NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY
|
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren.
In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren.
|
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost.
In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday.
|
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015
26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
D
Ý
|
Kaisarios (Caesarius)
broer van Gregorius de Theoloog
|
|
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kallimachos (Callimachus),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callinicus,
Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander,
Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen van Hieron,
samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Kallinikos (Callinicus)
Martelaar
|
Sint Callinicus kwam uit Cilicia. Omdat hij een
christelijke predikant was, die vele heidenen zich deed afkeren van de
afgoden, liet Sacerdon de Governeur hem arresteren. Hij onderwierp hem aan
vele martelingen. Hij liet Sint Callinicus schoenen dragen met spijkers die
er ondersteboven in waren vastgezet. Daarmee moest hij naar de stad Gangra
rennen, waar hij levend in een oven werd verbrand.
|
Saint Callinicus
was from Cilicia. Because he was a christian preacher, who turned many pagans
away from the idols, Sacerdon the Governor had him arrested. He subjected him
to many tortures. He made Saint Callinicus wear shoes in which nails had been
fixed upright. With these shoes he had to run to the city of Gangra, where he
was burned alive in a furnace.
|
29 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DFIK
M
Ý
|
Kallinikos (Callinicus),
Thyrsus en Leucius,
Martelaren van Apollonia
|
De heilige Thyrsus en Leucius waren burgers van Caesarea
in Bithynië, en beiden Christenen, maar Thyrsus was nog niet gedoopt.
Callinicus was een heidense priester. Toen Cumbricius genadeloos Christenen
begon te martelen en te doden, verscheen de onbevreesde Leucius voor hem en
bekritiseerde hem. Hierom werd Leucius gemarteld en uiteindelijk onthoofdd.
Toen verscheen ook Thyrsus voor de rechter en bekritiseerde hem eveneens. Hij
werd ook geslagen en in de gevangenis geworpen. Hij genas wonderbaarlijk van
zijn wonden, de gevangenisdeur ging open en hij werd op wonderlijke wijze
naar buiten geleid. Thyrsus ging direct naar Phileas, de Bisschop van
Caesarea, en werd door hem gedoopt. Daarna werd hij opnieuw opgepakt en
gemarteld, maar hij verdroeg de folteringen. Tijdens zijn gebeden vielen vele
afgodsbeelden om. De heidense priester Callinicus zag dit en bekeerde zich
tot het Christelijke geloof. Toen werden hij en Thyrsus ter dood veroordeeld.
Callinicus werd onthoofd. Thyrsus werd in een houten kist geplaatst om
doormidden te worden gezaagd. Maar op wonderbaarlijke wijze kon de zaag niet
door het hout heen komen. Toen verrees Thyrsus uit de kist, bad tot God, en
stierf vredig.
|
Saints Thyrsus
and Leucius were citizens of Caesarea of Bithynia, and both Christians, but
Thyrsus was not baptized yet. Callinicus was a pagan priest. When Cumbricius
began to mercilessly torture and murder Christians, the fearless Leucius
appeared before him and criticised him. For this Leucius was tortured and
finally beheaded. Then Thyrsus also appeared before the judge and criticised
him too. He also was flogged and cast into prison. He was miraculously healed
of his wounds, the prison door opened and he was led out miraculously.
Thyrsus immediately went to Phileas, the Bishop of Caesarea, and was baptized
by him. After that again he was seized and tortured, but he endured the
tortures. When he prayed, many idols fell down. The pagan priest Callinicus
saw this and converted to the Christian Faith. Then he and Thyrsus were
condemned to death. Callinicus was beheaded. Thyrsus was placed in a wooden
coffin to be sawn in half. However the saw was miraculously unable to cut
into the wood. Then Thyrsus arose from the coffin, prayed to God, and
peacefully died.
|
14 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kallinikos (Callinicus),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de afgoden
te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Kalliopi (Calliopia)
|
|
|
08 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ABDF
IM
Ý
|
Kalliopios (Calliopius)
en zijn moeder Theoclea, Martelaren
|
Sint Calliopius kwam uit Perga in Pamphylia. Hij was in
vroomheid opgevoed door zijn moeder Theocleia. Toen Maximianus een vervolging
tegen christenen startte, presenteerde Sint Calliopius zichzelf aan Governeur
Maximus in Pompeiopolis in Galatië. Hj onderging vele martelingen. Toen zocht
zijn moeder hem in de gevangenis op en sprak hem moed in. Toen de
driemaal-gezegende Theocleia hoorde dat haar zoon zou worden gekruisigd op
Heilige en Grote Donderdag, kocht zij de tyrannen om, om het één dag uit te
stellen. Op die manier zou Calliopius de Kruisiging van Christus imiteren op
dezelfde dag. Op Heilige en Grote Vrijdag in het jaar 304 werd Sint
Calliopius ondersteboven gekruisigd.
|
Saint Calliopius
was from Perga in Pamphylia. He was brought up in piety by his mother
Theocleia. When Maximian started a persecution against christians, Saint
Calliopius presented himself before the Governor Maximus in Pompeiopolis of
Galatia. He suffered many torments. Then his mother visited him in prison and
encouraged him. When the thrice-blessed Theocleia learned that her son was to
be crucified on Holy and Great Thursday, she bribed the tyrants to defer it
one day. That way Calliopius would imitate the Crucifixion of Christ on the
same day. On Holy and Great Friday in the year 304 Saint Calliopius was
crucified upside down.
|
07 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Kalliroe,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kallisti, Kleio, Kleoniki, Kleopatra,
Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Kallisti (Callista),
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kleio, Kleoniki, Kleopatra,
Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Kallistos (Callistus)
|
|
|
20 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kallistos (Callistus)
“de
Onoverwonnene”,
Aetius, Bassoi (Basoes) “de Sterkste”, Constantinus (“de
Moedige”), Melissenus, Theodorus (“de Al-Gezegende”), Theophilos (“de
Wonderbaarlijke”) en hun metgezellen, de 42 Martelaren van Amorea
(Ammoria, Ammorium) in Phrygia
|
Tijdens een oorlog tussen de Byzantijnse Keizer Theophilus
(829-842) en de Saracenen, belegerden de Saracenen de stad Ammoria. Toen
Ammoria viel, werden 42 van haar generaals gevangengenomen en naar Syrië
gestuurd, waar ze zeven jaar lang opgesloten werden. Tijdens hun
gevangenschap probeerden ze de gevangenen over te halen om afstand te doen
van hun christelijke geloof en de islam aan te nemen. De gevangenen
weerstonden alle verleidelijke aanbiedingen en hielden stand tegen
verschrikkelijke bedreigingen. Na vele martelingen werden ze ter dood
veroordeeld. De martelaren bleven standvastig. Eén voor één namen de beulen
hen mee om te worden onthoofd. Naderhand gooiden ze de lichamen in de rivier
Euphrates. Dit gebeurde rond 845. In de dienst voor hen, worden ze geprezen
als: de "Al-Gezegende" Theodorus, de "Onoverwonnene"
Callistus, de "Moedige" Constantinus, de "Wonderbaarlijke"
Theophilus en "de Sterkste" Basoes.
|
During a war
between the Byzantine Emperor Theophilus (829-842) and the Saracens, the
Saracens besieged the city of Ammoria. When Ammoria fell, 42 of its generals
were taken captive and sent off to Syria, where they were imprisoned for
seven years. During their imprisonment they tried to persuade the captives to
renounce Christianity and accept Islam. The captives resisted all their
seductive offers and held out against terrible threats. After many torments
they were condemned to death. The martyrs remained steadfast. One by one the
executioners took them and led them off to be beheaded. Afterwards they threw
the bodies into the river Euphrates. This happened around 845. In the service
to them, they are glorified as: the "All-Blessed" Theodore, the
"Unconquered" Callistus, the "Valiant" Constantine, the
"Wondrous" Theophilus and "the Most Strong" Basoes.
|
06 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kallistos (Callistus),
Evodius en Hermogenes, de Broeder-Martelaren
|
|
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
J
Ý
|
Kallistratos (Callistratus)
Martelaar
en zijn 49 Metgezellen
|
|
|
27 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFIJK
M
Ý
|
Kalodotes (Calodotus)
Martelaar
|
|
|
06 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kandidos (Candidus),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en gloeide
als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Kapitonos (Capito),
Aetherius, Basilius, Eugenius, Agathodorus, Elpidius en
Ephraim, Patriarch van Antiochië,
de Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson
|
De Zeven Heilige Hiero-Martelaren van Cherson waren allen
bisschoppen in Cherson in verschillende periodes. Ze stierven allen de
marteldood gedurende de vroege jaren van de vierde eeuw, behalve Aetherius,
die in vrede stief. Allemaal waren ze door de Patriarch van Jeruzalem
uitgezonden als missionarissen. Basilius wekte de zoon van de prins op uit de
dood. Hierom werd hij aan zijn voeten vastgebonden en door de straten
gesleurd tot hij stierf. Ephrem werd onthoofd. Eugenius, Elpidus en
Agathadorus werden met staven geslagen en dood gestenigd. Aetherius leefde
gedurende het regime van Constantinus de Grote. Hij regeerde de Kerk in
vrijheid en vrede, stichtte een grote kerk in Cherson, en stierf in vrede.
Capito (een enkele website noemt hem Caption) was de laatste van de
bisschoppen. Hij werd gevangen genomen door heidense Scythianen en werd
verdronken.
|
The Seven Holy
Hiero-Martyrs of Cherson were all bishops in Cherson at different times. They
were all martyred during the early years of the fourth century, except
Aetherius, who died peacefully. All of them were sent by the Patriarch of
Jerusalem as missionaries. Basil raised the son of a prince from the dead.
For this he was tied and bound by the feet and dragged through the streets
until he died. Ephrem was beheaded. Eugenius, Elpidus and Agathadorus were beaten
with rods and stoned to death. Aetherius lived during the reign of Emperor
Constantine the Great. He governed the Church in freedom and peace, erected a
large church in Cherson, and died peacefully. Capito (on one website he is
called Caption) was the last of the bishops. He was captured by pagan
Scythians and was drowned.
|
07 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Karpos (Carpus),
bisschop van Beroea (Varna)
en Alphaeus, Apostelen van de 70
|
Carpus was één van de Zeventig Apostelen en een volgeling
en metgezel van de Apostel Paulus. Paulus benoemde hem tot bisschop van Beroea (Varna) in
Thracië. Hij preekte ook de Gospel op Kreta. Na vele aanvallen verdragen te
hebben werd hij uiteindelijk gemarteld door de Joden en gedood. Carpus wordt
tegelijk met Alphaeus herdacht, ook Apostel van de 70 (>>>zie
Alphaeus 26 mei). Carpus wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van
de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Carpus was one
of the Seventy Apostles and a follower and companion of the Apostle Paul.
Paul appointed him as bishop of Beroea (Varna) in
Thrace. He also preached the Gospel on Crete. Enduring many assaults he
finally suffered martyrdom at the hands of the Jews and was killed. Carpus is
commemorated together with Alphaeus, also Apostle of the 70 (>>>see
Alphaeus 26th of may). Carpus
is also commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
26 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Karpos (Carpus)
Bisschop van Phiatirea
en Paphylus, Martelaren, vrijwillig gevolgd door
Agathodorus en Agathanica
|
De Heilige Martelaren Karpos, Bisschop van Phiatirea,
Diaken Papila (Paphylus), Agathodoros en Agathonika (de zuster van Papila),
leden in de tijd van de Christenvervolging onder de keizer Decius in de 3e
Eeuw. Toen Karpos en Papila de heidense feesten niet vierden, gaf de
gouverneur orders hen te arresteren. Ze werden vastgebonden en in ijzeren ketenen
door de stad geleid. Toen werden ze aan paarden vastgebonden en naar de
nabijgelegen stad Sardis gesleept. Agathodoros en Agathonika volgden
vrijwillig na Karpos en Papila. In Sardis werd Agathonika gewurgd. Karpos,
Papila en Agathodoros werden onthoofd. Tijdens zijn leven was Saint Papila
bekend om zijn gave zieken te behandelen. Ook na zijn martelaarsdood geeft
hij genezing aan iedereen die zijn toevlucht tot hem zoekt.
|
The Holy Martyrs
Karpos, Bishop of Phiatirea, Deacon Papila (Paphylus), Agathodoros and
Agathonika (the sister of Papila), suffered during a time of persecution
against Christians under the emperor Decius in the 3rd Century. When Karpos
and Papila did not celebrate the pagan feasts, the governor gave orders to
arrest them. They were bound and led through the city in iron chains. Then
they were tied to horses and dragged to the nearby city of Sardis.
Agathodoros and Agathonika voluntarily followed after Karpos and Papila. In
Sardis Agathonika was choked to death with ox sinews. Karpos, Papila and
Agathodoros were beheaded. During life Saint Papila was known for his gift of
treating the sick. Also after his martyr's death he gives healing to all who
have recourse to him.
|
13 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Karpos (Carpus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Carpus was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”:
|
Carpus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kassianos
(Cassianus, Johannes Cassianus, Johannes van Massilia)
en Germanus (Hermanus) van Dacia Pontica (Dobrogea)
|
Sint Johannes Cassianus werd geboren rond het jaar 350.
Volgens sommigen kwam hij uit Rome, volgens anderen kwam hij uit Dacia
Pontica (Dobrogea in het hedendaagse Roemenië). Sint Johannes Cassianus was
een geleerd man die dienst had gedaan in het leger. Later werd hij monnik in
Bethlehem met zijn vriend en mede-asceet Germanus van Dacia Pontica (Dobrogea). Ze
gingen naar Egypte rond het jaar 390 om de beroemde monniken van Scete te
ontmoeten. In het jaar 403 gingen ze naar Constantinopel. Daar werd Johannes
Cassianus tot diaken benoemd. In Rome werd Sint Cassianus tot priester
gewijd. Hij ging naar Marseille en stichtte daar het beroemde klooster van
Sint Victor. Hij overleed in vrede rond het jaar 433 of 435. Zijn hoofd
en rechterhand verblijven in de belangrijkste kerk. Het is onbekend waar Sint
Germanus overleed. Hij werd verheerlijkt door de Orthodoxe Kerk van Roemenië
in 1992. Het is niet zeker of Sint Germanus ook wordt herdacht in de Grieks
Orthodoxe Kerk. Ik vond op geen enkele Grieks Orthodoxe kalender een
aantekening, maar één Griekse website merkt in de biographie van Johannes
Cassianus op, dat Sint Germanus ook vandaag wordt herdacht.
|
Saint John
Cassian was born about the year 350. According to some he was from Rome,
according to others he was from Dacia Pontica (Dobrogea in present-day
Romania). Saint John Cassian was a learned man who had served in the
military. Later he became a monk in Bethlehem with his friend and
fellow-ascetic Germanus of Dacia Pontica (Dobrogea). They went to Egypt about the year 390 to meet the famous monks of
Scete. In the year 403 they went to Constantinople. There John Cassian was
ordained deacon. In Rome Saint Cassian was ordained priest. He went to
Marseilles and established the famous monastery of Saint Victor. He reposed
in peace about the year 433 or 435. His head and right hand are in the main church. It is not known where
Saint Germanus reposed. He was glorified by the Orthodox Church of Romania in
1992. It is not certain if Saint Germanus is also commemorated in the Greek
Orthodox Church. I found no notation on any Greek Orthodox calendar, but one
Greek website mentions in the biography of John Cassian that Saint Germanus
is also commemorated today.
|
29 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
In schrikkeljaren:
If it is not a
leap year:
28 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DM
Ý
|
Kastor (Castor),
Tiburtius, Claudius en Castulus, Tranquillinus en
zijn zonen Markus en Marcellinus, Nicostratus en zijn vrouw Zoe, Metgezellen van Sebastianus, de Martelaar
|
Sint Sebastianus kwam uit de stad Milaan. Hij was
een lid van de Senaat, en had velen tot het Christelijke geloof bekeerd. Toen
Diocletianus en Maximianus een Vervolging begonnen tegen de Christenen, werd
Sint Sebastianus gearresteerd. Hij werd doorboord met scherpe pijlen, en de
beenderen van zijn lichaam werden verbrijzeld met stokken. Nadat hij in stukken
was gesneden, stierf hij in het jaar 288. Zijn metgezellen, die samen met hem
stierven, waren: Marcellinus en Markus de broers, Tranquillinus hun vader,
Nicostratus en zijn vrouw Zoë, Tiburtius, Claudius, Castulus en Castor.
|
Saint Sebastian was from the city of Milan. He was a member of the
Senate, and had converted many to the Christian faith. When Diocletian and
Maximian began a Persecution against the Christians, Saint Sebastian was
arrested. He was pierced with sharp arrows, and the bones of his body were
shattered with clubs. When he was being cut into pieces, he died in the year
288. His companions, who died together with him, were: Marcellinus and Mark
the brethren, Tranquillinus their father, Nicostratus and his spouse Zoe,
Tiburtius, Claudius, Castulus, and Castor.
|
18 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kastoulos (Castulus),
Castor, Tiburtius en Claudius, Tranquillinus en
zijn zonen Markus en Marcellinus, Nicostratus en zijn vrouw Zoe, Metgezellen van Sebastianus, de Martelaar
|
Sint Sebastianus kwam uit de stad Milaan. Hij was
een lid van de Senaat, en had velen tot het Christelijke geloof bekeerd. Toen
Diocletianus en Maximianus een Vervolging begonnen tegen de Christenen, werd
Sint Sebastianus gearresteerd. Hij werd doorboord met scherpe pijlen, en de
beenderen van zijn lichaam werden verbrijzeld met stokken. Nadat hij in
stukken was gesneden, stierf hij in het jaar 288. Zijn metgezellen, die samen
met hem stierven, waren: Marcellinus en Markus de broers, Tranquillinus hun
vader, Nicostratus en zijn vrouw Zoë, Tiburtius, Claudius, Castulus en
Castor.
|
Saint Sebastian was from the city of Milan. He was a member of the
Senate, and had converted many to the Christian faith. When Diocletian and
Maximian began a Persecution against the Christians, Saint Sebastian was arrested.
He was pierced with sharp arrows, and the bones of his body were shattered
with clubs. When he was being cut into pieces, he died in the year 288. His
companions, who died together with him, were: Marcellinus and Mark the
brethren, Tranquillinus their father, Nicostratus and his spouse Zoe,
Tiburtius, Claudius, Castulus, and Castor.
|
18 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kastrichios (Castrichius),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende tegenover
de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af en hij werd
gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de afgoden te
offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in Armenië,
in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Katherine (Catharina)
Groot-Martelares
|
Sint Catharina was van Alexandrie, dochter van Constas (of
Cestus). Ze was een buitengewoon mooie maagd, zeer bevallig en befaamd om
haar rijkdom, gedrag en intelligentie. Door haar standvastige schranderheid
overwon ze de hartstochtelijke ziel van Maximinus (de tiran van Alexandrie),
en met haar welsprekendheid deed ze de filosofen verstommen. In 305 stierf ze
de marteldood. Haar heilige relieken werden vele jaren later op de Heilige
Berg Sinai gevonden.
Oorspronkelijk werden de heiligen Catharina en Mercurius
herdacht op 24 november, en de Hiero-Martelaren Clementinus van Rome en
Petrus van Alexandrie op 25 november. Op verzoek van de Kerk en het Klooster
van de Berg Sinai werden deze data omgewisseld, zodat het festival van St.
Catharina, hun patrones, meer feestelijk gevierd kon worden samen met de
Apodosis van de Entree van de Theotokos. De Slavische kerken herdenken deze
heiligen echter op de oorsponkelijke data.
|
Saint Catharina
was from Alexandria, daughter of Constas (or Cestus). She was a very beautiful virgin, very
chaste and illustrious in wealth, lineage, and learning. By her steadfast
understanding she vanquished the passionate soul of Maximinus (the tyrant of
Alexandria), and by her eloquence she stopped the mouths of the philosophers.
In 305 she died as a martyr. Many years later her holy relics were found on
the Holy Mountain of Sinai.
According to the
ancient usage, Saints Catherine and Mercurius were celebrated on the 24th of
november, whereas the holy Hieromartyrs Clement of Rome and Peter of
Alexandria were celebrated on the 25th. The dates were interchanged at the
request of the Church and Monastery of Mount Sinai, so that the festival of
Saint Catherine, their patron, might be celebrated more festively together
with the Apodosis of the Feast of the Entry of the Theotokos. The Slavic
Churches, however, commemorate these Saints on their original dates.
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
25 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
24 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
ABCD
FHIJ
M
Ý
|
Kelsios (Celsius),
Nazarius, Gervasius en Protasius,
Martelaren van Milaan
|
De Martelaren Nazarius, Gervasius, Protasius en Celsius
van Milaan leden tijdens het regime van keizer Nero (54-68). Sint Nazarius
was de zoon van de Christin Perpetua en de Jood Afrikanus. Hij werd in Rome
geboren en werd gedoopt door Bisschop Linus. Hij verliet Rome en kwam aan in
Mediolanum (Milaan). Daar ontmoette hij de tweeling Protasius en Gervasius
toen hij Christenen bezocht in de Mediolanum gevangenis. Toen de heerser
hoorde, dat hij de gevangenen bezocht, werd Sint Nazarius met staven geslagen
en uit de stad verdreven. Hij ging naar Gaul (modern Frankrijk), waar hij het
Christendom preekte en vele heidenen bekeerde. In de stad Kimel doopte en
adopteerd hij Celsius, die hij in vroomheid opvoedde. Celsius werd zijn
medewerker in zijn missionariswerk. Nazarius en Celsius gingen naar Milaan en
bezochten Gervasius en Protasius in de gevangenis. Hierom werden ze voor Nero
gebracht, die opdracht gaf om Nazarius en Celsius te onthoofden. Kort daarna
werden de broers Gervasius en Protasius ook geëxecuteerd. De relieken van de
4 martelaren werden gestolen. Ze werden vele jaren later teruggevonden en
overgebracht naar de kathedraal van Milaan.
|
The Martyrs
Nazarius, Gervasius, Protasius and Celsius of Milan suffered during the reign
of the emperor Nero (54-68). Saint Nazarius was the son of the Christian
Perpetua and the Jew Africanus. He was born at Rome and was baptized by
Bishop Linus. He left Rome and arrived in Mediolanum (Milan). There he met
the twins Protasius and Gervasius, when he was visiting Christians in the
Mediolanum prison. When the ruler heard that he was visiting the prisoners,
Saint Nazarius was beaten with rods, and driven from the city. He went to
Gaul (modern France), where he preached Christianity and converted many
pagans. In the city of Kimel he baptized and adopted Celsius, whom he raised
in piety. Celsius became his coworker in his missionary labors. Nazarius and
Celsius went to Milan and visited Gervasius and Protasius in prison. For
this, they were brought before Nero, who ordered that Nazarius and Celsius to
be beheaded. Soon after, the brothers Gervasius and Protasius were also
executed. The relics of all four martyrs were stolen. They were found back
many years later, and transferred to the Milan cathedral.
|
14 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Kensourinos
(Censorinus),
20 soldaten en gevangenisbewaarders met hem,
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, Sabinos
(of Sabaïnos), Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20 metgezellen:
Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros),
Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix
(Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes
(Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas),
Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius
(Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Kerkyra (Cercyra)
Euphrasius, Faustianus, Jakishol (Jakischolus of
Inischolus), Januarius, Mamminus (Mammius, Mammonius), Marsalus (Massalus,
Marsalius) en Sagornius (of Saturninus), Martelaren van Corfu en Metgezellen
van Jason (Iason) en Sosipatrus, Apostelen van de 70
|
Jason en Sosipater, Discipelen van Paulus, waren van de 70
Apostelen. Cercyra was de dochter van de koning van het eiland Corfu. Jason
was geboren in Tarsus in Cilicië en werd daar Bisschop. Sosipater,
die Bisschop van Iconium werd, was geboren in Patras in Achaea.
Tijdens hun reizen, de Gospel prekend, kwamen Jason en Sosipater aan op het
eiland Corfu. Daar bouwden ze een kerk en bekeerden heidenen. Hierom liet de
koning van het eiland hen in de gevangenis werpen. Daar bekeerden ze zeven
dieven, die ook gevangen zaten, tot het Christelijke geloof. De namen van de
dieven waren: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus, Euphrasius
en Mamminus. Hierom beval de koning, dat de zeven bekeerde dieven in kokende
pek moesten worden gedood. De maagd Cercyra, de dochter van de koning, bekeek
uit haar raam hoe haar vader de apostelen martelde. Dit ziend, verklaarde ze
zichzelf een Christen en verdeelde al haar juwelen onder de armen. De koning,
woedend, zette zijn dochter in een speciale gevangenis. Toen ze weigerde
afstand te doen van haar Christelijke geloof, liet de koning de gevangenis
platbranden, maar Cercyra bleef in leven. Veel mensen die dit wonder zagen,
werden gedoopt. Toen liet de koning zijn dochter aan een boom binden en met pijlen doodschieten. Veel Christenen
vluchtten naar het dichtsbijzijnde eiland om zich te verstoppen voor de
vreselijke koning. Toen de koning hen per boot achtervolgde, zond de boot en
de koning stierf. Jason en Sosipater preekten vrijelijk de Gospel in Corfu
tot ze op hoge leeftijd stierven. Jason en Sosipater worden ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Jason and
Sosipater, Disciples of Paul, were of the Seventy Apostles. Cercyra was the
daughter of the king from the island of Corfu. Jason was born in Tarsus in Cilicia and became Bishop there. Sosipater, who became Bishop of Iconium, was born in Patras in Achaea. During
their travels, preaching the Gospel, Jason and Sosipater arrived on the
island of Corfu. There they built a church and converted heathens. Because of
this, the king of the island threw them into prison. There they converted
seven thieves, who were als imprisoned, to the Christian faith. The names of
the thieves were: Sagornius, Jakishol, Faustian, Januarius, Marsalus,
Euphrasius and Mamminus. For this the king ordered the seven converted
thieves to be put to death in boiling pitch. The virgin Cercyra, the daughter
of the king, watched from the window how her father was torturing the
apostles. Seeing this, she declared herself a Christian and distributed all
of her jewels to the poor. The king, enraged, put his daughter in a special
prison. When she refused to renounce her Christian faith, the king had the
prison burned, but Cercyra remained alive. Many people who saw this miracle,
were baptized. Then the king had his daughter tied to a tree and slain by
arrows. Many Christians fled to the nearest island to hide themselves from
the terrible king. When the king pursued them by boat, the boat sank and the
king died. Jason and Sosipater freely preached the Gospel in Corfu until they
died at old age. Jason and
Sosipater are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of
the 70 Apostles/Disciples).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DM
Ý
|
Kerstmis (Christos)
Gennesis Iesou Christou
Kerstmis, Geboorte van Christus
Christmas, Nativity of Christ
|
Eerste Kerstdag.
Geboorte van Jezus Christus.
De dag dat de geboorte van Jezus Christus in Bethlehem, en
stad in Judea, wordt gevierd. Niet zo belangrijk als Pasen in Griekse ogen,
en evenmin zo commerciëel als in vele landen – eerder een dag voor kerkelijke
bezoeken en vieringen in huiselijke kring.
|
First
Christmasday.
Nativity of Jesus
Christ.
the day that the
birth of Jesus Christ in Bethlehem, a city of Judea, is celebrated. Not as important as Easter in Greek eyes,
nor as commercial as in many countries – more a day for church services and
private celebrations.
|
25 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Khusdazades
(Usphazanes, Usthazanes)
de Eunuch
en Abdaiklas (Abdelchalas, Habdelai), Ananias, Phusikos (Pusei), diens
dochter Askritea, Azates, Pherbutha (Tarbula), de zus
van Simeon, en ca 1.250 anderen, waaronder 100 bisschoppen, priesters
en diakenen, Martelaars en metgezellen van Simeon, Aartsbisschop van Seleucia
|
Sint Simeon was Aartsbisschop van Seleucia-Ctesiphon in
Perzië, tijdens het regime van Koning Sapor. Hij stierf als martelaar op
Goede Vrijdag in het jaar 341 of 344, vergezeld door zijn twee presbyters
Abdaiklas en Ananius, de keizer’s eunuch Ustazan, de keizerlijke hofbediende
Phusikos en diens dochter Askritea en nog 1.000 andere martelaren. In de
dagen darana werden nog eens 100 of 150 martelaren afgeslacht, waaronder
Azates de Eunuch, een naaste medewerker van de keizer, en Pherbutha (Tarbula), de zus
van Simeon. De meeste martelaren werden onthoofd, sommigen doormidden
gezaagd.
|
Saint Simeon was
Archbishop of Seleucia-Ctesiphon in Persia, in the time of King Sapor. He
suffered martyrdom on Great Friday in the year 341 or 344, accompanied by his
two presbyters Abdaiklas and Ananius, the emperor’s eunuch Ustazan, the
emperor's court clerk Phusikos and his daughter Askritea and another 1.000
martyrs. In the days after another 100 or 150 more martyrs were slained,
amongst others Azates the Eunuch, a close official to the emperor, and
Pherbutha (Tarbula), the sister of Simeon. Most of the
martyrs were beheaded, some sawn in half.
|
17 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
J
Ý
|
Kikilia (Cecilia),
Valerian en Tiburtius, Martelaren
|
Sint Cecilia kwam uit een vermaarde Romeinse familie. Toen
ze getrouwd was met Valerianus, bekeerde ze hem tot het christendom.
Valerianus op zijn beurt bekeerde zijn broer Tiburtius. Ze stierven als
martelaren tijdens het regime van Diocletianus in het jaar 288.
|
Saint Cecilia was
of an illustrious Roman family. When she was betrothed to Valerian, she
converted him to christianity. Valerian in turn converted his brother
Tiburtius. They died as martyrs during the reign of Diocletian in the year
288.
|
22 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJM
Ý
|
Kiprianos (Cyprianus)
Hiero-Martelaar
en Justina de Maagd-Martelares
|
Sint Justina kwam uit Damascus en was christen. Sint
Cyprianus uit Antiochië was magie-ingewijde en demonen-aanbidder. Een
jongeman huurde Sint Cyprianus in om met magie Sint Justina’s liefde te
winnen. Toen Cyprianus op alle fronten faalde, raakte hij overtuigd van het
christelijke geloof. Hij liet zich dopen en besteeg later de episcopale troon
in zijn land. Nadat hij en Sint Justina gearresteerd werden door de Graaf van
Damascus, werden ze na vele folteringen aan de handen uiteindelijk naar
Diocletianus in Nicomedia gestuurd. Daar werden ze onthoofd in het jaar 304.
|
Saint Justina
was from Damascus and was a christian. Saint Cyprian from Antioch was an
initiate of magic and a worshipper of demons. A young man hired Saint Cyprian
to win the love of Saint Justina by magic. When Cyprian failed completely, he
got convinced of the christian faith. He was baptized and later ascended the
episcopal throne in his country. After he and Saint Justina were arrested by
the Count of Damascus, after many torments at the hands finally they were
sent to Diocletian in Nicomedia. There they were beheaded in the year 304.
|
02 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DFHI
JKM
Ý
|
Kiprianos (Cyprianus),
Crescens, Anektos, Paulus en Dionysios, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië
|
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason.
|
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason.
|
10 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kiriaki (Cyriaca)
Groot-Martelares
|
Sint Kyriake was de dochter van christelijke ouders,
Dorotheus en Eusebia. Ze kreeg deze naam, omdat ze geboren was op Zondag, de
dag van de Heer (in het Grieks “Kyriake”). Ze streed in Nicomedia tijdens het
regime van Diocletianus in het jaar 300. Na vele bittere folteringen werd ze
veroordeeld tot onthoofding, maar ze kreeg toestemming om van tevoren te
bidden. Na haar gebed stierf ze in vrede.
|
Saint Kyriake was
the daughter of Christian parents, Dorotheus and Eusebia. She was given her
name because she was born on Sunday, the day of the Lord (in Greek
“Kyriake”). She contested in Nicomedia during the reign of Diocletian, in the
year 300. After many bitter torments she was condemned to suffer beheading,
but she was granted to pray first. After het prayer she died in peace.
|
07 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
ABDF
HIJK
Ý
|
Kiriaki (Cyriaca),
Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi),
Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee
zonen van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina)
en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus
de Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van
Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw
aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and sisters
(on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and Photinus are
the same person (son of Photini), according to others they are two different
persons. Some websites mention only four sisters, others five. The other martyrs
sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only een few of them. Her son Victor was called Photinos after
his baptism. Photine and her family went to Carthage in Africa to preach the
Gospel. There they were arrested and taken to Rome during the reign of
Emperor Nero and were thrown into prison. Domnina, the daughter of Nero, came
into contact with St. Photina and was converted to the Christian faith by
her. Domnina was called Anthusa after her baptism and her head servant’s name
was changed to Stephanida. The chemist Lampadios, who had orders to poison
the saints, was also concerted and baptized. His name changed into
Theoclitos. After imprisonment they all suffered martyrdom. Photina was
thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kiriaki (Cyriaca),
Anatola, Phota, Photis (Photida), Parasceva (Paraskevi),
Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de
Samaritaanse, Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee
zonen van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina)
en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus
de Hertog, Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van
Photine de Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw
aan de bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
>>>zie Kiriaki (Cyriaca) 26 februari
|
>>>see
Kiriaki (Cyriaca) february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
K
Ý
|
Kiriakos (Cyriacus)
de Anchoriet
|
|
|
29 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
ADFH
IJK
Ý
|
Kiriakos (Cyriacus)
Aartsbisschop van Constanstinopel
|
|
|
27 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kirykos (Cyricus, Quiricus)
van Tarsus, Martelaar
en zijn moeder Julitta!
|
Sint Julitta kwam uit de stad Iconium. Ze was bang van
Diocletianus, die de christenen vervolgde, nam haar drie jaar oude zoon
Cyricus en vertrok naar Seleucië. Daar vond ze hetzelfde kwaad, dus trok zij
verder naar Tarsus in Cilicië. In Cilicië werd ze gearresteerd. De heerser
nam haar zoon van haar weg, maar het kind schopte hem in de buik. De tiran
werd woedend en gooide hem van de trappen van de rechtbank. Het hoofd van het
kind werd verbrijzeld en het kind stierf. Zijn moeder onderging vele
martelingen. Uiteindelijk werd ze onthoofd in het jaar 296.
|
Saint Julitta was
from the city of Iconium. She was afraid of Diocletian, who persecuted the
christians, took her three year old son Cyricus and departed for Seleucia.
There she found the same evil, so she went over to Tarsus in Cilicia. In
Cilicia she was arrested. The ruler took her son from her, but the child
kicked him in the belly. The tyrant became enraged and cast him down the
steps of the tribunal. The child's head was crushed and he died. His mother
endured many torments. Finally she was beheaded in the year 296.
|
15 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Klaudia (Claudia),
Alexandria (Alexandra), Euphrasia, Julia, Matrona,
Phaeina (Thaina, Phaine, Falina) en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden,
en Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Klaudianos (Claudianus),
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who persecuted
Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers, who fled
in fear because of his strength. Later, however, he went of his own free
will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off his
right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they had
refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded outside
the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32 martyrs were:
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus,
Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugene,
Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Klaudios (Claudius),
Diodorus, Victor, Victorinos,
Pappius, Nicephorus en Serapion, Martelaren
|
Volgens sommigen stierven deze martelaren in Korinthië
onder Decius in 251. Volgens anderen stierven ze in Diospolis in Egypte onder
Numerianus in 284. De armen en benen van Sint Claudius werden afgerukt. De
heiligen Diodorus en Serapion werden levend verbrand. De heiligen Nicephorus,
Victor en Victorinus werden doodgedrukt door een grote kei en Sint Pappias
werd in zee gegooid.
|
According to some
these martyrs died in Corinth under Decius in 251. According to others they
died in Diospolis in Egypt under Numerian in 284. The arms and legs of Saint
Claudius were severed. The Saints Diodore and Serapion were burned alive. The
Saints Nicephorus, Victor and Victorinus were crushed to death by a large
boulder and Saint Pappias was cast into the sea.
|
05 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Klaudios (Claudius),
Hypatius, Paulus en Dionysus, de Kinderen, Metgezellen van
Lucillianus en Paula, Martelaren
|
Sint Lucillianus was een priester van de afgoden nabij
Nicomedia. Toen hij op hoge leeftijd Christen werd, tijdens het regime van
Aurelianus (270-275), werd hij voor Silvanus de Graaf gebracht. Toen hij
weigerde zijn Christelijke geloof op te geven, werd zijn kaak gebroken, werd
hij met staven geslagen, werd hij ondersteboven gehangen, en toen gevangen
gezet met vier Christelijke kinderen, Claudius, Hypatius, Paulus en
Dionysius. Ze werden allemaal weer voor Silvanus gebracht. Toen ze
standvastig bleven in hun geloof werden ze in een felbrandende oven gegooid,
maar ze bleven ongedeerd. Toen werden ze naar Byzantium gestuurd. De kinderen
werden onthoofd en Lucillianus werd gekruisigd. De maagd Paula, ook een
Christin, begroef hun heilige relieken. Hierom werd ze naakt uitgekleed en
genadeloos gegeseld. Na vele kwellingen werd ze onthoofd in het jaar 270.
|
Saint Lucillian
was a priest of the idols near Nicomedia. When he became a Christian in his
old age, during the reign of Aurelian (270-275), he was brought before Silvan
the Count. When he refused to give up his Christian faith, his jaw was
broken, he was beaten with rods, he was hanged upside down, and then
imprisoned with four Christian children, Claudius, Hypatius, Paul, and
Dionysius. All of them were brought before Silvan again. When they remained
constant in their faith, they were cast into a raging furnace, but they
remained unharmed. Then they were sent to Byzantium. The children were
beheaded, and Lucillian was crucified. The virgin Paula, also a Christian,
buried their holy relics. For this, she was stripped naked and mercilessly
thrashed. After other torments, she was beheaded, in the year 270.
|
03 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Klaudios (Claudius),
Castulus, Castor en Tiburtius, Tranquillinus en
zijn zonen Markus en Marcellinus, Nicostratus en zijn vrouw Zoe, Metgezellen van Sebastianus, de Martelaar
|
Sint Sebastianus kwam uit de stad Milaan. Hij was
een lid van de Senaat, en had velen tot het Christelijke geloof bekeerd. Toen
Diocletianus en Maximianus een Vervolging begonnen tegen de Christenen, werd
Sint Sebastianus gearresteerd. Hij werd doorboord met scherpe pijlen, en de
beenderen van zijn lichaam werden verbrijzeld met stokken. Nadat hij in
stukken was gesneden, stierf hij in het jaar 288. Zijn metgezellen, die samen
met hem stierven, waren: Marcellinus en Markus de broers, Tranquillinus hun
vader, Nicostratus en zijn vrouw Zoë, Tiburtius, Claudius, Castulus en
Castor.
|
Saint Sebastian was from the city of Milan. He was a member of the
Senate, and had converted many to the Christian faith. When Diocletian and
Maximian began a Persecution against the Christians, Saint Sebastian was
arrested. He was pierced with sharp arrows, and the bones of his body were
shattered with clubs. When he was being cut into pieces, he died in the year
288. His companions, who died together with him, were: Marcellinus and Mark
the brethren, Tranquillinus their father, Nicostratus and his spouse Zoe,
Tiburtius, Claudius, Castulus, and Castor.
|
18 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Klaudios (Claudius) de
Tribuun,
zijn vrouw Hilaria (Ilaria) en hun zonen Jason (Iason) en Maurus (Mavros), Chrysanthus en
zijn vrouw Daria, Diodorus de presbyter en Marianus
de diaken, martelaren
|
Deze heiligen leefden tijdens het regime van keizer
Numerianus in 283 of 284. Sint Chrysanthos was de zoon van Pelemon, Senator
van Alexandria. Toen hij zich liet dopen en het christendom preekte, liet
zijn vader hem in de gevangenis werpen. Hij dwong hem met Sint Daria, een
filosofe (of een priesteres van Minerva) uit Athene, te trouwen, in de hoop
hem van zijn christelijke geloof af te brengen. In plaats hiervan liet Sint
Daria zich ook dopen. Beiden wilden tot hun dood zuiver blijven en preekten
preutsheid en puurheid. Hierom werden ze gefolterd door de tribuun Claudius.
Toen deze zag dat de heiligen ongedeerd bleven, bekeerden hij en zijn vrouw
Hilaria en hun zonen Jason en Maurus zich ook tot het christendom. Ook zij
werden vanwege hun geloof gemarteld en uiteindelijk gedood. Chrysanthos en
Daria werden in een modderige kuil gegooid en doodgetrapt (of levend
begraven). In een grot vlakbij kwamen christenen samen om deze martelaren te
herdenken. Toen dit uitkwam, werd de ingang van de grot afgesloten en de
stierven de aanwezigen zelf ook als martelaren. Twee van hen waren de
priester Diodorus en de diaken Marianus.
|
These saints
lived during the reign of emperor Numerianus in 283 or 284. Saint Chrysanthos
was the son of Pelemon, Senator of Alexandria. When he was baptised and
preached christianity, his father put him in prison. He forced him to marry
Saint Daria, a philosopher (or a priestess of Minerva) from Athens, with the
hope that this would move him away from his christian faith. Instead of this,
also Saint Daria was baptised. Both of them wanted to stay pure till their
death en preached prudence and purity. For this they were tortured bu the
tribune Claudius. When Claudius saw that the saints remained unharmed, he and
his wife Hilaria and their sons Jason and Maurus were concerted to the
christian faith. They also were tortured for this and finally killed.
Chrysanthos and Daria were thrown in a muddy pit and trampled to death (or
buried alive). In a cave nearby christians gathered to commemorate these
martyrs. When this was discovered, the entrance of the cave was sealed and
the people present died as martyrs themselves. Two of them weer the presbyter
Diodorus and the deacon Marianus.
|
19 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Klaudios (Claudius),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Klaudios (Claudius),
Asterius (Astericus), Neon, Neonilla (of Theonilla) en
Donuina (Domnina), martelaren van Aegae (Cilicia)
|
De Martelaren Claudius, Asterius en Neones
waren broers. Volgens sommige websites was Neonilla hun zuster. Volgens
anderen was ze een weduwe op leeftijd. De drie broers werden verraden door
hun stiefmoeder, die de kinderen hun erfenis niet wilde geven na de dood van
hun vader. Ze werden gemarteld omdat ze Christenen waren en uiteindelijk
gekruisigd. Na hen werden Donvina (Domnina) en Neonilla (volgens anderen
Theonilla) gemarteld. Donvina werd doodgeslagen en Neonilla werd onder hete
kolen begraven. De lichamen van de vrouwen werden in zee gegooid. Volgens
anderen werd Neonilla verdronken. Dit gebeurde in het jaar 285 (ook genoemd
289 en 303).
|
The Martyrs
Claudius, Asterius and Neones were brothers. According to some websites
Neonilla was their sister. According to others she was an aged widow. The
three brothers were betrayed by their stepmother, who did not want to give
the children the inheritance after the death of their father. They were
tortured for being Christians and eventually crucified. After them Donvina
(Domnina) and Neonilla (according to others Theonilla) were tortured. Donvina
was beaten to death and Neonilla was buried in hot coals. The bodies of the
woman were thrown into the sea. According to others Neonilla was drowned.
This happened in the year 285 (also mentioned 289 and 303).
|
Griekse kalender:
Greek Calendar:
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
Slavische kalender:
Slavic Calendar:
29 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Kleio (Cleo, Clio),
Adamantini, Akrivi,
Antigoni, Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni,
Elpiniki, Erasmia, Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia,
Kalliroe, Kallisti, Kleoniki, Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita,
Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike,
Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe, Theonymphi, Theophani, Troada,
martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en de martelaar Ammon (Ammoun),
Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Klementos (Clementinus)
Hiero-Martelaar, Bisschop van Ancyra
en zijn discipel Agathangelos
|
St. Clementinus was afkomstig van Ancyra in Galatia, en de
zoon van een ongelovige vader, maar een gelovige moeder, genaamd Sophia.
Aanvankelijk leefde hij als monnik, later werd hij de bisschop van zijn stad.
Gedurende een periode van 28 jaar moest hij lijden vanwege zijn geloof.
Uiteindelijk werden hij en zijn discipel St. Agathangelus (uit Rome) samen
onthoofd in het jaar 296 (of 312), tijdens het regime van Diocletianus en
Maximian.
|
Saint Clement was
from Ancyra in Galatia, and the son of an unbelieving father, but a believing
mother named Sophia. At first he lived as a monk, later he became the bishop
of his city. He suffered many things being a Christian, during a period of
twenty-eight years. Finally he and his disciple Saint Agathangelus (from
Rome) were beheaded together in the year 296 (or 312), during the reign of
Diocletian and Maximian.
|
23 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Klementos
(Clementinus)
Hiero-Martelaar, Paus van Rome
|
Sint Clementinus werd tot het christendom bekeerd door de
Apostel Petrus. Hij werd de derde Bischop van Rome na de dood van de
Apostelen in het jaar 91. Hij stierf als een martelaar tijdens het regime van
Trajanus rond het jaar 100.
Oorspronkelijk werden de heiligen Catharina en Mercurius
herdacht op 24 november, en de Hiero-Martelaren Clementinus van Rome en
Petrus van Alexandrie op 25 november. Op verzoek van de Kerk en het Klooster
van de Berg Sinai werden deze data omgewisseld, zodat het festival van St.
Catharina, hun patrones, meer feestelijk gevierd kon worden samen met de
Apodosis van de Entree van de Theotokos. De Slavische kerken herdenken deze heiligen
echter op de oorsponkelijke data.
|
Saint Clement was
converted to christianity by the Apostle Peter. He became the third Bishop of
Rome after the death of the Apostles in the year 91. He died as a martyr
during the reign of Trajan about the year 100.
According to the
ancient usage, Saints Catherine and Mercurius were celebrated on the 24th of
november, whereas the holy Hieromartyrs Clement of Rome and Peter of
Alexandria were celebrated on the 25th. The dates were interchanged at the
request of the Church and Monastery of Mount Sinai, so that the festival of
Saint Catherine, their patron, might be celebrated more festively together
with the Apodosis of the Feast of the Entry of the Theotokos. The Slavic
Churches, however, commemorate these Saints on their original dates.
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
24 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
25 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Klementos (Clementinus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Clementinus was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”:
|
Clementinus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and their
number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kleoniki,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleopatra,
Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid
worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan
heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is
dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Kleonikou (Cleonicus)
Basiliscus en Eutropius, de Martelaren van Amasea
|
Deze martelaren waren inwoners van Cappadocië. Ze waren
strijdmakkers en verwanten van de martelaar Theodorus de Tyron (17
februari). Ze werden voor President Asclepiodotus gebracht en wreed
geslagen. Sint Eutropios werd op zijn mond geslagen voor het beledigen van de
President. Ze werden van hun wonden genezen door een verschijning van de Heer
en Sint Theodorus. Een groot aantal heidenen, die hier getuige van waren,
waren zo verbaasd door dit wonder, dat ze zich bekeerden tot het christendom.
Hierom werden zij onthoofd. Toen veranderde de President zijn methode. Hij
probeerde Sint Cleonicosdoor vleierij en beloftes te verleiden afstand te
doen van zijn geloof. Maar Sint Cleonicos lachte om de domheid van de
President en de machteloosheid van de afgoden. Door hun gebeden wierpen de
martelaren het standbeeld van Artemis om. Toen zij in kokende was werden
gegooid, bleven ze ongedeerd. Uiteindelijk werden Eutropios en Cleonicos
gekruisigd en Basiliskos werd in de gevangenis gegooid. Hij werd een jaar
later onthoofd, op 22 mei (>>>zie ook Basiliscus 22 mei).
|
These martyrs
were natives of Cappadocië. They were comrades in arms and relatives of the
martyr Theodore the Tyro (February
17). They were brought
before President Asclepiodotus and beaten cruelly. Saint Eutropios was slapped
on the mouth for offending the President. They were cured of their wounds by
an apparition of the Lord and Saint Theodore. A large number of pagans who
whitnessed this, were so amazed by this miracle, that they converted to
christianity. For this they were beheaded. Then the President changed his
method. He tried to lead Saint Cleonicos to renounce his faith by flattery
and promises. But Saint Cleonicos laughed at the President's stupidity and
the idols' powerlessness. By their prayers the martyrs turned over Artemis'
statue. When they were plunged into boiling wax, they remained unharmed.
Finally Eutropios and Cleonicos were crucified and Basiliskos was thrown into
prison. He was beheaded a year later, on May 22 (>>>also see
Basiliscus May 22).
|
03 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Kleopas (Cleopas),
Artemas, Justus, Marcus en Tertius van de 70 Apostelen
|
St. Artemas was Bisschop van Lystra in Lycaonië, en
overleed in vrede.
St. Cleopas is één van de Zeventig Apostelen. Het was door
hem dat Christus verscheen op de weg naar Emmaus.
St. Justus (ook bekend als Joses, Joseph of
Barsabas Justus) was een zoon van Joseph de Toegezegde en zijn eerste vrouw
Salome, samen met Jacobus de Rechtschapene, Judas en Simon. Hij was kandidaat
als vervanger voor Judas Iscariot, maar werd niet gekozen. Hij werd Bisschop
van Eleutheropolis en stierf als martelaar.
St. Marcus (of Johannes Marcus) is de auteur van de
Gospel van Marcus en de metgezel van de Apostel Paulus. Hij is de stichter
van de Kerk van Alexandrië en wordt beschouwd als de eerste paus daar. Hij
wordt ook herdacht op 25 April en op
27 September met Aristarchus en Zenas.
St. Tertius (ook Tertios) schreef de brief van
Apostel Paulus aan de Romeinen neer. Hij was Bisschop van Iconium en stierf
als martelaar. Hij wordt ook herdacht op 10 November.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus en Tertius worden
ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
St. Artemas was
Bishop of Lystra in Lycaonia, and reposed peacefully.
St. Cleopas is
numbered among the Seventy Apostles. It was to St. Cleopas that Christ
appeared on the road to Emmaus.
St. Justus
(also known as Joses, Joseph or Barsabas Justus) was a son of Joseph the
Betrothed and his first wife Salome, along with James the Just, Jude and
Simon. He was a candidate to replace Judas Iscariot, but was not chosen. He
became Bishop of Eleutheropolis and died as a martyr.
St. Mark (or
John Mark) is the author of the Gospel of Mark and the companion of the
Apostle Paul. He is the founder of the Church of Alexandria and is regarded
as its first pope. He is also commemorated on April 25 and on September 27
with Aristarchus and Zenas.
St. Tertius
(also Tertios) wrote down the Apostle Paul's letter to the Romans. He was
Bishop of Iconium and died as a martyr. He is also commemorated on November
10.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus and Tertius are also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DM
Ý
|
Kleopas (Cleopas)
broer van Joseph de Toegezegde
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Cleopas (die Christus begeleidde naar
Emmaus), broer van Joseph de Toegezegde, was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”:
|
Cleopas (who accompanied Christ to Emmaus), brother of Joseph the Betrothed, was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kleopatra (Cleopatra),
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki, Koralia,
Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora, Penelope,
Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Kodratos
(Codratus, Quadratus)
van Korinthië
en zijn Metgezellen Anektos, Paulus, Dionysios,
Cyprianus en Crescens
|
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze uiteindelijk
naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren onthoofd. Op deze
plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog Codratus wordt
genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van Keizer Valerianus
(253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van Keizer Decius en
zijn gouverneur Jason.
|
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason.
|
10 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kodratos
(Codratus, Quadratus)
van Magnesia
Apostel
|
Sint Quadratus (Codratus) was een Apostel van de Zeventig
en Bisschop van Athene. Hij preekte in Athene en in Magnesia (eiland ten
oosten van Thessalië). Hij bekeerde vele heidenen tot het christendom. Dit
maakte andere heidenen kwaad en een menigte bekogelde hem met stenen. Sint
Quadratus bleef in leven en werd in de gevangenis gegooid. Daar stierf hij
door uithongering. Zijn lichaam werd begraven in Magnesia. Hij wordt ook
herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Saint Quadratus
(Codratus) was an Apostle of the Seventy and Bishop of Athens. He preached at
Athens and at Magnesia (eastern peninsula of Thessaly). He converted many
pagans to christianity. This made other pagans angry and a mob pelt him with
stones. Saint Quadratus remained alive and he was thrown into prison. There
he died of starvation. His body was buried in Magnesia. He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
21 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kodratos
(Codratus, Quadratus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Quadratus (Codratus) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Quadratus
(Codratus) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Komassios (Comasius)
de Monnik,
Basilius (diaken), Chariton
(monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of
Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (Nikephoros)
(priester), Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik),
Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus
(bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van
Tiberiopolis (Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken),
Chariton (monnik), Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of
leek) en/of Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester),
Nicephorus (priester), Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates
(monnik), Theodorus (bisschop),
Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop) waren
geestelijken uit Nicaea en andere plaatsen. Toen Keizer Julianus de
Apostaat (361-3) alle Christenen wilde dwingen de afgoden te aanbidden,
vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden ze geen vrede en ze gingen op weg
naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia wordt genoemd). Gedurende korte tijd
leidden ze daar een apostolisch leven, tot de soldaten van de tiran hen
inhaalden en hen terug brachten naar Thessalonica. Toen ze weigerden Christus
te verloochenen, werden ze met het zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361.
Verschillende websites noemen 16 martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat
de martelaren Etymasius en Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van
deze twee namen verkeerd is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één
website was Etymasius een leek, Volgens alle andere die ik gevonden
heb was hij een presbyter (priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor) (bisshop),
Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop) were clergy
from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3) wanted to compel all
Christians to turn back to idolatrous worship, they sought refuge in
Thessalonica. They did not find peace there and they made their way to
Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short while they
led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up with them
and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny Christ, they
were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several websites mention
16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius and Eusebius are
being confused with eachother, or that one of these two names is wrong.
However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Komodos (Commodus),
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Konon (Conon)
de tuinman van Isauria
Martelaar
|
Saint Conon the gardener
lived during the reign of emperor Decius in 251 and was from Nazareth. He
went to the city of Mandron, in the province of Pamphylia, where he stayed at
a place called Karmela or Karmena. There he cultivated a garden which he
watered and planted with various vegetables. He obtained from this garden
what is necessary for life. Because he was a christian, he was arrested and
brought to governor Publius. Because Conon refused to worship the idols,
Publius made Saint Conon run with nailed feet in front of his coach. But the
saint fainted in the street, fell on his knees, prayed and died.
|
Saint Conon the
gardener lived during the reign of emperor Decius in 251 and was from
Nazareth. He went to the city of Mandron, in the province of Pamphylia, where
he stayed at a place called Karmela or Karmena. There he cultivated a garden
which he watered and planted with various vegetables. He obtained from this
garden what is necessary for life. Because he was a christian, he was
arrested and brought to governor Publius. Because Conon refused to worship
the idols, Publius made Saint Conon run with nailed feet in front of his
coach. But the saint fainted in the street, fell on his knees, prayed and
died.
|
05 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DFIJK
M
Ý
|
Konstantinos (Constantinus)
en Helena, Keizer en Keizerin
Gelijken van de Apostelen
|
Sint Constantinus was de zoon van Constantius
Chlorus (heerser van het Westen van het Romeinse keizerrijk) en Sint Helena.
Hij werd volgens sommigen geboren in 272 in Naissus in Dardanië, een stad op
de Hellespont. Na zijn vijanden overwonnen te hebben werd hij op 28 october
312 door de Senaat van Rome tot Keizer van het Westen uitgeroepen, terwijl
zijn schoonbroer Licinius over het Oosten heerste. Licinius vervolgde later
de christenen. Sint Constantinus bevocht hem tot hij hem uiteindelijk overwon
in 324 en werd Monarch van het Westen en het Oosten. Onder zijn regime kwam
er een eind aan alle christenvervolgingen. In 325 riep hij het 1e
Oecumenische Concilie in Nicaea bijeen. Hij overleed op 21 of 22 mei 337 op
65-jarige leeftijd. Zijn overblijfselen werden overgebracht naar
Constantinopel (het oude Byzantium, wat naar Sint Constantinus was genoemd).
Zijn moeder Sint Helena ondernam een reis naar Jeruzalem.
Ze vond het Heilige Kruis waaraan Jezus Christus was gekruisigd. Hierna
richtte Sint Helena kerken op in Jeruzalem op de plaatsen van de Kruisiging
en Opstanding, in Bethlehem bij de grot waar Jezus Christus was geboren, op
de Olijfberg, in Cyprus en vele andere plaatsen. Ze werd tot Augusta
uitgeroepen, haar afbeelding werd op gouden munten geslagen en twee steden in
Bithynië en Palestina werden Helenopolis naar haar genoemd. Volgens sommigen
stierf ze in het jaar 330, volgens anderen in 336, op de leeftijd van
ongeveer 80 jaar.
Twee belangrijke Orthodoxe heiligen, Gelijken van de
Apostelen, en naamdagvieringen voor diegenen die naar hen genoemd zijn. Ook
de tijd voor vuurlopen in Lagkadás bij Thessaloniki. In de laatste jaren zijn
er pogingen gedaan deze oude rites te onderdrukken, maar ze blijken nog
steeds springlevend.
De officiële naamdag wordt gevierd op 21 mei. Wanneer
deze dag samenvalt met Zaterdag van de Doden, wordt dit feest verzet naar de
volgende vrijdag en gevierd met de laatste dag van de Ascension.
|
Saint
Constantine was the son of Constantius
Chlorus (ruler of the West of the Roman empire) and Saint Helena. According
to some he was born in 272 in Naissus in Dardania, a city on the Hellespont.
After he defeated his enemies he was proclaimed Emperor of the West on 28
october 312 by the Senate of Rome, while his brother-in-law Licinius ruled in
the East. Later Licinius prosecuted the christians. Saint Constantine fought against
him untill he finally defeated him in 324 and became Monarch of the West and
the East. Under his reign the prosecution of christians came to an end. In
325 he gathered the 1st Oecumenical Council in Nicaea. He died on 21 or 22
may 337 in the age of 65. His relics were transferred to Constantinople (the
old Byzantium, which was named after Saint Constantine).
His mother Saint
Helen undertook a journey to Jerusalem. She found the Holy Cross on which
Jesus Christ was crucified. Hereafter Saint Helen erected churches in
Jerusalem at the sites of the Crucifixion and Resurrection, in Bethlehem at
the cave where Jesus Christ was born, on the Mount of Olives, in Cyprus and
and many other places. She was proclaimed Augusta, her image was stamped upon
golden coins and two cities in Bithynia and Palestine were named Helenopolis
after her. According to some she died in the year 330, accordig to others in
336, in the age of about 80 years.
Two important
Orthodox saints, Equals of the Apostles, and nameday-celebrations for those
named after them. Also the time for fire-walking ceremonies at Lagkadás near
Thessaloníki. There have been attempts to suppress these ancient rites in
recent years, but they appear to be surviving.
The official
nameday is celebrated on 21st of may. In occurrence with the Saturday of the
Dead, this feast is transferred to the preceeding Friday and celebrated with
the Closing Day of the Ascension.
|
21 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
ABCD
FGHI
JKM
Ý
|
Konstantinos (Constantinus) van Cyprus
Nieuw-Martelaar
|
|
|
01 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
D
Ý
|
Konstantinos (Constantinus)
“de
Moedige”,
Aetius, Bassoi (Basoes) “de Sterkste”, Callistos (“de
Onoverwonnene”), Melissenus, Theodorus (“de Al-Gezegende”), Theophilos (“de
Wonderbaarlijke”) en hun metgezellen, de 42 Martelaren van Amorea
(Ammoria, Ammorium) in Phrygia
|
Tijdens een oorlog tussen de Byzantijnse Keizer Theophilus
(829-842) en de Saracenen, belegerden de Saracenen de stad Ammoria. Toen
Ammoria viel, werden 42 van haar generaals gevangengenomen en naar Syrië
gestuurd, waar ze zeven jaar lang opgesloten werden. Tijdens hun
gevangenschap probeerden ze de gevangenen over te halen om afstand te doen
van hun christelijke geloof en de islam aan te nemen. De gevangenen weerstonden
alle verleidelijke aanbiedingen en hielden stand tegen verschrikkelijke
bedreigingen. Na vele martelingen werden ze ter dood veroordeeld. De
martelaren bleven standvastig. Eén voor één namen de beulen hen mee om te
worden onthoofd. Naderhand gooiden ze de lichamen in de rivier Euphrates. Dit
gebeurde rond 845. In de dienst voor hen, worden ze geprezen als: de
"Al-Gezegende" Theodorus, de "Onoverwonnene" Callistus,
de "Moedige" Constantinus, de "Wonderbaarlijke" Theophilus
en "de Sterkste" Basoes.
|
During a war
between the Byzantine Emperor Theophilus (829-842) and the Saracens, the
Saracens besieged the city of Ammoria. When Ammoria fell, 42 of its generals
were taken captive and sent off to Syria, where they were imprisoned for
seven years. During their imprisonment they tried to persuade the captives to
renounce Christianity and accept Islam. The captives resisted all their
seductive offers and held out against terrible threats. After many torments
they were condemned to death. The martyrs remained steadfast. One by one the
executioners took them and led them off to be beheaded. Afterwards they threw
the bodies into the river Euphrates. This happened around 845. In the service
to them, they are glorified as: the "All-Blessed" Theodore, the "Unconquered"
Callistus, the "Valiant" Constantine, the "Wondrous"
Theophilus and "the Most Strong" Basoes.
|
06 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Koralia (Coralia),
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania, Pandora,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Kornelios (Cornelius)
de Centurion
Hiero-Martelaar
|
|
|
13 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
FIJKM
Ý
|
Kosmas (Cosmas)
de Hymneschrijver (de Poëet)
de Hagiopoliet, Bisschop van Maiuma
|
Sint Cosmas kwam van Jeruzalem en was een tijdgenoot en
gelijke van Sint Johannes van Damascus, met wie hij ook samen opgevoed was,
daar hij als wees was geadopteerd door Sergius, Sint. Johannes’ vader. In 743
werd hij Bisschop van Maiuma, een kustplaats in Palestina (later Constantia
geheten, naar Constantinus, de zoon van de keizer). Sint Cosmas werd een
uitstekend hymne-schrijver, waarom hij “de Componist en Melodist” genoemd
werd.
|
Saint Cosmas was
from Jerusalem and was a contemporary and peer of Saint John of Damascus,
with whom he also was raised together, because he was adopted as an orphan by
Sergius, Saint John’s father. In 743 he became Bishop of Maiuma, a coastal
city in Palestina (later renamed Constantia, after Constantine, the son of
the emperor). Saint Cosmas became an excellent hymnographer, because of which
he was called “the Composer and Melodist” genoemd werd.
|
14 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Kosmas (Cosmas) van Rome
en Damianus, Wonderdoeners en Zilverlozen, Martelaren
|
De heiligen Damianus en Cosmas kwamen uit Rome. Zij waren
niét dezelfde heiligen, die worden herdacht op 1 November! Zij waren artsen,
die gratis dieren en mensen genazen. Het enige wat zij van hen vroegen, was
om in Christus te geloven. Damianus en Cosmas stierven als martelaren in het
jaar 284, tijdens de keizers Carinus en Numerianus.
(>>>zie ook Anargiros 1 juli)
|
Saints Damian and
Cosmas were from Rome. They were nót the same saints, who are celebrated on
the 1st of November! They were physicians, bestowing healing freely upon
beasts and men. The only thing they asked from the healed was to believe in
Christ. Damian and Cosmas died as martyrs in the year 284, under the emperors
Carinus and Numerian.
(>>>also
see Anargiros 1st of july).
|
01 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
ABCD
FGHI
JKM
Ý
|
Kosmas (Cosmas)
en Damianus, de Wonderdoeners en Zilverlozen, en hun
moeder Theodote
|
St. Cosmas en St. Damianus kwamen van Klein-Azie. Na de
dood van hun vader voedde hun moeder St. Theodota hen christelijk op, en liet
hen iedere wetenschap bestuderen, met name medicijnen. Dit werd hun roeping
en ze gingen er op uit om iedere ziekte, van zowel mensen als dieren, gratis
te genezen. Vanwege dit werden ze “Unmercenaries” (Grieks: Argyroi
“zilverlozen”of “geen geld accepterenden”) genoemd. Aan het eind van hun
leven overleden zij in vrede (>>>zie ook Anargiros 1 november en
Anarron op 1 november)
|
St. Cosmas and
St. Damian were from Asia Minor. After the death of their father their mother
Theodota reared them in Christianity and had them instructed in every
science, especially that of medicine. This became their vocation and they
went about healing every illness, bestowing healing freely on both men and
beasts alike. Because of this they are called "Unmercenaries"
(Greek: Argyroi “not accepting money”) At the end of their life they
reposed in peace (>>>also see Anargiros 1st of november and Anarron
on the 1st of november).
|
01 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
ADFH
IJKM
Ý
|
Kosmas (Cosmas) Aitolos
(Kosma tou
Aitolou)
Kosmas
van Aitola
|
Sint Cosmas kwam uit de stad Mega Dendron (Grote Boom) in
Aitola. Na de kloosterschool van Vatopedi op de Heilige Berg ging hij naar
het Athonieten Klooster van Philotheou. In Constantinopel leerde hij de kunst
van de retoriek en daarna ging hij preken in Noord-Griekenland, de Ionische
Eilanden en in Albanie. Uiteindelijk, na vele wonderen, werd hij vals
beschuldigd door Joodse leiders en geëxecuteerd door verwurging door de
Turken in Albanië (>>>zie ook Aitolia (Etolia) 24 augustus).
|
Saint Cosmas
wasfrom from the town Mega Dendron (Great Tree) in Aitola. After the monastry
school of Vatopedi on the Holy Mountain he went to the Athonite Monastry of
Philotheou. In Constantinople he learned the art of rhetoric and after that
he went to preach in Northern-Greece, the Ionian Islands and in Albania.
Eventually, after manu miracles, he was falsely accused by Jewish leaders and
executed by strangulation by the Turks in Albania (>>>also see Aitolia (Etolia)
August 24).
|
24 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
BDFI
Ý
|
Kosmas (Cosmas) van Arabië
en Damianus, Martelaren
|
|
|
17 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kovartos (Quartus),
Orestes, Olympus, Herodion,
Erastus en Sosipatrus, Apostelen van de 70
|
De Heiligen Olympas en Rodionos werden discipelen van
Petrus, de hoofd-Apostel. Ze kwamen naar Rome, en daar werden ze onthoofd
door Nero. De anderen werden bisschoppen en overleden in vrede: Sosipatrus
werd bisschop van Iconium, Quartus van Beirut, en Erastus van Paneas (of
Paneias, wat ook Caesarea in Philippi werd genoemd). Sint Erastus was
kamerheer van de stad Korinthië. Zij worden ook herdacht op 4 januari
(Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Saints Olympas
and Rodion became disciples of Peter, the chief Apostle. They came to Rome,
and there they were beheaded by Nero. The others became bishops and reposed
in peace: Sosipater became bishop of Iconium, Quartus of Beirut, and Erastus
of Paneas (or Paneias, which was also called Caesarea of Philippi). Saint
Erastus had been chamberlain of the city of Corinth. They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
10 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kovartos (Quartus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Quartus (Kovartos) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Quartus
(Kovartos) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kreskes (Kriskentos)
(Crescens, Crescenus)
(Criscus, Criscentus),
Anektos, Paulus, Dionysios en Cyprianus, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië
|
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason.
|
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason.
|
10 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kreskes (Kriskentos)
(Crescens, Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Crescens (Criscentus) of
Criscus, was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”:
|
Crescens (Criscentus) or Criscus, was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kreskes (Kriskentos)
(Crescens, Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
Epaenetus, Andronicus, Silas en Silvanus,
Apostelen van de 70
|
Silas, Silvanos, Crescens,
Epenetos en Andronicos waren allen van de Zeventig Discipelen (Eerste eeuw).
Algemeen wordt aangenomen dat de Silas uit Handelingen
dezelfde persoon is als de Silvanos uit Paulus’ brieven. Hij werd met Paulus
en Barnabas naar Antiochië gestuurd. Daarom was hij één van de eminente
personen van de Kerk van Jeruzalem. Later volgde hij Paulus naar vele landen
en werd benoemd tot bisschop van Korinthië, waar hij in vrede stierf.
Sint Silvanus werd Bisschop van Thessalonika, waar hij
veel werkte en veel leed. Ook hij overleed in vrede.
Sint Crescens volgde ook Apostel Paulus en bereikte
Galatië. Hij werd bisschop in Galatië en missionaris in Gaul. Daar stierf hij
als martelaar tijdens het regime van Trajanus.
In de brief aan de Romeinen (Romeinen 16:5) wordt Sint
Epenetos het "eerste fruit van Azië" genoemd (d.w.z.: van Ephesus
en niet van Achaia zoals soms wordt gezegd). Hij werd Bisschop van
Carthage. Na veel kwelllingen door de afgodaanbidders te hebben ondergaan, en
velen van hen te hebben bekeerd, overleed hij.
Sint Andronicos is dezelfde persoon als de Andronicos die
wordt herdacht op 17 mei met Sint Junias. Sint Andronicus was bisschop van
Pannonia. Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
Silas, Silvanos, Crescens, Epenetos and Andronicos
were all of the Seventy Disciples (First century).
It is commonly
believed that the Silas of the Acts is the same person as the Silvanos of
Saint Paul's epistles. He was sent with Paul and Barnabas to Antioch. Because
of that he was one of the eminent persons of the Church of Jerusalem. Afterwards
he followed Paul into many countries and was appointed as the bishop in
Corinth, where he peacefully died.
Saint Silvan
became Bishop of Thessalonica, where he labored much and suffered much. He also reposed in peace.
Saint Crescens
also followed the Apostle Saint Paul and reached Galatia. He became bishop in
Galatia and a missionary in Gaul. There he died as a martyr during the reign
of Trajan.
In the epistle
to the Romans (Romans 16:5) Saint Epenetos is called the "first-fruits
of Asia" (that is: of Ephesus and not of Achaia as it is sometimes
said). He became Bishop
of Carthage. After enduring many afflictions from the idolators and bringing
many of them to Christ, he reposed.
Saint Andronicos
is the same person as the Andronicos who is commemorated on May 17 with Saint
Junias. Saint Andronicus was bishop of Pannonia. He is also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Kreskes (Kriskentos)
(Crescens, Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
Martelaar
|
Sint Crescenus kwam uit Myra in Lycië. Hij kwam uit een
befaamde familie. Omdat hij christen was, werd hij gearresteerd. Omdat hij
weigerde aan de afgoden te offeren, werd hij opgehangen, geslagen, geschaafd
en daarna in het vuur gegooid. Hij stierf in de vlammen, maar zijn hoofdhaar
bleef ongedeerd.
|
Saint Crescens
was from Myra of Lycia. He was born of an illustrious family. For being a
christian he was arrested. Because he refused to offer sacrifice to the idols
he was hung up and beaten, scraped and then cast into fire. He died in the
flames, but the hair of his head was unharmed.
|
15 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Kriskentos (Kreskes)
(Crescens, Crescenus)
(Criscus, Criscentus),
Anektos, Paulus, Dionysios en Cyprianus, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië
|
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason.
|
During the time of the persecution of Christians the mother of
Codratus fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the
time and gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter.
Codratus grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and
guided by God. In the age of twelve he entered into town and there some
people provided him with an education. He studied medicine and healed the
sick. When a new persecution arose again Codratus was brought to trial and
cast into prison. Five companions joined him for being Christians: Cyprian,
Dionysius, Anectus, Paul and Crescens. They were all dragged through the
streets, beaten with rods and stoned until they were eventually dragged to
the scaffold. There the martyrs were beheaded. On this spot a source of water
gushed out of the ground which is still called Codratus even today. This
happened in Corinth during the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the
year 250 A.D. during the reign of Emperor Decius and his governor Jason.
|
10 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kriskentos (Kreskes)
(Crescens, Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Crescens (Criscentus) of
Criscus, was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”:
|
Crescens (Criscentus) or Criscus, was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kriskentos (Kreskes)
(Crescens, Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
Epaenetus, Andronicus, Silas en Silvanus,
Apostelen van de 70
|
Silas, Silvanos, Crescens,
Epenetos en Andronicos waren allen van de Zeventig Discipelen (Eerste eeuw).
Algemeen wordt aangenomen dat de Silas uit Handelingen
dezelfde persoon is als de Silvanos uit Paulus’ brieven. Hij werd met Paulus
en Barnabas naar Antiochië gestuurd. Daarom was hij één van de eminente
personen van de Kerk van Jeruzalem. Later volgde hij Paulus naar vele landen
en werd benoemd tot bisschop van Korinthië, waar hij in vrede stierf.
Sint Silvanus werd Bisschop van Thessalonika, waar hij
veel werkte en veel leed. Ook hij overleed in vrede.
Sint Crescens volgde ook Apostel Paulus en bereikte
Galatië. Hij werd bisschop in Galatië en missionaris in Gaul. Daar stierf hij
als martelaar tijdens het regime van Trajanus.
In de brief aan de Romeinen (Romeinen 16:5) wordt Sint
Epenetos het "eerste fruit van Azië" genoemd (d.w.z.: van Ephesus
en niet van Achaia zoals soms wordt gezegd). Hij werd Bisschop van
Carthage. Na veel kwelllingen door de afgodaanbidders te hebben ondergaan, en
velen van hen te hebben bekeerd, overleed hij.
Sint Andronicos is dezelfde persoon als de Andronicos die
wordt herdacht op 17 mei met Sint Junias. Sint Andronicus was bisschop van
Pannonia. Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
Silas, Silvanos, Crescens, Epenetos and Andronicos
were all of the Seventy Disciples (First century).
It is commonly
believed that the Silas of the Acts is the same person as the Silvanos of
Saint Paul's epistles. He was sent with Paul and Barnabas to Antioch. Because
of that he was one of the eminent persons of the Church of Jerusalem. Afterwards
he followed Paul into many countries and was appointed as the bishop in
Corinth, where he peacefully died.
Saint Silvan
became Bishop of Thessalonica, where he labored much and suffered much. He also reposed in peace.
Saint Crescens
also followed the Apostle Saint Paul and reached Galatia. He became bishop in
Galatia and a missionary in Gaul. There he died as a martyr during the reign
of Trajan.
In the epistle
to the Romans (Romans 16:5) Saint Epenetos is called the "first-fruits
of Asia" (that is: of Ephesus and not of Achaia as it is sometimes
said). He became Bishop
of Carthage. After enduring many afflictions from the idolators and bringing
many of them to Christ, he reposed.
Saint Andronicos
is the same person as the Andronicos who is commemorated on May 17 with Saint
Junias. Saint Andronicus was bishop of Pannonia. He is also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Kriskentos (Kreskes)
(Crescens, Crescenus)
(Criscus, Criscentus)
Martelaar
|
Sint Crescenus kwam uit Myra in Lycië. Hij kwam uit een
befaamde familie. Omdat hij christen was, werd hij gearresteerd. Omdat hij
weigerde aan de afgoden te offeren, werd hij opgehangen, geslagen, geschaafd
en daarna in het vuur gegooid. Hij stierf in de vlammen, maar zijn hoofdhaar
bleef ongedeerd.
|
Saint Crescens
was from Myra of Lycia. He was born of an illustrious family. For being a
christian he was arrested. Because he refused to offer sacrifice to the idols
he was hung up and beaten, scraped and then cast into fire. He died in the
flames, but the hair of his head was unharmed.
|
15 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Krispos (Crispus)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Crispus was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”:
|
Crispus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kruisverheffing (Stavros)
Feest van Kruisverheffing
Exaltation of the
Life-Giving Cross
Ypsosi tou Timiou Staurou
|
In het jaar 324 ging Sint Helena op pelgrimstocht naar
Jeruzalem. Daar vond zij het spoorloos verdwenen Kruis waaraan Christus was
gestorven. Dit vond plaats op 14 september.
|
In the year 324
Saint Helena went to Jerusalem on pilgrimage. There she found the Cross, on
which Christ had died, and that had been disappeared without a trace. This
happened on september 14.
|
14 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
ABDF
GHIJ
K
Ý
|
Kurillos (Cyrillus)
Aartsbisschop van Alexandrië
|
Sint Cyrillus werd rond 376 in Alexandrië geboren, neef
van Theophilus, Patriarch van Alexandrie, die hem ook christelijk opvoedde.
Sint Cyrillus volgde zijn oom op in 412. Hij presideerde over het 3e
Eucumenische Concilie van de 200 Vaders in 431 in Ephesus, en veroordeelde de
goddeloze leer van Nestorius, die weigerde voor hem te verschijnen. Hij was
32 jaar Patriarch van de Kerk en overleed in 444. Vandaag wordt zijn sterfdag
herdacht. Sint Cyrillus wordt ook herdacht op 18 januari (>>>zie
Cyrillus 18 januari).
|
Saint Cyril was
born about the year 376 in Alexandria, nephew of Theophilus, Patriarch of
Alexandria, who also raised him in christianity. Saint Cyril succeeded his
uncle in 412. He presided over the 3rd Ecumenical Council of the 200 Fathers
in 431 in Ephesus, and condemned the heretic teaching of Nestorius, who
refused to appear before him. He was Patriarch of the Church for 32 years and
died in 444. Today his death is commemorated. Saint Cyril is also
commemorated on the 18th of january (>>>see Cyrillus 18 january).
|
09 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kurillos (Cyrillus)
patriarch van Alexandrië
|
Vanwege problemen met de Nestorianen werd Sint Cyrillus
korte tijd verbannen. Vandaag wordt herdacht dat Sint Cyrillus opnieuw zijn
zetel in Alexandrië besteeg. De dag van zijn dood wordt herdacht op 9 juni
(>>>zie Cyrillus 19 juni).
|
Because of
problems with the Nestorians Saint Cyril suffered a brief exile. Today is the
commemoration of the restoration of Saint Cyril to his see in Alexandria. The
day of his death is commemorated on the 9th of june (>>>see Cyrillus
19 june).
|
18 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DFGIJ
M
Ý
|
Kurillos (Cyrillus)
Aartsbisschop van Jeruzalem
|
Sint Cyrillus leefde gedurende het regime van Constantius,
de zoon van Constantinus de Grote, in 340. Hij was de zoon van vrome en
orthodoxe pareoudersnts, die hem christelijk opvoedden. Hij werd Patriarch
van Jeruzalem, maar werd afgezet van zijn troon door Arius (met de
toestemming van keizer Constantius) en verbanen van Jeruzalem. Toen
Constantius stierf in 361, werd hij opgevolgd door Julianus de apostaat.
Julianus beval dat allen die waren verbannen door Constantius terug konden
keren naar hun bisdommen. Sint Cyrillus ontving de troon van Jerusalem. Na
een paar jaar overleed hij.
|
Saint Cyril lived
during the reign of Constantius, the son of Constantine the Great, in 340. He
was the son of pious and orthodox parents, who educated him in christianity.
He became the Patriarch of Jerusalem, but was deposed from his throne by
Arius (with the approval of the emperor Constantius) and banished from
Jerusalem. When Constantius died in 361, he was succeeded by Julian the
apostate. Julian ordered that all who had been exiled by Constantius could
return to their dioceses. Saint Cyril received the throne of Jerusalem. After
a few years he reposed.
|
18 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Kurillos (Cyrillus)
Apostel voor de Slaviërs
|
|
|
14 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kurillos (Cyrillus)
en Methodius, Gelijken van de
Apostelen,
Apostels voor de Slaviërs
|
|
|
11 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
CFIJK
Ý
|
Kurillos (Cyrillus) de Diaken,
Marcus van Arethusa, en hun Metgezellen
|
|
|
29 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Kurillos (Cyrillus) van Phileus
|
|
|
02 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kurillos (Cyrillus),
Photios en 152 (of 142) andere martelaren,
metgezellen van Archelous, Martelaar
|
Sint Archelous stierf de martelaarsdood door het zwaard
samen met 152 anderen (volgens sommigen waren het 142 martelaren). Onder deze
martelaren waren Kyrillos en Photios.
|
Saint Archelous
was martyred by the sword together with 152 others (according to some it were
142 martyrs). Amongst these martyrs were Kyrillos and Photios.
|
05 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
Ý
|
Kurillos (Cyrillus),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te gooien,
zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht dreef
elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en gloeide
als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Kurillos (Cyrillus)
Aartsbisschop van Jeruzalem
|
|
|
07 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Kypros (Cyprus),
Metgezel van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus
(Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, de martelaren Censorinus
(Kensourinos), en 20 soldaten en gevangenisbewaarders met hem, Sabinos
(of Sabaïnos), Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20 metgezellen:
Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros),
Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix
(Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos), Hermes
(Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de presbyter, Mennas (Minas),
Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius
(Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Kyriaki
|
>>>zie Kiriaki (Cyriaca)
|
>>>see Kiriaki (Cyriaca)
|
|
Ý
|
|
Kyriaki Meta Tin Christou Gennisin
Zondag Na De Geboorte Van Christus
Sunday
After The Nativity Of Christ
David de Profeet, Jacobus broer van Christus, en Joseph de
Toegezegde
|
Zondag na eerste Kerstdag (dag na de geboorte van Jezus
Christus’Tweede Kerstdag).
|
Sunday after the
Nativity of Jesus Christ (one day after the Nativity of Jesus Christ).
|
26 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
|
Kyriaki Ton
Agion Propatoron
(Ton Agion Popatoron, Propatoron)
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
JM
Ý
|
Kyriaki Ton Myrophoron
Ton Myrophoron (Myrophoron)
Zondag van de Mirre-dragende Vrouwen
Sunday of the Myrrh-Bearing Women
Maria Magdalena, de Maagd Maria (de Theotokos), Joanna,
Salome, Maria de vrouw van Cleopas (of Alphaeus), Susanna, Maria van Bethanië
en Martha van Bethanië
|
De Mirre-Dragers hadden begrafeniskruiden en –zalven naar
het graf gebracht voor het lichaam van Christus. Zij waren de eersten die de
lege tombe zagen. Er zijn 8 vrouwen die algemeen geïdentificeerd worden als
de Mirre-Dragers. Zij zijn: Maria Magdalena (22 Juli), de Maagd Maria (de
Theotokos), Joanna (27 juni), Salome (3 Augustus), Maria de vrouw van Cleopas
(of Alphaeus), Susanna, Maria van Bethanië (4 Juni) en Martha van Bethanië (4
Juni), de zusters van Lazarus. De Zondag van de Mirre-dragende Vrouwen valt
op de 2e Zondag na Pasen.
|
The Myrrh-Bearers
had brought funeral spices and ointments to finish commiting Christ's body to
the grave. They were the first to see the empty tomb. There are eight women
who are generally identified as the Myrrh-Bearers. They are: Mary Magdalene
(July 22), the Virgin Mary (the Theotokos), Joanna (june 27 toevoegen),
Salome (August 3), Mary the wife of Cleopas (or Alphaeus), Susanna, Mary of
Bethany (June 4) and Martha of Bethany (June 4), the sisters of Lazarus. The
Sunday of Myrrh-bearing Women falls on the second Sunday following Pascha.
|
11 MEI - ΜΑΙΟΣ
2008
03 MEI - ΜΑΙΟΣ
2009
18 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010
08 MEI - ΜΑΙΟΣ
2011
29 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
19 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013
04 MEI - ΜΑΙΟΣ
2014
26 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
15 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
30 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
Ý
|
Kyriaki Tis Pentikostis
(Kyriaki Tis Pentekostes)
Pentikostis
Pinksteren
Pentecost
|
Binnen het Orthodox christendom is Pinksteren
het feest van de Triniteit. Het is een van de grote feesten waarin de
theophanie, de Godsverschijning, wordt gevierd en het behoort bij de twaalf
hoofdfeesten van de orthodoxe kerk, de Dodekaorton. Al deze feesten zijn
gegroepeerd rond het grote feest der feesten, namelijk Pasen. Het feest van
Pinksteren is altijd in de rij van de grote feesten opgenomen geweest, hoewel
de definitie van de twaalf feesten in verschillende kerken uiteenloopt. Met
Pinksteren wordt de komst van de Heilige Geest herdacht. Zoals Jezus met
Hemelvaart beloofde, ontvingen zijn leerlingen op de vijftigste dag na Pasen
Gods Geest. Deze Geest kwam in de vorm van vurige vlammen, die zich
verspreidden en op elke discipel bleven rusten. Pinksteren wordt beschouwd
als de verjaardag van de Kerk, omdat Orthodoxe christenen geloven dat Gods
Geest steeds onder de mensen is blijven wonen. Vanaf Pinksteren wordt er weer
geknield bij gebeden thuis en in de kerk, behalve op zondag. Elke zondag is
gewijd aan de opstanding van Jezus uit de doden, en daarom wordt er op die
dag alleen staand gebeden (in de Orthodoxe Kerk wordt hoofdzakelijk staande
gebeden).
|
Within orthodox
Christianity, Pentecost is the festival of the Trinity. It is one of the
major feasts in which the theophany, is celebrated, and it belongs to the
twelve head feasts of the orthodox church, the Dodekaorton. All these feasts
have been grouped around the grand feast of the feasts, namely Easter. The
feast of Pentecost has always been incorporated in the file of the grand
feasts, although the definition of the twelve feasts in several churches
diverges. With Pentecost the arrival of the Holy Spirit is commemorated. As
Jesus with Ascension promised, his students received God’s Sipirit on the
fiftieth day after Easter. This Spirit came in the form of enthusiastic
flames, which spread and continued to rest on each disciple. Pentecost is
considered to be the anniversary of the Church, because orthodox Christians
believe that God’s Spirit always continued to live among people. As from
Pentecost people kneel again at prayers at home and in the church, except on
Sunday. Each Sunday has been dedicated to the rise of Jesus from death, and
for this reason on that day people only pray standing up (in the orthodox
church people mainly pray standing up).
|
15 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
07 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
23 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
12 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
03 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
23 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
08 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
31 MEI - ΜΑΙΟΣ
2015
19 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
04 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
Ý
|
Kyriaki tis Samareitidos
(Tis
Samareitidos)
Zondag
van de Samaritaanse Vrouw
Sunday of
the Samaritan Woman
|
|
|
25 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2008
17 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2009
02 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
22 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2011
13 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2012
02 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
18 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2014
10 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2015
29 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
14 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2017
|
D
Ý
|
Kyriaki ton Baïon
Κυριακή
των Βαΐων
Palmzondag
Palm
Sunday
(Vaios,
Dafnis)
|
Palmzondag. Eén week vóór Pasen.
|
Palm Sunday. One
week before Easter.
|
20 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008
12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009
28 MRT - ΜΑΡΤΙΟΣ 2010
17 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011
08 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
28 APRIL -
ΑΠΡΙΛΗΣ 2013
13 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014
05 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
24 APRIL -
ΑΠΡΙΛΗΣ 2016
09 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
ADHM
Ý
|
Kyriakos
(Kyrinos, Cyriacus, Quirinus)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus,
Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter, Archelaus de
diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Kyrillos
|
>>>zie Kurillos
|
>>>see Kurillos
|
|
Ý
|
Kyrinos
(Kyriakos, Cyriacus, Quirinus)
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter, Archelaus
de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Kyrionos (Cyrius),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander, Athanasius,
Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Domitian, Domninus, Ecdicius, Eunoicus,
Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus,
Theodulus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wacht aan de oever zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te gooien,
zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht dreef
elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en gloeide
als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Kyros (Cyrus)
en Johannes de Wonderdoeners en Zilverlozen, Athanasia,
haar dochters Theodora, Theoctiste en Eudoxia
|
Sint Cyrus leefde tijdens het regime van Diocletanus in
Alexandrië. Vanwege de vervolgingen vluchtte hij naar een kleine
monnikengemeenschap in de Golf van Arabië. Sint Johannes was soldaat. Toen hij hoorde
over Sint Cyrus sloot hij zich bij hem aan. Ze leidden een leven van
deugdzaamheid, genazen iedere ziekte en kregen de titel “Zilverlozen”.
Athanasia en haar dochters werden gevangen genomen en voor het gerecht
gesleept vanwege hun christelijke geloof. Toen Johannes en Cyrus hen wilden
bijstaan, werden zij ook gevangengenomen. Na vele folteringen werden allen
onthoofd in 292. Hun tombe werd een befaamd pelgrimsoord in Egypte. Het werd
gevonden in het gebied van een modern vakantieoord nabij Alexandrë genaamd
Abu Kyr. Cyrus en Johannes worden ook herdacht op 28 juni (>>>zie
Anargiros 28 juni)
|
Saint Cyrus
lived during the reign of Diocletan in Alexandria. Because of the
persecutions he fled to a small community of monks in the Gulf of Arabia.
Saint John was a soldier. When he heard about Saint Cyrus he joined him. They
led a life of virtue, healed every disease and received the title of
“Unmercenaries”. Athanasia and her daughters were arrested and taken to the
tribunal because they were christians. When John and Cyrus wanted to support
them, they were arrested too. After many torments all were beheaded in 292.
Their tombe became a famous place of pilgrimage in Egypt. It was found in the
area of a modern day resort near Alexandria called Abu Kyr. Cyrus and John
are also commemmorated on 28 june (>>>see Anargiros 28 june)
|
31 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Kyros (Cyrus)
en Johannes de Wonderdoeners en Zilverlozen, Translatie
van Relieken
|
Vandaag wordt Anargiros gevierd. Het Griekse woord anargyros
betekent "geen geld accepterend" (zilverloos). Het was
een epithet wat gegeven werd aan arts-heiligen die betaling voor hun
vaardigheden weigerden. Cyrus en Johannes ontvingen deze titel
(>>>zie Anargiros 28 juni). Zij worden ook herdacht op 31 januari
(>>>zie Cyrus en Johannes 31 januari).
|
Today Anargiros
is celebrated. The Greek word anargyros
means "without accepting
money" (unmercenary). It was an epithet given to physician saints who
refused payment for their skills. Cyrus and John received this title (see Anargiros June 28). They are also commemorated on 31 january
(>>>see Cyrus and Johannes january 31).
|
28 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
bravenet.com
