NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY
|
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren.
In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren.
|
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost.
In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday.
|
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015
26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
D
Ý
|
Pachomius de Grote
|
Sint Pachomius was geboren uit heidense ouders in
Boven-Thebaid in Egypte. Toen hij soldaat was in het Romeinse leger, zag hij
de goede daden van de lokale christenen en zwoer na het leger de rest van
zijn dagen Christus te dienen. In 313 werd hij gedoopt en werd discipel van
de kluizenaar Palamon. Hij werd al snel vermaard en vele duizenden kwamen om
zijn discipel te worden. Hij stichtte 9 kloosters voor hen en gaf hen een
levensregel, wat model werd voor alle communale kloosters na hem. Hij is de
grondlegger van het cenobitische leven in Egypte. Sint Pachomius overleed in 346.
|
Saint Pachomius
was born of pagan parents in the Upper Thebaid of Egypt. When he was a soldier
in the Roman army, he saw the kindness shown by the local Christians, and
vowed that once delivered from the army, he would serve Christ all the days
of his life. In 313, he was baptized, and became a disciple of the hermit
Palamon. He became reknown soon, and thousands came to him to be his
disciples. He founded 9 monasteries for them, and gave them a rule of life,
which became the pattern for all communal monasticism after him. He is the
founder of the cenobitic life in Egypt. Saint Pachomius reposed in the year
346.
|
15 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Paionos (Peon),
Chariton, de maagd Charito
(Charita), Evelpistos, Hierarcos (Ierakos, Hierax), Justinus, Justus en
Liberian (Liberianus, of Valerianus)
|
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van
Crescens, een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het
jaar 156, 166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde
161-180).
De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd.
|
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180).
The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded.
|
01 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paesis (Plesius) van Egypte,
Alexander van Gaza en Alexander van Egypte, Timolaos van
de Zwarte Zee, Dionysios en Dionysios van Tripolis (Phoenicië) en Romylus de
sub-decaan van Diospolis (Palestina), de 7 Metgezellen van de Martelaar
Agapius van Gaza.
|
De heilige martelaren Agapios en zijn 7 Metgezellen
Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander, Alexander, Dionysios en Dionysios
leefden tijdens het regime van keizer Diocletianus in 297. Agapios kwam van
Gaza (volgens anderen onbekend), een stad in Palestina, Timolaos kwam van de
Zwarte Zee (Pontus), de twee (volgens sommigen één) Dionysiosses kwamen van
Tripolis in Phoenicia, Romylus was een sub-deken in Diospolis in Palestina
(voorheen Lydda genoemd en nu gewoonlijk St. George genoemd) en Plesios
(volgens sommigen Paesis) en de twee Alexanders kwamen uit Egypte (volgens
sommigen kwam één Alexander van Gaza). Toen zij Christenen werden, bonden zij
hun handen met ijzeren kettingen en gingen naar Urbanus, de gouverneur van
Ceasaria. Daar bekenden zij dat ze Christenen waren. De gouverneur kon hen
niet van gedachten laten veranderen, noch met dreigementen noch met vleierijen,
dus gaf hij het bevel hen te onthoofden. Volgens somigen was dit in het jaar
304.
|
The holy martyrs
Agapios and his 7 Companions Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander,
Alexander, Dionysios and Dionysios lived during the reign of emperor
Diocletian in 297. Agapios came from Gaza (others say it’s unknown), a city
of Palestine, Timolaos was from the Black Sea (Pontus), the two (some say
one) Dionysios came from Tripolis in Phoenicia, Romylus was a sub-deacon at
Diospolis in Palestine (formerly called Lydda and now commonly called St.
George) and Plesios (some say Paesis) and the two Alexanders came from Egypt
(according to some one Alexander came from Gaza). When they became Christians
they had bound their hands with iron chains and went to Urbanus, the governor
of Ceasaria. There they confessed that they were Christians. The governor
could not change their mind, neither with threats nor with flatteries, so he
ordered their heads to be cut off. According to some this was in the 304.
|
15 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Palmzondag
Palm Sunday
Kyriaki ton Baïon
Κυριακή
των Βαΐων
(Dafnis, Vaios)
|
Palmzondag. Eén week vóór Pasen.
|
Palm Sunday. One
week before Easter.
|
20 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008
12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009
28 MRT - ΜΑΡΤΙΟΣ 2010
17 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011
08 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
28 APRIL -
ΑΠΡΙΛΗΣ 2013
13 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014
05 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
24 APRIL -
ΑΠΡΙΛΗΣ 2016
09 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
ADHM
Ý
|
Palm Sunday
Palmzondag
Kyriaki ton Baïon
Κυριακή των
Βαΐων
(Dafnis, Vaios)
|
Palmzondag. Eén week vóór Pasen.
|
Palm Sunday. One
week before Easter.
|
20 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008
12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009
28 MRT - ΜΑΡΤΙΟΣ 2010
17 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011
08 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
28 APRIL -
ΑΠΡΙΛΗΣ 2013
13 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014
05 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
24 APRIL -
ΑΠΡΙΛΗΣ 2016
09 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
ADHM
Ý
|
Pambonos (Pambo)
Apollo, Arias, Gorgias, Hyperechias, Ireneios, Leonides,
Marcianus, Nicandrus en Selenias, de 10 Martelaren van Egypte
|
De 10 Martelaren van Egypte:
Apollonius (Apollonus, Apollo), Arias (Arius), Gorgias
(Gorgus), Hyperechias (Hyperechius), Ireneios (Irenius), Leonides, Marcianus
(Marcian), Nicandrus (Nicander, Nikander, Nikanor),
Pambonos (Pambo) en Selenias (Selinias), werden in Egypte onder Keizer
Maximianus (305-311) gearresteerd en bijna dood gemarteld. Daarna werden ze
in de gevangenis gegooid, waar ze verhongerden.
|
The 10 Martyrs of Egypt: Apollonius (Apollonus,
Apollo), Arias (Arius), Gorgias (Gorgus), Hyperechias
(Hyperechius), Ireneios (Irenius), Leonides, Marcianus (Marcian), Nicandrus
(Nicander, Nikander, Nikanor), Pambonos (Pambo) and Selenias (Selinias), were arrested in
Egypt under Emperor Maximian (305-311) and almost tortured to death. After that they were thrown in prison,
were they starved to death.
|
05 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
D
Ý
|
Pamphilus de
Priester
en zijn Metgezellen Valens, Paulus, Seleucus,
Porphyrius, Julianus, Theodulus, Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel
|
Sint Pamphilus streed tijdens het regime van Maximianus in
het jaar 290 in Caesarea in Palestina. Firmilian, de Gouverneur van
Palestina, bracht hem ter dood. De namen van zijn mede-martelaren zijn:
Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, en 5 anderen uit
Egypte: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel. Hun martelaarschap is
geregistreerd in Boek VIII, H. 11 van Eusebius' Ecclesiastische Geschiedenis,
genaamd “De Martelaren van Palestina”.
|
Saint Pamphilus
contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of
Palestine. Firmilian, the Governor of Palestine, put him to death. The names
of his fellow martyrs are: Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian,
Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and
Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius'
Ecclesiastical History, called “The Martyrs of Palestine”.
|
16 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Panage de Rechtschapene
|
|
|
07 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
D
Ý
|
Panayia (Maria, Tsambika)
Hemelvaart van de Theotokos
Assumption Day
Koimisis tis Theotokou
|
Op Rhodos is Tsambika de naam voor Maria.
Erg belangrijke dag wanneer Grieken terugkeren naar hun
plaats van herkomst – geen goede dag voor toeristen om rond te reizen zonder
reserveringen, daar de veerboten naar de eilanden vaak overvol zijn en op het
vasteland zullen de hotels helemaal volgeboekt zijn rond deze dag. Het is
echter een erg goede dag voor het bijwonen van diensten, gevolgd door
feesten, drinken en dansen tot laat in de avond. Op Kreta naamdag voor
getrouwde vrouwen (voor ongetrouwde vrouwen wordt de naamdag op 21 november
gevierd).
Op Zakynthos vieren mensen met deze naam hun naamdag op 26
december. In de rest van Griekenland op 15 augustus.
De Maagd Maria werd via een Engel geïnformeerd, dat ze na
3 dagen zou overlijden. Dit horende, ging ze met grote haast naar de
Olijfberg, waar ze onafgebroken bad. Toen keerde ze terug naar haar huis en
bereidde haar begrafenis voor. Terwijl dit plaatsvond, namen wolken de
Apostelen op van de uiteinden der aarde, waar elk van hen aan het preken was,
en brachten hen meteen naar het huis van de Maagd Maria. Ze vertelde hen over
haar aanstaande dood. Ze troostte hen, hief toen haar handen op en bad voor
de wereldvrede. Ze zegende de Apostelen, en ze overleed. De Apostelen namen
haar lichaan op en brachten het naar het grafgewelf. Maar een Jood, bewogen
door boosaardigheid, strekte zijn hand uit op het bed. Hij werd onmiddellijk
gestraft, toen zijn handen door een onzichtbare klap afgeslagen werden. Maar
zijn handen werden weer genezen, toen hij berouw kreeg en om vergiffenis
vroeg. Toen ze Gethsemane hadden bereikt, begroeven ze daar met eer het
lichaam van de Theotokos. Op de 3e dag na de begrafenis verscheen de
Theotokos in de lucht, en zei tegen hen "Verheug U". Hierdoor
wisten ze dat haar lichaam de de Hemel was opgenomen.
|
On Rhodos,
Tsambika is the name for Maria.
Very important
day when Greeks return home to their villages – not a good day for tourists
to be travelling without a booking as ferries to the islands are often full
and on the mainland many hotels will be fully booked around this date. It is,
however, a very good day for attending services, followed by feasting,
drinking and dancing late into the night. On Crete nameday for married women (for
unmarried women the nameday is celebrated on november 21).
On Zakynthos
people with this name celebrate their nameday on 26th of december. Everywhere
else in Greece on 15th of august.
Through an Angel
the Virgin Mary was informed that she would repose after three days. On
hearing this, she went up with haste to the Mount of Olives, where she prayed
continuously. Then she returned to her house and prepared her burial. While
this took place, clouds caught up the Apostles from the ends of the earth,
where each one happened to be preaching, and brought them at once to the
house of the Virgin Mary. She informed them about her coming death. She
consoled them, then raised her hands and prayed for the peace of the world.
She blessed the Apostles, and she reposed. The Apostles took up her body and
brought it to the sepulchre. But one Jew, moved by malice, stretched forth
his hand upon the bed. He was punished immediately, when his hands were
severed by an invisible blow. But his hands were restored again, when he
repented and asked forgiveness. When they had reached Gethsemane, they buried
there with honor the body of the Theotokos. On the third day after the
burial, the Theotokos appeared in the air, saying "Rejoice" to
them. This way they lerned of her bodily translation into Heaven.
|
15 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
ACFG
H
Ý
|
Panayia (Maria)
Synaxis van de Theotokos
(Synaksi Theotokou)
|
De vieringen worden in de geest van Kerstmis voortgezet.
Op Zakynthos vieren mensen met deze naam hun naamdag op 26
december. In de rest van Griekenland op 15 augustus.
|
Continues the
holy celebrations in the vein of Christmas Day.
On Zakynthos,
people with this name celebrate their nameday on 26th of december. Everywhere
else in Greece on 15th of august.
|
26 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
naamdag op Zakynthos
nameday on
Zakynthos
|
DIJK
Ý
|
Panayias
|
|
|
21 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
C
Ý
|
|
Panayias tis Prousiotisses (Maria)
Apodosis van de Dormitie van de Theotokos
Apodosis
Eortes Koimiseos Theotokou
Leavetaking (Apodosis) of
the Dormition of the Theotokos)
|
De Maagd Maria werd via een Engel geïnformeerd, dat ze na
3 dagen zou overlijden. Dit horende, ging ze met grote haast naar de
Olijfberg, waar ze onafgebroken bad. Toen keerde ze terug naar haar huis en
bereidde haar begrafenis voor. Terwijl dit plaatsvond, namen wolken de
Apostelen op van de uiteinden der aarde, waar elk van hen aan het preken was,
en brachten hen meteen naar het huis van de Maagd Maria. Ze vertelde hen over
haar aanstaande dood. Ze troostte hen, hief toen haar handen op en bad voor
de wereldvrede. Ze zegende de Apostelen, en ze overleed. De Apostelen namen
haar lichaan op en brachten het naar het grafgewelf. Maar een Jood, bewogen
door boosaardigheid, strekte zijn hand uit op het bed. Hij werd onmiddellijk
gestraft, toen zijn handen door een onzichtbare klap afgeslagen werden. Maar
zijn handen werden weer genezen, toen hij berouw kreeg en om vergiffenis
vroeg. Toen ze Gethsemane hadden bereikt, begroeven ze daar met eer het
lichaam van de Theotokos. Op de 3e dag na de begrafenis verscheen de
Theotokos in de lucht, en zei tegen hen "Verheug U".
|
Through an Angel
the Virgin Mary was informed that she would repose after three days. On
hearing this, she went up with haste to the Mount of Olives, where she prayed
continuously. Then she returned to her house and prepared her burial. While
this took place, clouds caught up the Apostles from the ends of the earth,
where each one happened to be preaching, and brought them at once to the
house of the Virgin Mary. She informed them about her coming death. She
consoled them, then raised her hands and prayed for the peace of the world.
She blessed the Apostles, and she reposed. The Apostles took up her body and
brought it to the sepulchre. But one Jew, moved by malice, stretched forth
his hand upon the bed. He was punished immediately, when his hands were
severed by an invisible blow. But his hands were restored again, when he
repented and asked forgiveness. When they had reached Gethsemane, they buried
there with honor the body of the Theotokos. On the third day after the
burial, the Theotokos appeared in the air, saying "Rejoice" to
them.
|
23 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Pancratius
Bisschop van Tauromenus
(Taormina in Sicilië),
Hiero-Martelaar
|
Sint Pancratius was een tijdgenoot van de Apostelen. Hij
kwam uit Antiochië. Daar was hij tot het Christelijke geloof bekeerd door
Petrus, de hoofd Apostel. Later, nadat hij naar Sicilië gekomen was, bekeerde
hij velen tot het Christendom. Uiteindelijk werd hij ter dood gebracht door
de heidenen.
|
Saint Pancratius
was a contemporary of the Apostles. He had Antioch as his homeland. There he
was convirted to the Christian faith by Peter, the Chief of the Apostles.
Later, after he came to Sicily, he converted many to Christianity. Finally he
was put to death by the pagans.
|
09 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Pandora,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Panteleimon
de Al-Genadige
Genezer en Groot-Martelaar
Zilverloze
|
Sint Panteleimon kwam uit Nicomedia. Hij was de zoon van
Eustorgius, een afgodsaanbidder, en Eubula, een Christin. Zijn moeder
onderwees hem in het Christelijke geloof. Later werd hij gedoopt door Sint
Hermolaus. Hij oefende zijn artsenroeping uit op een filantropische manier,
elke ziekte meer door de genade van Christus dan door medicijnen helend. Zijn
ouders gaven hem de naam Pantoleon ("in alle dingen een leeuw").
Maar hij werd Panteleimon hernoemd, met de betekenis "al-genadig",
vanwege de compassie, die hij toonde voor de zielen en lichamen van allen.
Toen hij een blinde man genas, en tegelijkertijd de man bekeerde tot het
Christendom, werd de bekeerde man onmiddelijk ter dood gebracht, en
Panteleimon werd gearresteerd. Na vele kwellingen werd hij uiteindelijk
onthoofd in het jaar 305, tijdens het regime van Maximianus. Hij is één van
de Heilige Zilverlozen, en krijgt onder hen speciale eer.
|
Saint Panteleimon
had Nicomedia as his homeland. He was the son of Eustorgius, an idolater, and
Eubula, a Christian. His mother educated him in the Christian faith. Later he
was baptized by Saint Hermolaus. He practiced physician's vocation in a
philanthropic manner, healing every illness more by the grace of Christ than
by medicines. His parents had named him Pantoleon ("in all things a
lion"). But he was renamed Panteleimon, meaning
"all-merciful", because of the compassion he showed for the souls
and bodies of all. When he healed a blind man, and at the same time converted
the man to Christianity, the converted man was put to death immediately, and
Panteleimon was arrested. After many torments, he was finally beheaded in the
year 305, during the reign of Maximian. He is one of the Holy Unmercenaries,
and is held in special honor among them.
|
27 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
ACDF
GHIJ
K
Ý
|
Paphnoutius
en zijn dochter Euphrosyne
|
|
|
25 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Paphnutius
Bisschop en Martelaar
|
Alles wat bekend is omtrent Sint Paphnutius is, dat hij
een bisschop was en dat hij vele kwellingen onderging door het vuur, het
zwaard en wilde dieren.
|
All that is known
concerning Saint Paphnutius, is that he was a bishop and that he suffered
many torments by fire, the sword, and wild beasts.
|
19 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Paphylus (Papila)
Diaken van Phiatirea
en Carpus, Martelaren, vrijwillig gevolgd door Agathodorus
en Agathanica
|
De Heilige Martelaren Karpos, Bisschop van Phiatirea,
Diaken Papila (Paphylus), Agathodoros en Agathonika (de zuster van Papila),
leden in de tijd van de Christenvervolging onder de keizer Decius in de 3e
Eeuw. Toen Karpos en Papila de heidense feesten niet vierden, gaf de
gouverneur orders hen te arresteren. Ze werden vastgebonden en in ijzeren
ketenen door de stad geleid. Toen werden ze aan paarden vastgebonden en naar
de nabijgelegen stad Sardis gesleept. Agathodoros en Agathonika volgden
vrijwillig na Karpos en Papila. In Sardis werd Agathonika gewurgd. Karpos,
Papila en Agathodoros werden onthoofd. Tijdens zijn leven was Saint Papila
bekend om zijn gave zieken te behandelen. Ook na zijn martelaarsdood geeft
hij genezing aan iedereen die zijn toevlucht tot hem zoekt.
|
The Holy Martyrs
Karpos, Bishop of Phiatirea, Deacon Papila (Paphylus), Agathodoros and
Agathonika (the sister of Papila), suffered during a time of persecution
against Christians under the emperor Decius in the 3rd Century. When Karpos
and Papila did not celebrate the pagan feasts, the governor gave orders to
arrest them. They were bound and led through the city in iron chains. Then
they were tied to horses and dragged to the nearby city of Sardis.
Agathodoros and Agathonika voluntarily followed after Karpos and Papila. In
Sardis Agathonika was choked to death with ox sinews. Karpos, Papila and
Agathodoros were beheaded. During life Saint Papila was known for his gift of
treating the sick. Also after his martyr's death he gives healing to all who
have recourse to him.
|
13 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Pappius,
Nicephorus, Serapion,
Claudius, Diodorus, Victor en Victorinos, Martelaren
|
Volgens sommigen stierven deze martelaren in Korinthië
onder Decius in 251. Volgens anderen stierven ze in Diospolis in Egypte onder
Numerianus in 284. De armen en benen van Sint Claudius werden afgerukt. De
heiligen Diodorus en Serapion werden levend verbrand. De heiligen Nicephorus,
Victor en Victorinus werden doodgedrukt door een grote kei en Sint Pappias
werd in zee gegooid.
|
According to some
these martyrs died in Corinth under Decius in 251. According to others they
died in Diospolis in Egypt under Numerian in 284. The arms and legs of Saint
Claudius were severed. The Saints Diodore and Serapion were burned alive. The
Saints Nicephorus, Victor and Victorinus were crushed to death by a large boulder
and Saint Pappias was cast into the sea.
|
05 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Paramonus
en zijn 370 Metgezellen, Martelaren
|
Sint Paramonus tijdens het regime van Decius in het jaar
250. Aquilinus, een heerser die aan een lichamelijke ziekte leed, bezocht een
therapeutische hete bron om verlichting te vinden. Hij bracht 370 gevangen
Christenen uit Nicomedia met hem mee. Hij gaf hen opdracht om in de tempel
van Isis te offeren. Toen de Christians weigerden, liet hij hen allen doden.
Sint Paramonus bekritiseerde Aquilinus om zijn daad. Toen stuurde Aquilinus
mannen om Sint Paramonus op te pakken. Sommigen staken hem met speren,
anderen doorboorden zijn tong en lichaam met scherpe rietstengels, tot hij
stierf.
|
Saint Paramonus
contested during the reign of Decius, in the year 250. Aquilinus, a ruler who
was suffering a bodily malady, visited a certain therapeutic hot spring to
seek relief from it. He brought 370 captive Christians from Nicomedia with
him. He commanded them to sacrifice in the temple of Isis. When the
Christians refused, he had them all killed. Saint Paramonus criticized
Aquilinus because of this act. Then Aquilinus sent men to take Saint
Paramonus. Some smote him with spears, others pierced his tongue and body
with sharp reeds, until he died.
|
29 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paraskevi (Baraskevis)
van Tmovo
Hosio-Martelares
|
Sint Paraskevi kwam uit een dorp nabij Rome. Ze was de
dochter van vrome ouders, Agatho en Politia. Ze werd Paraskevi genoemd, omdat
ze op een vrijdag geboren was. Van kleins af aan werd ze in het christendom
onderwezen en leidde ze een monastisch leven. Ze bekeerde velen tot het
christendom. Tijdens het regime van keizer Antoninus Pius werd ze aangespoord
om de afgoden te aanbidden, maar dat weigerde ze. Vanwege dit onderging ze
bijzonder pijnlijke martelingen. Uiteindelijk werd ze onthoofd in het jaar
140. De gelovigen bidden tot haar voor genezing van oogziekten.
|
Saint Paraskevi
was from a village near Rome. She was the daughter of pious parents, Agatho
and Politia. She was named Paraskevi, because she was born on a Friday. From
childhood she was instructed in christianity and lead a monastic life. She
converted many to christianity. During the reign of the Emperor Antoninus
Pius she was urged to worship the idols, but she refused to do so. Because of
this she endured exceedingly painful torments. Finally she was beheaded in
the year 140. The faithful pray to her for the healing of eye ailments.
|
26 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
ABCD
FHIJ
K
Ý
|
Paraskevi
(Baraskevis),
Anatola, Phota, Photis (Photida), Cyriaca (Kiriaki,
Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus
(voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts
een paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn
doop. Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Paraskevi
(Baraskevis),
Anatola, Phota, Photis (Photida), Cyriaca (Kiriaki,
Kyriaki), de vijf zusters (of dochters) van Photine de Samaritaanse, Photinus
(voorheen Victor) en Joses (Josiah, Joseph), de twee zonen van Photine de
Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen Domnina) en haar hoofd
dienstmeisje Stephanida, en de martelaren Victor, Sebastianus de Hertog,
Christodulus en Theoclitus (voorheen Lampadios), metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
>>>zie Paraskevi 26 februari
|
>>>see
Paraskevi february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
K
Ý
|
Parmenas,
Prochorus, Nikanor
en Timon,
Diakenen en Apostelen
|
Prochorus, Nikanor, Timon en Parmenas waren Apostelen van
de Zeventig. Sint Prochorus werd Bisschop van Nicomedia. Hij overleed in
vrede. Sint Nicanor werd dood gesteningd in Jeruzalem. Sint Timon werd
Bisschop van Bostra in Arabië. Hij eindigde zijn leven in martelaarschap in
vuur door de handen van heidenen. Sint Parmenas stierf in vrede in Jeruzalem.
Ze worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
Prochorus,
Nikanor, Timon and Parmenas were Apostles of the Seventy. Saint Prochorus
became Bishop of Nicomedia. He reposed in peace. Saint Nicanor was stoned to
death in Jerusalem. Saint Timon became Bishop of Bostra in Arabia. He ended
his life in martyrdom by fire at the hands of the pagans. Saint Parmenas died
in peace in Jerusalem.
They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
28 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Parmenas
van de 7 Diakenen
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Parmenas van de 7 Diakenen was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Parmenas van de 7 Diakenen was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Parmenion,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros,
Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie Terentius
10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Parthenius
Bisschop van Lampsacus
|
Sint Parthenius werd geboren in Melitopolis aan de
Hellespont. Hij was de zoon van Christophorus, een diaken. Zelfs als jongeman
verrichtte hij wonderen. Hierom werd hij tot priester verordend en toen tot
Bisschop van Lampsacus, in de dagen van Sint Constantinus de Grote. Hij
verrichtte vele wonderen tijdens zijn hele leven, en overleed in vrede toen
hij een oude man was en vol van dagen..
|
Saint Parthenius
was born in Melitopolis on the Hellespont. He was the son of Christopher, a
deacon. Even as a young man, he wrought miracles. Because of this, he was
ordained a priest and then Bishop of Lampsacus, in the days of Saint
Constantine the Great. He worked many miracles throughout his life, and
reposed in peace, when he was an old man and full of days.
|
07 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DFHI
JK
Ý
|
Parthenius
Bisschop van Rabobysidius
|
|
|
21 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
D
Ý
|
Pascha (Pasen, Easter)
Pascha, Christos Anesthi
Pasen, Opstanding van Christus
Easter, Resurrection of
Christ
|
Eerste Paasdag.
Opstanding van Jezus Christus.
Met Pasen groeten de Grieken elkaar met: Christos
Anesti, “Christos is opgestaan”. Als antwoord geef je dan: Alithos
Anesti: “Hij is waarlijk opgestaan”.
|
First day of
Easter.
Resurrection of
Jesus Christ.
With Easter the Greek people greet eachother with: Christos Anesti,
“Christ has risen”. As answer you say: Alithos Anesti, : He has truly
risen”.
|
27 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008
19 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009
04 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010
24 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011
15 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
05 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013
20 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014
12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
01 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
16 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
ADH
Ý
|
Pasen (Pascha, Easter)
Pascha, Christos Anesthi
Pasen, Opstanding van Christus
Easter, Resurrection of
Christ
|
Eerste Paasdag.
Opstanding van Jezus Christus.
Met Pasen groeten de Grieken elkaar met: Christos
Anesti, “Christos is opgestaan”. Als antwoord geef je dan: Alithos
Anesti: “Hij is waarlijk opgestaan”.
|
First day of
Easter.
Resurrection of
Jesus Christ.
With Easter the Greek people greet eachother with: Christos Anesti,
“Christ has risen”. As answer you say: Alithos Anesti, : He has truly
risen”.
|
27 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2008
19 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009
04 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010
24 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2011
15 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
05 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013
20 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014
12 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
01 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
16 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
Ý
|
Patapius
|
Sint Patapius was afkomstig van Thebaid in Egypte en
leefde vele jaren in de wildernis. Later vertrok hij naar Constantinopel. Na
vele wonderen en genezingen te hebben verricht, overleed hij in vrede in een
berggrot aan de Golf van Korinthie, waar zijn heilige relieken tot op de dag
van vandaag intact zijn gebleven.
|
Saint Patapius
was from the Thebaid of Egypt and struggled many years in the wilderness.
Later he departed for Constantinople. Having performed many miracles and healings,
he reposed in peace in a mountain cave on the Gulf of Corinth, where his holy
relics are found incorrupt to the present day.
|
08 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Patricius (Patrick)
Bisschop van Prusa
(Prussia, Brusa)
Hiero-Martelaar
en zijn Metgezellen Acacius, Menandrus en Polyaenus
|
Sint Patricius was Bisschop van Prusa, een stad in
Bithynia (tegenwoordig Brusa of Bursa). Vanwege zijn Christelijke geloof werd
hij in een hete bron gegooid, maar het waren de soldaten die hem er in
wierpen, en niet hij, die gewond raakten door het hete water. Hierna werd
Sint Patricius onthoofd samen met de presbyterianen Acacius, Menander en
Polyaenus. Het is niet zeker wanneer dit precies gebeurde, maar het was
hoogstwaarschlijnlijk rond het begin van de vierde eeuw. Sommigen
zeggen dat Acacius waarschijnlijk een beroemde centurion was, maar dit
is onzeker.
|
Saint Patrick
was Bishop of Prusa, a city in Bithynia (nowadays Brusa or Bursa). Because of
his Christian faith he was cast into a hot spring, but it was the soldiers
who cast him in, and not he, who were harmed by the hot water. After this
Saint Patrick was beheaded together with the presbyters Acacius, Menander and
Polyaenus. It is not certain at what date this happened, but it was most likely
around the beginning of
the Fourth century. Some say that Acacius was probably a renowned centurion, but this is
uncertain.
|
19 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Patricius,
Johannes, Sergius en anderen,
Martelaren van het Klooster van St. Savvas
|
|
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Patrick (Patricius)
Bisschop van Prusa
(Prussia, Brusa)
Hiero-Martelaar
en zijn Metgezellen Acacius, Menandrus en Polyaenus
|
Sint Patricius was Bisschop van Prusa, een stad in
Bithynia (tegenwoordig Brusa of Bursa). Vanwege zijn Christelijke geloof werd
hij in een hete bron gegooid, maar het waren de soldaten die hem er in
wierpen, en niet hij, die gewond raakten door het hete water. Hierna werd
Sint Patricius onthoofd samen met de presbyterianen Acacius, Menander en
Polyaenus. Het is niet zeker wanneer dit precies gebeurde, maar het was
hoogstwaarschlijnlijk rond het begin van de vierde eeuw. Sommigen
zeggen dat Acacius waarschijnlijk een beroemde centurion was, maar dit
is onzeker.
|
Saint Patrick
was Bishop of Prusa, a city in Bithynia (nowadays Brusa or Bursa). Because of
his Christian faith he was cast into a hot spring, but it was the soldiers
who cast him in, and not he, who were harmed by the hot water. After this
Saint Patrick was beheaded together with the presbyters Acacius, Menander and
Polyaenus. It is not certain at what date this happened, but it was most
likely around the beginning of
the Fourth century. Some say that Acacius was probably a renowned centurion, but this is uncertain.
|
19 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Patrobus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Patrobus was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”.
|
Patrobus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paula
en Lucillianus, Martelaren, en hun Metgezellen de Kinderen
Claudius, Hypatius, Paulus en Dionysus
|
Sint Lucillianus was een priester van de afgoden nabij
Nicomedia. Toen hij op hoge leeftijd Christen werd, tijdens het regime van
Aurelianus (270-275), werd hij voor Silvanus de Graaf gebracht. Toen hij
weigerde zijn Christelijke geloof op te geven, werd zijn kaak gebroken, werd
hij met staven geslagen, werd hij ondersteboven gehangen, en toen gevangen
gezet met vier Christelijke kinderen, Claudius, Hypatius, Paulus en
Dionysius. Ze werden allemaal weer voor Silvanus gebracht. Toen ze
standvastig bleven in hun geloof werden ze in een felbrandende oven gegooid,
maar ze bleven ongedeerd. Toen werden ze naar Byzantium gestuurd. De kinderen
werden onthoofd en Lucillianus werd gekruisigd. De maagd Paula, ook een
Christin, begroef hun heilige relieken. Hierom werd ze naakt uitgekleed en
genadeloos gegeseld. Na vele kwellingen werd ze onthoofd in het jaar 270.
|
Saint Lucillian
was a priest of the idols near Nicomedia. When he became a Christian in his
old age, during the reign of Aurelian (270-275), he was brought before Silvan
the Count. When he refused to give up his Christian faith, his jaw was
broken, he was beaten with rods, he was hanged upside down, and then
imprisoned with four Christian children, Claudius, Hypatius, Paul, and
Dionysius. All of them were brought before Silvan again. When they remained
constant in their faith, they were cast into a raging furnace, but they
remained unharmed. Then they were sent to Byzantium. The children were
beheaded, and Lucillian was crucified. The virgin Paula, also a Christian,
buried their holy relics. For this, she was stripped naked and mercilessly
thrashed. After other torments, she was beheaded, in the year 270.
|
03 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paulinus van Athene,
Benedimus, Petrus, Dionysius,
Andreas, Paulus, Christina en Heracles, Martelaren
|
Petrus, een knappe jongeman, Dionysius, een gedistingeerde
heer, Andreas en Paulus, soldaten, en Christina, een zestien jaar oude maagd,
ondergingen kwellingen en de marteldood omdat ze Christenen waren.
Nicomachus, die samen met hen gemarteld werd, loochende Christus tijdens de
martelingen. Hij verloor ogenblikkelijk zijn verstand, beet als een dolle
zijn lichaam en gaf schuim uit zijn mond op tot hij stierf. De heiligen
Petrus, Andreas, Paulus en Dionysius leden in Lampsacus in Mysia. Sint Christina leed in Tyre, Phoenicië. De
heiligen Heraclius, Paulinos en Bonedimos of Monedimos leden waarschijnlijk
in Nobiodunum in Skythië, tegenwoordig Isaksoa genaamd. Dit gebeurde in het
jaar 250 A.D. Volgens sommigen is de datum onzeker. Eén website noemt
Dionysia, wat een vergissing moet zijn (Dionysius is hier duidelijk bedoeld).
|
Peter, a
handsome young man, Dionysius, a distinguished man, Andrew and Paul,
soldiers, and Christina, a sixteen year old virgin, endured sufferings and
death as a martyr for being Christians. Nicomachus, who along with them was
tortured, denied Christ in the middle of his tortures. He instantly lost his
mind and, as a mad man, bit his body and threw up foam from his mouth until
he died. Saints Peter, Andrew, Paul and Dionysius suffered in Lampsacus in
Mysia. Saint Christina suffered in Tyre, Phoenicia. Saints Heraclius,
Paulinos and Bonedimos or Monedimos probably suffered in Nobiodunum in
Scythia, now called Isaksoa. This occurred in the year 250 A.D. According to
some the date is uncertain. One website mentions Dionysia, which must be a mistake
(obviously Dionysius is ment here).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paulus
en Julianna
|
|
|
04 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Paulus
en Demetrius (Dimitrios), Nieuw-Martelaren
|
|
|
22 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Paulus de Apostel
en Petrus, Chiefs van de Apostelen
|
Een grote dag, daar de avond hiervoor, wanneer de kransen,
gemaakt tijdens de picknicks van 1 mei, groots worden verbrand – het gevaar
van het kwaad is succesvol geweken. Het is ook een wijdverbreid gevierde
naamdag voor diegenen, die Peter en Paul heten.
Sint Petrus kwam uit Bethsaida in Galilee. Hij was de zoon
van Jonas en de broer van Andreas de Eerstgeroepene. Hij was een ongeletterde
en arme visser, en heette Simon. Later hernoemde Jezus Christus hem Cephas,
wat geïnterpreteerd wordt als “Petrus”. Petrus volgde Him als zijn Apostel
vanaf het begin van Zijn prediking van Verlossing tot de eigenlijke Passie,
toen hij hem 3 maal verloochende vanwege zijn angst voor de Joden. Na vele bittere
tranen hierom, ontving hij volledige vergeving. Na de Opstanding van Christus
preekte hij in Judea, Antiochië, en bepaalde delen van Azië. Uiteindelijk
kwam hij naar Rome. Daar werd hij ondersteboven gekruisigd door Nero, rond
het jaar 66 of 68.
Paulus was een Jood van ras, van de stam van Benjamin, met
Tarsus als zijn thuisland. Hij was een Romeins burger, e sprak de Griekse
taal vloeiend. Hij was een expert in kennis van de Wet, en een Farizeëer,
geboren uit een Farizeëer, en een discipel van Gamaliel, een Farizeëer en
notabele leraar van de Wet in Jeruzalem. Hierdoor was Paulus, die toen Saul
heette, een groot vervolger van de Kerk van Christus. Hij ging naar Damascus
met de bedoeling om de discipelen van Christus in ketenen terug naar
Jeruzalem te brengen. Toen hij Damascus naderde, scheen er plotseling een
hemels licht op hem. Hij hoorde de Heer tegen hem spreken en werd tijdelijk
verblind. Hij werd in de stad geleid, en naar de Apostel Ananias, die hem
doopte. En meteen begon hij de Gospel te preken. Hij reisde onophoudelijk
door alle delen van Azië en Europa, het Westen en het Oosten. Hij eindigde
zijn leven in martelaarschap, toen hij werd onthoofd in Rome tijdens het
regime van Nero. Volgens sommigen was dit in dezelfde tijd toen Petrus werd
gekruisigd.
|
A big day, as is
the evening before, when the wreaths made at the picnics on 1 May will be
burnt in bonfires – the danger from evil successfully passed. It is also a
widely celebrated name day for those called Pétros and Pávlos.
Saint Peter was
from Bethsaida of Galilee. He was the son of Jonas and the brother of Andrew
the First-called. He was an unlearned and poor fisherman, and was called
Simon. Later Jesus Christ renamed him Cephas, which is by interpretation
“Peter”. Peter followed Him as his Apostle from the beginning of His
preaching of salvation up until the very Passion, when he denied Him thrice
because of his fear of the Jews. After many bitter tears for this, he
received complete forgiveness. After the Resurrection of Christ, he preached in
Judea, Antioch, and certain parts of Asia. Finally he came to Rome. There he
was crucified upside down by Nero, about the year 66 or 68.
Paul was a Jew by
race, of the tribe of Benjamin, having Tarsus as his homeland. He was a Roman
citizen, and spoke the Greek language fluently. He was an expert in knowledge
of the Law, and a Pharisee, born of a Pharisee, and a disciple of Gamaliel, a
Pharisee and notable teacher of the Law in Jerusalem. Because of this, Paul,
who was named Saul at that time, was a great persecutor of the Church of
Christ. He went to Damascus with the intention was to bring the disciples of
Christ back to Jerusalem in bonds. As he was approaching Damascus, suddenly a
heavenly light shone upon him. He heard the Lord speak to him and was blinded
for a time. He was led into the city, and to the Apostle Ananias, who
baptized him. And straightway he started preaching the Gospel. He
continuously travelled throughout all parts from Asia and Europe, the West
and East. He ended his life in martyrdom, when he was beheaded in Rome during
the reign of Nero. According to some, this was at the same time, when Peter
was crucified.
|
29 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ABCD
FGHI
JK
Ý
|
Paulus de
Confessor
Aartsbisschop van Constantinopel
|
Sint Paulus kwam uit Thessalonika. Hij werd de secretaris
van Alexander, Patriarch van Constantinopel, een diaken, en toen Patriarch
van Constantinopel rond het jaar 337. De Arianen haatten hem en waren bang
voor hem vanwege zijn Orthodoxie. De Ariaanse Keizer Constantius verbande
Paulus en benoemde de Ariaan Eusebius tot Patriarch. Sint Paulus ging naar
Rome, waar ook Sint Athanasius de Grote in ballingschap was. Later keerde hij
terug naar Constantinopel, en na de dood van Eusebius in 342 werd hij opnieuw
Patriarch. Ondertussen kozen de Arianen Macedonius. Toen Constantius hoorde
van Paulus’ terugkeer, zond hij troepen naar Constantinopel om hem te
verdrijven. Sint Paulus keerde terug naar Rome, waar Sint Athanasius ook
opnieuw in ballingschap was. Constans, Keizer van het Westen, was
Constantius' broer, maar Orthodox. Hij hielp Paulus terug op zijn zetel. Maar
toen Constans stierf, werd Paulus opnieuw verbannen, deze keer naar Cucusus,
op de grenzen van Cilicië en Armenië. In Cucusus was hij een gevangene in een
klein huis. Rond het jaar 350, toen hij de Goddelijke Liturgie vierde in dit
huis, wurgden de Arianen hem met zijn eigen omophorion (band van een
bisschop, gedragen rond de nek en schouders). Zijn relieken werden naar
Constantinopel met eer terug gebracht door Keizer Theodosius de Grote.
|
Saint Paul was
from Thessalonica. He became the secretary of Alexander, Patriarch of
Constantinople, a deacon, and then Patriarch of Constantinople about the year
337. The Arians hated and feared him because of his Orthodoxy. The Arian
Emperor Constantius exiled Paul and proclaimed the Arian Eusebius Patriarch.
Saint Paul went to Rome, where also Saint Athanasius the Great was in exile.
He later returned to Constantinople, and after the death of Eusebius in 342,
again he became Patriarch. In the meantime the Arians elected Macedonius.
When Constantius heard of Paul's return, he sent troops to Constantinople to
drive him out. Saint Paul returned to Rome, where Saint Athanasius also was
again in exile. Constans, Emperor of the West, was Constantius' brother, but
Orthodox. He helped Paul to return to his throne. But when Constans died,
again Paul was banished, this time to Cucusus, on the borders of Cilicia and
Armenia. In Cucusus he was a prisoner in a little house. About the year 350,
as he was celebrating the Divine Liturgy in this house, the Arians strangled
him with his own omophorion (band of a bishop, worn about the neck and
shoulders). His relics were brought back to Constantinople with honour by the
Emperor Theodosius the Great.
|
06 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paulus de
Jongere,
Alexander de Grote en Johannes,
Nieuwe Patriarchen van Constantinopel
|
Alexander, Johannes en Paulus, Patriarchen van
Constantinopel, leefden in verschillende tijden, maar elk van hen botste met
de activiteiten van ketters, die de leerstellingen van de Kerk wilden
veranderen. St Alexander (325-337 of 340) was een predikant bisschop in de
tijd van Sint Metrophanes, de eerste Patriarch van Constantinopel.
St. Alexander werd naar het 1e Eucumenische Concilie in
Nicaea gestuurd als de afgezant van St. Metrophanes, Bisschop van
Constantinopel, die hij later opvolgde. Toen Arius bedrieglijk zijn trouw
beleed aan het Concilie, weigerde St. Alexander, zijn bedrog kennend, hem de
communie. Arius’ partijgenoten dreigden Arius de volgende dag met geweld ter
communie te laten gaan. St. Alexander bad tot God om de Kerk te sparen. Toen
Arius in een private plek de natuur ontlastte, kwamen zijn ingewanden naar
buiten in een grote vloed bloed, en hij stierf de dood van Judas. Sint
Alexander stierf in het jaar 340 op 98-jarige leeftijd.
Sint Paulus was Bisschop van Constantinopel gedurende de
jaren 687 - 693, tijdens het regime van Keizer Justinianus II. Hij zat het
Quinisext Concilie in 692 voor.
Over welke Johannes hier bedoeld wordt, verschillen de
meningen nogal. Volgens sommigen lijkt het om Johannes Scholasticus te gaan,
volgens anderen betreft het Johannes de Vaster, en een andere mening is, dat
het de Johannes betreft, die was geboren in 1006, ongeveer 10 jaar in een
klooster in Bythinië leefde en later Bisschop werd. Hij stierf in 1075. Ik
heb niets gevonden wat dit kan ophelderen. Het enige wat mij duidelijk is, is
dat niemand het echt weet, en dat iedereen maar een beetje raadt.
|
Alexander, John
and Paul, Patriarchs of Constantinople, lived at different times, but each of
them clashed with the activities of heretics, who wanted to distort the
teachings of the Church. Saint Alexander (325-337 or 340) was a vicar bishop
during the time of Saint Metrophanes, the first Patriarch of Constantinople.
Saint Alexander
was sent to the First Ecumenical Council in Nicaea as the delegate of Saint
Metrophanes, Bishop of Constantinople, whom he later succeeded. When Arius
had deceitfully professed allegiance to the Council, Saint Alexander, knowing
his guile, refused to receive him into communion. Arius' partisans threatened
to use force to bring Arius into the communion the following day. Saint
Alexander prayed to God to spare the Church. As Arius was in a privy place relieving
nature, his bowels gushed forth with an effusion of blood, and he died the
death of Judas. Saint Alexander
died in the year 340 at the age of 98.
Saint Paul was
Bishop of Constantinople during the years 687 - 693, in the reign of Emperor
Justinian II. He presided over the Quinisext Council in 692.
There are very
different opinions about which John is meant here. According to some it seems
to concern John Scholasticus, according to others it concerns John the
Faster, and another opinion is, that it concerns John, who was born in 1006,
lived in a monastery in Bythinia for about 10 years, and later became Bishop.
He died in 1075. I found no information to clearify this. The only thing that
is clear to me is, that nobody really knows, and everybody’s just guessing.
|
30 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paulus van
Mesopotamië,
Christina, Heracles, Paulinus, Benedimus, Petrus,
Dionysius en Andreas, Martelaren
|
Petrus, een knappe jongeman, Dionysius, een gedistingeerde
heer, Andreas en Paulus, soldaten, en Christina, een zestien jaar oude maagd,
ondergingen kwellingen en de marteldood omdat ze Christenen waren.
Nicomachus, die samen met hen gemarteld werd, loochende Christus tijdens de
martelingen. Hij verloor ogenblikkelijk zijn verstand, beet als een dolle
zijn lichaam en gaf schuim uit zijn mond op tot hij stierf. De heiligen
Petrus, Andreas, Paulus en Dionysius leden in Lampsacus in Mysia. Sint Christina leed in Tyre, Phoenicië. De
heiligen Heraclius, Paulinos en Bonedimos of Monedimos leden waarschijnlijk
in Nobiodunum in Skythië, tegenwoordig Isaksoa genaamd. Dit gebeurde in het
jaar 250 A.D. Volgens sommigen is de datum onzeker. Eén website noemt
Dionysia, wat een vergissing moet zijn (Dionysius is hier duidelijk bedoeld).
|
Peter, a
handsome young man, Dionysius, a distinguished man, Andrew and Paul,
soldiers, and Christina, a sixteen year old virgin, endured sufferings and
death as a martyr for being Christians. Nicomachus, who along with them was
tortured, denied Christ in the middle of his tortures. He instantly lost his
mind and, as a mad man, bit his body and threw up foam from his mouth until
he died. Saints Peter, Andrew, Paul and Dionysius suffered in Lampsacus in
Mysia. Saint Christina suffered in Tyre, Phoenicia. Saints Heraclius,
Paulinos and Bonedimos or Monedimos probably suffered in Nobiodunum in
Scythia, now called Isaksoa. This occurred in the year 250 A.D. According to
some the date is uncertain. One website mentions Dionysia, which must be a
mistake (obviously Dionysius is ment here).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paulus van Thebes
|
Sint Paulus, de eerste onder de kluizenaars, werd geboren
rond 227 in Thebaid (Thebes) in Egypte. In 250 vluchtte hij de wildernis in
vanwege de vervolgingen onder Decius. Hij leefde 91 jaar lang in eenzaamheid
in een grot en overleed in 341 op 114-jarige leeftijd. Hij werd door
Anthonius de Grote begraven, die enkele dagen voor Sint Paulus’ overlijden
daarheen gestuurd was.
|
Saint Paul, first
among the hermits, was born about 227 in the Thebaid of Egypt. In 250 he fled
into the wilderness because of the persecution under Decius. He lived a
solitary life for ninety-one years in a certain cave, and reposed in 341, at
the age of 114. He was buried by Anthony the Great, who had been directed
thither several days before the Saint Paul’s repose.
|
15 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paulus,
Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, Elias,
Jeremias, Esaias, Samuel, Daniel en Valens, Metgezellen van Pamphilus
de Priester
|
Sint Pamphilus streed tijdens het regime van Maximianus in
het jaar 290 in Caesarea in Palestina. Firmilian, de Gouverneur van
Palestina, bracht hem ter dood. De namen van zijn mede-martelaren zijn:
Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, en 5 anderen uit
Egypte: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel. Hun martelaarschap is
geregistreerd in Boek VIII, H. 11 van Eusebius' Ecclesiastische Geschiedenis,
genaamd “De Martelaren van Palestina”.
|
Saint Pamphilus
contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of
Palestine. Firmilian, the Governor of Palestine, put him to death. The names
of his fellow martyrs are: Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian,
Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and
Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius'
Ecclesiastical History, called “The Martyrs of Palestine”.
|
16 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Paulus,
Dionysios, Cyprianus, Crescens en Anektos, Metgezellen
van Quadratus (Codratus) van Korinthië
|
Tijdens de vervolging van Christenen vluchtte de
moeder van Codratus naar de bergen en in de grotten. Ze was toen zwanger en
beviel van Codratus in het bos. Kort daarna stierf ze. Codratus groeide op in
de natuur en in eenzaamheid en werd verzorgd, gevoed en geleid door God. Op
twaalfjarige leeftijd kwam hij naar de stad en daar gaven mensen hem een
opleiding. Hij studeerde medicijnen en genas de zieken. Toen zich weer nieuwe
vervolgingen voordeden werd Codratus voor het gerecht gebracht en in de
gevangenis geworpen. Vijf metgezellen sloten zich bij hem aan vanwege hun
Christen zijjn: Cyprian, Dionysius, Anectus, Paulus en Crescens. Ze werden
allen door de straten gesleept, met staven geslagen en gestenigd tot ze
uiteindelijk naar het schavot gesleept werden. Daar werden de martelaren
onthoofd. Op deze plek spoot een waterbron uit de grond die zelfs vandaag nog
Codratus wordt genoemd. Dit gebeurde in Korinthie tijdens het regime van
Keizer Valerianus (253-260) of in het jaar 250 A.D. tijdens het regime van
Keizer Decius en zijn gouverneur Jason.
|
During the time of the persecution of Christians the mother of Codratus
fled to the mountains and into the caves. She was pregnant at the time and
gave birth to Codratus in the forest. She died shortly thereafter. Codratus
grew up in nature and in solitude and was cared for by, fed by and guided by
God. In the age of twelve he entered into town and there some people provided
him with an education. He studied medicine and healed the sick. When a new
persecution arose again Codratus was brought to trial and cast into prison.
Five companions joined him for being Christians: Cyprian, Dionysius, Anectus,
Paul and Crescens. They were all dragged through the streets, beaten with
rods and stoned until they were eventually dragged to the scaffold. There the
martyrs were beheaded. On this spot a source of water gushed out of the ground
which is still called Codratus even today. This happened in Corinth during
the reign of Emperor Valerian (253-260) or in the year 250 A.D. during the
reign of Emperor Decius and his governor Jason.
|
10 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paulus,
Dionysus, Claudius en Hypatius, de Kinderen, Metgezellen
van Lucillianus en Paula, Martelaren
|
Sint Lucillianus was een priester van de afgoden nabij
Nicomedia. Toen hij op hoge leeftijd Christen werd, tijdens het regime van
Aurelianus (270-275), werd hij voor Silvanus de Graaf gebracht. Toen hij
weigerde zijn Christelijke geloof op te geven, werd zijn kaak gebroken, werd
hij met staven geslagen, werd hij ondersteboven gehangen, en toen gevangen
gezet met vier Christelijke kinderen, Claudius, Hypatius, Paulus en
Dionysius. Ze werden allemaal weer voor Silvanus gebracht. Toen ze
standvastig bleven in hun geloof werden ze in een felbrandende oven gegooid,
maar ze bleven ongedeerd. Toen werden ze naar Byzantium gestuurd. De kinderen
werden onthoofd en Lucillianus werd gekruisigd. De maagd Paula, ook een
Christin, begroef hun heilige relieken. Hierom werd ze naakt uitgekleed en
genadeloos gegeseld. Na vele kwellingen werd ze onthoofd in het jaar 270.
|
Saint Lucillian
was a priest of the idols near Nicomedia. When he became a Christian in his
old age, during the reign of Aurelian (270-275), he was brought before Silvan
the Count. When he refused to give up his Christian faith, his jaw was
broken, he was beaten with rods, he was hanged upside down, and then
imprisoned with four Christian children, Claudius, Hypatius, Paul, and
Dionysius. All of them were brought before Silvan again. When they remained
constant in their faith, they were cast into a raging furnace, but they
remained unharmed. Then they were sent to Byzantium. The children were
beheaded, and Lucillian was crucified. The virgin Paula, also a Christian,
buried their holy relics. For this, she was stripped naked and mercilessly
thrashed. After other torments, she was beheaded, in the year 270.
|
03 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Paulus,
Thea en Oulalentine
|
|
|
18 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
D
Ý
|
Paulus,
Adam, Benjamin, Domnus, Elias,
Eusebius, Hypatius, Isaac, Isaiah, Jeremiah, Macarius, Mark, Moses, Proclus,
Sabbas en Sergius, Martelaren van Sinai en Raithu
|
De Martelaren die gedood werden in Sinai en Raithu worden
samen vereerd op 14 januari. Het waren twee verschillende groepen heiligen en
ze werden gedood in verschillende periodes en op verschillende locaties. Eén
groep van deze martelaren werd gedood in Sinai rond het jaar 296, tijdens het
regime van Diocletianus. De andere groep martelaren werd gedood in Raithu
rond het midden van de vijfde eeuw. Beide groepen martelaren werden gedood
door de Blemmyes (Blemmyae), een nomadische Nubische stam uit delen
van Arabië en Egypte.
|
The Martyrs slain
at Sinai and Raithu are venerated together on January 14th. They
were two different groups of saints and were killed at different times and at
different locations. One group of these martyrs were killed at Sinai about
the year 296, during the reign of Diocletian. The other group of martyrs were
killed in Raithu about the middle of the fifth century. Both groups of
martyrs were killed by the Blemmyes (Blemmyae), a nomadic Nubian tribe
from parts of Arabia and Egypt.
|
14 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Pegasus,
Elpidophorus, Aphthonius, Anebodistus, Akindynus en 7.000
andere Martelaren
|
De Martelaren Akindynus, Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus
en Anebodistus streden in Perzie rond het jaar 330, tijdens het regime
van Sapor (Shapur) II, Koning van Perzie (325-379). Acindynus, Pegasius, en
Anempodistus, Perzische Christenen, bekenden tegen de koning Christen te zijn.
Ze werden op vele manieren gemarteld en uiteindelijk verbrand. Aphthonius en
Elpidephorus bekeerden zich tot het Christendom door de Martelaren en werden
onthoofd samen met 7.000 anderen. Twee kerken werden aan hen gewijd in Constantinopel.
|
The Martyrs
Akindynus, Pegasus, Aphthonius, Elpidophorus and Anebodistus contested in Persia about the year 330,
in the reign of Sapor (Shapur) II, King of Persia (325-379). Acindynus,
Pegasius, and Anempodistus, Persian Christians, confessed Christ before the
King. They were put to many torments and at last burned to death. Aphthonius
and Elpidephorus were drawn to Christianity through the Martyrs and were
beheaded with another 7.000. Two
churches were dedicated in their honour in Constantinople.
|
02 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Pelagia van Antiochië
Maagd-Martelares
|
De Maagd-Martelares Pelagia was een 15 jaar oud meisje. Ze
stierf als martelares in Antiochië tijdens de Diocletiaanse vervolging in het
jaar 303. Toen soldaten naar haar huis kwamen op haar op te pakken, sprong
Sint Pelagia uit het raam om ontering te voorkomen. Soms wordt deze Pelagia
verward met Pelagia de Berouwvolle, die ook uit Antiochië kwam en op dezelfde
dag wordt herdacht.
|
The Virgi- Martyr
Pelagia was a fifteen-year-old girl. She suffered martyrdom in Antioch during
the Diocletian persecution in the year 303. When soldiers came to her home to
seize her, Saint Pelagia jumped out the window in order to avoid defilement.
Sometimes this Pelagia is confused with Pelagia the Penitent, who also was
from Antioch and is commemorated on the same day.
|
08 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DFHI
JK
Ý
|
Pelagia “de
Berouwvolle”
|
Sint Pelagia “de Berouwvolle” was een prominente actrice
in Antiochië. Ze was een heiden, die een leven leidde van ongebreidelde
verkwisting en velen naar de ondergang leidde. Maar ze werd tot het
Christendom bekeerd en gedoopt door bisschop Nonnus. Daarna vertrok ze naar
de Olijfberg bij Jeruzalem. Daar leefde ze als een kluizenaar, zich voordoend
als een eunuch genaamd Pelagius. Binnen 3 of 4 jaar overleed ze, in in het
midden van de 5e eeuw (457). Haar tombe op de Olijfberg is sindsdien een
bedevaartplaats geweest. Soms wordt deze Pelagia verward met Pelagia de
Maagd, die als martelares stierf in Antiochieë en op dezelfde dag wordt
herdacht
|
Saint Pelagia
“the Penitent” was a prominent actress in Antioch. She was a pagan, who lived
a life of unrestrained prodigality and led many to perdition. But she was
converted to Christianity and baptized by bishop Nonnus. After that, she
departed for the Mount of Olives near Jerusalem. There she lived as a
recluse, feigning to be a eunuch called Pelagius. Within three or four years
she reposed, in the middle of the fifth century (457). Her tomb on the Mount
of Olives has been a place of pilgrimage ever since. Sometimes this Pelagia
is confused with Pelagia the Virgin, who suffered martyrdom in Antioch and is
commemorated on the same day.
|
08 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Pelagia van Tarsus in Cilicia
Martelares
|
Sint Pelagia kwam van Tarsus in Cilicia en stierf als
martelares onder Diocletanus in 284. Ze werd in een bronzen stier gegooid,
die met vuur verhit werd.
|
Saint Pelagia was
from Tarsus of Cilicia and contested in martyrdom under Diocletian, in 284.
She was cast into a bronze bull, which had been heated with fire.
|
04 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
BDFH
IJK
Ý
|
Pelopidas,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Perikles, Philopimen, Phokion,
Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles,
Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Penelope,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Pentecost
(Pinksteren, Pentikostis)
Kyriaki Tis Pentikostis
Kyriaki Tis Pentekostes
|
Binnen het Orthodox christendom is Pinksteren
het feest van de Triniteit. Het is een van de grote feesten waarin de
theophanie, de Godsverschijning, wordt gevierd en het behoort bij de twaalf
hoofdfeesten van de orthodoxe kerk, de Dodekaorton. Al deze feesten zijn
gegroepeerd rond het grote feest der feesten, namelijk Pasen. Het feest van
Pinksteren is altijd in de rij van de grote feesten opgenomen geweest, hoewel
de definitie van de twaalf feesten in verschillende kerken uiteenloopt. Met
Pinksteren wordt de komst van de Heilige Geest herdacht. Zoals Jezus met
Hemelvaart beloofde, ontvingen zijn leerlingen op de vijftigste dag na Pasen
Gods Geest. Deze Geest kwam in de vorm van vurige vlammen, die zich
verspreidden en op elke discipel bleven rusten. Pinksteren wordt beschouwd
als de verjaardag van de Kerk, omdat Orthodoxe christenen geloven dat Gods
Geest steeds onder de mensen is blijven wonen. Vanaf Pinksteren wordt er weer
geknield bij gebeden thuis en in de kerk, behalve op zondag. Elke zondag is
gewijd aan de opstanding van Jezus uit de doden, en daarom wordt er op die
dag alleen staand gebeden (in de Orthodoxe Kerk wordt hoofdzakelijk staande
gebeden).
|
Within orthodox
Christianity, Pentecost is the festival of the Trinity. It is one of the
major feasts in which the theophany, is celebrated, and it belongs to the
twelve head feasts of the orthodox church, the Dodekaorton. All these feasts
have been grouped around the grand feast of the feasts, namely Easter. The
feast of Pentecost has always been incorporated in the file of the grand
feasts, although the definition of the twelve feasts in several churches
diverges. With Pentecost the arrival of the Holy Spirit is commemorated. As
Jesus with Ascension promised, his students received God’s Sipirit on the
fiftieth day after Easter. This Spirit came in the form of enthusiastic
flames, which spread and continued to rest on each disciple. Pentecost is
considered to be the anniversary of the Church, because orthodox Christians
believe that God’s Spirit always continued to live among people. As from
Pentecost people kneel again at prayers at home and in the church, except on
Sunday. Each Sunday has been dedicated to the rise of Jesus from death, and
for this reason on that day people only pray standing up (in the orthodox
church people mainly pray standing up).
|
15 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
07 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
23 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
12 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
03 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
23 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
08 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
31 MEI - ΜΑΙΟΣ
2015
19 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
04 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
Ý
|
Pentikostis
(Pinksteren, Pentecost)
Kyriaki Tis Pentikostis
Kyriaki Tis Pentekostes
|
Binnen het Orthodox christendom is Pinksteren
het feest van de Triniteit. Het is een van de grote feesten waarin de
theophanie, de Godsverschijning, wordt gevierd en het behoort bij de twaalf
hoofdfeesten van de orthodoxe kerk, de Dodekaorton. Al deze feesten zijn
gegroepeerd rond het grote feest der feesten, namelijk Pasen. Het feest van
Pinksteren is altijd in de rij van de grote feesten opgenomen geweest, hoewel
de definitie van de twaalf feesten in verschillende kerken uiteenloopt. Met
Pinksteren wordt de komst van de Heilige Geest herdacht. Zoals Jezus met
Hemelvaart beloofde, ontvingen zijn leerlingen op de vijftigste dag na Pasen
Gods Geest. Deze Geest kwam in de vorm van vurige vlammen, die zich
verspreidden en op elke discipel bleven rusten. Pinksteren wordt beschouwd
als de verjaardag van de Kerk, omdat Orthodoxe christenen geloven dat Gods
Geest steeds onder de mensen is blijven wonen. Vanaf Pinksteren wordt er weer
geknield bij gebeden thuis en in de kerk, behalve op zondag. Elke zondag is
gewijd aan de opstanding van Jezus uit de doden, en daarom wordt er op die
dag alleen staand gebeden (in de Orthodoxe Kerk wordt hoofdzakelijk staande
gebeden).
|
Within orthodox
Christianity, Pentecost is the festival of the Trinity. It is one of the
major feasts in which the theophany, is celebrated, and it belongs to the
twelve head feasts of the orthodox church, the Dodekaorton. All these feasts
have been grouped around the grand feast of the feasts, namely Easter. The
feast of Pentecost has always been incorporated in the file of the grand
feasts, although the definition of the twelve feasts in several churches
diverges. With Pentecost the arrival of the Holy Spirit is commemorated. As
Jesus with Ascension promised, his students received God’s Sipirit on the
fiftieth day after Easter. This Spirit came in the form of enthusiastic
flames, which spread and continued to rest on each disciple. Pentecost is
considered to be the anniversary of the Church, because orthodox Christians
believe that God’s Spirit always continued to live among people. As from
Pentecost people kneel again at prayers at home and in the church, except on
Sunday. Each Sunday has been dedicated to the rise of Jesus from death, and
for this reason on that day people only pray standing up (in the orthodox
church people mainly pray standing up).
|
15 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
07 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
23 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
12 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
03 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
23 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
08 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
31 MEI - ΜΑΙΟΣ
2015
19 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
04 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
Ý
|
Peon (Paionos),
Chariton, de maagd Charito
(Charita), Evelpistos, Hierarcos (Ierakos, Hierax), Justinus, Justus en
Liberian (Liberianus, of Valerianus)
|
St. Justinus werd geboren in 103 en kwam van Neapolis in
Palestina. Hij was een volgeling van Plato de filosoof. Toen hij volwassen
was werd hij Christen. Tot het eind van zijn leven preekte hij het
Christendom op filosofische wijze en wist Keizer Antoninus Pius (regeerde
138-161) te bewegen de christenvervolging te verlichten. Door toedoen van Crescens,
een jaloerse Cynische filosoof, werd Sint Justinus onthoofd in het jaar 156,
166 of 167, tijdens het regime van Marcus Aurelius regeerde 161-180).
De martelaren Chariton, de maagd Charito (Charita),
Euelpistus, Hierax, Justinus, Justus, Peonus en Liberianus (volgens anderen
Valerianus) leden met Sint Justinus de Filosoof. Ze werden naar Rome gebracht
en in de gevangenis gegooid. Toen ze weigerden aan de afgoden te offeren,
werden ze ter dood veroordeeld en allemaal onthoofd.
|
Saint Justin was
born in 103 and was from Neapolis of Palestine. He was a follower of Plato
the philosopher. When he was already a mature man, he became a Christian.
Until the end of his life he preached the Christian faith, and persuaded the
Emperor Antoninus Pius (reigned 138-161) to relieve the persecution of
Christians. Through the machinations of Crescens, an envious Cynic
philosopher, Saint Justin was beheaded in Rome in 165, 166 or 167 under
Marcus Aurelius (reigned 161-180).
The martyrs
Chariton,the virgin Charito (Charita), Euelpistus, Hierax, Justin, Justus,
Peonus and Liberian (according to others Valerian) suffered with Saint Justin
the Philosopher. They were brought to Rome and thrown into prison. When they
refused to sacrifice to the pagan gods, they were sentenced to death and were
all beheaded.
|
01 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Peregrinus,
Basilius, Innocent, Hermes en
Philecus (Felix),
Metgezellen van Isaurus de Martelaar
|
Sint Isaurus en zijn metgezellen Basilius, Innocent,
Hermes, Philecus (Felix) en Peregrinus waren martelaren in Apollonia,
Macedonië tijdens het regime van Keizer Numerianus (283-284). De zes vrienden
kwamen uit Athene en zochten hun toevlucht in een grot in Apollonia. Toen ze
werden opgepakt en voor de sub-prefect Tripontio werden gebracht, probeerde
hij hen op alle mogelijke manieren te laten offeren aan de afgoden, maar dat
weigerden ze te doen. Toen moesten ze vele wrede martelingen ondergaan. Maar
in plaats van afstand te doen van hun geloof, lukte het hen velen tot het
christelijke geloof te brengen. Uiteindelijk werden ze onthoofd.
|
Saint Isaurus
and his companions Basil, Innocent,
Hermes, Philecus (Felix) and Peregrinus were martyrs in Apollonia, Macedonia
during the reign of Emperor Numerianus (283-284). The six friends were from
Athens and took refuge in a cave in Apollonia. When they were captured and
brought before the sub-prefect Tripontio, he tried in every way to make them
sacrifice to the idols, but they refused to do so. Then they had to endure a
lot of cruel tortures. But instead of renouncing their faith, they achieved
to bring many in the christian faith. Finally they were decapitated.
|
17 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
D
Ý
|
Perikles,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros,
Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de periode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Petronius
Martelaar
|
|
|
29 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Petrus
"Zegel van de Martelaren"
"Seal of the
Martyrs"
Bisschop van Alexandria
Hiero-Martelaar
|
Sint Petrus was 12 jaar Bisschop van Alexandrië. Hij
excommuniceerde Arius vanwege zijn sympathie met het Meletiaanse schisma.
Toen Sint Petrus gevangen was genomen, stuurde Arius vele priester en
diakenen naar hem, om hem te vragen hem terug in de communie van de Kerk te
ontvangen vóór zijn martelaarschap. Sint Petrus weigerde Arius weer te
ontvangen. Hij werd onthoofd tijdens het regime van Maximinus in het jaar
312. Hij wordt de "Zegel van de Martelaren" genoemd, omdat hij de
laatste Bisschop van Alexandria was, die de martelaarsdood stierf onder de
heidense Keizers.
Oorspronkelijk werden de heiligen Catharina en Mercurius
herdacht op 24 november, en de Hiero-Martelaren Clementinus van Rome en
Petrus van Alexandrie op 25 november. Op verzoek van de Kerk en het Klooster
van de Berg Sinai werden deze data omgewisseld, zodat het festival van St.
Catharina, hun patrones, meer feestelijk gevierd kon worden samen met de
Apodosis van de Entree van de Theotokos. De Slavische kerken herdenken deze
heiligen echter op de oorsponkelijke data.
|
Saint Peter was
Bishop of Alexandria for twelve years. He excommunicated Arius for his
sympathy with the Meletian schism. When Saint Peter had been imprisoned,
Arius sent many priests and deacons to him, asking that he receive him back
into the communion of the Church before his martyrdom. Saint Peter refused to
receive Arius again. He was beheaded during the reign of Maximinus in the
year 312. He is called the "Seal of the Martyrs", because he was
the last Bishop of Alexandria to suffer martyrdom under the pagan Emperors.
According to the
ancient usage, Saints Catherine and Mercurius were celebrated on the 24th of
november, whereas the holy Hieromartyrs Clement of Rome and Peter of
Alexandria were celebrated on the 25th. The dates were interchanged at the
request of the Church and Monastery of Mount Sinai, so that the festival of
Saint Catherine, their patron, might be celebrated more festively together
with the Apodosis of the Feast of the Entry of the Theotokos. The Slavic
Churches, however, commemorate these Saints on their original dates.
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
24 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
25 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Petrus
Bisschop van Argolis
|
|
|
03 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Petrus (Cephas) de Apostel
Veneratie van zijn ketenen
|
Herodes Agrippa, de kleinzoon van Herodes de Grote en
koning van de Joden, nam Petrus in bewaring, sloot hem op in de gevangenis en
bond hem met ketenen. Maar de Apostel werd op miraculeuze wijze bevrijd. Door
zijn ketenen werden vele wonderen en genezingen verricht. Hiervan leerde de
Orthodoxe Kerk om niet alleen verering en vroomheid aan de relieken van de
lichamen van de Heiligen te wijdenmaar ook aan hun kleding.
|
Herod Agrippa,
the grandson of Herod the Great and king of the Jews, took Peter into
custody, locked him up in prison, and bound him with chains. But the Apostle
was miraculously set free. Through his chains many miracles and healings were
worked. From this the Orthodoxe Church has learned to show reverence and
piety not only to the relics of the bodies of the Saints, but also in their
clothing.
|
16 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Petrus (Cephas) de Apostel
en Paulus, Chiefs van de Apostelen
|
Een grote dag, daar de avond hiervoor, wanneer de kransen,
gemaakt tijdens de picknicks van 1 mei, groots worden verbrand – het gevaar
van het kwaad is succesvol geweken. Het is ook een wijdverbreid gevierde
naamdag voor diegenen, die Peter en Paul heten.
Sint Petrus kwam uit Bethsaida in Galilee. Hij was de zoon
van Jonas en de broer van Andreas de Eerstgeroepene. Hij was een ongeletterde
en arme visser, en heette Simon. Later hernoemde Jezus Christus hem Cephas,
wat geïnterpreteerd wordt als “Petrus”. Petrus volgde Him als zijn Apostel
vanaf het begin van Zijn prediking van Verlossing tot de eigenlijke Passie,
toen hij hem 3 maal verloochende vanwege zijn angst voor de Joden. Na vele
bittere tranen hierom, ontving hij volledige vergeving. Na de Opstanding van
Christus preekte hij in Judea, Antiochië, en bepaalde delen van Azië.
Uiteindelijk kwam hij naar Rome. Daar werd hij ondersteboven gekruisigd door
Nero, rond het jaar 66 of 68.
Paulus was een Jood van ras, van de stam van Benjamin, met
Tarsus als zijn thuisland. Hij was een Romeins burger, e sprak de Griekse
taal vloeiend. Hij was een expert in kennis van de Wet, en een Farizeëer,
geboren uit een Farizeëer, en een discipel van Gamaliel, een Farizeëer en
notabele leraar van de Wet in Jeruzalem. Hierdoor was Paulus, die toen Saul
heette, een groot vervolger van de Kerk van Christus. Hij ging naar Damascus
met de bedoeling om de discipelen van Christus in ketenen terug naar
Jeruzalem te brengen. Toen hij Damascus naderde, scheen er plotseling een
hemels licht op hem. Hij hoorde de Heer tegen hem spreken en werd tijdelijk
verblind. Hij werd in de stad geleid, en naar de Apostel Ananias, die hem doopte.
En meteen begon hij de Gospel te preken. Hij reisde onophoudelijk door alle
delen van Azië en Europa, het Westen en het Oosten. Hij eindigde zijn leven
in martelaarschap, toen hij werd onthoofd in Rome tijdens het regime van
Nero. Volgens sommigen was dit in dezelfde tijd toen Petrus werd gekruisigd.
|
A big day, as is
the evening before, when the wreaths made at the picnics on 1 May will be
burnt in bonfires – the danger from evil successfully passed. It is also a
widely celebrated name day for those called Pétros and Pávlos.
Saint Peter was
from Bethsaida of Galilee. He was the son of Jonas and the brother of Andrew
the First-called. He was an unlearned and poor fisherman, and was called
Simon. Later Jesus Christ renamed him Cephas, which is by interpretation
“Peter”. Peter followed Him as his Apostle from the beginning of His
preaching of salvation up until the very Passion, when he denied Him thrice
because of his fear of the Jews. After many bitter tears for this, he
received complete forgiveness. After the Resurrection of Christ, he preached
in Judea, Antioch, and certain parts of Asia. Finally he came to Rome. There
he was crucified upside down by Nero, about the year 66 or 68.
Paul was a Jew by
race, of the tribe of Benjamin, having Tarsus as his homeland. He was a Roman
citizen, and spoke the Greek language fluently. He was an expert in knowledge
of the Law, and a Pharisee, born of a Pharisee, and a disciple of Gamaliel, a
Pharisee and notable teacher of the Law in Jerusalem. Because of this, Paul, who
was named Saul at that time, was a great persecutor of the Church of Christ.
He went to Damascus with the intention was to bring the disciples of Christ
back to Jerusalem in bonds. As he was approaching Damascus, suddenly a
heavenly light shone upon him. He heard the Lord speak to him and was blinded
for a time. He was led into the city, and to the Apostle Ananias, who
baptized him. And straightway he started preaching the Gospel. He
continuously travelled throughout all parts from Asia and Europe, the West
and East. He ended his life in martyrdom, when he was beheaded in Rome during
the reign of Nero. According to some, this was at the same time, when Peter
was crucified.
|
29 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ABCD
FGHI
JK
Ý
|
Petrus (Simeon)
Andreas, Bartholomeus, Jacob (zoon van Alphaeus), Jacob
(zoon van Zebedee), Johannes de Theoloog en Evangelist, Judas Lebbaeus
(Thaddaeus), Mattheus de Evangelist (Levi), Matthias, Philippus, Simon de
Canaaniet (“de Zeloot”) en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Petrus van Blachernae
|
|
|
16 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Petrus van de Berg Athos
|
Sint Petrus was een zoon van nobele ouders in
Constantinopel in de 9e eeuw. Hij werd met het Romeinse leger mee gestuurd
tegen de Saracenen, werd gevangen genomen en in de gevangenis van Samarra in
Syrië gezet. Dit is dezelfde gevangenis waar de 42 Martelaren van Amorion
vast werden gehouden. Door gebeden van Sint Nicholas van Myra en Sint Symeon
de God-Ontvanger kwam hij vrij, vluchtte naar Rome, werd een monnik en kwam
later naar het schiereiland Athos, waar hij in een grot een solitair leven
leidde tot hij in vrede stierf, vele jaren later.
|
Saint Peter was
born of noble parents in Constantinople in the ninth century. He was sent
forth with the Roman army against the Saracens, taken captive and shut up in
the prison of Samarra in Syria. This is the same prison in which the 42
Martyrs of Amorion were kept. Through the prayers of Saint Nicholas of Myra and
Saint Symeon the God-Receiver, ge was released, fled to Rome, became a monk,
and later came to the peninsula of Athos, where he lived in a cave as a
solitary, until he died in peace, many years later.
|
12 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Petrus van Lampsacus,
Dionysius, Andreas, Paulus,
Christina, Heracles, Paulinus en Benedimus, Martelaren
|
Petrus, een knappe jongeman, Dionysius, een gedistingeerde
heer, Andreas en Paulus, soldaten, en Christina, een zestien jaar oude maagd,
ondergingen kwellingen en de marteldood omdat ze Christenen waren.
Nicomachus, die samen met hen gemarteld werd, loochende Christus tijdens de
martelingen. Hij verloor ogenblikkelijk zijn verstand, beet als een dolle
zijn lichaam en gaf schuim uit zijn mond op tot hij stierf. De heiligen
Petrus, Andreas, Paulus en Dionysius leden in Lampsacus in Mysia. Sint Christina leed in Tyre, Phoenicië. De
heiligen Heraclius, Paulinos en Bonedimos of Monedimos leden waarschijnlijk
in Nobiodunum in Skythië, tegenwoordig Isaksoa genaamd. Dit gebeurde in het
jaar 250 A.D. Volgens sommigen is de datum onzeker. Eén website noemt
Dionysia, wat een vergissing moet zijn (Dionysius is hier duidelijk bedoeld).
|
Peter, a
handsome young man, Dionysius, a distinguished man, Andrew and Paul,
soldiers, and Christina, a sixteen year old virgin, endured sufferings and
death as a martyr for being Christians. Nicomachus, who along with them was
tortured, denied Christ in the middle of his tortures. He instantly lost his
mind and, as a mad man, bit his body and threw up foam from his mouth until
he died. Saints Peter, Andrew, Paul and Dionysius suffered in Lampsacus in
Mysia. Saint Christina suffered in Tyre, Phoenicia. Saints Heraclius,
Paulinos and Bonedimos or Monedimos probably suffered in Nobiodunum in
Scythia, now called Isaksoa. This occurred in the year 250 A.D. According to
some the date is uncertain. One website mentions Dionysia, which must be a
mistake (obviously Dionysius is ment here).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Petrus,
Glycerius de Presbyter, Mardonius, Dorotheus de Prefect,
Zeno, Theophilus de Diaken, Mygdonius, Domna, Indus, Gorgonius en de 20.000
Martelaren van Nicomedia
|
Alle Martelaren van Nicodemia, ongeveer 20.000, werden
levend verbrand terwijl ze verzameld waren in de kerk. Dit gebeurde in het
jaar 303 tijdens het regime van Diocletianus en Maximianus. Volgens Eusebius
werden alle Christenen, die toen in Nicomedia woonden, gedood volgens
keizerlijk besluit. Sommigen werden gedood door het zwaard, anderen door
vuur. Zowel mannen als vrouwen wierpen zichzelf in het vuur. Behalve deze
20.000 martelaren die in de kerk werden verbrand, worden ook de volgende
heiligen, die werden gedood tijdens dezelfde vervolging, vandaag herdacht:
Indus, Gorgonius en Petrus, die in zee werden geworpen, Glycerius de
Presbyter en Mardonius, die werden verbrand, Dorotheus de Prefect en Zeno,
die werden onthoofd, Theophilus de Diaken, die werd gestenigd, Mygdonius, die
levend begraven werd, en Domna, een afgodspriesteres, die in Christus
geloofde en was gedoopt, die werd onthoofd en in het vuur geworpen.
|
All the Martyrs
of Nicodemia, about 20.000, were burned alive while they were gathered in
church. This happened in the year 303 during the reign of Diocletian and
Maximian. According to Eusebius all Christians then living in Nicomedia, were
slain by imperial decree. Some were killed by the sword, others by fire. Both
men and women cast themselves into the fire. Besides those 20.000 martyrs who
were burned in church, also the following saints, who were slain in the same
persecution, are commemorated today: Indus, Gorgonius and Peter, who were
cast into the sea, Glycerius the Presbyter and Mardonius, who were burned,
Dorotheus the Prefect and Zeno, who were beheaded, Theophilus the Deacon, who
was stoned, Mygdonius, who was buried alive, and Domna, a priestess of the
idols who believed in Christ and was baptized, who was beheaded and cast into
the fire.
|
28 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Petrus de
priester,
Basilius (diaken), Chariton (monnik), Comasius (Komassios)
(monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of
Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (Nikephoros)
(priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop),
Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van Tiberiopolis
(Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two
names is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Petrus van
Sebaste
|
Zijn moeder Emilia, zijn grootmoeder Macrina, en zijn
broers en zuster Macrina de Jongere, Basilius de Grote, Gregorius van Nyssa
en Naucratius zijn allen Heiligen van de Kerk. Volgens sommigen was ook
Theosebia, de diakonesse, zijn zuster. Haar identificatie is echter
dubbelzinnig (>>>zie Theosebia, 10 januari). Sint Petrus was het
jongste lid van het gezin en werd geboren in 340 in Caesarea, Cappadocië.
Nadat zijn vader stierf toen Petrus een kind was, werd hij opgevoed en
onderwezen door Sint Macrina. Hij werd monnik in een klooster in Armenië aan
de Iris Rivier, dat was gesticht door zijn ouders e werd geleid door zijn
broer Basilius. In het jaar 362 werd hij abt van het huis. In het jaar 380 werd
hij tot Bisschop van Sebastea verordend. Hij stierf een natuurlijke dood in
391 in Sebastea.
|
His mother
Emilia, his grandmother Macrina, and his brothers and sister Macrina the
Younger, Basil the Great, Gregory of Nyssa and Naucratius are all Saints of
the Church. According to some, also Theosebia, the deaconess, was his sister.
However her identification is ambiguous (>>>see Theosebia, January
10). Saint Peter was the youngest member of the family and was born in 340 in
Caesarea, Cappadocia. After his father died when Peter was an infant, he was raised and educated by
Saint Macrina. He became monk in a monastery in Armenia on the Iris River,
that had been founded by his parents and was headed by his brother Basil. In
the year 362 he became abbot of the house. In the year 380 he was ordained
Bishop of Sebastea. He died in 391 in Sebastea of natural causes.
|
09 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Phaeina
(Thaina, Phaine, Falina)
Alexandria (Alexandra), Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona
en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden, en Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DM
Ý
|
Phaine
(Phaeina, Thaina, Falina)
Alexandria (Alexandra), Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona
en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden, en Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DM
Ý
|
Phanourius (Fanourius)
de Nieuw Gevondene
|
|
|
27 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
CDFH
I
Ý
|
Phelikos (Felikos, Felix)
Metgezel van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar
Hippolytus (Ippolytos), priester van de Kerk van Rome, de martelaren
Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en gevangenisbewaarders met
hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura, Avra) de maagd en haar 20
metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares, Commodus (Komodos), Cyprus
(Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of Kyrinos) de bisschop, Eusebius,
Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus) (Erkoulios of Erkoulinos),
Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus de presbyter, Mennas
(Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus (Roustikos), Stiracius
(Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius (Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van Sint
Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Pherbutha (Tarbula),
de zus van Simeon Barsabae,
en Abdaiklas (Abdechalas, Habdelai), Ananias, Khusdazades
(Usphazanes, Usthazanes) de Eunuch, Phusikos (Pusei), diens
dochter Askritea, Azates en ca 1.250 anderen, waaronder 100
bisschoppen, priesters en diakenen, Martelaars en metgezellen van Simeon,
Aartsbisschop van Seleucia
|
Sint Simeon was Aartsbisschop van Seleucia-Ctesiphon in
Perzië, tijdens het regime van Koning Sapor. Hij stierf als martelaar op
Goede Vrijdag in het jaar 341 of 344, vergezeld door zijn twee presbyters
Abdaiklas en Ananius, de keizer’s eunuch Ustazan, de keizerlijke hofbediende
Phusikos en diens dochter Askritea en nog 1.000 andere martelaren. In de
dagen darana werden nog eens 100 of 150 martelaren afgeslacht, waaronder
Azates de Eunuch, een naaste medewerker van de keizer, en Pherbutha (Tarbula), de zus
van Simeon. De meeste martelaren werden onthoofd, sommigen doormidden
gezaagd.
|
Saint Simeon was Archbishop of
Seleucia-Ctesiphon in Persia, in the time of King Sapor. He suffered
martyrdom on Great Friday in the year 341 or 344, accompanied by his two
presbyters Abdaiklas and Ananius, the emperor’s eunuch Ustazan, the emperor's
court clerk Phusikos and his daughter Askritea and another 1.000 martyrs. In
the days after another 100 or 150 more martyrs were slained, amongst others
Azates the Eunuch, a close official to the emperor, and Pherbutha (Tarbula), the sister of Simeon. Most of the
martyrs were beheaded, some sawn in half.
|
17 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
J
Ý
|
Philaret de Genadige
|
Sint Philaret was een inwoner van Paphlagonië in
Klein-Azie. Hij was een virtuoze Christenleek, die wettig getrouwd was en een
familie grootbracht. Hij stond bekend om zijn vrijgevigheid aan allen in
nood. In korte tijd verloor Sint Philaret al zijn bezittingen, op zijn
familie, zijn huis en een paar stuks vee na. Toch bleef hij vrijgevig voor de
armen, ondanks de nood van zijn familie, en God herstelde zijn voorspoed vele
malen. Sint Philaret voorzag de dag van zijn dood en overleed in
Constantinopel in het jaar 789.
|
Saint Philaret
was a native of Paphlagonia in Asia Minor. He was a virtuous Christian
layman, who lived in lawful wedlock and raised a family. He was renowned for
his generosity to all in need. In a short space of time he lost all of his
possessions, but his family, his home, and a little livestock. Yet he
remained generous to the poor, despite the need of his family, and God
restored his prosperity to him many times over. Saint Philaret foresaw the
day of his death, and reposed in Constantinople in the year 789.
|
01 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Philecus (Felix),
Peregrinus, Basilius, Innocent en Hermes, Metgezellen
van Isaurus de Martelaar
|
Sint Isaurus en zijn metgezellen Basilius, Innocent,
Hermes, Philecus (Felix) en Peregrinus waren martelaren in Apollonia,
Macedonië tijdens het regime van Keizer Numerianus (283-284). De zes vrienden
kwamen uit Athene en zochten hun toevlucht in een grot in Apollonia. Toen ze
werden opgepakt en voor de sub-prefect Tripontio werden gebracht, probeerde
hij hen op alle mogelijke manieren te laten offeren aan de afgoden, maar dat
weigerden ze te doen. Toen moesten ze vele wrede martelingen ondergaan. Maar
in plaats van afstand te doen van hun geloof, lukte het hen velen tot het
christelijke geloof te brengen. Uiteindelijk werden ze onthoofd.
|
Saint Isaurus
and his companions Basil, Innocent,
Hermes, Philecus (Felix) and Peregrinus were martyrs in Apollonia, Macedonia
during the reign of Emperor Numerianus (283-284). The six friends were from
Athens and took refuge in a cave in Apollonia. When they were captured and
brought before the sub-prefect Tripontio, he tried in every way to make them
sacrifice to the idols, but they refused to do so. Then they had to endure a
lot of cruel tortures. But instead of renouncing their faith, they achieved
to bring many in the christian faith. Finally they were decapitated.
|
17 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
D
Ý
|
Philemon,
en Archippus, Apostelen van de 70, en Apphius, de vrouw
van Philemon
|
Archippus was één van de 70 Apostelen. In de stad Colossae
was het centrum van het Christendom in het huis van Philemon, waar Christenen
samenkwamen voor gebed. In die tijd maakten de apostelen hun discipelen
bisschoppen. Sommige van hen op permanente plaatsen en anderen als
missionarissen eizend naar verschillende plaatsen. Philemon was één van de
missionarissen. Apphia, Philemon's vrouw, ontving en diende in de kerk in hun
huis. Tijdens een heidens feest kwamen alle Christenen in Colossae samen in
het huis van Philemon voor gebed. De heidenen, die hiervan hoorden, sleepten
alle Christenen, en Philemon, Apphia en Archippus als leiders, mee en
arresteerden hen. Eerst werden ze afgeranseld. Daarna werden ze tot hun
middel begraven en ze begonnne hen te stenigen. Zo doodden ze Philemon en Apphia.
Archippus werd amper levend uit de kuil gehaald en hij werd overgelaten aan
het vermaak van de kinderen, die hem met messen doorstaken tot ook hij
stierf.
Archippus, Philemon en Apphia worden ook herdacht op 22
november.
Archippus en Philemon worden ook herdacht op 4 januari
(Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
Op sommige websites wordt Apphius genoemd in plaats van
Apphia. Dit is een vergissing.
|
Archippus was
one of the 70 Apostles. In the town of Colossae the center of Christianity
was in the home of Philemon, were Christians gathered for prayer. At that
time the apostles ordained their disciples as bishops. Some of them in
permanent places and others as missionaries traveling to various places.
Philemon was one of the missionaries. Apphia, Philemon's wife, hosted and
served in the church at their home. At the time of a pagan feast all the
Christians in Colossae gathered in the home of Philemon for prayer. The
pagans, learning of this gathering, rushed and seized all the Christians, and
Philemon, Apphia and Archippus as leaders. At first they were whipped.
Afterwards they were buried up to their waists and they began to stone them.
Thus they killed Philemon and Apphia. Archippus was removed from the pit
barely alive and he was left to the amusement of the children, who pierced
him throughout with knives till he died too.
Archippus,
Philemon and Apphia are also commemorated on the 22nd of november.
Archippus and
Philemon are also commemorated on the 4th of january (Synaxis of
the 70 Apostles/Disciples).
On some websites
Apphius is mentioned instead of Apphia. This is a mistake.
|
19 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DK
Ý
|
Philemon,
Onesimos en Archippus
|
Synaxis van de Apostelen
Archippus, Philemon and Onesimus.
|
Synaxis of the
Apostles Archippus, Philemon and Onesimus.
|
06 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DH
Ý
|
Philemon,
Archippus en Apphius, de Apostelen,
en Onesimus, Discipelen van Paulus
|
Philemon kwam uit Colossae, een stad in Phrygië. Hij was
een rijk en edel man. Apphia was \ijn vrouw. Archippus werd Bisschop van de
Kerk in Colossae. Alledrie waren Discipelen van Paulus de Apostel. Onesimus
was voorheen een ongelovige en een slaaf van Philemon. Hij stal een paar van
zijn schepen en vluchtte naar Rome. Toen de Apostel Paulus hem daar vond,
leidde hij hem naar het rechte pad en stuurde hem terug naar zijn meester Philemon.
Paul schreef een brief aan Philemon (één van de 14 brieven van Paulus). In
deze brief beval hij Onesimus bij zijn meester aan en herenigde de twee. He
wordt beweerd dat Onesimus later tot bisschop werd gemaakt (die in
Griekenland vereerd wordt als de patroonheilige van de gevangenen), maar he
is niet zeker of dit dezelfde Onesimus is. Al deze Heiligen werden dood
gestenigd door de afgodaanbidders. Sint Onesimus wordt ook herdacht op 15
februari. Archippus, Philemon en Apphia worden ook herdacht op 19
februari. Archippus, Philemon en Onesimus worden ook herdacht op 4 januari
(Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
Op sommige websites wordt Apphius genoemd in plaats van
Apphia. Dit is een vergissing.
|
Philemon was
from Colossae, a city of Phrygia. He was a wealthy and noble man. Apphia was
his wife. Archippus became Bishop of the Church in Colossae. All three were
disciples of Paul the Apostle. Onesimus was formerly an unbeliever and a
slave of Philemon. He stole certain of his vessels and fled to Rome. When the
Apostle Paul found him there, he guided him onto the path of virtue and sent
him back to his master Philemon. Paul wrote an epistle to Philemon (one of
the 14 epistles of Paul). In this epistle he commended Onesimus to his master
and reconciled the two. It is said that Onesimus was later made a bishop (who
in Greece is honoured as the patron Saint of the imprisoned), but it is not
certain if this is the same Onesimus. All these Saints were stoned to death
by the idolaters. Saint Onesimus is also commemorated on the 15th february.
Archippus,
Philemon and Apphia are also commemorated on the 19th of february. Archippus,
Philemon and Onesimus are also commemorated on the 4th of january
(Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
On some websites
Apphius is mentioned instead of Apphia. This is a mistake.
|
22 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFHI
JK
Ý
|
Philemon
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Philemon was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”.
|
Philemon was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Philemon de musicus,
Arianus en Apollonius, Martelaren, en hun Metgezellen
|
Tijdens het regime van Diocletianus vervolgde rechter
Arianus de Christenen van Egypte wreed. Hij pakte Apollonius op en dreigde
hem met martelingen. Apollonius, die bang was, kocht Philemon om, een bekende
heidense musicus, om aan de afgoden te offeren in Apollonius’ plaats, vermomd
in zijn kleren. Toen Philemon voor de afgodsbeelden verscheen, maakte hij het
teken van het Kruis. Nadat hij de tempel uit kwam begon hij te schreeuwen dat
hij een Christen was. Later onderging Philemon verschrikkelijke martelingen
hierom. Regen viel uit de hemel en doopte hem. Uiteindelijk werden Philemon
en Apollonius onthoofd door rechter Arianus. Toen Arianus, die een blind oog
had, op een wonderbaarlijke manier werd genezen aan het graf van Philemon,
werd hij zelf een Christen. Arianus werd ter dood veroordeeld door Keizer
Diocletianus en werd gedood samen met vier soldaten, die zichzelf ook Christen
verklaard hadden.
|
During the reign of
Diocletian judge Arian cruelly persecuted the Christians of Egypt. He seized
Apollonius and threatened him with tortures. Apollonius, who was afraid,
bribed Philemon, a well-known pagan musician, to offer sacrifices to the
idols in Apollonius’ place, disguised in his clothes. When Philemon appeared
before the idols, he made the sign of the Cross. After he came out of the
temple he began to shout that he was a Christian. Later Philemon endured
horrible tortures for this. Rain fell from heaven and baptized him. Finally
Philemon and Apollonius were beheaded by judge Arian. When Arian, who had a
blind eye, was healed in a miraculous manner at Philemon's grave, he himself
became a Christian. Arian was condemned to death by Emperor Diocletian and
was slain with four soldiers, who also declared themselves Christians.
|
14 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Philemon,
Antipater, Artemas, Magnus, Rufus, Thaumasius, Theodotos,
Theognis en Theosticus, de Negen Monnik-Martelaren van Cyzicus
|
De Negen Monnik-Martelaren van Cyzikos waren Theognis (Theognes), Rufus, Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas (Arcemas),
Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) en
Philemon. Ze kwamen uit verschillende gebieden. Ze
weigerden aan afgoden te offeren of Christus te loochenen. Hierom werden ze
wreed gemarteld en uiteindelijk samen onthoofd in Cyzicus, een stad in
Klein-Azië aan de zuidkust van de Zee van Marmara, waarschijnlijk onder de
tiran Licinius rond het jaar 322-323, volgens anderen in de 3e eeuw.
|
The Nine Monk-Martyrs of Cyzikos were Theognis (Theognes), Rufus,
Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas
(Arcemas), Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) and Philemon. They were from various
regions. They refused to
offer sacrifice to idols or to deny Christ. For this they were harshly
tortured and finally beheaded together in Cyzicus, a city in Asia Minor on the southern coast of
the Sea of Marmara, probably under the tyrant Licinius around the year
322-323, according to others in the 3rd century.
|
Griekse kalender:
Greek Calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic Calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Philippus (Filippus)
van Bethsaida
de Alombekende Apostel
|
Sint Philippus was 1 van de 12 Apostelen en kwam van
Bethsaida in Galilee. Hij was een landgenoot van Andreas en Petrus. Hij werd
onderwezen in de leer van de Wet en bestudeerde de profetische boeken.
Daarom, toen Jezus hem riep als Apostel, ging hij meteen naar Nathanael en
zei hem dat ze Hem gevonden hadden, waover Wie Mozes in de Wet en de Profeten
schreven: Jezus van Nazareth, de zoon van Jozef. Hij preekte het christendom
in vele delen van Klein-Azië, onderging veel leed en werd uiteindelijk
ondersteboven gekruisigd in Hierapolis in Phrygië.
|
Saint Philip was
one of the Twelve, and was from Bethsaida of Galilee. He was a compatriot of
Andrew and Peter. He was instructed in the teachings of the Law, and studied
the prophetic books. Therefore, when Jesus called him to be an apostle, he
immediately went to Nathanael and said to him, that they found Him of Whom
Moses in the Law and the Prophets wrote: Jesus of Nazareth, the son of
Joseph. He preached Christianity throughout many parts of Asia Minor,
suffered many things, and was finally crucified upside down in Hierapolis of
Phrygia.
|
14 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
ABCD
FHIJ
K
Ý
|
Philippus (Filippus),
Andreas, Bartholomeus, Jacob (zoon van Alphaeus), Jacob
(zoon van Zebedee), Johannes de Theoloog en Evangelist, Judas Lebbaeus
(Thaddaeus), Mattheus de Evangelist (Levi), Matthias, Simon (Petrus), Simon
de Canaaniet (“de Zeloot”) en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Philippus (Filippus)
van Caesaria
Apostel, 1 van de 7 Diakenen
|
Sint Philippus had 4 dochters die profeteerden en kwam van
Caesarea in Palestina. Hij preekte overal in Samaria. Hij ontmoette de eunuch
van Candace, de Koningin van Ethiopie, toen deze eunuch de profeet Esaias aan
het lezen was. Philippus onderwees en doopte hem. Hij overleed in Tralles in
Klein-Azië tijdens het preken van de Gospel.
Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
Saint Philip had
four daughters that prophesied, and was from Caesarea of Palestine. He
preached throughout Samaria. He met the eunuch of Candace, the Queen of the
Ethiopians, as the eunuch was reading the Prophet Esaias. Philip instructed
and baptized him. He reposed in Tralles of Asia Minor while preaching the
Gospel.
He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
11 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Philippus (Filippus)
van de 7 Diakenen
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Philippus van de 7 Diakenen
was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem
gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij
begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende
landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen
aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd
uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als
“van de Zeventig”:
|
Philip van de 7 Diakenen was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Philippus (Filippus),
Mauricius, Photius en Theodorus, Martelaren van Eugenius,
Vondst van de Relieken
|
|
|
22 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Philologus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Philologus (Philologos) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Philologus
(Philologos) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Philopimen,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros,
Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Philotemon,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander, Athanasius,
Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus, Ecdicius,
Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius, Helianus,
Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus, Melito,
Nicallus, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus, Theodulus,
Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de 40
Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Philothea van Athene
de Rechtschapene
|
Sint Philothei werd geboren in Athene in 1522. Ze kwam uit
een illustere familie. Tegen haar wil trouwde ze met een zeer wrede man. Toen
haar man 3 jaar later stierf, ging Sint Philothei in het klooster op en
raakte bekend om haar vrijgevigheid. Ze vestigde een klooster, waar vele
vrouwen, die door de Moslim-Turken in slavernij werden gehouden en werden
misbruikt, naar haar toe vluchtten voor asiel. De Turkse heersers werden hier
woedend om. Ze kwamen naar haar klooster, sleepten haar met geweld uit de
kerk, en sloegen haar vrselijk. Na een paar dagen overleed ze, in het jaar
1589. Met de Heiligen Hierotheus en Dionysius de Areopagiet wordt Sint
Philothei beschouwd als patroon van de stad Athene.
|
Saint Philothei
was born in Athens in 1522. She was from an illustrious family. Against her
will, she was married to a most cruel man. When her husband died three years
later, Saint Philothei took up the monastic life and became renowned for her
almsgiving. She established a convent, where many women, enslaved and abused
by the Moslem Turks, ran to for refuge. The Turkish rulers became enraged
because of this. They came to her convent, dragged her out of the church by
force, and beat her cruelly. After a few days, she reposed, in the year 1589.
With Saints Hierotheus and Dionysius the Areopagite, Saint Philothei is
considered a patron of the city of Athens.
|
19 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DHM
Ý
|
Philotheus de
Wonderdoener
|
|
|
15 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Philumenus
Martelaar
|
Sint Philumenus stierf als martelaar tijdens het regime
van Aurelianus, in het jaar 270. Toen hij van Lycaonia kwam, terwijl hij een
vracht tarwe naar Galatia vervoerde, werd hij voor Felix, Gouverneur van
Ancyra, gebracht, omdat hij een Christen was. Nadat er nagels in zijn handen,
voeten en hoofd waren geslagen, werd hem bevolen om te rennen. Terwijl hij in
de straten rende, viel hij neer en stierf.
|
Saint Philumenus
contested in martyrdom during the reign of Aurelian, in the year 270. When he
came from Lycaonia, conveying a load of wheat into Galatia, he brought to
Felix, Governor of Ancyra, because he was a Christian. After nails were
driven into his hands, feet, and head, he was commanded to run. While running
in the road, he fell down and died.
|
29 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
bravenet.com
