NAAM
HEILIGE / NAME OF SAINT
|
BIJZONDERHEDEN
|
NOTES
|
NAAMDAG/NAMEDAY
|
INFO
|
Agion Panton
Allerheiligen
All-Saints
|
Agion Panton (Allerheiligen) is een feestdag van de
Orthodoxe Kerk, waarbij alle Heiligen van de kerk, die anoniem zijn gebleven,
collectief worden herdacht. Deze dag wordt gevierd op de Zondag volgende op
(orthodox) Pinksteren.
In Griekenland is het de gewoonte dat iedereen die geen
“eigen” naamdag heeft, zijn of haar naamdag viert met Orthodox Allerheiligen. In Griekenland kun je iemand tot 40 dagen na zijn
of haar naamdag nog feliciteren.
|
Agion Panton
(All-Saints Sunday) is a feast day of the Orthodox Church collectively
commemorating all the Saints of the church who have remained anonymous. This
feast day is celebrated on the Sunday following (orthodox) Pentecost.
In Greece it is
tradition that everybody without their “own” nameday celebrate their nameday
on Orthodox All Saints’ Day. In Greece you can say congratulations till 40
days after the nameday.
|
22 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
14 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
30 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
19 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
10 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
30 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
15 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
07 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015
26 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
11 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
D
Ý
|
Tabitha de Genadige
|
|
|
25 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Tarachus,
Andronicus en Probus, Martelaren
|
|
|
12 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Tarasius
Aartsbisschop van Constantinopel
|
Sint Tarasius was de zoon van één van de belangrijkste
prinsen in Constantinopel. Hij was oorspronkelijk een consul en eerste van de
Keizer’s persoonlijke raadgevers. In het jaar 784 werd hij tot Patriarch van
Constantinopel gekozen. Hij riep het Zevende Oecumenische Concilie bijeen.
Hij overleed in het jaar 806.
|
Saint Tarasius
was the son of one of the foremost princes in Constantinople. He was
originally a consul and first among the Emperor's private counsellors. In the
year 784, he was elected Patriarch of Constantinople. He convoked the Seventh
Ecumenical Council. He reposed in the year 806.
|
25 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Tarbula (Pherbutha),
de zus van Simeon Barsabae,
en Abdaiklas (Abdechalas, Habdelai), Ananias, Khusdazades
(Usphazanes, Usthazanes) de Eunuch, Phusikos (Pusei), diens
dochter Askritea, Azates en ca 1.250 anderen, waaronder 100
bisschoppen, priesters en diakenen, Martelaars en metgezellen van Simeon,
Aartsbisschop van Seleucia
|
Sint Simeon was Aartsbisschop van Seleucia-Ctesiphon in
Perzië, tijdens het regime van Koning Sapor. Hij stierf als martelaar op
Goede Vrijdag in het jaar 341 of 344, vergezeld door zijn twee presbyters
Abdaiklas en Ananius, de keizer’s eunuch Ustazan, de keizerlijke hofbediende
Phusikos en diens dochter Askritea en nog 1.000 andere martelaren. In de
dagen darana werden nog eens 100 of 150 martelaren afgeslacht, waaronder
Azates de Eunuch, een naaste medewerker van de keizer, en Pherbutha (Tarbula), de zus
van Simeon. De meeste martelaren werden onthoofd, sommigen doormidden
gezaagd.
|
Saint Simeon was
Archbishop of Seleucia-Ctesiphon in Persia, in the time of King Sapor. He
suffered martyrdom on Great Friday in the year 341 or 344, accompanied by his
two presbyters Abdaiklas and Ananius, the emperor’s eunuch Ustazan, the
emperor's court clerk Phusikos and his daughter Askritea and another 1.000
martyrs. In the days after another 100 or 150 more martyrs were slained,
amongst others Azates the Eunuch, a close official to the emperor, and
Pherbutha (Tarbula), the sister of Simeon. Most of the
martyrs were beheaded, some sawn in half.
|
17 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
J
Ý
|
Tatiana
Martelares van Rome
|
Sint Tatiana was de dochter van een consul van Rome. Ze
werd een Diakonesse van de Kerk. Omdat ze een Christin was, onderging ze vele
martelingen. Ze werd onthoofd tijdens het regime van Alexander Severus
(111-135).
|
Saint Tatiana was
the daughter of a consul of Rome. She became a deaconess of the Church.
Because she was a Christian, she endured many torments. She was beheaded
during the reign of Alexander Severus (111-135).
|
12 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Tecusa (Thecusa)
Alexandria (Alexandra), Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona
en Phaeina (Thaina, Phaine, Falina), de 7 Heilige Maagden, en
Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Tercias (Tertios)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Tertios (Tertius, Tercias) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van
Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden
voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf
Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de
loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige
Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd
altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”.
|
Tertios (Tertius,
Tercias) was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Terentius
Bisschop van Iconius
Hiero-Martelaar
|
|
|
21 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
D
Ý
|
Terentius
en Eunice, Martelaren
|
It is unknown from what
country these Martyrs originated, nor in what time they lived. They endured
many bitter torments, after which they were beheaded.
|
It is unknown
from what country these Martyrs originated, nor in what time they lived. They
endured many bitter torments, after which they were beheaded.
|
28 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Terentius,
Pompius (Pompilius), Maximus, Macarius, Afrikanus,
Alexander, Theodorus, Zenon en hun Metgezellen, de 40 Martelaren van
Carthage, Afrika
|
Afrikanos, Terentios, Pompeius, Maximos, Makarios,
Alexander, Theodorus en hun metgezellen waren allen afkomstig uit Afrika.
Deze heilige martelaren leden voor het geloof onder Keizer Decius (249-251)
en werden onthoofd in Carthago in 251. Keizer Theodosius (379-395) gaf
opdracht hun heilige relieken te plaatsen in het martyrium van Sint Euphemia
in Petra bij Constantinopel. De precieze namen van de andere martelaren zijn
niet met zekerheid bekend. Mogelijk zijn hun namen te vinden onder:
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis
(Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas,
Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas,
Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion,
Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles,
Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika, die ook op 10 april worden
herdacht (>>>zie één van deze namen voor meer informatie).
|
Afrikanos,
Terentios, Pompeius, Maximos, Makarios, Alexander, Theodorus and their
companions were all natives of Africa. These holy martyrs suffered for the
faith under Emperor Decius (249-251) and were beheaded in Carthage in 251.
Emperor Theodosius (379-395) ordered that their holy relics had to be placed
in the martyrium of Saint Euphemia in Petra near Constantinople. The exact
names of the other martyrs are not known for sure. Possibly their names can
be found here: Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides,
Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias,
Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon and Zenon, the 40 Martyrs of Africa, who are also
commemorated on april 10 (>>>see one of these names for more
information).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Terentius,
Antigonus, Lucianus, Nicomedes en Theophanus, Martelaren
|
Nog geen nadere informatie beschikbaar. Deze Heiligen zijn
onbekend in de Synaxaria en de Menaia. Ze worden genoemd in de Parijse Kodika
1578 zonder biografie.
|
No further
information available yet. These Saints are unknown in the Synaxaria and the
Menaia. They are mentioned in the Parisian Kodika 1578 without biography.
|
17 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Terpsichore,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Thaleia, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Tertios
Martelaar
|
Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
He is also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
10 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
J
Ý
|
Tertios,
Artemas, Cleopas, Justus en Marcus van de 70 Apostelen
|
St. Artemas was Bisschop van Lystra in Lycaonië, en
overleed in vrede.
St. Cleopas is één van de Zeventig Apostelen. Het was door
hem dat Christus verscheen op de weg naar Emmaus.
St. Justus (ook bekend als Joses, Joseph of
Barsabas Justus) was een zoon van Joseph de Toegezegde en zijn eerste vrouw
Salome, samen met Jacobus de Rechtschapene, Judas en Simon. Hij was kandidaat
als vervanger voor Judas Iscariot, maar werd niet gekozen. Hij werd Bisschop
van Eleutheropolis en stierf als martelaar.
St. Marcus (of Johannes Marcus) is de auteur van de
Gospel van Marcus en de metgezel van de Apostel Paulus. Hij is de stichter
van de Kerk van Alexandrië en wordt beschouwd als de eerste paus daar. Hij
wordt ook herdacht op 25 April en op
27 September met Aristarchus en Zenas.
St. Tertius (ook Tertios) schreef de brief van
Apostel Paulus aan de Romeinen neer. Hij was Bisschop van Iconium en stierf
als martelaar. Hij wordt ook herdacht op 10 November.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus en Tertius worden
ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
St. Artemas was
Bishop of Lystra in Lycaonia, and reposed peacefully.
St. Cleopas is
numbered among the Seventy Apostles. It was to St. Cleopas that Christ
appeared on the road to Emmaus.
St. Justus
(also known as Joses, Joseph or Barsabas Justus) was a son of Joseph the
Betrothed and his first wife Salome, along with James the Just, Jude and
Simon. He was a candidate to replace Judas Iscariot, but was not chosen. He
became Bishop of Eleutheropolis and died as a martyr.
St. Mark (or
John Mark) is the author of the Gospel of Mark and the companion of the
Apostle Paul. He is the founder of the Church of Alexandria and is regarded
as its first pope. He is also commemorated on April 25 and on September 27
with Aristarchus and Zenas.
St. Tertius
(also Tertios) wrote down the Apostle Paul's letter to the Romans. He was
Bishop of Iconium and died as a martyr. He is also commemorated on November
10.
Artemas, Cleopas, Justus, Marcus and Tertius are also commemorated on the 4th of
january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Tertios (Tercias)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Tertios (Tertius, Tercias) was één van de 70 Discipelen en Apostelen van
Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden
voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen,
die in verschillende landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van
de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en
hun aantal werd uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar
hen verwezen als “van de Zeventig”.
|
Tertios (Tertius,
Tercias) was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Thaddeus
van de 70 Apostelen
|
Sint Thaddaeus was een Jood van ras, en kwam uit Edessa.
Toen hij naar Jeruzalem kwam, werd hij een discipel van Christus. Later ging
hij terug naar Edessa, waar hij Abgar catechizeerde en doopte, en preekte in
Mesopotamië. Hij eindigde zijn leven in martelaarschap. Volgens sommigen is
hij één van de Twaalf Apostelen ("Lebbaeus, wiens achternaam was
Thaddaeus"). Volgens anderen is hij één van de Zeventig Apostelen. Hij wordt
ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
Saint Thaddaeus
was a Jew by race, and was from Edessa. When he came to Jerusalem, he became
a disciple of Christ. Later he returned to Edessa, where he catechized and
baptized Abgar, and preached in Mesopotamia. He ended his life in martyrdom.
According to some, he is one of the Twelve Apostles ("Lebbaeus, whose
surname was Thaddaeus"). According to others, he is one of the Seventy
Apostles. He is also commemorated on the 4th of january (Synaxis of
the 70 Apostles/Disciples).
|
21 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Thaddeus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Thaddeus (soms verward met Judas
van de Twaalf) was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”.
|
Thaddeus (sometimes confused with Jude of the Twelve) was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Thaddeus
(Judas Lebbaeus)
de Apostel
|
Sint Judas was één van de Twaalf Apostelen. Door Lukas
werd hij Judas genoemd, de broer van Jacob de Broer van Christus, en daarmee
ook een familielid van Christus. Maar door Mattheus wordt hij Lebbaeus
genoemd, met de achternaam Thaddaeus (niet de Thaddaeus die het lijden genas
van Abgar). Marcus noemt hem Thaddeus, en in Handelingen wordt hij Barsabas
genoemd, wat gebruikelijk was in die tijd. Sint Judas preekte in Mesopotamië,
Arabië, Idumea en Syrië. Beweerd wordt, dat hij de marteldood stierf in
Beirut in het jaar 80. Hij wordt ook herdacht op 30 Juni.
|
Saint Jude was
one of the Twelve Apostles. By Luke he was called Jude, the brother of James
the Brother of Christ, and therefore also a kinsman of Christ. But by Matthew
he is called Lebbaeus, surnamed Thaddaeus (not the Thaddaeus who healed the
suffering of Abgar). Mark calles him Thaddeus, and in Acts he is called
Barsabas, which was customary at that time. Saint Jude preached in
Mesopotamia, Arabia, Idumea, and Syria. It is said, that he was martyred in
Beirut in the year 80. He is also commemorated on June 30.
|
19 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Thaddeus
(Judas Lebbaeus),
Andreas, Bartholomeus, Jacob (zoon van Alphaeus), Jacob
(zoon van Zebedee), Johannes de Theoloog en Evangelist, Mattheus de
Evangelist (Levi), Matthias, Philippus, Simon (Petrus), Simon de Canaaniet
(“de Zeloot”) en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was also
the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and Matthew
the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James the son
of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of James,
the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"), and
Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Thaina
(Phaeina, Phaine, Falina)
Alexandria (Alexandra), Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona
en Tecusa (Thecusa), de 7 Heilige Maagden, en Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Thalassius
en Limnaeus
|
|
|
22 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Thaleia,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Theano, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Thalelaeus de Zilverloze
Martelaar
|
Sint Thalleleus kwam uit het gebied van Libanon in
Phoenicië. Hij was de zoon van Berucius, een Christelijke bisschop, en
Romula. Hij werd opgevoed in vroomheid, en opgeleid als arts. Tijdens de
vervolging door Numerianus vertrok Sint Thalleleus naar Cilicië. In Anazarbus
verstopte hij zichzelf in een olijfbosje. Maar hij werd opgepakt en naar
Aegae in Cilicië naar Theodorus, de heerser, gebracht. Na vele martelingen
werd hij uiteindelijk onthoofd in het jaar 284. Sint Thalleleus is één van de
Heilige Zilverlozen.
|
Saint Thalleleus
was from the region of Lebanon in Phoenicia. He was the son of Berucius, a
Christian bishop, and Romula. He was raised in piety, and trained as a
physician. During the persecution of Numerian, Saint Thalleleus departed to
Cilicia. In Anazarbus he hid himself in an olive grove. But he was seized and
taken to Aegae of Cilicia to Theodore, the ruler. After many torments, he was
finally beheaded in the year 284. Saint Thalleleus is one of the Holy Unmercenaries.
|
20 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Thaumasius
(Thaumasilas),
Antipater, Artemas, Magnus, Rufus, Theodotos, Theognis,
Theosticus en Philemon, de Negen Monnik-Martelaren van Cyzicus
|
De Negen Monnik-Martelaren van Cyzikos waren Theognis (Theognes), Rufus, Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas (Arcemas),
Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) en
Philemon. Ze kwamen uit verschillende gebieden. Ze
weigerden aan afgoden te offeren of Christus te loochenen. Hierom werden ze
wreed gemarteld en uiteindelijk samen onthoofd in Cyzicus, een stad in
Klein-Azië aan de zuidkust van de Zee van Marmara, waarschijnlijk onder de
tiran Licinius rond het jaar 322-323, volgens anderen in de 3e eeuw.
|
The Nine Monk-Martyrs of Cyzikos were Theognis (Theognes), Rufus,
Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas
(Arcemas), Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) and Philemon. They were from various
regions. They refused to
offer sacrifice to idols or to deny Christ. For this they were harshly
tortured and finally beheaded together in Cyzicus, a city in Asia Minor on the southern coast of
the Sea of Marmara, probably under the tyrant Licinius around the year
322-323, according to others in the 3rd century.
|
Griekse kalender:
Greek Calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic Calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Thea,
Oulalentine en Paulus
|
|
|
18 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theano,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theonoe,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Thecla
Gelijke van de Apostelen
Proto-Martelares
|
|
|
24 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFHI
JK
Ý
|
Thecla,
Timotheus en Agapius
|
De Martelaren Timotheus, Agapios en Thekla stierven de
martelaarsdood in 304 (volgens sommigen 306). Sint Timotheus was een inwoner
van de stad Caesarea in Palestina en diende de Kerk als leraar in Gaza. In de
tijd van de Christenvervolging onder de co-keizers Diocletianus (284-305) en
Maximianus (284-305), werd Sint Timotheus voor het gerecht gebracht door
gouverneur Urbanus. Omdat Sint Timotheus bekende een Christen te zijn, werd
hij wreed gemarteld en uiteindelijk gedood. In dezelfde stad (amphiteater van
Caesarea, Palestina) en hetzelfde jaar leden de Martelaren Agapios van
Palestina en Thekla van Palestina. Thekla was geboren in Bizya. Together with Agapius she was thrown to the wild
beasts and torn to pieces, under Emperor Maximianus (265-310).
|
The Martyrs
Timothy, Agapios and Thekla suffered martyrdom in the year 304 (according to
some 306). Saint Timothy was a native of the city of Caesarea Palestine and
served the Church as a teacher in Gaza. During the time of persecution
against Christians under the co-emperors Diocletian (284-305) and Maximian
(284-305), Saint Timothy was brought to trial by the governor Urban. Because
Saint Timothy confessed being a Christian he was subjected to cruel torture
and was killed eventually. In the same town (amphiteater of Caesarea,
Palestine) and year suffered the Martyrs Agapios of Palestine and Thekla of
Palestine. Thekla was born in Bizya. Together with Agapius she was thrown to
the wild beasts and torn to pieces, under Emperor Maximianus (265-310).
|
19 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Thecusa (Tecusa)
Alexandria (Alexandra), Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona
en Phaeina (Thaina, Phaine, Falina), de 7 Heilige Maagden, en
Theodotus van Ancyra
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Themelius,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas,
Maximianus, Nicander, Nikon, Ostrychius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Themistocleus
|
|
|
21 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
FHI
Ý
|
Themistokles,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros,
Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles,
Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates,
Sophokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Theoclea
en haar zoon Calliopius, Martelaren
|
Sint Calliopius kwam uit Perga in Pamphylia. Hij was in
vroomheid opgevoed door zijn moeder Theocleia. Toen Maximianus een vervolging
tegen christenen startte, presenteerde Sint Calliopius zichzelf aan Governeur
Maximus in Pompeiopolis in Galatië. Hj onderging vele martelingen. Toen zocht
zijn moeder hem in de gevangenis op en sprak hem moed in. Toen de
driemaal-gezegende Theocleia hoorde dat haar zoon zou worden gekruisigd op
Heilige en Grote Donderdag, kocht zij de tyrannen om, om het één dag uit te
stellen. Op die manier zou Calliopius de Kruisiging van Christus imiteren op
dezelfde dag. Op Heilige en Grote Vrijdag in het jaar 304 werd Sint
Calliopius ondersteboven gekruisigd.
|
Saint Calliopius
was from Perga in Pamphylia. He was brought up in piety by his mother
Theocleia. When Maximian started a persecution against christians, Saint
Calliopius presented himself before the Governor Maximus in Pompeiopolis of
Galatia. He suffered many torments. Then his mother visited him in prison and
encouraged him. When the thrice-blessed Theocleia learned that her son was to
be crucified on Holy and Great Thursday, she bribed the tyrants to defer it
one day. That way Calliopius would imitate the Crucifixion of Christ on the
same day. On Holy and Great Friday in the year 304 Saint Calliopius was
crucified upside down.
|
07 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Theoclites
|
|
|
01 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
I
Ý
|
Theoclites
(voorheen Lampadios),
Victor, Sebastianus de Hertog en Christodulus, metgezellen
van Photine de Samaritaanse, en Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah,
Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis
(Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters
(of dochters) van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen
Domnina) en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
Photine van Sychar, Gelijke-van-de-Apostelen en
Evangelist, of de “vrouw aan de bron”, was de
Samaritaanse vrouw die Christus ontmoette aan de Bron van Jacob bij Sychar (St.
Johannes 4:4-31). Christus gaf haar de naam Photine, haar vroegere naam
is onbekend. Na deze ontmoeting was Photina de eerste om de Gospel te preken.
Ze bekeerde haar zoons en zusters (op sommige websites genoemd als haar
dochters). Volgens sommige websites zijn Victor en
Photinus dezelfde persoon (zoon van Photini), volgens anderen zijn ze twee
verschillende personen. Sommige websites noemen slechts vier zusters, anderen
vijf. De andere martelaren worden soms genoemd, soms niet, en soms slechts een
paar van hen. Haar zoon Victor werd Photinos genoemd na zijn doop.
Photine en haar familie gingen naar Carthaga in Afrika om de Gospel te
preken. Ze werden gearresteerd en naar Rome gebracht gedurende het regime van
Keizer Nero en werden in de gevangenis gegooid. Domnina, de dochter van Nero,
kwam in contact met St. Photina en werd door haar tot het Christelijke geloof
bekeerd. Domnina werd Anthusa genoemd na haar doop en de naam van haar hoofd
dienstmeisje werd veranderd in Stephanida. De chemicus Lampadios, die orders
had de heiligen te vergiftigen, werd ook bekeerd en gedoopt. Zijn naam werd
veranderd in Theoclitos. Na gevangenschap stierven ze allen de
martelaarsdood. Photina werd in een bron gegooid waar ze stierf (66 na Chr.).
Er zijn veel details gevonden over de martelingen en de
dood van de martelaars, behalve van Anthusa (Domnina) en haar dienstmeisjes,
waaronder Stephanida. Misschien is er een verband met Sint Anthusa en haar 12
dienstmeisjes, die worden herdacht op 22 februari (>>>zie Anthusa 22
februari).
Photine en haar metgezellen worden in Griekenland herdacht
op 26 februari (Griekse belangrijkste feest) en 20 maart (Slavische
belangrijkste feest). In de Russisch Orthodoxe Kerk wordt Photine vereerd als
Swetlana (Oekraïne: Svetlana) en in Mexico als La Samaritana.
|
Photine of
Sychar, Equal-to-the-Apostles and Evangelist, or the “woman at the well”, was the Samaritan woman who encountered
Christ at the Well of Jacob near Sychar (St. John 4:4-31). Christ gave
her the name Photine, her former name is not known. After this encountering
Photina was the first to preach the Gospel. She converted her sons and
sisters (on some websites mentioned as her daughters). According to some websites Victor and
Photinus are the same person (son of Photini), according to others they are
two different persons. Some websites mention only four sisters, others five.
The other martyrs sometimes are mentioned, sometimes not, and sometimes only
een few of them. Her son Victor
was called Photinos after his baptism. Photine and her family went to
Carthage in Africa to preach the Gospel. There they were arrested and taken
to Rome during the reign of Emperor Nero and were thrown into prison.
Domnina, the daughter of Nero, came into contact with St. Photina and was
converted to the Christian faith by her. Domnina was called Anthusa after her
baptism and her head servant’s name was changed to Stephanida. The chemist
Lampadios, who had orders to poison the saints, was also concerted and
baptized. His name changed into Theoclitos. After imprisonment they all
suffered martyrdom. Photina was thrown into a well where she died (66).
Many details
were found about the torturing and the death of the martyrs, except for
Anthusa (Domnina) and her servants, amongst which Stephanida. Perhaps there
is a link with Saint Anthusa and her 12 servants, who are commemorated on
february 22 (>>>see Anthusa
February 22).
Photine and her
companions are commemorated in Greece on February 26 (Greek principal feast)
and March 20 (Slavic principal feast). In the Russian Orthodox Church Photine
is venerated as Swetlana (Ukraina: Svetlana) and in Mexico as La
Samaritana.
|
26 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theoclites
(voorheen Lampadios),
Victor, Sebastianus de Hertog en Christodulus, metgezellen
van Photine de Samaritaanse, en Photinus (voorheen Victor) en Joses (Josiah,
Joseph), de twee zonen van Photine de Samaritaanse, Anatola, Phota, Photis
(Photida), Parasceva (Paraskevi), Cyriaca (Kiriaki, Kyriaki), de vijf zusters
(of dochters) van Photine de Samaritaanse, Nero’s dochter Anthusa (voorheen
Domnina) en haar hoofd dienstmeisje Stephanida, metgezellen van Photine de
Samaritaanse van Sychar (Fotini, Swetlana, La Samaritana), “vrouw aan de
bron”, Gelijke-van-de-Apostelen, Groot-Martelares
|
>>>zie Theoclites (voorheen Lampadios) 26
februari
|
>>>see
Theoclites (formerly Lampadios) february 26
|
20 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
Ý
|
Theoctiste,
Eudoxia, Theodora en hun moeder Athanasia, en Cyrus en
Johannes de Wonderdoeners
|
Sint Cyrus leefde tijdens het regime van Diocletanus in
Alexandrië. Vanwege de vervolgingen vluchtte hij naar een kleine monnikengemeenschap
in de Golf van Arabië. Sint
Johannes was soldaat. Toen hij hoorde over Sint Cyrus sloot hij zich bij
hem aan. Ze leidden een leven van deugdzaamheid, genazen iedere ziekte en
kregen de titel “Zilverlozen”. Athanasia en haar dochters werden gevangen
genomen en voor het gerecht gesleept vanwege hun christelijke geloof. Toen
Johannes en Cyrus hen wilden bijstaan, werden zij ook gevangengenomen. Na
vele folteringen werden allen onthoofd in 292. Hun tombe werd een befaamd
pelgrimsoord in Egypte. Het werd gevonden in het gebied van een modern
vakantieoord nabij Alexandrë genaamd Abu Kyr. Cyrus en Johannes worden ook
herdacht op 28 juni (>>>zie Anargiros 28 juni)
|
Saint Cyrus
lived during the reign of Diocletan in Alexandria. Because of the persecutions
he fled to a small community of monks in the Gulf of Arabia. Saint John was a
soldier. When he heard about Saint Cyrus he joined him. They led a life of
virtue, healed every disease and received the title of “Unmercenaries”.
Athanasia and her daughters were arrested and taken to the tribunal because
they were christians. When John and Cyrus wanted to support them, they were
arrested too. After many torments all were beheaded in 292. Their tombe
became a famous place of pilgrimage in Egypt. It was found in the area of a
modern day resort near Alexandria called Abu Kyr. Cyrus and John are also
commemmorated on 28 june (>>>see Anargiros 28 june)
|
31 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theoctistus
Abt van Cucume in Sicilië
|
|
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
J
Ý
|
Theoctistus
en zijn Mede-Strijder en Metgezel in Ascetisme,
Euthymius de Grote
|
|
|
03 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Theoctistus,
Eudoxia en Theodotus, Martelaren
|
|
|
31 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theoctistus (Leontius),
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius,
Helianus, Heraclius, Ile, Johannes, Lisimachus, Melito, Nicallus, Philotemon,
Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius, Smaragdus, Theodulus, Theophilus,
Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de 40 Martelaren van
Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Theodochus,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas,
Maximianus, Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodorus, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theodolus
en Agathopodus, Martelaren
|
|
|
05 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
K
Ý
|
Theodora
(Theodora
Augusta)
de Keizerin
|
Keizerin Theodora kwam uit Paphlagonië en was de dochter van
Marinus, de commandant van een militair regiment. Haar man, Keizer
Theophilus, was de laatste van de Iconoclasten. Zolang haar man leefde,
vereerde ze de ikonen heimelijk. Na zijn dood herstelde ze de publieke
verering van de heilige ikonen. Dit wordt herdacht op de Zondag van de
Orthodoxie, de Eerste Zondag van het Grote Vasten. Ze regeerde 15 jaar lang,
omdat haar zoon Michael nog te jong was. In het jaar 857 ging ze in het
klooster Gastria in Constantinopel, waar ze bleef tot haar dood. Haar intacte
overblijfselen zijn teruggevonden in Corfu, in de Kerk van de Heilige
Theotokos van de Grot, in de hoofdstad van het eiland.
|
The Empress
Theodora was from Paphlagonia and was the daughter of Marinus, the commander
of a military regiment. Her husband, the Emperor Theophilus, was the last of
the Iconoclasts. As long as her husband lived, she privately venerated icons.
After his death, she restored the holy icons to public veneration. This is
commemorated on the Sunday of Orthodoxy, the First Sunday of the Great Fast.
She governed for fifteen years, because her son Michael was stil too young.
In the year 857 she entered a certain convent called Gastria, in
Constantinople, where she lived until she died. Her incorrupt remains are
found in Corfu, in the Church of the Most Holy Theotokos of the Cave, in the
capital city of the island.
|
11 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodora van Alexandria
de Rechtschapene
|
|
|
11 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
ADJK
Ý
|
Theodora,
Theoctiste, Eudoxia en hun moeder Athanasia, en Cyrus en
Johannes de Wonderdoeners
|
Sint Cyrus leefde tijdens het regime van Diocletanus in
Alexandrië. Vanwege de vervolgingen vluchtte hij naar een kleine
monnikengemeenschap in de Golf van Arabië. Sint Johannes was soldaat. Toen hij
hoorde over Sint Cyrus sloot hij zich bij hem aan. Ze leidden een leven van
deugdzaamheid, genazen iedere ziekte en kregen de titel “Zilverlozen”.
Athanasia en haar dochters werden gevangen genomen en voor het gerecht
gesleept vanwege hun christelijke geloof. Toen Johannes en Cyrus hen wilden
bijstaan, werden zij ook gevangengenomen. Na vele folteringen werden allen
onthoofd in 292. Hun tombe werd een befaamd pelgrimsoord in Egypte. Het werd
gevonden in het gebied van een modern vakantieoord nabij Alexandrë genaamd
Abu Kyr. Cyrus en Johannes worden ook herdacht op 28 juni (>>>zie
Anargiros 28 juni)
|
Saint Cyrus
lived during the reign of Diocletan in Alexandria. Because of the
persecutions he fled to a small community of monks in the Gulf of Arabia.
Saint John was a soldier. When he heard about Saint Cyrus he joined him. They
led a life of virtue, healed every disease and received the title of
“Unmercenaries”. Athanasia and her daughters were arrested and taken to the
tribunal because they were christians. When John and Cyrus wanted to support
them, they were arrested too. After many torments all were beheaded in 292.
Their tombe became a famous place of pilgrimage in Egypt. It was found in the
area of a modern day resort near Alexandria called Abu Kyr. Cyrus and John
are also commemmorated on 28 june (>>>see Anargiros 28 june)
|
31 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodorus de Confessor
de Studiet
|
|
|
11 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
J
Ý
|
Theodorus de Goedgekeurde
Discipel van Pachomius
|
Sint Theodorus werd geboren in de Opper-Thebaid. Hij was
de zoon van Christelijke ouders. Toen hij ongeveer 14 jaar oud was, werd hij
lid van de gemeenschap van Sint Pachomius. Hij werd de grootste van zijn
discipelen. Toen Sint Orsiesius Pachomius opvolgde als bestuurder van de
monniken, nam hij Theodorus als zijn mede-abt. Sint Theodorus overleed in het
jaar 368.
|
Saint Theodore
was born in the Upper Thebaid. He was the son of Christian parents. When he
was about fourteen years old, he joined the community of Saint Pachomius. He
became the greatest of his disciples. When Saint Orsiesius succeeded
Pachomius as governor of the monks, he took Theodore as his fellow abbot.
Saint Theodore reposed in the year 368.
|
16 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theodorus de Tyron
(Theodorou Tironos)
Groot-Martelaar
|
Eerste zaterdag van de Vasten.
Eerste zaterdag na Kathara Devtera (Schone
Maandag).
Sint Theodorus kwam uit Amasia in Pontus, en streed onder
het regime van Maximian (286-305). Omdat hij een nieuw geworven rekruut was,
noemden ze hem Tyro, van het Latijnse Tim. Toen bekend werd, dat hij een
Christen was, kwam hij hier moedig voor uit. De heerser gaf hem tijd de zaak
te overdenken en dan te antwoorden, in de hoop dat hij berouw zou krijgen.
Theodorus gaf antwoord door de tempel van Cybele, de “moeder van de goden” in
brand te zetten. Hierom stierf hij de martelaarsdood door vuur.
|
First Saturday
of Fast.
First Saturday
after Kathara Devtera (Clean Monday).
Saint Theodore
was from Amasia of Pontus, and contested during the reign of Maximian (286-305).
Because he was a newly enlisted recruit, they called him Tyro, from the Latin
Tim. When it became known, that he was a Christian, he boldly confessed. The
ruler gave him time to consider the matter and then give answer, hoping that
he would repent. Theodore gave answer by setting fire to the temple of
Cybele, the "mother of the gods". For this he suffered a martyr's
death by fire.
|
17 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
ABDF
IJK
Ý
|
Theodorus Graptus
(de Gebrandmerkte)
van Palestina en van Bithynia
Confessor
|
Sint Theophanus en Sint Theodorus de Gebrandmerkten waren
broers. Ze waren Palestijns van ras. De broers waren monniken in het Klooster
van Sint Sabbas. Theophilus, de laatste van de Iconoclast keizers, had 12
jambische verzen met gloeiende ijzers op hun voorhoofden laten branden. Zo
werden zij "de Gebrandmerkten" genoemd. Hierna stuurde hij hen in
ballingschap, waar Theodorus overleed in het jaar 838. Later, toen de keizer
stierf, werd Theophanus Bisschop van Nicaea in het jaar 842. Beide broers
componeerden vele canons en hymnen. Theophanus wordt herdacht op 11 Oktober
(>>>zie Theophanus Graptus, 11 Oktober).
|
Saint Theophanes
and Saint Theodore the Branded were brothers. They were Palestinian by race.
The brothers were monks at the Monastery of Saint Sabbas. Theophilus, the
last of the Iconoclast emperors, had twelve iambic verses branded by hot
irons on their foreheads. This is how they were called "the
Branded". After this, he sent them into exile, where Theodore reposed in
the year 838. Later, when the emperor died, Theophanes became Bishop of
Nicaea, in the year 842. Both brothers composed many canons and hymns.
Theophanes is commemorated on October 11 (>>>see Theophanes Graptus,
October 11).
|
27 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Theodorus Stratelates van Tyre
(Theodorou
Stratilatou)
Groot-Martelaar
|
Sint Theodorus kwam uit Euchaita in Galatië. Hij woonde in
Heraclea in Pontus. Theodorus was een bekend militair commandant. Toen Keizer
Licinius hoorde, dat Theodorus een Christen was, stuurde hij vanuit Nicomedia
mannen naar hem om hem te vragen voor hem te verschijnen. Sint Theodorus
stuurde echter een boodschap terug, dat het noodzakelijk was, dat Licinius
naar Heraclea zou komen. Licinius deed wat hem was gevraagd, omdat hij
geloofde, dat hij Theodorus van het Christelijke geloof af kon brengen. Toen
ze elkaar ontmoetten in Heraclea, temidden van het publiek, gebood Licinius
Theodorus te offeren aan de afgoden. Maar Theodorus vroeg de keizer
hem de meest waardevolle van zijn goden, de gouden en de zilveren, toe te
vertrouwen. Theodorus wilde hen naar huis meenemen, en beloofde hen de
volgende dag in het openbaar te eren. De Keizer was vol vreugde en voldeed
aan Theodorus’ verzoek. Toen de Heilige de afgodsbeelden mee naar huis had
genomen, brak hij ze in stukken. ‘s Nachts verdeelde hij het goud en zilver
onder de armen. De volgende dag zag een centurion, genaamd Maxentius, een
pauper langskomen, het hoofd van Artemis dragend. Toen hij dit aan Licinius
vertelde, bekende Sint Theodorus dapper, dat hij een Christen was. Licinius was furieus. Nadat hij Sint Theodorus
vele kwellingen had laten ondergaan, liet hij hem kruisigen. Terwijl hij aan
het kruis hing, werd hij verder gemarteld. Zijn edele delen werden afgesneden,
toen werd hij met pijlen beschoten, en nadat zijn ogen werden uitgesneden,
werd hij aan het kruis achtergelaten om te sterven. De volgende dag kwamen
Licinius’ mannen om het lichaam te halen en het in zee te gooien. Maar ze
vonden Sint Theodorus levend en volledig ongeschonden. Dit ziend, keerden
velen zich tot het Christelijke geloof. Toen liet Licinius Theodorus
onthoofden rond het jaar 320. Op 8 Juni werden zijn heilige relieken
teruggebracht naar zijn voorouderlijk huis, wat ook wordt herdacht
(>>>zie Theodorus Stratelates, 8 June)
|
Saint Theodore
was from Euchaita of Galatia. He dwelt in Heraclea of Pontus. Theodore was a
renowned military commander. When the Emperor Licinius heard, that Theodore
was a Christian, he sent men to him from Nicomedia, to ask him to appear
before him. However, Saint Theodore sent back a message, that it was
necessary, that Licinius would come to Heraclea. Licinius did as was asked of
him, because he believed, that he could turn Theodore away from the Christian
faith. When they met in Heraclea, in the midst of the people, Licinius bade
Theodore to sacrifice to the idols. But Theodore asked the emperor to entrust him with the most venerable
of his gods, those of gold and silver. Theodore wanted to take them home, and
promised to honour them in public the following day. The Emperor was filled
with joy, and fullfilled Theodore’s request. When the Saint had taken the
idols home, he broke them in pieces. By night, he distributed the gold and
silver to the poor. The next day, a centurion named Maxentius saw a pauper
pass, carrying the head of Artemis. When he told this to Licinius, Saint
Theodore confessed boldly that he was a Christian. Licinius was in a fury.
After he had Saint Theodore put to many torments, he had him crucified. While
upon the cross, he was further tormented. His privy parts were cut off, then
he was shot with arrows, and after his eyes were cut out, he was left on the
cross to die. The next day Licinius’ men came to take the body and cast it
into the sea. But they found Saint Theodore alive and completely unharmed.
Seeing this, many turned to the Christian faith. Then Licinius had Theodore
beheaded, about the year 320. On June 8 his holy relics were returned to his
ancestral home, which is also commemorated (>>>see Theodorus
Stratelates, June 8)
|
08 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
CDFIJ
Ý
|
Theodorus Stratelates van Tyre
(Theodorou
Stratilatou)
Groot-Martelaar
Translatie van Relieken
|
Sint Theodorus wordt herdacht op 8 Februari
(>>>zie Theodorus Stratelates, 8 Februari).
|
Saint Theodore
is commemorated on February 8 (>>>see Theodorus Stratelates,
February 8).
|
08 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theodorus van Dardanelles
Nieuw-Martelaar
|
|
|
02 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Theodorus van Pergia in Pamphilia
Martelaar
|
|
|
21 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
JK
Ý
|
Theodorus van Sykeon
(Theodorus Sykeotes)
(Theodorus Syceum)
Bisschop van Anastasiopolis
|
Sint Theodorus werd geboren in Sykeon, een dorp in Galatië
in Klein-Azië. Na een bedevaart naar het Heilige Land, werd hij monnik in
Galatië. Rond het jaar 584 werd hij Bisschop van Anastasiopolis in Galatië.
Na 10 jaar vroeg hij om te worden ontheven van de verplichtingen van het
besturen van zijn bisdom. Zijn verzoek werd ingewilligd, maar hij moest zijn
rang van bisschop behouden. Sint Theodorus verrichtte vele wonderen. Hij
ontving ook de macht om zelfs de meest koppige demonen uit te drijven, die
hem "IJzer-vreter" noemden vanwege zijn strenge manier van leven.
Hij overleed in het jaar 613.
|
Saint Theodore
was born in Sykeon, a village of Galatia in Asia Minor. After a pilgrimage to
the Holy Land, he became a monk in Galatia. About the year 584 he became
Bishop of Anastasiopolis in Galatia. After ten years, he asked to be relieved
of the duties of governing the diocese. His request was granted, but he had
to retain his rank as bishop. Saint Theodore worked many miracles. He also
received the power to cast out even the most obstinate demons, who called him
"Iron-eater", because of his stern way of life. He reposed in the
year 613.
|
22 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Theodorus van Trichinas
(Theodorus “de Harige”)
|
Sint Theodorus “de Harige” kwam uit Constantinopel. Zijn
ouders waren vrome mensen. Hij ging in een klooster in de keizerlijke stad,
en droeg zijn hele leven niets dan een ruw haren hemd. Zo kwam hij aan zijn
naam. Hij stierf laat in de vierde, of vroeg in de vijfde eeuw.
|
Saint Theodore
“the Hairy” was from Constantinople. His parents were pious people. He went
into a monastery in the imperial city, and wore nothing but a rough hair
shirt for all his life. This is how he received his name. He died in the late
fourth, or early fifth century.
|
20 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Theodorus
“de
Al-Gezegende”,
Aetius, Bassoi (Basoes) “de Sterkste”, Callistos (“de
Onoverwonnene”), Constantinus (“de Moedige”), Melissenus, Theophilos (“de
Wonderbaarlijke”) en hun metgezellen, de 42 Martelaren van Amorea
(Ammoria, Ammorium) in Phrygia
|
Tijdens een oorlog tussen de Byzantijnse Keizer Theophilus
(829-842) en de Saracenen, belegerden de Saracenen de stad Ammoria. Toen
Ammoria viel, werden 42 van haar generaals gevangengenomen en naar Syrië
gestuurd, waar ze zeven jaar lang opgesloten werden. Tijdens hun
gevangenschap probeerden ze de gevangenen over te halen om afstand te doen
van hun christelijke geloof en de islam aan te nemen. De gevangenen
weerstonden alle verleidelijke aanbiedingen en hielden stand tegen
verschrikkelijke bedreigingen. Na vele martelingen werden ze ter dood
veroordeeld. De martelaren bleven standvastig. Eén voor één namen de beulen
hen mee om te worden onthoofd. Naderhand gooiden ze de lichamen in de rivier
Euphrates. Dit gebeurde rond 845. In de dienst voor hen, worden ze geprezen
als: de "Al-Gezegende" Theodorus, de "Onoverwonnene"
Callistus, de "Moedige" Constantinus, de
"Wonderbaarlijke" Theophilus en "de Sterkste" Basoes.
|
During a war
between the Byzantine Emperor Theophilus (829-842) and the Saracens, the
Saracens besieged the city of Ammoria. When Ammoria fell, 42 of its generals
were taken captive and sent off to Syria, where they were imprisoned for
seven years. During their imprisonment they tried to persuade the captives to
renounce Christianity and accept Islam. The captives resisted all their
seductive offers and held out against terrible threats. After many torments
they were condemned to death. The martyrs remained steadfast. One by one the
executioners took them and led them off to be beheaded. Afterwards they threw
the bodies into the river Euphrates. This happened around 845. In the service
to them, they are glorified as: the "All-Blessed" Theodore, the
"Unconquered" Callistus, the "Valiant" Constantine, the
"Wondrous" Theophilus and "the Most Strong" Basoes.
|
06 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theodorus,
Philippus, Mauricius en Photius, Martelaren van Eugenius,
Vondst van de Relieken
|
|
|
22 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theodorus (Theodotos),
Antipater, Artemas, Magnus, Rufus, Thaumasius, Theognis,
Theosticus en Philemon, de Negen Monnik-Martelaren van Cyzicus
|
De Negen Monnik-Martelaren van Cyzikos waren Theognis (Theognes), Rufus, Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas (Arcemas),
Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) en
Philemon. Ze kwamen uit verschillende gebieden. Ze
weigerden aan afgoden te offeren of Christus te loochenen. Hierom werden ze
wreed gemarteld en uiteindelijk samen onthoofd in Cyzicus, een stad in
Klein-Azië aan de zuidkust van de Zee van Marmara, waarschijnlijk onder de
tiran Licinius rond het jaar 322-323, volgens anderen in de 3e eeuw.
|
The Nine Monk-Martyrs of Cyzikos were Theognis (Theognes), Rufus,
Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas
(Arcemas), Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) and Philemon. They were from various
regions. They refused to
offer sacrifice to idols or to deny Christ. For this they were harshly
tortured and finally beheaded together in Cyzicus, a city in Asia Minor on the southern coast of
the Sea of Marmara, probably under the tyrant Licinius around the year
322-323, according to others in the 3rd century.
|
Griekse kalender:
Greek Calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic Calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Theodorus,
Afrikanus, Terentius, Pompius (Pompilius), Maximus,
Macarius, Alexander, Theodorus, Zenon en hun Metgezellen, de 40 Martelaren
van Carthage, Afrika
|
Afrikanos, Terentios, Pompeius, Maximos, Makarios, Alexander,
Theodorus en hun metgezellen waren allen afkomstig uit Afrika. Deze heilige
martelaren leden voor het geloof onder Keizer Decius (249-251) en werden
onthoofd in Carthago in 251. Keizer Theodosius (379-395) gaf opdracht hun
heilige relieken te plaatsen in het martyrium van Sint Euphemia in Petra bij
Constantinopel. De precieze namen van de andere martelaren zijn niet met
zekerheid bekend. Mogelijk zijn hun namen te vinden onder: Alexander,
Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides, Chronis (Chronios),
Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias, Epameinondas, Esaias,
Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates, Lucas, Miltiades,
Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen, Phokion, Pindaros,
Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles, Themistokles,
Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika, die ook op 10 april worden
herdacht (>>>zie één van deze namen voor meer informatie).
|
Afrikanos,
Terentios, Pompeius, Maximos, Makarios, Alexander, Theodorus and their
companions were all natives of Africa. These holy martyrs suffered for the
faith under Emperor Decius (249-251) and were beheaded in Carthage in 251.
Emperor Theodosius (379-395) ordered that their holy relics had to be placed
in the martyrium of Saint Euphemia in Petra near Constantinople. The exact
names of the other martyrs are not known for sure. Possibly their names can
be found here: Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes, Aristeides,
Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios, Elias,
Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon and Zenon, the 40 Martyrs of Africa, who are also
commemorated on april 10 (>>>see one of these names for more
information).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Theodorus,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill.
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Theodorus de Tribuun
Metgezel
van Chrysa (Aura, Avra)
de Hiero-Martelaar Hippolytus (Ippolytos), priester van de
Kerk van Rome, de martelaren Censorinus (Kensourinos), en 20 soldaten en
gevangenisbewaarders met hem, Sabinos (of Sabaïnos), Chrysa (of Aura,
Avra) de maagd en haar 20 metgezellen: Amandinus, Archelaus de Diaken, Ares,
Commodus (Komodos), Cyprus (Kypros), Cyriacus (of Quirinus) (Kyriakos of
Kyrinos) de bisschop, Eusebius, Felix (Felikos), Herculianus (of Herculinus)
(Erkoulios of Erkoulinos), Hermes (Ermis), Maurus (Mavros), Maximus, Maximus
de presbyter, Mennas (Minas), Monagrius, Olympius (of Olympinos), Rusticus
(Roustikos), Stiracius (Styrakios), Theodorus de Tribuun en Venerius
(Benerios), martelaren.
|
Sint Hippolytus wordt genoemd als een paus of een bisschop
van Rome. Eén website noemt hem als een antipope. Hij was een discipel van
Sint Irenaeus, bisschop van Lugdunum (Lyons in Frankrijk) en een christelijke
theoloog, die vele verhandelingen en commentaren op de Bijbelse Boeken
schreef. Hij was één van de laatste Westerse Vaders, die in het Grieks
schreef. Toen Sint Hippolytus hoorde over het lijden van deze martelaren,
verscheen hij voor de gouverneur en protesteerde tegen hun onmenselijkheid.
De woedende gouverneur veroordeelde hem tot martelingen. Na lange kwellingen
bonden ze zijn handen en voeten en gooiden hem in zee. Zijn relieken werden
naar de kerk van de Martelaren Laurentius en Paus Damasus in Rome
overgebracht..
Sint Censorinus was een hooggeplaatste magistraat. Hij
werd gearresteerd en in de gevangenis gegooid omdat hij christen was. Toen
hij een dode man tot leven wekte, bekeerden twintig soldaten en
gevangenisbewaarders zich tot het christendom. Zij werden samen met Sint
Censorinus onthoofd.
Toen werd de maagd Chryse, die uit een aristocratische
familie kwam, ondervraagd. Zij bekende een christin te zijn en werd
gemarteld. Eerst openden ze haar zijden en verbrandden haar wonden
met brandende kaarsen. Na vele verschrikkelijke kwellingen bonden ze een
grote steen om haar nek en verdronken haar in zee. Samen met Sint Chryse
stierven de martelaren Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius,
Stiracius, Mennas, Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius,
Amandinus, Olympius, Cyprus, Theodore de tribuun, Maximus de presbyter,
Archelaus de diaken en Cyriacus de bisschop.
Met zware stenen rond zijn nek gebonden werd Sint Sabinus
aan een boom opgehangen. De heidenen verbrandden zijn zijden met toortsen tot
hij stierf.
Al deze Romeinse martelaren stierven in het jaar 269 AD.
Met name het martelaarschap van Sint Chrysa wordt gerapporteerd.
|
Saint Hippolytus
is mentioned as a pope or a bishop of Rome. One website mentions him as an
antipope. He was a disciple of St Irenaeus, bishop of Lugdunum (Lyons in
France) and a christian theologian who wrote many treatises and commentories
on the Biblical Books. He was one of the last Western Fathers to write in
Greek. When Saint Hippolytus he learned of the suffering of these martyrs, he
appeared before the governor and protested against their inhumanity. The
enraged governor sentenced him to be tortured. After long torments, they tied
his hand and feet and threw him into the sea. His relics were put in the
church of the martyrs Laurence and Pope Damasus in Rome.
St Censorinus was
a high-ranking magistrate. He was arrested and thrown into prison being a
christian. When he raised up a dead man, twenty soldiers and prison guards
were converted to christianity. They were beheaded with St Censorinus.
Then the virgin
Chryse, who was from an aristocratic family, was brought for interrogation.
She confessed being a christian and was tortured. At first they opened her sides and they
burned her wounds with burning candles. After many other horrible torments, they tied a big
rock around her neck and drowned her in the sea. With Saint Chryse suffered
the martyrs Ares, Felix, Maximus, Herculianus, Venerius, Stiracius, Mennas,
Commodus, Hermes, Maurus, Eusebius, Rusticus, Monagrius, Amandinus, Olympius,
Cyprus, Theodore the Tribune, Maximus the Presbyter, Archelaus the Deacon,
and Cyriacus the Bishop.
With heavy rocks
tied around his neck, Saint Sabinus was hung on a tree. The idolaters burned
his sides with torches untill he died.
All these Roman
martyrs suffered in the year 269 AD. Especially the martyrdom of Saint Chrysa
is reported.
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theodorus de Bisschop,
Basilius (diaken), Chariton (monnik), Comasius (Komassios)
(monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of
Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus
(Nikephoros) (priester), Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates
(monnik), Theodorus (priester), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van Tiberiopolis
(Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two
names is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theodorus de priester,
Basilius (diaken), Chariton (monnik), Comasius (Komassios)
(monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of
Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (Nikephoros)
(priester), Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik),
Theodorus (bisschop), Thomas (diaken) en Timotheus (bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van Tiberiopolis
(Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two
names is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theodorus,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen van Hieron,
samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theodosia van
Constantinopel
Maagd-Martelares
|
Sint Theodosia de Rechtschapene kwam uit Constantinopel.
Ze leefde in ascetisme in haar eigen klooster in de keizerlijke stad. Toen
Keizer Leo de Isauriër haar het bevel gaf de door haar vereerde iconen te
vernietigen, weigerde ze. Ze stierf de martelaarsdood toen een soldaat van de
keizerlijke garde een ramshoorn door haar keel stootte, rond het jaar 717.
|
Saint Theodosia
the Righteous was from Constantinople. Ze lived in asceticism in her own
convent in the imperial city. When the Emperor Leo the Isaurian commanded her
to destroy the icons, which were honoured by her, she refused. She died in
martyrdom, when a soldier of the imperial guard plunged a ram's horn through her
throat, about the year 717.
|
29 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DFJK
Ý
|
Theodosia van Tyre, Phoenicia
Martelares
|
|
|
29 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DF
Ý
|
Theodosius
|
|
|
13 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
H
Ý
|
Theodosius de Grote
de Cenobiarch
|
Sint Theodosius de Grote kwam uit Cappadocië. Hij leefde
tijdens de jaren van Leo van Thracië, die regeerde van 457 tot 474. Sint
Theodosius stichtte een groot communaal klooster in het Heilige Land. Terwijl
Sint Sabbas het hoofd van de kluizenaars van Palestina was, was Sint
Theodosius gouverneur van hen die een cenobitisch leven (in een
kloostergemeenschap) leidden. Daarom wordt hij de Cenobiarch genoemd. Hij
overleed in vrede op 103-jarige leeftijd.
|
Saint Theodosius
the Great as from Cappadocia. He lived during the years of Leo of Thrace, who
reigned from 457 to 474. The Saint established a great communal monastery in
the Holy Land. While Saint Sabbas was the head of the hermits of Palestine,
Saint Theodosius was governor of those living the cenobitic life (in a
monastic community). For this reason he is called the Cenobiarch. He reposed
in peace, at the age of 103.
|
11 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
ABDF
HIJK
Ý
|
Theodota van Bithynië,
haar oudste zoon Evodius en haar twee andere kinderen
|
De informatie, die ik gevonden heb over Sint Theodota is
erg verwarrend. Volgens sommigen was ze een Maagd-Martelares, over wie weinig
bekend is, behalve dat ze een maagd was, die vreselijk werd gemarteld en
gedood om haar bekentenis een Christin te zijn. Maar vele andere bronnen
beweren, dat zij de Theodota, een jonge weduwe, was, die Sint Anastasia
hielp, en dat ze drie kinderen had. Volgens velen waren deze kinderen zonen,
en alleen de naam Evodius (haar oudste zoon) schijnt bekend te zijn. Deze
Theodota en haar kinderen werden verbrand in Nicaea in Bithynië in het
jaar 304, en worden ook herdacht op 22 December. Volgens sommigen
echter is het mogelijk, dat haar zonen Evodius, Hermogenes en Callistaes (of
Callistus) kunnen zijn, die worden herdacht op 1 September. Andere bronnen
verklaren dat dit Callista, Evodius en Hermogenes betreft, wat kan
betekenen, dat Theodota niet drie zonen, maar twee zonen en een dochter had.
Één bron noemt een vierde naam: Agathokleia (zuster van Callista, Evodius en
Hermogenes). Slechts één bron noemt de herdenking van Sint Theodota en haar
kinderen Benjamin en Berius, wat ik nergens anders gevonden heb (en deze
bewering moet werkelijk een fout zijn). Na al deze tegenstellingen, ben ik
geneigd te denken, dat al deze biografieën zijn gebaseerd op
veronderstellingen. In de Kontakion Vierde Toon wordt genoemd, dat Theodota
zich verheugt als een moeder over haar kinderen. Het zou mogelijk
kunnen zijn, dat dit de aanleiding was voor onderzoekers om bewijs te vinden,
dat de veronderstelling ondersteunt, dat zij kinderen had. Dus naar mijn
mening is de enige betrouwbare informatie, dat zij vreselijk werd gemarteld
en gedood om haar bekentenis een Christin te zijn. Voor mij is de vraag of ze
kinderen had of niet, niet beantwoord (>>>zie ook Theodota, Evodius,
Chrysogonus en Eutychianus en 120 andere Martelaren, 22 December).
|
The information
I found about Saint Theodota is very confusing. According to some, she was a
Virgin-Martyr, about whom little is known, except that she was a virgin, who
was horribly tormented and slain for her confession of Christ. But many other
sources state, that she was the Theodota, a young widow, who helped Saint
Anastasia, and that she had three children. Many state, that those children
were sons, and only the name Evodius (her eldest son) seems to be known. This
Theodota and her children were put to death by fire at Nicaea in Bithynia in the year 304, and are also commemorated on December
22. However, according to some it is possible, that her sons could be
Evodius, Hermogenes and Callistaes (or Callistus), who are commemorated on
September 1. Other sources state that this concerns Callista,
Evodius and Hermogenes, which could mean, that Theodota did not have three
sons, but two sons and a daughter. One source mentions a fourth name:
Agathokleia (sister of Callista, Evodius and Hermogenes). Only one source
mentioned the commemoration of Saint Theodota and her children Benjamin and
Berius, which I found nowhere else (and this statement really must be a
mistake). After all these antagonisms, I tend to think, that all those
biographies are based on assumptions. In the Kontakion Fourth Tone, it is
mentioned that Theodota rejoices as a mother over her children. It
could be possible, that this was the reason for researchers to try to find
evidence, which supports the assumption that she had children. So in my
opinion the only information that is reliable is, that she was horribly
tormented and slain for her confession of Christ. For me, the question if she
had children or not, is not answered. (>>>also see Theodota, Evodius, Chrysogonus and Eutychianus and
120 other Martyrs, December 22).
|
29 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodota,
Alexandria, Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona
en Phaeina, de 7 metgezellen van Tecusa
|
De naam Theodota wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus (>>>zie Theodotus 18 mei).Geen enkele andere website noemt
deze naam. Ook noemen alle websites hen de Heilige Zeven Maagden, dus Tecusa
kan geen zeven metgezellen hebben gehad, maar zes.
|
The name
Theodota is probably confused with Theodotus (>>>see Theodotus 18th
of may).No other website mentions this name. Also all websites call them the
Holy Seven Virgins, so Tecusa could not have had seven companions, but six.
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodota
en haar zonen, de Wonderdoeners
Cosmas en Damianus
|
St. Cosmas en St. Damianus kwamen van Klein-Azie. Na de
dood van hun vader voedde hun moeder St. Theodota hen christelijk op, en liet
hen iedere wetenschap bestuderen, met name medicijnen. Dit werd hun roeping
en ze gingen er op uit om iedere ziekte, van zowel mensen als dieren, gratis
te genezen. Vanwege dit werden ze “Unmercenaries” (Grieks: Argyroi
“zilverlozen”of “geen geld accepterenden”) genoemd. Aan het eind van hun
leven overleden zij in vrede (>>>zie ook Anargiros 1 november en
Anarron op 1 november)
|
St. Cosmas and
St. Damian were from Asia Minor. After the death of their father their mother
Theodota reared them in Christianity and had them instructed in every
science, especially that of medicine. This became their vocation and they
went about healing every illness, bestowing healing freely on both men and
beasts alike. Because of this they are called "Unmercenaries"
(Greek: Argyroi “not accepting money”) At the end of their life they
reposed in peace (>>>also see Anargiros 1st of november and Anarron
on the 1st of november).
|
01 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodota,
Evodius, Chrysogonus en Eutychianus
en 120 andere Martelaren
|
Deze Martelaren, die stierven in het jaar 304, worden
gevierd op dezelfde dag als Sint Anastasia Pharmacolytria (>>>zie
Anastasia, 22 December).
Sint Chrysogonus was de leraar van Sint Anastasia.
Diocletianus liet Chrysogonus naar hem toe sturen in Aquileia. De keizer
ondervroeg Chrysogonus persoonlijk. Maar Chrysogonus weigerde om afstand te doen van zijn Christelijke
geloof. Daarom werd hij onthoofd en in zee gegooid. Later werden zijn
relieken gevonden door een presbyter genaamd Zoilus.
Sint Theodota was een jonge weduwe met drie kinderen. Sint
Anastasia woonde bij haar in Macedonië, en de twee vrouwen bezochten
Chrisenen in de gevangenis en zorgden voor hen. Toen Theodota wed
gearresteerd, werd ze naar Nicetas, de gouverneur van Bithynië, gestuurd voor
ondervraging. Theodota weigerde haar Christelijke geloof te ontkennen. Hierom
werden zij en haar drie kinderen ter dood veroordeeld, geslagen en door vuur
verbrand. Haar oudste zoon heette Evodius (of Evodus). Theodota en Evodius
worden ook herdacht op 29 Juli (>>>zie ook Theodota, Evodius, 29
Juli 29).
Sint Eutychianus werd gevangen gezet, omdat hij Christen
was. Hij was gemarteld en zijn rijkdom was in beslag genomen. Hij en de
andere gevangenen werden veroordeeld tot verdrinking samen met Sint
Anastasia. De soldaten hadden gaten in een boot geboord, zodat het zou
zinken. De gevangenen werden in deze boot gezet, en ze werden de open zee op
gestuurd. Sint Theodota verscheen en stuurde het schip naar wal. Toen 120 men
getuige waren van dit wonder, bekeerden ze zich tot het Christelijke geloof.
Ze werden gedoopt door Sint Eutychianus en Sint Anastasia. Daarna werden Sint
Eutychianus en de 120 mannen gevangen en onthoofd met het zwaard.
|
These Martyrs,
who died in the year 304, are celebrated on the same day as Saint Anastasia
Pharmacolytria (>>>see Anastasia, December 22).
Saint Chrysogonus
was the teacher of Saint Anastasia. Diocletian had Chrysogonus sent to him at
Aquileia. The emperor interrogated Chrysogonus personally. But
Chrysogonus refused to renounce his
Christian faith. Therefore, he was beheaded and thrown into the sea. Later,
his relics were found by a presbyter named Zoilus.
Saint Theodota
was a young widow with three children. Saint Anastasia lived with her in
Macedonia, and the two women visited Christians in prison and took care of
them. When Theodota was arrested, she was sent to Nicetas, the governor of
Bithynia, for interrogation. Theodota refused to deny her Christian faith.
For this, she and her three children were sentenced to death, beaten, and
burned by fire. Her oldest son was named Evodius (or Evodus). Theodota and
Evodius are also commemorated on July 29 (>>>also see Theodota,
Evodius, July 29).
Saint Eutychianus
was imprisoned for being a Christian. He had been tortured, and his wealth
had been confiscated. He and the other prisoners were sentenced to be drowned
together with Saint Anastasia. The soldiers had bored holes in a boat, so
that it would sink. The prisoners were put into this boat, and they were sent
out into the open sea. Saint Theodota appeared, and steered the ship to
shore. When 120 men witnessed this miracle, they turned to the Christian
faith. They were baptized by Saint Eutychianus and Saint Anastasia. After
that, Saint Eutychianus and the 120 men were captured and beheaded by the
sword.
|
22 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodotos (Theodorus),
Antipater, Artemas, Magnus, Rufus, Thaumasius, Theognis,
Theosticus en Philemon, de Negen Monnik-Martelaren van Cyzicus
|
De Negen Monnik-Martelaren van Cyzikos waren Theognis (Theognes), Rufus, Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas (Arcemas),
Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) en
Philemon. Ze kwamen uit verschillende gebieden. Ze
weigerden aan afgoden te offeren of Christus te loochenen. Hierom werden ze
wreed gemarteld en uiteindelijk samen onthoofd in Cyzicus, een stad in
Klein-Azië aan de zuidkust van de Zee van Marmara, waarschijnlijk onder de
tiran Licinius rond het jaar 322-323, volgens anderen in de 3e eeuw.
|
The Nine Monk-Martyrs of Cyzikos were Theognis (Theognes), Rufus,
Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas
(Arcemas), Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) and Philemon. They were from various
regions. They refused to
offer sacrifice to idols or to deny Christ. For this they were harshly
tortured and finally beheaded together in Cyzicus, a city in Asia Minor on the southern coast of
the Sea of Marmara, probably under the tyrant Licinius around the year
322-323, according to others in the 3rd century.
|
Griekse kalender:
Greek Calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic Calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Theodotus van Ancyra
Hiero-Martelaar
|
Sint Theodotus leefde in Ancyra in Galatië in de derde
eeuw. Één website merkt op, dat hij een bisschop was, maar dit lijkt een
vergissing te zijn. Volgens de meeste websites was hij een herbergier.
Tijdens het hoogtepunt van de vervolging onder Diocletianus (284-305), gaf
Sint Theodotus Christenen onderdak in zijn huis. Daar vierden ze in het
geheim kerkdiensten. Sint Theodotus bezocht Christelijke gevangenen, hielp
hen waar hij kon en begroef met eerbied de lichamen van martelaren, die voor
de wilde dieren waren gegooid. Eens begroef hij de lichamen van zeven
vrouwen, die in zee waren verdronken. Op die dag wordt Theodotus ook gevierd,
samen met deze vrouwen (>>>zie ook Theodotus,18 Mei). Sint Theodotus
werd aan vreselijke martelingen blootgesteld en onthoofd met een zwaard. Toen
ze zijn lichaam wilden verbranden, stak er een storm op. Omdat het onmogelijk
was een vuur te maken, gaven ze zijn relieken aan een Christen om te begraven.
|
Saint Theodotus
lived in Ancyra of Galatia in the third century. One website mentions that he
was a bishop, but this seems to be a mistake. Most websites mention that he
was an inn-keeper. At the height of the persecution under Diocletian
(284-305), Saint Theodotus gave Christians shelter in his home. There they
secretly celebrated church services. Saint Theodotus visited Christian
captives in prison, helped them where he could, and reverently buried the
bodies of martyrs who had been thrown to the wild beasts. Once he buried the
bodies of seven women, who were drowned in the sea. On that day Theodotus is
also celebrated, together with these women (>>>also see Theodotus,
May 18). Saint Theodotus was subjected to terrible tortures and beheaded with
a sword. When they wanted to burn his body, a storm arose. Because it was not
possible to make a fire, they gave his relics to a certain Christian for
burial.
|
07 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theodotus van Ancyra
en de 7 Heilige Maagden Alexandria (Alexandra),
Claudia, Euphrasia, Julia, Matrona, Phaeina (Thaina, Phaine, Falina) en
Tecusa (Thecusa)
|
Sint Theodotus stierf als een martelaar tijdens
het regime van Diocletianus (284-305). Zijn tante Tecusa en haar metgezellen,
de maagden Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona en Julia (één
website noemt ook Theodota, maar deze naam wordt waarschijnlijk verward met
Theodotus) werden gemarteld en verdronken omdat ze Christenen waren. Sint
Theodotus haalde hun heilige relieken terug en begroef hen. Hierom werd hij
opgepakt, gekweld en onthoofd. Hij stierf op 7 juni 303 of
304. Hij wordt herdacht op 18 mei, op de sterfdag van de Heilige Maagden.
Sint Theodotus wordt ook herdacht op 7 Juni
(>>>zie Theodotus, 7 Juni).
|
Saint Theodotus
died as a martyr during the reign
of Diocletian (284-305). His aunt Tecusa and her companions, the virgins
Alexandria, Claudia, Phaeina, Euphrasia, Matrona and Julia (one website also
mentions Theodota, but this name is probably confused with Theodotus) were tortured
and drowned for being Christians. Saint Theodotus recovered their holy relics and buried them. For this
he was seized, tormented and beheaded. He died on the 7th of June 303 or 304. He is
commemorated on the 18th of May, on the day of death of the Holy Virgins.
Saint Theodotus
is also commemorated on June 7 (>>>see Theodotus, June 7).
|
18 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodotus van Cyrene
Bisschop van Cyrene, Cyprus
|
|
|
02 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
JK
Ý
|
Theodotus,
Theoctistus en Eudoxia, Martelaren
|
|
|
31 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodotus,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas,
Maximianus, Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theodotus,
Rufina en hun zoon Mamantus (Mamas) van Caesarea in
Cappadocië, Martelaren
|
De ouders van Sint Mamas, Theodotos en Roufina, leefden in
Gaggra in Paflagina tijdens het regime van Keizer Aurilianos, die systematisch
christenen vervolgde (270-275 AD). Vanwege hun geloof werden Theodotos en de
zwangere Roufina gearresteerd en gevangengezet. Nadat Theodotos overleed,
beviel Roufina in de gevangenis van haar zoon en korte tijd later overleed
ook zij. Sint Mamas werd opgevoed door Ammia (of Matrona), en tijdens zijn
tienerjaren werd hij christen. Op zijn 15e werd hij vanwege zijn
geloof gearresteerd, gemarteld en uiteindelijk gedood, omdat hij weigerde
zijn Christelijke geloof te verloochenen.
Een icoon uit Cyprus beeldt Mamas met een leeuw af. Dit verwijst naar
een monnik Mamas, die weigerde belasting te betalen en op een leeuw naar de
rechtbank reed. De rechter gaf hem ontheffing van de belasting.
|
The parents of
Saint Mamas, Theodotos and Roufina, lived in Gaggra of Paflagonia during the
reign of emperor Aurilianos, who exercised a systematic campaign against the
Christians (270 - 275 AD). Because of their Christian faith, Theodotos and
the pregnant Roufina were arrested and imprisoned. After her husband died,
Roufina gave birth to her son in prison and soon after she died also. Saint
Mamas was raised by Ammia (or Matrona), and during his teenage years he
became a christian. At the age of 15 he was arrested, tortured and finally
killed because he refused to deny his Christian faith. A Cypriot icon
presents Saint Mamas riding a lion. This refers to a monk Mamas, who refused
to pay taxes and rode to the court on a lion’s back. The judge granted him
exclusion from taxation.
|
02 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theodoulus,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen van Hieron,
samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theodulus
en Agathopodus, Martelaren
|
Zie Theodulus 5 april.
|
See Theodulus
5th of april.
|
04 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
J
Ý
|
Theodulus
en Agathopodus, Martelaren
|
Agathopous was een erg oude diaken en Theodoulos een erg
jonge lector (lezer) in de kerk in Thessalonica. Tijdens Diocletianus'
vervolging werden de twee voor het gerecht gebracht omdat ze Christenen waren
en ze werden veroordeeld tot de dood door verdrinking. Ze werden vastgebonden
en met een grote steen om hun nek verdronken, in het jaar 303. Kort daarna
verscheen Theodoulos aan zijn medebroeders in `de gedaante van een stralende
engel en vertelde hen om al zijn bezittingen aan de armen te geven.
|
Agathopous was a
very old deacon and Theodoulos a very young lector (reader) in the church in
Thessalonica. During Diocletian's persecution the two were summoned to trial
for being Christians and they were condemned to death by drowning. They were
bound and with a large stone tied to their necks they were drowned, in the
year 303. Shortly afterwards Theodoulos appeared to his brethren in the form
of a shining angel and told them to give all his goods to the poor.
|
05 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
K
Ý
|
Theodulus
en Hypatius, Metgezellen van
Leontinus de Martelaar
|
Sint Leontinus kwam uit Griekenland. Hij was groot van
gestalte en sterk, een illustere soldaat in de Romeinse legioenen, die vele
overwinningen had behaald. Hij was bekend om zijn voorzichtigheid en sobere
geest. Omdat hij graan uit de keizerlijke opslagplaatsen aan de armen gaf, en
een Christen was, stuurde Hadrianus (de Governeur van Phoenicië) een tribuun,
Hypatius, en Theodulus, een soldaat, om hem te arresteren. Sint Leontius
bekeerde hen onderweg naar Tripolis in Phoenicië. Daar werden Hypatius en
Theodulus gemarteld en onthoofd door Hadrianus omdat ze Christenen waren.
Leontius werd aan zulke martelingen blootgesteld, dat hij halverwege stierf,
tijdens Vespasianus in het jaar 73.
|
Saint Leontinus
was from Greece. He was of great bodily stature and strength, an illustrious
soldier in the Roman legions who had won many victories. He was known for his
prudence and sobriety of mind. Because he gave grain to the poor from the
imperial stores, and was a Christian, Hadrian (the Governor of Phoenicia)
sent Hypatius, a tribune, and Theodulus, a soldier, to arrest him. Saint
Leontius converted them on the way to Tripolis in Phoenicia. There Hypatius
and Theodulus were tormented and beheaded by Hadrian for being Christians.
Leontius was put to such tortures that he died in the midst of them, under
Vespasian in the year 73.
|
18 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theodulus,
Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, Daniel, Valens, Paulus,
Seleucus, Porphyrius en Julianus, Metgezellen van Pamphilus
de Priester
|
Sint Pamphilus streed tijdens het regime van Maximianus in
het jaar 290 in Caesarea in Palestina. Firmilian, de Gouverneur van
Palestina, bracht hem ter dood. De namen van zijn mede-martelaren zijn:
Valens, Paulus, Seleucus, Porphyrius, Julianus, Theodulus, en 5 anderen uit
Egypte: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel en Daniel. Hun martelaarschap is
geregistreerd in Boek VIII, H. 11 van Eusebius' Ecclesiastische Geschiedenis,
genaamd “De Martelaren van Palestina”.
|
Saint Pamphilus
contested during the reign of Maximian, in the year 290, in Caesarea of
Palestine. Firmilian, the Governor of Palestine, put him to death. The names
of his fellow martyrs are: Valens, Paul, Seleucus, Porphyrius, Julian,
Theodulus, and five others from Egypt: Elias, Jeremias, Esaias, Samuel, and
Daniel. Their martyrdom is recorded in Book VIII, ch. 11 of Eusebius'
Ecclesiastical History, called “The Martyrs of Palestine”.
|
16 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theodulus,
Saturninus, Euporus, Gelasius, Eunician, Zoticus,
Agathopus, Basilides, Evarestus en Pompius
(de 10 Martelaren van Kreta)
|
De heilige martelaren Theodulos, Saturninus, Euporos,
Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos, Basilidos, Evarestos, en Pompios
kwamen van verschillende plaatsen en steden op het eiland Kreta. Ze stierven
als martelaar onder Decius in 250.
|
The holy martyrs
Theodulos, Saturninus, Euporos, Gelasios, Eunician, Zoticos, Agathopos,
Basilidos, Evarestos, and Pompios belonged to different localities and cities
on the island of Crete. They suffered martyrdom under Decius in 250.
|
23 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theodulus,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius,
Helianus, Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus,
Melito, Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius,
Smaragdus, Theophilus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared from
heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs and
thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on the
shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Theogenes,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas,
Maximianus, Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus,
Theodotus, Theodoulus, Theophilus, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen
van Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theognis (Theognes),
Antipater, Artemas, Magnus, Rufus, Thaumasius, Theodotos,
Theosticus en Philemon, de Negen Monnik-Martelaren van Cyzicus
|
De Negen Monnik-Martelaren van Cyzikos waren Theognis (Theognes), Rufus, Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas (Arcemas),
Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) en
Philemon. Ze kwamen uit verschillende gebieden. Ze
weigerden aan afgoden te offeren of Christus te loochenen. Hierom werden ze
wreed gemarteld en uiteindelijk samen onthoofd in Cyzicus, een stad in
Klein-Azië aan de zuidkust van de Zee van Marmara, waarschijnlijk onder de
tiran Licinius rond het jaar 322-323, volgens anderen in de 3e eeuw.
|
The Nine Monk-Martyrs of Cyzikos were Theognis (Theognes), Rufus,
Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas
(Arcemas), Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) and Philemon. They were from various
regions. They refused to
offer sacrifice to idols or to deny Christ. For this they were harshly
tortured and finally beheaded together in Cyzicus, a city in Asia Minor on the southern coast of
the Sea of Marmara, probably under the tyrant Licinius around the year
322-323, according to others in the 3rd century.
|
Griekse kalender:
Greek Calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic Calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Theoklitou
|
|
|
01 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
F
Ý
|
Theologos
(Johannes Theologos,
Johannes Evangelistos)
Apostel, Theoloog en Evangelist
(Ioannou Euaggelistou)
|
Vandaag wordt het wonder herdacht dat ieder jaar plaats
vind in Ephesus, wanneer plotseling manna (een soort stof of poeder) uit het
graf van Johannes de Theoloog, Apostel en Evangelist, stroomde en gebruikt
werd voor genezing van ziekten van lichaam en geest. Sint Johannes wordt ook
herdacht op 26 September, 30 Juni en 16 Maart.
|
Todat the
miracle is commemorated, taking place each year in Ephesus, in which manna (a
certain dust or powder) suddenly poured forth from the tomb ofSaint John the
Theologian, Apostle and Evangelist, and was used for healing of maladies of
both soul and body. Saint John is also commemorated on September 26, June 30,
and March 16.
|
08 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DHJK
Ý
|
Theologos
(Johannes Theologos,
Johannes Evangelistos)
Andreas, Bartholomeus, Jacob
(zoon van Alphaeus), Jacob (zoon van Zebedee), Judas Lebbaeus (Thaddaeus),
Mattheus de Evangelist (Levi), Matthias, Philippus, Simon (Petrus), Simon de Canaaniet
(“de Zeloot”) en Thomas.
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader. Sint
Johannes wordt ook herdacht op 26 September, 8 Mei en 16 Maart.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor. Saint John is also commemorated on
September 26, May 8, and March 16.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Theologos
(Johannes
Theologos,
Johannes Evangelistos)
de Evangelist
Apostel en Theoloog,
(Ioannou Euaggelistou)
en Xristodoulos(Christodoulos)
Bouwer van het Klooster in Patmos
|
Sint Johannes wordt ook herdacht op 26 September, 8 Mei en
30 Juni.
|
Saint John is
also commemorated on September 26, May 8, and June 30.
|
16 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theologos
(Johannes
Theologos,
Johannes Evangelistos)
de Evangelist
Apostel en Theoloog
Translatie (Dormitie)
(Metastasi Ioannou Euaggelistou)
|
Sint Johannes wordt ook herdacht op, 8 Mei, 30 Juni en 16
Maart.
|
Saint John is
also commemorated on May 8, June 30 and March 16.
|
26 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Theonas
en Theopemptus, Martelaren
|
Tijdens de vervolging door Diocletianus in 290, werd Sint
Theopemptus, die een bisschop was, voor Diocletianus gebracht omdat hij
Christen was. Hij werd wreed gemarteld, maar hij bleef ongedeerd. Toen gaven
ze een tovenaar, genaamd Theonas, opdracht een vergiftigde drank klaar te
maken, die ze aan Sint Theopemptus gaven. Maar opnieuw bleef de Heilige
ongedeerd. Dit dreef Theonas naar het Christelijke geloof. Sint Theopemptus
moest meer kwellingen ondergaan en werd uiteindelijk onthoofd. Sint Theonas
werd in een kuil gegooid en levend begraven.
|
During the persecution of Diocletian in 290,
Saint Theopemptus, who was a bishop, was taken to Diocletian for being a
Christian. He was tortured cruelly, but he remained unharmed. Then they
ordered a sorcerer named Theonas to prepare a poisonous drink, which they
gave to Saint Theopemptus. But again the Saint remained unharmed. This drew
Theonas to the Christian faith. Saint Theopemptus had to endure more
torments, and was finally beheaded. Saint Theonas was cast into a pit and
buried alive.
|
05 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theonilla
(of
Neonilla),
Claudius, Neon, Asterius (Astericus) en Donuina (Domnina),
martelaren van Aegae (Cilicia)
|
De Martelaren Claudius, Asterius en Neones
waren broers. Volgens sommige websites was Neonilla hun zuster. Volgens
anderen was ze een weduwe op leeftijd. De drie broers werden verraden door
hun stiefmoeder, die de kinderen hun erfenis niet wilde geven na de dood van
hun vader. Ze werden gemarteld omdat ze Christenen waren en uiteindelijk
gekruisigd. Na hen werden Donvina (Domnina) en Neonilla (volgens anderen
Theonilla) gemarteld. Donvina werd doodgeslagen en Neonilla werd onder hete
kolen begraven. De lichamen van de vrouwen werden in zee gegooid. Volgens
anderen werd Neonilla verdronken. Dit gebeurde in het jaar 285 (ook genoemd
289 en 303).
|
The Martyrs
Claudius, Asterius and Neones were brothers. According to some websites
Neonilla was their sister. According to others she was an aged widow. The
three brothers were betrayed by their stepmother, who did not want to give
the children the inheritance after the death of their father. They were
tortured for being Christians and eventually crucified. After them Donvina
(Domnina) and Neonilla (according to others Theonilla) were tortured. Donvina
was beaten to death and Neonilla was buried in hot coals. The bodies of the
woman were thrown into the sea. According to others Neonilla was drowned.
This happened in the year 285 (also mentioned 289 and 303).
|
Griekse kalender:
Greek Calendar:
30 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
Slavische kalender:
Slavic Calendar:
29 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theonoe,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonymphi, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Theonymphi,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theophani, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en de
martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Theopemptus
en Theonas, Martelaren
|
Tijdens de vervolging door Diocletianus in 290, werd Sint
Theopemptus, die een bisschop was, voor Diocletianus gebracht omdat hij
Christen was. Hij werd wreed gemarteld, maar hij bleef ongedeerd. Toen gaven
ze een tovenaar, genaamd Theonas, opdracht een vergiftigde drank klaar te
maken, die ze aan Sint Theopemptus gaven. Maar opnieuw bleef de Heilige
ongedeerd. Dit dreef Theonas naar het Christelijke geloof. Sint Theopemptus moest
meer kwellingen ondergaan en werd uiteindelijk onthoofd. Sint Theonas werd in
een kuil gegooid en levend begraven.
|
During the persecution of Diocletian in 290,
Saint Theopemptus, who was a bishop, was taken to Diocletian for being a
Christian. He was tortured cruelly, but he remained unharmed. Then they
ordered a sorcerer named Theonas to prepare a poisonous drink, which they
gave to Saint Theopemptus. But again the Saint remained unharmed. This drew
Theonas to the Christian faith. Saint Theopemptus had to endure more
torments, and was finally beheaded. Saint Theonas was cast into a pit and
buried alive.
|
05 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theophani,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theonymphi, Troada, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met terughoudendheid
worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro, toebehoorden aan
heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder twijfel vastgesteld is
dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Theophania (Epiphania)
(Driekoningen)
|
Doop van Christus. Op deze dag worden fonteinen en
openluchtwateren gezegend. In sommige plaatsen aan de kust zal de priester
een kruis in de haven werpen, zodat jonge mannen kunnen proberen deze op te
duiken.
In Nederland is het traditie dat jonge kinderen in hun
woonwijk van deur tot deur gaan met lampions en een liedje zingen over de 3
Koningen. In ruil hiervoor wordt hen wat snoep of munten aangeboden. Deze dag
wordt “Driekoningen” genoemd.
|
The Baptism of
Christ, when fonts and outdoor bodies of water are blessed. In some seaside
towns the priest will throw a cross into the harbour for the young men to try
to retrieve.
In the
Netherlands it is a tradition that young childs go from door to door in their
neighbourhood with lampions and sing a little song about the 3 Hierarchs. In
exchange they are offered some candy or coins. This day is called
“Threehierarchs” (Driekoningen).
|
06 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
ABCD
FHIJ
K
Ý
|
Theophanus
de Confessor van Sigriane
|
Sint Theophanes werd geboren in 760, en was de zoon van
illustere ouders. Hij trouwde en werd een lid van de Keizerlijke ceremoniële
lijfwacht. Later verliet hij de wereld met toestemming van zijn vrouw. Beiden
gingen het kloosterleven in, in de kloosterhuizen die ze hadden gesticht.
Sint Theophanes werd verbannen naar het eiland Samothrace door Leo de
Armeniër, de Iconoclast Keizer. Op dit eiland stierf hij op 12 Maart in het
jaar 815.
|
Saint Theophanes
was born in 760, and was the son of illustrious parents. He married and
became a member of the Emperor's ceremonial bodyguard. Later, he forsook the
world with the consent of his wife. Both of them entered the monastic life in
the monastic houses they had established. Saint Theophanes was exiled the
island of Samothrace by Leo the Armenian, the Iconoclast Emperor. On this
island he died on March 12, in the year 815.
|
12 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DHJK
Ý
|
Theophanus Graptus
(de
Gebrandmerkte)
Confessor
Bisschop van Nicaea
|
Sint Theophanus en Sint Theodorus de Gebrandmerkten waren
broers. Ze waren Palestijns van ras. De broers waren monniken in het Klooster
van Sint Sabbas. Theophilus, de laatste van de Iconoclast keizers, had 12
jambische verzen met gloeiende ijzers op hun voorhoofden laten branden. Zo
werden zij "de Gebrandmerkten" genoemd. Hierna stuurde hij hen in
ballingschap, waar Theodorus overleed in het jaar 838. Later, toen de keizer
stierf, werd Theophanus Bisschop van Nicaea in het jaar 842. Beide broers
componeerden vele canons en hymnen. Theodorus wordt herdacht op 27 December
(>>>zie Theodorus Graptus, 27 December).
|
Saint Theophanes
and Saint Theodore the Branded were brothers. They were Palestinian by race.
The brothers were monks at the Monastery of Saint Sabbas. Theophilus, the
last of the Iconoclast emperors, had twelve iambic verses branded by hot
irons on their foreheads. This is how they were called "the
Branded". After this, he sent them into exile, where Theodore reposed in
the year 838. Later, when the emperor died, Theophanes became Bishop of
Nicaea, in the year 842. Both brothers composed many canons and hymns.
Theodore is commemorated on December 27 (>>>see Theodorus Graptus,
December 27).
|
11 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theophanus,
Antigonus, Lucianus, Terentius en Nicomedes, Martelaren
|
Nog geen nadere informatie beschikbaar. Deze Heiligen zijn
onbekend in de Synaxaria en de Menaia. Ze worden genoemd in de Parijse Kodika
1578 zonder biografie.
|
No further
information available yet. These Saints are unknown in the Synaxaria and the
Menaia. They are mentioned in the Parisian Kodika 1578 without biography.
|
17 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theophilus de Diaken,
Mygdonius, Domna, Indus, Gorgonius, Petrus, Glycerius de
Presbyter, Mardonius, Dorotheus de Prefect, Zeno en de 20.000
Martelaren van Nicomedia
|
Alle Martelaren van Nicodemia, ongeveer 20.000, werden
levend verbrand terwijl ze verzameld waren in de kerk. Dit gebeurde in het
jaar 303 tijdens het regime van Diocletianus en Maximianus. Volgens Eusebius
werden alle Christenen, die toen in Nicomedia woonden, gedood volgens
keizerlijk besluit. Sommigen werden gedood door het zwaard, anderen door
vuur. Zowel mannen als vrouwen wierpen zichzelf in het vuur. Behalve deze
20.000 martelaren die in de kerk werden verbrand, worden ook de volgende
heiligen, die werden gedood tijdens dezelfde vervolging, vandaag herdacht:
Indus, Gorgonius en Petrus, die in zee werden geworpen, Glycerius de
Presbyter en Mardonius, die werden verbrand, Dorotheus de Prefect en Zeno,
die werden onthoofd, Theophilus de Diaken, die werd gestenigd, Mygdonius, die
levend begraven werd, en Domna, een afgodspriesteres, die in Christus
geloofde en was gedoopt, die werd onthoofd en in het vuur geworpen.
|
All the Martyrs
of Nicodemia, about 20.000, were burned alive while they were gathered in
church. This happened in the year 303 during the reign of Diocletian and
Maximian. According to Eusebius all Christians then living in Nicomedia, were
slain by imperial decree. Some were killed by the sword, others by fire. Both
men and women cast themselves into the fire. Besides those 20.000 martyrs who
were burned in church, also the following saints, who were slain in the same
persecution, are commemorated today: Indus, Gorgonius and Peter, who were
cast into the sea, Glycerius the Presbyter and Mardonius, who were burned,
Dorotheus the Prefect and Zeno, who were beheaded, Theophilus the Deacon, who
was stoned, Mygdonius, who was buried alive, and Domna, a priestess of the
idols who believed in Christ and was baptized, who was beheaded and cast into
the fire.
|
28 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theophilus de Rechtschapene
|
|
|
08 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
BDFH
I
Ý
|
Theophilus de Rechtschapene
|
|
|
10 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theophilus
“de
Wonderbaarlijke”,
Aetius, Bassoi (Basoes) “de Sterkste”, Callistos (“de
Onoverwonnene”), Constantinus (“de Moedige”), Melissenus, Theodorus (“de
Al-Gezegende”) en hun metgezellen, de 42 Martelaren van Amorea (Ammoria,
Ammorium) in Phrygia
|
Tijdens een oorlog tussen de Byzantijnse Keizer Theophilus
(829-842) en de Saracenen, belegerden de Saracenen de stad Ammoria. Toen
Ammoria viel, werden 42 van haar generaals gevangengenomen en naar Syrië
gestuurd, waar ze zeven jaar lang opgesloten werden. Tijdens hun
gevangenschap probeerden ze de gevangenen over te halen om afstand te doen
van hun christelijke geloof en de islam aan te nemen. De gevangenen
weerstonden alle verleidelijke aanbiedingen en hielden stand tegen
verschrikkelijke bedreigingen. Na vele martelingen werden ze ter dood
veroordeeld. De martelaren bleven standvastig. Eén voor één namen de beulen
hen mee om te worden onthoofd. Naderhand gooiden ze de lichamen in de rivier
Euphrates. Dit gebeurde rond 845. In de dienst voor hen, worden ze geprezen
als: de "Al-Gezegende" Theodorus, de "Onoverwonnene"
Callistus, de "Moedige" Constantinus, de
"Wonderbaarlijke" Theophilus en "de Sterkste" Basoes.
|
During a war
between the Byzantine Emperor Theophilus (829-842) and the Saracens, the
Saracens besieged the city of Ammoria. When Ammoria fell, 42 of its generals
were taken captive and sent off to Syria, where they were imprisoned for
seven years. During their imprisonment they tried to persuade the captives to
renounce Christianity and accept Islam. The captives resisted all their
seductive offers and held out against terrible threats. After many torments
they were condemned to death. The martyrs remained steadfast. One by one the
executioners took them and led them off to be beheaded. Afterwards they threw
the bodies into the river Euphrates. This happened around 845. In the service
to them, they are glorified as: the "All-Blessed" Theodore, the
"Unconquered" Callistus, the "Valiant" Constantine, the
"Wondrous" Theophilus and "the Most Strong" Basoes.
|
06 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theophilus,
Acacius, Aesychius, Aetius, Aggia, Alexander,
Athanasius, Candidus, Cirillus, Claudius, Cudio, Cyrius, Domitian, Domninus,
Ecdicius, Eunoicus, Eutychius, Eutychus (Aglaius), Flavius, Gaius, Gorgonius,
Helianus, Heraclius, Ile, Johannes, Leontius (Theoctistus), Lisimachus,
Melito, Nicallus, Philotemon, Priscus, Sacerdos, Severianus, Sisinnius,
Smaragdus, Theodulus, Valens, Valerius, Vicratius (Vibianus), Xantius, de
40 Martelaren van Sebaste
|
De 40 Martelaren van Sebaste waren Christelijke soldaten
in het Romeinse leger in het jaar 320 A.D. Toen de vervolging van de
Christenen begon tijdens het regime van Licinius, werden de martelaren
vastgebonden en in een meer gegooid. Een wacht werd neergezet om te voorkomen
dat ze zouden ontsnappen. Er was een verschrikkelijke vorst en het meer
bevroor rondom de lichamen van de martelaren. De folteraars verwarmden een
bad aan de rand van het meer om de martelaren over te halen Christus te
loochenen. Eén van hen kwam uit het water en klom in het bad. Toen verscheen
er een buitengewoon licht uit de hemel, dat het water en de lichamen van de
martelaren verwarmde, en 39 kronen daalden uit de hemel neer op hun hoofden.
De wcht aan de kust zag dit, trok al zijn kleren uit en voegde zich bij de
martelaren in het meer. Inderdaad daalde de laatste en 40e kroon op zijn
hoofd neer. De volgende dag waren de martelaren nog steeds in leven, dus
gaven de rechtes het bevel om hun onderbenen te breken en in het water te
gooien, zodat Christenen ze niet meer terug konden vinden. Op de derde nacht
dreef elk been dat gescheiden was van hun lichamen aan de oppervlakte en
gloeide als een kaars. Bisschop Petrus verzamelde en begroef ze eervol.
|
The 40 Martyrs
of Sebaste were Christian soldiers in the Roman army in the year 320 A.D.
When the persecution of Christians began during the reign of Licinius, the
martyrs were bound and tossed into the lake. A guard was stationed to prevent
them from escaping. There was a terrible frost and the lake froze around the
bodies of the martyrs. The torturers heated a bath by the side of the lake in
sight of the frozen martyrs to persuade them to deny Christ. One of them came
out of the water and entered the bath. Then an extraordinary light appeared
from heaven which warmed the water in the lake and the bodies of the martyrs
and thirty-nine wreaths descended from heaven over their heads. The guard on
the shore saw this, removed all his clothes and entered the lake to join the
martyrs. Indeed, the last and fourtieth wreath descended upon him. The next
day the martyrs were still alive, so the judges ordered that the lower part
of their legs be broken and their bodies thrown into the water so Christians
could not recover them. On the third night every bone which was separated
from their bodies floated to the top and glowed like a candle. Bishop Peter
gathered and honorably buried them.
|
09 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DJKM
Ý
|
Theophilus,
Trophimus en anderen, Martelaren
|
|
|
23 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
K
Ý
|
Theophilus,
Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudianus, Diodotus, Dorotheus, Epiphanius,
Eugenius, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas,
Maximianus, Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus,
Theodotus, Theodoulus, Theogenes, Valerius en Xanthius, de 32 Metgezellen van
Hieron, samen de 33 Martelaren van Melitene in Armenië
|
Sint Hieron kwam uit Tyana in Cappadocië. Hij was een erg
sterke en edele landbewerker. Hij was bezig te graven in zijn veld, toen
soldaten kwamen om hem te ronselen voor het leger. Maar Hieron, zelf een
Christen, weigerde keizers te dienen, die Christenen vervolgden. Met zijn
houten gereedschap joeg hij de gewapende soldaten weg, die in angst vluchtten
vanwege zijn kracht. Later echter ging hij uit eigen vrije wil en bekende
tegenover de gouverneur een Christen te zijn. Ze hakten zijn rechterhand af
en hij werd gevangengezet met 32 anderen, omdat ze hadden geweigerd aan de
afgoden te offeren. Samen werden ze allen onthoofd buiten de stad Melitene in
Armenië, in het jaar 290. De andere 32 martelaren waren: Amonitus, Anicletus,
Athanasius, Barachius, Callimachus, Callinicus, Castrichius, Claudianus,
Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius, Eugenius, Eutychius, Gigantius,
Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximianus, Nicander, Nikon,
Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodorus, Theodotus, Theodoulus,
Theogenes, Theophilus, Valerius en Xanthius.
|
Saint Hieron was
from Tyana in Cappadocia. He was a very strong and noble husbandman. He was
busy digging in his field, when soldiers came to press him into military
service. But Hieron, a Christian himself, refused to serve emperors who
persecuted Christians. He drove away with his wooden tool the armed soldiers,
who fled in fear because of his strength. Later, however, he went of his own
free will, and confessed to be a Christian before the governor. They cut off
his right hand, and he was imprisoned with thirty-two others, because they
had refused to sacrifice to the idols. Together they were all beheaded
outside the city of Melitene in Armenia, in the year 290. The other 32
martyrs were: Amonitus, Anicletus, Athanasius, Barachius, Callimachus,
Callinicus, Castrichius, Claudian, Diodotus, Dorotheus, Ducitius, Epiphanius,
Eugene, Eutychius, Gigantius, Hesychius, Hilarion, Longinus, Mamas, Maximian,
Nicander, Nikon, Ostrychius, Themelius, Theodochus, Theodore, Theodotus,
Theodoulus, Theogenes, Theophilus, Valerius and Xanthius.
|
07 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Theophrastos,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros,
Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles,
Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates,
Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theseus, Thomas, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Theophylactus
Bisschop van Nicomedia
|
|
|
08 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Theopista,
haar man Eustathius van Thessoloniki,
Groot-Martelaar, en hun 2 zonen Agapius en Theopistus
|
Eustathius, of Eustace, was een Romeinse generaal tijdens
het regime van Keizer Hadrianus (117-138). Vóór zijn doop heette hij
Placidus. Zijn vrouw Theopista heette Tatiana vóór haar doop. Ze hadden twee
zonen, Agapius en Theopistus. De Keizer was zó geërgerd door zijn bekering
tot het Christendom, dat hij beval om Eustathius, zijn vrouw en hun kinderen
in een messing stier te plaatsen en er een vuur onder aan te steken. Toen het
messing heet werd, stierven ze door verbranding. St. Eustathius is de
patroonheilige van jagers. Dit gebeurde in het jaar 118.
|
Eustathius, or
Eustace, was a Roman general, during the reign of Emperor Hadrian (117-138).
Before his baptism he was called Placidus. His wife Theopista was called
Tatiana before her baptism. They had two sons, Agapius and Theopistus.The
Emperor was so exasperated at his conversion to Christianity, that he ordered
to place Eustathius, his wife and their children inside a brazen bull and to
lighten a fire under it. When the brass became hot, they burned to death. St.
Eustace is the patron of huntsmen. This happened in the year 118.
|
20 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theopistus,
Agapius en hun ouders Theopista en Eustathius van
Thessoloniki, Groot-Martelaar
|
Eustathius, of Eustace, was een Romeinse generaal tijdens
het regime van Keizer Hadrianus (117-138). Vóór zijn doop heette hij
Placidus. Zijn vrouw Theopista heette Tatiana vóór haar doop. Ze hadden twee
zonen, Agapius en Theopistus. De Keizer was zó geërgerd door zijn bekering
tot het Christendom, dat hij beval om Eustathius, zijn vrouw en hun kinderen
in een messing stier te plaatsen en er een vuur onder aan te steken. Toen het
messing heet werd, stierven ze door verbranding. St. Eustathius is de
patroonheilige van jagers. Dit gebeurde in het jaar 118.
|
Eustathius, or
Eustace, was a Roman general, during the reign of Emperor Hadrian (117-138).
Before his baptism he was called Placidus. His wife Theopista was called
Tatiana before her baptism. They had two sons, Agapius and Theopistus.The
Emperor was so exasperated at his conversion to Christianity, that he ordered
to place Eustathius, his wife and their children inside a brazen bull and to
lighten a fire under it. When the brass became hot, they burned to death. St.
Eustace is the patron of huntsmen. This happened in the year 118.
|
20 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
K
Ý
|
Theoprepes (Bogoljepa),
Akindynus, Severianus, Zoticus en Zeno, Metgezellen van
Agathonicus, de Martelaar
|
Tijdens de vervolging van de Christenen werd St. Zoticus
gevangen genomen in een plaats met de naam Carpe. Zijn discipelen werden
gekruisigd en Zoticus werd naar Nicomedia gebracht, waar ook St. Agathonicus
en de princeps* (leider van de senaat) die door hem bekeerd was, Theoprepius
(Bogoljepa), Acindynus, Severianus, Zeno en vele anderen gevangen en gebonden
waren. Toen ze allen naar Byzantium werden gebracht, stierven de heiligen
Zoticus, Theoprepius en Acindynus onderweg aan hun vele wonden en aan
uitputting. Ze doodden Severianus vlakbij Chalcedon. Agathonicus en de
anderen werden naar Thracië naar Selyvria (Selybria) op de
noordbank van de Bosphorus gebracht, waar ze werden gemarteld en
onthoofd, volgens sommigen tijdens het regime van Maximianius, in
het jaar 298.
* Sommige websites noemen een martelaar met de naam
“Princeps” of een “prins”, wat naar mijn mening beiden foutief is. Zie ook
“Princeps” voor verdere uitleg.
|
During the
persecution of Christians St. Zoticus was captured in a place called Carpe.
His disciples were crucified and Zoticus was brought to Nicomedia where also
were captured and bound St. Agathonicus and the princeps* (leader of the
senate) who was converted by him, Theoprepius (Bogoljepa), Acindynus,
Severianus, Zeno and many others. When they were all taken to Byzantium Saints
Zoticus, Theoprepius and Acindynus died along the way of their many wounds
and exhaustion. They killed Severianus near Chalcedon. Agathonicus and the
others were taken to Thrace to Selyvria
(Selybria) on the northern bank of the Bosphorus where they were tortured and beheaded, according to some during the reign of
Maximian, in the year 298.
* Some websites
mention a martyr with the given name “Princeps” or a “prince”, which is both
wrong in my opinion. Also see “Princeps” for further explanation.
|
22 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
DJK
Ý
|
Theosebia de Diakonesse
|
Theosebia de Diakonesse leefde in de 4e eeuw. Het is
onzeker wanneer ze is geboren en overleden. In de kerk van Nyssa werd ze diaconissa
genoemd. Dit betekent een diakonesse of de vrouw van een diaken. Na haar dood
schreef Cyrillus van Jeruzalem een condoleancebrief aan Gregorius van Nyssa.
In deze brief noemde hij: "uw zuster Theosebia" en "ware
partner van een priester". Vanwege dit is haar identificatie
dubbelzinnig. Volgens sommigen was Theosebia de vrouw van Gregorius van
Nyssa. Volgens anderen was ze één van zijn zusters. Anderen veronderstelden
dat ze de vrouw was van Gregorius Nazianzen, maar er is geen bewijs dat hij
ooit getrouwd was.
|
Theosebia the
Deaconess lived in the 4th century. When she was born and died is uncertain.
In the church of Nyssa she was called diaconissa. This means a
deaconess or a wife of a deacon. After her death Cyril of Jerusalem wrote a
letter of condolence to Gregory of Nyssa. In this letter he mentioned:
"your sister Theosebia" and "true consort of a priest".
Because of this, her identification is ambiguous. According to some,
Theosebia was the wife of Gregory of Nyssa. According to others she was one
of his sisters. Others supposed that she was the wife of Gregory Nazianzen,
but there is no evidence that he was ever married.
|
10 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Theosticus
(Theostichus, Theostoichus),
Antipater, Artemas, Magnus,
Rufus, Thaumasius, Theodotos, Theognis en Philemon, de Negen
Monnik-Martelaren van Cyzicus
|
De Negen Monnik-Martelaren
van Cyzikos waren Theognis (Theognes),
Rufus, Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas (Arcemas),
Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) en Philemon. Ze kwamen uit verschillende
gebieden. Ze weigerden aan afgoden te offeren of Christus te
loochenen. Hierom werden ze wreed gemarteld en uiteindelijk samen onthoofd in
Cyzicus, een stad in Klein-Azië aan de zuidkust van de Zee van Marmara,
waarschijnlijk onder de tiran Licinius rond het jaar 322-323, volgens anderen
in de 3e eeuw.
|
The Nine Monk-Martyrs of Cyzikos were Theognis (Theognes), Rufus,
Antipater, Theosticus (Theostichus, Theostoichus), Artemas
(Arcemas), Magnus, Theodotos (Theodorus), Thaumasius (Thaumasilas) and Philemon. They were from various
regions. They refused to
offer sacrifice to idols or to deny Christ. For this they were harshly
tortured and finally beheaded together in Cyzicus, a city in Asia Minor on the southern coast of
the Sea of Marmara, probably under the tyrant Licinius around the year
322-323, according to others in the 3rd century.
|
Griekse kalender:
Greek Calendar:
28 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic Calendar:
29 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
|
Therapontus
Hiero-Martelaar
|
|
|
14 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
D
Ý
|
Therinus de boer
Koningin Alexandra, de gouverneur Glycerius, Athanasius de Magiër en de
boeren Valerius en Donatus, Metgezellen van Georgius de Trofee-Drager
|
Sint George werd geboren uit een vader van Cappadocia en
een moeder van Palestina. Hij was een militaire tribuun, of chiliarch
(d.w.z.: een commandant van duizend troepen). Omdat hij Christen was, werd
hij aan ongehoorde martelingen onderworpen, die hij met grote moed onderging.
Door de wonderbaarlijke tekenen die plaatsvonden tijdens zijn
martelaarsstrijd, werden velen tot het Christendom bekeerd. Koningin
Alexandra, vrouw van Diocletianus en de heidense hoofdpriester
Athanasius de Magiër, de gouverneur Glycerius en de boeren Valerius, Donatus
en Therinus werden Christenen toen zij getuige waren van de wonderbaarlijke
tekenen tijdens de martelaarsstrijd van Georgius de Trofee-Drager. Keizer
Diocletianus beval zijn vrouw Alexandra en Sint Georgius te onthoofden.
Alexandra stierf op het schavot voor zij onthoofd werd. Dit was in 296 of 303
A.D. in Nicomedia. Alexandra wordt herdacht op 21 april. Op een
aantal lijsten wordt zij tevens genoemd op de herdenkingsdag van Georgius (23
april>>>zie Georgius).
St. George is de patroonheilige van herders, dus wordt
deze dag uitgebreid gevierd op het platteland. De meest vermeldenswaardige
viering vindt plaats in Aráchova met races en feesten.
De officiële naamdag wordt gevierd op 23 april.
Lijst B: Wanneer deze naamdag valt in de vastentijd voor Pasen,
dan wordt deze verplaatst naar de tweede dag na Pasen.
Lijst G: valt Pasen na 23 april dan wordt de naamdag gevierd
op 2e Paasdag.
|
Saint George was
born of a father from Cappadocia and a mother from Palestine. He was a
military tribune, or chiliarch (that is, a commander of a thousand troops).
For being a Christian he was put to unheard-of tortures, which he endured
with great bravery. By the wondrous signs that took place in his contest,
many were converted to Christianity. Queen Alexandra, wife of Diocletian, and
the chief pagan priest
Athanasius the Magician, the governor Glycerius and the farmers Valerius, Donatus and Therinus became Christians when they whitnessed
the miraculous signs during the struggle of George the Trophee-Bearer.
Emperor Diocletian ordered to have his wife Alexandra and Saint George to be
beheaded. Alexandra died on the scaffold before she was beheaded. This was in
296 or 303 A.D. in Nicomedia. Alexandra is commemorated on 21 april.
On several lists she is also mentioned on the celebration day of Georgius (23
april>>>see Georgius).
St George is the
patron saint of shepherds so this is widely celebrated in rural communities,
the most notable being at Aráchova with races and feasts.
The official
nameday is celebrated on 23rd of april.
List B: When this
nameday occurs in the period of the Great Fast before Easter, it will be
celebrated on the second day after Easter.
List G: when
Easter occurs after 23 april, this nameday will be celebrated on de 2nd
day of Easter.
|
23 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
ABDF
GHIJK
Ý
|
Theseus,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Thomas, Timotheos, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 aprill.
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Thessalonica
en Eutychius en met hen 200
mannen en 70 vrouwen, Martelaren
|
Behalve het feit dat ze de marteldood stierven samen met
200 mannen en 70 vrouwen, heb ik geen nadere informatie gevonden over deze
martelaren. In veel gevallen worden ze samen met Bonifacius,
Aglaia, Probus, Areus, Elias, Timotheus en Polyectus genoemd. Echter, los van
het feit dat ze allen op dezelfde dag worden herdacht, heb ik geen bewijs
gevonden dat ze metgezellen waren.
|
Apart from the
fact that they suffered martyrdom togethyer with 200 men and 70 women, I
found no further information about these martyrs. In many cases they are mentioned together
with Bonifacius, Aglaia,
Probus, Areus, Elias, Timotheus and Polyectus. However, apart from the fact
that they are all commemorated on the same day, I found no proof that they
were companions.
|
19 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Thomas
|
|
|
12 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
A
Ý
|
Thomas
Aartsbisschop van Constantinopel
|
|
|
15 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Thomas
Patriarch van Constanstinopel
|
|
|
21 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Thomas de
Apostel
|
|
|
05 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
J
Ý
|
Thomas de Apostel
|
Sint Thomas was één van de Twaalf Apostelen. Hij werd
geboren in Galilea. Gezegd wordt, dat Sint Thomas predikte aan de Parthianen,
Perzen, Meden, Hyrcanianen, Bactrianen en naburige naties. Volgens sommigen
stierf Sint Thomas door natuurlijke oorzaken. Volgens anderen stierf hij de
martelaarsdood in Meliapur. Zijn tombe was in Edessa in Syrië. Zijn heilige
relieken kunnen van India naar Edessa zijn overgebracht in de vierde eeuw.
Thomas wordt ook herdacht op 30 juni en op Thomas Zondag (1e
Zondag na Pasen, naamdag).
|
Saint Thomas was
one of the Twelve Apostles. He was born in Galilea. It is said, that Saint
Thomas preached to the Parthians, Persians, Medes, Hyrcanians, Bactrians, and
neighbouring nations. According to some, Saint Thomas died of natural causes.
According to others, he was martyred at Meliapur. His tomb was at Edessa in
Syria. His holy relics may have been translated from India to Edessa in the
fourth century. Thomas is also commemorated on june 30 and on Thomas Sunday
(1st Sunday after Easter, nameday).
|
06 OKTOBER
OKTΩΒΡΙΟΣ
|
BDFI
K
Ý
|
Thomas,
Andreas, Bartholomeus, Jacob (zoon van Alphaeus), Jacob
(zoon van Zebedee), Johannes de Theoloog en Evangelist, Judas Lebbaeus
(Thaddaeus), Mattheus de Evangelist (Levi), Matthias, Philippus, Simon
(Petrus) en Simon de Canaaniet (“de Zeloot”).
Synaxis van de 12 Apostelen
Sunaksi ton 12 Apostolon
|
De namen van de Twaalf Apostelen waren: Simon, die Petrus
genoemd werd, en zijn broer Andreas, de Eerst-Geroepene, Jacob, de zoon van
Zebedee, en zijn broer Johannes de Theoloog en Evangelist, Philippus,
Bartholomeus, Thomas, Mattheus de Evangelist, die ook Levi genoemd werd,
Jacob, de zoon van Alphaeus, Judas Lebbaeus, ook Thaddaeus genoemd, de broer
van Jacob, de broer van Christus, Simon de Canaaniet (“de Zeloot”) en
Matthias, die gekozen werd om de plaats in te nemen van Judas de verrader.
|
The names of the
Twelve Apostles were: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew,
the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was
also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew, Thomas, and
Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist, James
the son of Alphaeus, and Jude Lebbaeus, also called Thaddaeus, the brother of
James, the Brother of Christ; Simon the Cananite ("the Zealot"),
and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor.
|
30 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
ADFG
HIJK
Ý
|
Thomas Zondag
Naamdag
Thomas Zondag
(de Ongelovige Thomas)
Thomas Sunday
(The Doubting Thomas)
Kyriaki tou Thoma (Antipascha)
|
1e zondag na Pasen.
In de vroege Kerk was dit de dag, dat de nieuw-gedoopte
Christenen hun mantels verwijderden, en nogmaals het leven van deze wereld
binnengingen. Liturgisch gezien, herdenkt de Kerk de Apostel Thomas' visie
van Christus na 8 dagen. Op dat ogenblik zei Christus aan Thomas, zijn hand
in Zijn zijde te plaatsen, waarna Thomas geen twijfels meer had over de
Opstanding. Somige iconen hebben de inscriptie"De Twijfelende
Thomas". In het Grieks echter is de inscriptie, "De Aanraking van
Thomas". De Slavische inscription is, "Het Geloof van Thomas".
In Griekenland wordt geloofd, dat de inscriptie "De Twijfelende
Thomas" niet correct is, omdat het Thomas’ geloof is, wat wordt herdacht
op deze dag, die ook bekend is als Antipascha (niet met de betekenis
“tegengesteld aan Pasen”, maar “in plaats van Pasen”). Elke Zondag van het
jaar is is gewijd aan de Opstanding, te beginnen met deze eerste Zondag na
Pasen. Sint Thomas wordt ook herdacht op 6 Oktober 6 en 30 Juni.
|
1st Sunday after
Easter.
In the early Church
this day was the day, that the newly-baptized Christians removed their robes,
and entered once again into the life of this world. Liturgically, the Church
remembers the Apostle Thomas' vision of Christ after eight days. At that time
Christ told Thomas, to place his hand in His side, after which Thomas had no
more doubts about the Resurrection. Some icons are inscribed "The Doubting Thomas". In Greek
however, the inscription reads, "The Touching of Thomas". The
Slavonic inscription is, "The Belief of Thomas". In Greece it is
believed that the inscription "The Doubting Thomas" is not correct,
because it is Thomas’ belief, that is commemorated on this day, which is also
known as Antipascha (not meaning “oppposed to Easter”, but “in place
of Easter”). Every Sunday of the year is dedicated to the Resurrection,
starting with this first Sunday after Easter. Saint Thomas is also
commemorated on October 6 and June 30.
|
04 MEI - ΜΑΙΟΣ
2008
26 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2009
11 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010
01 MEI - ΜΑΙΟΣ
2011
22 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
12 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013
27 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2014
19 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
08 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
23 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
ADH
Ý
|
Thomas van
de Berg Maleon (Maleum)
|
Sint Thomas was een rijk man en beroemd vanwege de
militaire trofeeën, die hij in de oorlogen tegen de barbaren had gewonnen.
Ondanks dat, liet hij alles achter wat hij had om een ascetisch leven te
leiden op de Berg Maleon (naast de Berg Athos), waarheen hij was geleid door
een pilaar van vuur. Hij verrichtte wonderen en dreef demonen uit. Hij gaf
blinden hun zicht terug en liet waterbronnen ontspringen. Hij genas velen en
verscheen tijdens het gebed als een pilaar van vuur. Volgens sommigen is het
onbekend in welke eeuw hij leefde. Volgens anderen stierf hij in het jaar
283. En andere bronnen beweren, dat dit in de tiende eeuw plaatsvond.
|
Saint Thomas was
a wealthy man, and illustrious for the military trophies he had won in wars
against the barbarians. Despite of that, he forsook all that he had, to live
an ascetic life at Mount Maleon (next to Mount Athos), whereto he was leaded
by a pillar of fire. He wrought wonders, and cast out demons. He gave sight
to the blind, and caused springs of water to gush forth. He healed many, and
while in prayer, appeared as a pillar of fire. According to some, it is
unknown in which century he lived. According to others, he died in the year
283. And others sources state, that this happened in the tenth century.
|
07 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Thomas,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros,
Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles,
Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates,
Sophokles, Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Timotheos, Titos,
Xenophon en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Thomas de
Diaken,
Basilius (diaken), Chariton (monnik), Comasius (Komassios)
(monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of
Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus
(Nikephoros) (priester), Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates
(monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), en Timotheus
(bisschop), de 15 (or 16) Hieromartelaren van
Tiberiopolis (Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two
names is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Thyrsus,
Leucius en Callinicus,
Martelaren van Apollonia
|
De heilige Thyrsus en Leucius waren burgers van Caesarea
in Bithynië, en beiden Christenen, maar Thyrsus was nog niet gedoopt.
Callinicus was een heidense priester. Toen Cumbricius genadeloos Christenen
begon te martelen en te doden, verscheen de onbevreesde Leucius voor hem en
bekritiseerde hem. Hierom werd Leucius gemarteld en uiteindelijk onthoofdd.
Toen verscheen ook Thyrsus voor de rechter en bekritiseerde hem eveneens. Hij
werd ook geslagen en in de gevangenis geworpen. Hij genas wonderbaarlijk van
zijn wonden, de gevangenisdeur ging open en hij werd op wonderlijke wijze
naar buiten geleid. Thyrsus ging direct naar Phileas, de Bisschop van
Caesarea, en werd door hem gedoopt. Daarna werd hij opnieuw opgepakt en
gemarteld, maar hij verdroeg de folteringen. Tijdens zijn gebeden vielen vele
afgodsbeelden om. De heidense priester Callinicus zag dit en bekeerde zich
tot het Christelijke geloof. Toen werden hij en Thyrsus ter dood veroordeeld.
Callinicus werd onthoofd. Thyrsus werd in een houten kist geplaatst om doormidden
te worden gezaagd. Maar op wonderbaarlijke wijze kon de zaag niet door het
hout heen komen. Toen verrees Thyrsus uit de kist, bad tot God, en stierf
vredig.
|
Saints Thyrsus
and Leucius were citizens of Caesarea of Bithynia, and both Christians, but
Thyrsus was not baptized yet. Callinicus was a pagan priest. When Cumbricius
began to mercilessly torture and murder Christians, the fearless Leucius
appeared before him and criticised him. For this Leucius was tortured and
finally beheaded. Then Thyrsus also appeared before the judge and criticised
him too. He also was flogged and cast into prison. He was miraculously healed
of his wounds, the prison door opened and he was led out miraculously.
Thyrsus immediately went to Phileas, the Bishop of Caesarea, and was baptized
by him. After that again he was seized and tortured, but he endured the
tortures. When he prayed, many idols fell down. The pagan priest Callinicus
saw this and converted to the Christian Faith. Then he and Thyrsus were
condemned to death. Callinicus was beheaded. Thyrsus was placed in a wooden
coffin to be sawn in half. However the saw was miraculously unable to cut
into the wood. Then Thyrsus arose from the coffin, prayed to God, and
peacefully died.
|
14 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Tiburtius,
Cecilia en Valerian, Martelaren
|
Sint Cecilia kwam uit een vermaarde Romeinse familie. Toen
ze getrouwd was met Valerianus, bekeerde ze hem tot het christendom.
Valerianus op zijn beurt bekeerde zijn broer Tiburtius. Ze stierven als
martelaren tijdens het regime van Diocletianus in het jaar 288.
|
Saint Cecilia was
of an illustrious Roman family. When she was betrothed to Valerian, she
converted him to christianity. Valerian in turn converted his brother
Tiburtius. They died as martyrs during the reign of Diocletian in the year
288.
|
22 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJ
Ý
|
Tiburtius,
Claudius, Castulus en Castor, Tranquillinus en zijn
zonen Markus en Marcellinus, Nicostratus en zijn vrouw Zoe, Metgezellen van Sebastianus, de Martelaar
|
Sint Sebastianus kwam uit de stad Milaan. Hij was
een lid van de Senaat, en had velen tot het Christelijke geloof bekeerd. Toen
Diocletianus en Maximianus een Vervolging begonnen tegen de Christenen, werd
Sint Sebastianus gearresteerd. Hij werd doorboord met scherpe pijlen, en de
beenderen van zijn lichaam werden verbrijzeld met stokken. Nadat hij in
stukken was gesneden, stierf hij in het jaar 288. Zijn metgezellen, die samen
met hem stierven, waren: Marcellinus en Markus de broers, Tranquillinus hun
vader, Nicostratus en zijn vrouw Zoë, Tiburtius, Claudius, Castulus en
Castor.
|
Saint Sebastian was from the city of Milan. He was a member of the
Senate, and had converted many to the Christian faith. When Diocletian and
Maximian began a Persecution against the Christians, Saint Sebastian was
arrested. He was pierced with sharp arrows, and the bones of his body were
shattered with clubs. When he was being cut into pieces, he died in the year
288. His companions, who died together with him, were: Marcellinus and Mark
the brethren, Tranquillinus their father, Nicostratus and his spouse Zoe,
Tiburtius, Claudius, Castulus, and Castor.
|
18 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Timolaos van de Zwarte Zee,
Dionysios en Dionysios
van Tripolis (Phoenicië), Romylus de sub-decaan van Diospolis
(Palestina), Plesius (Paesis) van Egypte, Alexander van Gaza en Alexander van
Egypte, de 7 Metgezellen van de Martelaar Agapius van Gaza .
|
De heilige martelaren Agapios en zijn 7 Metgezellen
Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander, Alexander, Dionysios en Dionysios
leefden tijdens het regime van keizer Diocletianus in 297. Agapios kwam van
Gaza (volgens anderen onbekend), een stad in Palestina, Timolaos kwam van de
Zwarte Zee (Pontus), de twee (volgens sommigen één) Dionysiosses kwamen van
Tripolis in Phoenicia, Romylus was een sub-deken in Diospolis in Palestina
(voorheen Lydda genoemd en nu gewoonlijk St. George genoemd) en Plesios
(volgens sommigen Paesis) en de twee Alexanders kwamen uit Egypte (volgens
sommigen kwam één Alexander van Gaza). Toen zij Christenen werden, bonden zij
hun handen met ijzeren kettingen en gingen naar Urbanus, de gouverneur van
Ceasaria. Daar bekenden zij dat ze Christenen waren. De gouverneur kon hen
niet van gedachten laten veranderen, noch met dreigementen noch met
vleierijen, dus gaf hij het bevel hen te onthoofden. Volgens somigen was dit
in het jaar 304.
|
The holy martyrs
Agapios and his 7 Companions Plesios, Romylus, Timolaos, Alexander,
Alexander, Dionysios and Dionysios lived during the reign of emperor
Diocletian in 297. Agapios came from Gaza (others say it’s unknown), a city
of Palestine, Timolaos was from the Black Sea (Pontus), the two (some say
one) Dionysios came from Tripolis in Phoenicia, Romylus was a sub-deacon at
Diospolis in Palestine (formerly called Lydda and now commonly called St.
George) and Plesios (some say Paesis) and the two Alexanders came from Egypt
(according to some one Alexander came from Gaza). When they became Christians
they had bound their hands with iron chains and went to Urbanus, the governor
of Ceasaria. There they confessed that they were Christians. The governor
could not change their mind, neither with threats nor with flatteries, so he
ordered their heads to be cut off. According to some this was in the 304.
|
15 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
D
Ý
|
Timon,
Parmenas, Prochorus
en Nikanor
Diakenen en Apostelen
|
Prochorus, Nikanor, Timon en Parmenas waren Apostelen van
de Zeventig. Sint Prochorus werd Bisschop van Nicomedia. Hij overleed in
vrede. Sint Nicanor werd dood gesteningd in Jeruzalem. Sint Timon werd
Bisschop van Bostra in Arabië. Hij eindigde zijn leven in martelaarschap in
vuur door de handen van heidenen. Sint Parmenas stierf in vrede in Jeruzalem.
Ze worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
Prochorus,
Nikanor, Timon and Parmenas were Apostles of the Seventy. Saint Prochorus
became Bishop of Nicomedia. He reposed in peace. Saint Nicanor was stoned to
death in Jerusalem. Saint Timon became Bishop of Bostra in Arabia. He ended
his life in martyrdom by fire at the hands of the pagans. Saint Parmenas died
in peace in Jerusalem.
They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
28 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Timon
van de 7 Diakenen
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Timon van de 7 Diakenen was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Timon of the 7 Deacons was one of the 70 Disciples and Apostles of Christ
were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto the work of
preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve Apostles, who were
preaching the Gospel of Christ in various lands. With the passage of time
others were added to their number by the Holy Apostles and their number
eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred to as
"of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Timotheus
en Maura, Martelaren
|
De Martelaren Timotheus en Maura waren man en vrouw.
Timotheus kwam van Penapeis in de Thebaid, en was een lezer in de Kerk en
leraar van de Christenen. Hij was nog maar 20 dagen getrouwd met Maura toen
hij werd verraden aan Arianus, de Gouverneur van de Thebaid. Arianus droeg
Sint Timotheus op zijn heilige boeken af te geven. Timotheus weigerde dit en
zei dat dit hetzelfde was als het voor een vader was om zijn kinderen aan de dood
over te geven. Vanwege dit antwoord werden verhitte braadspitten door zijn
oren gestoken. Terwijl hij aan andere folteringen onderworpen werd, liet
Arianus Maura komen, in de hoop dat zij haar man zou overhalen de afgoden te
aanbidden, maar zij verklaarde zichzelf christen. Haar hoofdhaar werd
uitgetrokken, haar vingers werden afgehakt, daarna werd ze in kokend water
gegooid, maar ze bleef ongedeerd. Uiteindelijk werden man en vrouw gekruisigd
met hun gezichten naar elkaar toe. Na 9 dagen stierven, tijdens het regime
van Diocletianus (284-305).
|
The Martyrs
Timothy and Maura were husband and wife. Timothy was from Penapeis in the
Thebaid, and was a reader in the Church
and a teacher of the Christians. He had been married to Maura only
twenty days, when he was betrayed to Arian, the Governor of the Thebaid.
Arian commanded Timothy to surrender his sacred books. Timothy refused and
said it would be the same as it is for a father to give up his children to
death. For this answer, heated iron spits were thrust through his ears. While
he was being put to other tortures, Arian summoned Maura, hoping that she
would persuade her husband to worship the idols, but she confessed herself a
Christian. The hair of her head was pulled out, her fingers were cut off,
then she was thrown into boiling water, but she remained unharmed. Finally
husband and wife were crucified facing each other. After nine days, they
died, during the reign of Diocletian (284-305).
|
03 MEI
ΜΑΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Timotheus
Aartsbisschop van Brusa (Prussia)
Hiero-Martelaar
|
|
|
10 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DFJK
Ý
|
Timotheus de Apostel
|
De Apostel Timotheus kwam uit Lystra in Lycaonia. Zijn
vader was een Griekse heiden en zijn moeder Eunice was Joods. Zijn grootmoeder’s
naam was Lois. Hij werd een discipel van de Apostel Paulus en volgde hem
overal. Later werd hij de eerste Bisschop van de Kerk in Ephesus. Onder
supervisie van Johannes de Evangelist, die alle kerken in Azië bestuurde,
eindigde hij zijn leven in martelaarschap in het jaar 97. Hij werd ter dood
gestenigd door de heidenen, omdat hij mogelijk protesteerde tegen het
festival ter ere van Artemis (Diana). Hij wordt ook herdacht op 4 januari
(Synaxis van de 70 Apostelen/Discipelen).
|
The Apostle
Timothy was from Lystra of Lycaonia. His father was a Greek pagan, and his
mother Eunice was Jewish. His grandmothers name was Lois. He became a
disciple of the Apostle Paul, and he followed him everywhere. Afterwards, he
became the first Bishop of the Church in Ephesus. Under the supervision of
John the Evangelist, who governed all the churches in Asia, he died in
martyrdom in the year 97. He was stoned to death by the heathen, because he
possibly opposed against the festival held in honour of Artemis (Diana). He
is also commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
22 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DGHI
JK
Ý
|
Timotheus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Timotheus (metgezel van Paulus)
was één van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem
gekozen ter aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij
begeleidden en assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende
landen de Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen
aan hun aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd
uiteindelijk groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als
“van de Zeventig”:
|
Timothy (companion of Paul) was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Timotheus van Symbola
(de Symboliet)
|
Sint Timotheus leidde vanaf zijn jeugd een kloosterleven,
en overleed op zeer hoge leeftijd.
|
Saint Timothy
took up the monastic life from his youth, and reposed in deep old age.
|
21 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Timotheus,
Agapius en Thecla
|
De Martelaren Timotheus, Agapios en Thekla stierven de
martelaarsdood in 304 (volgens sommigen 306). Sint Timotheus was een inwoner
van de stad Caesarea in Palestina en diende de Kerk als leraar in Gaza. In de
tijd van de Christenvervolging onder de co-keizers Diocletianus (284-305) en
Maximianus (284-305), werd Sint Timotheus voor het gerecht gebracht door
gouverneur Urbanus. Omdat Sint Timotheus bekende een Christen te zijn, werd
hij wreed gemarteld en uiteindelijk gedood. In dezelfde stad (amphiteater van
Caesarea, Palestina) en hetzelfde jaar leden de Martelaren Agapios van
Palestina en Thekla van Palestina. Thekla was geboren in Bizya. Together with Agapius she was thrown to the wild
beasts and torn to pieces, under Emperor Maximianus (265-310).
|
The Martyrs
Timothy, Agapios and Thekla suffered martyrdom in the year 304 (according to
some 306). Saint Timothy was a native of the city of Caesarea Palestine and served
the Church as a teacher in Gaza. During the time of persecution against
Christians under the co-emperors Diocletian (284-305) and Maximian (284-305),
Saint Timothy was brought to trial by the governor Urban. Because Saint
Timothy confessed being a Christian he was subjected to cruel torture and was
killed eventually. In the same town (amphiteater of Caesarea, Palestine) and
year suffered the Martyrs Agapios of Palestine and Thekla of Palestine.
Thekla was born in Bizya. Together with Agapius she was thrown to the wild
beasts and torn to pieces, under Emperor Maximianus (265-310).
|
19 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
D
Ý
|
Timotheus,
Diaken
en Polyectus, Martelaren
|
De Martelaren Polyeuctus en Diaken Timotheus bekeerden met
succes heidenen tot het Christendom. Hierom werden zij op een houtstapel
verbrand in het begin van de vierde eeuw. Polyeuctus stierf in Caesarea,
Cappadocia, en Timotheus in Mauritania. In veel gevallen worden ze samen met
Bonifacius, Aglaia, Probus, Areus, Elias, Eutychius en Thessalonica
genoemd. Echter, los van het feit dat ze allen op dezelfde dag worden herdacht,
heb ik geen bewijs gevonden dat ze metgezellen waren.
|
The Martyrs
Polyeuctus and Deacon Timothy successfully conversed pagans to Christianity.
For this they were burnt on a wood pile at the beginning of the Fourth
Century. Polyeuctus suffered in Caesarea, Cappadocia, and Timothy in Mauritania. In many cases they are
mentioned together with Bonifacius, Aglaia, Probus, Areus, Elias, Eutychius en Thessalonica.
However, apart from the fact that they are all commemorated on the same day,
I found no proof that they were companions.
|
19 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Timotheus,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros, Isokrates,
Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles, Philopimen,
Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Titos, Xenophon en
Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
Timotheus de Bisschop,
Basilius (diaken), Chariton (monnik), Comasius (Komassios)
(monnik), Daniel (monnik), Etymasius (Hetoimassios) (monnik of leek) en/of
Eusebius (monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus
(Nikephoros) (priester), Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates
(monnik), Theodorus (bisschop) en Theodorus (priester), Thomas (diaken), de 15 (or 16) Hieromartelaren van Tiberiopolis
(Tiberioupolis)
|
De Martelaren Basilius (diaken), Chariton (monnik),
Comasius (monnik), Daniel (monnik), Etymasius (monnik of leek) en/of Eusebius
(monnik), Hierotheus (monnik), Johannes (priester), Nicephorus (priester),
Petrus (priester), Sergius (priester), Socrates (monnik), Theodorus (bisschop), Theodorus (priester), Thomas
(diaken) en Timotheus (bisschop) waren geestelijken uit Nicaea en andere
plaatsen. Toen Keizer Julianus de Apostaat (361-3) alle Christenen wilde
dwingen de afgoden te aanbidden, vluchtten ze naar Thessalonica. Daar vonden
ze geen vrede en ze gingen op weg naar Tiberiopolis (Strumica, ook Cilicia
wordt genoemd). Gedurende korte tijd leidden ze daar een apostolisch leven,
tot de soldaten van de tiran hen inhaalden en hen terug brachten naar
Thessalonica. Toen ze weigerden Christus te verloochenen, werden ze met het
zwaard onthoofd in Tiberiopolis in 361. Verschillende websites noemen 16
martelaren. Het zou mogelijk kunnen zijn dat de martelaren Etymasius en
Eusebius met elkaar verward worden, of dat één van deze twee namen verkeerd
is. Dit is echter niet zeker. Volgens slechts één website was Etymasius
een leek, Volgens alle andere die ik gevonden heb was hij een presbyter
(priester).
|
The Martyrs Basil (deacon), Chariton (monk),
Comasius (Comassius, Komassios) (monk), Daniel (monk), Etymasius (Etimassius,
Hetoimassios) (monk or layman) and/or Eusebius (Eusebios) (monk), Hierotheus
(Hierotheos) (monk), John (priest), Nicephorus (Nikephoros) (priest), Peter
(priest), Sergius (Sergios) (priest), Socrates (monk), Theodore (Theodor)
(bisshop), Theodore (priest), Thomas (Thom) (deacon) and Timothy (bisshop)
were clergy from Nicaea and other places. When Emperor Julian the Apostate (361-3)
wanted to compel all Christians to turn back to idolatrous worship, they
sought refuge in Thessalonica. They did not find peace there and they made
their way to Tiberiopolis (Strumica, also Cilicia is mentioned). For a short
while they led an apostolic life there, until the tyrant’s soldiers caught up
with them and brought them back to Thessalonica. When they refused to deny
Christ, they were beheaded by the sword in Tiberiopolis in 361. Several
websites mention 16 martyrs. It might be possible that the martyrs Etymasius
and Eusebius are being confused with eachother, or that one of these two
names is wrong. However this is not certain. According to only one website Etymasius was a layman, according to all
others that I found he was a presbyter.
|
28 NOVEMBER
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Tis Analipseos (Christos)
Tis Analipseos Tou Kyriou Imon Iesou Christou
Hemelvaart van Christus
Ascension of Christ
|
Hemelvaart van Christus.
Zesde donderdag na Pasen.
Jezus bleef na zijn Opstanding 40 dagen op aarde en
verscheen voortdurend op verschillende plaatsen aan Zijn discipelen, met wie
Hij sprak, at en dronk en zo zijn Opstanding demonstreerde. Op de 40e dag na
Pasen (de 6e donderdag) leidde Hij hen naar de Olijfberg en gaf hen de
opdracht in alle landen Zijn Naam te verkondigen. Na hen te hebben gezegend
werd Hij opgenomen in een wolk van licht en naar de Hemel gevoerd.
|
Ascension of
Christ.
Sixth thursday
after Easter.
After His
Resurrection Jesus passed 40 days on earth and appeared continually in
various places to His disciples, with whom He spoke, ate and drank and
thereby demonstrated His Resurrection. On the 40th day after Pascha (the 6th
thursday) He led them to the Mount of Olives and commanded them to go forth
and proclaim His Name to all nations. After blessing them, He was taken up in
a cloud of light which took Him into Heaven.
|
05 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
28 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2009
13 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
02 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
24 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2012
13 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
29 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2014
21 MEI - ΜΑΙΟΣ
2015
09 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
25 MEI - ΜΑΙΟΣ
2017
|
FIM
Ý
|
Tis Samareitidos
Kyriaki tis
Samareitidos
Zondag
van de Samaritaanse Vrouw
Sunday of
the Samaritan Woman
|
|
|
25 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2008
17 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2009
02 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
22 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2011
13 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2012
02 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
18 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2014
10 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2015
29 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
14 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2017
|
D
Ý
|
Tis Tyrofagou
|
|
|
01 MAART
ΜΑΡΤΙΟΣ
|
FI
Ý
|
Titus de Apostel
|
Sint Titus was een Griek van ras en een afgodsaanbidder.
Toen de Apostel Paulus hem tot het Christelijke geloof bekeerde, werd hij
Paulus’ discipel en volgeling. Hij werkte met hem samen in het prediken van
de Gospel. Later werd hij Bisschop van Kreta. Hij overleed in vrede op ongeveer
94-jarige leeftijd. Hij wordt ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
Saint Titus was a
Greek by race, and an idolater. When the Apostle Paul converted him to the
Christian faith, he became Paul's disciple and follower. He labored with him
in the preaching of the Gospel. Later he became Bishop of Crete. He reposed
in peace, some ninety-four years of age. He is also commemorated on the 4th
of january (Synaxis of the 70 Apostles/Disciples).
|
25 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
ABDH
JK
Ý
|
Titus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Titus was één van de 70 Discipelen en
Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter aanvulling op de Twaalf en
heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en assisteerden de Heilige
Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de Gospel van Christus
preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun aantal toegevoegd
door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk groter dan
zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de Zeventig”:
|
Titus was one of the 70 Disciples and Apostles
of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve and sent forth unto
the work of preaching. They accompanied and assisted the Holy Twelve
Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various lands. With the
passage of time others were added to their number by the Holy Apostles and
their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were all referred
to as "of the Seventy":
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Titus de
Wonderdoener
|
Er is weinig bekend over Sint Titus, behalve dat hij vanaf
zijn jeugd een kloosterleven leidde, abt van een klooster werd en overleed in
vrede.
|
Little is known
of Saint Titus, except that he took up the monastic life from his youth,
became the abbot of a monastery, and reposed in peace.
|
02 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJK
Ý
|
Titus,
Alexander, Anaxandros (Anaxarchos), Anaximenes,
Aristeides, Chronis (Chronios), Dimaratos, Demokles, Dimosthenes, Dionysios,
Elias, Epameinondas, Esaias, Eteokles, Hephaistion, Herakles, Homeros,
Isokrates, Lucas, Miltiades, Mnesarchos, Parmenion, Pelopidas, Perikles,
Philopimen, Phokion, Pindaros, Polybios, Polynikes, Prometheus, Sokrates, Sophokles,
Themistokles, Theodorus, Theophrastos, Theseus, Thomas, Timotheos, Xenophon
en Zenon, de 40 Martelaren van Afrika
|
Deze martelaren stierven in de priode 249-251
in Afrika. Er is weinig bekend over deze Heiligen. Ze worden alleen
beschreven in de “Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Klein Gebedenboek of
Heiligenboek”, publicatie van “Apostolikís Diakonías” (Apostolisch Diakonaat)
in 1959, zonder verdere informatie. Nergens anders wordt hun herdenking
vermeld. Mogelijk waren zij metgezellen van de Heiligen Terentius, Afrikanus,
Maximus en Pompius, die ook op dezelfde dag worden herdacht (>>>zie
Terentius 10 april).
|
These martyrs
died in de period 249-251 in
Africa. Little is known about these Saints. They are described only in the
“Mikrón Euchológion i Agiasmatárion” (Small Prayerbook or Saintsbook”,
publication of “Apostolikís Diakonías” (Apostolic Deaconate) in 1959, with no
further information. Nowhere else their commemoration is reported. Possibly
they were companions of the Saints Terentius, Afrikanus, Maximus and Pompius,
who are also commemorated on the same day (>>>see Terentius april
10).
|
10 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
Ý
|
|
Ton Agion
Popatoron
(Propatoron)
Kyriaki Ton Agion Propatoron
Zondag van de Heilige Voorvaderen van Christus
Sunday of the Holy
Ancestors of Christ
Adam de Eerste Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham
de Vriend van God, Isaac het Fruit van de Belofte, Jacob en de 12
Patriarchen, Vervolgens degenen die onder de Wet leefden: Moses Aaron, Josue,
Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia en Johannes de Doper en tot slot de Maagd
Maria.
|
Zondag van de
Heilige Voorvaderen van Christus. Op de zondag tussen 11 en 17 December worden alle
Voorvaderen van Christus volgens het vlees herdacht::
Adam de Eerste
Vader, Enoch, Melchisedec, Abraham, de vriend van God, Isaac, het fruit van
de Belofte, Jacob en de twaalf patriarchen.
Vervolgens degenen
die onder de Wet leefden:
Moses, Aaron,
Josue, Samuel, David, en de Profeten: Isaia, Jeremia, Ezechiel, de 12 kleine
profeten, Elia, Eliseus, Zacharia, en Johannes de Doper, en tot slot de Maagd
Maria.
|
Sunday of the Holy Ancestors of
Christ.
On the Sunday between December 11
and 17, all the Ancestors of Christ according to the flesh are being
remembered:
Adam the first Father, Enoch, Melchisedec, Abraham,
the friend of God, Isaac, the fruit of the Promise, Jacob and the twelve
patriarchs.
Then those who lived under the Law:
Moses, Aaron, Josue, Samuel, David, and the
Prophets: Isaia, Jeremia, Ezechiel, the twelve minor prophets, Elia, Eliseus,
Zacharia, and John the Baptist, and finally the Virgin Mary.
|
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2009
12 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
16 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012
15 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
14 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014
13 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2015
11 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016
17 DEC -
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
|
JM
Ý
|
Ton Magon
I Proskynese Ton Magon
Adoration
of the Magi
Aanbidding van de Magi
Balthasar, Melchior en Gaspar
|
Een wonderbaarlijke ster openbaarde de Geboorte van
Christus aan de Wijzen Balthasar, Melchior en Gaspar. Dit was geen gewone ster,
maar een "manifestatie van goddelijke energie" (Verhaal van de
Aanbidding van de Magi). Toen de Wijzen het huis binnen gingen waar de
Zuigeling Christus lag, vielen de Wijzen neer "en aanbaden Hem: en toen
zij hun schatten hadden geopend, gaven zij Hem giften: goud, wierook en
mirre" (Mt. 2:11). Het Evangelie vermeldt niet de namen van de drie
Wijzen (Magi). De overlevering dat er drie bezoekers van het oosten waren is
zeer oud. Hun namen worden echter pas in de Middeleeuwen vermeld. De beenderen
waarvan beweerd wordt dat ze de overblijfselen van de Magi zijn, verblijven
sinds 1164 in de kathedraal van Keulen, Duitsland.
|
A wondrous star
revealed the Nativity of Christ to the Magi Balthasar, Melchior and Gaspar.
This was no ordinary star, but a "manifestation of divine energy"
(Narrative of the Adoration of the Magi). When the Magi entered the house
where the Infant Christ lay, the Magi "fell down, and worshipped Him:
and when they had opened their treasures, they presented Him gifts: gold, frankincense
and myrrh" (Mt. 2:11). The Gospel doesn’t mention the names of the three Wise Men (Magi). The
tradition that there were three visitors from the east is very ancient.
However their names are only mentioned in the Middle Ages. Bones that are
said to be the relics of the three Magi have been in the cathedral at
Cologne, Germany, since 1164.
|
25 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
Ý
|
Ton Myrophoron (Myrophoron)
Kyriaki Ton Myrophoron
Zondag van de Mirre-dragende Vrouwen
Sunday of the Myrrh-Bearing Women
Maria Magdalena, de Maagd Maria (de Theotokos), Joanna,
Salome, Maria de vrouw van Cleopas (of Alphaeus), Susanna, Maria van Bethanië
en Martha van Bethanië
|
De Mirre-Dragers hadden begrafeniskruiden en –zalven naar
het graf gebracht voor het lichaam van Christus. Zij waren de eersten die de
lege tombe zagen. Er zijn 8 vrouwen die algemeen geïdentificeerd worden als
de Mirre-Dragers. Zij zijn: Maria Magdalena (22 Juli), de Maagd Maria (de
Theotokos), Joanna (27 juni), Salome (3 Augustus), Maria de vrouw van Cleopas
(of Alphaeus), Susanna, Maria van Bethanië (4 Juni) en Martha van Bethanië (4
Juni), de zusters van Lazarus. De Zondag van de Mirre-dragende Vrouwen valt
op de 2e Zondag na Pasen.
|
The Myrrh-Bearers
had brought funeral spices and ointments to finish commiting Christ's body to
the grave. They were the first to see the empty tomb. There are eight women
who are generally identified as the Myrrh-Bearers. They are: Mary Magdalene
(July 22), the Virgin Mary (the Theotokos), Joanna (june 27 toevoegen),
Salome (August 3), Mary the wife of Cleopas (or Alphaeus), Susanna, Mary of
Bethany (June 4) and Martha of Bethany (June 4), the sisters of Lazarus. The
Sunday of Myrrh-bearing Women falls on the second Sunday following Pascha.
|
11 MEI - ΜΑΙΟΣ 2008
03 MEI - ΜΑΙΟΣ
2009
18 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2010
08 MEI - ΜΑΙΟΣ
2011
29 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2012
19 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2013
04 MEI - ΜΑΙΟΣ
2014
26 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2015
15 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2016
30 APRIL - ΑΠΡΙΛΗΣ 2017
|
Ý
|
Tou Agiou Pneumatos (Pneumatos)
Dag van de Heilige Geest
Day of
the Holy Ghost
|
Eén dag na Pinksteren.
|
One day after
Pentecost.
|
16 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2008
08 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2009
24 MEI -
ΜΑΙΟΣ
2010
13 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2011
04 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2012
24 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2013
09 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2014
01 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2015
20 JUΝI -
ΙΟΥΝΙΟΣ
2016
05 JUΝI - ΙΟΥΝΙΟΣ
2017
|
M
Ý
|
Tranquillinus
en zijn zonen Markus en Marcellinus, Nicostratus en zijn
vrouw Zoe, Tiburtius, Claudius, Castulus en Castor, Metgezellen van
Sebastianus, de Martelaar
|
Sint Sebastianus kwam uit de stad Milaan. Hij was
een lid van de Senaat, en had velen tot het Christelijke geloof bekeerd. Toen
Diocletianus en Maximianus een Vervolging begonnen tegen de Christenen, werd
Sint Sebastianus gearresteerd. Hij werd doorboord met scherpe pijlen, en de
beenderen van zijn lichaam werden verbrijzeld met stokken. Nadat hij in
stukken was gesneden, stierf hij in het jaar 288. Zijn metgezellen, die samen
met hem stierven, waren: Marcellinus en Markus de broers, Tranquillinus hun
vader, Nicostratus en zijn vrouw Zoë, Tiburtius, Claudius, Castulus en
Castor.
|
Saint Sebastian was from the city of Milan. He was a member of the
Senate, and had converted many to the Christian faith. When Diocletian and
Maximian began a Persecution against the Christians, Saint Sebastian was
arrested. He was pierced with sharp arrows, and the bones of his body were
shattered with clubs. When he was being cut into pieces, he died in the year
288. His companions, who died together with him, were: Marcellinus and Mark
the brethren, Tranquillinus their father, Nicostratus and his spouse Zoe,
Tiburtius, Claudius, Castulus, and Castor.
|
18 DECEMBER
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
|
D
Ý
|
Triandafyllos
|
|
|
08 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
H
Ý
|
Trion
Ierarchon
Synaxis van de Drie Hiërarchen
Synaxis of the Three
Hierarchs
Basilius de Grote, Gregorius de Theoloog, Johannes
Chrysostom
|
Naamdag van alle kerken genaamd:
“Drie Hiërarchen”.
Tijdens de elfde eeuw woedden geschillen in Constantinopel
over de vraag wie van de drie hiërarchen de grootste was. Toen verschenen de
drie hiërarchen aan Sint Johannes de bisschop van Euchaita (14 juni) in het
jaar 1084. Ze vertelden hem dat ze voor God gelijk waren en bevalen dat hun
gezamenlijke herdenking gevierd moest worden op eenzelfde dag om de
geschillen te stoppen. Bisschop Johannes koos 30 januari voor hun gezamenlijk
Feest. Aldus eindigde de controversie en de vrede werd hersteld.
>>>zie ook Basilius 1 januari
>>>zie ook Gregorius 25 januari
>>>zie ook Johannes Chrysostom 13 november
|
Nameday of all
churces named
“Three
Hierarchs”.
During the
eleventh century disputes raged in Constantinople about which of the three
hierarchs was the greatest. Then the three hierarchs appeared to Saint John
the bishop of Euchaita (June 14) in the year 1084. They told him that they
were equal before God and ordered that their common commemoration should be
celebrated on a single day to stop the disputes. Bishop John chose January 30
for their joint Feast. Thus the controversy ended and peace was restored.
>>>also
see Basilius 1 januari
>>>also
see Gregorius 25 januari
>>>also
see Johannes Chrysostom 13 november
|
30 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DFIJK
Ý
|
Triphonas de Zilverloze
Martelaar
|
Sint Triphonas kwam uit Lampsacus in Phrygië. Als jongeman
was hij ganzenhoeder. Hij heelde ziekten en dreef demonen uit. Hij werd
verraden als Christen en naar Nicaea gebracht, tijdens het regime van de
Keizer Decius, rond het jaar 250. Daar werd hij geslagen, aan paarden
vastgebonden en over ruwe grond gesleept. Toen werd hij naakt over spijkers
gesleept en zijn zijden werden met toortsen verbrand. Uiteindelijk werd hij
veroordeeld tot onthoofding, maar hij overleed voordat het zwaard hem trof.
Sint Triphonas is één van de Heilige Zilverlozen. Hij wordt ook aangeroepen
voor de bescherming van tuinen tegen insecten en plagen.
|
The Holy Martyr
Trypho was from Lampsacus in Phrygia. As a young man he tended geese. He healed
sufferings and cast out demons. He was betrayed as a Christian and taken to
Nicaea, during the reign of the Emperor Decius, about the year 250. There he
was beaten, bound to horses and dragged over rough ground. Then he was
dragged naked over nails, and his sides were burned with torches. Finally he
was sentenced to beheading, but he died before the stroke of the sword. Saint
Trypho is one of the Holy Unmercenaries. He is also invoked for the
protection of gardens from insects and pests.
|
01 FEBRUARI
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
|
ABDF
HIJK
Ý
|
Triphylius
Bisschop van Leucosia in Cyprus
|
|
|
13 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
JK
Ý
|
Troada,
Adamantini, Akrivi, Antigoni,
Aphroditi, Areboia, Aspasia, Athena, Chaido, Dione, Dodoni, Elpiniki, Erasmia,
Erato, Ermineia, Euterpe, Harikleia, Kalliroe, Kallisti, Kleio, Kleoniki,
Kleopatra, Koralia, Lampro, Margarita, Marianthi, Melpomene, Moscho, Ourania,
Pandora, Penelope, Polymnia, Polynike, Sappho, Terpsichore, Thaleia, Theano,
Theonoe, Theonymphi, Theophani, martelaressen, de 40 Heilige Vrouwen en
de martelaar Ammon (Ammoun), Diaken en hun Leraar
|
De Veertig Heilige Vrouwen waren afkomstig van Heraclea in
Thracie. Ze hadden de diaken Ammon als gids, die hen onderwees in het
Christendom. Ze stierven als martelaren onder de tiran Licinius rond 321-323.
Tien van hen werden verbrand, acht van hen werden doodgeranseld, zes van
hen werden aan stukken gesneden met messen, van tien werd het hart doorboord
met een zwaard en zes stierven door gloeiend ijzer in hun mond gepropt. St.
Ammon werd doodgeranseld. De namen van de 40 Heilige Vrouwen moeten met
terughoudendheid worden beschouwd, daar sommige, oa. Chaido en Lampro,
toebehoorden aan heiligen uit later eeuwen (16e-18e) en niet zonder
twijfel vastgesteld is dat het de heiligen uit de vroege eeuwen betreft.
|
The Forty Holy
Women were natives of Heraclea in Thrace. They had the deacon Ammon for a
guide, who instructed them in Christianity. They died as martyrs under the
tyrant Licinius around 321-323. Ten of them were burnt, eight of them were whipped to death, six of them were cut up
by knifes, ten were pierced in the heart by a sword and six died from having
the heated iron enclosed in their mouth. St. Ammon was whipped to death. The
names of the 40 Holy Women should be considered with reservation, as some of
them, a.o. Chaido and Lampro, belong to saints of later centuries (16th-18th) and are not
testified without doubt to be the saints of the first centuries.
|
01 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
JM
Ý
|
Trophimus,
Poudes en Aristarchus, Apostelen van de 70
|
Door zijn ascetische manier van leven bewees Aristarchus
een andere Johannes de Doper te zijn. Hij werd Bisschop van Apamea in Syria
en bekeerde velen tot het Christendom. De Apostelen Aristarchus, Pudens en
Trophimus werden onthoofd in Rome tijdens het regime van Nero (54-68).
Ze worden ook herdacht op 4 januari (Synaxis van de 70
Apostelen/Discipelen).
|
By his ascetical
manner of life Aristarchus proved to be another Saint John the Baptist. He
became Bishop of Apamea in Syria and brought many to the Faith of Christ. The
Apostles Aristarchus, Pudens and Trophimus were beheaded in Rome during the
reign of Nero (54-68).
They are also
commemorated on the 4th of january (Synaxis of the 70
Apostles/Disciples).
|
Griekse kalender:
Greek calendar:
14 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
Slavische kalender:
Slavic calendar:
15 APRIL
ΑΠΡΙΛΗΣ
|
DJ
Ý
K
Ý
|
Trophimus
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Trophimus (Trophimos) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Trophimus
(Trophimos) was one of the 70
Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition to the Twelve
and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and assisted the
Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in various
lands. With the passage of time others were added to their number by the Holy
Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless they were
all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Trophimus,
Sabbatius en Dorymedes, Martelaren
|
|
|
19 SEPTEMBER
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Trophimus,
Theophilus en anderen, Martelaren
|
|
|
23 JULI
ΙΟΥΛΙΟΣ
|
K
Ý
|
Tsambika (Maria, Panayia)
Hemelvaart van de Theotokos
Assumption Day
Koimisis tis Theotokou
|
Op Rhodos is Tsambika de naam voor Maria.
Erg belangrijke dag wanneer Grieken terugkeren naar hun
plaats van herkomst – geen goede dag voor toeristen om rond te reizen zonder
reserveringen, daar de veerboten naar de eilanden vaak overvol zijn en op het
vasteland zullen de hotels helemaal volgeboekt zijn rond deze dag. Het is
echter een erg goede dag voor het bijwonen van diensten, gevolgd door
feesten, drinken en dansen tot laat in de avond. Op Kreta naamdag voor
getrouwde vrouwen (voor ongetrouwde vrouwen wordt de naamdag op 21 november
gevierd).
Op Zakynthos vieren mensen met deze naam hun naamdag op 26
december. In de rest van Griekenland op 15 augustus.
De Maagd Maria werd via een Engel geïnformeerd, dat ze na
3 dagen zou overlijden. Dit horende, ging ze met grote haast naar de
Olijfberg, waar ze onafgebroken bad. Toen keerde ze terug naar haar huis en
bereidde haar begrafenis voor. Terwijl dit plaatsvond, namen wolken de
Apostelen op van de uiteinden der aarde, waar elk van hen aan het preken was,
en brachten hen meteen naar het huis van de Maagd Maria. Ze vertelde hen over
haar aanstaande dood. Ze troostte hen, hief toen haar handen op en bad voor
de wereldvrede. Ze zegende de Apostelen, en ze overleed. De Apostelen namen
haar lichaan op en brachten het naar het grafgewelf. Maar een Jood, bewogen
door boosaardigheid, strekte zijn hand uit op het bed. Hij werd onmiddellijk
gestraft, toen zijn handen door een onzichtbare klap afgeslagen werden. Maar
zijn handen werden weer genezen, toen hij berouw kreeg en om vergiffenis
vroeg. Toen ze Gethsemane hadden bereikt, begroeven ze daar met eer het
lichaam van de Theotokos. Op de 3e dag na de begrafenis verscheen de Theotokos
in de lucht, en zei tegen hen "Verheug U". Hierdoor wisten ze dat
haar lichaam de de Hemel was opgenomen.
|
On Rhodos,
Tsambika is the name for Maria.
Very important
day when Greeks return home to their villages – not a good day for tourists
to be travelling without a booking as ferries to the islands are often full
and on the mainland many hotels will be fully booked around this date. It is,
however, a very good day for attending services, followed by feasting,
drinking and dancing late into the night. On Crete nameday for married women (for
unmarried women the nameday is celebrated on november 21).
On Zakynthos
people with this name celebrate their nameday on 26th of december. Everywhere
else in Greece on 15th of august.
Through an Angel
the Virgin Mary was informed that she would repose after three days. On
hearing this, she went up with haste to the Mount of Olives, where she prayed
continuously. Then she returned to her house and prepared her burial. While
this took place, clouds caught up the Apostles from the ends of the earth,
where each one happened to be preaching, and brought them at once to the
house of the Virgin Mary. She informed them about her coming death. She
consoled them, then raised her hands and prayed for the peace of the world. She
blessed the Apostles, and she reposed. The Apostles took up her body and
brought it to the sepulchre. But one Jew, moved by malice, stretched forth
his hand upon the bed. He was punished immediately, when his hands were
severed by an invisible blow. But his hands were restored again, when he
repented and asked forgiveness. When they had reached Gethsemane, they buried
there with honor the body of the Theotokos. On the third day after the
burial, the Theotokos appeared in the air, saying "Rejoice" to
them. This way they lerned of her bodily translation into Heaven.
|
15 AUGUSTUS
AYΓΟΥΣΤΟΣ
|
Ý
|
Tychicus (Tykhikos)
Synaxis van de 70 apostelen
Sunaksi ton 70 Apostolon
|
Tychicus (Tykhikos) was één
van de 70 Discipelen en Apostelen van Christus waren door Hem gekozen ter
aanvulling op de Twaalf en heengezonden voor de prediking. Zij begeleidden en
assisteerden de Heilige Twaalf Apostelen, die in verschillende landen de
Gospel van Christus preekten. In de loop van de tijd werden anderen aan hun
aantal toegevoegd door de Heilige Apostelen en hun aantal werd uiteindelijk
groter dan zeventig. Niettemin werd altijd naar hen verwezen als “van de
Zeventig”.
|
Tychicus (Tykhikos) was
one of the 70 Disciples and Apostles of Christ were chosen by Him in addition
to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. They accompanied and
assisted the Holy Twelve Apostles, who were preaching the Gospel of Christ in
various lands. With the passage of time others were added to their number by
the Holy Apostles and their number eventually exceeded seventy. Nonetheless
they were all referred to as "of the Seventy".
|
04 JANUARI
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
Tychon de Wonderdoener
Bisschop van Amanthus in Cyprus
en 45 Martelaren
|
Sint Tychon was de zoon van vrome Christelijke ouders en
leefde in de vijfde eeuw. Hij werd tot diaken verordend en werd later
Bisschop van Amathus. Hij verrichtte vele wonderen en bekeerde velen tot het
Christelijke geloof. Ooit plantte hij een wijnstok in de grond, die
wonderbaarlijk ontsproot en rijpe druiven voortbracht. Na zijn dood, elke
Juni 16, gebeurde er een jaarlijks wonder. De wijnstok raakte vol met onrijpe
druiven, wat natuurlijk is in dit vroege seizoen. Maar de druiven begonnen te
verdonkeren zodra de Goddelijke Liturgie begon. Aan het eind van de Liturgie
waren ze volkomen gerijpt.
|
Saint Tychon was
the son of pious Christian parents and lived in the fifth century. He was
ordained deacon, and later became Bishop of Amathus. He worked many wonders,
and converted many to the Christian faith. Once he planted a vine in the
ground, which sprouted wondrously, and brought forth ripe grapes. After his
death, every June 16, a yearly miracle happened. That vine would be laden
with unripe grapes, which is natural in this early season. But the grapes
would begin to darken as soon as the Divine Liturgy began. By the end of the
Liturgy, they would be fully ripened.
|
16 JUΝI
ΙΟΥΝΙΟΣ
|
DJK
Ý
|
bravenet.com
