de Gospel prekend, kwamen Jason en Sosipater aan op het
eiland Corfu. Daar bouwden ze een kerk en bekeerden heidenen. Hierom liet de
koning van het eiland hen in de gevangenis werpen. Daar bekeerden ze zeven
dieven, die ook gevangen zaten, tot het Christelijke geloof. De namen van de
dieven waren: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
en Mamminus. Hierom beval de koning, dat de zeven bekeerde dieven in kokende
pek moesten worden gedood. De maagd Cercyra, de dochter van de koning, bekeek
uit haar raam hoe haar vader de apostelen martelde. Dit ziend, verklaarde ze
zichzelf een Christen en verdeelde al haar juwelen onder de armen. De koning,
woedend, zette zijn dochter in een speciale gevangenis. Toen ze weigerde
afstand te doen van haar Christelijke geloof, liet de koning de gevangenis
platbranden, maar Cercyra bleef in leven. Veel mensen die dit wonder zagen,
werden gedoopt. Toen liet de koning zijn dochter aan een boom binden en met pijlen doodschieten. Veel Christenen
vluchtten naar het dichtsbijzijnde eiland om zich te verstoppen voor de
vreselijke koning. Toen de koning hen per boot achtervolgde, zond de boot en
de koning stierf. Jason en Sosipater preekten vrijelijk de Gospel in Corfu
tot ze op hoge leeftijd stierven. Jason en Sosipater worden ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Jason and
Sosipater, Disciples of Paul, were of the Seventy Apostles. Cercyra was the
daughter of the king from the island of Corfu. Jason was born in Tarsus in Cilicia and became Bishop there. Sosipater, who became Bishop of Iconium, was born in Patras in Achaea. During
their travels, preaching the Gospel, Jason and Sosipater arrived on the
island of Corfu. There they built a church and converted heathens. Because of
this, the king of the island threw them into prison. There they converted
seven thieves, who were als imprisoned, to the Christian faith. The names of
the thieves were: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus,
Euphrasius and Mamminus. For this the king ordered the seven converted
thieves to be put to death in boiling pitch. The virgin Cercyra, the daughter
of the king, watched from the window how her father was torturing the
apostles. Seeing this, she declared herself a Christian and distributed all
of her jewels to the poor. The king, enraged, put his daughter in a special
prison. When she refused to renounce her Christian faith, the king had the
prison burned, but Cercyra remained alive. Many people who saw this miracle,
were baptized. Then the king had his daughter tied to a tree and slain by
arrows. Many Christians fled to the nearest island to hide themselves from
the terrible king. When the king pursued them by boat, the boat sank and the
king died. Jason and Sosipater freely preached the Gospel in Corfu until they
died at old age. Jason and
Sosipater are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of
the 70 Apostles/Disciples).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Jakishol
(Jakischolus of Inischolus),
Cercyra, Euphrasius, Faustianus, Januarius, Mamminus
(Mammius, Mammonius), Marsalus (Massalus, Marsalius) en Sagornius (of
Saturninus), Martelaren van Corfu en Metgezellen van Jason (Iason) en
Sosipatrus, Apostelen van de 70
|
Jason en Sosipater, Discipelen van Paulus, waren van de 70
Apostelen. Cercyra was de dochter van de koning van het eiland Corfu. Jason
was geboren in Tarsus in Cilicië en werd daar Bisschop. Sosipater,
die Bisschop van Iconium werd, was geboren in Patras in Achaea.
Tijdens hun reizen, de Gospel prekend, kwamen Jason en Sosipater aan op het
eiland Corfu. Daar bouwden ze een kerk en bekeerden heidenen. Hierom liet de
koning van het eiland hen in de gevangenis werpen. Daar bekeerden ze zeven
dieven, die ook gevangen zaten, tot het Christelijke geloof. De namen van de
dieven waren: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
en Mamminus. Hierom beval de koning, dat de zeven bekeerde dieven in kokende
pek moesten worden gedood. De maagd Cercyra, de dochter van de koning, bekeek
uit haar raam hoe haar vader de apostelen martelde. Dit ziend, verklaarde ze
zichzelf een Christen en verdeelde al haar juwelen onder de armen. De koning,
woedend, zette zijn dochter in een speciale gevangenis. Toen ze weigerde
afstand te doen van haar Christelijke geloof, liet de koning de gevangenis
platbranden, maar Cercyra bleef in leven. Veel mensen die dit wonder zagen,
werden gedoopt. Toen liet de koning zijn dochter aan een boom binden en met pijlen doodschieten. Veel Christenen
vluchtten naar het dichtsbijzijnde eiland om zich te verstoppen voor de
vreselijke koning. Toen de koning hen per boot achtervolgde, zond de boot en
de koning stierf. Jason en Sosipater preekten vrijelijk de Gospel in Corfu
tot ze op hoge leeftijd stierven. Jason en Sosipater worden ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Jason and
Sosipater, Disciples of Paul, were of the Seventy Apostles. Cercyra was the
daughter of the king from the island of Corfu. Jason was born in Tarsus in Cilicia and became Bishop there. Sosipater, who became Bishop of Iconium, was born in Patras in Achaea. During
their travels, preaching the Gospel, Jason and Sosipater arrived on the
island of Corfu. There they built a church and converted heathens. Because of
this, the king of the island threw them into prison. There they converted
seven thieves, who were als imprisoned, to the Christian faith. The names of
the thieves were: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus,
Euphrasius and Mamminus. For this the king ordered the seven converted
thieves to be put to death in boiling pitch. The virgin Cercyra, the daughter
of the king, watched from the window how her father was torturing the
apostles. Seeing this, she declared herself a Christian and distributed all
of her jewels to the poor. The king, enraged, put his daughter in a special
prison. When she refused to renounce her Christian faith, the king had the
prison burned, but Cercyra remained alive. Many people who saw this miracle,
were baptized. Then the king had his daughter tied to a tree and slain by
arrows. Many Christians fled to the nearest island to hide themselves from
the terrible king. When the king pursued them by boat, the boat sank and the
king died. Jason and Sosipater freely preached the Gospel in Corfu until they
died at old age. Jason and
Sosipater are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of
the 70 Apostles/Disciples).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Jason (Iason)
en Sosipatrus, Apostelen van de 70,
en hun Metgezellen Cercyra, Euphrasius, Faustianus,
Jakishol (Jakischolus of Inischolus), Januarius, Mamminus (Mammius,
Mammonius), Marsalus (Massalus, Marsalius) en Sagornius (of Saturninus),
Martelaren van Corfu
|
Jason en Sosipater, Discipelen van Paulus, waren van de 70
Apostelen. Cercyra was de dochter van de koning van het eiland Corfu. Jason
was geboren in Tarsus in Cilicië en werd daar Bisschop. Sosipater,
die Bisschop van Iconium werd, was geboren in Patras in Achaea.
Tijdens hun reizen, de Gospel prekend, kwamen Jason en Sosipater aan op het
eiland Corfu. Daar bouwden ze een kerk en bekeerden heidenen. Hierom liet de
koning van het eiland hen in de gevangenis werpen. Daar bekeerden ze zeven
dieven, die ook gevangen zaten, tot het Christelijke geloof. De namen van de
dieven waren: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
en Mamminus. Hierom beval de koning, dat de zeven bekeerde dieven in kokende
pek moesten worden gedood. De maagd Cercyra, de dochter van de koning, bekeek
uit haar raam hoe haar vader de apostelen martelde. Dit ziend, verklaarde ze
zichzelf een Christen en verdeelde al haar juwelen onder de armen. De koning,
woedend, zette zijn dochter in een speciale gevangenis. Toen ze weigerde
afstand te doen van haar Christelijke geloof, liet de koning de gevangenis
platbranden, maar Cercyra bleef in leven. Veel mensen die dit wonder zagen,
werden gedoopt. Toen liet de koning zijn dochter aan een boom binden en met pijlen doodschieten. Veel Christenen
vluchtten naar het dichtsbijzijnde eiland om zich te verstoppen voor de
vreselijke koning. Toen de koning hen per boot achtervolgde, zond de boot en
de koning stierf. Jason en Sosipater preekten vrijelijk de Gospel in Corfu
tot ze op hoge leeftijd stierven. Jason en Sosipater worden ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Jason and
Sosipater, Disciples of Paul, were of the Seventy Apostles. Cercyra was the
daughter of the king from the island of Corfu. Jason was born in Tarsus in Cilicia and became Bishop there. Sosipater, who became Bishop of Iconium, was born in Patras in Achaea. During
their travels, preaching the Gospel, Jason and Sosipater arrived on the
island of Corfu. There they built a church and converted heathens. Because of
this, the king of the island threw them into prison. There they converted
seven thieves, who were als imprisoned, to the Christian faith. The names of
the thieves were: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus,
Euphrasius and Mamminus. For this the king ordered the seven converted
thieves to be put to death in boiling pitch. The virgin Cercyra, the daughter
of the king, watched from the window how her father was torturing the
apostles. Seeing this, she declared herself a Christian and distributed all
of her jewels to the poor. The king, enraged, put his daughter in a special
prison. When she refused to renounce her Christian faith, the king had the
prison burned, but Cercyra remained alive. Many people who saw this miracle,
were baptized. Then the king had his daughter tied to a tree and slain by
arrows. Many Christians fled to the nearest island to hide themselves from
the terrible king. When the king pursued them by boat, the boat sank and the
king died. Jason and Sosipater freely preached the Gospel in Corfu until they
died at old age. Jason and
Sosipater are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of
the 70 Apostles/Disciples).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
ADGH
Ý
JK
Ý
|
Jason (Iason)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Jason was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”.
Jason wordt ook herdacht op 29 april.
|
Jason was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy". Jason is also commemoraten on april 29.
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Jason (Iason),
zijn broer Maurus (Mavros), hun vader Claudius de Tribuun en
hun moeder Hilaria (Ilaria), Chrysanthus en zijn vrouw Daria, Diodorus de
presbyter en Marianus de diaken, martelaren
|
Deze heiligen leefden tijdens het regime van keizer
Numerianus in 283 of 284. Sint Chrysanthos was de zoon van Pelemon, Senator
van Alexandria. Toen hij zich liet dopen en het christendom preekte, liet
zijn vader hem in de gevangenis werpen. Hij dwong hem met Sint Daria, een
filosofe (of een priesteres van Minerva) uit Athene, te trouwen, in de hoop
hem van zijn christelijke geloof af te brengen. In plaats hiervan liet Sint
Daria zich ook dopen. Beiden wilden tot hun dood zuiver blijven en preekten
preutsheid en puurheid. Hierom werden ze gefolterd door de tribuun Claudius.
Toen deze zag dat de heiligen ongedeerd bleven, bekeerden hij en zijn vrouw
Hilaria en hun zonen Jason en Maurus zich ook tot het christendom. Ook zij
werden vanwege hun geloof gemarteld en uiteindelijk gedood. Chrysanthos en
Daria werden in een modderige kuil gegooid en doodgetrapt (of levend
begraven). In een grot vlakbij kwamen christenen samen om deze martelaren te
herdenken. Toen dit uitkwam, werd de ingang van de grot afgesloten en de
stierven de aanwezigen zelf ook als martelaren. Twee van hen waren de
priester Diodorus en de diaken Marianus.
|
These saints
lived during the reign of emperor Numerianus in 283 or 284. Saint Chrysanthos
was the son of Pelemon, Senator of Alexandria. When he was baptised and
preached christianity, his father put him in prison. He forced him to marry
Saint Daria, a philosopher (or a priestess of Minerva) from Athens, with the
hope that this would move him away from his christian faith. Instead of this,
also Saint Daria was baptised. Both of them wanted to stay pure till their
death en preached prudence and purity. For this they were tortured bu the
tribune Claudius. When Claudius saw that the saints remained unharmed, he and
his wife Hilaria and their sons Jason and Maurus were concerted to the
christian faith. They also were tortured for this and finally killed.
Chrysanthos and Daria were thrown in a muddy pit and trampled to death (or
buried alive). In a cave nearby christians gathered to commemorate these
martyrs. When this was discovered, the entrance of the cave was sealed and
the people present died as martyrs themselves. Two of them weer the presbyter
Diodorus and the deacon Marianus.
|
19 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
Ý
|
Jegudiel
Synaxis van de Aartsengelen
|
Synaxis van de Aartsengel Michael & de andere
Geestelijke Krachten: Gabriel, Raphael, Uriel, Salaphiel, Jegudiel &
Barachiel (er is geen consensus over de laatste 4 namen van aartsengelen).
Sinds de vierde eeuw wordt het huidige Feest van
Aartsengel Michael en alle andere hemelse krachten gevierd in de maand
November. Waarom precies in November? Omdat November de negende maand na
Maart is, en Maart wordt beschouwd als de maand waarin de wereld werd
geschapen. Ook, als de negende maand na maart, werd November gekozen voor de
negen ordes van engelen, van wie de Aartsengel Michael de leider is:
Eerste
Triade
(Hemelse
Raadgevers):
1. Seraphim - Serafijnen
2. Cherubim
- Cherubijnen
3. Throni - Tronen
(Ofanimm
of Galgallin)
Tweede
Triade
(Hemelse
Bestuurders):
4. Dominationes - Heerschappijen
(Kyriotètes;
Hebreeuws: Hashmallim)
5. Potestates - Krachten
(Dynameis; Kabbala:
Malachim of
Tarshishim)
6. Virtutes - Machten
(Exousiai)
Derde
Triade
(Hemelse
Boodschappers):
7. Principatus - Vorsten
(Archai)
8. Archangeli - Aartsengelen
(Archangeloi)
9. Angeli - Engelen
(Angeloi)
Er zijn vele namen te vinden van individuele engelen in
alle genoemde ordes, die ik echter hier bewust niet genoemd heb, omdat de
gevonden informatie erg tegenstrijdig is en de betrouwbaarheid twijfelachtig
is. De meeste van deze namen worden niet in de Bijbel genoemd, laat staan dat
van deze engelen naamdagen gevierd kan worden.
|
Synaxis of the
Archangel Michael & the other Bodiless Powers: Gabriel, Raphael, Uriel,
Salaphiel, Jegudiel & Barachiel (there is no consensus about the last 4
names of archangels).
Since the fourth
century the present Feast of Archangel Michael and all the other heavenly
powers is celebated in the month of November. Why precisely in November?
Because November is the ninth month after March, and March is considered to
be the month in which the world was created. Also, as the ninth month after
March, November was chosen for the nine orders of angels, of which the
Archangel Michael is the leader.
First Triade
(Celestial Advisors):
1. Seraphim - Seraphim
2. Cherubim - Cherubim
3. Throni - Thrones
(Ofanimm or Galgallin)
Second Triade
(Celestial Governors):
4. Dominationes - Dominions
(Kyriotètes; Hebrew: Hashmallim)
5. Potestates - Powers
(Dynameis; Kabbala: Malachim or
Tarshishim)
6. Virtutes – Virtues/Authorities
(Exousiai)
Third Triade
(Celestial Messengers):
7. Principatus – Principalities
(Archai)
8. Archangeli - Archangels
(Archangeloi)
9. Angeli - Angels
(Angeloi)
Many names can
be found of individual angels in all mentioned orders, which I did not
mention here on purpose, because the found information is very contradictory
and the reliability is doubtful. Most of these names are not being mentioned
in the Bible, and it is obvious that namedays of these angels can not be
celebrated.
|
08 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Jeremiah de Profeet
|
Jeremias de Profeet, zoon van Helkias van de stam van
Levi, van de stad Anathoth in het land van Benjamin. Hij profeteerde 30 jaar
lang, van 613 tot 583 v.Chr. Tijdens de laatste gevangenschap van zijn volk,
bleef hij met een paar anderen achter om het land te cultiveren.
Toen deze weinig overgeblevenen weer overtredingen
begingen, vluchtten zij uit angst voor wraak naar Egypte en dwongen Jeremias en zijn Discipel
Baruch mee te gaan. Toen hij daar profeteerde over Egypte en andere landen,
werd hij door zijn eigen volk ter dood gestenigd in 583 v.Chr.
Deze dag valt samen met May-Day (Protomagiá), ook bekend
als Dag van de Arbeid. Een traditionele dag voor families om te gaan
picknicken op het platteland. Kransen
worden gemaakt van wilde bloemen, worden mee naar huis genomen en over
deuren, balkons en boten gehangen, om het kwaad te bezweren. Daar blijven ze
hangen tot 24 juni, het feest van St. Johannes. Meer publieke feestelijkheden
omvatten bv. arbeidersparades. Op zondagen worden religieuze 5e
klas feesten genegeerd.
|
Jeremias the
Prophet was the son of Helkias of the tribe of Levi, from the city of
Anathoth in the land of Benjamin. He prophesied for thirty years, from 613 to
583 BC. During the last captivity of his people, he remained with them to
cultivate the land. When the few that remained behind transgressed again,
they fled into Egypt and forced Jeremias and his disciple Baruch to go with
them. When he prophesied there about Egypt and other nations, he was stoned
to death by his own people about the year 583 BC.
On the same day
May Day (Protomagiá) is celebrated (1 May). Also known as Labour Day, the traditional day for
families to picnic in the countryside. Wreaths made from wild flowers are
taken home to be hung over doors, on balconies and on boats, to protect
against evil. There they will stay until 24 June, the feast of St John. More
public celebrations include workers' parades.
On Sundays,
religious Fifth Class Feasts are neglected.
|
01 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
ADJK
Ý
|
Jeremiah de Profeet
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
Jeremiah van Egypte,
Esaias, Samuel, Daniel, Valens, Paulus, Seleucus,
Porphyrius, Julianus, Theodulus en Elias, Metgezellen van Pamphilus
de Priester
|
Sint Pamphilus streed tijdens het regime van Maximianus in
het jaar 290 in Caesarea in Palestina. Firmilian, de Gouverneur van
Palestina, bracht hem ter dood. De namen van zijn mede-martelaren zijn:
Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, en 5 anderen uit
Egypte: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel. Hun martelaarschap is
geregistreerd in Boek VIII, H. 11 van Eusebius' Ecclesiastische Geschiedenis,
genaamd “De Martelaren van Palestina”.
|
Saint Pamphilus
contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of
Palestine. Firmilian, the Governor of Palestine, put him to death. The names
of his fellow martyrs are: Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian,
Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and
Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius' Ecclesiastical
History, called “The Martyrs of Palestine”.
|
16 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Jeremiah,
Adam, Benjamin, Domnus, Elias,
Eusebius, Hypatius, Isaac, Isaiah, Macarius, Mark, Moses, Paul, Proclus,
Sabbas en Sergius, Martelaren van Sinai en Raithu
|
De Martelaren die gedood werden in Sinai en Raithu worden
samen vereerd op 14 januari. Het waren twee verschillende groepen heiligen en
ze werden gedood in verschillende periodes en op verschillende locaties. Eén
groep van deze martelaren werd gedood in Sinai rond het jaar 296, tijdens het
regime van Diocletianus. De andere groep martelaren werd gedood in Raithu
rond het midden van de vijfde eeuw. Beide groepen martelaren werden gedood
door de Blemmyes (Blemmyae), een nomadische Nubische stam uit delen
van Arabië en Egypte.
|
The Martyrs slain
at Sinai and Raithu are venerated together on January 14th. They
were two different groups of saints and were killed at different times and at
different locations. One group of these martyrs were killed at Sinai about
the year 296, during the reign of Diocletian. The other group of martyrs were
killed in Raithu about the middle of the fifth century. Both groups of
martyrs were killed by the Blemmyes (Blemmyae), a nomadic Nubian tribe
from parts of Arabia and Egypt.
|
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Joachim
en Anna, Grootouders van God
Synaxis van de Voorvaderen van God
|
Anna, een dochter van Matthan de priester, van de lijn van
Levi, trouwde Joachim in Nazareth en beviel op hoge leeftijd van Maria, de
Meest-heilige Theotokos. Joachim en Anna waren vijftig jaar getrouwd, maar
waren onvruchtbaar gebleven. Toen ze op hoge leeftijd naar Jeruzalem kwamen
om een offer te brengen aan God, kregen ze een reprimande vanwege hun kinderloosheid.
Dit kwetste de twee oude mensen zeer en ze gingen erg verdrietig terug naar
huis. Toen baden de twee tot God om een wonder te verrichten en hen een kind
te geven. Daarop stuurde God zijn engel, die hen de geboorte verkondigde van
“een meest-heilige dochter, door wie alle naties op aarde gezegend zullen
worden en door wie de redding van de wereld zal komen.'' Anna ontving meteen
en beviel negen maanden later van de Heilige Maagd Maria (>>>zie ook
Anna 9 december).
|
Anna, a daughter
of Matthan the priest, from the lineage of Levi, married Joachim in Nazareth
and in old age gave birth to Mary, the Most-holy Theotokos. Joachim and Anna
had lived together in marriage for fifty years, but had remained barren. When
in their old age they came to Jerusalem to offer a sacrifice to God, they
were reprimanded for being childless. This greatly grieved these two aged
people and they returned home in great sorrow. Then the two of them prayed to
God that He work a miracle with them and give them a child. Then God sent His
angel, who announced to them the birth of “a daughter most-blessed, by whom
all nations on earth will be blessed and through whom the salvation of the
world will come.'' Anna straightway conceived and gave birth nine months
later to the Holy Virgin Mary (>>>also see Anna 9th of december).
|
09 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFGH
IJK
Ý
|
Joanna de
Mirre-Draagster
|
Joanna wordt ook herdacht op de Zondag van de
Mirre-dragende Vrouwen (2e Zondag na Pasen).
|
Joanna is also
commemorated on the Sunday of the Myrrh-bearing Women (2nd Sunday
after Pascha).
|
24 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
Ý
|
Joanna,
Vrouw van Cleopas (of Alphaeus),
Maria Magdalena, de Maagd
Maria (de Theotokos), Salome, Maria de vrouw van Cleopas (of Alphaeus),
Susanna, Maria van Bethanië en Martha van Bethanië, de Mirre-Dragers
Ton Myrophoron (Myrophoron)
Kyriaki Ton Myrophoron
Zondag van de
Mirre-dragende Vrouwen
Sunday
of the Myrrh-Bearing Women
|
De Mirre-Dragers hadden begrafeniskruiden en –zalven naar
het graf gebracht voor het lichaam van Christus. Zij waren de eersten die de
lege tombe zagen. Er zijn 8 vrouwen die algemeen geïdentificeerd worden als
de Mirre-Dragers. Zij zijn: Maria Magdalena (22 Juli), de Maagd Maria (de
Theotokos), Joanna (27 juni), Salome (3 Augustus), Maria de vrouw van Cleopas
(of Alphaeus), Susanna, Maria van Bethanië (4 Juni) en Martha van Bethanië (4
Juni), de zusters van Lazarus. De Zondag van de Mirre-dragende Vrouwen valt
op de 2e Zondag na Pasen.
|
The Myrrh-Bearers
had brought funeral spices and ointments to finish commiting Christ's body to
the grave. They were the first to see the empty tomb. There are eight women
who are generally identified as the Myrrh-Bearers. They are: Mary Magdalene
(July 22), the Virgin Mary (the Theotokos), Joanna (june 27 toevoegen),
Salome (August 3), Mary the wife of Cleopas (or Alphaeus), Susanna, Mary of
Bethany (June 4) and Martha of Bethany (June 4), the sisters of Lazarus. The
Sunday of Myrrh-bearing Women falls on the second Sunday following Pascha.
|
11 MEI - ΜΑΙΟΣ
2008
03 MEI - ΜΑΙΟΣ
2009
18 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010
08 MEI - ΜΑΙΟΣ
2011
29 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
19 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013
04 MEI - ΜΑΙΟΣ
2014
26 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
15 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
30 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
Ý
|
Joannicius (Ioninicus)
de Grote
van Olympus
|
Sint Joannicius de Grote werd geboren in Bithynië rond het
jaar 740. Hij was de zoon van Myritrikes en Anastaso, die hem opvoedden als
iconoclast. Toen hij een moedig soldaat werd, werd hi bekeerd tot Orthodoxie.
Later vertrok hij naar de Berg Olympus om een leven in asceticism te leiden
tot hij stierf in het jaar 834, op de leeftijd van ongeveer 94 jaar.
|
Saint Joannicius
the Great was born in Bithynia about the year 740. He was the son of
Myritrikes and Anastaso, who raised him as iconoclast. When he became a brave
soldier, he was converted to Orthodoxy. Later he departed for Mount Olympus
to live a life in asceticism until he died in the year 834, at the age of
about ninety-four years.
|
04 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Job de Profeet
|
Job was de zoon van Zare en Bosorra, en was de vijfde in
lijn vanaf Abraham. Hij was een zeer rijke man uit het land van Ausis, dat
tussen Idumea en Arabië ligt. Hij was waarachtig, vrij van schuld,
rechtvaardig, godsvruchtig, en onthield zich van elk kwaad ding. Maar
plotseling werd hij beroofd van zijn kinderen, rijkdom, glorie en elke
troost, en werd overdekt met vreselijke etterbuilen over heel zijn lichaam.
Volgens sommigen verdroeg hij dit moedig zeven hele jaren lang. Daarna werd
zijn rijkdom opnieuw hersteld, meer illuster dan de eerste, en hij leefde nog
eens 170 jaar. Hij stierf op de leeftijd van 240, in het jaar 1350 v.Chr.
Volgens anderen duurde zijn kwelling slechts één jaar, leefde daarna 140
jaar, en bereikte de leeftijd van 210 jaar.
|
Job was the son
of Zare and Bosorra, and was the fifth from Abraham. He was a very wealthy
man from the land of Ausis, which lies between Idumea and Arabia. He was
true, blameless, just, devout, and abstained from every evil thing. But
suddenly he was deprived of his children, wealth, glory, and every
consolation, and was covered with grievous cores over all his body. According
to some he endured this courageously for seven whole years. After that, he was
restored again to a prosperity even more illustrious than the first and lived
for another 170 years. He died at the age of 240, in the year 1350 BC.
According to others, his affliction lasted only one year, and he lived
thereafter 140 years, reaching the age of 210 years.
|
06 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Joel de Profeet
|
De Profeet Joel was van de stam van Reuben, de zoon van
Bathuel, en leefde van 810 tot 750 v.Chr. (volgens sommigen in de 7de eeuw
BC). Hij voorspelde de komst van de Heilige Geest op de dag van Pinksteren
|
The Prophet Joel
was of the tribe of Reuben, the son of Bathuel, and lived from 810 to 750 BC
(according to some in the 7th century BC). He foretold the coming of the Holy
Spirit on the day of Pentecost .
|
19 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes Prodromos
(Johannes de Doper)
Synaxis
Naamdag
|
Viering van de Synaxis Johannes de Voorloper. Iedereen met
de naam Johannes (of een afgeleide naam) viert zijn/haar naamdag vandaag.
St. Johannes de Doper is een bijzondere heilige, en de
vele jongens die naar hem genoemd zijn (Ioánnis) zullen ook 24 juni vieren.
|
Celebration of
the Synaxis of John the Forerunner. Everybody with the name John (or a
derivated name) celebrates his/her nameday today.
St John the
Baptist is a significant saint, and the many boys named Ioánnis will also be
celebrating june 24.
|
07 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
ABDF
GHIJ
K
Ý
|
Johannes Prodromos (Johannes de Doper)
1e en 2e Vondst van het Hoofd
|
De eerste vondst was in het midden van de 4e eeuw, door
een openbaring van St. Johannes aan 2 monniken, die naar Jeruzalem kwamen om
de Tombe van Christus te eren. Één van hen nam het hoofd in een kleien kruik
mee naar Emesa in Syrie. Na zijn dood ging het van de een naar de ander, tot
het in bezit kwam van de Ariaanse priestermonnik Eustathius. Toen deze uit
zijn grot verdreven werd, liet hij het hoofd in de steek. Opnieuw openbaarde
St. Johannes de plaats van het hoofd en het werd rond het jaar 430 gevonden
in een waterkruik.
Officiëel wordt deze dag gevierd op 24 februari. Wanneer
deze dag samenvalt met Zaterdag van de Doden (Pasen op 22 april), wordt dit
feest gevierd op 23 februari, tegelijk met St. Polycarpus. Wanneer deze dag
samenvalt met de eerste Maandag van Grote Vasten (Pasen op 13 april), wordt
dit feest gevierd op Vergevings-Zondag (de Zondag vóór de Zondag van
Orthodoxy; laatste Zondag vóór het Grote Vasten; laatste dag, dat
melkproducten worden gegeten tot Pasen)
|
The first
finding happened during the middle years of the fourth century, through a
revelation of Saint John to two monks, who came to Jerusalem to worship the
Tomb of Christ. One of them took the head in a clay jar to Emesa in Syria.
After his death it went from the hands of one person to another, until it
came into the possession of the Arian priest-monk Eustathius. When he was
driven from his cave, he forsook the holy head. Again Saint John revelated
where the head was, and it was found in a water-jar, about the year 430.
Officially this
day is celebrated on 24th of february. In occurrence with the Saturday of the
Dead (Easter on April 22), the feast of the Precursor is celebrated on
February 23, with the remembrance of Saint Polycarp. In occurrence with the
first Monday of Great Lent (Easter on April 13), the feast of the Precursor
is celebrated on Cheese-fare Sunday or Forgiveness-Sunday (the Sunday before
the Sunday of Orthodoxy; last Sunday before Great Lent; last day, that one
cat eat dairy products until Easter).
|
24 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
(2005)
|
DJK
Ý
|
Johannes Prodromos
(Johannes de Doper)
3e Vondst van het Hoofd
|
Door de wisselvallige tijden raakte het hoofd van St.
Johannes voor de 3e keer zoek. Het werd herontdekt in Comana in
Cappadocië door een openbaring aan een priester. Het werd niet, zoals
daarvoor, gevonden in een kleien kruik, maar in een zilveren vat en “in een
heilige plaats”. Het werd van Comana naar Constantinopel gebracht en werd met
grote plechtigheid ontvangen door de Keizer, de Patriarch, de geestelijkheid
en het volk.
Officiëel wordt deze dag gevierd op 25 mei. Wanneer deze
dag samenvalt met Zaterdag van de Doden, wordt dit feest verplaatst naar
Vrijdag met de sluitingsdag van de Hemelvaart van Christus. Wanneer deze dag
samenvalt met Pinkster Zondag, wordt het verplaatst naar Pinkster Maandag.
Wanneer deze dag samenvalt met Melkiet Donderdag van het Heilige Lichaam,
wordt het verplaatst naar de volgende dag, Vrijdag.
|
Because of the
vicissitudes of time, the venerable head of the holy Forerunner was lost for
a third time. It was rediscovered in Comana of Cappadocia through a
revelation to a priest. It was not found, as before, in a clay jar, but in a
silver vessel, and "in a sacred place". It was taken from Comana to
Constantinople and was met with great solemnity by the Emperor, the
Patriarch, and the clergy and people.
Officially this
day is celebrated on 25th of may. In occurrence with the Saturday of the
Dead, the feast of the Precursor is transferred to Friday with the Closing
Day of the Ascension. In occurrence with Pentecost Sunday, it is transferred
to Pentecost Monday. In occurrence with the specifically Melkite Thursday of
the Divine Body, it is transferred to the next day, Friday.
|
25 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes Prodromos
(Johannes de Doper)
Geboorte (Nativity)
|
St. Johannes werd geboren uit de op leeftijd zijnde en
onvruchtbare Elizabeth. Op de 8e dag na zijn geboorte, de dag waarop een
mannelijk kind zijn naam krijgt, gebeurde er een wonder. De aanwezigen
noemden hem Zacharias, de naam van zijn vader, maar de moeder zei: “nee, hij
zal Johannes genoemd worden”. Omdat de vader niet kon spreken, vroeg men hem
op een kleitablet de naam te schrijven en hij schreef: “zijn naam is
Johannes”. Onmiddellijk kon Zacharias weer spreken na 9 maanden van stilte.
en profeteerde dat zijn zoon een Profeet en de Voorloper van Christus zou
worden.
St. Johannes de Doper is een bijzondere heilige, en de
vele jongens die naar hem genoemd zijn (Ioánnis) zullen, behalve de naamdag
op 7 januari, ook déze dag vieren. Kransen die op 1 mei gemaakt zijn, kunnen
nu veilig worden verbrand, nu de zomer eindelijk is gearriveerd.
|
Saint John was
born of the aged and barren Elizabeth. On the eighth day after his birth, the
day on which a male child receives his name, a miracle happened. Those
present called him Zacharias, the name of his father, but the mother said,
"Not so, he shall be called John". Because the father was unable to
speak, they asked him to write the child's name on a tablet and he wrote,
"His name is John". Immediately Zacharias' was able to speak again
after 9 months of silence. He prophesied that the child would be a Prophet
and Forerunner of Christ.
St John the
Baptist is a significant saint, and the many boys named Ioánnis will , apart
from the nameday on january 7, also be celebrating this day. Wreaths made on
1 May can now be safely burned, with summer at last arrived.
|
24 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Johannes Prodromos
(Johannes de Doper)
Apodosis
|
Feestdag na de Dag van de Geboorte.
|
Post-Festive Day
of the Nativity.
|
25 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Johannes Prodromos
(Johannes de Doper)
Onthoofding
|
Herodes Antipas, Tetrarch van Galilee, zoon van Herodes de
Grote, had een wettige vrouw, de dochter van Arethas (of Aretas), de Koning
van Arabie Petraea. Zonder enige reden en tegen alle wetten in ontdeed hij
zich van haar en nam Heriodias als vrouw, de weduwe van zijn overleden broer
Philip. Salome was de dochter van Heriodias en Philip. Herodes Antipas wilde
zelfs geen afstand doen van deze onwettige vereniging toen St. Johannes hem
hierover aansprak. Herodes liet St. Johannes aanhouden en in de gevangenis
zetten. Tijdens de verjaardag van Herodes danste Salome voor hem om hem een
plezier te doen. Hij zwoer haar dat hij haar alles zou geven wat ze
verlangde, zelfs als ze zijn halve koninkrijk wilde. Nadat Salome even met
haar moeder overlegd had, vroeg ze rechtuit om het hoofd van St. Johannes.
Herodes vond zijn wetteloze eed belangrijker dan alle wetten en loste zijn
belofte in. Zo werd werd zijn walgelijke banket bevloeid met het bloed van
St. Johannes, wiens lichaam later door zijn discipelen in een tombe werd
geplaatst. Zijn hoofd werd later 3 keer terug gevonden.
|
Herod Antipas,
Tetrarch of Galilee, son of Herod the Great, had a lawful wife, the daughter
of Arethas (or Aretas), the King of Arabia Petraea. Without any cause, and against
every law, he put her away and took Herodias, the wife of his deceased
brother Philip, as a wife. Salome was the daughter of Heriodias and Philip.
Herod Antipas would not desist from this unlawful union even when John
censured him about this. Herod shut Saint John in prison. On the birthday of
Herod, Salome, danced for Herod in order to please him. He promised her that
he would give her anything she asked, even if she wanted the half of his
kingdom. After Salome had consulted her mother, straightway she asked for the
head of John the Baptist. Herod preferred his lawless oath above all laws,
and fulfilled his promise. Thus his loathsome banquet was filled with the
blood of Saint John, whose body later was placed in a tomb by his disciples.
Later his head was found back 3 times.
|
29 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes Prodromos
(Johannes de Doper)
Apodosis
|
|
|
30 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes Prodromos
(Johannes de Doper)
Conceptie
|
|
|
23 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes Prodromos
(Johannes de Doper)
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron,
Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste Vader,
Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van de
Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
Johannes van
Alexandrië
de Genadige
de Aalmoesgever
Aartsbisschop van Alexandrië
|
St. Johannes werd geboren in 555 in Amathus op Cyprus.
Zijn vader, Epiphanius, was heerser van Cyprus. In 608 werd St. Johannes
Aartsbisschop van Alexandrië. Hij overleed in 619 op 64-jarige leeftijd.
|
Saint John was
born in the city of Amathus on Cyprus. His father, Epiphanius, was a ruler of
Cyprus. In 608 Saint John became Archbishop of Alexandria. He died in 619, at
the age of sixty-four.
|
12 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes de Calabiet
de Hutbewoner
|
Sint Johannes de Calabiet (de Hut-Bewoner) werd geboren in
Constantinopel in het begin van de 5e eeuw, als zoon van rijke en illustere
ouders, Eutropios de Senator en Theodora. Op
12-jarige leeftijd beheerste hij de retoriek en filosofie las graag
spirituele boeken. Hij wilde graag het klooster in en ging in het geheim naar
Bithynia, waar hij monnik werd in het klooster van de
"Niet-slapenden" (Akoimitoi). Na 6 jaar kreeg hij spijt dat hij
zijn ouders verlaten had en dat hij hen verdriet had gedaan. Hij wilde hen
weer terug zien. Sint Johannes ging terug naar Constantinopel, gekleed als
een bedelaar en door niemand herkend. Hij vestigde zich in de hoeken bij de
poorten van zijn ouder’s huis, waar zijn vader hem eten van zijn tafel begon
te sturen. Johannes leefde drie jaar in een kleine hut (“kalybe” in het
Grieks, vandaar zijn naam “Calabiet”), onderdrukt en beledigd door de
bedienden, en kou en vorst verdragend. Toen zijn dood hem 3 dagen van tevoren
in een visioen openbaard werd, stuurde hij zijn moeder via de beheerde een
boodschap, naar hem toe te komen en te horen wat hij haar te zeggen had. Toen
stuurde hij haar een andere boodschap, waarin hij schreef over 3 dagen te zullen
sterven, met dank voor de liefdadigheid die hij had ontvangen. Toen zijn
ouders naar hem toe kwamen, vertelde hij hen dat hij hun kind was. Sint
Johannes stierf rond het jaar 450. Op de plek waar hij werd begraven,
bouweden zijn ouders een kerk en een hostel voor vreemden. In de 12e eeuw
werd het hoofd van Sint Johannes door Kruisvaarders naar Besançon (in
Frankrijk) meegenomen, en andere relieken van hem zijn naar Rome gebracht.
|
Saint John the
Calabyte (the Hut-Dweller) was born in Constantinople in the beginning of the
fifth century, as the son of rich and illustrious parents, Eutropios the Senator, and Theodora. At the age of twelve he mastered
rhetoric and philosophy, and loved to read spiritual books. He longed to
enter a monastery, and he went secretly to Bithynia, where he became a monk
in the monastery of the "Unsleeping" (Akoimitoi). After six years
he regretted that he had left his parents, and that he caused them sorrow. He
longed to see them again. Saint John returned to Constantinople, dressed as a
beggar, and unknown to anyone. He settled in a corner by the gates of his
parents' house, where his father began to send him food from his table. John
lived in a small hut (“kalybe” in Greek, hence his name “Calabyte”) for three
years, oppressed and insulted by the servants, and enduring cold and frost.
When his death was revealed to him in a vision, three days before it would
happen, he sent his mother a message the steward, to come to him and hear
what he had to say to her. Then he sent her another message, revealing that
he would die in three days, with thanks for the charity he had received. When
his parents came to him, he admitted that he was their child. Saint John died
about the year 450. On the place of his burial his parents built a church and
a hostel for strangers. In the twelfth century the head of Saint John was
taken by Crusaders to Besançon (in France), and other relics of him were
taken to Rome.
|
15 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Johannes II de
Cappadociër
(Johannes Kappadokes)
Epiphanius en Gennadius II Scholarius, Patriarchen van
Constantinopel
|
Sint Johannes de
Cappadociër was Patriarch van Constantinopel van 518-520. Hij werd geboren in
Cappadocië en stierf in vrede in 520 in Constantinopel. Hij was priester en
adviseur van Patriarch Timotheos I. Hij volgde hem op in 518. Tijdens de
Synode in Constantinopel was het de eerste keer in de kerkgeschiedenis, dat
de titel “Oecumenische Patriarch” werd gegeven. Later was het echter Johannes
IV de Vaster, die de titel actief in gebruik nam en zodoende bekend raakte
als de eerste Oecumenische Patriarch.
Sint Epiphanius was Patriarch van Constantinopel van 520
tot 535. Hij stierf in vrede in het jaar 535.
Gennadius II Scholarius was Patriarch van Constantinopel
van 1453/1454-1456 en van 1462-1464 (of 1458-1463). Hij was geboren rond het
jaar 1405 in Constantinopel en stierf na het jaar 1472 in Serres, Macedonië.
Hij was een adviseur van de byzantijnse Keizer Johannes VIII Palaeologus.
Toen hij in ongenade viel, nadat hij de leider werd van de antiuniostische
Partij in Constantinopel, ging hij in het Klooster van de Pantokrator. Toen
de Turken Constantinopel veroverden, werd Gennadius (voorheen Georgios
Scholarios geheten) tegen zijn wil unaniem gekozen als Patriarch. In 1453 of
1454 werd hij geïnstalleerd als Patriarch en werd Gennadius II genoemd. In
1456 moest hij zijn zetel opgeven en hij ging naar Athos, en later in het
Prodromos Klooster bij Serres in Macedonië. Van 1462-1464 (of 1458-1463) werd
hij opnieuw geïnstalleerd. Soms wordt ook 31 Augustus genoemd als feestdag
van Gennadius II, maar waarschijnlijk wordt hij hier verward met Gennadius I,
die wordt herdacht op 31 Augustus.
|
Saint John the Cappadocian was Patriarch of
Constantinople from 518-520. He was born in Cappadocia and died peacefully in
520 in Constantinople. He was a priest and advisor of Patriarch Timotheos I.
He succeeded him in 518. At the Synode in Constantinople it was the first
time in church history, that the title “Ecumenical Patriarch” was given.
However later it was John the Faster who took the title actively and
therefore became known as the first Ecumenical Patriarch.
Saint Epiphanius
was Patriarch of Constantinople from 520 to 535. He died peacefully in the
year 535.
Gennadius II
Scholarios was Patriarch of Constantinople from 1453/1454-1456 and from
1462-1464 (or 1458-1463). He was born about the year 1405 in Constantinople
and died after the year 1472 in Serres, Macedonia. He was an advisor of the
byzantine Emperor John VIII Palaeologus. When he fell into disgrace, after he
became the leader of the antiuniostic Party in Constantinople, he went into
the Monastery of the Pantokrator. When the Turks conquered Constantinople,
Gennadius (formerly called Georgios Scholarios) was chosen unanimous as
Patriarch against his will. In 1453 or 1454 he was installed as Patriarch and
was named Gennadius II. In 1456 he had to give up his throne and he went to
Athos, and later into the Prodromos Monastery near Serres in Macedonia. From
1462-1464 (or 1458-1463) he was restored to his throne again. Sometimes also
August 31 is mentioned as a feastday of Gennadius II, but probably he is
being confused here with Gennadius I, who is commemorated on August 31.
|
25 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes Cassianus (Cassianus, Kassianos, Johannes van Massilia)
de Romein
en Germanus (Hermanus) van Dacia Pontica (Dobrogea)
|
Sint Johannes Cassianus werd geboren rond het jaar 350.
Volgens sommigen kwam hij uit Rome, volgens anderen kwam hij uit Dacia
Pontica (Dobrogea in het hedendaagse Roemenië). Sint Johannes Cassianus was
een geleerd man die dienst had gedaan in het leger. Later werd hij monnik in
Bethlehem met zijn vriend en mede-asceet Germanus van Dacia Pontica (Dobrogea). Ze
gingen naar Egypte rond het jaar 390 om de beroemde monniken van Scete te
ontmoeten. In het jaar 403 gingen ze naar Constantinopel. Daar werd Johannes
Cassianus tot diaken benoemd. In Rome werd Sint Cassianus tot priester
gewijd. Hij ging naar Marseille en stichtte daar het beroemde klooster van
Sint Victor. Hij overleed in vrede rond het jaar 433 of 435. Zijn hoofd
en rechterhand verblijven in de belangrijkste kerk. Het is onbekend waar Sint
Germanus overleed. Hij werd verheerlijkt door de Orthodoxe Kerk van Roemenië
in 1992. Het is niet zeker of Sint Germanus ook wordt herdacht in de Grieks
Orthodoxe Kerk. Ik vond op geen enkele Grieks Orthodoxe kalender een
aantekening, maar één Griekse website merkt in de biographie van Johannes
Cassianus op, dat Sint Germanus ook vandaag wordt herdacht.
|
Saint John
Cassian was born about the year 350. According to some he was from Rome,
according to others he was from Dacia Pontica (Dobrogea in present-day Romania).
Saint John Cassian was a learned man who had served in the military. Later he
became a monk in Bethlehem with his friend and fellow-ascetic Germanus of
Dacia Pontica (Dobrogea). They went to Egypt about the year 390
to meet the famous monks of Scete. In the year 403 they went to
Constantinople. There John Cassian was ordained deacon. In Rome Saint Cassian
was ordained priest. He went to Marseilles and established the famous
monastery of Saint Victor. He reposed in peace about the year 433 or 435. His head and right hand are in the main
church. It is not known where Saint Germanus reposed. He was glorified by the
Orthodox Church of Romania in 1992. It is not certain if Saint Germanus is
also commemorated in the Greek Orthodox Church. I found no notation on any
Greek Orthodox calendar, but one Greek website mentions in the biography of
John Cassian that Saint Germanus is also commemorated today.
|
29 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
In schrikkeljaren:
If it is not a
leap year:
28 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DMJK
Ý
|
Johannes Chrysostom (Chrysostomos)
(Ioannou Xrysostomou)
Aartsbisschop van Constantinopel
Translatie van relieken
|
Deze gebeurtenis vond plaats in het jaar 438, toen St.
Theodosius de Jongere 30 jaar keizer was.
|
This event took
place in the year 438, when Saint Theodosius the Younger had been Emperor for
thirty years.
|
27 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DHJK
Ý
|
Johannes Chrysostom (Chrysostomos)
(Ioannou
Xrysostomou)
Aartsbisschop van Constantinopel
|
St. Johannes Chrysostom werd geboren in Antiochië in 344
of 347. Hij was de zoon van Secundus en Anthusa, die vrome mensen waren. Van
374 tot 381 leidde hij een ascetisch leven in de kluizenaarshutten nabij
Antiochië. Omdat zijn extreme asceticisme zijn gezondheid ondermijnde, moest
hij terugkeren naar Antiochië. Daar werd hij diaken rond het jaar 381. In 386
werd hij priester van de Kerk van Antiochië. Hij begon zijn buitengewone
oratorische gaven te manifesteren in zijn vele preken en commentaren. Vanwege
zijn welsprekendheid werd St. Johannes Chrysostom (“gouden mond”) genoemd.
Door zijn faam werd hij Patriarch van Constantinopel op 28 februari 398. Toen
Sint Johannes de ijdele Eudoxia, vrouw van Keizer Arcadius, bekritiseerde,
werd hij naar Pontus verbannen in 403. Het volk kwam in opstand en een
aardbeving trof de stad de volgende nacht. Keizerin Eudoxia werd zó bang, dat
ze Arcadius smeekte om Chrysostom terug te halen. Maar in Juni 404 werd hij
opnieuw verbannen, naar Cucusus, op de grens tussen Cilicië en Armenië. Toen
hij hierover brieven begon te schrijven naar Paus Innocent van Rome, werd
Johannes naar Pityus nabij de Kaukasus gebracht. Hij overleefde de zware reis
niet en stierf nabij Comana in Pontus, in de kapel van de Martelaar
Basiliscus, op 14 September 407. 31 jaar later brachten Keizer Theodosius de
Jongere en Sint Pulcheria, zijn zuster, de kinderen van Arcadius en Eudoxia,
zijn relieken van Comana naar Constantinopel. De terugkeer van zijn heilige
relieken wordt gevierd op 27 January.
Omdat 14 September het Feest van de Kruisverheffing is, is
de herdenking van Sint Johannes verplaatst naar 13 November.
Johannes Chrysostom wordt samen met Gregorius de Theoloog
en Basilius de Grote ook herdacht op 30 januari (Trion Ierarchon)
(>>>zie Johannes Chrysostom 30 januari).
|
Saint John
Chrysostom was born in Antioch in the year 344 or 347. He was the son of
Secundus and Anthusa, who were pious people. From 374 to 381 he lived the
monastic life in the hermitages near Antioch. Because his extreme asceticism
undermined his health, he had to return to Antioch. There he became deacon
about the year 381. In 386 he became presbyter of the Church of Antioch. Because of his eloquence, Saint John was
surnamed Chrysostom ("Golden-mouth"). Because of his fame, he became Patriarch
of Constantinople on February 28, 398. When Saint John criticized the vain
Eudoxia, wife of the Emperor Arcadius, he was banished to Pontus in 403. The
people were in an uproar, and an earthquake shook the city the following
night. This frightened
the Empress Eudoxia so much, that she begged Arcadius to call Chrysostom
back. But in June of 404 he was again exiled, to Cucusus, on the borders of
Cilicia and Armenia. When he started to write letters to Pope Innocent of
Rome about this, John was taken to Pityus near the Caucasus. He did not
survive the cruel journey and died near Comana in Pontus, at the chapel of
the Martyr Basiliscus, on September 14, 407. Thirty-one years later the
Emperor Theodosius the Younger and Saint Pulcheria, his sister, the children
of Arcadius and Eudoxia, brought his relics from Comana to Constantinople.
This return of his holy relics is celebrated on January 27. Because September
14 is the Exaltation of the Cross, the Saint's memory has been transferred to
November 13.
John Chrysostom
is also commemorated together with Gregory the Theologian and Basil the Great
on januari 30 (Trion Ierarchon) (>>>see Johannes Chrysostom 30
januari).
|
13 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFHI
JK
Ý
|
Johannes Chrysostom
(Chrysostomos)
(Ioannou
Xrysostomou)
Basilius de Grote en Gregorius de Theoloog:
Trion Ierarchon
Synaxis van de Drie Hiërarchen
Synaxis of the Three
Hierarchs
|
Naamdag van alle kerken genaamd:
“Drie Hiërarchen”.
Tijdens de elfde eeuw woedden geschillen in Constantinopel
over de vraag wie van de drie hiërarchen de grootste was. Toen verschenen de
drie hiërarchen aan Sint Johannes de bisschop van Euchaita (14 juni) in het
jaar 1084. Ze vertelden hem dat ze voor God gelijk waren en bevalen dat hun
gezamenlijke herdenking gevierd moest worden op eenzelfde dag om de
geschillen te stoppen. Bisschop Johannes koos 30 januari voor hun gezamenlijk
Feest. Aldus eindigde de controversie en de vrede werd hersteld.
>>>zie ook Basilius 1 januari
>>>zie ook Gregorius 25 januari
>>>zie ook Johannes Chrysostom 13 november
|
Nameday of all
churces named
“Three
Hierarchs”.
During the
eleventh century disputes raged in Constantinople about which of the three hierarchs
was the greatest. Then the three hierarchs appeared to Saint John the bishop
of Euchaita (June 14) in the year 1084. They told him that they were equal
before God and ordered that their common commemoration should be celebrated
on a single day to stop the disputes. Bishop John chose January 30 for their
joint Feast. Thus the controversy ended and peace was restored.
>>>also
see Basilius 1 januari
>>>also
see Gregorius 25 januari
>>>also
see Johannes Chrysostom 13 november
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Johannes Climacus
(Johannes van Sinaï)
Auteur van de Ladder
("De Ladder
van Deugden")
|
St. Johannes Climacus (“St. Johannes van de Ladder”, ook
bekend als Johannes van Sinaï) leefde tijdens het regime van Justianus de
Jongere. Toen hij 16 jaar oud was, bekwaamde hij zich in de filosofie. Daarna
besteeg hij de Berg Sinai en leefde onder gehoorzaamheid van een ouderling.
Op zijn 19e verliet hij de ouderling en ging over naar het stadium
van eenzaamheid in Tholas, waar hij 40 hele jaren doorbracht. Hij at en sliep
nauwelijks en kreeg uiteindelijk visioenen en voorspellende gaven. Toen hij
de hoogste deugden bereikte, werd hij Abt van het Klooster op de Berg Sinai.
Vóór hij stierf, enige tijd na het jaar 600, schreef hij een boek van
wijsheid, genaamd de “Ladder” (“de Ladder van Deugden”), welke uit dertig
goddelijke en spirituele stappen of treden bestaat.Sint Johannes kreeg de
achternaam Climacus ter ere van dit boek Klimax tou
Paradeisou (de Ladder naar het Paradijs). Sint
Johannes Climacus wordt 2 keer per jaar herdacht: op 30 Maart (zijn
sterfdag), en de Vierde Zondag van het Grote Vasten.
|
Saint John
Climacus (“Saint John of the Ladder”, also known as John of Sinaï) lived
during the reign of emperor Justinus the younger. When he was sixteen years
old, he was experienced in philosophy. After that he ascended Mount Sinai and
lived in obedience under an elder. When he was nineteen years old, he left
his elder and moved to the stage of solitude in Tholas, where he spent forty
whole years. He hardly ate and slept and eventually he saw great visions and
could foresee things before they happened. When he reached the extremes of
virtue, he became Abbot of the monastery on Mount Sinai. Before he died, some
time after the year 600, he wrote a book of wisdom called the “Ladder” (“the
Ladder of Virtues”), which comprises of thirty divine and spiritual ascents
or steps. Saint John was
surnamed Climacus in honor of this book Klimax tou Paradeisou
(the Ladder to Paradise). Saint John Climacus is commemorated twice a year:
on 30th March (the day of his repose), and the Fourth Sunday of the Great
Lent.
|
30 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
en de Vierde Zondag van het Grote Vasten.
and the Fourth
Sunday of the Great Lent.
|
DJK
Ý
|
Johannes van
Constantinopel
Alexander de Grote en Paulus, Nieuwe Patriarchen van
Constantinopel
|
Alexander, Johannes en Paulus, Patriarchen van
Constantinopel, leefden in verschillende tijden, maar elk van hen botste met
de activiteiten van ketters, die de leerstellingen van de Kerk wilden
veranderen. St Alexander (325-337 of 340) was een predikant bisschop in de
tijd van Sint Metrophanes, de eerste Patriarch van Constantinopel.
St. Alexander werd naar het 1e Eucumenische Concilie in
Nicaea gestuurd als de afgezant van St. Metrophanes, Bisschop van
Constantinopel, die hij later opvolgde. Toen Arius bedrieglijk zijn trouw
beleed aan het Concilie, weigerde St. Alexander, zijn bedrog kennend, hem de
communie. Arius’ partijgenoten dreigden Arius de volgende dag met geweld ter
communie te laten gaan. St. Alexander bad tot God om de Kerk te sparen. Toen
Arius in een private plek de natuur ontlastte, kwamen zijn ingewanden naar
buiten in een grote vloed bloed, en hij stierf de dood van Judas. Sint
Alexander stierf in het jaar 340 op 98-jarige leeftijd.
Sint Paulus was Bisschop van Constantinopel gedurende de
jaren 687 - 693, tijdens het regime van Keizer Justinianus II. Hij zat het
Quinisext Concilie in 692 voor.
Over welke Johannes hier bedoeld wordt, verschillen de
meningen nogal. Volgens sommigen lijkt het om Johannes Scholasticus te gaan,
volgens anderen betreft het Johannes de Vaster, en een andere mening is, dat
het de Johannes betreft, die was geboren in 1006, ongeveer 10 jaar in een
klooster in Bythinië leefde en later Bisschop werd. Hij stierf in 1075. Ik
heb niets gevonden wat dit kan ophelderen. Het enige wat mij duidelijk is, is
dat niemand het echt weet, en dat iedereen maar een beetje raadt.
|
Alexander, John
and Paul, Patriarchs of Constantinople, lived at different times, but each of
them clashed with the activities of heretics, who wanted to distort the
teachings of the Church. Saint Alexander (325-337 or 340) was a vicar bishop
during the time of Saint Metrophanes, the first Patriarch of Constantinople.
Saint Alexander
was sent to the First Ecumenical Council in Nicaea as the delegate of Saint
Metrophanes, Bishop of Constantinople, whom he later succeeded. When Arius
had deceitfully professed allegiance to the Council, Saint Alexander, knowing
his guile, refused to receive him into communion. Arius' partisans threatened
to use force to bring Arius into the communion the following day. Saint
Alexander prayed to God to spare the Church. As Arius was in a privy place
relieving nature, his bowels gushed forth with an effusion of blood, and he
died the death of Judas. Saint
Alexander died in the year 340 at the age of 98.
Saint Paul was
Bishop of Constantinople during the years 687 - 693, in the reign of Emperor
Justinian II. He presided over the Quinisext Council in 692.
There are very
different opinions about which John is meant here. According to some it seems
to concern John Scholasticus, according to others it concerns John the
Faster, and another opinion is, that it concerns John, who was born in 1006,
lived in a monastery in Bythinia for about 10 years, and later became Bishop.
He died in 1075. I found no information to clearify this. The only thing that
is clear to me is, that nobody really knows, and everybody’s just guessing.
|
30 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes III van Constantinopel
(Johannes Scholasticus)
Nieuwe
Patriarch van Constantinopel
|
Sint Johannes III Scholasticus was Patriarch van
Constantinopel gedurende de jaren 562 of 565-577. Hij kwam uit Antiochië,
waar hij advocaat (scholasticus) was geweest. Hij werd presbyter, en werd als
vertegenwoordiger (apocrisiarius) van de Patriarch van Antiochië naar
Constantinopel gestuurd. Daar werd hij door Keizer Justinianus tot Patriarch
van Constantinopel benoemd. Toen hij nog priester was, stelde hij een collectie
samen van Kerk Regels in 50 Hoofdstukken, en later in zijn tijd als patriarch
maakte hij een Codex van burgerlijke wetten betrekking hebbende op de Kerk.
Vanuit deze collecties werd de Nomocanon (of "Canonaria")
samengesteld. Hij stierf in 595.
|
Saint John III
the Scholastic was Patriarch of Constantinopel during the years 562 or
565-577. He was from Antioch, where he had been a lawyer (scholasticus). He
became presbyter, and was sent to Constantinople as representative
(apocrisiarius) of the Patriarch of Antioch. There he was appointed Patriarch
of Constantinople by the Emperor Justinian. When he was still a presbyter, he compiled a
collection of Church Rules in Fifty Chapters, and later during his time as
patriarch he made a Codex of civil laws relating to the Church. From these
collections was compiled the Nomocanon (or "Canonaria"). Hij
died in 595.
|
21 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes V van Constantinopel
en Georgius I, Aartsbisschoppen van Constantinopel
|
Sint Johannes V was Patriarch van Constantinopel van 668
of 669-674.
Sint George I was Patriarch van Constantinopel van
678-683.
Beiden leefden tijdens het regime van keizer Constantinus
Pogonatos (668-685).
|
Saint John V was
Patriarch of Constantinople from 668 or 669-674.
Saint George I
was Patriarch of Constantinople from 678-683.
Both lived during
the reign of the emperor Constantine Pogonatos (668-685).
|
18 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes van Damascus
(Johannes Chrysorroas)
|
St. Johannes werd ca. 675 in Damascus geboren uit rijke en
vrome ouders van de familie van Mansur. Hij werd tegelijk met St. Cosmas
opgevoed, die geadopteerd was door St. Johannes’ vader, Sergius. St. Johannes
werd een groot filosoof en verlichter en werd door de Kalief tot raadgever
benoemd. Toen hij valselijk werd beschuldigd van verraad, liet de Kalief zijn
hand afhakken, maar door gebed tot Maria werd hij genezen. Toen de Kalief dit
wonder zag, wilde hij Johannes opnieuw als raadgever aanstellen. Maar Sint
Johannes trok zich terug van de wereld om monnik te worden in het Klooster
van Sint Sabbas. Sint Johannes kreeg als stroom") vanwege de
welsprekendheid van zijn retorische stijl en de grote overvloed van zijn
geschriften. Op hoge leeftijd werd hij presbyter, nadat zijn pleegbroer
Cosmas tot Bisschop van Mamma was gemaakt. Hij stierf op de leeftijd van 84
in het jaar 760.
|
Saint John was
born in Damascus about the year 675, as a son of wealthy and pious parents of
the family of Mansur. He was reared together with Saint Cosmas, who had been
adopted by John’s father Sergius. Saint John became a great philosopher and
enlightener and was appointed as counsellor by the Caliph of Damascus. When
he was falsely accused of treason, the Caliph had his right hand severed, but
by prayer to Mary he was healed. When the Caliph saw this miracle, he wanted
to restore John to his office as counsellor. However Saint John withdrew from
the world to become a monk in the Monastery of Saint Sabbas. Saint John was
surnamed Chrysorroas ("Golden-stream") because of the eloquence of
his rhetorical style and the great abundance of his writings. In his old age
he became presbyter, after his foster-brother Cosmas had been made Bishop of
Mamma. He died at the age of 84, in the year 760.
|
04 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes van Edessa
en Simeon, “Dwaas
voor Christus”
|
Johannes en Simeon (“Dwaas voor Christus”) kwamen uit de
stad Edessa in Mesopotamië. Ze leefden tijdens het regime van Justinus de
Jongere (565-578). Na een pelgrimage naar Jeruzalem werden ze monniken in een
klooster. Al snel verruilden ze het klooster voor de wildernis nabij de Dode
Zee. Ze leefden samen in stilte en gebed gedurende meer dan 30 jaar. Toen
vertrok Symeon naar Emesa in Syrië. Daar bracht hij de rest van zijn leven
door, de dwaas uithangend, tot zijn dood in 570. Johannes, die in de
wildernis was gebleven, overleed kort daarna.
|
John and Simeon
(“Fool for Christ”) were from the city of Edessa in Mesopotamia. They lived
during the reign of Justin the Younger (565-578). After a pilgrimage to
Jerusalem they became monks in a monastery. Soon they changed the monastery
for the wilderness near the Dead Sea. They lived together in silence and
prayer for more than thirty years. Then Symeon departed for Emesa in Syria.
There he passed the rest of his life playing the fool, until his death in
570. John, who had remained in the wilderness, died soon after.
|
21 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Johannes van Euboia
(Johannes
de Rus)
(Ioannou
Rosou) de Confessor
|
St. Johannes de Confessor, een inwoner van Rusland, werd
gevangen genomen tijdens een Russische campagne tegen de Turken in 1711 en
verkocht als slaaf in Klein-Azie. De moslims probeerden hem naar hun geloof
te lokken, maar hij bleef standvastig in zijn Christelijke geloof. Hij
verrichtte wonderen door gebed en overleed in vrede in 1730. Zijn relieken
bleven intact en verblijven in Nieuw-Procopion in Euboia (Evia) in
Griekenland.
|
Saint John the
Confessor, a native of Russia, was captured during a Russian campaign against
the Turks in 1711 and was sold into slavery in Asia Minor. The Moslems tried
to lure him to their faith, but he remained steadfast in his Christian faith.
He worked miracles by his prayers, and reposed in peace in 1730. His relics
remained incorrupt and are found at New Procopion of Euboia in Greece.
|
27 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DFI
Ý
|
Johannes Evangelistos (Johannes
Theologos)
Apostel, Theoloog en Evangelist
(Ioannou Euaggelistou)
|
Vandaag wordt het wonder herdacht dat ieder jaar plaats
vind in Ephesus, wanneer plotseling manna (een soort stof of poeder) uit het
graf van Johannes de Theoloog, Apostel en Evangelist, stroomde en gebruikt
werd voor genezing van ziekten van lichaam en geest. Sint Johannes wordt ook
herdacht op 26 September, 30 Juni en 16 Maart.
|
Todat the
miracle is commemorated, taking place each year in Ephesus, in which manna (a
certain dust or powder) suddenly poured forth from the tomb ofSaint John the
Theologian, Apostle and Evangelist, and was used for healing of maladies of
both soul and body. Saint John is also commemorated on September 26, June 30,
and March 16.
|
08 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DHJK
Ý
|
Johannes Evangelistos
(Johannes Theologos),
Andreas, Bartholomeus, Jacob
(zoon van Alphaeus), Jacob (zoon van Zebedee), Judas Lebbaeus (Thaddaeus),
Mattheus de Evangelist (Levi), Matthias, Philippus, Simon (Petrus), Simon de
Canaaniet (“de Zeloot”) en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader. Sint
Johannes wordt ook herdacht op 26 September, 8 Mei en 16 Maart.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor. Saint John is also commemorated on
September 26, May 8, and March 16.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Johannes Evangelistos
(Johannes Theologos)
de
Evangelist
Apostel en Theoloog,
(Ioannou Euaggelistou)
en Xristodoulos(Christodoulos)
Bouwer van het Klooster in Patmos
|
Sint Johannes wordt ook herdacht op 26 September, 8 Mei en
30 Juni.
|
Saint John is
also commemorated on September 26, May 8, and June 30.
|
16 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes Evangelistos
(Johannes Theologos)
de Evangelist
Apostel en Theoloog
Translatie (Dormitie)
(Metastasi Ioannou Euaggelistou)
|
Johannes de Theoloog was de zoon van Zebedee en Salome,
een dochter van Sint Joseph de Toegezegde. Hij werd één van de Apostelen
tegelijkertijd met zijn oudere broer James. Sint Johannes was één van de drie
apostelen, die erg close waren met Christus. Hij stond aan de voet van het
Kruis samen met de Maagd Maria. Na de Dormitie van de Maagd Maria ging Sint
Johannes naar Ephesus en andere plaatsen in Klein-Azië om de Gospel te
preken. Hij nam zijn discipel Prochorus mee. Toen hun schip problemen had
tijdens een vreselijke storm, bleef Sint Johannes achter in de diepten van de
zee. Prochorus weende bitter, en ging alleen naar Ephesus. Op de 14e dag van
zijn reis stond hij aan de kust en zag, dat de golven een man op de kust
aangespoeld hadden. Hij herkende hem als Sint Johannes. Samen gingen ze naar
Ephesus, waar Johannes velen tot het Christelijke geloof bekeerden.
Ondertussen startte een vervolging van Christenen onder keizer Nero (56-68).
Johannes werd naar Rome gebracht om terecht te staan en werd ter dood
veroordeeld. Hij dronk een kop dodelijk gif, maar bleef leven. Toen hij in
kokende olie werd gegooid, bleef hij ongedeerd. Toen werd hij gevangen gezet
op het eiland Patmos, waar hij vele jaren doorbracht en veel wonderen
verrichtte. Later trok hij zich terug met zijn discipel Prochorus op een
eenzame hoogte. Daar legde hij zichzelf een driedaagse vasten op. Terwijl hij
bad, beefde de aarde en rommelde de donder. Prochorus schreef zijn woorden
op: "Ik ben de Alpha en de Omega, het begin en het eind, zeide de
Heer…”. Aldus werd het Boek van Revelatie geschreven, bekend als de
"Apocalypse". Dit was rond het jaar 67. Toen kreeg Sint Johannes
zijn vrijheid en keerde terug naar Ephesus, waar hij doorging met zijn activiteit.
In het jaar 95 schreef hij zijn Gospel in Ephesus. De Kerk noemt Sint
Johannes de "Apostel van Liefde". Sint Johannes stierf toen hij
meer dan 100 jaar oud was. Hij werd begraven in een kruisvormig graf. Toen
het graf later werd geopend, was het leeg. Elk jaar op 8 Mei kwam er een fijn
stof van het graf, wat werd verzameld en gebruikt om ziekte te genezen.
Daarom herdenkt de Kerkt Sint Johannes de Theoloog ook op 8 Mei. Christus
noemde Sint Johannes en zijn broer Jacob “Zonen van Donder". De Kerk
noemt alleen Sint Johannes de "Theoloog”, omdat hij de ziener is van de
geheimzinnige oordelen van God. Sint Johannes wordt ook herdacht
op, 8 Mei, 30 Juni en 16 Maart.
|
John the
Theologian was the son of Zebedee and Salome, a daughter of St Joseph the
Betrothed. He became one of the Apostles at the same time as his elder
brother James. Saint John was one of the three apostles who were particularly
close to Christ. He stood at the foot of the Cross with the Virgin Mary.
After the Dormition of the Virgin Mary, Saint John went to Ephesus and other
cities of Asia Minor to preach the Gospel. He took his disciple Prochorus
with him. When their ship floundered during a terrible tempest, Saint John
remained in the depths of the sea. Prochorus wept bitterly, and he went on towards
Ephesus alone. On the fourteenth day of his journey he stood at the sea-shore
and saw that the waves had cast a man ashore. He recognized him as Saint
John. Together they went to Ephesus, where John converted many to the
Christian faith. During this time there had begun a persecution of Christians
under the emperor Nero (56-68). John was taken for trial at Rome and was
sentenced to death. He drank a cup of deadly poison, but he remained alive.
When he was thrown in boiling oil, he remained unharmed. Then he was
imprisoned on the island of Patmos, where he spent many years and worked many
miracles. Later he withdrew with his disciple Prochorus to a desolate height.
There he imposed upon himself a three-day fast. As he prayed, the earth
quaked and thunder rumbled. Prochorus wrote down his words: "I am the
Alpha and the Omega, the beginning and the end, saith the Lord…”. Thus the
Book of Revelation was written, known also as the "Apocalypse".
This was about the year 67. Then Saint John received his freedom and returned
to Ephesus, where he continued with his activity. In the year 95 he wrote his
Gospel at Ephesus. The Church calls Saint John the "Apostle of
Love". St John died when he was more than a hundred years old. He was
buried in a cross-shaped grave. When the grave later was opened, it was found
empty. Each year on May 8 from the grave of Saint John came forth a fine
dust, which was gathered up and used to heal sicknesses. Therefore, the
Church also celebrates the memory of the holy Apostle John the Theologian on
May 8. Christ called Saint John and his brother James “Sons of Thunder".
The Church only calles Saint John the "Theologian”, for being the seer
of the mysterious Judgments of God. Saint John is also commemorated on May 8, June 30 and March 16.
|
26 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Johannes Hesychastes
(Johannes Sabaites,
Johannes Silentarius,
Johannes van Kolonia)
Bisschop van Colonia, Armenië
en Hesychast (Anchoriet)
|
Sint Johannes de
Stille was geboren in 454, in Nicopolis in Armenië. Zijn vader en moeder, Encratius en
Euphemia, nobele en rijke Christenen, gaven hem een
Christelijke opvoeding. Toen zijn ouders overleden toen hij 18 jaar was,
bouwde Johannes een kerk in Nicopolis ter ere van de Maagd Maria, en stichtte
een klooster. In zijn 28e jaar (rond 481) werd hij tegen zijn wil tot
bisschop gewijd. Hij vervolgde zijn kloosterleven, de baden vermijdend,
overtuigd dat de grootste van alle deugden was om nooit te worden gewassen,
vastbesloten nooit zonder kleren te worden gezien. Toen hij 10 jaar bisschop
was, ging hij naar Jeruzalem, woonde daar in een ziekenhuis voor oude mannen,
en werd naar de gemeenschap van Sint Sabas geleid, die niet wist dat Sint
Johannes bisschop was. Daar werd een gastverblijf voor hem gebouwd. Na 3 jaar
vond Sint Sabas het hoog tijd dat Johannes verordend werd en nam hem mee naar
Jeruzalem om hem bij Aartsbisschop Elias te introduceren. Nu moest Johannes
bekennen dat hij bisschop was en hij werd ontheven van ordinatie met de
belofte om vanaf die dag stil te zijn en dat niemand hem moest lastig vallen.
Vier jaar lang verliet Johannes zijn cel niet. Hij werd alleen gezien door de
broeders die hem bedienden en bij de wijding van een kerk in de gemeenschap.
In 503 vertrok Johannes naar de woestijn van Ruba en bleef 7 jaar stil. Hij
verliet zijn grot alleen elke 3e of 4e dag om wilde appels te verzamelen. In
510, toen hij 56 jaar was, haalde Sabas hem over om terug te keren naar zijn
oude gemeenschap. Hij stierf waarschijnlijk rond 558 of 559. Volgens sommige
websites wordt hij ook herdacht op 30 Maart. Dit is waarschijnlijk een
verwarring met Johannes Climacus, die wordt herdacht op 30 Maart.
|
Saint John the
Silent was born in 454, at Nicopolis in Armenia. His father and mother, Encratius and Euphemia, noble and wealthy Christians, gave him a
Christian education. When his parents died when he was 18 years old, John
built a church at Nicopolis in honour of the Virgin Mary, and set up a
monastery. In his 28th year (about the year 481) he was consecrated bishop against
his will. He continued his monastic life, avoiding the baths, convinced that
the greatest of all virtues was never to be washed, determined never to be
seen without his clothes. When he had been bishop for ten years, he went to
Jerusalem, dwelt there in a hospital for old men, and was guided to the
community of Saint Sabas, who did not know that Saint John was a bishop.
There a guest-house was being built for him. After three years Saint Sabas
considered it high time for John to be ordained and took him to Jerusalem to
introduce him to Archbishop Elias. Now John had to confess that he was a
bishop and he was excused from ordination with the promise to be silent from
that day and that nobody should molest him. Four years long Saint John did
not leave his cell. He was only seen by the brothers that served him and at
the dedication of a church in the community. In 503 John went into the desert
of Ruba and remained silent about seven years. He only left his cave every
third or fourth day to collect wild apples. In 510, when he was 56 years old,
Sabas persuaded him to return to his old community. He probably died about
the year 558 or 559. According to some websites he is also commemorated on
March 30. This is probably a mix-up with John Climacus, who is commemorated on March 30.
|
03 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes
Kappadokes
(Johannes II de Cappadociër)
Epiphanius en Gennadius II Scholarius, Patriarchen van
Constantinopel
|
Sint Johannes de
Cappadociër was Patriarch van Constantinopel van 518-520. Hij werd geboren in
Cappadocië en stierf in vrede in 520 in Constantinopel. Hij was priester en
adviseur van Patriarch Timotheos I. Hij volgde hem op in 518. Tijdens de
Synode in Constantinopel was het de eerste keer in de kerkgeschiedenis, dat
de titel “Oecumenische Patriarch” werd gegeven. Later was het echter Johannes
IV de Vaster, die de titel actief in gebruik nam en zodoende bekend raakte
als de eerste Oecumenische Patriarch.
Sint Epiphanius was Patriarch van Constantinopel van 520
tot 535. Hij stierf in vrede in het jaar 535.
Gennadius II Scholarius was Patriarch van Constantinopel
van 1453/1454-1456 en van 1462-1464 (of 1458-1463). Hij was geboren rond het
jaar 1405 in Constantinopel en stierf na het jaar 1472 in Serres, Macedonië.
Hij was een adviseur van de byzantijnse Keizer Johannes VIII Palaeologus.
Toen hij in ongenade viel, nadat hij de leider werd van de antiuniostische
Partij in Constantinopel, ging hij in het Klooster van de Pantokrator. Toen
de Turken Constantinopel veroverden, werd Gennadius (voorheen Georgios
Scholarios geheten) tegen zijn wil unaniem gekozen als Patriarch. In 1453 of
1454 werd hij geïnstalleerd als Patriarch en werd Gennadius II genoemd. In
1456 moest hij zijn zetel opgeven en hij ging naar Athos, en later in het
Prodromos Klooster bij Serres in Macedonië. Van 1462-1464 (of 1458-1463) werd
hij opnieuw geïnstalleerd. Soms wordt ook 31 Augustus genoemd als feestdag
van Gennadius II, maar waarschijnlijk wordt hij hier verward met Gennadius I,
die wordt herdacht op 31 Augustus.
|
Saint John the Cappadocian was Patriarch of
Constantinople from 518-520. He was born in Cappadocia and died peacefully in
520 in Constantinople. He was a priest and advisor of Patriarch Timotheos I.
He succeeded him in 518. At the Synode in Constantinople it was the first
time in church history, that the title “Ecumenical Patriarch” was given.
However later it was John the Faster who took the title actively and
therefore became known as the first Ecumenical Patriarch.
Saint Epiphanius
was Patriarch of Constantinople from 520 to 535. He died peacefully in the
year 535.
Gennadius II
Scholarios was Patriarch of Constantinople from 1453/1454-1456 and from
1462-1464 (or 1458-1463). He was born about the year 1405 in Constantinople
and died after the year 1472 in Serres, Macedonia. He was an advisor of the
byzantine Emperor John VIII Palaeologus. When he fell into disgrace, after he
became the leader of the antiuniostic Party in Constantinople, he went into
the Monastery of the Pantokrator. When the Turks conquered Constantinople,
Gennadius (formerly called Georgios Scholarios) was chosen unanimous as
Patriarch against his will. In 1453 or 1454 he was installed as Patriarch and
was named Gennadius II. In 1456 he had to give up his throne and he went to
Athos, and later into the Prodromos Monastery near Serres in Macedonia. From
1462-1464 (or 1458-1463) he was restored to his throne again. Sometimes also
August 31 is mentioned as a feastday of Gennadius II, but probably he is
being confused here with Gennadius I, who is commemorated on August 31.
|
25 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes van
Kolonia
(Johannes Hesychastes, Johannes Sabaites,
Johannes Silentarius)
Bisschop van Colonia, Armenië
en Hesychast (Anchoriet)
|
Sint Johannes de
Stille was geboren in 454, in Nicopolis in Armenië. Zijn vader en moeder, Encratius en
Euphemia, nobele en rijke Christenen, gaven hem een
Christelijke opvoeding. Toen zijn ouders overleden toen hij 18 jaar was,
bouwde Johannes een kerk in Nicopolis ter ere van de Maagd Maria, en stichtte
een klooster. In zijn 28e jaar (rond 481) werd hij tegen zijn wil tot
bisschop gewijd. Hij vervolgde zijn kloosterleven, de baden vermijdend,
overtuigd dat de grootste van alle deugden was om nooit te worden gewassen,
vastbesloten nooit zonder kleren te worden gezien. Toen hij 10 jaar bisschop
was, ging hij naar Jeruzalem, woonde daar in een ziekenhuis voor oude mannen,
en werd naar de gemeenschap van Sint Sabas geleid, die niet wist dat Sint
Johannes bisschop was. Daar werd een gastverblijf voor hem gebouwd. Na 3 jaar
vond Sint Sabas het hoog tijd dat Johannes verordend werd en nam hem mee naar
Jeruzalem om hem bij Aartsbisschop Elias te introduceren. Nu moest Johannes
bekennen dat hij bisschop was en hij werd ontheven van ordinatie met de
belofte om vanaf die dag stil te zijn en dat niemand hem moest lastig vallen.
Vier jaar lang verliet Johannes zijn cel niet. Hij werd alleen gezien door de
broeders die hem bedienden en bij de wijding van een kerk in de gemeenschap.
In 503 vertrok Johannes naar de woestijn van Ruba en bleef 7 jaar stil. Hij
verliet zijn grot alleen elke 3e of 4e dag om wilde appels te verzamelen. In
510, toen hij 56 jaar was, haalde Sabas hem over om terug te keren naar zijn
oude gemeenschap. Hij stierf waarschijnlijk rond 558 of 559. Volgens sommige
websites wordt hij ook herdacht op 30 Maart. Dit is waarschijnlijk een
verwarring met Johannes Climacus, die wordt herdacht op 30 Maart.
|
Saint John the
Silent was born in 454, at Nicopolis in Armenia. His father and mother, Encratius and Euphemia, noble and wealthy Christians, gave him a
Christian education. When his parents died when he was 18 years old, John
built a church at Nicopolis in honour of the Virgin Mary, and set up a
monastery. In his 28th year (about the year 481) he was consecrated bishop
against his will. He continued his monastic life, avoiding the baths,
convinced that the greatest of all virtues was never to be washed, determined
never to be seen without his clothes. When he had been bishop for ten years,
he went to Jerusalem, dwelt there in a hospital for old men, and was guided
to the community of Saint Sabas, who did not know that Saint John was a
bishop. There a guest-house was being built for him. After three years Saint
Sabas considered it high time for John to be ordained and took him to
Jerusalem to introduce him to Archbishop Elias. Now John had to confess that
he was a bishop and he was excused from ordination with the promise to be
silent from that day and that nobody should molest him. Four years long Saint
John did not leave his cell. He was only seen by the brothers that served him
and at the dedication of a church in the community. In 503 John went into the
desert of Ruba and remained silent about seven years. He only left his cave
every third or fourth day to collect wild apples. In 510, when he was 56
years old, Sabas persuaded him to return to his old community. He probably
died about the year 558 or 559. According to some websites he is also
commemorated on March 30. This is probably a mix-up with John Climacus, who
is commemorated on March 30.
|
03 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes (Marcus)
de Evangelist
Apostel
|
Marcus was een heiden uit Cyrene in Pentapolis nabij
Libië. Toen de Apostel Petrus hem tot het Christelijke geloof bracht, volgde
hij hem naar Rome. Daar schreef hij zijn Gospel in het Grieks. Later reisde
hij naar Egypte en preekte de Gospel daar. Hij was de eerste die de Kerk in
Alexandrië stichtte. De heidenen pakten hem op, bonden hem met touwen en
sleepten hem door de straten tot hij op de stenen aan stukken gesneden was en
stierf. Het wordt gezegd, dat hij stierf rond het jaar 68.
|
Mark was an
idolater from Cyrene of Pentapolis near Libya. When the Apostle Peter brought
him to the Christian faith, he followed him to Rome. There he wrote his
Gospel in Greek. Later he travelled to Egypt and preached the Gospel there.
He was the first to establish the Church in Alexandria. The idolaters seized
him, bound him with ropes, and dragged him through the streets until he was
cut to pieces on the rocks and died. It is said that he died about the year
68.
|
25 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DFGH
JK
Ý
|
Johannes (Marcus)
de
Evangelist,
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus en Tertius van de 70
Apostelen
|
St. Artemas was Bisschop van Lystra in Lycaonië, en
overleed in vrede.
St. Cleopas is één van de Zeventig Apostelen. Het was door
hem dat Christus verscheen op de weg naar Emmaus.
St. Justus (ook bekend als Joses, Joseph of
Barsabas Justus) was een zoon van Joseph de Toegezegde en zijn eerste vrouw
Salome, samen met Jacobus de Rechtschapene, Judas en Simon. Hij was kandidaat
als vervanger voor Judas Iscariot, maar werd niet gekozen. Hij werd Bisschop
van Eleutheropolis en stierf als martelaar.
St. Marcus (of Johannes Marcus) is de auteur van de
Gospel van Marcus en de metgezel van de Apostel Paulus. Hij is de stichter
van de Kerk van Alexandrië en wordt beschouwd als de eerste paus daar. Hij
wordt ook herdacht op 25 April en op
27 September met Aristarchus en Zenas.
St. Tertius (ook Tertios) schreef de brief van
Apostel Paulus aan de Romeinen neer. Hij was Bisschop van Iconium en stierf
als martelaar. Hij wordt ook herdacht op 10 November.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus en Tertius worden
ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
St. Artemas was
Bishop of Lystra in Lycaonia, and reposed peacefully.
St. Cleopas is
numbered among the Seventy Apostles. It was to St. Cleopas that Christ
appeared on the road to Emmaus.
St. Justus
(also known as Joses, Joseph or Barsabas Justus) was a son of Joseph the
Betrothed and his first wife Salome, along with James the Just, Jude and
Simon. He was a candidate to replace Judas Iscariot, but was not chosen. He
became Bishop of Eleutheropolis and died as a martyr.
St. Mark (or
John Mark) is the author of the Gospel of Mark and the companion of the
Apostle Paul. He is the founder of the Church of Alexandria and is regarded
as its first pope. He is also commemorated on April 25 and on September 27
with Aristarchus and Zenas.
St. Tertius
(also Tertios) wrote down the Apostle Paul's letter to the Romans. He was Bishop
of Iconium and died as a martyr. He is also commemorated on November 10.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus and Tertius are also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Johannes (Marcus)
de Evangelist,
Aristarchus en Zenon, Apostelen van de 70
|
Marcus, Aristarchus en Zenas
waren apostelen van de Zeventig. Marcus werd ook Johannes genoemd. De
apostelen kwamen samen voor gebed in het huis van zijn moeder Maria in
Jeruzalem. Hij preekte de Gospel met de Apostelen Paulus en Barnabas. Daarna
werd Marcus bisschop in de stad Byblos. Aristarchus was een medereiziger van
de Apostel Paulus. Hij was bisschop in Apamea in Syrië. Zenas (of Zena) was
een advocaat. Hij was bisschop in Lydda in Palestina. Zij brachten velen tot
het Christelijke geloof. Zij worden ook herdacht op 4 januari
(Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Mark,
Aristarchus and Zenas were apostles of the Seventy. Mark was also known as
John. The apostles gathered for prayer at the house of his mother Mary in
Jerusalem. He preached the Gospel with the Apostles Paul and Barnabas. After
that, Mark was bishop in the town of Byblos. Aristarchus was a fellow
traveler of the Apostle Paul. He was bishop in Apamea in Syria. Zenas (or
Zena) was a lawyer. He was bishop in Lydda in Palestina. They brought many to
the Christian Faith. They are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
27 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes (Marcus)
de Evangelist
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Marcus, genaamd Johannes, neef van
Barnabas, en metgezel van Paulus en auteur van de Gospel met
zijn naam, was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus
waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de
prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die
in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de
tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en
hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar
hen verwezen als “van de Zeventig”.
|
Mark, named John, nephew of Barnabas, and companion of Paul and author of the Gospel
that bears his name,
was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in
addition to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They
accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the
Gospel of Christ in various lands. With the passage of time others were added
to their number by the Holy Apostles and their number eventually exceeded
seventy. Nonetheless they were all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes van
Massilia
(Johannes Cassianus, Cassianus, Kassianos)
de
Romein
en Germanus (Hermanus) van Dacia Pontica (Dobrogea)
|
Sint Johannes Cassianus werd geboren rond het jaar 350.
Volgens sommigen kwam hij uit Rome, volgens anderen kwam hij uit Dacia
Pontica (Dobrogea in het hedendaagse Roemenië). Sint Johannes Cassianus was
een geleerd man die dienst had gedaan in het leger. Later werd hij monnik in
Bethlehem met zijn vriend en mede-asceet Germanus van Dacia Pontica (Dobrogea). Ze
gingen naar Egypte rond het jaar 390 om de beroemde monniken van Scete te
ontmoeten. In het jaar 403 gingen ze naar Constantinopel. Daar werd Johannes
Cassianus tot diaken benoemd. In Rome werd Sint Cassianus tot priester gewijd.
Hij ging naar Marseille en stichtte daar het beroemde klooster van Sint
Victor. Hij overleed in vrede rond het jaar 433 of 435. Zijn hoofd
en rechterhand verblijven in de belangrijkste kerk. Het is onbekend waar Sint
Germanus overleed. Hij werd verheerlijkt door de Orthodoxe Kerk van Roemenië
in 1992. Het is niet zeker of Sint Germanus ook wordt herdacht in de Grieks
Orthodoxe Kerk. Ik vond op geen enkele Grieks Orthodoxe kalender een
aantekening, maar één Griekse website merkt in de biographie van Johannes
Cassianus op, dat Sint Germanus ook vandaag wordt herdacht.
|
Saint John
Cassian was born about the year 350. According to some he was from Rome,
according to others he was from Dacia Pontica (Dobrogea in present-day
Romania). Saint John Cassian was a learned man who had served in the
military. Later he became a monk in Bethlehem with his friend and
fellow-ascetic Germanus of Dacia Pontica (Dobrogea). They went to Egypt about the year 390 to meet the famous monks of
Scete. In the year 403 they went to Constantinople. There John Cassian was
ordained deacon. In Rome Saint Cassian was ordained priest. He went to
Marseilles and established the famous monastery of Saint Victor. He reposed
in peace about the year 433 or 435. His head and right hand are in the main church. It is not known where
Saint Germanus reposed. He was glorified by the Orthodox Church of Romania in
1992. It is not certain if Saint Germanus is also commemorated in the Greek
Orthodox Church. I found no notation on any Greek Orthodox calendar, but one
Greek website mentions in the biography of John Cassian that Saint Germanus
is also commemorated today.
|
29 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
In schrikkeljaren:
If it is not a
leap year:
28 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DMJK
Ý
|
Johannes IV Nesteutes
(Johannes de Vaster)
de “Oecumenische Patriarch”
van Constantinopel
|
Sint Johannes de Vaster (de
Onthouder) was een schoenmaker, die tot diaken verordend was door Sint
Johannes Scholasticus. Hij werd Patriarch van Constantinopel
tijdens het regime van Tiberius, in het jaar 582 tot 595, toen hij in vrede
overleed. In het jaar 586 nam hij de titel "Oecumenische Patriarch” in
gebruik. Het was echter Sint Johannes de Cappadociër die deze titel voor de
eerste keer kreeg. Hij wordt vaak verward met een Cappadocische monnik, die
ook Johannes de Vaster genoemd wordt, die naar Constantinopel kwam rond het
jaar 1100.
|
Saint John the Faster (the Abstainer) was a shoemaker, who was
ordained deacon by Saint John Scholasticus. He became Patriarch of
Constantinople during the reign of Tiberius, in the year 582 until 595, when
he reposed in peace. In the year 586 he took the the title "Ecumenical
Patriarch”. However it was Saint John the Cappadocian who was given this title for
the first time. He is often confused
with a certain Cappadocian monk, who is also called John the Faster, who came
to Constantinople about the year 1100.
|
02 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes van Oud Lavra
(van de Oude Grot)
|
Sint Johannes van de Oude Grotten (of van Oud Lavra, of
van het Oude Klooster) wordt zo genoemd, omdat hij tijdens de achtste eeuw in
het Lavra van Sint Chariton in Palestina leefde. Dit werd "Oud" of
oude grot genoemd, omdat het één het oudste van de Palestijnse kloosters was.
Lavra was gesitueerd dichtbij de Dode Zee, niet ver van Bethlehem. Sint
Johannes verliet de wereld op jonge leeftijd om de heilige plaatsen van
Jeruzalem te gaan vereren. Toen vestigde hij zich in het Lavra, waar hij zich
wierp op het vasten, waken en gebed. Hij werd verordend tot het
priesterschap, en werd verheerlijkt door zijn ascetisch leven.
|
Saint John of
the Ancient Caves (or of Old Lavra, or of the Old Monastery) is so called
because he lived in the Lavra of St Chariton in Palestine during the eighth
century. This was called the “Old” or ancient cave, because it was one the
oldest of the Palestinian monasteries. The Lavra was situated near the Dead
Sea, not far from Bethlehem. Saint John left the world in his early years to
venerate the holy places of Jerusalem. Then he settled at the Lavra, where he
labored in fasting, vigil, and prayer. He was ordained to the priesthood, and
glorified by his ascetic life.
|
19 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
JK
Ý
|
Johannes de Rus
(Johannes
van Euboia)
(Ioannou
Rosou) de Confessor
|
St. Johannes de Confessor, een inwoner van Rusland, werd
gevangen genomen tijdens een Russische campagne tegen de Turken in 1711 en
verkocht als slaaf in Klein-Azie. De moslims probeerden hem naar hun geloof
te lokken, maar hij bleef standvastig in zijn Christelijke geloof. Hij
verrichtte wonderen door gebed en overleed in vrede in 1730. Zijn relieken
bleven intact en verblijven in Nieuw-Procopion in Euboia (Evia) in
Griekenland.
|
Saint John the
Confessor, a native of Russia, was captured during a Russian campaign against
the Turks in 1711 and was sold into slavery in Asia Minor. The Moslems tried
to lure him to their faith, but he remained steadfast in his Christian faith.
He worked miracles by his prayers, and reposed in peace in 1730. His relics
remained incorrupt and are found at New Procopion of Euboia in Greece.
|
27 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DFI
Ý
|
Johannes Sabaites
(Johannes Hesychastes,
Johannes Silentarius,
Johannes van
Kolonia)
Bisschop van Colonia, Armenië
en Hesychast (Anchoriet)
|
Sint Johannes de
Stille was geboren in 454, in Nicopolis in Armenië. Zijn vader en moeder, Encratius en
Euphemia, nobele en rijke Christenen, gaven hem een
Christelijke opvoeding. Toen zijn ouders overleden toen hij 18 jaar was,
bouwde Johannes een kerk in Nicopolis ter ere van de Maagd Maria, en stichtte
een klooster. In zijn 28e jaar (rond 481) werd hij tegen zijn wil tot
bisschop gewijd. Hij vervolgde zijn kloosterleven, de baden vermijdend,
overtuigd dat de grootste van alle deugden was om nooit te worden gewassen,
vastbesloten nooit zonder kleren te worden gezien. Toen hij 10 jaar bisschop
was, ging hij naar Jeruzalem, woonde daar in een ziekenhuis voor oude mannen,
en werd naar de gemeenschap van Sint Sabas geleid, die niet wist dat Sint
Johannes bisschop was. Daar werd een gastverblijf voor hem gebouwd. Na 3 jaar
vond Sint Sabas het hoog tijd dat Johannes verordend werd en nam hem mee naar
Jeruzalem om hem bij Aartsbisschop Elias te introduceren. Nu moest Johannes
bekennen dat hij bisschop was en hij werd ontheven van ordinatie met de
belofte om vanaf die dag stil te zijn en dat niemand hem moest lastig vallen.
Vier jaar lang verliet Johannes zijn cel niet. Hij werd alleen gezien door de
broeders die hem bedienden en bij de wijding van een kerk in de gemeenschap.
In 503 vertrok Johannes naar de woestijn van Ruba en bleef 7 jaar stil. Hij
verliet zijn grot alleen elke 3e of 4e dag om wilde appels te verzamelen. In
510, toen hij 56 jaar was, haalde Sabas hem over om terug te keren naar zijn
oude gemeenschap. Hij stierf waarschijnlijk rond 558 of 559. Volgens sommige
websites wordt hij ook herdacht op 30 Maart. Dit is waarschijnlijk een
verwarring met Johannes Climacus, die wordt herdacht op 30 Maart.
|
Saint John the
Silent was born in 454, at Nicopolis in Armenia. His father and mother, Encratius and Euphemia, noble and wealthy Christians, gave him a
Christian education. When his parents died when he was 18 years old, John
built a church at Nicopolis in honour of the Virgin Mary, and set up a
monastery. In his 28th year (about the year 481) he was consecrated bishop
against his will. He continued his monastic life, avoiding the baths,
convinced that the greatest of all virtues was never to be washed, determined
never to be seen without his clothes. When he had been bishop for ten years,
he went to Jerusalem, dwelt there in a hospital for old men, and was guided
to the community of Saint Sabas, who did not know that Saint John was a
bishop. There a guest-house was being built for him. After three years Saint
Sabas considered it high time for John to be ordained and took him to Jerusalem
to introduce him to Archbishop Elias. Now John had to confess that he was a
bishop and he was excused from ordination with the promise to be silent from
that day and that nobody should molest him. Four years long Saint John did
not leave his cell. He was only seen by the brothers that served him and at
the dedication of a church in the community. In 503 John went into the desert
of Ruba and remained silent about seven years. He only left his cave every
third or fourth day to collect wild apples. In 510, when he was 56 years old,
Sabas persuaded him to return to his old community. He probably died about
the year 558 or 559. According to some websites he is also commemorated on
March 30. This is probably a mix-up with John Climacus, who is commemorated on March 30.
|
03 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes Scholasticus
(Johannes III van Constantinopel)
Nieuwe
Patriarch van Constantinopel
|
Sint Johannes III Scholasticus was Patriarch van
Constantinopel gedurende de jaren 562 of 565-577. Hij kwam uit Antiochië,
waar hij advocaat (scholasticus) was geweest. Hij werd presbyter, en werd als
vertegenwoordiger (apocrisiarius) van de Patriarch van Antiochië naar
Constantinopel gestuurd. Daar werd hij door Keizer Justinianus tot Patriarch
van Constantinopel benoemd. Toen hij nog priester was, stelde hij een collectie
samen van Kerk Regels in 50 Hoofdstukken, en later in zijn tijd als patriarch
maakte hij een Codex van burgerlijke wetten betrekking hebbende op de Kerk.
Vanuit deze collecties werd de Nomocanon (of "Canonaria")
samengesteld. Hij stierf in 595.
|
Saint John III
the Scholastic was Patriarch of Constantinopel during the years 562 or
565-577. He was from Antioch, where he had been a lawyer (scholasticus). He
became presbyter, and was sent to Constantinople as representative
(apocrisiarius) of the Patriarch of Antioch. There he was appointed Patriarch
of Constantinople by the Emperor Justinian. When he was still a presbyter, he compiled a
collection of Church Rules in Fifty Chapters, and later during his time as
patriarch he made a Codex of civil laws relating to the Church. From these
collections was compiled the Nomocanon (or "Canonaria"). Hij
died in 595.
|
21 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes Silentarius
(Johannes Hesychastes, Johannes Sabaites,
Johannes van Kolonia)
Bisschop van Colonia, Armenië en Hesychast (Anchoriet)
|
Sint Johannes de Stille was geboren in 454, in
Nicopolis in Armenië. Zijn vader en moeder, Encratius en
Euphemia, nobele en rijke Christenen, gaven hem een Christelijke
opvoeding. Toen zijn ouders overleden toen hij 18 jaar was, bouwde Johannes
een kerk in Nicopolis ter ere van de Maagd Maria, en stichtte een klooster.
In zijn 28e jaar (rond 481) werd hij tegen zijn wil tot bisschop gewijd. Hij
vervolgde zijn kloosterleven, de baden vermijdend, overtuigd dat de grootste
van alle deugden was om nooit te worden gewassen, vastbesloten nooit zonder
kleren te worden gezien. Toen hij 10 jaar bisschop was, ging hij naar
Jeruzalem, woonde daar in een ziekenhuis voor oude mannen, en werd naar de
gemeenschap van Sint Sabas geleid, die niet wist dat Sint Johannes bisschop
was. Daar werd een gastverblijf voor hem gebouwd. Na 3 jaar vond Sint Sabas
het hoog tijd dat Johannes verordend werd en nam hem mee naar Jeruzalem om hem
bij Aartsbisschop Elias te introduceren. Nu moest Johannes bekennen dat hij
bisschop was en hij werd ontheven van ordinatie met de belofte om vanaf die
dag stil te zijn en dat niemand hem moest lastig vallen. Vier jaar lang
verliet Johannes zijn cel niet. Hij werd alleen gezien door de broeders die
hem bedienden en bij de wijding van een kerk in de gemeenschap. In 503
vertrok Johannes naar de woestijn van Ruba en bleef 7 jaar stil. Hij verliet
zijn grot alleen elke 3e of 4e dag om wilde appels te verzamelen. In 510,
toen hij 56 jaar was, haalde Sabas hem over om terug te keren naar zijn oude
gemeenschap. Hij stierf waarschijnlijk rond 558 of 559. Volgens sommige
websites wordt hij ook herdacht op 30 Maart. Dit is waarschijnlijk een
verwarring met Johannes Climacus, die wordt herdacht op 30 Maart.
|
Saint John the
Silent was born in 454, at Nicopolis in Armenia. His father and mother, Encratius and Euphemia, noble and wealthy Christians, gave him a
Christian education. When his parents died when he was 18 years old, John
built a church at Nicopolis in honour of the Virgin Mary, and set up a
monastery. In his 28th year (about the year 481) he was consecrated bishop
against his will. He continued his monastic life, avoiding the baths,
convinced that the greatest of all virtues was never to be washed, determined
never to be seen without his clothes. When he had been bishop for ten years,
he went to Jerusalem, dwelt there in a hospital for old men, and was guided
to the community of Saint Sabas, who did not know that Saint John was a
bishop. There a guest-house was being built for him. After three years Saint
Sabas considered it high time for John to be ordained and took him to
Jerusalem to introduce him to Archbishop Elias. Now John had to confess that
he was a bishop and he was excused from ordination with the promise to be
silent from that day and that nobody should molest him. Four years long Saint
John did not leave his cell. He was only seen by the brothers that served him
and at the dedication of a church in the community. In 503 John went into the
desert of Ruba and remained silent about seven years. He only left his cave
every third or fourth day to collect wild apples. In 510, when he was 56
years old, Sabas persuaded him to return to his old community. He probably
died about the year 558 or 559. According to some websites he is also
commemorated on March 30. This is probably a mix-up with John Climacus, who
is commemorated on March 30.
|
03 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes van Sinaï
(Johannes Climacus)
Auteur van de Ladder
("De Ladder
van Deugden")
|
St. Johannes Climacus (“St. Johannes van de Ladder”, ook
bekend als Johannes van Sinaï) leefde tijdens het regime van Justianus de
Jongere. Toen hij 16 jaar oud was, bekwaamde hij zich in de filosofie. Daarna
besteeg hij de Berg Sinai en leefde onder gehoorzaamheid van een ouderling.
Op zijn 19e verliet hij de ouderling en ging over naar het stadium
van eenzaamheid in Tholas, waar hij 40 hele jaren doorbracht. Hij at en sliep
nauwelijks en kreeg uiteindelijk visioenen en voorspellende gaven. Toen hij
de hoogste deugden bereikte, werd hij Abt van het Klooster op de Berg Sinai.
Vóór hij stierf, enige tijd na het jaar 600, schreef hij een boek van
wijsheid, genaamd de “Ladder” (“de Ladder van Deugden”), welke uit dertig
goddelijke en spirituele stappen of treden bestaat.Sint Johannes kreeg de
achternaam Climacus ter ere van dit boek Klimax tou
Paradeisou (de Ladder naar het Paradijs). Sint
Johannes Climacus wordt 2 keer per jaar herdacht: op 30 Maart (zijn
sterfdag), en de Vierde Zondag van het Grote Vasten.
|
Saint John
Climacus (“Saint John of the Ladder”, also known as John of Sinaï) lived
during the reign of emperor Justinus the younger. When he was sixteen years
old, he was experienced in philosophy. After that he ascended Mount Sinai and
lived in obedience under an elder. When he was nineteen years old, he left
his elder and moved to the stage of solitude in Tholas, where he spent forty
whole years. He hardly ate and slept and eventually he saw great visions and
could foresee things before they happened. When he reached the extremes of
virtue, he became Abbot of the monastery on Mount Sinai. Before he died, some
time after the year 600, he wrote a book of wisdom called the “Ladder” (“the
Ladder of Virtues”), which comprises of thirty divine and spiritual ascents
or steps. Saint John was
surnamed Climacus in honor of this book Klimax tou Paradeisou
(the Ladder to Paradise). Saint John Climacus is commemorated twice a year:
on 30th March (the day of his repose), and the Fourth Sunday of the Great
Lent.
|
30 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
en de Vierde Zondag van het Grote Vasten.
and the Fourth
Sunday of the Great Lent.
|
DJK
Ý
|
Johannes van Spetsa,
Nicholas en Stamatius, Nieuw-Martelaren van Spetsa
|
|
|
03 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes Theologos
(Johannes Evangelistos)
Apostel, Theoloog en Evangelist
(Ioannou Euaggelistou)
|
Vandaag wordt het wonder herdacht dat ieder jaar plaats
vind in Ephesus, wanneer plotseling manna (een soort stof of poeder) uit het
graf van Johannes de Theoloog, Apostel en Evangelist, stroomde en gebruikt
werd voor genezing van ziekten van lichaam en geest. Sint Johannes wordt ook
herdacht op 26 September, 30 Juni en 16 Maart.
|
Todat the
miracle is commemorated, taking place each year in Ephesus, in which manna (a
certain dust or powder) suddenly poured forth from the tomb ofSaint John the
Theologian, Apostle and Evangelist, and was used for healing of maladies of
both soul and body. Saint John is also commemorated on September 26, June 30,
and March 16.
|
08 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DHJK
Ý
|
Johannes Theologos
(Johannes Evangelistos)
Andreas, Bartholomeus, Jacob
(zoon van Alphaeus), Jacob (zoon van Zebedee), Judas Lebbaeus (Thaddaeus),
Mattheus de Evangelist (Levi), Matthias, Philippus, Simon (Petrus), Simon de
Canaaniet (“de Zeloot”) en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader. Sint
Johannes wordt ook herdacht op 26 September, 8 Mei en 16 Maart.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor. Saint John is also commemorated on
September 26, May 8, and March 16.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Johannes Theologos
(Johannes Evangelistos)
de
Evangelist
Apostel en Theoloog,
(Ioannou Euaggelistou)
en Xristodoulos(Christodoulos)
Bouwer van het Klooster in Patmos
|
Sint Johannes wordt ook herdacht op 26 September, 8 Mei en
30 Juni.
|
Saint John is
also commemorated on September 26, May 8, and June 30.
|
16 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes Theologos
(Johannes Evangelistos)
de Evangelist
Apostel en Theoloog
Translatie (Dormitie)
(Metastasi Ioannou Euaggelistou)
|
Johannes de Theoloog was de zoon van Zebedee en Salome,
een dochter van Sint Joseph de Toegezegde. Hij werd één van de Apostelen
tegelijkertijd met zijn oudere broer James. Sint Johannes was één van de drie
apostelen, die erg close waren met Christus. Hij stond aan de voet van het
Kruis samen met de Maagd Maria. Na de Dormitie van de Maagd Maria ging Sint
Johannes naar Ephesus en andere plaatsen in Klein-Azië om de Gospel te
preken. Hij nam zijn discipel Prochorus mee. Toen hun schip problemen had
tijdens een vreselijke storm, bleef Sint Johannes achter in de diepten van de
zee. Prochorus weende bitter, en ging alleen naar Ephesus. Op de 14e dag van
zijn reis stond hij aan de kust en zag, dat de golven een man op de kust aangespoeld
hadden. Hij herkende hem als Sint Johannes. Samen gingen ze naar Ephesus,
waar Johannes velen tot het Christelijke geloof bekeerden. Ondertussen
startte een vervolging van Christenen onder keizer Nero (56-68). Johannes
werd naar Rome gebracht om terecht te staan en werd ter dood veroordeeld. Hij
dronk een kop dodelijk gif, maar bleef leven. Toen hij in kokende olie werd
gegooid, bleef hij ongedeerd. Toen werd hij gevangen gezet op het eiland
Patmos, waar hij vele jaren doorbracht en veel wonderen verrichtte. Later
trok hij zich terug met zijn discipel Prochorus op een eenzame hoogte. Daar
legde hij zichzelf een driedaagse vasten op. Terwijl hij bad, beefde de aarde
en rommelde de donder. Prochorus schreef zijn woorden op: "Ik ben de
Alpha en de Omega, het begin en het eind, zeide de Heer…”. Aldus werd het
Boek van Revelatie geschreven, bekend als de "Apocalypse". Dit was
rond het jaar 67. Toen kreeg Sint Johannes zijn vrijheid en keerde terug naar
Ephesus, waar hij doorging met zijn activiteit. In het jaar 95 schreef hij
zijn Gospel in Ephesus. De Kerk noemt Sint Johannes de "Apostel van
Liefde". Sint Johannes stierf toen hij meer dan 100 jaar oud was. Hij
werd begraven in een kruisvormig graf. Toen het graf later werd geopend, was
het leeg. Elk jaar op 8 Mei kwam er een fijn stof van het graf, wat werd
verzameld en gebruikt om ziekte te genezen. Daarom herdenkt de Kerkt Sint
Johannes de Theoloog ook op 8 Mei. Christus noemde Sint Johannes en zijn
broer Jacob “Zonen van Donder". De Kerk noemt alleen Sint Johannes de
"Theoloog”, omdat hij de ziener is van de geheimzinnige oordelen van
God. Sint Johannes wordt ook herdacht op, 8 Mei, 30 Juni en 16
Maart.
|
John the
Theologian was the son of Zebedee and Salome, a daughter of St Joseph the
Betrothed. He became one of the Apostles at the same time as his elder
brother James. Saint John was one of the three apostles who were particularly
close to Christ. He stood at the foot of the Cross with the Virgin Mary.
After the Dormition of the Virgin Mary, Saint John went to Ephesus and other
cities of Asia Minor to preach the Gospel. He took his disciple Prochorus
with him. When their ship floundered during a terrible tempest, Saint John
remained in the depths of the sea. Prochorus wept bitterly, and he went on
towards Ephesus alone. On the fourteenth day of his journey he stood at the
sea-shore and saw that the waves had cast a man ashore. He recognized him as
Saint John. Together they went to Ephesus, where John converted many to the
Christian faith. During this time there had begun a persecution of Christians
under the emperor Nero (56-68). John was taken for trial at Rome and was
sentenced to death. He drank a cup of deadly poison, but he remained alive.
When he was thrown in boiling oil, he remained unharmed. Then he was
imprisoned on the island of Patmos, where he spent many years and worked many
miracles. Later he withdrew with his disciple Prochorus to a desolate height.
There he imposed upon himself a three-day fast. As he prayed, the earth
quaked and thunder rumbled. Prochorus wrote down his words: "I am the
Alpha and the Omega, the beginning and the end, saith the Lord…”. Thus the
Book of Revelation was written, known also as the "Apocalypse".
This was about the year 67. Then Saint John received his freedom and returned
to Ephesus, where he continued with his activity. In the year 95 he wrote his
Gospel at Ephesus. The Church calls Saint John the "Apostle of
Love". St John died when he was more than a hundred years old. He was
buried in a cross-shaped grave. When the grave later was opened, it was found
empty. Each year on May 8 from the grave of Saint John came forth a fine
dust, which was gathered up and used to heal sicknesses. Therefore, the
Church also celebrates the memory of the holy Apostle John the Theologian on
May 8. Christ called Saint John and his brother James “Sons of Thunder".
The Church only calles Saint John the "Theologian”, for being the seer
of the mysterious Judgments of God. Saint John is also commemorated on May 8, June 30 and March 16.
|
26 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Johannes de Vaster
(Johannes IV Nesteutes)
de “Oecumenische Patriarch”
van Constantinopel
|
Sint Johannes de Vaster (de
Onthouder) was een schoenmaker, die tot diaken verordend was door Sint
Johannes Scholasticus. Hij werd Patriarch van Constantinopel
tijdens het regime van Tiberius, in het jaar 582 tot 595, toen hij in vrede
overleed. In het jaar 586 nam hij de titel "Oecumenische Patriarch” in
gebruik. Het was echter Sint Johannes de Cappadociër die deze titel voor de
eerste keer kreeg. Hij wordt vaak verward met een Cappadocische monnik, die
ook Johannes de Vaster genoemd wordt, die naar Constantinopel kwam rond het
jaar 1100.
|
Saint John the Faster (the Abstainer) was a shoemaker, who was
ordained deacon by Saint John Scholasticus. He became Patriarch of
Constantinople during the reign of Tiberius, in the year 582 until 595, when
he reposed in peace. In the year 586 he took the the title "Ecumenical
Patriarch”. However it was Saint John the Cappadocian who was given this title for
the first time. He is often
confused with a certain Cappadocian monk, who is also called John the Faster,
who came to Constantinople about the year 1100.
|
02 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes van Yannina
|
|
|
18 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
K
Ý
|
Johannes
en Cyrus, de Wonderdoeners en Zilverlozen, Athanasia
en haar dochters Theodora, Theoctiste en Eudoxia
|
Sint Cyrus leefde tijdens het regime van Diocletanus in
Alexandrië. Vanwege de vervolgingen vluchtte hij naar een kleine
monnikengemeenschap in de Golf van Arabië. Sint Johannes was soldaat. Toen hij
hoorde over Sint Cyrus sloot hij zich bij hem aan. Ze leidden een leven van deugdzaamheid,
genazen iedere ziekte en kregen de titel “Zilverlozen”. Athanasia en haar
dochters werden gevangen genomen en voor het gerecht gesleept vanwege hun
christelijke geloof. Toen Johannes en Cyrus hen wilden bijstaan, werden zij
ook gevangengenomen. Na vele folteringen werden allen onthoofd in 292. Hun
tombe werd een befaamd pelgrimsoord in Egypte. Het werd gevonden in het
gebied van een modern vakantieoord nabij Alexandrë genaamd Abu Kyr. Cyrus en
Johannes worden ook herdacht op 28 juni (>>>zie Anargiros 28 juni)
|
Saint Cyrus
lived during the reign of Diocletan in Alexandria. Because of the
persecutions he fled to a small community of monks in the Gulf of Arabia.
Saint John was a soldier. When he heard about Saint Cyrus he joined him. They
led a life of virtue, healed every disease and received the title of
“Unmercenaries”. Athanasia and her daughters were arrested and taken to the
tribunal because they were christians. When John and Cyrus wanted to support
them, they were arrested too. After many torments all were beheaded in 292.
Their tombe became a famous place of pilgrimage in Egypt. It was found in the
area of a modern day resort near Alexandria called Abu Kyr. Cyrus and John
are also commemmorated on 28 june (>>>see Anargiros 28 june)
|
31 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Johannes
en Cyrus, de Wonderdoeners en Zilverlozen, Translatie van
Relieken
|
Vandaag wordt Anargiros gevierd. Het Griekse woord anargyros
betekent "geen geld accepterend" (zilverloos). Het was
een epithet wat gegeven werd aan arts-heiligen die betaling voor hun
vaardigheden weigerden. Cyrus en Johannes ontvingen deze titel
(>>>zie Anargiros 28 juni). Zij worden ook herdacht op 31 januari
(>>>zie Cyrus en Johannes 31 januari).
|
Today Anargiros
is celebrated. The Greek word anargyros
means "without accepting
money" (unmercenary). It was an epithet given to physician saints who
refused payment for their skills. Cyrus and John received this title (see Anargiros June 28). They are also commemorated on 31 january
(>>>see Cyrus and Johannes january 31).
|
28 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes de Rechtschapene
Discipel van Gregorius van Decapolis
|
Sint Johannes de Rechtschapene leidde vanaf zijn jeugd een
kloosterleven. Hij werd een discipel van Sint Gregorius van Decapolis. Toen
Sint Gregorius stierf in de eerste helft van de negende eeuw, kwam Sint
Johannes naar Jeruzalem, waar hij uiteindelijk in vrede stierf in het
Klooster van Sint Chariton.
|
Saint John the
Righteous lived a monastic life from his youth. He became a disciple of Saint
Gregory of Decapolis. When Saint Gregory died in the first half of the ninth
century, Saint John came to Jerusalem, where he finally reposed in peace in
the Monastery of Saint Chariton.
|
18 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes,
zijn broer Arcadius, en hun ouders Xenophontus
en Maria
|
St. Xenophontus, een rijke edelman uit Constantinopel, was
een vroom man. Hij had 2 zonen, Arcadius en Johannes, die hij naar Beirut
stuurde om rechten te studeren. Maar tijdens hun reis verging het schip. Op
het nippertje gered, lieten ze alles in de steek en gingen naar Palestina.
Sint Xenophontus en zijn vrouw Maria gingen op zoek naar hun zonen. Toen ze
hen in monnikenkleding in Jeruzalem vonden, gingen ook zij het kloosterleven
in. Sint Xenophontus en zijn zonen verbleven in het Sint Sabbasklooster, en
Maria in het Klooster van Sint Theodosius. Ze overleden in het begin van de
6e eeuw.
|
Saint Xenophon, a
wealthy nobleman of Constantinople, was a pious man. He had two sons,
Arcadius and John, whom he sent to Beirut to study law. But during their
voyage they were shipwrecked. Barely saved, they forsook all things and
departed for Palestine. Saint Xenophon and his wife Mary went in search of
their sons. When they found them in Jerusalem, dressed in the habit of monks,
they also took up the monastic life. Saint Xenophon and his sons reposed at
Saint Sabbas Monastery, and Mary at the Monastery of Saint Theodosius. They
departed at the beginning of the 6th century.
|
26 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Johannes,
Sergius, Patricius en anderen, Martelaren van het Klooster
van St. Savvas
|
|
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Johannes,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius,
Helianus, Heraclius, Ile, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer bevroor
rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een bad aan de
rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te loochenen. Eén
van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen er een
buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Johannes,
Auxentius, Andreas, Basilius, Gregorius
en nog een Gregorius, Monnik-Martelaren en Confessors, en vele anderen,
Monnik-Martelaren en Confessors, Metgezellen van Stephanus de Nieuwe (de
Jongere).
|
Sint Stephanus werd geboren in Constantinopel in 715. Hij
werd door de kluizenaren van de Berg Auxentius in Bithynië (>>>zie
Auxentius 14 February) gekozen tot hun leider. Toen Keizer Constantinus
V in 754 een concilie hield, dat de heilige iconen verbood, verwierp Sint
Stephanus dit concilie en de Keizer verbande hem. Maar in ballingschap voerde
Sint Stephanus genezingen uit met heilige iconen en keerde velen af van het
iconoclasme. Toen hij opnieuw voor de Keizer gebracht werd, vertrapte hij een
munt met de beeltenis van de Keizer. Hij werd veroordeeld tot elf maanden
vastgebonden zijn en gevangenschap. Later werd hij over de grond gesleept en
werd gestenigd, zoals Stephanus de Eerste Martelaar. Daarom wordt hij
Stephanus de Nieuwe (soms de Jongere) genoemd. Uiteindelijk werd hij met een
houten club geslagen en zijn hoofd werd verbrijzeld. Sint Stephanus stierf in
het jaar 767. De Monnik-Martelaren en Confessors Andreas, Auxentius, Basilius, Gregorius,
een andere Gregorius, Johannes en vele anderen waren samen met Sint Stephanus
de Nieuwe in de gevangenis. Ze werden geëxecuteerd na zijn martelaarsdood.
Noot: Verschillende websites noemen Monnik-Martelaar
Auxentius samen met de 16 Martelaren van Tiberioupolis, waardoor het kan
lijken alsof ze metgezellen waren. Dit is niet het geval. Zij stierven ook
als martelaren op 28 November, maar honderden jaren eerder en op een andere
locatie. Al deze websites krijgen hun informatie uit dezelfde bron, waardoor
de fout zichzelf vermenigvuldigt en veel verwarring veroorzaakt.
|
Saint Stephen
was born in Constantinople in 715. He was chosen by the hermits of Mount
Auxentius in Bithynia (>>>see Auxentius February 14) to be their
leader. When Emperor Constantine
V held a council in 754, that anathematized the holy icons, Saint Stephen
rejected this council and the Emperor exiled him. But while in exile Saint
Stephen performed healings with holy icons and turned many away from
Iconoclasm. When he was brought before the Emperor again, he trampled upon a
coin with the image of the Emperor. He was condemned to eleven months in
bonds and imprisonment. Later he was dragged over the earth and was stoned,
like Stephen the First Martyr. Therefore he is called Stephen the New
(sometimes the Younger). Finally he was struck with a wooden club and his
head was shattered. Saint Stephen died in the year 767. The Monk-Martyrs and
Confessors Andrew, Auxentius, Basil, Gregory, another Gregory, John and many others were
together with Saint Stephen the New in prison. They were executed after his
martyric death.
Note: Several websites mention Monk-Martyr
Auxentius together with the 16 Martyrs of Tiberioupolis, by which it may seem
that they were companions. This is not the case. They were also martyred on
November 28, but hundreds of years earlier and on another location. All these
websites get their information from the same source, by which this mistake
duplicates itself and causes a lot of confusion.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Johannes de priester,
Basilius (diaken), Chariton (monnik), Comasius (Komassios)
(monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of
Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Nicephorus (Nikephoros) (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus
(bisschop), Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van Tiberiopolis
(Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd is.
Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two
names is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Joseph
|
|
|
17 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
G
Ý
|
Joseph
(Josiah),
genoemd Barsaba (of
Justus),
Artemas, Cleopas, Marcus en Tertius van de 70 Apostelen
|
St. Artemas was Bisschop van Lystra in Lycaonië, en
overleed in vrede.
St. Cleopas is één van de Zeventig Apostelen. Het was door
hem dat Christus verscheen op de weg naar Emmaus.
St. Justus (ook bekend als Joses, Joseph of
Barsabas Justus) was een zoon van Joseph de Toegezegde en zijn eerste vrouw
Salome, samen met Jacobus de Rechtschapene, Judas en Simon. Hij was kandidaat
als vervanger voor Judas Iscariot, maar werd niet gekozen. Hij werd Bisschop
van Eleutheropolis en stierf als martelaar.
St. Marcus (of Johannes Marcus) is de auteur van de
Gospel van Marcus en de metgezel van de Apostel Paulus. Hij is de stichter
van de Kerk van Alexandrië en wordt beschouwd als de eerste paus daar. Hij
wordt ook herdacht op 25 April en op
27 September met Aristarchus en Zenas.
St. Tertius (ook Tertios) schreef de brief van
Apostel Paulus aan de Romeinen neer. Hij was Bisschop van Iconium en stierf
als martelaar. Hij wordt ook herdacht op 10 November.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus en Tertius worden
ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
St. Artemas was
Bishop of Lystra in Lycaonia, and reposed peacefully.
St. Cleopas is
numbered among the Seventy Apostles. It was to St. Cleopas that Christ
appeared on the road to Emmaus.
St. Justus
(also known as Joses, Joseph or Barsabas Justus) was a son of Joseph the
Betrothed and his first wife Salome, along with James the Just, Jude and Simon.
He was a candidate to replace Judas Iscariot, but was not chosen. He became
Bishop of Eleutheropolis and died as a martyr.
St. Mark (or
John Mark) is the author of the Gospel of Mark and the companion of the
Apostle Paul. He is the founder of the Church of Alexandria and is regarded
as its first pope. He is also commemorated on April 25 and on September 27
with Aristarchus and Zenas.
St. Tertius
(also Tertios) wrote down the Apostle Paul's letter to the Romans. He was
Bishop of Iconium and died as a martyr. He is also commemorated on November
10.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus and Tertius are also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Joseph (Josiah),
genoemd Barsaba (of Justus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Josiah (of Joseph), genoemd Barsaba (of Justus), broer van
Christus, was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Josiah (of
Joseph), genoemd Barsaba (of Justus), brother of Christ, was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Joseph
de Toegezegde,
Jacob, broer van Christus, en David, de Profeet
Kyriaki Meta Tin Christou
Gennisin
Zondag Na De Geboorte Van Christus
Sunday After The Nativity
Of Christ
|
Zondag na eerste Kerstdag (dag na de geboorte van Jezus
Christus).
|
Sunday after the
Nativity of Jesus Christ (one day after the Nativity of Jesus Christ).
|
26 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Joseph de Confessor
Aartsbisschop van Thessaloniki
|
Sint Joseph was de broer van Sint Theodorus de Studiet.
Ook Sint Joseph wordt Studiet genoemd, vooral wanneer hij samen met zijn
broer wordt vermeld. Beiden stelden de canons samen van de Triodion tijdens
het regime van Leo de Armeniër. Soms wordt hij verward met Sint Joseph de
Hymneschrijver. Toen Sint Joseph Aartsbisschop van Thessalonica was, werd hij
drie keer verbannen. Hij leed onder opsluitingen in donkere kerkers, honger,
dorst en veel beproevingen. Hij stierf in het jaar 833.
|
Saint Joseph was
the brother of Saint Theodore the Studite. Also Saint Joseph is called
Studite, especially when he is mentioned together with his brother. Both of
them composed the canons of the Triodion during the reign of Leo the
Armenian. Sometimes he is confused with Saint Joseph the Hymnographer. When
Saint Joseph was Archbishop of Thessalonica, he was exiled three times. He
suffered imprisonments in dark dungeons, hunger, thirst, and a lot of
tribulations. He died in the year 833.
|
14 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Joseph de Hymneschrijver
|
Sint Joseph kwam uit Sicilië. Hij was de zoon van Plotinus
en Agatha. Toen Sicilië was onderworpen aan de Moslims, ging hij met Sint
Gregorius van Decapolis naar Constantinopel. Daar onderging hij bittere
kwellingen en hij ging naar Rome. Tijdens zijn reis werd hij gevangengenomen
door Arabische piraten en mee naar Kreta genomen. Vandaaruit ging hij later
terug naar Constantinopel. Hij werd een uitstekende hymneschijver. De canons
van de Menaion zijn hoofdzakelijk zijn werk. Ook componeerde hij het meeste
van het heilige boek de Paracletike. Hij wordt bij uitstek de Hymneschrijver
genoemd. Sint Joseph overleed kort na 886 (volgens sommigen in 883).
|
Saint Joseph was
from Sicily. He was the son of Plotinus and Agatha. When Sicily was
subjugated by the Moslems, he went with Saint Gregory of Decapolis to
Constantinople. There he endured bitter afflictions and he went to Rome.
During his travel he was captured by Arab pirates and taken to Crete. From
there he later returned to Constantinople. He became an excellent
hymnographer. The canons of the Menaion are primarily his work. He also
composed most of the sacred book the Paracletike. He is called par excellence
the Hymnographer. Saint Joseph died shortly after 886 (according to some in
883).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
03 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
04 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
D
Ý
JK
Ý
|
Joseph de
Priester,
Ascepsima en Aethala, Martelaren
|
Sint Ascepsimas, een bisschop, Sint Joseph, een
presbyteriaan, en Sint Aethalas, een deken, leden buitensporig onder wrede
kwellingen en martelaarschap tijdens het regime van Sapor 11, Koning van
Perzië (325-379).
|
Saint Ascepsimas,
a bishop, Saint Joseph, a presbyter, and Saint Aethalas, a deacon, suffered
exceedingly cruel torments and martyrdom during the reign of Sapor 11, King
of Persia (325-379).
|
03 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Joseph de Rechtschapene
|
|
|
26 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Joseph van Arimathea
(Iosif Arimatheias)
|
|
|
31 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DFI
**)
Ý
|
Joseph (Josiah)
en Photinus (voorheen Victor), de twee zonen van Photine
de Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi),
Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn doop.
Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Joseph (Josiah)
en Photinus (voorheen Victor), de twee zonen van Photine
de Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi),
Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
>>>zie Joseph (Josiah) 26 februari
|
>>>see
Joseph (Josiah) february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
K
Ý
|
Joses
|
>>>zie Joseph (Josiah)
|
>>>see
Joseph (Josiah)
|
|
Ý
|
Josiah (Joseph),
genoemd Barsaba (of
Justus),
Artemas, Cleopas, Marcus en Tertius van de 70 Apostelen
|
St. Artemas was Bisschop van Lystra in Lycaonië, en
overleed in vrede.
St. Cleopas is één van de Zeventig Apostelen. Het was door
hem dat Christus verscheen op de weg naar Emmaus.
St. Justus (ook bekend als Joses, Joseph of
Barsabas Justus) was een zoon van Joseph de Toegezegde en zijn eerste vrouw
Salome, samen met Jacobus de Rechtschapene, Judas en Simon. Hij was kandidaat
als vervanger voor Judas Iscariot, maar werd niet gekozen. Hij werd Bisschop
van Eleutheropolis en stierf als martelaar.
St. Marcus (of Johannes Marcus) is de auteur van de
Gospel van Marcus en de metgezel van de Apostel Paulus. Hij is de stichter
van de Kerk van Alexandrië en wordt beschouwd als de eerste paus daar. Hij
wordt ook herdacht op 25 April en op
27 September met Aristarchus en Zenas.
St. Tertius (ook Tertios) schreef de brief van
Apostel Paulus aan de Romeinen neer. Hij was Bisschop van Iconium en stierf
als martelaar. Hij wordt ook herdacht op 10 November.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus en Tertius worden
ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
St. Artemas was
Bishop of Lystra in Lycaonia, and reposed peacefully.
St. Cleopas is
numbered among the Seventy Apostles. It was to St. Cleopas that Christ
appeared on the road to Emmaus.
St. Justus
(also known as Joses, Joseph or Barsabas Justus) was a son of Joseph the
Betrothed and his first wife Salome, along with James the Just, Jude and
Simon. He was a candidate to replace Judas Iscariot, but was not chosen. He
became Bishop of Eleutheropolis and died as a martyr.
St. Mark (or
John Mark) is the author of the Gospel of Mark and the companion of the
Apostle Paul. He is the founder of the Church of Alexandria and is regarded
as its first pope. He is also commemorated on April 25 and on September 27
with Aristarchus and Zenas.
St. Tertius
(also Tertios) wrote down the Apostle Paul's letter to the Romans. He was
Bishop of Iconium and died as a martyr. He is also commemorated on November
10.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus and Tertius are also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Josiah (Joseph),
genoemd Barsaba (of Justus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Josiah (of Joseph), genoemd Barsaba (of Justus), broer van
Christus, was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Josiah (of
Joseph), genoemd Barsaba (of Justus), brother of Christ, was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Josiah (Joseph)
en Photinus (voorheen Victor), de twee zonen van Photine
de Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi),
Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was converted
to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her baptism
and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist Lampadios,
who had orders to poison the saints, was also concerted and baptized. His
name changed into Theoclitos. After imprisonment they all suffered martyrdom.
Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Josiah (Joseph)
en Photinus (voorheen Victor), de twee zonen van Photine
de Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi),
Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
>>>zie Josiah (Joseph) 26 februari
|
>>>see
Josiah (Joseph) february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
K
Ý
|
Josue
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Kyriaki Ton Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron, Propatoron)
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
J
Ý
|
Josue de Zoon van Nun,
de opvolger van Mozes
|
|
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
J
Ý
|
Judas Lebbaeus
(Thaddeus)
de Apostel
|
Sint Judas was één van de Twaalf Apostelen. Door Lukas
werd hij Judas genoemd, de broer van Jacob de Broer van Christus, en daarmee
ook een familielid van Christus. Maar door Mattheus wordt hij Lebbaeus
genoemd, met de achternaam Thaddaeus (niet de Thaddaeus die het lijden genas
van Abgar). Marcus noemt hem Thaddeus, en in Handelingen wordt hij Barsabas
genoemd, wat gebruikelijk was in die tijd. Sint Judas preekte in Mesopotamië,
Arabië, Idumea en Syrië. Beweerd wordt, dat hij de marteldood stierf in
Beirut in het jaar 80. Hij wordt ook herdacht op 30 Juni.
|
Saint Jude was
one of the Twelve Apostles. By Luke he was called Jude, the brother of James
the Brother of Christ, and therefore also a kinsman of Christ. But by Matthew
he is called Lebbaeus, surnamed Thaddaeus (not the Thaddaeus who healed the
suffering of Abgar). Mark calles him Thaddeus, and in Acts he is called
Barsabas, which was customary at that time. Saint Jude preached in
Mesopotamia, Arabia, Idumea, and Syria. It is said, that he was martyred in
Beirut in the year 80. He is also commemorated on June 30.
|
19 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Judas
Lebbaeus
(Thaddeus),
Andreas, Bartholomeus, Jacob (zoon van Alphaeus), Jacob
(zoon van Zebedee), Johannes de Theoloog en Evangelist, Mattheus de
Evangelist (Levi), Matthias, Philippus, Simon (Petrus), Simon de Canaaniet
(“de Zeloot”) en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was also
the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and Matthew
the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James the son
of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of James,
the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"), and
Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Julia
Maagd-Martelares
|
|
|
16 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DK
Ý
|
Julia,
Alexandria (Alexandra), Claudia, Euphrasia, Matrona,
Phaeina (Thaina, Phaine, Falina) en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden,
en Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Juliana van Nicomedia
Maagd-Martelares
|
|
|
21 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DHJK
Ý
|
Julianna
en Paulus
|
|
|
04 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Julianus
Martelaar, Fysicus van Emesa
|
|
|
06 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
J
Ý
|
Julianus van Tarsus
(Julianus
van Cilicia)
de Martelaar van Cilicia
|
|
|
21 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Julianus,
Theodulus, Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, Daniel,
Valens, Paulus, Seleucus en Porphyrius, Metgezellen van Pamphilus
de Priester
|
Sint Pamphilus streed tijdens het regime van Maximianus in
het jaar 290 in Caesarea in Palestina. Firmilian, de Gouverneur van
Palestina, bracht hem ter dood. De namen van zijn mede-martelaren zijn:
Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, en 5 anderen uit
Egypte: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel. Hun martelaarschap is
geregistreerd in Boek VIII, H. 11 van Eusebius' Ecclesiastische Geschiedenis,
genaamd “De Martelaren van Palestina”.
|
Saint Pamphilus
contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of
Palestine. Firmilian, the Governor of Palestine, put him to death. The names
of his fellow martyrs are: Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian,
Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and
Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius'
Ecclesiastical History, called “The Martyrs of Palestine”.
|
16 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Julias
|
|
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
FHI
Ý
|
Julitta
en haar zoon Cyricus (Kirykos, Quiricus), Martelaar
|
|
|
15 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Julitta van Caesaria
|
|
|
30 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
D
Ý
|
Junia
en Andronicus, Apostelen van de 70
|
De Apostelen Andronicus en Junia worden door Paulus
genoemd in zijn brief aan de Romeinen: "Groet Andronicus en Junia, mijn
verwanten en mijn medegevangenen, vermeldenswaardige Apostelen, die ook in
Christus waren voor mij" (Rom. 16:7).
Ze worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen). Andronicus wordt ook herdacht op 30 juli.
|
The Apostles
Andronicus and Junia are mentioned by Saint Paul in his Epistle to the
Romans: "Greet Andronicus and Junia, my kinsmen and my fellow prisoners,
who are of note among the Apostles, who also were in Christ before me"
(Rom. 16:7).
They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
Andronicus is also commemorated on the 30th of july
|
17 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Junia
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Junia was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”
(>>>zie ook Apostolus 4 januari).
|
Junia was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy" (>>>also see Apostolus 4th of
january).
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Justina
Maagd-Martelares
en Cyprianus, de Hiero-Martelaar
|
Sint Justina kwam uit Damascus en was christen. Sint
Cyprianus uit Antiochië was magie-ingewijde en demonen-aanbidder. Een
jongeman huurde Sint Cyprianus in om met magie Sint Justina’s liefde te
winnen. Toen Cyprianus op alle fronten faalde, raakte hij overtuigd van het
christelijke geloof. Hij liet zich dopen en besteeg later de episcopale troon
in zijn land. Nadat hij en Sint Justina gearresteerd werden door de Graaf van
Damascus, werden ze na vele folteringen aan de handen uiteindelijk naar
Diocletianus in Nicomedia gestuurd. Daar werden ze onthoofd in het jaar 304.
|
Saint Justina
was from Damascus and was a christian. Saint Cyprian from Antioch was an initiate
of magic and a worshipper of demons. A young man hired Saint Cyprian to win
the love of Saint Justina by magic. When Cyprian failed completely, he got
convinced of the christian faith. He was baptized and later ascended the
episcopal throne in his country. After he and Saint Justina were arrested by
the Count of Damascus, after many torments at the hands finally they were
sent to Diocletian in Nicomedia. There they were beheaded in the year 304.
|
02 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Justinus de Filosoof
Martelaar
en zijn Metgezellen Chariton,
de maagd Charito (Charita), Evelpistos, Hierarcos (Ierakos, Hierax),
Justinus, Justus, Peon (Peonus, Paionos) en Liberian (Liberianus, of
Valerianus)
|
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180).
De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd.
|
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180).
The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded.
|
01 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Justinus,
Chariton, de maagd Charito
(Charita), Evelpistos, Hierarcos (Ierakos, Hierax), Justus, Peon (Peonus,
Paionos) en Liberian (Liberianus, of Valerianus), Metgezellen van Justinus de
Filosoof
|
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180).
De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd.
|
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of Christians.
Through the machinations of Crescens, an envious Cynic philosopher, Saint
Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under Marcus Aurelius (reigned
161-180).
The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded.
|
01 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
Ý
|
Justus (Barsaba),
naam van Josiah (of Joseph),
Artemas, Cleopas, Marcus en Tertius van de 70 Apostelen
|
St. Artemas was Bisschop van Lystra in Lycaonië, en
overleed in vrede.
St. Cleopas is één van de Zeventig Apostelen. Het was door
hem dat Christus verscheen op de weg naar Emmaus.
St. Justus (ook bekend als Joses, Joseph of
Barsabas Justus) was een zoon van Joseph de Toegezegde en zijn eerste vrouw
Salome, samen met Jacobus de Rechtschapene, Judas en Simon. Hij was kandidaat
als vervanger voor Judas Iscariot, maar werd niet gekozen. Hij werd Bisschop
van Eleutheropolis en stierf als martelaar.
St. Marcus (of Johannes Marcus) is de auteur van de
Gospel van Marcus en de metgezel van de Apostel Paulus. Hij is de stichter
van de Kerk van Alexandrië en wordt beschouwd als de eerste paus daar. Hij
wordt ook herdacht op 25 April en op
27 September met Aristarchus en Zenas.
St. Tertius (ook Tertios) schreef de brief van
Apostel Paulus aan de Romeinen neer. Hij was Bisschop van Iconium en stierf
als martelaar. Hij wordt ook herdacht op 10 November.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus en Tertius worden
ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
St. Artemas was
Bishop of Lystra in Lycaonia, and reposed peacefully.
St. Cleopas is
numbered among the Seventy Apostles. It was to St. Cleopas that Christ
appeared on the road to Emmaus.
St. Justus
(also known as Joses, Joseph or Barsabas Justus) was a son of Joseph the
Betrothed and his first wife Salome, along with James the Just, Jude and
Simon. He was a candidate to replace Judas Iscariot, but was not chosen. He
became Bishop of Eleutheropolis and died as a martyr.
St. Mark (or
John Mark) is the author of the Gospel of Mark and the companion of the Apostle
Paul. He is the founder of the Church of Alexandria and is regarded as its
first pope. He is also commemorated on April 25 and on September 27 with
Aristarchus and Zenas.
St. Tertius
(also Tertios) wrote down the Apostle Paul's letter to the Romans. He was
Bishop of Iconium and died as a martyr. He is also commemorated on November
10.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus and Tertius are also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Justus (Barsaba),
naam van Josiah (of Joseph)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Josiah (of Joseph), genoemd Barsaba (of Justus), broer van
Christus, was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Josiah (of
Joseph), genoemd Barsaba (of Justus), brother of Christ, was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Justus,
Chariton, de maagd Charito
(Charita), Evelpistos, Hierarcos (Ierakos, Hierax), Justinus, Peon (Peonus,
Paionos) en Liberian (Liberianus, of Valerianus), Metgezellen van Justinus de
Filosoof
|
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180).
De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd.
|
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under Marcus
Aurelius (reigned 161-180).
The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded.
|
01 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
Ý
|
Juvenal
Patriarch van Jerusalem
|
|
|
02 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
D
Ý
|
bravenet.com
